قرص گلایپاور برای کنترل قند خون در دیابت نوع دو مصرف میشود. درباره نحوه مصرف، دوز ۲۵/۵ میلیگرم، عوارض، افت قند، تداخل با متفورمین و انسولین، بارداری و قطع مصرف بخوانید.
قرص گلایپاور دارویی برای کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع دو است. این دارو با برند گلایپاور توسط شرکت اکتوورکو در ایران تولید میشود.
امپاگلیفلوزین باعث دفع بخشی از قند اضافی خون از راه ادرار میشود.
لیناگلیپتین به بدن کمک میکند تا پس از غذا، ترشح انسولین را بهتر تنظیم کند. انسولین هورمونی است که به کاهش قند خون کمک میکند.
یکی از دوزهای این برند، گلایپاور ۲۵/۵ میلیگرم است. این قرص حاوی ۲۵ میلیگرم امپاگلیفلوزین و ۵ میلیگرم لیناگلیپتین است.
گلایپاور مکمل، داروی گیاهی یا محصول کاهش وزن نیست. این فرآورده یک داروی ضد دیابت است و باید با نسخه و زیر نظر پزشک مصرف شود.
مصرف خودسرانه آن میتواند خطر کمآبی، افت قند خون، عفونت ادراری یا تناسلی و مشکلات کلیوی را افزایش دهد.
گلایپاور برای کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع دو مصرف میشود. این دارو باید همراه برنامه غذایی مناسب، فعالیت بدنی و سایر توصیههای درمانی استفاده شود.
گلایپاور برای درمان دیابت نوع یک یا کاهش فوری قند خون در شرایط اورژانسی مناسب نیست.
این دارو برای درمان کتواسیدوز دیابتی (افزایش خطرناک مواد اسیدی در خون بر اثر کمبود انسولین) نیز کاربرد ندارد.
گلایپاور میتواند قند ناشتا و قند پس از غذا را کاهش دهد. میزان اثر آن در بیماران مختلف یکسان نیست.
رژیم غذایی، وزن، فعالیت بدنی، عملکرد کلیه و داروهای همزمان بر پاسخ بیمار اثر میگذارند.
اثر دارو با اندازهگیری قند خون و آزمایش هموگلوبین ایوانسی (آزمایشی برای بررسی میانگین قند خون در حدود سه ماه گذشته) ارزیابی میشود.
مقاومت به انسولین یعنی بدن به انسولین پاسخ کافی نمیدهد. گلایپاور درمان اختصاصی این وضعیت نیست.
این دارو میتواند در بعضی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو، بخشی از برنامه کنترل قند خون باشد.
تغذیه مناسب، فعالیت بدنی منظم، کاهش وزن اصولی و پیگیری پزشکی همچنان اهمیت دارند.
گلایپاور داروی اختصاصی کبد چرب نیست. بااینحال، کبد چرب ممکن است همراه دیابت نوع دو، اضافهوزن یا مقاومت به انسولین دیده شود.
اگر کبد چرب، افزایش آنزیمهای کبدی یا بیماری کبدی دارید، پیش از مصرف پزشک را مطلع کنید. گلایپاور نباید بدون نسخه برای درمان کبد چرب مصرف شود.
گلایپاور برای بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع دو کاربرد دارد. در این بیماری، بدن هنوز مقداری انسولین تولید میکند، اما قند خون بهخوبی کنترل نمیشود.
این دارو ممکن است بهتنهایی یا همراه داروهای دیگر دیابت تجویز شود. انتخاب درمان به قند خون، بیماریهای همراه، عملکرد کلیه و خطر افت قند بستگی دارد.
امپاگلیفلوزین دفع قند از راه ادرار را افزایش میدهد. به همین دلیل، ممکن است تکرر ادرار، تشنگی و عفونت ادراری یا تناسلی بیشتر شود.
لیناگلیپتین به تنظیم قند خون پس از غذا کمک میکند. این ماده بر ترشح انسولین و گلوکاگون (هورمونی که میتواند قند خون را افزایش دهد) اثر میگذارد.
گلایپاور برای درمان دیابت نوع یک توصیه نمیشود. مصرف داروهای حاوی امپاگلیفلوزین در این بیماران میتواند خطر کتواسیدوز دیابتی را افزایش دهد.
تهوع شدید، استفراغ، درد شکم، تنفس غیرعادی، ضعف شدید یا خوابآلودگی نیازمند بررسی فوری است. بوی میوهای دهان نیز میتواند نشانه خطر باشد.
این علائم حتی در صورت بالا نبودن شدید قند خون نیز باید جدی گرفته شوند.
