قرص میرتازاپین یک داروی ضدافسردگی است که بیشتر برای درمان افسردگی تجویز میشود. این دارو روی بعضی مواد شیمیایی مغز اثر میگذارد و میتواند به بهبود خلق، خواب، اشتها و کاهش برخی علائم اضطرابی کمک کند.
یکی از مهمترین موارد مصرف میرتازاپین، درمان افسردگی است. افسردگی فقط احساس غم نیست و ممکن است با بیانرژی بودن، کاهش علاقه، اختلال خواب، تغییر اشتها، کندی ذهن، احساس بیارزشی یا ناامیدی همراه شود.
میرتازاپین ممکن است در بیمارانی که افسردگی همراه با بیخوابی، کاهش اشتها یا کاهش وزن دارند، بیشتر مورد توجه پزشک قرار بگیرد. با این حال، مناسب بودن آن برای هر فرد باید بر اساس ارزیابی پزشکی مشخص شود.
میرتازاپین در برخی افراد باعث خوابآلودگی میشود و به همین دلیل گاهی در بیماران مبتلا به افسردگی همراه با بیخوابی کاربرد دارد. این اثر به معنی داروی خواب معمولی بودن آن نیست و مصرف آن فقط برای خواب، بدون نظر پزشک، توصیه نمیشود.
خوابآلودگی ناشی از میرتازاپین ممکن است در روزهای اول بیشتر باشد و در برخی افراد با گذشت زمان کاهش پیدا کند. اگر خوابآلودگی شدید، گیجی یا اختلال در کارهای روزانه ایجاد شود، بررسی پزشک اهمیت دارد.
میرتازاپین ممکن است در برخی بیماران مبتلا به اضطراب همراه با افسردگی، بیخوابی یا بیاشتهایی تجویز شود. اضطراب میتواند با نگرانی زیاد، بیقراری، تپش قلب، فشار روانی، تنش عضلانی یا اختلال خواب همراه باشد.
در حمله پانیک، علائمی مانند تپش قلب، تنگی نفس، لرزش، تعریق و احساس ترس شدید رخ میدهد. میرتازاپین ممکن است در برنامه درمانی بعضی بیماران قرار بگیرد، اما داروی فوری برای کنترل لحظهای حمله پانیک محسوب نمیشود.
میرتازاپین میتواند در برخی افراد اشتها را افزایش دهد و باعث اضافه وزن شود. این ویژگی گاهی در بیمارانی که به دلیل افسردگی دچار کاهش اشتها یا کاهش وزن شدهاند، بهعنوان یک نکته قابل توجه در تصمیم پزشک مطرح میشود.
افزایش وزن با میرتازاپین در همه بیماران اتفاق نمیافتد، اما اگر وزن بهسرعت بالا برود یا اشتها به شکل آزاردهنده زیاد شود، بهتر است پزشک از این موضوع مطلع شود. تنظیم تغذیه، فعالیت بدنی و بررسی داروهای همزمان میتواند اهمیت داشته باشد.
وسواس معمولاً با افکار مزاحم تکرارشونده و رفتارهای اجباری همراه است. میرتازاپین داروی اصلی و رایج برای همه انواع وسواس نیست، اما ممکن است در برخی شرایط خاص، بهویژه وقتی وسواس با افسردگی، اضطراب یا بیخوابی همراه باشد، در برنامه درمانی قرار بگیرد.
انتخاب دارو برای وسواس به نوع علائم، شدت بیماری و پاسخ بیمار به درمانهای قبلی بستگی دارد. مصرف خودسرانه میرتازاپین برای وسواس میتواند باعث تأخیر در درمان مناسب شود.
میرتازاپین معمولاً به صورت قرص در دوزهای مختلف مانند ۷.۵، ۱۵ و ۳۰ میلیگرم شناخته میشود. تفاوت این دوزها در مقدار ماده مؤثره دارو است و انتخاب دوز باید توسط پزشک انجام شود.
دوز پایینتر الزاماً همیشه بیعارضهتر نیست و دوز بالاتر نیز برای همه افراد مناسبتر محسوب نمیشود. پاسخ بدن به میرتازاپین به شرایط فرد، تشخیص پزشک و داروهای همزمان بستگی دارد.
