قرص آربیکور (تلمیزارتان) برای کنترل فشار خون و کاهش خطر مشکلات قلبی تجویز میشود. با نحوه صحیح مصرف، دوز دارو، تداخلات دارویی و عوارض آن آشنا شوید. هشدار: مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمیشود و باید حتماً تحت نظر پزشک مصرف شود.
قرص آربیکور یک داروی فشار خون است. این دارو حاوی تلمیزارتان است و برای بزرگسالان تجویز میشود.
آربیکور به کنترل فشار خون بالا کمک میکند. کنترل فشار خون میتواند خطر سکته مغزی، حمله قلبی و آسیب کلیه را کمتر کند.
این دارو معمولاً روزی یک بار مصرف میشود. زمان مصرف و مقدار دارو باید بر اساس نسخه پزشک باشد.
نام اصلی یا ژنریک آربیکور، تلمیزارتان است. ژنریک یعنی نام ماده اصلی دارو.
تلمیزارتان در گروهی از داروهای فشار خون قرار دارد که به شل شدن رگها کمک میکنند. وقتی رگها بازتر شوند، خون راحتتر حرکت میکند و فشار خون پایینتر میآید.
در بدن مادهای وجود دارد که میتواند رگها را تنگ کند. تنگ شدن رگها یکی از عواملی است که فشار خون را بالا میبرد.
در بعضی افراد دیابتی، کلیهها بیشتر در معرض آسیب هستند. فشار خون بالا این خطر را بیشتر میکند.
کنترل فشار خون برای سلامت قلب مهم است. فشار خون بالا باعث میشود قلب با فشار بیشتری کار کند.
آربیکور مانند هر داروی دیگری ممکن است باعث عارضه شود. البته همه مصرفکنندگان دچار عارضه نمیشوند.
بعضی عوارض معمولاً خفیف هستند. این عوارض ممکن است با ادامه مصرف و عادت کردن بدن کمتر شوند.
در ابتدای مصرف یا پس از تغییر دوز، ممکن است فشار خون بیش از حد پایین بیاید.
در این حالت ممکن است فرد دچار سرگیجه، سیاهی رفتن چشم، ضعف یا سبکی سر شود. این حالت معمولاً هنگام بلند شدن ناگهانی بیشتر دیده میشود.
اگر این علائم شدید، تکرارشونده یا همراه با غش بودند، باید با پزشک تماس گرفته شود.
مصرف طولانیمدت آربیکور در بسیاری از بیماران بدون مشکل جدی ادامه پیدا میکند. با این حال، پزشک ممکن است آزمایشهای دورهای درخواست کند.
این آزمایشها معمولاً برای بررسی کلیه و پتاسیم خون انجام میشوند. پتاسیم مادهای ضروری در خون است، اما بالا رفتن بیش از حد آن میتواند خطرناک باشد.
افزایش پتاسیم خون (بالا رفتن مقدار پتاسیم در خون که میتواند روی ضربان قلب اثر بگذارد) در برخی بیماران ممکن است رخ دهد.
حساسیت دارویی با آربیکور نادر است، اما ممکن است اتفاق بیفتد.
در صورت بروز علائم زیر، پیگیری فوری پزشکی لازم است:
قرص آربیکور بیشتر برای درمان فشار خون بالا استفاده میشود.
این دارو فشار خون را بهصورت تدریجی کنترل میکند. اثر کامل آن ممکن است بعد از چند هفته مصرف منظم بهتر مشخص شود.
به همین دلیل، نباید پس از چند روز مصرف درباره بیاثر بودن دارو تصمیم گرفت. ارزیابی اثر دارو باید با اندازهگیری فشار خون و نظر پزشک انجام شود.
در بیماران دیابتی، کنترل فشار خون اهمیت زیادی دارد. دیابت میتواند به کلیه، قلب و رگها آسیب بزند.
آربیکور در بعضی بیماران دیابتی برای کاهش فشار خون و کمک به محافظت از کلیه تجویز میشود.
این تصمیم باید بر اساس آزمایش، وضعیت کلیه، مقدار فشار خون و داروهای همزمان بیمار گرفته شود.
برخی افراد به دلیل دیابت، سابقه سکته، بیماری قلبی یا عوامل دیگر در معرض خطر بیشتری هستند.
در این افراد، کنترل دقیق فشار خون میتواند خطر مشکلات جدی را کمتر کند.
