دیسوپیرامید دارویی برای کنترل بعضی نامنظمیهای مهم ضربان قلب است. این دارو روی پیامهای الکتریکی قلب اثر میگذارد و باید فقط با نسخه و زیر نظر پزشک مصرف شود.
مصرف این دارو در بعضی افراد میتواند باعث افت فشار خون، بدتر شدن نارسایی قلبی یا تغییر خطرناک در ریتم قلب شود. به همین دلیل، مصرف خودسرانه آن مناسب نیست.
شکل شناختهشده این دارو کپسول دیسوپیرامید فسفات است. در بعضی منابع، کپسولهای ۱۰۰ و ۱۵۰ میلیگرمی برای آن ذکر شده است. ریتمودان از نامهای تجاری شناختهشده آن در ایران است.
دیسوپیرامید با اثر روی بخشی از عملکرد الکتریکی قلب، به منظمتر شدن بعضی ضربانهای غیرطبیعی کمک میکند.
این دارو میتواند قدرت پمپ کردن قلب را کمتر کند و در بعضی افراد خطر بههم خوردن بیشتر ریتم قلب را بالا ببرد. به همین دلیل، در نارسایی قلبی، افت فشار خون، بعضی بیماریهای قلبی و پایین بودن پتاسیم باید با احتیاط بیشتری مصرف شود.
کاربرد اصلی دیسوپیرامید، پیشگیری و درمان بعضی نامنظمیهای ضربان قلب است. گاهی پزشک این دارو را برای بعضی بینظمیهای ضربان بخشهای بالایی یا پایینی قلب تجویز میکند.
انتخاب این دارو به نوع نامنظمی ضربان، نوار قلب، وضعیت کلی قلب، بیماریهای دیگر و داروهای همزمان بستگی دارد.
تپش قلب فقط یک علامت است و همیشه به این معنی نیست که فرد به دیسوپیرامید نیاز دارد. اضطراب، کمخونی، مشکل تیروئید، مصرف مواد محرک و بعضی بیماریهای قلبی هم میتوانند باعث تپش قلب شوند.
این دارو فقط زمانی استفاده میشود که پزشک، نوع نامنظمی ضربان را مشخص کرده باشد.
بعضی افراد به اشتباه میگویند «قرص دیسوپیرامید»، اما شکل رایج این دارو کپسول است. نوع دارو و مقدار آن باید با نسخه، برچسب دارو و نظر داروساز هماهنگ باشد.
نوع آهستهرهش دارو، ماده مؤثر را کمکم آزاد میکند و ممکن است برنامه مصرف آن با نوع معمولی فرق داشته باشد.
این کپسول نباید بدون نظر پزشک یا داروساز باز، خرد یا جویده شود. جایگزین کردن نوع معمولی و آهستهرهش بهصورت خودسرانه مجاز نیست.
املای درست نام این دارو «دیسوپیرامید» است. «دیزوپیرامید» فقط یک شکل نوشتاری رایج اما نادرست از همین نام است.
دیسوپیرامید باید دقیقاً طبق نسخه و در ساعتهای منظم مصرف شود. شروع درمان معمولاً باید با نظر پزشک و همراه با بررسی نوار قلب انجام شود.
کم یا زیاد کردن مقدار دارو یا قطع خودسرانه آن میتواند خطرناک باشد.
بهترین زمان مصرف، همان زمانی است که پزشک بر اساس نوع دارو، فاصله دوزها، کارکرد کلیه و وضعیت قلب تعیین کرده است. مصرف دارو در ساعتهای ثابت به اثر بهتر آن کمک میکند.
این دارو معمولاً میتواند با غذا یا بدون غذا مصرف شود. اگر باعث ناراحتی معده شود، مصرف آن همراه غذا ممکن است بهتر تحمل شود.
مصرف این دارو همراه غذا معمولاً مشکلی ایجاد نمیکند. با این حال، درباره گریپفروت، مکملها و فرآوردههای گیاهی بهتر است با پزشک یا داروساز مشورت شود، چون بعضی از آنها میتوانند مقدار دارو را در بدن تغییر دهند و خطر عوارض را بیشتر کنند.
