روزیگلیتازون دارویی خوراکی برای کمک به کنترل قند خون در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع دو است. این دارو به بدن کمک میکند از انسولین بهتر استفاده کند و به همین دلیل در گروه داروهای افزایشدهنده حساسیت بدن به انسولین قرار میگیرد.
روزیگلیتازون درمان فوری برای بالا بودن قند خون نیست و معمولاً اثر آن بهتدریج دیده میشود. این دارو معمولاً همراه با رژیم غذایی، فعالیت بدنی و گاهی داروهای دیگر دیابت استفاده میشود.
روزیگلیتازون از گروه تیازولیدین دیونها (داروهایی که کمک میکنند سلولهای بدن به انسولین بهتر پاسخ بدهند) است. این دارو با افزایش ترشح انسولین کار نمیکند، بلکه پاسخ بدن به انسولین موجود را بهتر میکند.
به همین دلیل، روزیگلیتازون با داروهایی مثل گلیبنکلامید یا گلیکلازید که باعث تحریک ترشح انسولین میشوند، تفاوت دارد.
در دیابت نوع دو، بدن هنوز میتواند انسولین بسازد، اما سلولها به آن خوب پاسخ نمیدهند. روزیگلیتازون میتواند در کاهش مقاومت به انسولین (کم شدن پاسخ بدن به انسولین) نقش داشته باشد و به کنترل بهتر قند خون کمک کند.
این دارو برای دیابت نوع یک مناسب نیست؛ زیرا در دیابت نوع یک بدن انسولین کافی تولید نمیکند و درمان اصلی بر پایه انسولین است.
بله، کاربرد اصلی روزیگلیتازون کمک به کنترل قند خون در افراد دچار مقاومت به انسولین است. این دارو بیشتر روی ریشه اصلی دیابت نوع دو یعنی پاسخ ضعیف سلولها به انسولین اثر میگذارد.
اثر روزیگلیتازون معمولاً تدریجی است و برای کنترل دقیق قند خون باید همراه با پیگیری آزمایشها و برنامه درمانی پزشک مصرف شود.
تیازولیدین دیونها گروهی از داروهای دیابت نوع دو هستند که حساسیت بدن به انسولین را بیشتر میکنند. این داروها بیشتر روی بافت چربی، عضله و کبد اثر میگذارند و باعث میشوند قند خون بهتر کنترل شود.
این گروه دارویی ممکن است برای همه بیماران مناسب نباشد، بهخصوص در افرادی که مشکل قلبی، ورم بدن یا بیماری کبدی دارند.
دو داروی شناختهشده در این گروه روزیگلیتازون و پیوگلیتازون هستند. هر دو برای دیابت نوع دو استفاده میشوند، اما از نظر هشدارها، محدودیت مصرف، اثر روی چربی خون و خطر عوارض قلبی میتوانند تفاوت داشته باشند.
منظور از قرص تیازولیدین معمولاً داروهایی مثل روزیگلیتازون یا پیوگلیتازون است. این داروها برای کمک به کنترل قند خون در دیابت نوع دو به کار میروند.
این داروها برای کاهش وزن، درمان فوری قند بالا یا مصرف خودسرانه مناسب نیستند.
روزیگلیتازون و پیوگلیتازون از یک خانواده دارویی هستند، اما کاملاً یکسان نیستند. هر دو حساسیت بدن به انسولین را بهتر میکنند، اما ممکن است از نظر اثر روی قلب، کبد، وزن، ورم بدن و انتخاب پزشک برای بیمار متفاوت باشند.
در انتخاب بین این دو دارو، سابقه بیماری قلبی، وضعیت کبد، وزن، داروهای همزمان و نتیجه آزمایشهای بیمار اهمیت دارد.
مکانیسم اثر (روش اثر دارو در بدن) تیازولیدین دیونها بر پایه بهتر کردن پاسخ سلولها به انسولین است. این داروها کمک میکنند قند راحتتر از خون وارد سلولها شود و در نتیجه قند خون بهتر کنترل شود.
این داروها معمولاً اثر ناگهانی ندارند و برای دیدن نتیجه آنها به زمان نیاز است.
روزیگلیتازون روی گیرندههایی در سلولهای بدن اثر میگذارد که در تنظیم قند و چربی نقش دارند. نتیجه این اثر، پاسخ بهتر سلولها به انسولین است.
وقتی سلولها بهتر به انسولین پاسخ بدهند، بدن میتواند قند خون را مؤثرتر کنترل کند.
روزیگلیتازون با کمک به ورود بهتر قند به سلولها و کاهش مقاومت بدن به انسولین، میتواند قند خون را پایینتر نگه دارد. این اثر بیشتر در مصرف منظم و بلندمدت دیده میشود.
این دارو جایگزین تغذیه مناسب، فعالیت بدنی و پیگیری قند خون نیست، بلکه بخشی از برنامه کنترل دیابت محسوب میشود.
روزیگلیتازون ۴ میلیگرم یکی از دوزهای رایج این دارو است و برای کمک به کنترل قند خون در دیابت نوع دو استفاده میشود. انتخاب این دوز به وضعیت بیمار، داروهای همزمان و نظر پزشک بستگی دارد.
روزیگلیتازون ۸ میلیگرم دوز بالاتری از این دارو است و ممکن است در برخی بیماران برای کنترل بهتر قند خون تجویز شود. مصرف دوز بالاتر میتواند احتمال برخی عوارض مانند ورم بدن، افزایش وزن یا مشکلات قلبی را بیشتر کند.
