قرص لپیکسا ۵ میلی گرم چیست؟
- لپیکسا ۵ میلی گرم نام تجاری داروی آپیکسابان است که توسط داروسازی اکتوورکو تولید می شود. این فرآورده به شکل قرص روکش دار خوراکی عرضه می شود و در گروه داروهای ضد انعقاد خون قرار دارد.
- این دارو در گفتار عمومی با عنوان داروی رقیق کننده خون شناخته می شود، اما در واقع خون را رقیق نمی کند. لپیکسا توانایی خون برای تشکیل لخته های ناخواسته و خطرناک را کاهش می دهد.
- لپیکسا داروی نسخه ای است و مقدار مصرف، مدت درمان و زمان قطع آن باید فقط توسط پزشک تعیین شود.
لپیکسا چگونه اثر می کند؟
- بدن هنگام زخم شدن برای جلوگیری از خونریزی، به طور طبیعی لخته خون می سازد. اما گاهی لخته درون رگ ها و بدون نیاز بدن تشکیل می شود. این لخته می تواند مسیر جریان خون را ببندد و باعث سکته مغزی، گرفتگی رگ ریه یا آسیب به اندام ها شود.
- آپیکسابان اثر عامل ده فعال انعقاد خون را مهار می کند. این عامل در مسیر تشکیل لخته نقش مهمی دارد. با کاهش فعالیت آن، احتمال ایجاد لخته های خطرناک کمتر می شود.
- لپیکسا معمولا لخته قدیمی را به طور مستقیم حل نمی کند، اما از بزرگ شدن آن و ایجاد لخته های جدید پیشگیری می نماید.
لپیکسا ۵ میلی گرم برای چیست؟
قرص لپیکسا ۵ میلی گرم برای درمان یا پیشگیری از تشکیل لخته خون تجویز می شود. پزشک بر پایه علت بیماری، سن، وزن، کارکرد کلیه و کبد، سابقه خونریزی و داروهای همزمان، مقدار مناسب را انتخاب می کند.
کاربردهای مهم لپیکسا عبارت اند از:
- کاهش خطر سکته مغزی و لخته خون در بزرگسالان مبتلا به بعضی انواع نامنظمی ضربان قلب که مشکل دریچه قلبی مهم ندارند.
- درمان لخته خون در سیاهرگ های عمقی پا.
- درمان لخته خون در رگ های ریه.
- کاهش خطر عود لخته خون در پا یا ریه پس از تکمیل دوره نخست درمان.
- پیشگیری از لخته خون پس از بعضی جراحی های تعویض مفصل، در صورتی که پزشک مقدار ۵ میلی گرم را مناسب بداند.
تفاوت لپیکسا ۵ میلی گرم و ۲٫۵ میلی گرم
هر دو مقدار دارو حاوی آپیکسابان هستند، اما کاربرد و مقدار مصرف آن ها یکسان نیست. پزشک بر اساس علت درمان و وضعیت هر بیمار، مقدار مناسب را تعیین می کند.
به طور کلی، قرص ۵ میلی گرم بیشتر در موارد زیر کاربرد دارد:
- درمان اولیه لخته خون پا یا ریه.
- ادامه درمان لخته خون با مقدار تعیین شده توسط پزشک.
- کاهش خطر سکته مغزی در بسیاری از بیماران مبتلا به نامنظمی ضربان قلب.
قرص ۲٫۵ میلی گرم ممکن است برای بعضی بیماران سالمند، افراد با وزن پایین، بیماران دارای کاهش مشخص عملکرد کلیه، پیشگیری پس از جراحی مفصل یا کاهش خطر بازگشت لخته پس از تکمیل درمان اولیه تجویز شود.
بیمار نباید به جای قرص ۵ میلی گرم از قرص ۲٫۵ میلی گرم یا برعکس استفاده کند، مگر با دستور روشن پزشک یا داروساز.
روش مصرف قرص لپیکسا ۵ میلی گرم
لپیکسا معمولا روزی دو بار و در ساعت های تقریبا ثابت مصرف می شود. فاصله مناسب میان دو نوبت مصرف، به حفظ اثر محافظتی دارو در شبانه روز کمک می کند.
نکات مهم مصرف لپیکسا عبارت اند از:
- قرص را دقیقا به مقدار تجویز شده مصرف کنید.
- دارو را هر روز در ساعت تقریبا مشخص بخورید.