دوز ۷.۵ میلیگرم ممکن است در بعضی شرایط با هدف شروع آهستهتر، کاهش احتمال عوارض یا کمک به خواب در زمینه درمانی خاص مورد استفاده قرار بگیرد. این دوز نباید بدون نسخه یا برای درمان خودسرانه بیخوابی مصرف شود.
فرق اصلی میرتازاپین ۱۵ و ۳۰ در مقدار دارو است. نوع اثر کلی دارو معمولاً مشابه است، اما شدت اثر و احتمال بعضی عوارض ممکن است با تغییر دوز فرق کند. تغییر بین این دوزها باید زیر نظر پزشک انجام شود.
میرتازاپین معمولاً به صورت خوراکی مصرف میشود و بهتر است طبق نسخه پزشک، در ساعت مشخصی از شبانهروز استفاده شود. مصرف منظم دارو به حفظ سطح مناسب آن در بدن کمک میکند.
این دارو را میتوان در بسیاری از موارد با غذا یا بدون غذا مصرف کرد، مگر اینکه پزشک یا داروساز دستور دیگری داده باشد. بیمار نباید برای اثر سریعتر، مقدار دارو را خودسرانه افزایش دهد.
به دلیل احتمال خوابآلودگی، میرتازاپین در بسیاری از موارد شبها یا نزدیک زمان خواب مصرف میشود. البته زمان دقیق مصرف به هدف درمان، شدت خوابآلودگی، برنامه روزانه بیمار و نظر پزشک بستگی دارد.
اگر دارو باعث خوابآلودگی، کندی واکنش یا گیجی شود، رانندگی و کار با دستگاههای خطرناک باید با احتیاط انجام شود. تغییر زمان مصرف بهتر است بدون هماهنگی با پزشک انجام نشود.
مدت مصرف میرتازاپین برای همه افراد یکسان نیست. در افسردگی، ممکن است ادامه درمان پس از بهتر شدن علائم نیز لازم باشد تا احتمال برگشت علائم کمتر شود.
مصرف طولانیمدت باید با پیگیری پزشکی همراه باشد. در این مدت، پزشک ممکن است وضعیت خواب، خلق، وزن، فشار خون، عوارض احتمالی و نیاز به ادامه دارو را بررسی کند.
اثر خوابآلودگی میرتازاپین ممکن است در بعضی افراد از همان روزهای اول احساس شود، اما اثر ضدافسردگی معمولاً به زمان بیشتری نیاز دارد. بهبود خلق، انرژی و علاقه به فعالیتها ممکن است طی چند هفته تدریجیتر ظاهر شود.
ماندگاری دارو در بدن به عواملی مانند سن، عملکرد کبد، داروهای همزمان و ویژگیهای بدن فرد بستگی دارد. اثرات دارو ممکن است حتی پس از قطع، برای مدتی در بدن باقی بماند.
میرتازاپین مانند هر داروی دیگری ممکن است در برخی افراد عارضه ایجاد کند. بسیاری از عوارض خفیف هستند و ممکن است با گذشت زمان کمتر شوند، اما بعضی علائم نیاز به بررسی پزشکی دارند.
عوارض دوزهای ۱۵ و ۳۰ معمولاً از نظر نوع، مشابه هستند؛ اما احتمال یا شدت بعضی عوارض ممکن است با تغییر دوز تفاوت داشته باشد. خوابآلودگی، خشکی دهان، افزایش اشتها، افزایش وزن، یبوست و سرگیجه از موارد قابل توجه هستند.
علائمی مانند تپش قلب شدید، غش، تشنج، تب همراه با سفتی عضلات، گیجی شدید، واکنش حساسیتی، افکار آسیب به خود، یا تغییرات شدید خلق باید جدی گرفته شود. این موارد نادر هستند، اما نیاز به پیگیری فوری پزشکی دارند.
خوابآلودگی از عوارض شناختهشده میرتازاپین است. این حالت ممکن است بهخصوص در شروع مصرف یا پس از تغییر دوز بیشتر احساس شود.