افزایش دوز نباید خودسرانه انجام شود، چون وضعیت قلب، کبد و داروهای دیگر بیمار در تصمیمگیری اهمیت دارد.
آواندیا نام تجاری شناختهشده روزیگلیتازون است. ماده مؤثره آن روزیگلیتازون است و کاربرد اصلی آن کمک به کنترل قند خون در دیابت نوع دو است.
نام تجاری دارو ممکن است در کشورها و بازارهای مختلف متفاوت باشد، اما ماده اصلی آواندیا همان روزیگلیتازون است.
بله، اینها معمولاً شکلهای نوشتاری یا تایپی متفاوت برای روزیگلیتازون هستند. نام درستتر و رایجتر در فارسی «روزیگلیتازون» است.
نام انگلیسی دارو Rosiglitazone است و در برخی جستجوها با شکلهای مختلف فارسی نوشته میشود.
روزیگلیتازون بهصورت قرص خوراکی مصرف میشود. قرص باید طبق دستور پزشک و در زمان مشخص مصرف شود تا اثر دارو قابل پیگیری باشد.
مصرف نامنظم دارو میتواند کنترل قند خون را دشوارتر کند. تغییر مقدار مصرف یا قطع دارو بدون نظر پزشک توصیه نمیشود.
روزیگلیتازون معمولاً میتواند با غذا یا بدون غذا مصرف شود. اگر مصرف دارو همراه غذا باعث کاهش ناراحتی معده شود، ممکن است برای برخی افراد راحتتر باشد.
مهمترین نکته، مصرف منظم دارو در زمان ثابت و طبق برنامه درمانی است.
زمان مصرف روزیگلیتازون به برنامه درمانی فرد بستگی دارد. بعضی افراد آن را صبح و بعضی دیگر در زمان دیگری از روز مصرف میکنند.
بهتر است دارو هر روز در ساعت مشخص مصرف شود تا فراموشی کمتر شود و اثر آن بهتر قابل پیگیری باشد.
تعداد دفعات مصرف روزیگلیتازون باید بر اساس نسخه پزشک باشد. این دارو ممکن است یک یا دو بار در روز تجویز شود، اما برنامه دقیق برای همه یکسان نیست.
مصرف بیشتر از مقدار تعیینشده میتواند خطر عوارض را افزایش دهد و باعث کنترل بهتر یا سریعتر قند خون نمیشود.
مقدار مصرف روزیگلیتازون بر اساس وضعیت قند خون، آزمایشها، سن، بیماریهای همراه، داروهای دیگر و تحمل بدن تعیین میشود. پزشک ممکن است درمان را با دوز پایینتر شروع کند و در صورت نیاز آن را تغییر دهد.
دوز مناسب برای یک بیمار لزوماً برای بیمار دیگر مناسب نیست.
مدت مصرف روزیگلیتازون به پاسخ بدن، کنترل قند خون و نظر پزشک بستگی دارد. دیابت نوع دو معمولاً بیماری طولانیمدت است و درمان آن نیاز به پیگیری مداوم دارد.
اگر دارو مؤثر باشد و عارضه مهمی ایجاد نکند، ممکن است برای مدت طولانی ادامه پیدا کند. تصمیم درباره ادامه یا تغییر دارو باید با بررسی وضعیت بیمار انجام شود.
اگر یک نوبت مصرف روزیگلیتازون فراموش شود، معمولاً نباید برای جبران، دوز بعدی دو برابر مصرف شود. مصرف دوبرابر ممکن است خطر عوارض را بیشتر کند.
اگر فراموشی مصرف دارو زیاد تکرار شود، بهتر است فرد با پزشک یا داروساز درباره تنظیم زمان مصرف مشورت کند.
مصرف بیش از حد روزیگلیتازون میتواند خطر افت قند خون، سرگیجه، ضعف، تهوع، ورم بدن یا بدتر شدن مشکلات قلبی را بیشتر کند؛ بهویژه اگر همراه با داروهای دیگر دیابت مصرف شده باشد.
در صورت مصرف بیش از مقدار تعیینشده یا بروز علائم مهم، پیگیری پزشکی لازم است.
اثر روزیگلیتازون معمولاً فوری نیست. این دارو بهتدریج حساسیت بدن به انسولین را بهتر میکند و ممکن است چند هفته طول بکشد تا اثر آن روی قند خون مشخص شود.
به همین دلیل، نباید انتظار داشت قند خون بلافاصله بعد از اولین مصرف بهطور واضح پایین بیاید.
در بسیاری از افراد، اثر اولیه دارو ممکن است طی چند هفته دیده شود. برای ارزیابی کاملتر اثر دارو معمولاً به زمان بیشتری نیاز است، چون تغییر در قند میانگین بدن تدریجی رخ میدهد.
نتیجه نهایی به رژیم غذایی، فعالیت بدنی، مصرف منظم دارو و شدت دیابت بستگی دارد.
روزیگلیتازون مانند داروهای سریعاثر قند خون عمل نمیکند که اثر آن فقط در چند ساعت سنجیده شود. اثر اصلی آن روی تنظیم پاسخ بدن به انسولین است و با مصرف منظم در طول روزها و هفتهها دیده میشود.
به همین دلیل، سنجش اثر این دارو بیشتر با آزمایش قند خون و بررسی روند کلی قند انجام میشود.
میزان کاهش قند خون با روزیگلیتازون در افراد مختلف متفاوت است. وضعیت اولیه قند خون، وزن، رژیم غذایی، فعالیت بدنی و داروهای همراه در نتیجه درمان اثر دارند.