- قرص را با یک لیوان آب ببلعید.
- لپیکسا را می توان همراه غذا یا بدون غذا مصرف کرد.
- قرص را بدون نظر پزشک خرد، نصف یا جویده نکنید.
- پیش از تمام شدن قرص ها، برای تهیه داروی دوره بعد اقدام کنید.
- حتی در صورت خوب بودن حال عمومی، دارو را خودسرانه قطع نکنید.
- قطع ناگهانی لپیکسا می تواند خطر تشکیل لخته یا سکته مغزی را افزایش دهد.
مقدار مصرف لپیکسا ۵ میلی گرم چگونه تعیین می شود؟
مقدار مصرف به بیماری و هدف درمان بستگی دارد. پزشک ممکن است در بعضی موارد درمانی، مصرف ۵ میلی گرم دو بار در روز را توصیه کند. در درمان اولیه لخته خون پا یا ریه نیز ممکن است مقدار دارو در هفته نخست با دوره بعد متفاوت باشد.
به همین دلیل، بیمار نباید مقدار مصرف خود را با تجربه دیگران، اطلاعات فضای مجازی یا مقدار درج شده روی بسته داروی فرد دیگری مقایسه کند.
عوامل موثر بر انتخاب مقدار دارو عبارت اند از:
- علت مصرف دارو.
- سن بیمار.
- وزن بدن.
- کارکرد کلیه و کبد.
- سابقه خونریزی.
- سابقه سکته یا لخته خون.
- مصرف همزمان داروهای دیگر.
- نیاز به جراحی یا اقدام دندانپزشکی.
اگر یک نوبت مصرف لپیکسا فراموش شد چه باید کرد؟
اگر یک نوبت لپیکسا را فراموش کردید، به محض یادآوری در همان روز آن را مصرف کنید. سپس مصرف دارو را طبق برنامه معمول، روزی دو بار ادامه دهید.
برای جبران نوبت فراموش شده:
- دو قرص را همزمان مصرف نکنید.
- مقدار مصرف روزانه را خودسرانه افزایش ندهید.
- اگر درباره زمان مصرف نوبت فراموش شده تردید دارید، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
- استفاده از یادآور تلفن همراه، قرار دادن دارو در جعبه مخصوص دارو و مصرف قرص در ساعت های ثابت صبح و شب، احتمال فراموشی را کاهش می دهد.
اگر بیش از مقدار تجویز شده لپیکسا مصرف شد چه کنیم؟
مصرف بیش از مقدار تجویز شده لپیکسا می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد. اگر به اشتباه مقدار بیشتری از دارو مصرف کردید، حتی اگر علامتی ندارید، در اولین فرصت با پزشک، داروساز یا مرکز درمانی تماس بگیرید.
اگر علائم زیر وجود دارد، مراجعه فوری به اورژانس ضروری است:
- خونریزی شدید یا بند نیامدنی.
- استفراغ خونی.
- مدفوع سیاه، قیری یا خونی.
- خون در ادرار.
- سردرد شدید و ناگهانی.
- غش، گیجی یا ضعف شدید.
- درد قفسه سینه یا تنگی نفس.
بسته دارو را همراه خود به مرکز درمانی ببرید تا نام و مقدار داروی مصرف شده مشخص باشد.
مهم ترین عارضه لپیکسا؛ خونریزی
مهم ترین عارضه آپیکسابان، افزایش خطر خونریزی است. خونریزی ممکن است خفیف باشد، مانند کبودی یا خون دماغ کوتاه مدت، اما گاهی می تواند شدید و حتی خطرناک باشد.
نشانه های خونریزی خفیف یا متوسط که باید به پزشک اطلاع داده شوند عبارت اند از:
- کبودی آسان تر یا بزرگ تر از معمول.
- خون دماغ های تکراری.
- خونریزی لثه هنگام مسواک زدن.
- طولانی شدن خونریزی پس از بریدگی کوچک.
- خونریزی قاعدگی شدیدتر یا طولانی تر از معمول.
- لکه های بنفش یا قرمز زیر پوست.
- ضعف، خستگی یا رنگ پریدگی.
در صورت خونریزی شدید، منتظر نوبت ویزیت پزشک نمانید و از اورژانس کمک بگیرید.
علائم خطرناک در زمان مصرف لپیکسا
برخی علائم می توانند نشانه خونریزی داخلی، سکته مغزی، لخته در ریه یا حساسیت شدید باشند و نیاز به رسیدگی فوری دارند.