پزشک ممکن است آربیکور را برای کاهش این خطرها تجویز کند. این تصمیم به وضعیت عمومی بیمار و داروهای دیگر او بستگی دارد.
آربیکور برای همه افراد مناسب نیست. در بعضی شرایط، مصرف آن ممنوع است یا نیاز به احتیاط بیشتری دارد.
آربیکور معمولاً روزی یک بار مصرف میشود. بهتر است دارو هر روز در یک ساعت ثابت خورده شود.
مصرف منظم دارو کمک میکند فشار خون در طول شبانهروز بهتر کنترل شود.
دوز دارو را پزشک مشخص میکند. مقدار مصرف به فشار خون، سن، بیماریهای همراه، داروهای دیگر و نتیجه آزمایشها بستگی دارد.
مقدار مصرف را خودسرانه کم یا زیاد نکنید. تغییر دوز بدون بررسی پزشکی میتواند باعث افت فشار یا کنترل نشدن فشار خون شود.
آربیکور را میتوان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد.
قرص باید با یک لیوان آب بلعیده شود. اگر پزشک یا داروساز دستور خاصی داده است، همان دستور باید دنبال شود.
اگر یک نوبت فراموش شد، به محض یادآوری میتوان آن را مصرف کرد.
اما اگر به زمان نوبت بعدی نزدیک است، نوبت فراموششده باید رها شود.
برای جبران دوز فراموششده، نباید دو قرص همزمان مصرف شود. این کار میتواند احتمال افت فشار را بیشتر کند.
مصرف بیش از حد آربیکور میتواند باعث افت شدید فشار خون شود.
علائم ممکن است شامل سرگیجه شدید، ضعف، غش، تپش قلب یا بیحالی شدید باشد.
در صورت مصرف اشتباهی مقدار زیاد دارو، باید فوراً با اورژانس یا پزشک تماس گرفته شود.
دوز ۳۰۰ میلیگرمی برای آربیکور در دوزهای رسمی رایج این دارو مطرح نیست.
دوزهای رایج آربیکور معمولاً ۴۰ و ۸۰ میلیگرم هستند.
اگر روی نسخه یا بسته دارو عدد ۳۰۰ دیده میشود، بهتر است نام دارو و ماده اصلی دوباره بررسی شود. ممکن است دارو با داروی دیگری اشتباه شده باشد.
مصرف دوزهای بالاتر از مقدار تجویزشده میتواند خطرناک باشد.
همه قرصها برای نصف شدن مناسب نیستند. حتی اگر قرص خطدار باشد، بهتر است قبل از نصف کردن از داروساز سؤال شود.
تغییر مقدار دارو بدون نظر پزشک میتواند فشار خون را از کنترل خارج کند یا باعث افت فشار شود.
آربیکور را میتوان صبح یا شب مصرف کرد. نکته مهم این است که دارو هر روز در یک ساعت ثابت مصرف شود.
فشار خون بعضی افراد در شب یا صبح زود بیشتر بالا میرود.
داروهای دیگری هم برای کنترل فشار خون وجود دارند که اثرشان شبیه آربیکور است. این داروها معمولاً به شل شدن رگها و کاهش فشار خون کمک میکنند.
لوزارتان و آربیکور هر دو برای کاهش فشار خون استفاده میشوند.
والزارتان هم از داروهای مشابه آربیکور است.
پزشک ممکن است در بعضی شرایط دارو را تغییر دهد.
آربیکور ۴۰ میلیگرم یکی از دوزهای رایج این دارو است.
این دوز ممکن است برای شروع درمان یا کنترل فشار خون در بعضی بیماران تجویز شود.
آربیکور ۸۰ میلیگرم دوز بالاتر و رایج این دارو است.
این دوز ممکن است برای بیمارانی تجویز شود که با دوز پایینتر به کنترل کافی فشار خون نمیرسند.
مصرف دوز ۸۰ میلیگرم باید طبق نسخه باشد. افزایش دوز بدون نظر پزشک خطر افت فشار و عوارض دیگر را بیشتر میکند.
آربیکور ۷۵ میلیگرمی جزو دوزهای رسمی رایج این دارو نیست.
اگر چنین دوزی روی نسخه یا بسته دارو دیده میشود، بهتر است با داروساز بررسی شود.
گاهی اشتباه در خواندن نسخه یا شباهت نام داروها باعث سردرگمی میشود.
آربیکور ۱۵۰ یا ۳۰۰ میلیگرم جزو دوزهای استاندارد این دارو نیست.