برای بررسی دقیق اثر دارو معمولاً از آزمایش قند ناشتا، قند بعد از غذا و HbA1c (آزمایشی که میانگین قند خون چند ماه اخیر را نشان میدهد) استفاده میشود.
روزیگلیتازون مانند هر داروی دیگری میتواند عارضه ایجاد کند. همه افراد دچار عارضه نمیشوند، اما شناخت عوارض مهم کمک میکند مصرف دارو ایمنتر پیگیری شود.
بله، افزایش وزن یکی از عوارض شناختهشده روزیگلیتازون است. این افزایش وزن میتواند به دلیل تغییرات سوختوساز بدن یا جمع شدن مایعات در بدن رخ دهد.
اگر افزایش وزن سریع همراه با ورم پا، تنگی نفس یا خستگی شدید باشد، باید جدیتر پیگیری شود.
بله، روزیگلیتازون ممکن است باعث ورم پا، مچ پا یا بدن شود. این حالت به دلیل احتباس مایعات (جمع شدن آب اضافه در بافتهای بدن) ایجاد میشود.
ورم خفیف ممکن است در برخی افراد دیده شود، اما ورم همراه با تنگی نفس، افزایش سریع وزن یا خستگی شدید میتواند نشانه مشکل قلبی باشد.
برخی افراد ممکن است با مصرف روزیگلیتازون دچار تهوع، اسهال، دلدرد یا ناراحتی معده شوند. این عوارض معمولاً شدید نیستند، اما اگر ادامهدار یا آزاردهنده باشند، باید پیگیری شوند.
درد شکم شدید، زرد شدن پوست یا ادرار تیره میتواند نشانه مشکل کبدی باشد و نیاز به بررسی دارد.
سردرد، سرگیجه و بیحالی ممکن است در برخی مصرفکنندگان دیده شود. این علائم همیشه به معنی عارضه خطرناک نیستند، اما اگر شدید، جدید یا همراه با افت قند خون باشند باید جدی گرفته شوند.
تعریق، لرزش، گرسنگی شدید، گیجی و ضعف میتوانند از نشانههای افت قند خون باشند؛ بهخصوص اگر روزیگلیتازون همراه داروهای دیگر دیابت مصرف شود.
روزیگلیتازون میتواند در برخی افراد باعث جمع شدن مایعات در بدن شود و این موضوع ممکن است فشار بیشتری به قلب وارد کند. به همین دلیل، در افراد دارای سابقه بیماری قلبی باید با احتیاط بیشتری مصرف شود.
نگرانی اصلی درباره این دارو، بدتر شدن نارسایی قلبی (ناتوانی قلب در رساندن خون کافی به بدن) در افراد مستعد است.
روزیگلیتازون برای برخی بیماران قلبی میتواند مناسب نباشد، بهویژه اگر فرد دچار نارسایی قلبی یا ورم شدید باشد. پزشک قبل از تجویز باید وضعیت قلب، علائم بیمار و داروهای دیگر را در نظر بگیرد.
افرادی که سابقه درد قفسه سینه، تنگی نفس، ورم پا یا بستری به دلیل مشکل قلبی دارند، باید این موضوع را قبل از مصرف دارو مطرح کنند.
روزیگلیتازون ممکن است با افزایش نگهداری مایعات در بدن، علائم نارسایی قلبی را بدتر کند. نارسایی قلبی یعنی قلب نمیتواند خون را به اندازه کافی در بدن پمپاژ کند.
بله، درد قفسه سینه، تنگی نفس، تپش قلب شدید یا ورم ناگهانی پا بعد از مصرف روزیگلیتازون باید جدی گرفته شود. این علائم میتوانند نشانه فشار روی قلب یا بدتر شدن وضعیت قلبی باشند.
در صورت بروز این علائم، بهتر است مصرف دارو و وضعیت بیمار توسط پزشک بررسی شود.
روزیگلیتازون میتواند در مواردی روی کبد اثر بگذارد. به همین دلیل، در افراد دارای بیماری کبدی یا افزایش آنزیمهای کبدی (بالا رفتن نشانگرهای آزمایشگاهی مربوط به کبد) باید با احتیاط مصرف شود.
زردی پوست یا چشم، ادرار تیره، تهوع شدید، درد بالای شکم یا خستگی غیرعادی میتواند نیاز به بررسی کبد داشته باشد.
روزیگلیتازون مستقیماً مانند بعضی داروها از راه کلیه دفع نمیشود، اما بیماران کلیوی ممکن است همزمان مشکلات قلبی، ورم بدن یا مصرف داروهای متعدد داشته باشند. به همین دلیل، مصرف آن در این گروه باید با احتیاط انجام شود.
اگر فرد دچار نارسایی کلیه (کمکار شدن شدید کلیهها) باشد، پزشک باید وضعیت کلی بدن، داروهای مصرفی و خطر ورم را بررسی کند.
در برخی موارد نادر، داروهای این گروه با ادم ماکولا (جمع شدن مایع در بخش حساس شبکیه چشم و تاری دید) ارتباط داشتهاند. این عارضه میتواند باعث تاری دید یا کاهش وضوح بینایی شود.
اگر فرد بعد از شروع دارو دچار تاری دید تازه یا بدتر شدن دید شود، باید چشمپزشک یا پزشک معالج را در جریان بگذارد.