سرگیجه و بیحالی نیز ممکن است رخ دهد، بهویژه هنگام بلند شدن ناگهانی از حالت نشسته یا خوابیده. اگر این علائم شدید باشد، احتمال زمین خوردن، بهخصوص در سالمندان، بیشتر میشود.
افزایش اشتها و افزایش وزن از عوارض نسبتاً شایع میرتازاپین است. این اثر ممکن است به دلیل تغییر اشتها، بهبود میل به غذا پس از کاهش علائم افسردگی، یا تغییرات متابولیکی رخ دهد.
در صورت افزایش وزن قابل توجه، بهتر است وضعیت تغذیه، فعالیت روزانه و نیاز به ادامه یا تغییر درمان توسط پزشک بررسی شود. قطع خودسرانه دارو به دلیل افزایش وزن میتواند باعث برگشت علائم شود.
میرتازاپین ممکن است باعث خشکی دهان، یبوست، تهوع، ناراحتی معده یا تغییر اشتها شود. خشکی دهان در برخی افراد با نوشیدن آب، رعایت بهداشت دهان و پرهیز از دخانیات بهتر کنترل میشود.
یبوست در صورت ادامهدار شدن ممکن است نیاز به اصلاح رژیم غذایی، افزایش مصرف مایعات یا بررسی دارویی داشته باشد. مصرف ملین یا داروی کمکی باید با نظر پزشک یا داروساز انجام شود.
میرتازاپین در برخی افراد ممکن است با سرگیجه، افت فشار هنگام برخاستن، تپش قلب یا تغییرات ریتم قلب همراه شود. این موضوع در افراد دارای بیماری قلبی، سالمندان یا کسانی که داروهای قلبی مصرف میکنند اهمیت بیشتری دارد.
اگر تپش قلب شدید، درد قفسه سینه، غش، تنگی نفس یا سرگیجه شدید ایجاد شود، باید پیگیری پزشکی انجام شود. سابقه بیماری قلبی باید پیش از مصرف دارو به پزشک گفته شود.
میرتازاپین ممکن است در شروع مصرف باعث خوابآلودگی، کندی ذهن، گیجی یا کاهش تمرکز شود. این اثر در برخی افراد موقت است، اما اگر ادامهدار یا شدید باشد، باید بررسی شود.
تغییر در خواب، خوابهای واضح یا کابوس نیز ممکن است دیده شود. در موارد نادر، تغییرات خلقی شدید، تحریکپذیری، بیقراری یا افکار آسیب به خود اهمیت بالینی دارد و باید فوراً پیگیری شود.
میرتازاپین میتواند با بعضی داروها تداخل داشته باشد. تداخل دارویی ممکن است باعث افزایش خوابآلودگی، بالا رفتن خطر عوارض عصبی، تغییر اثر داروها یا افزایش احتمال عوارض جدی شود.
الکل میتواند خوابآلودگی، گیجی، کندی واکنش و خطر زمین خوردن را با میرتازاپین بیشتر کند. مصرف همزمان الکل با این دارو میتواند خطرناک باشد و باید با احتیاط جدی در نظر گرفته شود.
قهوه و کافئین ممکن است روی خواب، اضطراب یا تپش قلب اثر بگذارند و در بعضی افراد با هدف مصرف میرتازاپین برای بهبود خواب تداخل رفتاری ایجاد کنند. سیگار نیز ممکن است در وضعیت عمومی بدن، خواب و پاسخ به درمان تأثیر داشته باشد.
مصرف همزمان میرتازاپین با داروهای خوابآور یا آرامبخش میتواند خوابآلودگی و کندی واکنش را بیشتر کند. این ترکیب باید فقط با نظر پزشک انجام شود، بهویژه در سالمندان یا افراد دارای بیماری تنفسی.
پیش از مصرف میرتازاپین، وجود بعضی بیماریها یا شرایط باید به پزشک اطلاع داده شود. این موارد ممکن است بر انتخاب دارو، دوز، مدت درمان یا نیاز به پایش اثر بگذارند.
