کپسول لوکسوور حاوی دولوکستین برای افسردگی، اضطراب، دردهای عصبی و فیبرومیالژیا تجویز میشود. نحوه مصرف، دوزهای ۲۰، ۳۰ و ۶۰ میلیگرمی، عوارض، تداخل با الکل و هشدار قطع ناگهانی را بخوانید.
لوکسوور یک داروی نسخهای است که پزشک آن را برای بعضی مشکلات خلقی و اضطرابی و همچنین برخی دردهای طولکشیده یا دردهای مربوط به عصب تجویز میکند، اما این دارو برای همه افراد یا برای هر نوع دردی مناسب نیست و باید فقط با نظر پزشک مصرف شود.
این دارو به شکل کپسولهای ۲۰، ۳۰ و ۶۰ میلیگرمی تولید میشود و ماده اصلی آن دولوکستین است، در حالی که مواد دیگر داخل کپسول ممکن است بسته به دوز یا نوع محصول کمی فرق داشته باشند.
لوکسوور معمولاً به شکل رهش تأخیری است (یعنی دارو پس از مدتی در بدن آزاد میشود و بلافاصله باز نمیشود)، به همین دلیل باید کپسول را کامل ببلعید و آن را باز نکنید، نجوید و خرد نکنید، چون این کار میتواند اثر دارو را به هم بزند.
نام ژنریک لوکسوور دولوکستین است و این محصول توسط شرکت داروسازی اکتوورکو تولید میشود، در حالی که تفاوت میان دوزهای ۲۰، ۳۰ و ۶۰ میلیگرمی فقط به مقدار ماده مؤثره موجود در هر کپسول مربوط است.
پزشک دوز مناسب را بر اساس دلیل تجویز، وضعیت جسمی فرد، میزان پاسخ بدن به درمان و مقدار تحمل عوارض انتخاب میکند.
پزشک ممکن است لوکسوور را برای درمان افسردگی، اضطراب فراگیر، بعضی دیگر از مشکلات اضطرابی، دردهای عصبی، درد عصبی ناشی از دیابت، فیبرومیالژیا و برخی دردهای مزمن عضلانی و اسکلتی تجویز کند.
گاهی پزشک ممکن است این دارو را برای موارد دیگری هم مناسب بداند، اما صرف داشتن درد، اضطراب یا حال روحی پایین به این معنا نیست که این دارو برای همه لازم است و علت مشکل باید اول بررسی شود.
لوکسوور ممکن است برای افرادی در نظر گرفته شود که افسردگی، اضطراب، درد عصبی دیابتی، فیبرومیالژیا یا بعضی دردهای مزمن دارند، اما تصمیم نهایی به شدت علائم، بیماریهای دیگر، داروهای همزمان و نتیجه درمانهای قبلی بستگی دارد.
در کودکان و نوجوانان، این دارو فقط در شرایط مشخص و با پیگیری دقیق رشد، وزن، رفتار و وضعیت روانی مصرف میشود.
پیش از شروع درمان، پزشک معمولاً بیماریهای کبد و کلیه، فشار خون، دیابت، تشنج، اختلال دوقطبی، سابقه خونریزی، مشکلات چشم، مشکل در ادرار کردن، مصرف الکل، بارداری و شیردهی را بررسی میکند.
لوکسوور از گروه داروهای SNRI است (داروهایی که مقدار دو ماده مهم مغز به نام سروتونین و نوراپینفرین را بیشتر در دسترس بدن قرار میدهند) و به همین دلیل میتواند به بهتر شدن خلق، کمتر شدن اضطراب و کاهش بعضی دردها کمک کند.
اثر این دارو فوری نیست و ممکن است بهتر شدن افسردگی یا اضطراب چند هفته زمان ببرد، در حالی که بعضی عوارض مثل تهوع، خشکی دهان، تعریق، تغییر خواب یا سرگیجه ممکن است زودتر دیده شوند.
اگر در روزهای اول اثر کامل احساس نشد، نباید دوز دارو را خودسرانه تغییر داد یا مصرف آن را قطع کرد.
لوکسوور باید دقیقاً طبق نسخه پزشک، در زمان مشخص و با آب کافی بلعیده شود و مقدار آن نباید خودسرانه زیاد یا کم شود، همانطور که قطع ناگهانی آن هم بدون برنامه پزشک درست نیست.