مقدار مصرف دیسوپیرامید برای همه یکسان نیست. این مقدار بر اساس نوع نامنظمی ضربان، نوع کپسول، سن، وزن، کارکرد کلیه و کبد، نوار قلب و داروهای همزمان تعیین میشود.
در نارسایی کلیه، ممکن است دارو دیرتر از بدن دفع شود و به تنظیم درمان نیاز باشد.
تعداد دفعات مصرف به نوع معمولی یا آهستهرهش دارو و نسخه پزشک بستگی دارد. برنامه روی نسخه و برچسب دارو، ملاک اصلی است.
اگر یک نوبت دارو را فراموش کردید و به زمان نوبت بعدی نزدیک بودید، نوبت فراموششده را مصرف نکنید. اگر کمتر از ۴ ساعت تا نوبت بعدی مانده است، معمولاً باید از آن دوز صرفنظر کرد.
برای جبران، دو دوز را با هم یا با فاصله خیلی کم مصرف نکنید.
مصرف بیش از مقدار تجویزشده میتواند یک وضعیت اورژانسی باشد. این حالت ممکن است با افت فشار خون، غش، تشنج، مشکل تنفسی، ناتوانی در ادرار کردن یا بههم خوردن شدید ضربان قلب همراه شود.
در این شرایط، باید فوراً با اورژانس یا مرکز مسمومیتها تماس گرفته شود. خودسرانه باعث استفراغ نشوید.
مهمترین عوارض خطرناک این دارو شامل افت فشار خون، بدتر شدن نارسایی قلبی و بههم خوردن بیشتر ضربان قلب است.
غش، درد قفسه سینه، تنگی نفس، ورم پاها، افزایش سریع وزن، تپش قلب شدید یا ضربان نامنظم باید سریع بررسی شود.
این دارو میتواند افت قند خون را شدیدتر کند، بهویژه در افراد دیابتی یا کسانی که داروهای پایینآورنده قند خون مصرف میکنند.
حساسیت به این دارو از موارد مهم منع مصرف است. کهیر گسترده، ورم صورت یا گلو، خسخس سینه و سختی در نفس کشیدن از نشانههای هشدار هستند و به رسیدگی فوری نیاز دارند.
این دارو ممکن است باعث افت فشار خون، سرگیجه، ضعف یا غش شود. افت فشار شدید یا غش باید سریع بررسی شود.
با اینکه این دارو برای بعضی نامنظمیهای ضربان تجویز میشود، تپش قلب تازه یا شدیدترشونده میتواند نشانه مشکل باشد و باید به پزشک گفته شود.
در بعضی شرایط، این دارو میتواند خطر بههم خوردن بیشتر ریتم قلب را بالا ببرد. پایین بودن پتاسیم، بیماری قلبی، ضربان آهسته و مصرف بعضی داروهای دیگر این خطر را بیشتر میکند.
خشکی دهان و یبوست از عوارض شایع این دارو هستند. تهوع، نفخ یا ناراحتی شکم هم ممکن است رخ دهد.
اگر یبوست شدید، درد شکم یا قطع دفع ایجاد شد، باید بررسی پزشکی انجام شود.
این مشکل در سالمندان و افراد مبتلا به بزرگی پروستات اهمیت بیشتری دارد. ناتوانی در ادرار کردن، درد پایین شکم یا کم شدن شدید جریان ادرار نیاز به رسیدگی فوری دارد.
تاری دید و خشکی چشم ممکن است در زمان مصرف این دارو رخ دهد. اگر درد چشم، قرمزی شدید، دیدن هاله دور نور یا کاهش ناگهانی بینایی ایجاد شد، باید سریع بررسی شود.
دیسوپیرامید با داروهای زیادی تداخل دارد. بعضی از این تداخلها میتوانند خطر افت فشار خون، بههم خوردن ضربان قلب، خشکی شدید دهان، احتباس ادرار یا افت قند خون را بیشتر کنند.
فهرست کامل همه داروها، مکملها و داروهای بدون نسخه را به پزشک یا داروساز بگویید.
