قرص لاکسا حاوی لاکوزامید و دارویی ضدتشنج برای کنترل صرع است. با نحوه مصرف، دوزهای ۵۰ تا ۲۰۰ میلیگرم، عوارض، تداخلات دارویی و هشدارهای بارداری و قطع ناگهانی آن آشنا شوید.
قرص لاکسا یک داروی نسخهای ضدتشنج (داروی کنترلکننده حملات عصبی و تشنج) است که در دوزهای ۵۰، ۱۰۰، ۱۵۰ و ۲۰۰ میلیگرم در ایران تولید میشود و ماده موثره آن لاکوزامید است.
این دارو باید در دمای کمتر از ۲۵ درجه سانتیگراد، دور از رطوبت و دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
لاکسا بیشتر برای کنترل تشنجهای با شروع کانونی (تشنجهایی که از بخش مشخص و محدودی از مغز آغاز میشوند) تجویز میشود که این حملات ممکن است با حفظ هوشیاری یا اختلال در سطح هوشیاری همراه باشند.
برخلاف تشابه اسمی با داروهای ملین، لاکسا یک داروی ضدتشنج شیمیایی است و هیچگونه ماهیت گیاهی یا اثر ملینی ندارد.
مواد غیرفعال بهکاررفته در ساخت این قرص ممکن است در فرمولاسیون شرکتهای مختلف تفاوت داشته باشد، بنابراین افرادی که سابقه حساسیت شدید دارویی دارند باید پیش از مصرف، ترکیبات درجشده روی جعبه دارو را بررسی کنند.
لاکسا با اثر مستقیم بر فعالیت کانالهای سدیمی در سلولهای عصبی به کاهش و پایدار شدن فعالیت الکتریکی غیرطبیعی مغز کمک میکند و هیچ تاثیری بر تحریک حرکات روده ندارد.
بروز عوارض احتمالی مانند یبوست، اسهال یا هرگونه ناراحتی گوارشی پس از مصرف این قرص، ناشی از عوارض عمومی دارو است و نباید آن را به عنوان اثر ملینی یا درمانی برای روده در نظر گرفت.
کاربرد اصلی و تاییدشده لاکسا، کنترل و کاهش تشنجهای با شروع کانونی در بزرگسالان و کودکان است که بنا بر تشخیص پزشک بهصورت تنهایی یا همراه با سایر داروهای ضدتشنج تجویز میشود.
پزشک معالج دوز دارو را بر اساس سن بیمار، پاسخ به درمان، عملکرد ارگانهای حیاتی و تداخل با داروهای همزمان تعیین میکند.
در برخی منابع پزشکی از این دارو برای کنترل دردهای عصبی نظیر نوروپاتی دیابتی (آسیب به اعصاب محیطی در اثر بالا بودن طولانیمدت قند خون) استفاده میشود، اما این مورد جزو کاربردهای اصلی دارو نیست و مصرف آن فقط باید با تجویز پزشک متخصص انجام گیرد.
مصرف لاکسا برای درمان کوتاهمدت یا طولانیمدت یبوست کاملا بیفایده است و میتواند فرد را در معرض عوارض شدیدی مانند سرگیجه شدید، خوابآلودگی، اختلال تعادل و مشکلات قلبی قرار دهد.
این دارو هیچ نقشی در پاکسازی روده یا آمادهسازی بیمار پیش از انجام کولونوسکوپی (تصویربرداری داخلی از روده بزرگ) ندارد و بالا بردن دوز آن با این هدف، منجر به مسمومیت دارویی شدید میشود.
لاکسا تاثیری در بهبود هموروئید (بواسیر یا رگهای متورم در ناحیه مقعد) یا یبوست ناشی از آن ندارد و در صورت مشاهده علائم خطر مانند خونریزی مقعدی یا مدفوع سیاه باید فورا به پزشک مراجعه کرد.
لاکسا نهتنها ملین نیست، بلکه در موارد متعددی میتواند خودش باعث بروز یبوست به عنوان عارضه ناخواسته شود.
اگر پس از شروع این دارو دچار یبوست شدید، باید موارد زیر را بررسی کنید:
بیماران نباید به دلیل بروز یبوست دوز لاکسا را خودسرانه کم یا قطع کنند و برای مدیریت این عارضه باید با پزشک یا داروساز مشورت نمایند.