لوکسوور را میتوان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد، اما اگر باعث تهوع یا ناراحتی معده شود، خوردن آن همراه غذا معمولاً تحمل آن را راحتتر میکند و اگر تهوع شدید یا استفراغ ادامهدار داشتید باید پزشک را در جریان بگذارید.
خیر، کپسول لوکسوور نباید بدون نظر پزشک یا داروساز باز، جویده یا خرد شود و اگر بلع آن برایتان سخت است، بهتر است برای پیدا کردن روش مناسبتر یا شکل دارویی دیگر با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
زمان مناسب مصرف برای همه یکسان نیست، چون بعضی افراد با این دارو بیخواب میشوند و در این حالت مصرف صبح بهتر است، در حالی که بعضی دیگر احساس خوابآلودگی پیدا میکنند و ممکن است پزشک زمان دیگری را مناسبتر بداند.
بعد از اینکه زمان مناسب مشخص شد، بهتر است دارو هر روز تقریباً در همان ساعت مصرف شود و زمان آن بدون هماهنگی با پزشک تغییر نکند.
در بسیاری از موارد این دارو روزی یک بار مصرف میشود، اما بسته به دلیل تجویز، دوز دارو و شرایط فرد ممکن است پزشک برنامه دیگری بدهد، بنابراین همیشه باید نسخه پزشک ملاک باشد نه تعداد کپسولها یا تجربه دیگران.
لوکسوور در دوزهای ۲۰، ۳۰ و ۶۰ میلیگرمی وجود دارد و پزشک دوز مناسب را با توجه به نوع بیماری، سن، شدت علائم، پاسخ بدن، عوارض احتمالی، کارکرد کبد و کلیه و داروهای دیگر تعیین میکند.
گاهی درمان با دوز پایینتر شروع میشود و بعد با توجه به نتیجه درمان تغییر میکند، چون زیاد کردن خودسرانه دوز میتواند خطر عوارض، بالا رفتن فشار خون یا سندرم سروتونین (بالا رفتن بیش از حد مادهای به نام سروتونین در بدن که میتواند باعث بیقراری، تب، لرزش و گیجی شود) را بیشتر کند.
کم کردن خودسرانه دوز هم ممکن است باعث برگشت علائم بیماری یا ایجاد علائم ناشی از قطع دارو شود.
مدت مصرف این دارو به علت تجویز و میزان پاسخ بدن بستگی دارد، به طوری که در افسردگی و اضطراب ممکن است حتی بعد از بهتر شدن علائم هم مدتی ادامه پیدا کند تا احتمال برگشت بیماری کمتر شود، و در دردهای عصبی یا مزمن نیز پزشک در طول درمان مرتب اثر دارو و میزان تحمل آن را بررسی میکند.
اگر بعد از مدت مناسب دارو اثر کافی نداشته باشد یا عوارض مهمی ایجاد شود، پزشک ممکن است دوز را تغییر دهد، دارو را ادامه ندهد یا داروی دیگری را جایگزین کند، و در پایان درمان هم معمولاً لازم است دوز بهتدریج کم شود.
بعضی افراد ممکن است در یک تا دو هفته اول بهتر شدن خواب، اشتها، انرژی یا برخی علائم جسمی را احساس کنند، اما بهتر شدن واضح افسردگی یا اضطراب معمولاً چند هفته زمان میبرد و کاهش دردهای عصبی هم اغلب بهتدریج در هفتههای اول دیده میشود.
زمان شروع اثر به دلیل مصرف، شدت علائم، دوز دارو، منظم بودن مصرف و شرایط بدنی هر فرد بستگی دارد و اگر دارو اثر نداشت یا حال فرد بدتر شد، باید موضوع با پزشک مطرح شود نه اینکه دوز خودسرانه تغییر کند.
اگر لوکسوور منظم مصرف شود، اثر آن میتواند در طول شبانهروز حفظ شود و هرچند نیمهعمر آن حدود ۱۲ ساعت است (یعنی مدت زمانی که مقدار دارو در بدن تقریباً به نصف میرسد)، اما این عدد دقیقاً به معنی مدت ماندن اثر درمانی بر خلق، اضطراب یا درد نیست.