مصرف میرتازاپین در بارداری باید فقط با نظر پزشک انجام شود. تصمیمگیری در این شرایط به شدت علائم مادر، سابقه بیماری، داروهای جایگزین و احتمال اثر دارو بر جنین بستگی دارد.
قطع ناگهانی دارو در بارداری نیز میتواند مشکلساز باشد، زیرا ممکن است علائم افسردگی یا اضطراب برگردد. بنابراین شروع، ادامه یا قطع دارو باید با ارزیابی سود و زیان انجام شود.
میرتازاپین ممکن است در مقدارهایی وارد شیر مادر شود. در دوران شیردهی، پزشک باید وضعیت مادر، سن نوزاد، خوابآلودگی یا تغذیه نوزاد و نیاز مادر به درمان را بررسی کند.
مصرف میرتازاپین در کودکان و نوجوانان نیاز به دقت ویژه دارد و باید فقط با تشخیص پزشک انجام شود. در این گروهها، تغییرات خلق، بیقراری، تحریکپذیری یا افکار آسیب به خود باید با حساسیت بیشتری پیگیری شود.
در سالمندان، احتمال خوابآلودگی، سرگیجه، افت فشار، زمین خوردن، گیجی و تداخل با داروهای دیگر بیشتر است. به همین دلیل، پایش منظم و احتیاط در مصرف اهمیت دارد.
در بیماران قلبی، میرتازاپین باید با توجه به سابقه تپش قلب، اختلال ریتم، فشار خون و داروهای همزمان بررسی شود. در صورت وجود علائم قلبی جدید، پیگیری پزشکی لازم است.
در افراد مبتلا به دیابت یا اختلال چربی خون، افزایش وزن و تغییر اشتها ممکن است اهمیت بیشتری داشته باشد. کنترل قند خون، وزن و چربی خون طبق نظر پزشک میتواند لازم باشد.
کبد و کلیه در پردازش و دفع بسیاری از داروها نقش دارند. در بیماریهای کبدی یا کلیوی، پزشک ممکن است احتیاط بیشتری در انتخاب دوز، زمانبندی یا ادامه درمان داشته باشد.
میرتازاپین ممکن است در برخی افراد روی میل جنسی، عملکرد جنسی یا رضایت جنسی اثر بگذارد، هرچند شدت این اثر در افراد مختلف متفاوت است. افسردگی، اضطراب و داروهای همزمان نیز میتوانند در این موضوع نقش داشته باشند.
تغییرات پریود یا نگرانی درباره باروری باید جداگانه بررسی شود، زیرا علت آن همیشه دارو نیست. در صورت تغییر واضح در قاعدگی، کاهش میل جنسی آزاردهنده یا برنامه بارداری، مشورت با پزشک اهمیت دارد.
اگر یک نوبت مصرف میرتازاپین فراموش شود، بیمار نباید برای جبران، دوز بعدی را خودسرانه دو برابر کند. تصمیم درست به فاصله زمانی تا نوبت بعدی و دستور پزشک بستگی دارد.
مصرف بیش از حد میرتازاپین میتواند خطرناک باشد. خوابآلودگی شدید، گیجی، تپش قلب، افت فشار، غش، تهوع، بیقراری یا علائم غیرعادی پس از مصرف مقدار زیاد باید فوراً پیگیری شود.
میرتازاپین معمولاً به شکل مواد اعتیادآور شناخته نمیشود، اما قطع ناگهانی آن ممکن است باعث علائم ناخوشایند یا برگشت افسردگی و اضطراب شود. به همین دلیل، قطع دارو باید طبق برنامه پزشک انجام شود.
علائم قطع ممکن است شامل بیخوابی، اضطراب، تحریکپذیری، تهوع، سرگیجه، سردرد، بیقراری یا برگشت علائم قبلی باشد. کاهش تدریجی دارو میتواند به کم شدن این مشکلات کمک کند.
میرتازاپین بیشتر به شکل قرص خوراکی شناخته میشود و در دوزهای مختلف عرضه میشود. در برخی کشورها شکلهای حلشونده در دهان نیز وجود دارد، اما دسترسی به شکلهای دارویی میتواند بسته به بازار دارویی متفاوت باشد.