مصرف طولانیمدت داروهای گروه تیازولیدین دیونها ممکن است در برخی افراد، بهویژه زنان، با افزایش خطر شکستگی استخوان همراه باشد. این موضوع بیشتر در استخوانهای دست، پا یا اندامها مطرح شده است.
افراد دارای پوکی استخوان (ضعیف و شکننده شدن استخوانها) یا سابقه شکستگی باید این موضوع را با پزشک مطرح کنند.
روزیگلیتازون بهتنهایی کمتر از بعضی داروهای دیابت باعث افت قند خون میشود، اما اگر همراه با انسولین یا داروهایی مثل گلیبنکلامید، گلیکلازید یا گلیمیپراید مصرف شود، احتمال افت قند بیشتر میشود.
علائم افت قند خون شامل لرزش، تعریق، ضعف، گرسنگی شدید، تپش قلب، گیجی و تاری دید است.
افت قند با روزیگلیتازون بیشتر زمانی دیده میشود که دارو همراه با داروهای دیگر پایینآورنده قند مصرف شود یا فرد وعده غذایی را حذف کند.
مصرف روزیگلیتازون همراه داروهای دیگر دیابت میتواند اثر کنترل قند را بیشتر کند، اما ممکن است احتمال افت قند خون یا عوارض دیگر را هم افزایش دهد. ترکیب داروها باید با توجه به قند خون و شرایط بیمار انتخاب شود.
در صورت اضافه شدن داروی جدید دیابت، اندازهگیری منظم قند خون اهمیت بیشتری پیدا میکند.
تداخل دارویی (اثر گذاشتن یک دارو روی عملکرد یا عوارض داروی دیگر) روزیگلیتازون میتواند با بعضی داروهای دیابت، داروهای قلب، داروهای کبدی و برخی داروهای اثرگذار بر سوختوساز بدن رخ دهد.
روزیگلیتازون و متفورمین گاهی در درمان دیابت نوع دو کنار هم استفاده میشوند، چون از دو راه متفاوت به کنترل قند کمک میکنند. متفورمین بیشتر تولید قند در کبد را کم میکند و روزیگلیتازون حساسیت بدن به انسولین را بهتر میکند.
این ترکیب باید با بررسی قند خون، وضعیت کلی بیمار و عوارض احتمالی مصرف شود.
مصرف روزیگلیتازون همراه انسولین میتواند خطر ورم بدن و بدتر شدن مشکلات قلبی را بیشتر کند. همچنین احتمال افت قند خون نیز ممکن است افزایش یابد.
این ترکیب در افراد دارای سابقه نارسایی قلبی نیاز به احتیاط ویژه دارد.
گلیبنکلامید، گلیکلازید و گلیمیپراید داروهایی هستند که ترشح انسولین را بیشتر میکنند. مصرف آنها همراه روزیگلیتازون میتواند باعث کاهش بیشتر قند خون شود.
در این ترکیبها، علائم افت قند مثل لرزش، تعریق، ضعف و گیجی باید جدی گرفته شود.
جمفیبروزیل میتواند مقدار روزیگلیتازون را در بدن افزایش دهد و احتمال عوارض را بیشتر کند. ریفامپین ممکن است اثر روزیگلیتازون را کم کند. درباره وارفارین نیز به دلیل اهمیت کنترل رقیق شدن خون، مصرف همزمان باید با دقت پیگیری شود.
اگر فرد از داروهای رقیقکننده خون، داروهای چربی خون یا آنتیبیوتیکهای خاص استفاده میکند، باید پزشک را آگاه کند.
مصرف الکل میتواند کنترل قند خون را بههم بزند و خطر افت قند یا مشکلات کبدی را بیشتر کند. مکملها و گیاهان دارویی نیز ممکن است روی قند خون یا کبد اثر بگذارند.
مصرف همزمان روزیگلیتازون با فرآوردههای گیاهی پایینآورنده قند خون میتواند احتمال افت قند را بیشتر کند.
مصرف روزیگلیتازون در بارداری باید با احتیاط و فقط با نظر پزشک باشد. کنترل قند خون در بارداری بسیار مهم است، اما انتخاب دارو باید بر اساس ایمنی مادر و جنین انجام شود.
در بسیاری از موارد، پزشک برای کنترل دیابت در بارداری گزینههای شناختهشدهتر و قابلپیگیریتر را ترجیح میدهد.
روزیگلیتازون درمان رایج و اصلی دیابت بارداری محسوب نمیشود. دیابت بارداری معمولاً با برنامه غذایی، پایش قند و در صورت نیاز داروهای مناسب بارداری مدیریت میشود.
مصرف خودسرانه این دارو در بارداری میتواند خطرناک باشد و نباید انجام شود.
در دوران شیردهی، مصرف روزیگلیتازون باید با نظر پزشک باشد. انتخاب دارو باید طوری باشد که هم قند خون مادر کنترل شود و هم احتمال آسیب به نوزاد کم باشد.
اگر مادر شیرده به درمان دارویی دیابت نیاز داشته باشد، پزشک گزینه مناسب را با توجه به شرایط مادر و کودک انتخاب میکند.
ورود روزیگلیتازون به شیر مادر در انسان بهطور قطعی مشخص نیست، اما در شیر حیوانات شیرده دیده شده است. بنابراین مصرف آن در شیردهی باید با احتیاط و فقط با نظر پزشک انجام شود. معمولاً داروهایی مانند انسولین یا متفورمین در دوران شیردهی گزینههای شناختهشدهتری هستند.