در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر، فورا به اورژانس مراجعه کنید:
- استفراغ خونی یا استفراغ شبیه تفاله قهوه.
- مدفوع سیاه، بسیار تیره یا خونی.
- قرمز، صورتی یا قهوه ای شدن ادرار.
- سرفه خونی.
- خونریزی واژینال شدید یا غیرعادی.
- سردرد ناگهانی، شدید و غیرمعمول.
- ضعف یا بی حسی ناگهانی یک سمت بدن.
- افتادگی یک طرف صورت.
- اختلال در حرف زدن، دیدن، راه رفتن یا حفظ تعادل.
- تنگی نفس ناگهانی، درد یا فشار قفسه سینه.
- درد، قرمزی، گرمی یا ورم یک پا.
- غش، گیجی شدید یا کاهش هوشیاری.
- تورم لب، زبان، صورت یا گلو همراه با تنگی نفس.
عوارض احتمالی قرص لپیکسا ۵ میلی گرم
همه مصرف کنندگان دچار عارضه نمی شوند. بیشتر عوارض این دارو با افزایش احتمال خونریزی ارتباط دارند.
عوارضی که ممکن است دیده شوند عبارت اند از:
- کبودی پوست.
- خون دماغ.
- خونریزی لثه.
- خونریزی قاعدگی بیشتر از معمول.
- کم خونی و کاهش گلبول های قرمز خون.
- خستگی، ضعف، سرگیجه یا رنگ پریدگی ناشی از کم خونی.
- تهوع.
- خونریزی زیر پوست.
- خونریزی از دستگاه گوارش یا ادراری.
- واکنش های حساسیتی مانند خارش، کهیر یا بثورات پوستی.
درد مفصل همراه با تورم، خستگی شدید، درد قفسه سینه یا احساس فشار در قفسه سینه نیز باید به پزشک اطلاع داده شود.
چه کسانی نباید لپیکسا مصرف کنند؟
مصرف لپیکسا در برخی شرایط ممنوع است یا نیازمند ارزیابی دقیق پزشک است. پیش از شروع درمان، تمام بیماری ها و داروهای مصرفی خود را اطلاع دهید.
موارد مهم عبارت اند از:
- حساسیت به آپیکسابان یا هر یک از اجزای قرص.
- خونریزی فعال و قابل توجه.
- بیماری کبدی شدید همراه با اختلال انعقاد خون.
- زخم فعال معده یا روده با خطر بالای خونریزی.
- خونریزی اخیر مغزی.
- فشار خون بسیار بالا و کنترل نشده.
- جراحی اخیر مغز، ستون فقرات یا چشم.
- مصرف همزمان بعضی داروهای ضد انعقاد، مگر با دستور پزشک.
- ابتلا به سندرم آنتی فسفولیپید، به ویژه در افراد دارای سابقه لخته های مکرر.
- سابقه تعویض دریچه قلب، مگر آن که پزشک متخصص مصرف دارو را مناسب بداند.
لپیکسا در سالمندان چگونه مصرف می شود؟
سن بالا به تنهایی مانع مصرف لپیکسا نیست، اما سالمندان به علت بیماری های همزمان، کاهش کارکرد کلیه، مصرف داروهای متعدد و خطر زمین خوردن، به بررسی دقیق تری نیاز دارند.
پزشک ممکن است در افراد دارای نامنظمی ضربان قلب، در صورت وجود دست کم دو مورد از شرایط زیر، مقدار دارو را کاهش دهد:
- سن ۸۰ سال یا بیشتر.
- وزن ۶۰ کیلوگرم یا کمتر.
- افزایش کراتینین خون که می تواند نشان دهنده کاهش کارکرد کلیه باشد.
کاهش یا قطع خودسرانه دارو در سالمندان می تواند خطر سکته مغزی و لخته خون را بیشتر کند.
مصرف لپیکسا در بیماران کلیوی و کبدی
کلیه و کبد در دفع و پردازش دارو نقش دارند. به همین علت، پیش از شروع درمان و در طول مصرف دارو، ممکن است پزشک آزمایش خون برای بررسی عملکرد کلیه و کبد درخواست کند.
در بیماران کلیوی:
- مقدار دارو ممکن است بر اساس شدت کاهش عملکرد کلیه تغییر کند.
- کم آبی بدن، بیماری حاد، اسهال یا استفراغ شدید می تواند بر عملکرد کلیه اثر بگذارد.
