قرص لاکسا حاوی لاکوزامید و دارویی ضدتشنج برای کنترل تشنج کانونی است. با نحوه مصرف، دوزهای ۵۰ تا ۲۰۰ میلیگرم، عوارض، تداخلات دارویی و هشدارهای بارداری و قطع ناگهانی آن آشنا شوید.
داروی نسخهای لاکسا، یک داروی کنترلکننده حملات عصبی و تشنج (ضدتشنج) است. این دارو با ماده مؤثره لاکوزامید و در دوزهای ۵۰، ۱۰۰، ۱۵۰ و ۲۰۰ میلیگرم در کشور تولید میشود.
برای نگهداری صحیح، آن را در دمای پایینتر از ۲۵ درجه سانتیگراد، محیطی بدون رطوبت و دور از دسترس کودکان قرار دهید.
پزشکان لاکسا را عمدتاً جهت کنترل تشنجهایی که از بخش مشخص و محدودی از مغز آغاز میشوند (تشنجهای کانونی) تجویز میکنند؛ این نوع حملات ممکن است با حفظ هوشیاری بیمار یا کاهش و اختلال آن همراه باشد.
برخلاف نام تجاری آن که ممکن است ذهن را به سمت داروهای ضد یبوست ببرد، لاکسا کاملاً شیمیایی و ضدتشنج است و هیچ پایه گیاهی یا خاصیت ملینی ندارد.
ترکیبات جانبی و غیرفعال این دارو در محصولات شرکتهای مختلف متفاوت است؛ از این رو، مبتلایان به آلرژیهای شدید دارویی باید پیش از شروع مصرف، اطلاعات روی جعبه را به دقت مطالعه کنند.
مکانیسم اثر لاکسا از طریق تأثیر مستقیم بر کانالهای سدیمی سلولهای عصبی و کنترل پیامهای الکتریکی غیرعادی مغز است و هیچ اثری روی انقباضات یا تحرکات روده ندارد.
اگر بعد از مصرف این دارو دچار تغییراتی در دفع مانند یبوست یا اسهال شدید، این موارد صرفاً عوارض جانبی دارو هستند و نباید آنها را به عنوان اثر درمانی گوارشی یا ملینی تعبیر کرد.
وظیفه اصلی و تاییدشده داروی لاکسا، کنترل و پیشگیری از بروز تشنجهای کانونی در ردههای سنی مختلف (کودکان و بزرگسالان) است که به صورت تکدارویی یا درمان کمکی تجویز میشود.
تعیین مقدار مصرف روزانه فقط بر عهده پزشک است و بر اساس سن، میزان کارایی کلیه و کبد و تداخلهای دارویی مشخص میشود.
در مواردی ممکن است پزشکان از این دارو برای تسکین دردهای ناشی از آسیب به اعصاب محیطی در اثر بالا بودن طولانیمدت قند خون (نوروپاتی دیابتی) استفاده کنند، ولی این مورد از اندیکاسیونهای اصلی دارو نیست و مصرف خودسرانه آن به این منظور ممنوع است.
استفاده از لاکسا برای برطرف کردن یبوستهای گذرا یا مزمن کاملاً بیاثر است و بیمار را در معرض عوارض شدیدی مثل خوابآلودگی، اختلال در حفظ تعادل، سرگیجه و مشکلات ریتم قلب قرار میدهد.
این قرص هیچ تأثیری در تخلیه گوارشی یا آمادهسازی روده پیش از انجام تصویربرداری داخلی از روده بزرگ (کولونوسکوپی) ندارد و افزایش دوز آن به این منظور خطر مسمومیت شدید دارویی دارد.
لاکسا کمکی به درمان بواسیر یا کاهش یبوست ناشی از آن نمیکند. در صورت مواجهه با علائمی مثل مدفوع تیره و قیریرنگ یا خونریزی از مقعد، مراجعه فوری به پزشک الزامی است.