لاکسا هیچ کمکی به درمان یبوست شدید نمیکند و بروز یبوست ناگهانی همراه با علائمی نظیر تب، درد شدید شکمی، ورم شکم و ناتوانی در دفع گاز یک اورژانس پزشکی به شمار میرود.
در صورت وجود هر یک از علائم زیر، مصرف خودسرانه هر نوع داروی ملین ممنوع است و بیمار باید سریعا توسط پزشک بررسی شود:
همچنین مصرف همزمان ملینها با داروهای ضدتشنج مانند لاکسا به دلیل خطر بروز کمآبی و اختلال الکترولیت (بههم خوردن تعادل آب و نمکهای خون) باید تحت نظارت پزشک باشد.
لاکسا باید دقیقا بر اساس دوز تجویزشده در نسخه پزشک، همراه با آب کافی و در ساعتهای کاملا مشخص و منظم مصرف شود.
پزشک دوز دارو را بر اساس عملکرد کلیه، کبد و سن بیمار تنظیم میکند و قطع ناگهانی این دارو به هیچ وجه مجاز نیست.
شما میتوانید این دارو را همراه با غذا یا با معده خالی مصرف کنید زیرا غذا تاثیری در میزان جذب دارو ندارد، اما مصرف آن با یک وعده غذایی سبک میتواند به کاهش حالت تهوع احتمالی کمک کند.
مصرف لاکسا ناشتا بلامانع است، اما در صورت بروز ناراحتیهای گوارشی بهتر است دارو را همراه با غذا مصرف کنید و در صورت استفراغ مکرر پس از مصرف دارو، موضوع را به پزشک اطلاع دهید.
مدت زمان مصرف این دارو توسط پزشک و بر اساس میزان کنترل حملات تشنج تعیین میشود و مصرف طولانیمدت آن به معنی اعتیاد یا وابستگی دارویی نیست.
بهترین زمان برای مصرف لاکسا، داشتن یک برنامه زمانی منظم و روزانه است تا سطح دارو در خون در تمام طول شبانهروز ثابت بماند.
اگر دارو دو بار در روز تجویز شده است، باید نوبتها را با فاصلههای منظم (مثلا هر ۱۲ ساعت یکبار) مصرف کنید.
بسته به دستور پزشک، دارو ممکن است یک یا دو بار در شبانهروز تجویز شود و در صورت بروز خوابآلودگی شدید در طول روز، پزشک میتواند زمان مصرف دوزها را تغییر دهد.
برای مصرف لاکسا فاصله زمانی خاصی با تمام داروها نیاز نیست، اما در صورت مصرف داروهای خوابآور یا داروهای قلبی، پزشک باید زمانبندی دقیق را تعیین کند.
لاکسا پس از مصرف به سرعت جذب بدن میشود، اما کنترل کامل تشنجها به مصرف منظم دارو برای چند روز یا چند هفته و رسیدن دارو به سطح پایدار در خون بستگی دارد.
این دارو جنبه پیشگیری و کنترل مستمر دارد و نباید به عنوان داروی اورژانسی برای متوقف کردن تشنج در حال وقوع استفاده شود.
غلظت داروی لاکسا در خون معمولا بین ۱ تا ۴ ساعت پس از مصرف به اوج خود میرسد، اما اثرات درمانی و پیشگیرانه آن در طول زمان و با دوزهای متوالی مشخص میشود.
ماندگاری دارو در بدن به سرعت دفع آن توسط کلیه و کبد بستگی دارد و فراموش کردن نوبتها اثر درمانی آن را به سرعت کاهش میدهد.
اگر با مصرف منظم دارو تشنجها همچنان ادامه دارد، از تغییر خودسرانه دوز بپرهیزید زیرا ممکن است نیاز به تنظیم دوز یا تغییر نوع دارو توسط پزشک باشد.
در صورت وقوع تشنجهای مکرر و طولانیمدت که بیمار در فواصل آنها هوشیاری خود را به دست نمیآورد، باید فورا با اورژانس تماس بگیرید.
مصرف لاکسا ممکن است عوارض شایعی مانند سرگیجه، سردرد، دوبینی، حالت تهوع، خوابآلودگی، خستگی مفرط و اختلال در حفظ تعادل ایجاد کند.