روزیگلیتازون معمولاً داروی رایج برای کودکان و نوجوانان نیست. مصرف داروهای دیابت در این گروه سنی باید با دقت بیشتری انجام شود، چون بدن در حال رشد است و الگوی بیماری میتواند با بزرگسالان فرق داشته باشد.
برای کودکان و نوجوانان، انتخاب دارو باید توسط پزشک انجام شود.
سالمندان ممکن است بیشتر در معرض ورم بدن، مشکل قلبی، افت قند خون و مصرف همزمان چند دارو باشند. به همین دلیل، روزیگلیتازون در این گروه باید با دقت بیشتری مصرف و پیگیری شود.
در افراد دارای بیماری کبدی، مصرف روزیگلیتازون نیاز به احتیاط دارد. اگر آنزیمهای کبدی بالا باشد یا فرد علائم کبدی داشته باشد، پزشک باید پیش از مصرف دارو وضعیت کبد را بررسی کند.
درباره کبد چرب، تصمیم به مصرف این دارو باید بر اساس شدت بیماری، آزمایشها و داروهای دیگر فرد باشد.
در افراد چاق، روزیگلیتازون ممکن است به کنترل مقاومت به انسولین کمک کند، اما از طرف دیگر میتواند باعث افزایش وزن یا ورم شود. بنابراین انتخاب آن باید با توجه به سود و خطر دارو انجام شود.
در دیابت کنترلنشده، ممکن است پزشک از ترکیب چند روش درمانی استفاده کند. روزیگلیتازون تنها یکی از گزینههاست و برای همه بیماران مناسب نیست.
روزیگلیتازون داروی لاغری نیست و برای کاهش وزن تجویز نمیشود. حتی در برخی افراد ممکن است باعث افزایش وزن شود.
مصرف این دارو با هدف لاغری نادرست و ناایمن است، چون میتواند عوارضی مانند ورم بدن یا مشکل قلبی ایجاد کند.
بله، روزیگلیتازون میتواند در برخی افراد باعث افزایش وزن شود. بخشی از این افزایش وزن ممکن است به دلیل جمع شدن آب در بدن باشد.
افزایش وزن آرام ممکن است کمتر نگرانکننده باشد، اما افزایش وزن سریع همراه با ورم پا یا تنگی نفس باید پیگیری شود.
متفورمین معمولاً از نظر وزن خنثیتر است یا در برخی افراد باعث کاهش مختصر وزن میشود، اما روزیگلیتازون میتواند باعث افزایش وزن و ورم شود.
این تفاوت یکی از نکاتی است که پزشک هنگام انتخاب داروی دیابت در نظر میگیرد.
روزیگلیتازون با کاهش مقاومت به انسولین ممکن است در برخی زنان دچار اختلالات هورمونی روی تخمکگذاری اثر بگذارد. این موضوع بیشتر در زمینه سندرم تخمدان پلیکیستیک مطرح شده است.
با این حال، این دارو درمان اصلی مشکلات قاعدگی نیست و نباید برای تنظیم پریود بهصورت خودسرانه مصرف شود.
در برخی مطالعات، داروهای حساسکننده بدن به انسولین در سندرم تخمدان پلیکیستیک (اختلال هورمونی همراه با نامنظمی قاعدگی و گاهی افزایش موهای زائد) بررسی شدهاند. با این حال، روزیگلیتازون درمان رایج و اول این مشکل نیست.
به دلیل هشدارهای قلبی، افزایش وزن و احتباس مایعات، مصرف این دارو برای تنبلی تخمدان باید بسیار محتاطانه و فقط با نظر پزشک باشد.
اگر روزیگلیتازون باعث بهتر شدن مقاومت به انسولین شود، در برخی زنان ممکن است روی تخمکگذاری اثر بگذارد. اما این به معنی تضمین بارداری یا مناسب بودن دارو برای همه زنان نیست.
زنان در سن باروری باید پیش از مصرف این دارو درباره احتمال بارداری و روش مناسب پیشگیری یا برنامهریزی بارداری با پزشک صحبت کنند.
روزیگلیتازون معمولاً اثر مستقیم و ثابتشدهای بر کاهش میل جنسی یا نعوظ ندارد، اما دیابت، بیماریهای همراه و عوارض غیرمستقیم مثل مشکلات قلبی یا ورم میتوانند در عملکرد جنسی نقش داشته باشند.
قطع ناگهانی روزیگلیتازون ممکن است باعث بدتر شدن کنترل قند خون شود، بهخصوص اگر داروی جایگزین یا برنامه درمانی جدیدی در نظر گرفته نشده باشد.
قطع دارو باید با نظر پزشک انجام شود تا قند خون بالا نرود و درمان مناسب جایگزین شود.
اگر روزیگلیتازون در کنترل قند خون نقش داشته باشد، قطع آن ممکن است باعث بالا رفتن دوباره قند شود. شدت این تغییر به رژیم غذایی، فعالیت بدنی، داروهای دیگر و وضعیت دیابت بستگی دارد.
پس از قطع دارو، اندازهگیری قند خون و پیگیری آزمایشها اهمیت دارد.
روزیگلیتازون اعتیادآور نیست و وابستگی به شکل داروهای مخدر یا آرامبخش ایجاد نمیکند. با این حال، قطع خودسرانه آن ممکن است کنترل قند را بههم بزند.
وابسته نبودن دارو به معنی بیاهمیت بودن قطع ناگهانی آن نیست.