مصرف همزمان این دارو با بعضی داروهای قلبی مثل کینیدین، پروکائینآمید، آمیودارون، فلکاینید، لیدوکائین، بتابلوکرها، وراپامیل یا دیلتیازم میتواند خطر افت فشار، کندی ضربان یا بههم خوردن ریتم قلب را بیشتر کند.
تغییر بین این داروها باید فقط با نظر پزشک انجام شود.
بعضی داروهای اعصاب، بعضی آنتیبیوتیکها و بعضی داروهای ضدقارچ میتوانند خطر عوارض قلبی این دارو را بیشتر کنند.
الکل هم ممکن است سرگیجه و افت فشار خون را شدیدتر کند.
مصرف همزمان آمیودارون با دیسوپیرامید میتواند خطر بههم خوردن ریتم قلب را بالا ببرد. این ترکیب فقط با تصمیم پزشک و همراه با بررسی نوار قلب باید انجام شود.
مصرف همزمان کینیدین و دیسوپیرامید معمولاً پرخطر است. اگر قرار باشد درمان تغییر کند، فاصله زمانی آن را پزشک مشخص میکند.
ترکیب یا جابهجایی پروکائینآمید با دیسوپیرامید هم میتواند خطر عوارض قلبی را بیشتر کند و باید با نظر پزشک انجام شود.
بتابلوکرها ممکن است همراه دیسوپیرامید باعث کندی ضربان قلب، افت فشار خون یا ضعف شوند. اگر این داروها با هم تجویز شوند، پیگیری منظم اهمیت زیادی دارد.
متوپرولول از داروهای رایج قلبی است و مصرف همزمان آن با دیسوپیرامید میتواند خطر سرگیجه، ضعف، افت فشار یا کندی ضربان را بیشتر کند.
وراپامیل و دیلتیازم هم ممکن است همراه این دارو باعث افت فشار خون، کم شدن قدرت قلب و مشکل در ضربان شوند. مصرف همزمان آنها باید فقط با نظر پزشک باشد.
افرادی که به این دارو حساسیت دارند یا دچار بعضی بیماریهای مهم قلبی هستند، ممکن است نتوانند دیسوپیرامید مصرف کنند.
تشخیص این شرایط فقط با پزشک و بر اساس شرح حال، معاینه و نوار قلب انجام میشود.
قبل از شروع درمان، اگر سابقه نارسایی قلبی، بیماری کلیه یا کبد، دیابت، آبسیاه چشم (بالا رفتن فشار داخل چشم)، بزرگی پروستات، احتباس ادرار، ضعف عضلانی شدید، غش، ضربان آهسته یا پایین بودن پتاسیم دارید، حتماً به پزشک اطلاع دهید.
همچنین همه داروهای قلبی، اعصاب و مکملهای مصرفی خود را به پزشک یا داروساز بگویید.
مصرف دیسوپیرامید در بارداری فقط با نظر دقیق پزشک انجام میشود. درباره ایمنی کامل این دارو در بارداری، شواهد کافی وجود ندارد.
این دارو ممکن است بر وضعیت مادر اثر بگذارد. از طرفی، نامنظمی کنترلنشده ضربان قلب هم میتواند برای مادر و جنین خطرناک باشد.
به همین دلیل، تصمیمگیری در این مورد باید برای هر فرد جداگانه انجام شود.
مصرف این دارو در دوران شیردهی باید با نظر پزشک انجام شود. نیاز درمانی مادر، سن شیرخوار و امکان پیگیری وضعیت نوزاد باید در نظر گرفته شود.
اگر شیرخوار دچار خوابآلودگی غیرعادی، ضعف در مکیدن، بیقراری، تنفس غیرطبیعی، تغییر ضربان قلب یا کم شدن وزنگیری شد، باید به پزشک اطلاع داده شود.
مصرف این دارو در کودکان باید فقط با نظر پزشک متخصص انجام شود. مقدار مصرف در کودکان با بزرگسالان فرق دارد و بر اساس وزن، سن و وضعیت قلب تعیین میشود.
سالمندان ممکن است بیشتر در معرض افت فشار خون، سرگیجه، یبوست، احتباس ادرار، تاری دید و بههم خوردن ضربان قلب باشند.