سن، وضعیت کبد و کلیه و داروهای همزمان هم میتوانند بر ماندگاری دارو اثر بگذارند، بنابراین فاصله بین نوبتهای مصرف نباید بدون نظر پزشک عوض شود.
همه افراد دچار عارضه نمیشوند و بعضی عوارض در شروع درمان با گذشت زمان کمتر میشوند، اما عوارض شایع یا شناختهشده این دارو شامل تهوع، ناراحتی معده، استفراغ، یبوست، اسهال، خشکی دهان، سردرد، سرگیجه، خوابآلودگی، خستگی، بیخوابی، تغییر در خواب، کاهش اشتها، کاهش وزن، تعریق بیشتر و بعضی مشکلات جنسی است.
گاهی افت فشار هنگام بلند شدن، سرگیجه یا حتی غش هم رخ میدهد و این موضوع در سالمندان میتواند خطر زمین خوردن را بیشتر کند، و اگر علائمی مثل زنگ زدن گوش یا مشکل در حافظه ادامه داشت باید به پزشک گفته شود.
بعضی علائم نیاز به رسیدگی سریع پزشکی دارند، از جمله فکر خودکشی یا خودآزاری، تغییر شدید رفتار، سندرم سروتونین (بالا رفتن بیش از حد سروتونین در بدن)، زرد شدن پوست یا چشم، ادرار تیره، خونریزی شدید، کبودی غیرعادی، مدفوع سیاه، سردرد خیلی شدید، بالا رفتن زیاد فشار خون، درد یا قرمزی چشم، تاری دید، مشکل شدید در ادرار کردن، تاول یا زخم پوستی گسترده و نشانههای مانیا (بالا رفتن غیرعادی انرژی، کم شدن نیاز به خواب و رفتارهای ناگهانی و کنترلنشده).
این تغییرات بهویژه در شروع درمان یا بعد از تغییر دوز اهمیت بیشتری دارند و خانواده یا اطرافیان هم باید تغییرات نگرانکننده خلق و رفتار را جدی بگیرند.
بثورات پوستی، کهیر، خارش، تاول یا تورم ممکن است نشانه حساسیت باشند، و اگر فرد دچار خسخس سینه، احساس گرفتگی در گلو یا قفسه سینه، مشکل در نفس کشیدن، بلع یا حرف زدن، یا تورم صورت، لبها، زبان یا گلو شود باید فوراً به مراکز درمانی مراجعه کند و تا قبل از بررسی پزشکی نوبت بعدی دارو را مصرف نکند.
پیش از شروع لوکسوور باید فهرست همه داروهای نسخهای و بدون نسخه، ویتامینها، مکملها و داروهای گیاهی به پزشک یا داروساز گفته شود، چون بعضی داروها میتوانند اثر لوکسوور را بیشتر یا کمتر کنند یا خطر عوارض را بالا ببرند.
اگر در ۱۴ روز گذشته بعضی داروهای افسردگی یا پارکینسون مصرف شده باشد، باید نام دارو و زمان آخرین مصرف به پزشک گفته شود، چون شروع یا قطع خودسرانه این داروها ممکن است خطرناک باشد.
الکل میتواند خوابآلودگی و سرگیجه را بیشتر کند و خطر آسیب کبدی را هم بالا ببرد، در حالی که قهوه و کافئین معمولاً تداخل مستقیم مهمی ندارند اما ممکن است بیخوابی، اضطراب، لرزش یا تپش قلب را بدتر کنند.
بعضی مکملها و گیاهان دارویی مثل علف چای، تریپتوفان، جینکو و سیر هم میتوانند خطر عوارضی مثل سندرم سروتونین یا خونریزی را بیشتر کنند، بنابراین گیاهی بودن یک محصول به این معنا نیست که همیشه بیخطر است.
کسانی که به لوکسوور یا اجزای آن حساسیت دارند نباید این دارو را مصرف کنند، و مصرف همزمان آن با بعضی داروها مثل داروهای گروه MAOI نیز ممنوع است یا باید با فاصله زمانی مشخص انجام شود.
در افراد دارای بیماری شدید کبد، مصرف زیاد الکل، نارسایی شدید کلیه یا خطر گلوکوم زاویه بسته (نوعی بالا رفتن ناگهانی فشار داخل چشم)، مناسب بودن این دارو باید با دقت بیشتری بررسی شود.