رمرون یکی از نامهای تجاری شناختهشده میرتازاپین است. برندهای ایرانی و خارجی مختلفی نیز ممکن است وجود داشته باشند، اما انتخاب برند نباید بر اساس تبلیغ یا مقایسه تجاری انجام شود.
جایگزین میرتازاپین به علت مصرف دارو بستگی دارد. فلوکستین، سرترالین، سیتالوپرام، اسسیتالوپرام، ونلافاکسین، دولوکستین، ترازودون و بعضی داروهای دیگر ممکن است در برخی شرایط مطرح شوند، اما جایگزینی دارو فقط باید با نظر پزشک انجام شود.
قرص میرتازاپین باید در دمای مناسب، دور از رطوبت، گرما و نور مستقیم نگهداری شود. نگهداری دارو در حمام یا مکانهای مرطوب مناسب نیست.
دارو باید دور از دسترس کودکان قرار بگیرد. مصرف داروی تاریخگذشته یا دارویی که ظاهر، رنگ یا بوی آن تغییر کرده است، مناسب نیست و بهتر است درباره آن با داروساز مشورت شود.
بخشی از بیماران از بهتر شدن خواب، کاهش بیدار شدنهای شبانه، افزایش اشتها و کاهش تدریجی علائم افسردگی یا اضطراب گزارش رضایت دارند. این تجربهها معمولاً با مصرف منظم و گذشت زمان بیشتر دیده میشود.
خوابآلودگی، افزایش اشتها، اضافه وزن، خشکی دهان، یبوست و سرگیجه از عوارضی هستند که بیشتر گزارش میشوند. شدت این موارد از خفیف تا آزاردهنده متفاوت است.
اثر روی خواب ممکن است زودتر از اثر روی خلق ظاهر شود. بهبود افسردگی و اضطراب معمولاً تدریجی است و در روزهای اول نباید انتظار تغییر کامل علائم وجود داشته باشد.
قطع ناگهانی در بعضی بیماران با بیخوابی، اضطراب، تهوع، سرگیجه یا برگشت علائم همراه شده است. کاهش تدریجی طبق نظر پزشک معمولاً تحملپذیرتر است.
تجربه مصرف میرتازاپین بسیار فردی است. بعضی بیماران از اثر آن روی خواب و اشتها سود میبرند، در حالی که برای برخی دیگر افزایش وزن یا خوابآلودگی مشکلساز میشود. تصمیم درباره ادامه یا تغییر دارو باید بر اساس وضعیت بالینی بیمار انجام شود.
میرتازاپین بیشتر برای درمان افسردگی تجویز میشود و در برخی بیماران میتواند به بهبود خواب، اشتها و علائم اضطرابی همراه با افسردگی کمک کند.
بله، در برخی افراد باعث خوابآلودگی میشود. این اثر در شروع مصرف ممکن است بیشتر باشد و به همین دلیل زمان مصرف آن معمولاً با نظر پزشک تنظیم میشود.
کاربرد اصلی آن افسردگی است، اما در بعضی بیماران مبتلا به اضطراب همراه با افسردگی یا بیخوابی نیز ممکن است تجویز شود. انتخاب دارو به تشخیص پزشک بستگی دارد.
اثر خوابآلودگی ممکن است چند ساعت پس از مصرف احساس شود، اما زمان دقیق در افراد مختلف فرق دارد و به دوز، حساسیت بدن و داروهای همزمان بستگی دارد.
میرتازاپین در برخی افراد اشتها را افزایش میدهد و ممکن است باعث اضافه وزن شود. این عارضه در همه مصرفکنندگان رخ نمیدهد.
به دلیل احتمال خوابآلودگی، در بسیاری از موارد شبها مصرف میشود. زمان دقیق مصرف باید طبق نسخه پزشک باشد.
در بسیاری از موارد میتوان آن را با غذا یا بدون غذا مصرف کرد، مگر اینکه پزشک یا داروساز دستور خاصی داده باشد.
نباید دوز بعدی خودسرانه دو برابر شود. تصمیم مناسب به فاصله تا نوبت بعدی بستگی دارد و بهتر است طبق دستور پزشک یا داروساز عمل شود.