کم شدن کارکرد کلیه و مصرف همزمان چند دارو هم خطر عوارض و تداخلها را بیشتر میکند.
در نارسایی قلبی، این دارو ممکن است وضعیت بیمار را بدتر کند. بعضی بیماریهای مهم قلبی هم میتوانند از موارد منع مصرف آن باشند.
این دارو پس از جذب، در کبد تغییر میکند و بخش زیادی از آن از راه کلیه دفع میشود. اگر کلیهها خوب کار نکنند، دارو ممکن است بیشتر در بدن بماند و خطر عوارض بالا برود.
به همین دلیل، در بیماران کلیوی یا کبدی ممکن است به تنظیم درمان و پیگیری دقیقتر نیاز باشد.
در افراد مبتلا به آبسیاه چشم، بزرگی پروستات، دیابت، پایین بودن پتاسیم، بیماری کلیه یا کبد و بعضی اختلالات قلبی باید احتیاط بیشتری شود.
این دارو میتواند تاری دید، احتباس ادرار و افت قند خون را شدیدتر کند.
سرگیجه، سردرد و ضعف از عوارض نسبتاً شایع این دارو هستند. این علائم ممکن است به افت فشار خون یا اثر دارو بر قلب مربوط باشند.
سرگیجه شدید، غش یا کاهش هوشیاری نیاز به بررسی فوری دارد.
خوابآلودگی یا گیجی ممکن است رخ دهد. همچنین خود بیماری قلبی و نگرانی از علائم هم میتواند باعث احساس اضطراب شود.
تا زمانی که اثر دارو بر هوشیاری شما مشخص نشده است، رانندگی و کار با وسایل خطرناک مناسب نیست.
نفستنگی، درد قفسه سینه، ورم پاها، غش یا شدیدتر شدن تپش قلب میتوانند نشانه عارضه مهم باشند و باید سریع بررسی شوند.
اثر اصلی این دارو روی قلب است. دیسوپیرامید میتواند در بعضی افراد به کنترل نامنظمی ضربان کمک کند، اما در بعضی موارد هم ممکن است باعث افت فشار خون یا بدتر شدن ریتم قلب شود.
کلیه در دفع و کبد در تغییر این دارو نقش دارند. بیماری کلیه یا کبد میتواند مقدار دارو را در بدن تغییر دهد و خطر عوارض را بیشتر کند.
خشکی دهان، تهوع، نفخ، یبوست، احتباس ادرار، تاری دید و خشکی چشم از اثرات مهم غیرقلبی این دارو هستند.
این عوارض در افراد مبتلا به آبسیاه چشم، بزرگی پروستات و یبوست شدید اهمیت بیشتری دارند.
کم شدن میل جنسی ممکن است در بعضی افراد دیده شود، اما همیشه به خود دارو مربوط نیست. بیماری قلبی، خستگی، اضطراب یا داروهای دیگر هم میتوانند نقش داشته باشند.
مشکلات نعوظ یا ضعف جنسی از عوارض گزارششده این دارو هستند. اگر این مشکل ایجاد شد، بدون قطع خودسرانه دارو با پزشک مشورت کنید.
شواهد کافی و روشن وجود ندارد که دیسوپیرامید بهطور مستقیم باعث ناباروری یا اختلال قاعدگی شود. اگر برای بارداری برنامه دارید یا تغییرات قاعدگی پیدا کردهاید، بهتر است بررسی پزشکی انجام شود.
قطع ناگهانی این دارو بدون نظر پزشک میتواند خطرناک باشد. توقف خودسرانه آن ممکن است باعث برگشت یا شدیدتر شدن نامنظمی ضربان قلب شود.
این دارو وابستگی ایجاد نمیکند، اما قطع خودسرانه آن ممکن است با تپش قلب، بینظمی ضربان، ضعف، سرگیجه، غش، درد قفسه سینه یا تنگی نفس همراه شود.
بعد از قطع یا تغییر این دارو، ممکن است پزشک نوار قلب، فشار خون، ضربان قلب، کارکرد کلیه و کبد و بعضی آزمایشهای لازم را بررسی کند.