این عوارض در شروع درمان یا هنگام افزایش دوز شایعتر هستند و به دلیل خطر سقوط و افتادن، در افراد سالمند نیاز به مراقبت بیشتری دارند.
عوارض گوارشی مانند درد شکم، اسهال، سوءهاضمه یا یبوست در برخی بیماران رخ میدهد که این موارد جزو عوارض ناخواسته دارو هستند و نباید آنها را نشانه کارکرد مثبت یا درمانی دارو دانست.
این دارو مستقیما باعث دفع آب و املاح نمیشود، اما بروز اسهال یا استفراغ شدید ناشی از مصرف آن میتواند منجر به کمآبی و کاهش سطح سدیم یا پتاسیم خون شود.
در صورت بروز علائمی مثل تشنگی شدید، کاهش حجم اادرار، ضعف عضلانی شدید، گیجی، گرفتگی عضلات یا تپش قلب باید فورا پزشک را مطلع سازید.
در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر، مصرف دارو را ادامه داده اما فورا به مراکز درمانی مراجعه کنید:
کنترل بیماری تشنج اغلب نیازمند مصرف طولانیمدت و چندساله داروهای ضدتشنج تحت نظارت پزشک است.
در طول درمان طولانیمدت، پزشک ممکن است آزمایشهای دورهای برای بررسی عملکرد کبد، کلیه و بررسی نوار قلب تجویز کند.
چون لاکسا هیچ اثر ملینی ندارد، مصرف طولانیمدت آن هرگز باعث تنبلی روده یا وابستگی روده به داروها نمیشود.
مصرف روزانه دارو طبق نسخه پزشک ایمن است، اما بالا بردن خودسرانه دوز میتواند عوارض عصبی شدید و اختلال در سیستم هدایت الکتریکی قلب ایجاد کند.
قطع ناگهانی لاکسا پس از مصرف طولانیمدت خطر بروز تشنجهای مکرر و شدید را به دنبال دارد و کاهش دوز حتما باید به صورت تدریجی و زیر نظر پزشک انجام شود.
لاکسا میتواند با داروهایی که بر سیستم هدایت الکتریکی قلب یا سیستم عصبی مرکزی اثر میگذارند تداخل داشته باشد.
همواره فهرستی از تمام داروهای مصرفی خود را در اختیار پزشک یا داروساز قرار دهید.
لاکسا میتواند باعث طولانی شدن فاصله پیآر (یک شاخص در نوار قلب که سرعت انتقال پیامهای الکتریکی از دهلیز به بطن قلب را نشان میدهد) شود.
مصرف همزمان این دارو با داروهای قلبی نظیر بتابلوکرها (داروهای کاهشدهنده ضربان قلب و فشار خون) یا داروهای ضدآریتمی (داروهای تنظیمکننده ضربان قلب) خطر کندی شدید ضربان قلب و غش را افزایش میدهد.
داروهای ادرارآور تداخل مستقیمی با لاکسا ندارند، اما در صورت بروز کمآبی ناشی از مصرف آنها، خطر بروز عوارض قلبی یا تشنج افزایش مییابد.
تداخل مستقیم و شدیدی بین لاکسا و مکملهای پتاسیم گزارش نشده است، اما نوسانات پتاسیم خون در بیماران قلبی و کلیوی باید به دقت کنترل شود.
مصرف ملینها در صورت ایجاد اسهال شدید و کمآبی میتواند بر اثربخشی و جذب دارو تاثیر منفی بگذارد.
ایجاد فاصله زمانی بین مصرف داروها همیشه مانع از بروز تداخلات دارویی در بدن نمیشود.
داروهای آرامبخش، مسکنهای قوی و الکل در صورت مصرف همزمان با لاکسا، خوابآلودگی و اختلال تعادل را به شدت تشدید میکنند.
ایمنی مصرف لاکسا در دوران بارداری به طور کامل اثبات نشده است و اطلاعات علمی در این زمینه محدود است.
از سوی دیگر، تشنج کنترلنشده مادر باردار میتواند خطرات جانی جدی برای جنین و خود مادر داشته باشد، لذا قطع یا ادامه دارو باید با تصمیم پزشک باشد.