گلایپاور داروی لاغری نیست و نباید خودسرانه برای کاهش وزن مصرف شود. بعضی بیماران دیابتی ممکن است هنگام مصرف آن کمی وزن کم کنند.
این کاهش وزن میتواند به دفع قند از راه ادرار مربوط باشد. بااینحال، در همه افراد رخ نمیدهد و دلیل مناسبی برای مصرف دارو نیست.
مصرف بدون نیاز پزشکی میتواند خطر کمآبی، افت قند و عوارض دیگر را افزایش دهد.
گلایپاور داروی کاهش اشتها نیست. کاهش اشتها، تهوع، ضعف یا بیحالی باید از نظر قند خون، کمآبی و داروهای همزمان بررسی شود.
گلایپاور اثر اختصاصی بر چربی شکم ندارد. کاهش چربی شکمی به تغذیه مناسب، فعالیت بدنی، خواب کافی و کنترل بیماریهای زمینهای نیاز دارد.
گلایپاور معمولاً باعث افزایش وزن نمیشود. بعضی افراد ممکن است کاهش وزن خفیفی داشته باشند.
کاهش وزن شدید همراه تشنگی، تکرر ادرار، تهوع یا ضعف باید بررسی شود. این علائم ممکن است نشانه کنترل نامناسب دیابت یا عارضه دارویی باشند.
گلایپاور را دقیقاً مطابق نسخه پزشک مصرف کنید. مصرف منظم، پایش قند خون و رعایت برنامه غذایی برای اثر مناسب دارو ضروری است.
قرص را بدون نظر پزشک یا داروساز نصف یا خرد نکنید. مقدار مصرف را نیز تغییر ندهید و آن را با داروی مشابه جایگزین نکنید.
گلایپاور را میتوان همراه غذا یا بدون غذا مصرف کرد. اگر دچار تهوع، ناراحتی معده یا بیاشتهایی شدید، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
مصرف صبحگاهی برای بسیاری از بیماران مناسبتر است. امپاگلیفلوزین میتواند ادرار را افزایش دهد و مصرف شبانه ممکن است باعث تکرر ادرار هنگام خواب شود.
بااینحال، زمان مصرف باید با نسخه پزشک هماهنگ باشد. برنامه غذایی، داروهای همراه و وضعیت کلیه نیز باید در نظر گرفته شوند.
اگر مصرف یک نوبت را فراموش کردید، بهمحض یادآوری آن را مصرف کنید. اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، از نوبت فراموششده بگذرید.
دو نوبت را همزمان مصرف نکنید. مصرف مقدار دو برابر میتواند خطر عوارض را افزایش دهد.
بهترین زمان، ساعتی است که بتوانید دارو را هر روز منظم مصرف کنید. برای بسیاری از بیماران، صبح مناسبتر است.
تکرر ادرار، داروهای ادرارآور، خطر افت قند و برنامه غذایی بر انتخاب زمان مصرف اثر میگذارند.
مصرف گلایپاور بهصورت ناشتا الزامی نیست. این دارو را میتوان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد.
اگر ضعف صبحگاهی، تهوع یا سابقه افت قند دارید، برای تعیین زمان مناسب با پزشک مشورت کنید.
اگر انسولین، متفورمین، گلیکلازید یا گلیبنکلامید مصرف میکنید، برنامه دارویی باید دقیق تنظیم شود. این کار به کاهش خطر افت یا نوسان قند کمک میکند.
دوز گلایپاور بر اساس وضعیت بیمار، عملکرد کلیه، داروهای همزمان و هدف درمان تعیین میشود.
گلایپاور ۲۵/۵ حاوی ۲۵ میلیگرم امپاگلیفلوزین و ۵ میلیگرم لیناگلیپتین است. این دوز برای همه بیماران مناسب نیست.
برای کاهش سریعتر قند خون یا وزن، مقدار دارو را خودسرانه افزایش ندهید.
این ترکیب معمولاً روزی یک بار مصرف میشود. بااینحال، تعداد و مقدار مصرف باید دقیقاً مطابق نسخه پزشک باشد.
مصرف بیشتر میتواند خطر کمآبی، افت قند و عفونت ادراری یا تناسلی را افزایش دهد.
مصرف طولانیمدت ممکن است بخشی از درمان دیابت نوع دو باشد. در این مدت، موارد زیر باید پایش شوند:
اثر گلایپاور تدریجی است. این دارو برای کنترل روزانه قند خون کاربرد دارد و درمان اورژانسی قند خون بالا نیست.
مقدار اثر دارو به دوز، عملکرد کلیه، تغذیه، فعالیت بدنی و داروهای همزمان بستگی دارد.