جایگزین کردن این دارو با داروی دیگر باید فقط با نظر پزشک انجام شود.
دیسوپیرامید داروی اعتیادآور شناخته نمیشود و باعث وابستگی روانی نمیشود.
ادامه مصرف این دارو معمولاً به دلیل نیاز درمانی برای کنترل ضربان قلب است، نه وابستگی به دارو.
برای این دارو، واژه «ترک» مناسب نیست. موضوع اصلی، قطع یا تغییر درمان است که باید با نظر پزشک انجام شود.
این دارو پس از مصرف خوراکی سریع جذب میشود و معمولاً حدود ۲ ساعت بعد به بیشترین مقدار خود در خون میرسد. زمان احساس بهبود در همه افراد یکسان نیست.
مدت اثر دارو به نوع کپسول، مقدار مصرف و وضعیت کلیه و کبد بستگی دارد.
مدت ماندن دارو در بدن در افراد دچار نارسایی کلیه ممکن است بیشتر شود. در این حالت، خطر جمع شدن دارو در بدن و بیشتر شدن عوارض بالا میرود.
در زمان مصرف این دارو، ممکن است پزشک نوار قلب، فشار خون، ضربان قلب، کارکرد کلیه و کبد، پتاسیم و گاهی قند خون را بررسی کند.
این پیگیری در سالمندان و بیماران قلبی، کلیوی، کبدی یا دیابتی اهمیت بیشتری دارد.
نوار قلب برای بررسی نظم ضربان و اثر دارو بر قلب انجام میشود. شروع درمان معمولاً باید با پیگیری دقیق و تنظیم تدریجی مقدار دارو همراه باشد.
این دارو ممکن است بخشی از نوار قلب به نام فاصله QT را طولانی کند تغییری در نوار قلب که میتواند خطر بعضی نامنظمیهای جدی ضربان را بیشتر کند.
پایین بودن پتاسیم و مصرف بعضی داروهای دیگر میتواند این خطر را بیشتر کند.
بعضی داروها از نظر نوع اثر به دیسوپیرامید نزدیک هستند، اما این شباهت به معنی امکان جایگزینی خودسرانه نیست.
بسته به نوع نامنظمی ضربان، پزشک ممکن است داروهای دیگری را بررسی کند. انتخاب جایگزین باید بر اساس نوار قلب، وضعیت بیمار و بیماریهای همراه انجام شود.
نام ماده مؤثر این دارو دیسوپیرامید است. ریتمودان از نامهای تجاری ذکرشده آن در ایران به شمار میرود.
نورتپیس از نامهای تجاری شناختهشده دیسوپیرامید در بعضی کشورها است. هنگام دریافت داروی خارجی، باید نام ماده مؤثر، مقدار دارو و نوع فرآورده با نسخه تطبیق داده شود.
فرآوردههای ایرانی و خارجی ممکن است از نظر نام تجاری، شرکت سازنده یا شکل عرضه تفاوت داشته باشند. تغییر نام تجاری یک داروی قلبی بهتر است با نظر پزشک یا داروساز انجام شود.
هر دو دارو برای بعضی نامنظمیهای ضربان قلب به کار میروند، اما نوع اثر، عوارض و تداخلهای آنها یکسان نیست. جابهجایی بین آنها باید فقط با نظر پزشک باشد.
این دو دارو شباهتهایی دارند و هر دو میتوانند بر ریتم قلب اثر بگذارند. مصرف همزمان آنها معمولاً پرخطر است.
پروپافنون از نظر نوع اثر و موارد احتیاط با دیسوپیرامید فرق دارد. انتخاب بین این داروها به نوع نامنظمی ضربان و وضعیت قلب بیمار بستگی دارد.
بعضی بیماران کاهش تپش قلب یا منظمتر شدن ضربان را گزارش میکنند، اما تجربه افراد جای بررسی پزشکی را نمیگیرد.
تپش قلب همراه با غش، درد قفسه سینه یا تنگی نفس باید سریع بررسی شود.
سرگیجه، خشکی دهان، یبوست، سختی در ادرار کردن، سردرد، ضعف و تاری دید از عوارضی هستند که بعضی مصرفکنندگان گزارش میکنند.