همچنین مصرف همزمان بعضی داروها مانند لینزولید، متیلن بلو تزریقی، سیپروفلوکساسین، فلووکسامین یا تیوریدازین نیاز به بررسی دقیق پزشک دارد.
پزشک ممکن است در طول درمان فشار خون و ضربان قلب را بررسی کند و در افراد مبتلا به دیابت نیز گاهی کنترل منظمتر قند خون لازم میشود.
این دارو ممکن است روی بعضی جوابهای آزمایش هم اثر بگذارد، بنابراین بهتر است کارکنان آزمایشگاه و پزشک از مصرف آن مطلع باشند.
مصرف لوکسوور در بارداری باید با سنجیدن فایده درمان برای مادر و خطر احتمالی برای جنین انجام شود، چون اطلاعات موجود افزایش قطعی و واضح ناهنجاری مادرزادی را نشان نمیدهند، اما بیخطر بودن کامل آن در همه شرایط هم ثابت نشده است.
مصرف دارو در ماههای آخر بارداری یا نزدیک زایمان ممکن است در بعضی نوزادان باعث بیقراری، لرزش، مشکل در تغذیه یا نفس کشیدن شود و همچنین احتمال خونریزی بعد از زایمان را بیشتر کند.
اگر فرد باردار است یا بارداریاش مشخص شده، نباید دارو را ناگهان قطع کند، چون این کار ممکن است باعث برگشت بیماری یا ایجاد علائم ناشی از قطع دارو شود و ادامه یا تغییر درمان باید با نظر پزشک انجام شود.
پیش از اقدام به بارداری، پزشک معمولاً شدت بیماری، سابقه برگشت علائم، مفید بودن دارو، دوز مصرفی، داروهای همزمان و گزینههای دیگر را بررسی میکند تا درمانی انتخاب شود که هم سلامت مادر حفظ شود و هم مصرف داروی غیرضروری کمتر باشد.
بله، مقدار کمی از ماده مؤثره این دارو وارد شیر مادر میشود و تصمیم درباره ادامه مصرف آن در دوران شیردهی به نیاز مادر، مقدار دارو، سن نوزاد و وضعیت سلامت او بستگی دارد.
اگر نوزاد خوابآلود شد، بیقرار بود، خوب شیر نخورد یا وزنگیری مناسبی نداشت، باید موضوع بررسی شود، بهویژه اگر نوزاد نارس یا بیمار باشد.
در کودکان این دارو فقط در شرایط مشخص و زیر نظر پزشک مصرف میشود و قد، وزن، اشتها، رشد و تغییرات رفتاری باید با دقت پیگیری شوند، بهخصوص در شروع درمان یا بعد از تغییر دوز.
سالمندان ممکن است نسبت به افت فشار، سرگیجه، غش، زمین خوردن، خونریزی و پایین آمدن سدیم خون حساستر باشند و چون معمولاً داروهای بیشتری هم مصرف میکنند، احتمال تداخل دارویی در آنها بیشتر است.
اگر کبد مشکل داشته باشد یا فرد زیاد الکل مصرف کند، ممکن است مقدار دارو در بدن بالا برود و خطر آسیب کبدی بیشتر شود، بنابراین علائمی مثل زردی، ادرار تیره، خارش، درد بالای شکم یا خستگی شدید باید سریع بررسی شوند.
در نارسایی شدید کلیه یا در افرادی که دیالیز میشوند هم ممکن است مقدار دارو و مواد حاصل از آن در بدن بیشتر شود، به همین دلیل شروع یا ادامه درمان و انتخاب دوز باید با توجه به نظر پزشک و نتیجه آزمایشها انجام شود.
اگر یک نوبت را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را مصرف کنید مگر اینکه زمان نوبت بعدی نزدیک شده باشد، که در این صورت باید نوبت فراموششده را کنار بگذارید و برنامه معمول را ادامه دهید، اما هرگز برای جبران، دو نوبت را با هم یا با فاصله خیلی کم مصرف نکنید.
اگر مصرف دارو چند روز قطع شده است، قبل از شروع دوباره با همان دوز قبلی بهتر است با پزشک یا داروساز مشورت کنید، چون ممکن است بدن نیاز به شروع دوباره با برنامه متفاوتی داشته باشد.