اثر اولیه دارو ممکن است در روزهای نخست دیده شود. بااینحال، ارزیابی دقیق به اندازهگیری منظم قند و آزمایشهای دورهای نیاز دارد.
دارو را به دلیل ندیدن نتیجه سریع، خودسرانه قطع یا بیشتر نکنید.
مدت مصرف برای همه بیماران یکسان نیست. دیابت نوع دو معمولاً یک بیماری طولانیمدت است و به درمان پیوسته نیاز دارد.
ادامه یا تغییر دارو بر اساس قند خون، نتایج آزمایش، عوارض و نظر پزشک انجام میشود.
گلایپاور مانند هر دارویی ممکن است عارضه ایجاد کند. شدت عوارض به وضعیت بیمار، عملکرد کلیه و داروهای همزمان بستگی دارد.
ضعف شدید، درد شکم، تنفس غیرعادی یا علائم کمآبی باید سریع بررسی شوند. عفونت شدید ادراری یا تناسلی و افت شدید قند نیز نیازمند رسیدگی فوری هستند.
گلایپاور بهتنهایی معمولاً کمتر از بعضی داروهای دیابت باعث افت قند میشود. مصرف همزمان با انسولین، گلیبنکلامید یا گلیکلازید این خطر را افزایش میدهد.
نشانههای افت قند خون عبارتاند از:
پیش از مصرف، پزشک را از بیماریها و تمام داروهای خود مطلع کنید. بعضی شرایط خطر عوارض گلایپاور را افزایش میدهند.
در صورت مشاهده علائم زیر، سریع با پزشک تماس بگیرید:
در جراحی، بستریشدن، بیماری شدید، روزهداری یا کاهش مصرف غذا و مایعات، ممکن است قطع موقت دارو لازم باشد.
داروهای حاوی امپاگلیفلوزین معمولاً باید دستکم سه روز پیش از جراحی برنامهریزیشده قطع شوند. زمان دقیق قطع و شروع دوباره را پزشک تعیین میکند.
گلایپاور برای همه مناسب نیست. در موارد زیر مصرف آن ممنوع است یا به بررسی دقیق پزشک نیاز دارد:
بعضی داروها میتوانند خطر افت قند، کمآبی، افت فشار یا مشکلات کلیوی را افزایش دهند.
پزشک یا داروساز را از تمام داروها، مکملها و فرآوردههای گیاهی خود مطلع کنید.
انسولین، گلیکلازید و گلیبنکلامید میتوانند همراه گلایپاور خطر افت قند را افزایش دهند. ممکن است پزشک مقدار این داروها را تنظیم کند.
گلایپاور و متفورمین ممکن است با هم تجویز شوند. مصرف همزمان باید با نسخه و همراه پایش قند خون باشد.
این داروها نباید خودسرانه جایگزین یکدیگر شوند.
داروهای ادرارآور و بعضی داروهای فشار خون ممکن است خطر کمآبی، افت فشار و سرگیجه را افزایش دهند.
این خطر در سالمندان و بیماران کلیوی بیشتر است.
الکل میتواند کنترل قند را دشوار کند. همچنین ممکن است خطر افت قند، کمآبی یا کتواسیدوز را افزایش دهد.
مکملهای لاغری و چربیسوزها نیز ممکن است بر قند، فشار خون، ضربان قلب یا کلیه اثر بگذارند. آنها را بدون مشورت با پزشک مصرف نکنید.
گلایپاور در دوران بارداری توصیه نمیشود. داروهای حاوی امپاگلیفلوزین بهویژه در سهماهه دوم و سوم بارداری نباید مصرف شوند.
کنترل قند در بارداری ضروری است، اما پزشک باید داروی مناسبتری انتخاب کند. اگر هنگام مصرف گلایپاور باردار شدید، سریع با پزشک تماس بگیرید.
دارو را بدون دریافت برنامه جایگزین خودسرانه قطع نکنید. افزایش قند خون نیز میتواند برای مادر و جنین خطرناک باشد.
کنترل قند پیش از بارداری اهمیت زیادی دارد. قبل از اقدام به بارداری، داروها، عملکرد کلیه و هدف قند خون باید بررسی شوند.
گلایپاور درمان اصلی تخمدان پلیکیستیک یا ناباروری نیست. این دارو نباید برای تنظیم تخمکگذاری یا افزایش احتمال بارداری خودسرانه مصرف شود.
مصرف گلایپاور در دوران شیردهی توصیه نمیشود. اطلاعات کافی درباره ورود این دارو به شیر مادر و اثر آن بر شیرخوار وجود ندارد.