دوزهای شناختهشده آربیکور معمولاً ۴۰ و ۸۰ میلیگرم هستند.
در صورت مشاهده دوزهای غیرمعمول، قبل از مصرف باید نسخه و بسته دارو با پزشک یا داروساز بررسی شود.
بعضی مسکنها میتوانند اثر آربیکور را کمتر کنند. همچنین ممکن است فشار بیشتری به کلیه وارد کنند.
آربیکور ممکن است مقدار پتاسیم خون را بالا ببرد.
بعضی داروهای ادرارآور باعث دفع آب و نمک از بدن میشوند. برخی دیگر میتوانند پتاسیم را در بدن نگه دارند.
مصرف همزمان این داروها با آربیکور باید با دقت انجام شود.
اسپیرونولاکتون یکی از داروهایی است که ممکن است پتاسیم خون را بالا ببرد. مصرف آن همراه با آربیکور نیاز به بررسی پزشک و گاهی آزمایش خون دارد.
خیر. مصرف آربیکور در دوران بارداری ممنوع است.
اگر در زمان مصرف آربیکور بارداری مشخص شد، باید سریع با پزشک تماس گرفته شود.
مصرف آربیکور در دوران شیردهی معمولاً توصیه نمیشود.
در سالمندان، دوز شروع آربیکور همیشه لازم نیست تغییر کند. با این حال، پزشک باید وضعیت بیمار را بررسی کند.
عملکرد کلیه، وضعیت کبد، فشار خون، احتمال کمآبی بدن و داروهای دیگر در انتخاب دوز مهم هستند.
سالمندان نباید دوز دارو را بدون نظر پزشک تغییر دهند.
سالمندان ممکن است بیشتر دچار سرگیجه یا افت فشار شوند.
این حالت هنگام بلند شدن از تخت یا صندلی بیشتر دیده میشود.
برای کاهش خطر، بهتر است فرد آرام از حالت خوابیده یا نشسته بلند شود. در صورت سرگیجه شدید یا زمین خوردن، باید پزشک را مطلع کرد.
در سالمندان، بررسی دورهای کلیه و پتاسیم خون اهمیت بیشتری دارد.
این بررسیها کمک میکنند عوارض احتمالی زودتر تشخیص داده شوند.
اگر سالمند دچار ضعف، بیحالی، گیجی، کاهش ادرار یا تپش قلب شد، باید پزشک را مطلع کرد.
آربیکور در برخی بیماران میتواند به محافظت از کلیه کمک کند. این موضوع بهخصوص در بعضی افراد دیابتی مطرح است.
آربیکور با پایین آوردن فشار خون، کار قلب را سبکتر میکند.
آربیکور باعث شل شدن رگها میشود. با این کار، خون راحتتر در رگها حرکت میکند.
سرگیجه یکی از علائمی است که ممکن است در شروع درمان دیده شود.
برخی افراد در روزهای اول مصرف آربیکور احساس ضعف یا خستگی دارند.
تپش قلب از عوارض شایع آربیکور نیست. با این حال، در بعضی شرایط ممکن است رخ دهد.
ورم پا در همه مصرفکنندگان آربیکور دیده نمیشود.
آربیکور نسبت به بعضی داروهای فشار خون، کمتر با مشکلات جنسی همراه است.
با این حال، در موارد نادر ممکن است اختلال نعوظ (سخت شدن یا حفظ نعوظ به اندازه کافی برای رابطه جنسی) گزارش شود.
این مشکل همیشه به دارو مربوط نیست. فشار خون بالا، دیابت، استرس، بیماری قلبی و بعضی داروهای دیگر نیز میتوانند نقش داشته باشند.
کاهش میل جنسی با آربیکور شایع نیست، اما ممکن است در برخی افراد دیده شود.
گاهی افت فشار خون، خستگی یا بیماری زمینهای باعث کاهش میل جنسی میشود.
اگر این مشکل پس از شروع دارو ایجاد شده است، بهتر است با پزشک مطرح شود تا علت دقیق بررسی شود.
خیر. قطع خودسرانه داروی فشار خون میتواند خطرناک باشد.
اگر مشکل جنسی ایجاد شد، پزشک میتواند علت را بررسی کند. در صورت نیاز، دارو یا دوز آن تغییر داده میشود.
در بسیاری از موارد، راهحل وجود دارد و نیازی به قطع ناگهانی دارو نیست.