- سالمندان و افراد مبتلا به دیابت یا فشار خون بالا معمولا نیازمند پیگیری بیشتری هستند.
در بیماران کبدی:
- بیماری شدید کبدی می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد.
- زردی پوست و چشم، خارش شدید، ادرار تیره، درد سمت راست بالای شکم یا کاهش اشتها باید گزارش شود.
تداخلات دارویی لپیکسا
برخی داروها می توانند اثر لپیکسا را افزایش دهند و خطر خونریزی را بیشتر کنند. برخی داروها نیز ممکن است اثر آن را کاهش دهند و خطر تشکیل لخته را بالا ببرند.
پیش از شروع، قطع یا تغییر هر دارو، پزشک و داروساز را از مصرف لپیکسا آگاه کنید.
داروهای ضد انعقاد و ضد پلاکت خون:
- وارفارین، هپارین، انوکساپارین، دابیگاتران و ریواروکسابان می توانند خطر خونریزی را افزایش دهند.
- آسپیرین، کلوپیدوگرل، پراسوگرل و تیکاگرلور نیز احتمال خونریزی را بالا می برند.
داروهای ضد درد و ضد التهاب:
- ایبوپروفن، دیکلوفناک، ناپروکسن، کتورولاک و داروهای مشابه، خطر خونریزی معده و روده را بیشتر می کنند.
- برای انتخاب مسکن مناسب، به ویژه پس از جراحی یا دندانپزشکی، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
داروهای ضد قارچ و ضد عفونت:
- کتوکونازول، ایتراکونازول و بعضی داروهای مشابه می توانند مقدار آپیکسابان در خون را افزایش دهند.
- کلاریترومایسین نیز ممکن است اثر دارو را افزایش دهد.
- داروهای ضد تشنج و بعضی داروهای ضد عفونت:
- کاربامازپین، فنی توئین و فنوباربیتال می توانند اثر لپیکسا را کاهش دهند.
- ریفامپین نیز می تواند اثر ضد لخته ای دارو را کمتر کند.
داروهای دیگر:
- ریتوناویر و بعضی داروهای مشابه ممکن است مقدار دارو در خون را افزایش دهند.
- برخی داروهای ضد افسردگی می توانند خطر خونریزی را بیشتر کنند.
- فرآورده های حاوی علف چای می توانند اثر لپیکسا را کاهش دهند.
تداخل لپیکسا با غذا، مکمل و الکل
لپیکسا را می توان همراه غذا یا بدون غذا مصرف کرد و مانند بعضی داروهای ضد انعقاد قدیمی، نیازمند محدودیت ثابت در مصرف سبزی های برگ سبز نیست.
با این حال، رعایت نکات زیر ضروری است:
- مصرف زیاد الکل می تواند خطر خونریزی، آسیب و زمین خوردن را افزایش دهد.
- مصرف خودسرانه مکمل ها و فرآورده های گیاهی توصیه نمی شود.
- سیر، زنجبیل، زردچوبه، جینکو، جینسنگ، روغن ماهی و ویتامین ای با مقدار بالا ممکن است در برخی افراد احتمال خونریزی را افزایش دهند.
- هرگونه دمنوش، مکمل ورزشی یا فرآورده گیاهی را پیش از مصرف به پزشک یا داروساز اطلاع دهید.
لپیکسا و جراحی، آندوسکوپی و دندانپزشکی
پیش از هر عمل جراحی، کشیدن دندان، جراحی لثه، آندوسکوپی، کولونوسکوپی، نمونه برداری، تزریق نخاعی یا بی حسی نخاعی، باید پزشک، دندانپزشک و پزشک بیهوشی را از مصرف لپیکسا مطلع کنید.
ممکن است پزشک با توجه به شرایط شما، مصرف دارو را برای مدت مشخصی پیش از اقدام درمانی متوقف کند. زمان قطع و شروع دوباره دارو به عوامل زیر بستگی دارد:
- نوع اقدام درمانی.
- خطر خونریزی.
- عملکرد کلیه.
- علت مصرف لپیکسا.
- خطر لخته خون در زمان قطع دارو.
هرگز لپیکسا را پیش از جراحی یا دندانپزشکی خودسرانه قطع نکنید.