قرص لاکسا نه تنها یبوست را درمان نمیکند، بلکه خودش در برخی افراد میتواند عامل بروز یبوست به عنوان عارضه جانبی باشد.
اگر با شروع مصرف این دارو دچار خشکی مزاج شدید، حتماً فاکتورهای زیر را ارزیابی کنید:
تغییر خودسرانه دوز لاکسا به خاطر یبوست مجاز نیست و هرگونه اقدام درمانی برای رفع این عارضه باید با نظر داروساز یا پزشک انجام شود.
لاکسا هیچ نقشی در بهبود یبوستهای شدید ندارد. بروز ناگهانی یبوست اگر با شکمدرد شدید، تب، ورم شکم و ناتوانی در دفع گاز همراه باشد، یک وضعیت اورژانسی است.
در شرایط زیر، به هیچ وجه نباید بدون نسخه از ملینها استفاده کرد و بیمار باید سریعاً معاینه شود:
همچنین مصرف ملین به صورت همزمان با داروهای ضدتشنج مانند لاکسا به دلیل احتمال بروز کمآبی و بههم خوردن تعادل آب و نمکهای خون باید تحت پایش پزشک باشد.
داروی لاکسا باید دقیقاً طبق دستور پزشک معالج، در فواصل زمانی کاملاً منظم و همراه با یک لیوان آب مصرف شود.
دوز دارو بر اساس کارکرد ارگانهای حیاتی تنظیم میشود و قطع مصرف آن نباید به صورت ناگهانی انجام گیرد.
مصرف این دارو همراه با غذا یا با معده خالی تداخلی در میزان جذب آن ایجاد نمیکند؛ اما استفاده از آن به همراه غذا میتواند حالت تهوع احتمالی را کاهش دهد.
خوردن لاکسا ناشتا مشکلی ایجاد نمیکند، اما اگر دچار مشکلات گوارشی میشوید، بهتر است آن را با غذا مصرف کنید و در صورت استفراغ بعد از مصرف دارو، پزشک را مطلع سازید.
طول دوره مصرف این دارو بر اساس کنترل حملات توسط پزشک تعیین میشود و نیاز به مصرف طولانیمدت آن نشاندهنده وابستگی دارویی نیست.
مناسبترین زمان برای مصرف لاکسا، داشتن یک جدول زمانی ثابت در شبانهروز است تا غلظت دارو در خون نوسان پیدا نکند.
در صورت تجویز دو بار در روز، دوزها باید با فاصله زمانی منظم (معمولاً هر ۱۲ ساعت) مصرف شوند.
بسته به دستور نسخه، دارو میتواند صبح، شب یا در هر دو نوبت مصرف شود. در صورت بروز خوابآلودگی شدید، پزشک ممکن است دوز اصلی را به شبها منتقل کند.
تداخل زمانی مستقیمی با اکثر داروها وجود ندارد، اما در صورت مصرف داروهای خوابآور یا داروهای قلبی، زمانبندی مصرف باید توسط پزشک هماهنگ شود.
لاکسا پس از ورود به بدن به سرعت جذب میشود، اما اثر درمانی آن در پیشگیری از تشنج مستلزم مصرف منظم چندین روزه برای رسیدن به غلظت پایدار در خون است.
این دارو به عنوان درمان فوری و نجاتبخش در حین رخ دادن تشنج حاد کاربردی ندارد.
حداکثر غلظت خونی داروی لاکسا حدود ۱ تا ۴ ساعت پس از مصرف حاصل میشود، اما تأثیر درمانی کامل آن در طول زمان و با دوزهای متوالی مشخص میگردد.
مدت زمان باقی ماندن دارو در بدن به کارکرد کلیه و کبد بیمار بستگی دارد و عدم مصرف به موقع دوزها، اثر محافظتی دارو را به سرعت از بین میبرد.