پزشک باید با توجه به نیاز مادر، داروی جایگزین یا توقف شیردهی را بررسی کند. دارو را خودسرانه شروع، قطع یا جایگزین نکنید.
بیحالی نوزاد، کاهش شیرخوردن یا افزایش ناکافی وزن باید با پزشک مطرح شود.
ایمنی و اثربخشی این ترکیب در افراد کمتر از ۱۸ سال بهطور کافی مشخص نشده است. مصرف آن در کودکان و نوجوانان فقط باید با نظر متخصص باشد.
در سالمندان، احتمال کمآبی، افت فشار، سرگیجه و مشکلات کلیوی بیشتر است. مصرف داروهای ادرارآور یا چند داروی دیابت این خطر را افزایش میدهد.
عملکرد کلیه باید پیش از شروع و در طول درمان بررسی شود. کاهش عملکرد کلیه میتواند اثر و ایمنی دارو را تغییر دهد.
این دارو برای کنترل قند خون در نارسایی شدید کلیه مناسب نیست. مصرف آن در بیماران کلیوی باید بر اساس آزمایشها و نظر پزشک باشد.
در صورت بیماری کبدی یا افزایش آنزیمهای کبدی، پزشک را مطلع کنید. وضعیت بیمار و داروهای همزمان باید بررسی شوند.
زردی پوست یا چشم، ضعف شدید، درد شکم، تهوع مداوم یا کاهش وزن غیرمنتظره را نادیده نگیرید.
افراد مبتلا به فشار خون بالا میتوانند با نظر پزشک این دارو را مصرف کنند. افزایش دفع ادرار ممکن است فشار خون را کاهش دهد.
سرگیجه هنگام برخاستن، ضعف یا غش میتواند نشانه افت فشار یا کمآبی باشد.
گلایپاور را خودسرانه قطع نکنید. قطع دارو ممکن است قند خون را افزایش دهد و علائم دیابت را برگرداند.
اگر به دلیل عارضه، بارداری، جراحی، عفونت یا کمآبی نیاز به قطع دارو باشد، پزشک باید برنامه جایگزین را مشخص کند.
قطع ناگهانی میتواند کنترل قند را مختل کند. تشنگی، تکرر ادرار، خستگی و تاری دید ممکن است دوباره ظاهر شوند.
گاهی پزشک در شرایط خاص قطع موقت را توصیه میکند. در این مدت، قند خون باید پایش شود.
پس از قطع دارو ممکن است قند خون بهتدریج افزایش یابد. بعضی بیماران نیز به داروی جایگزین نیاز پیدا میکنند.
قند خون بالا، تشنگی شدید، تکرر ادرار، ضعف، خوابآلودگی، تهوع یا تاری دید را به پزشک اطلاع دهید.
گلایپاور اعتیادآور نیست و وابستگی روانی یا جسمی ایجاد نمیکند.
نیاز به مصرف طولانیمدت به دلیل مزمن بودن دیابت نوع دو است، نه اعتیاد. قطع خودسرانه میتواند کنترل قند را بدتر کند.
جایگزین گلایپاور باید بر اساس قند خون، بیماریهای همراه، عملکرد کلیه، وزن و خطر افت قند انتخاب شود.
گزینههای درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشند:
هیچیک از این داروها نباید خودسرانه جایگزین گلایپاور شوند.
داروهای مشابه ممکن است ترکیبات یا اثر نزدیک به گلایپاور داشته باشند. این شباهت به معنی امکان جایگزینی خودسرانه نیست.
مقدار ماده مؤثره، محدودیتهای کلیوی، عوارض و تداخلات محصولات مختلف ممکن است متفاوت باشند.
گلایپاور با دفع قند از ادرار و تنظیم پاسخ بدن پس از غذا عمل میکند. متفورمین بیشتر تولید قند در کبد را کاهش میدهد و پاسخ بدن به انسولین را بهتر میکند.
متفورمین برای بسیاری از بیماران یکی از داروهای پایه دیابت نوع دو است. مصرف جداگانه یا همزمان این داروها را پزشک تعیین میکند.
گلوکوفاژ یکی از نامهای تجاری متفورمین است. بنابراین، تفاوت گلوکوفاژ با گلایپاور همان تفاوت متفورمین با گلایپاور است.
جایگزینی خودسرانه این داروها میتواند باعث نوسان قند یا افزایش عوارض شود.
تجربه مصرف گلایپاور در بیماران متفاوت است. بعضی افراد کنترل بهتر قند خون را گزارش میکنند.
بعضی بیماران نیز دچار تکرر ادرار، ناراحتی گوارشی، ضعف یا عفونت ادراری و تناسلی میشوند.