روزیگلیتازون باید طبق نظر پزشک قطع یا جایگزین شود. پزشک ممکن است بر اساس قند خون، HbA1c، وزن، عوارض و داروهای دیگر تصمیم بگیرد دارو ادامه یابد، کم شود یا تغییر کند.
اگر عوارضی مثل ورم شدید، تنگی نفس، درد قفسه سینه یا زردی رخ دهد، پیگیری فوریتر لازم است.
روزیگلیتازون میتواند به کاهش قند خون کمک کند و اثر آن در آزمایشهایی مانند قند ناشتا و قند بعد از غذا دیده شود. چون اثر دارو تدریجی است، بررسی روند قند مهمتر از یک عدد تکزمانی است.
پایش قند کمک میکند مشخص شود دارو برای فرد مؤثر است یا نیاز به تغییر درمان وجود دارد.
HbA1c (آزمایشی که میانگین قند خون حدود سه ماه اخیر را نشان میدهد) یکی از شاخصهای مهم برای بررسی اثر داروهای دیابت است. اگر روزیگلیتازون مؤثر باشد، ممکن است این عدد بهتدریج بهتر شود.
تغییر این آزمایش معمولاً فوری نیست و نیاز به چند هفته تا چند ماه زمان دارد.
بله، بررسی وضعیت کبد در مصرف روزیگلیتازون اهمیت دارد، بهخصوص اگر فرد سابقه بیماری کبدی یا علائم مشکوک داشته باشد. آزمایش آنزیمهای کبدی میتواند به تشخیص زودتر مشکلات کمک کند.
زردی، ادرار تیره، تهوع شدید و خستگی غیرعادی از علائمی هستند که باید جدی گرفته شوند.
آزمایشهای لازم میتواند بر اساس وضعیت بیمار متفاوت باشد، اما معمولاً پیگیری قند خون و وضعیت کبد اهمیت دارد.
روزیگلیتازون و پیوگلیتازون هر دو از گروه تیازولیدین دیونها (داروهایی که حساسیت بدن به انسولین را بیشتر میکنند) هستند و برای کمک به کنترل قند خون در دیابت نوع دو استفاده میشوند. با این حال، این دو دارو از نظر هشدارها، عوارض و مناسب بودن برای هر بیمار کاملاً یکسان نیستند.
پیوگلیتازون در برخی شرایط ممکن است بیشتر استفاده شود، اما انتخاب بین این دو دارو به وضعیت قلب، کبد، وزن، ورم بدن، داروهای همزمان و نتیجه آزمایشهای بیمار بستگی دارد.
متفورمین معمولاً یکی از داروهای پایه و رایج برای درمان دیابت نوع دو است. متفورمین بیشتر با کاهش تولید قند در کبد و کمک به بهتر شدن پاسخ بدن به انسولین عمل میکند، اما روزیگلیتازون بیشتر روی افزایش حساسیت سلولها به انسولین اثر دارد.
از نظر وزن، متفورمین معمولاً خنثیتر است یا در بعضی افراد باعث کاهش مختصر وزن میشود، اما روزیگلیتازون میتواند باعث افزایش وزن و ورم بدن شود. به همین دلیل، متفورمین و روزیگلیتازون همیشه جایگزین مستقیم یکدیگر نیستند.
گلیبنکلامید، گلیکلازید و گلیمیپراید از داروهایی هستند که ترشح انسولین از لوزالمعده را افزایش میدهند. روزیگلیتازون برخلاف این داروها ترشح انسولین را مستقیماً زیاد نمیکند، بلکه پاسخ بدن به انسولین را بهتر میکند.
داروهای افزایشدهنده ترشح انسولین ممکن است بیشتر باعث افت قند خون شوند، در حالی که روزیگلیتازون بیشتر با عوارضی مانند افزایش وزن، ورم و نگرانیهای قلبی شناخته میشود. انتخاب دارو باید بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
انسولین دارویی ضروری برای برخی بیماران دیابتی است، بهویژه زمانی که بدن انسولین کافی تولید نمیکند یا قند خون با داروهای خوراکی کنترل نمیشود. روزیگلیتازون داروی خوراکی است و بیشتر برای دیابت نوع دو کاربرد دارد.
مصرف همزمان روزیگلیتازون و انسولین میتواند خطر ورم بدن و بدتر شدن نارسایی قلبی (ناتوانی قلب در پمپاژ کافی خون) را افزایش دهد. به همین دلیل، این ترکیب باید با احتیاط و فقط با نظر پزشک استفاده شود.
آکاربوز با کاهش جذب قند از روده بعد از غذا به کنترل قند خون کمک میکند، اما روزیگلیتازون با بهتر کردن حساسیت بدن به انسولین عمل میکند. بنابراین روش اثر این دو دارو متفاوت است.
آکاربوز بیشتر روی قند بعد از غذا اثر دارد و ممکن است باعث نفخ یا ناراحتی گوارشی شود. روزیگلیتازون اثر تدریجیتری دارد و بیشتر با افزایش وزن، ورم و هشدارهای قلبی مطرح میشود.
سیتاگلیپتین، امپاگلیفلوزین و داپاگلیفلوزین از گروههای دارویی متفاوتی نسبت به روزیگلیتازون هستند. سیتاگلیپتین روی هورمونهای تنظیمکننده قند خون اثر میگذارد، اما امپاگلیفلوزین و داپاگلیفلوزین باعث دفع بیشتر قند از راه ادرار میشوند.