اگر با مصرف منظم دارو همچنان تشنج رخ میدهد، دوز دارو را خودسرانه افزایش ندهید و اجازه دهید پزشک علت را بررسی کند.
تشنجهای مکرر که در فواصل آنها بیمار به هوش نمیآید، یک وضعیت اورژانسی و نیازمند تماس فوری با اورژانس است.
از عوارض شایع مصرف لاکسا میتوان به سرگیجه، سردرد، تاری یا دوبینی، حالت تهوع، خوابآلودگی و اختلال در تعادل اشاره کرد.
این نشانهها در شروع درمان یا افزایش دوز شایعتر هستند و در سالمندان به دلیل خطر سقوط باید مراقبت بیشتری صورت گیرد.
برخی بیماران ممکن است دچار علائم گوارشی مانند درد شکم، اسهال، یبوست یا سوءهاضمه شوند که همگی عوارض ناخواسته هستند و نباید آنها را نشانه کارکرد مثبت دارو دانست.
لاکسا مستقیماً ادرارآور نیست، اما اگر باعث استفراغ یا اسهال شدید شود، خطر کمآبی و افت املاح خون وجود دارد.
در صورت مشاهده علائمی مثل تشنگی مفرط، کاهش شدید ادرار، ضعف شدید عضلانی، گرفتگی عضلات یا تپش قلب، فوراً به پزشک مراجعه کنید.
در صورت بروز هر یک از موارد زیر، در اسرع وقت به مراکز درمانی مراجعه کنید:
کنترل تشنج معمولاً مستلزم درمان طولانیمدت است و این روند باید تحت نظر مستمر پزشک انجام شود.
در درمانهای طولانیمدت، انجام آزمایشهای خون دورهای برای ارزیابی کبد، کلیه و نوار قلب توصیه میشود.
با توجه به اینکه لاکسا ملین نیست، مصرف طولانیمدت آن به هیچ عنوان منجر به تنبلی روده یا وابستگی دستگاه گوارش نمیشود.
استفاده روزانه مطابق با نسخه پزشک ایمن است، اما مصرف دوزهای بالاتر از تجویز پزشک میتواند به عوارض شدید عصبی و قلبی منجر شود.
هرگز این دارو را به طور ناگهانی قطع نکنید، زیرا این کار میتواند باعث بروز تشنجهای مکرر و شدید شود. روند کاهش دوز باید بسیار تدریجی و تحت نظر پزشک باشد.
لاکسا ممکن است با برخی داروهای قلبی یا داروهای مؤثر بر سیستم اعصاب مرکزی تداخل داشته باشد.
حتماً لیست کاملی از تمام داروهای مصرفی خود را به پزشک یا داروساز نشان دهید.
این دارو ممکن است باعث طولانی شدن یک شاخص در نوار قلب که سرعت انتقال پیامهای الکتریکی از دهلیز به بطن قلب را نشان میدهد (فاصله PR) شود.
مصرف همزمان با داروهای کاهشدهنده ضربان قلب و فشار خون (بتابلوکرها) یا داروهای تنظیمکننده ضربان قلب (داروهای ضدآریتمی) خطر کندی ضربان قلب و غش را بالا میبرد.
داروهای ادرارآور تداخل مستقیم ندارند، اما در صورت بروز کمآبی شدید ناشی از آنها، خطر عوارض قلبی افزایش مییابد.
تداخل شدیدی بین لاکسا و مکملهای پتاسیم گزارش نشده است، اما نوسانات پتاسیم در بیماران قلبی و کلیوی نیاز به پایش دارد.
مصرف همزمان ملینها در صورت بروز اسهال شدید میتواند جذب و اثربخشی لاکسا را مختل کند.
فاصله دادن زمانی بین داروها همیشه مانع تداخلات نمیشود؛ الکل، داروهای آرامبخش و مسکنهای قوی خوابآلودگی ناشی از لاکسا را به شدت تشدید میکنند.