تجربه یک بیمار معیار مناسبی برای درمان فرد دیگر نیست. نتیجه درمان به تغذیه، فعالیت بدنی، وزن، داروهای همراه و عملکرد کلیه بستگی دارد.
اثر دارو زمانی بهتر ارزیابی میشود که مصرف آن منظم باشد. اندازهگیری قند و انجام آزمایشهای دورهای نیز ضروری است.
اگر قند همچنان بالا یا نوسانی است، مقدار دارو را تغییر ندهید. برای بررسی برنامه درمان با پزشک مشورت کنید.
بعضی بیماران کاهش وزن خفیفی دارند، اما گلایپاور داروی لاغری نیست.
کاهش وزن همراه ضعف، تشنگی شدید، تکرر ادرار، تهوع یا بیحالی باید بررسی شود.
تهوع، دلدرد، اسهال، کاهش اشتها یا ناراحتی معده ممکن است رخ دهد.
اگر این علائم شدید، مداوم یا همراه کمآبی هستند، با پزشک تماس بگیرید.
این پاسخها جایگزین نسخه پزشک نیستند. برای شروع، قطع یا تغییر مقدار گلایپاور با پزشک مشورت کنید.
خیر. گلایپاور یک داروی ضد دیابت است و برای کنترل قند خون در دیابت نوع دو مصرف میشود.
بله، ممکن است باعث افت قند شود. این خطر هنگام مصرف همراه انسولین، گلیکلازید یا گلیبنکلامید بیشتر است.
لرزش، تعریق، گرسنگی شدید، گیجی و تاری دید از علائم هشدار هستند.
گلایپاور درمان اختصاصی کبد چرب نیست. این دارو نباید بدون تشخیص دیابت نوع دو و نسخه پزشک برای کبد چرب مصرف شود.
افراد مبتلا به دیابت نوع یک، کتواسیدوز دیابتی یا حساسیت به ترکیبات دارو نباید گلایپاور مصرف کنند.
در بیماری شدید کلیه، بارداری و شیردهی نیز پزشک باید درباره مصرف یا انتخاب داروی جایگزین تصمیم بگیرد.
بله، احتمال عفونت ادراری در بعضی افراد بیشتر میشود. سوزش ادرار، تب، تکرر ادرار دردناک یا درد پهلو باید بررسی شود.
بله، عفونت قارچی تناسلی ممکن است رخ دهد. خارش، قرمزی، درد، ترشح یا بوی غیرعادی را به پزشک اطلاع دهید.
ممکن است لازم باشد دارو دستکم سه روز پیش از جراحی برنامهریزیشده قطع شود. زمان دقیق را پزشک تعیین میکند.
در صورت تب، استفراغ، کمآبی یا کاهش شدید مصرف غذا، با پزشک تماس بگیرید. ممکن است قطع موقت دارو لازم باشد.
ایمنی و اثربخشی این ترکیب در افراد کمتر از ۱۸ سال بهطور کافی مشخص نشده است. مصرف آن فقط باید با نظر پزشک متخصص باشد.
بله، پزشک ممکن است این دو دارو را با هم تجویز کند. مصرف همزمان باید همراه پایش قند خون و بررسی عوارض باشد.
سلام وقت بخیر: بعد از مصرف این قرص ۲۵/۵ بیش از اندازه عطش میشم وآب زیادی میخورم وبه تبع آن روزانه بیش از ۱۵ نوبت ادرار دفع میکنم. آیا این قضیه عادی است؟یعنی میتونه از این داروها باشه؟ یا مشکل دیگه هست؟ ممنون میشم راهنمایی بفرمایید.
باسلام لطفا شرایط را با پزشک معالج در میان بگذارید.
سلام وقت بخیر: بعد از مصرف این قرص بیش از اندازه عطش میشوم آب بسیار زیاد مینوشم و روزی بیش از ۱۵ نوبت ادرار دفع میکنم آیا این امر ناشی از این دارو هست؟ یا مشکل دیگری میتونه باشه؟
با سلام مصرف این دارو می تونند منجر به افزایش دفعات ادرار شود اما حتما با پزشک معالجتان مشورت نمایید.
سلام دو ماه بعداز مصرف این قرص در قسمت دو تا مچ پام ضایعات پوستی ایجاد شده هر روز بیشتر میشود واصلا خارش و سوزشی ندارد این ضایعات میتونه از عوارض قرص باشه?
با سلام داروی لیناگلیپتین می تواند منجر به عوارض پوستی شود. جهت بررسی با پزشک معالج خود و متخصص پوست مشورت نمایید.