اگر عوارض شدید قلبی، افت فشار، غش یا تنگی نفس ایجاد شود، باید سریع پیگیری شود.
اثر این دارو به نوع نامنظمی ضربان، مقدار مصرف، نظم در مصرف، کارکرد کلیه و داروهای همزمان بستگی دارد.
اگر احساس میکنید دارو اثر کافی ندارد یا عوارض آن آزاردهنده شده است، مقدار آن را خودسرانه تغییر ندهید.
این دارو برای بعضی بیماران میتواند مفید باشد، اما مناسب بودن آن به نوع نامنظمی ضربان، نوار قلب و وضعیت کلی قلب بستگی دارد.
این دارو یک داروی مهم قلبی است و اگر بدون نسخه، بدون پیگیری یا همراه با داروهای ناسازگار مصرف شود، میتواند خطرناک باشد.
بله، خوابآلودگی یا گیجی ممکن است رخ دهد. به همین دلیل، تا زمانی که اثر دارو بر هوشیاری شما مشخص نشده است، باید در رانندگی و کارهای پرخطر احتیاط کنید.
این دارو فقط برای بعضی نامنظمیهای ضربان قلب کاربرد دارد. هر تپش قلبی به دیسوپیرامید نیاز ندارد و علت آن باید توسط پزشک مشخص شود.
غش، درد قفسه سینه، تنگی نفس، ورم پاها، افزایش سریع وزن، ضربان خیلی کند یا خیلی تند، تپش قلب شدید، تشنج، مشکل تنفسی و ناتوانی در ادرار کردن از نشانههای خطر هستند.
خیر. قطع ناگهانی این دارو بدون نظر پزشک میتواند باعث برگشت یا بدتر شدن نامنظمی ضربان قلب شود.
موارد مصرف تایید شده
دیسوپیرامید یک داروی ضد آریتمی کلاس IA است که عمدتاً برای درمان و پیشگیری از انواع خاصی از آریتمیهای قلبی فوق بطنی و بطنی استفاده میشود.
دیسوپیرامید یک داروی ضد آریتمی کلاس IA طبقهبندی ویکنر-گانگ است. مکانیسم اثر اصلی آن شامل موارد زیر است:
موارد منع مصرف در بیماری
هشدارها
هشدارها در مورد مصرف دیسوپیرامید برای اطمینان از تجویز ایمن و کاهش ریسک عوارض جانبی حیاتی هستند:
اقدامات حمایتی عمومی:
توصیههای دارویی بیمار
برای اطمینان از اثربخشی و ایمنی درمان با دیسوپیرامید، بیماران باید توصیههای زیر را رعایت کنند:
| پروکائین آمید | کینیدین |
برای دسترسی به اطلاعات تخصصی و جامع در زمینه مقدارمصرف، فارماکولوژی،تداخلات دارویی و راهنماییهای کلینیکی،از وبسایت Medscape استفاده کنید.
Drugs.comبرای بررسی دقیق دوزها،عوارض جانبی،هشدارها و جزئیات کاربرد داروها،میتوانید به وبسایت Drugs.com مراجعه کنید.
در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است: مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.
| کد ژنریک | نام شکل دارویی | پرخطر | دما | حیاتی | برچسب هشدار بالا |
|---|---|---|---|---|---|
| 00462 |
کپسول دیسوپیرامید فسفات ۱۰۰ میلیگرم |
||||
| 00463 |
کپسول دیسوپیرامید فسفات ۱۵۰ میلیگرم |
||||
| 50244 |
کپسول دیسوپیرامید ۱۰۰ میلیگرم |
اسامی تجاری موجود در ایران |
|||
| نام تجاری | |||
|---|---|---|---|
|
کپسول ریتمودان 100 میلی گرم
|
|||
|
کپسول دیکورینان 100 میلی گرم
|
|||
| Brand names | |||
|---|---|---|---|
|
RITMODAN 100MG CAP
|
|||
|
Dicorynan 100 mg Capsule
|
|||
دیسوپیرامید ۱۰۰ ریتمودان برای مادرم که برای قلب استفاده میکنند. سپاس