مدارک کافی در مورد ایمنی مصرف لاکسا در دوران بارداری وجود ندارد و خطرات احتمالی آن بر جنین به طور کامل مشخص نیست.
با این حال، تشنجهای کنترلنشده مادر باردار نیز خطرات بسیار جدی برای خود او و جنین دارد، لذا تصمیمگیری باید با نظر پزشک انجام شود.
در هیچیک از مراحل بارداری نباید دارو را خودسرانه شروع یا قطع کرد و هرگونه تغییر در دوز مصرفی باید با نظارت دقیق پزشک باشد.
لاکسا نقشی در درمان یبوست بارداری ندارد و برای رفع این مشکل باید از روشهای تغذیهای و ملینهای مجاز تحت نظر پزشک زنان استفاده کرد.
استفاده از لاکسا در نوزادان، سالمندان و افراد مبتلا به نارساییهای ارگانهای داخلی باید با احتیاط فراوان همراه باشد.
لاکوزامید در شیر مادر ترشح میشود. در صورت مصرف دارو توسط مادر، نوزاد باید از جهت خوابآلودگی غیرعادی، شل بودن عضلات و عدم وزنگیری پایش شود.
دوز مصرفی در کودکان باید توسط متخصص اطفال و بر اساس سن و وزن تعیین شود. در سالمندان نیز به دلیل احتمال نارسایی کلیوی و خطر افتادن، دوزهای کمتر با احتیاط تجویز میگردد.
افرادی که نارسایی کلیه یا کبد دارند، ممکن است به دوزهای کمتری از دارو نیاز داشته باشند زیرا سرعت دفع دارو از بدن آنها کاهش مییابد.
بیماران قلبی باید پیش از شروع مصرف نوار قلب تهیه کنند و افراد دیابتی مبتلا به آسیبهای کلیوی نیز به مراقبت و پایش دقیقتر نیاز دارند.
این دارو به هیچ عنوان اثر چربیسوزی، کاهش اشتها یا کاهش وزن ندارد و برای لاغری تایید نشده است.
کاهش وزن ناخواسته در دوره مصرف این دارو معمولاً به دلیل عوارضی مثل حالت تهوع و بیاشتهایی رخ میدهد که باید توسط پزشک ارزیابی شود.
لاکسا ملین نیست و حتی ملینهای واقعی نیز توانایی کاهش چربیهای بدن را ندارند و کاهش وزن ناشی از آنها موقتی و به دلیل دفع آب است.
مصرف خودسرانه لاکسا با هدف لاغری میتواند عوارض جبرانناپذیری مثل تشنج، تپش قلب نامنظم و کاهش سطح هوشیاری ایجاد کند.
داشتن حساسیت شدید به لاکوزامید یا سایر ترکیبات فرمولاسیون دارو، مانع اصلی مصرف لاکسا است.
قبل از شروع درمان، سوابق بیماریهای قلبی، مشکلات کلیوی، کبد، افسردگی و افکار خودکشی را با پزشک در میان بگذارید.
به دلیل عوارضی مثل سرگیجه و دوبینی، در طول درمان از انجام فعالیتهایی که نیاز به تمرکز بالا دارند خودداری کنید.
تهوع عارضه شایعی است، اما اگر با درد شدید شکم و عدم دفع گاز یا مدفوع همراه شود، میتواند نشانه انسداد روده باشد و به بررسی فوری پزشکی نیاز دارد.
این موارد از عوارض معمول لاکسا نیستند و در صورت مشاهده خون در مدفوع یا تیره شدن آن، باید فوراً به پزشک مراجعه کنید.
اسهال یا استفراغ شدید به دلیل احتمال اختلال در جذب دارو و در نتیجه بروز مجدد تشنج، باید سریعاً درمان شود.
تنظیم دوز لاکسا باید دقیقاً مطابق نسخه باشد و افزایش دوز یا تغییر زمان مصرف آن میتواند خطرناک باشد.