خطر خونریزی نخاعی در مصرف لپیکسا
افرادی که از لپیکسا استفاده می کنند و همزمان تحت بی حسی نخاعی، تزریق در ستون فقرات یا گذاشتن لوله در فضای اطراف نخاع قرار می گیرند، ممکن است به ندرت دچار خونریزی در اطراف نخاع شوند.
این عارضه می تواند به آسیب عصبی جدی یا فلج منجر شود. در صورت مشاهده علائم زیر پس از این اقدامات، مراجعه فوری ضروری است:
- درد شدید کمر.
- گزگز، بی حسی یا ضعف پاها.
- مشکل در راه رفتن.
- بی اختیاری یا ناتوانی در دفع ادرار و مدفوع.
بارداری، شیردهی و لپیکسا
- مصرف لپیکسا در دوران بارداری معمولا توصیه نمی شود، مگر آن که پزشک پس از بررسی دقیق سود و زیان درمان تصمیم دیگری بگیرد. زنان باردار یا زنانی که قصد بارداری دارند، باید پیش از شروع یا ادامه درمان با پزشک مشورت کنند.
- در دوران شیردهی نیز مصرف لپیکسا توصیه نمی شود، زیرا امکان ورود دارو به شیر مادر و اثر آن بر نوزاد مطرح است.
- اگر در طول درمان باردار شدید یا به بارداری مشکوک بودید، بدون قطع خودسرانه دارو، فورا با پزشک تماس بگیرید.
توصیه های مهم برای زندگی روزمره در زمان مصرف لپیکسا
مصرف لپیکسا به معنای محدود شدن کامل فعالیت های روزانه نیست، اما لازم است بیمار برای کاهش خطر آسیب و خونریزی احتیاط بیشتری داشته باشد.
توصیه های کاربردی:
- از مسواک نرم استفاده کنید.
- برای اصلاح صورت یا بدن، ماشین اصلاح برقی انتخاب مناسب تری است.
- هنگام استفاده از چاقو، قیچی، ابزار تیز و وسایل آشپزخانه دقت کنید.
- از ورزش های پربرخورد یا فعالیت هایی که احتمال ضربه و زمین خوردن در آن ها زیاد است، پرهیز کنید.
- در صورت زمین خوردن، تصادف یا ضربه به سر، حتی اگر حال عمومی خوب است، با پزشک تماس بگیرید.
- نام دارو و مقدار مصرف خود را در کیف یا تلفن همراه ثبت کنید.
- پیش از دریافت هر تزریق عضلانی، درمان دندانپزشکی یا مراجعه به اورژانس، مصرف لپیکسا را اطلاع دهید.
- دارو را با فرد دیگری شریک نشوید.
آزمایش های لازم در زمان مصرف لپیکسا
لپیکسا معمولا مانند وارفارین به آزمایش مکرر زمان انعقاد خون برای تنظیم روزانه مقدار دارو نیاز ندارد. با این حال، پزشک ممکن است برای بررسی ایمنی درمان، آزمایش هایی درخواست کند.
آزمایش های احتمالی شامل این موارد هستند:
- شمارش کامل سلول های خون برای بررسی کم خونی یا نشانه های خونریزی.
- بررسی کارکرد کلیه.
- بررسی کارکرد کبد.
- بررسی علت خونریزی غیرعادی یا کبودی.
- ارزیابی داروهای همزمان و خطر تداخل دارویی.
آزمایش های زمان انعقاد معمول، معیار دقیقی برای اندازه گیری اثر آپیکسابان نیستند. تفسیر تمام نتایج باید توسط پزشک انجام شود.
شرایط نگهداری قرص لپیکسا ۵ میلی گرم
لپیکسا را در بسته بندی اصلی، در دمای اتاق و دور از گرما، نور و رطوبت نگهداری کنید.
نکات نگهداری:
- دارو را در محیط خشک نگه دارید.
- دارو را در حمام، کنار سینک ظرفشویی یا داخل خودرو قرار ندهید.
- دارو را دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی بگذارید.
- از مصرف قرص تاریخ گذشته یا قرص آسیب دیده خودداری کنید.
- داروی باقی مانده را داخل توالت یا فاضلاب نریزید.
- برای روش مناسب دور ریختن داروی تاریخ گذشته، از داروساز راهنمایی بخواهید.
در صورت قطع لپیکسا چه خطری وجود دارد؟
- قطع ناگهانی لپیکسا می تواند خطر تشکیل لخته خون را افزایش دهد. این موضوع به ویژه در افرادی که دارو را برای کاهش خطر سکته مغزی ناشی از نامنظمی ضربان قلب مصرف می کنند، اهمیت زیادی دارد.