مصرف زیاد میتواند باعث خوابآلودگی شدید، گیجی، تپش قلب، افت فشار یا علائم خطرناک دیگر شود و نیاز به پیگیری فوری پزشکی دارد.
خوابآلودگی، افزایش اشتها، افزایش وزن، خشکی دهان، یبوست، سرگیجه و بیحالی از عوارض شایعتر هستند.
در برخی افراد ممکن است تپش قلب یا تغییرات فشار خون ایجاد شود. تپش قلب شدید، غش یا درد قفسه سینه باید جدی گرفته شود.
این دارو میتواند با داروهای ضدافسردگی دیگر، آرامبخشها، قرصهای خواب، ترامادول، لیتیوم، بعضی داروهای ضدتشنج، وارفارین و برخی داروهای دیگر تداخل داشته باشد.
الکل میتواند خوابآلودگی، گیجی و کندی واکنش را بیشتر کند و خطر زمین خوردن یا حوادث را افزایش دهد.
مصرف آن در بارداری و شیردهی فقط باید با نظر پزشک انجام شود. پزشک سود و زیان مصرف دارو را برای مادر و کودک بررسی میکند.
میرتازاپین معمولاً مانند مواد اعتیادآور عمل نمیکند، اما قطع ناگهانی آن ممکن است باعث علائم قطع یا برگشت علائم بیماری شود.
قطع ناگهانی ممکن است با بیخوابی، اضطراب، تحریکپذیری، تهوع، سرگیجه یا برگشت افسردگی همراه شود. کاهش دارو باید طبق نظر پزشک باشد.
مدت ماندگاری آن به شرایط بدن، سن، عملکرد کبد و داروهای همزمان بستگی دارد. اثرات دارو ممکن است پس از قطع نیز برای مدتی باقی بماند.
جایگزین مناسب به علت مصرف، علائم بیمار و سابقه درمان بستگی دارد. داروهایی مانند سرترالین، فلوکستین، اسسیتالوپرام، ونلافاکسین یا ترازودون ممکن است در بعضی شرایط مطرح شوند، اما تغییر دارو باید با نظر پزشک باشد.
میرتازاپین یک داروی ضدافسردگی با ساختار چهار حلقهای است که به عنوان یک ضدافسردگی نوراپینفرژیک و سروتونرژیک اختصاصی شناخته میشود. این دارو با مسدود کردن گیرندههای آلفا دو در مغز، باعث افزایش آزادسازی نوراپینفرین و سروتونین میگردد.
موارد مصرف تایید شده (اندیکاسیونهای رسمی)
این موارد بر اساس شواهد بالینی سطح بالا و تاییدیه نهادهای نظارتی جهانی مدیریت میشوند:
موارد مصرف خارج از برچسب (کاربردهای بالینی جانبی)
پزشکان در شرایط خاص بالینی و بر اساس شواهد علمی، از میرتازاپین در موارد زیر استفاده میکنند:
میرتازاپین یک داروی ضدافسردگی با ساختار چهارحلقهای است که به عنوان یک ضدافسردگی نوراپینفرژیک و سروتونرژیک اختصاصی طبقهبندی میشود. مکانیسم عملکرد آن در سطح سلولی و سیناپسی به شرح زیر است:
| بوپروپیون |
برای دسترسی به اطلاعات تخصصی و جامع در زمینه مقدارمصرف، فارماکولوژی،تداخلات دارویی و راهنماییهای کلینیکی،از وبسایت Medscape استفاده کنید.
Drugs.comبرای بررسی دقیق دوزها،عوارض جانبی،هشدارها و جزئیات کاربرد داروها،میتوانید به وبسایت Drugs.com مراجعه کنید.
در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است: مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.
| کد ژنریک | نام شکل دارویی | پرخطر | دما | حیاتی | برچسب هشدار بالا |
|---|---|---|---|---|---|
| 12197 |
قرص میرتازاپین |
||||
| 08074 |
قرص میرتازاپین |
||||
| 09475 |
قرص میرتازاپین |
||||
| 52054 |
قرص میرتازاپین 7.5 |
||||
| 52053 | |||||
| 52052 |