مصرف بیش از حد دارو میتواند نشانههای زیر را ایجاد کند:
در صورت اوور دوز، سریعاً با مرکز فوریتهای پزشکی تماس بگیرید و بیمار را وادار به استفراغ نکنید.
در صورت فراموش کردن یک دوز، اگر زمان زیادی تا نوبت بعدی دارید آن را مصرف کنید؛ در غیر این صورت دوز فراموششده را رها کرده و برنامه عادی را ادامه دهید. هرگز دوز را دو برابر نکنید.
لاکسا و داروهای ملین در گروههای دارویی کاملاً مجزا قرار دارند و نباید به دلیل شباهت نام با یکدیگر اشتباه گرفته شوند.
بیزاکودیل یک ملین محرک گوارشی برای درمان یبوستهای موقتی است، در حالی که لاکسا دارویی تخصصی برای کنترل تشنجهای مغزی است.
سیلاکس و سنالاکس داروهای گیاهی ملین حاوی برگ سنا هستند که روده را فعال میکنند، اما لاکسا هیچ اثر ملینی در دستگاه گوارش ندارد.
جایگزین کردن لاکسا با سایر داروهای ضدتشنج فقط باید توسط پزشک متخصص مغز و اعصاب انجام گیرد.
میزان اثربخشی و عوارض جانبی لاکسا در هر بیمار متفاوت است و تجربیات شخصی مبنای علمی برای تغییر درمان نیست.
افرادی که به اشتباه از این دارو به عنوان ملین استفاده کردهاند، بهبودی در یبوست خود ندیده و عوارض عصبی شدیدی را تجربه کردهاند.
بعضی بیماران از بروز مشکلات خفیف گوارشی در ابتدای درمان گفتهاند که به مرور زمان کاهش یافته است؛ با این حال، اسهال شدید نیاز به بررسی دارد.
کسانی که دارو را به صورت نامنظم مصرف کردهاند، از بازگشت تشنجها به عنوان یک تجربه ناخوشایند یاد میکنند.
خیر، لاکسا اعتیادآور نیست، اما قطع مصرف ناگهانی آن به دلیل خطر تشنجهای مجدد ممنوع است.
خیر، به دلیل اینکه این دارو ملین نیست، هیچ تاثیری در ایجاد تنبلی یا وابستگی روده ندارد.
خیر، لاکسا هیچگونه اثر ملینی ندارد و به کارکرد شکم کمک نمیکند.
خیر، این دارو اثری بر چربیسوزی ندارد و کاهش وزن ناخواسته ناشی از آن باید به پزشک گزارش شود.
خیر، قطع ناگهانی دارو بسیار خطرناک بوده و میتواند باعث بروز تشنجهای مکرر و شدید شود.
بدون تغییر دوز، فوراً به پزشک معالج خود مراجعه کنید تا علت عدم اثربخشی بررسی و دوز دارو تنظیم شود.
سلام من مدت دوماهاه ازقرص استفاده میکنم ودچاره ضخیمی پوست سرشدام ودفعات تشنج من بیشترشده وهنگامی که تشنج میکنم وسرم ضربه میخوره خون نمیاد وورم زیادی میکند
دکتر محسن صنیعی - داروساز، مدیر وب سایت دارویاب (1401/12/7)
به نظر می رسد لاکسا داروی مناسبی برای شما نیست. برای تغییر دارو به پزشک مراجعه کنید
سلام پسرم به مدت ۱۸ روزه قرص لاکسا روزی یک عدد میخوره .سه. روز قبل تشنج کرد فقط دید نداشت نمیتونست حرف بزنه استفراق نکرد .امروز فقط نمیتونه ببینه .هردو موارد زیر یک دقیقه بود .بعد خوابید .ایا خطرناک هستش
سلام، حتما به پزشکشون اطلاع بدین.