بله. قطع ناگهانی آربیکور بدون نظر پزشک میتواند باعث بالا رفتن دوباره فشار خون شود.
فشار خون بالا ممکن است بدون علامت باشد. با این حال، همچنان میتواند به قلب، مغز و کلیه آسیب بزند.
به همین دلیل، حتی اگر حال بیمار خوب است یا فشار خون طبیعی شده، دارو نباید خودسرانه قطع شود.
اگر فشار خون دوباره بالا برود، ممکن است علائمی ایجاد شود.
اگر لازم باشد آربیکور قطع شود، پزشک روش مناسب را مشخص میکند.
گاهی دارو بهتدریج کم میشود. گاهی هم داروی دیگری جایگزین آن میشود.
هدف این است که فشار خون ناگهان بالا نرود و بدن دچار نوسان شدید نشود.
خیر. آربیکور اعتیادآور نیست.
این دارو وابستگی جسمی یا روانی ایجاد نمیکند. یعنی بدن به شکل اعتیاد به آن وابسته نمیشود.
اما چون فشار خون بالا معمولاً یک بیماری طولانیمدت است، ممکن است بیمار به مصرف طولانیمدت دارو نیاز داشته باشد.
کم شدن اثر آربیکور با گذشت زمان شایع نیست.
اگر فشار خون بعد از مدتی دوباره بالا رفت، ممکن است علتهای دیگری وجود داشته باشد.
در مصرف طولانیمدت، بهتر است فشار خون بهطور منظم اندازهگیری شود.
پزشک ممکن است آزمایش کلیه و پتاسیم خون را هم درخواست کند.
این بررسیها کمک میکنند دارو با بیشترین فایده و کمترین خطر مصرف شود.
اثر آربیکور معمولاً طولانی است. به همین دلیل، در بیشتر بیماران روزی یک بار مصرف میشود.
تلمیزارتان مدت زیادی در بدن باقی میماند و میتواند در طول شبانهروز به کنترل فشار خون کمک کند.
با این حال، مدت اثر دارو در همه افراد دقیقاً یکسان نیست و به شرایط بدن، دوز مصرفی و داروهای همزمان بستگی دارد.
اثر اولیه آربیکور ممکن است چند ساعت پس از مصرف شروع شود.
اما اثر کامل دارو معمولاً فوری نیست. برای رسیدن به کنترل پایدار فشار خون، ممکن است چند هفته مصرف منظم لازم باشد.
به همین دلیل، دارو نباید زود قطع شود و ارزیابی اثر آن باید با اندازهگیری فشار خون و نظر پزشک انجام شود.
آربیکور ممکن است روی بعضی نتیجههای آزمایش خون اثر بگذارد.
مهمترین موارد، پتاسیم خون و عملکرد کلیه هستند.
پزشک با بررسی آزمایشهایی مانند کراتینین (عددی در آزمایش خون که به بررسی کارکرد کلیه کمک میکند) وضعیت بدن را کنترل میکند.
تجربه بیماران با آربیکور یکسان نیست. بعضی افراد با دوز ۴۰ میلیگرم به کنترل مناسب فشار خون میرسند.
برخی دیگر ممکن است به دوز ۸۰ میلیگرم نیاز داشته باشند. این موضوع به شدت فشار خون، سن، بیماریهای همراه و پاسخ بدن فرد بستگی دارد.
انتخاب دوز باید توسط پزشک انجام شود و تجربه دیگران نباید مبنای تغییر مقدار دارو قرار گیرد.
برخی بیماران گزارش میکنند که با مصرف منظم، فشار خونشان پایدارتر شده است.
چون اثر دارو طولانی است، در بعضی افراد نوسان فشار خون در طول روز کمتر میشود.
با این حال، نتیجه درمان در همه افراد یکسان نیست. برای نتیجه بهتر، دارو باید منظم مصرف شود و فشار خون در خانه یا مطب پیگیری شود.
برخی افراد در شروع مصرف دچار سرگیجه، ضعف یا خستگی میشوند.
این علائم معمولاً در روزهای اول بیشتر است و ممکن است با گذشت زمان کمتر شود.
بلند شدن آرام از حالت نشسته یا خوابیده و نوشیدن آب کافی، در برخی افراد به کاهش سرگیجه کمک میکند.
اگر عوارض شدید، ادامهدار یا همراه با غش، تنگی نفس، تورم صورت یا کاهش ادرار بود، باید با پزشک مشورت شود.