مصرف بیشتر از مقدار تجویزشده حتی اگر در ابتدا علامتی ایجاد نکند هم مهم است و میتواند باعث خوابآلودگی شدید، پایین آمدن سطح هوشیاری، تهوع، استفراغ، سرگیجه، غش، تپش قلب، تغییر فشار خون، بیقراری، گیجی، توهم، تشنج، تب، تعریق، لرزش یا سفتی عضلات شود.
در چنین شرایطی باید فوراً با اورژانس یا مرکز اطلاعرسانی مسمومیتها تماس گرفت، فرد را وادار به استفراغ نکرد و بسته دارو، مقدار احتمالی مصرف و زمان آن را همراه داشت.
لوکسوور معمولاً مثل بعضی مواد مخدر یا آرامبخشها باعث اعتیاد به معنای رایج آن نمیشود، یعنی معمولاً نشئگی، میل شدید و کنترلناپذیر برای مصرف ایجاد نمیکند، اما بدن میتواند به مصرف منظم آن عادت کند.
این عادت بدنی با اعتیاد یکی نیست، ولی اگر دارو ناگهانی قطع شود یا چند نوبت پشت سر هم فراموش شود، ممکن است علائم ناخوشایند ظاهر شوند، و نیاز به مصرف طولانیمدت هم لزوماً به معنی وابستگی نیست بلکه ممکن است برای کنترل بیماری لازم باشد.
قطع ناگهانی این دارو میتواند باعث علائم ناشی از قطع دارو شود که شامل سرگیجه، بههم خوردن تعادل، سردرد، خستگی، تهوع، استفراغ، اسهال، بیخوابی، خوابهای عجیب، اضطراب، تحریکپذیری، تعریق، لرزش، گزگز یا احساس شبیه شوک الکتریکی است و در موارد نادر ممکن است گیجی شدید یا تشنج هم دیده شود.
به همین دلیل کم کردن دوز باید معمولاً بهتدریج و زیر نظر پزشک انجام شود، و اگر علائمی مثل افکار خودآزاری، تشنج، گیجی شدید یا رفتار غیرعادی ایجاد شد، رسیدگی فوری لازم است.
جایگزین لوکسوور به دلیل مصرف آن بستگی دارد، به طوری که برای افسردگی یا اضطراب ممکن است داروهایی مثل ونلافاکسین، سرترالین، اسیتالوپرام یا فلوکستین بررسی شوند و برای درد عصبی هم گاهی پرگابالین، گاباپنتین یا بعضی داروهای قدیمیتر انتخاب میشوند.
حتی داروهایی که ماده مؤثره مشابه دارند هم ممکن است از نظر دوز، نوع آزاد شدن دارو در بدن و مواد همراه با هم فرق داشته باشند، بنابراین جایگزینی دارو باید فقط با نظر پزشک یا داروساز انجام شود.
لوکسوور روی دو ماده مهم مغز اثر میگذارد و به همین دلیل ممکن است هم در بعضی مشکلات خلقی و اضطرابی و هم در بعضی دردهای عصبی مفید باشد، در حالی که برخی داروهای دیگر بیشتر فقط روی یکی از این مسیرها اثر دارند یا بیشتر برای دردهای عصبی به کار میروند.
برای مثال ونلافاکسین در گروه دارویی نزدیک به لوکسوور قرار میگیرد اما دوزها، کاربردها، عوارض و تداخلهای آن کاملاً یکسان نیست، و داروهایی مثل پرگابالین و گاباپنتین بیشتر برای دردهای عصبی به کار میروند، بنابراین هیچ دارویی برای همه افراد بهترین جایگزین ثابت محسوب نمیشود.
لوکسوور باید در بسته اصلی خود، دور از رطوبت، گرمای زیاد و نور مستقیم نگهداری شود و بهتر است در حمام، کنار سینک یا داخل خودرو قرار نگیرد، و دمای مناسب نگهداری هم باید طبق اطلاعات روی بستهبندی رعایت شود.
این دارو باید دور از دید و دسترس کودکان و حیوانات خانگی باشد و اگر تاریخ آن گذشته یا دیگر به آن نیاز ندارید، نباید آن را در فاضلاب یا زباله معمولی رها کنید و بهتر است برای روش دفع درست از داروساز راهنمایی بگیرید.