مصرف این دارو در هیچکدام از ماههای بارداری نباید بدون نظر پزشک آغاز، تغییر یا قطع شود و بیمار باردار باید تحت پایش منظم باشد.
لاکسا نقشی در درمان یبوست بارداری ندارد و این مشکل باید با تغییرات رژیم غذایی و مصرف ملینهای ایمن تحت نظر پزشک زنان درمان شود.
مصرف لاکسا در نوزادان، سالمندان، مادران شیرده و بیماران مبتلا به نارساییهای ارگانهای داخلی نیازمند احتیاط شدید و تنظیم دقیق دوز است.
ماده موثره لاکسا در شیر مادر ترشح میشود و به دلیل محدود بودن اطلاعات ایمنی، در صورت مصرف دارو توسط مادر، نوزاد باید از نظر خوابآلودگی غیرعادی، ضعف عضلانی و وزنگیری نامناسب پایش شود.
تجویز دارو برای کودکان باید دقیقا بر اساس وزن و سن توسط متخصص اطفال انجام شود و در سالمندان به دلیل خطر بالای افتادن و نارسایی کلیوی، دوزهای کمتری استفاده میشود.
بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی یا کبدی شدید به دلیل کاهش توانایی بدن در دفع دارو، ممکن است به دوزهای کمتری از لاکسا نیاز داشته باشند.
بیماران قلبی قبل از شروع لاکسا باید نوار قلب تهیه کنند و بیماران دیابتی مبتلا به آسیبهای کلیوی نیز باید تحت مراقبت دقیقتری قرار بگیرند.
لاکسا به هیچ عنوان داروی کاهش وزن یا چربیسوز نیست و هیچ تاییدیهای برای کاهش اشتها یا لاغری ندارد.
کاهش وزن ناگهانی در طول مصرف این دارو میتواند ناشی از عوارضی مثل بیاشتهایی شدید یا حالت تهوع باشد که باید به پزشک گزارش شود.
لاکسا ملین نیست و حتی ملینهای واقعی نیز تاثیری بر کاهش چربیهای انباشتهشده بدن ندارند و کاهش وزن ناشی از آنها موقتی و به دلیل دفع آب بدن است.
استفاده از این دارو برای لاغری میتواند فرد سالم را دچار عوارض خطرناکی مثل تشنج، اختلالات ریتم قلب و افت شدید سطح هوشیاری کند.
حساسیت مفرط به لاکوزامید یا هر یک از اجزای فرمولاسیون دارو، از موارد منع مصرف مطلق لاکسا به شمار میرود.
قبل از شروع دارو، سابقه بیماریهای قلبی، نارسایی کلیه یا کبد، افسردگی شدید و سابقه اقدام به خودکشی را حتما به پزشک بگویید.
به دلیل احتمال بروز تاری دید، دوبینی و سرگیجه، تا زمان مشخص نشدن اثرات دارو از انجام کارهای نیازمند دقت بالا خودداری کنید.
تهوع و استفراغ از عوارض شایع دارو هستند، اما بروز درد شدید شکم همراه با عدم دفع گاز و مدفوع میتواند نشانه انسداد روده باشد و نیازمند بررسی فوری است.
این علائم عوارض معمول لاکسا نیستند و در صورت مشاهده خون روشن در مدفوع یا مدفوع کاملا تیره و قیرمانند باید به سرعت به پزشک مراجعه کنید.
استفراغ یا اسهال مداوم در بیماران مصرفکننده لاکسا به دلیل خطر کاهش جذب دارو و تحریک مجدد حملات تشنج باید به سرعت درمان شود.
لاکسا باید دقیقا بر اساس زمانبندی نسخه مصرف شود و هرگونه تغییر در مقدار مصرف یا جبران اشتباه دوزهای فراموششده خطرناک است.
مصرف دوزهای بسیار بالا یا مسمومیت با لاکسا میتواند علائم زیر را ایجاد کند:
در صورت مصرف بیشازحد، بیمار را وادار به استفراغ نکنید و فورا با اورژانس تماس بگیرید.
اگر یک نوبت را فراموش کردید و زمان زیادی تا نوبت بعدی باقی مانده است، دوز فراموششده را مصرف کنید، در غیر این صورت از آن صرفنظر کرده و دوز بعدی را در ساعت مقرر مصرف نمایید.