خیر. تجربه دیگران میتواند به شناخت کلی از دارو کمک کند، اما برای تصمیمگیری درمانی کافی نیست.
هر فرد ممکن است بیماریها، داروها، فشار خون و شرایط بدنی متفاوتی داشته باشد.
مصرف، تغییر دوز یا قطع آربیکور باید با نظر پزشک انجام شود.
آربیکور باید هر روز در یک ساعت مشخص مصرف شود.
این دارو را میتوان صبح یا شب خورد. مهمتر از زمان مصرف، منظم بودن آن است.
اگر پزشک زمان خاصی را تعیین کرده است، همان زمان باید رعایت شود.
اگر زود یادآوری شد، دوز فراموششده مصرف میشود.
اگر به نوبت بعدی نزدیک است، دوز فراموششده نباید مصرف شود.
برای جبران، مقدار دارو نباید دو برابر شود. مصرف دو دوز با هم میتواند باعث افت فشار شود.
خیر. سرفه خشک از عوارض شایع آربیکور نیست.
این عارضه بیشتر با بعضی داروهای دیگر فشار خون دیده میشود.
اگر بیمار با داروی قبلی دچار سرفه خشک شده باشد، پزشک ممکن است دارویی مانند آربیکور را در نظر بگیرد.
مصرف گهگاهی بعضی مسکنها ممکن است برای برخی افراد مشکلی ایجاد نکند، اما باید با احتیاط باشد.
مسکنهایی مانند ایبوپروفن، دیکلوفناک و ناپروکسن میتوانند اثر آربیکور را کمتر کنند. همچنین ممکن است به کلیه فشار وارد کنند.
اگر بیمار به مسکن نیاز دارد، بهتر است از پزشک یا داروساز درباره گزینه مناسب سؤال کند.
آربیکور حاوی تلمیزارتان است. لوزارتان هم دارویی برای فشار خون است و در گروه مشابهی قرار دارد.
تلمیزارتان معمولاً مدت اثر طولانیتری دارد. به همین دلیل، در بعضی بیماران کنترل فشار خون در طول ۲۴ ساعت بهتر انجام میشود.
با این حال، بهتر بودن یک دارو برای همه افراد قطعی نیست. انتخاب دارو باید با نظر پزشک باشد.
بله. در بعضی افراد ممکن است آربیکور پتاسیم خون را بالا ببرد.
این موضوع در بیماران کلیوی، سالمندان و افرادی که مکمل پتاسیم یا بعضی داروهای ادرارآور مصرف میکنند، مهمتر است.
پزشک ممکن است برای بررسی این موضوع آزمایش خون درخواست کند.
مصرف آربیکور برای کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال معمولاً توصیه نمیشود.
اگر کودک یا نوجوان فشار خون بالا دارد، باید توسط پزشک متخصص بررسی شود.
در این گروه سنی، انتخاب دارو و دوز به علت فشار خون، سن، وزن و شرایط پزشکی بستگی دارد.
خیر. قطع خودسرانه آربیکور میتواند باعث بالا رفتن دوباره فشار خون شود.
حتی اگر فشار خون طبیعی شده باشد، ممکن است طبیعی بودن آن به دلیل اثر دارو باشد.
برای قطع، کاهش دوز یا تغییر دارو باید با پزشک مشورت شود.
سلام بنده مدت سه ماه هست که اربیکور۴۰مصرف میکنم طبق تجویز پزشک برای تنظیم فشار خون بالا ولی فشارخونم در طول روز روی 14روی 8باقی میماند و پایین نمیاد لطفاً راهنمایی بفرمایید دوز را بیشتر کنم یا دارو رو عوض کنم ضمناً من رژیم غذایی دارم ونمک کم استفاده میکنم
احتمالا لازم است داروی دیگری اضافه کنید. دوز دارو را زیاد نکنید. بهتر است به پزشک مراجعه کنید
باسلام 55سالم دکتر قلبم بعلت داشتن فشارخون قرص اربیکور40 برام تجویز کرده الان مدت دوهفته درحال مصرفم ازهمین زمان دوچار سردرد درناحیه پس سرگاهی هم تا باای سرم احساس درد دارم .فشارم تقریبا خوبه.امکان داره از عوارض قرص باشه.
ممکنه فشار هنوز کنترل نشده باشه. بصورت منظم فشار خون را اندازه گیری کنید و نتایج را به پزشک گزارش دهید.