- اگر به هر دلیلی نیاز به قطع دارو باشد، مانند جراحی، خونریزی شدید یا تغییر درمان، پزشک درباره زمان قطع، درمان جایگزین احتمالی و زمان شروع دوباره دارو تصمیم می گیرد.
تجربه مصرف کنندگان لپیکسا
تجربه افراد از مصرف لپیکسا متفاوت است. علت تجویز، مقدار دارو، سن، بیماری های همراه، داروهای دیگر و سابقه خونریزی، همگی بر تجربه بیمار اثر می گذارند.
مواردی که مصرف کنندگان بیشتر مطرح می کنند عبارت اند از:
- اهمیت مصرف منظم قرص در ساعت ثابت صبح و شب.
- مشاهده کبودی های کوچک یا خون دماغ خفیف در برخی افراد.
- نگرانی درباره کشیدن دندان، جراحی یا آندوسکوپی.
- افزایش خونریزی قاعدگی در بعضی زنان.
- نیاز به دقت بیشتر در مصرف مسکن های ضد التهاب.
- ضرورت مراجعه سریع پس از ضربه به سر یا زمین خوردن.
- اهمیت همراه داشتن نام دارو هنگام مراجعه به پزشک، اورژانس یا دندانپزشکی.
تجربه دیگران نباید باعث شود بیمار مقدار دارو را کم یا زیاد کند یا درمان را قطع نماید. هر علامت غیرعادی باید بر اساس وضعیت فردی توسط پزشک بررسی شود.
سوالات پرتکرار درباره قرص لپیکسا ۵ میلی گرم
لپیکسا ۵ میلی گرم برای چیست؟
لپیکسا برای درمان یا پیشگیری از لخته خون و کاهش خطر سکته مغزی در بعضی بیماران مبتلا به نامنظمی ضربان قلب مصرف می شود.
آیا لپیکسا همان رقیق کننده خون است؟
بله. لپیکسا در گروه داروهای ضد انعقاد قرار دارد و در گفتار عمومی رقیق کننده خون نامیده می شود.
لپیکسا را صبح بخورم یا شب؟
این دارو معمولا روزی دو بار مصرف می شود. بهتر است یک نوبت صبح و نوبت دیگر شب، در ساعت های تقریبا ثابت و طبق نسخه پزشک مصرف شود.
آیا لپیکسا باید همراه غذا خورده شود؟
خیر. لپیکسا را می توان همراه غذا یا با معده خالی مصرف کرد.
آیا می توان لپیکسا را خودسرانه قطع کرد؟
خیر. قطع خودسرانه دارو می تواند خطر سکته مغزی یا لخته خون را افزایش دهد.
اگر لپیکسا را فراموش کردم، دو قرص بخورم؟
خیر. به محض یادآوری در همان روز یک نوبت مصرف کنید و برنامه عادی را ادامه دهید. دو قرص را همزمان مصرف نکنید.
آیا مصرف ایبوپروفن و دیکلوفناک همراه لپیکسا مجاز است؟
مصرف خودسرانه این داروها توصیه نمی شود، زیرا می توانند خطر خونریزی، به ویژه خونریزی معده و روده، را افزایش دهند.
آیا کشیدن دندان در زمان مصرف لپیکسا خطرناک است؟
ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهد، اما بسیاری از اقدامات دندانپزشکی با برنامه ریزی مناسب قابل انجام هستند. دندانپزشک و پزشک معالج باید از مصرف لپیکسا آگاه باشند.
آیا کبودی در زمان مصرف لپیکسا طبیعی است؟
کبودی های کوچک ممکن است رخ دهند، اما کبودی های بزرگ، مکرر، بدون علت یا همراه با خونریزی باید بررسی شوند.
آیا لپیکسا باعث خونریزی قاعدگی شدید می شود؟
در برخی زنان ممکن است خونریزی قاعدگی شدیدتر یا طولانی تر شود. خونریزی بسیار شدید، ضعف، سرگیجه یا دفع لخته های بزرگ باید فورا به پزشک اطلاع داده شود.