لاکسا و داروهای ملین در دو گروه دارویی کاملا متفاوت قرار دارند و تشابه اسمی آنها نباید باعث اشتباه در مصرف شود.
بیزاکودیل یک داروی ملین محرک روده است که برای رفع یبوست موقت استفاده میشود، در حالی که لاکسا یک داروی ضدتشنج تخصصی برای مغز است.
سیلاکس و سنالاکس داروهای گیاهی ملین حاوی برگ سنا هستند که روده را تحریک میکنند، اما لاکسا هیچ تاثیر درمانی روی کارکرد دستگاه گوارش ندارد.
جایگزین کردن لاکسا با سایر داروهای ضدتشنج فقط باید توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب و بر اساس شرایط بالینی بیمار انجام شود.
تجربیات بیماران نشان میدهد که پاسخدهی به دارو و میزان تحمل عوارض آن در افراد مختلف بسیار متفاوت است.
گزارشهای مردمی نباید به عنوان مبنای علمی برای شروع، تغییر دوز یا قطع مصرف این داروی تخصصی قرار گیرد.
بسیاری از افرادی که این دارو را به اشتباه برای یبوست مصرف کردهاند، نه تنها بهبود نیافتهاند، بلکه دچار عوارضی مانند سرگیجه شدید و خوابآلودگی شدهاند.
برخی بیماران در شروع مصرف دارو علائم گوارشی ملایم را گزارش کردهاند که معمولا با تطابق بدن با دارو برطرف میشود، اما اسهال شدید نیاز به بررسی پزشک دارد.
بیمارانی که مصرف منظم دارو را رعایت نکرده یا دوزها را فراموش کردهاند، از بازگشت حملات تشنجی به عنوان تجربه منفی یاد میکنند.
خیر، لاکسا دارویی اعتیادآور به معنای روانگردان یا مخدر نیست، اما قطع ناگهانی آن به دلیل خطر بروز تشنجهای شدید ممنوع است.
خیر، این دارو فاقد هرگونه اثر ملینی است و مصرف آن تاثیری در ایجاد تنبلی یا وابستگی روده ندارد.
خیر، لاکسا حرکات روده را تحریک نمیکند و هیچ اثری در برطرف کردن یبوست ندارد.
خیر، این دارو اثر چربیسوزی یا لاغرکننده ندارد و کاهش وزن ناخواسته در حین مصرف آن باید به پزشک گزارش شود.
خیر، قطع ناگهانی این دارو میتواند منجر به بروز تشنجهای مکرر، شدید و خطرناک شود و کاهش دوز باید تدریجی باشد.
اگر با مصرف منظم دارو تشنجها کنترل نشد، دوز را خودسرانه تغییر ندهید و برای تنظیم مجدد درمان به پزشک معالج مراجعه کنید.
سلام دخترم ۷سالداره واز ۲ماهگی با استفاده داروهای مختلف تشنج و کنترل نشد ۲۰ روز با تجویز دکتر اسدی پویا از این قرص استفاده میکنم خیلی آروم شده البته تشنج داره ودکتر گفته بود تشنج یواش یواش کنترل میشه نکته جالب اینه که درک و فهمش بیشتر شده از همه ی دستندرکاران بسیار تشکر میکنم مخصوصا آقای دکتر اسدی پویا
سلام پسرم ۱۰سال صرع مقاوم داره یونیماید بهتره یا لاکسا چون هر دو یکی اند ولی میخواهم بدانم دارو کدام شرکت اثر بخشی بهتری دارد
باسلام بنده حدود ۲ ماه اول حالت تهوع و عرق گرمایی بعدش بیهوش میشم چند دقیقه بعد زمین افتاده بیدار میشم عرق سرد و نبض بسیار کم وبیحالی رخ میده قرص لاکسا ۵۰ یکعدد نجویز کردند الان درداروخانه ها موجود نمیباشد یونیماید ۵۰ تهیه کردم لطفا چه نوع قرص برام بهتره و از چه طریقی تهیه کنم مشکل قلبی ندارم ۶۰ سال دارم ممنون میشم از راهنمایی تشکر
قرص لاکسا چاق میکنه