این داروها از نظر اثر بر وزن، قلب، کلیه، خطر افت قند و عوارض احتمالی با روزیگلیتازون تفاوت دارند. بهتر بودن هر دارو به وضعیت بیمار و هدف درمان بستگی دارد.
متفورمین، ملیجنت و روزیگلیتازون هر سه برای کنترل قند خون در دیابت نوع دو استفاده میشوند، اما از سه گروه متفاوت هستند.
متفورمین بیشتر تولید قند در کبد را کاهش میدهد و معمولاً داروی پایه دیابت نوع دو است. ملیجنت با ماده مؤثره لیناگلیپتین از گروه مهارکنندههای DPP-4 است و به افزایش اثر هورمونهای تنظیمکننده قند خون بعد از غذا کمک میکند. روزیگلیتازون از گروه تیازولیدین دیونهاست و حساسیت سلولها به انسولین را بیشتر میکند.
از نظر وزن، متفورمین معمولاً خنثی یا کمی کاهنده وزن است، لیناگلیپتین معمولاً اثر زیادی روی وزن ندارد، اما روزیگلیتازون ممکن است باعث افزایش وزن و ورم شود. انتخاب بین این داروها به وضعیت قند خون، قلب، کلیه، کبد، وزن و داروهای همزمان بستگی دارد.
سیتفومین ۵۰/۱۰۰۰ ترکیب سیتاگلیپتین و متفورمین است و برای کنترل قند خون در دیابت نوع دو استفاده میشود. سیتاگلیپتین به تنظیم قند خون بعد از غذا کمک میکند و متفورمین تولید قند در کبد را کاهش میدهد.
روزیگلیتازون داروی متفاوتی از گروه تیازولیدین دیونهاست و با افزایش حساسیت سلولها به انسولین عمل میکند. سیتفومین معمولاً از نظر وزن خنثیتر است، اما روزیگلیتازون ممکن است باعث افزایش وزن و ورم شود.
جایگزین روزیگلیتازون برای همه بیماران یکسان نیست. پزشک ممکن است بر اساس وضعیت قند خون، وزن، بیماری قلبی، وضعیت کلیه و کبد، داروهای همزمان و احتمال عوارض، داروی دیگری را انتخاب کند.
نزدیکترین داروی مشابه روزیگلیتازون از نظر گروه دارویی، پیوگلیتازون است. هر دو از تیازولیدین دیونها هستند و با کاهش مقاومت به انسولین به کنترل قند خون کمک میکنند.
با وجود شباهت، این داروها از نظر عوارض، هشدارها و مناسب بودن برای هر بیمار تفاوت دارند و نباید خودسرانه جایگزین یکدیگر شوند.
بله، آواندیا نام تجاری شناختهشده روزیگلیتازون است. ماده مؤثره این دارو روزیگلیتازون است و کاربرد اصلی آن کمک به کنترل قند خون در دیابت نوع دو است.
اگر دارویی با نام آواندیا تجویز شده باشد، از نظر ماده اصلی با روزیگلیتازون ارتباط مستقیم دارد.
تفاوت اصلی داروهای ایرانی و خارجی معمولاً در شرکت سازنده، نام تجاری، شکل بستهبندی و مواد جانبی دارو است. ماده مؤثره باید همان روزیگلیتازون باشد.
تغییر بین برندها بهتر است با اطلاع پزشک یا داروساز انجام شود، بهخصوص اگر بیمار دچار عارضه، حساسیت یا تغییر در کنترل قند خون شده باشد.
قرص روزیگلیتازون باید در دمای معمول اتاق، دور از رطوبت، گرمای زیاد و نور مستقیم نگهداری شود. نگهداری دارو در محیط مرطوب مانند حمام مناسب نیست.
دارو باید دور از دسترس کودکان قرار گیرد، زیرا مصرف اشتباه آن میتواند خطرناک باشد.
مصرف داروی تاریخ گذشته توصیه نمیشود. داروی تاریخ گذشته ممکن است اثر کافی نداشته باشد یا از نظر ایمنی قابل اطمینان نباشد.
اگر دارو منقضی شده باشد، بهتر است برای روش درست دور ریختن آن از داروساز راهنمایی گرفته شود.
اگر قرص تغییر رنگ، بوی غیرعادی، خردشدگی شدید یا ظاهر غیرمعمول پیدا کند، بهتر است مصرف نشود. این تغییرات میتواند نشانه نگهداری نامناسب یا آسیب دارو باشد.
در چنین شرایطی، بررسی دارو توسط داروساز انتخاب ایمنتری است.
برخی بیماران گزارش میکنند که با مصرف منظم روزیگلیتازون و رعایت رژیم غذایی، قند خون آنها بهتر کنترل شده است. با این حال، اثر دارو معمولاً تدریجی است و ممکن است بعد از چند هفته بهتر دیده شود.
تجربه بیماران میتواند متفاوت باشد و جایگزین بررسی آزمایش قند خون و نظر پزشک نیست.
یکی از تجربههایی که بعضی بیماران مطرح میکنند، افزایش وزن بعد از مصرف روزیگلیتازون است. این افزایش وزن ممکن است به تغییرات متابولیک یا احتباس مایعات (جمع شدن آب اضافه در بدن) مربوط باشد.
اگر افزایش وزن سریع باشد یا همراه با ورم پا و تنگی نفس رخ دهد، باید جدیتر بررسی شود.
بعضی بیماران هنگام مصرف روزیگلیتازون دچار ورم پا، مچ پا یا احساس سنگینی در بدن میشوند. این عارضه در افراد دارای سابقه مشکل قلبی اهمیت بیشتری دارد.