بخش تخصصی برای پزشکان و داروسازان
لپیکسا ۵ میلی گرم حاوی آپیکسابان، مهارکننده مستقیم، انتخابی و برگشت پذیر عامل ده فعال انعقادی است. دارو در گروه داروهای ضد انعقاد خوراکی مستقیم قرار می گیرد و برای پیشگیری و درمان ترومبوآمبولی وریدی و کاهش خطر سکته مغزی در فیبریلاسیون دهلیزی غیر دریچه ای کاربرد دارد.
نکات تخصصی مهم:
- فراهمی زیستی خوراکی آپیکسابان تقریبا ۵۰ درصد است و مصرف غذا اثر بالینی مهمی بر جذب آن ندارد.
- اوج غلظت پلاسمایی معمولا طی ۳ تا ۴ ساعت حاصل می شود و نیمه عمر دارو حدود ۱۲ ساعت است.
- در فیبریلاسیون دهلیزی غیر دریچه ای، مقدار معمول ۵ میلی گرم دو بار در روز است.
- کاهش مقدار به ۲٫۵ میلی گرم دو بار در روز در صورت وجود دست کم دو معیار سن ۸۰ سال یا بیشتر، وزن ۶۰ کیلوگرم یا کمتر، و کراتینین سرمی ۱٫۵ میلی گرم در دسی لیتر یا بیشتر توصیه می شود.
- در درمان ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریه، مقدار آغازین درمان با مقدار ۵ میلی گرم دو بار در روز تفاوت دارد و باید مطابق برنامه درمانی کامل تجویز شود.
- در کاهش خطر عود ترومبوز وریدی پس از دست کم ۶ ماه درمان اولیه، مقدار ۲٫۵ میلی گرم دو بار در روز کاربرد دارد.
- پایش روتین آزمایش زمان پروترومبین، نسبت همسان شده بین المللی یا زمان ترومبوپلاستین نسبی برای سنجش اثر ضد انعقادی آپیکسابان قابل اتکا نیست.
- در شرایط ویژه مانند خونریزی تهدیدکننده حیات، مصرف بیش از حد، جراحی اورژانسی یا شک به تجمع دارو، سنجش فعالیت ضد عامل ده با روش کالیبره شده برای آپیکسابان می تواند کمک کننده باشد.
- ارزیابی پایه و دوره ای هموگلوبین، شمارش پلاکت، کراتینین، برآورد کارکرد کلیه، آزمون های کبدی، سابقه خونریزی و داروهای همزمان توصیه می شود.
- مصرف همزمان با مهارکننده های قوی مسیر آنزیمی سه آ چهار و ناقل پی گلیکوپروتئین، از جمله کتوکونازول، ایتراکونازول و ریتوناویر، می تواند مواجهه با آپیکسابان را افزایش دهد. در بیمارانی که مقدار ۲٫۵ میلی گرم دو بار در روز دریافت می کنند، از این ترکیب ها باید اجتناب شود.
- مصرف همزمان با القاکننده های قوی مانند ریفامپین، کاربامازپین، فنی توئین، فنوباربیتال و علف چای می تواند غلظت دارو را کاهش دهد و تا حد امکان باید اجتناب شود.
- مصرف همزمان داروهای ضد پلاکت، سایر داروهای ضد انعقاد، داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی و بعضی داروهای ضد افسردگی، خطر خونریزی را افزایش می دهد.
- در خونریزی شدید یا تهدیدکننده حیات، قطع آپیکسابان، کنترل منبع خونریزی، اقدامات حمایتی، فرآورده های انعقادی مناسب و پادزهر اختصاصی در صورت دسترسی باید بر اساس راهنمای بالینی مد نظر قرار گیرد.
- زمان قطع پیش از اقدام تهاجمی باید بر پایه خطر خونریزی عمل، عملکرد کلیه، خطر ترومبوآمبولی و فوریت اقدام تعیین شود.
- شروع مجدد درمان پس از برقراری خون بند آمدن کافی انجام شود.
- در بی حسی نخاعی یا اپیدورال، خطر هماتوم نخاعی و فلج باید مد نظر قرار گیرد و زمان بندی قطع و شروع دارو با دستورالعمل های تخصصی هماهنگ شود.
- در سندرم آنتی فسفولیپید، به ویژه در بیماران با خطر بالای ترومبوز، استفاده از آپیکسابان باید با احتیاط بسیار و بر اساس ارزیابی تخصصی انجام شود.
- مصرف در بارداری و شیردهی توصیه نمی شود، مگر در شرایطی که تصمیم تخصصی بر پایه سود و زیان درمان گرفته شود.