بعضی افراد در شروع مصرف زودتر متوجه بهتر شدن خواب، انرژی یا علائم جسمی اضطراب میشوند، اما بهتر شدن خلق یا کم شدن درد معمولاً زمان بیشتری میخواهد و تجربه هر فرد به دلیل مصرف، دوز، منظم بودن مصرف و شدت بیماری بستگی دارد.
تهوع، خشکی دهان, سرگیجه، تغییر در خواب، تعریق، یبوست یا کاهش اشتها از عوارضی هستند که بعضی افراد در شروع درمان تجربه میکنند و ممکن است با گذشت زمان کمتر شوند، اما اگر عوارض ادامهدار یا آزاردهنده باشند باید بررسی شوند.
در مقابل، علائمی مثل افکار خودآزاری، تشنج، زردی، خونریزی، حساسیت شدید یا سندرم سروتونین را نباید عارضه معمول و گذرا در نظر گرفت و در این شرایط باید سریع به پزشک مراجعه کرد.
بعضی افراد با مصرف دارو همراه غذا تهوع کمتری دارند و بعضی دیگر اگر با دارو خوابآلود شوند، با نظر پزشک مصرف شب را راحتتر میدانند، در حالی که اگر دارو باعث بیخوابی شود، مصرف صبح مناسبتر است، اما زمان مصرف نباید فقط بر اساس تجربه دیگران تغییر کند.
بله، لوکسوور در بعضی افراد میتواند باعث خوابآلودگی، خستگی یا سرگیجه شود، اما در بعضی دیگر ممکن است برعکس باعث بیخوابی شود، بنابراین تا وقتی اثر آن روی هوشیاری شما روشن نشده بهتر است از رانندگی و کارهای خطرناک خودداری کنید و الکل یا داروهای آرامبخش را هم بدون نظر پزشک مصرف نکنید.
بله، این دارو ممکن است در بعضی افراد بهویژه در شروع درمان باعث کاهش اشتها یا وزن شود، هرچند در بعضی افراد هم ممکن است افزایش وزن دیده شود، بنابراین اگر تغییر وزن محسوس یا بیاشتهایی طولانی داشتید بهتر است پزشک را مطلع کنید و در کودکان هم پیگیری رشد اهمیت بیشتری دارد.
بله، این دارو ممکن است روی معده باعث تهوع، استفراغ، یبوست، اسهال یا ناراحتی گوارشی شود و اگر درد شدید شکم، استفراغ مداوم یا خونریزی گوارشی وجود داشت باید سریع بررسی انجام شود.
آسیب جدی کبدی نادر است اما ممکن است رخ دهد و با علائمی مثل زردی، ادرار تیره، درد سمت راست بالای شکم یا خستگی غیرعادی همراه باشد، و در نارسایی شدید کلیه هم ممکن است مقدار دارو در بدن بیشتر شود، بنابراین مشکلات معده، کبد یا کلیه باید قبل از شروع یا تغییر دوز به پزشک گفته شوند.
در بعضی افراد، بهویژه کودکان، نوجوانان و جوانان، ممکن است در شروع درمان یا بعد از تغییر دوز افکار خودکشی یا خودآزاری و تغییرات رفتاری بیشتر شوند، و هرچند این اتفاق برای همه نمیافتد، اما باید کاملاً جدی گرفته شود.
اگر افسردگی ناگهان بدتر شد، فرد بسیار بیقرار شد، رفتار پرخاشگرانه یا غیرعادی پیدا کرد یا افکار خودآزاری داشت، باید سریع ارزیابی پزشکی انجام شود و دارو هم نباید خودسرانه قطع شود.
بله، لوکسوور در بعضی افراد میتواند باعث کاهش میل جنسی، مشکل در رسیدن به لذت جنسی، اختلال نعوظ یا مشکل در انزال شود و اگر این عوارض آزاردهنده بودند یا ادامه پیدا کردند، باید با پزشک مطرح شوند و دوز دارو هم نباید بدون نظر پزشک تغییر کند.
چند تا سوال دارم متشکرم اگر پاسخ گو باشید من دو سال این دارو رو مصرف کردم از دوز ۳۰ سه ماه بعد ۶۰ حدود یکسال مصرف کردم و با کم کردن قطع کردم
من به خاطر درد زیر شکم بصورت طولانی مدت ،به پزشک مراجعه کردم و کپسول لوکسور به همراه چند دارو دیگه تجویز کرد آیا ربطی به گوارش داره؟