ورم خفیف هم باید پیگیری شود، زیرا در بعضی افراد میتواند نشانه احتباس مایع یا فشار بیشتر روی قلب باشد.
در برخی تجربهها، علائمی مانند تنگی نفس، خستگی غیرعادی، ورم پا یا تپش قلب مطرح میشود. این علائم بهخصوص در افراد دارای سابقه بیماری قلبی باید با دقت بررسی شود.
تنگی نفس، درد قفسه سینه یا افزایش وزن ناگهانی در زمان مصرف روزیگلیتازون نیاز به توجه پزشکی دارد.
خیر، تجربه مصرف روزیگلیتازون برای همه افراد یکسان نیست. بعضی بیماران کنترل بهتر قند خون را تجربه میکنند، اما برخی دیگر ممکن است با عوارضی مانند افزایش وزن، ورم یا ناراحتی گوارشی روبهرو شوند.
شرایط بدنی، شدت دیابت، داروهای دیگر، بیماریهای زمینهای و سبک زندگی روی نتیجه مصرف دارو اثر میگذارند.
خیر، روزیگلیتازون برای درمان دیابت نوع یک مناسب نیست. دیابت نوع یک معمولاً به درمان با انسولین نیاز دارد، زیرا بدن انسولین کافی تولید نمیکند.
خیر، روزیگلیتازون داروی سریعاثر برای کاهش فوری قند خون نیست. اثر اصلی آن تدریجی است و معمولاً طی چند هفته بهتر دیده میشود.
خیر، مصرف خودسرانه روزیگلیتازون توصیه نمیشود. این دارو میتواند عوارض مهمی مانند ورم بدن، افزایش وزن و تشدید مشکلات قلبی ایجاد کند و باید بر اساس وضعیت بیمار تجویز شود.
روزیگلیتازون معمولاً میتواند با غذا یا بدون غذا مصرف شود. مصرف منظم در ساعت مشخص مهمتر از مصرف دقیقاً قبل یا بعد از غذا است، مگر اینکه پزشک دستور متفاوتی داده باشد.
روزیگلیتازون بهتنهایی کمتر باعث افت قند خون میشود، اما اگر همراه با انسولین یا داروهایی مانند گلیبنکلامید، گلیکلازید یا گلیمیپراید مصرف شود، احتمال افت قند بیشتر میشود.
بله، روزیگلیتازون میتواند در برخی افراد باعث افزایش وزن شود. اگر افزایش وزن سریع یا همراه با ورم پا و تنگی نفس باشد، باید پیگیری شود.
بله، ورم پا یا مچ پا از عوارض احتمالی روزیگلیتازون است. این عارضه بهویژه در افراد دارای سابقه مشکل قلبی اهمیت بیشتری دارد.
روزیگلیتازون میتواند در بعضی افراد، بهخصوص بیماران دارای نارسایی قلبی، مشکلساز باشد. علائمی مانند تنگی نفس، درد قفسه سینه، ورم پا و افزایش وزن ناگهانی باید جدی گرفته شود.
روزیگلیتازون ممکن است در برخی افراد روی کبد اثر بگذارد. زردی، ادرار تیره، تهوع شدید، درد بالای شکم یا خستگی غیرعادی میتواند نیاز به بررسی کبد داشته باشد.
مصرف روزیگلیتازون در بارداری باید فقط با نظر پزشک باشد. این دارو درمان رایج و اصلی دیابت بارداری محسوب نمیشود.
اطلاعات کافی و روشن درباره ایمنی روزیگلیتازون در شیردهی محدود است. مصرف آن در دوران شیردهی باید با نظر پزشک و با توجه به وضعیت مادر و نوزاد انجام شود.
خیر، روزیگلیتازون اعتیادآور نیست و وابستگی به شکل داروهای مخدر یا آرامبخش ایجاد نمیکند. با این حال، قطع خودسرانه آن میتواند کنترل قند خون را بههم بزند.
در صورت فراموشی یک نوبت، معمولاً نباید دوز بعدی دو برابر شود. اگر فراموشی مصرف دارو زیاد تکرار میشود، بهتر است درباره زمانبندی مناسب مصرف با پزشک یا داروساز مشورت شود.
خیر، روزیگلیتازون داروی لاغری نیست. این دارو حتی ممکن است در برخی افراد باعث افزایش وزن شود و مصرف آن برای کاهش وزن ناایمن است.
بله، آواندیا یکی از نامهای تجاری شناختهشده روزیگلیتازون است. ماده مؤثره آواندیا همان روزیگلیتازون است.
در برخی بیماران، روزیگلیتازون و متفورمین ممکن است با هم استفاده شوند، زیرا روش اثر متفاوتی دارند. این ترکیب باید طبق نظر پزشک و با پیگیری قند خون مصرف شود.
در صورت بروز تنگی نفس، درد قفسه سینه، ورم شدید پا، افزایش وزن ناگهانی، زردی، ادرار تیره، ضعف شدید یا علائم افت قند خون، وضعیت بیمار باید سریعتر بررسی شود.
+دیابت نوع ۲(غیروابسته به انسولین)، درمان
رزیگلیتازون یک داروی ضددیابت تیازولیدیندیونی میباشد که در کنترل دیابت نوع 2 ( غیر وابسته به انسولین ) کاربرد دارد.
این دارو جهت کنترل قند خون در رژیم تکدارویی و چند دارویی دیابت نوع دو قابل تجویز است.
• رژیم تک دارویی: بهبود کنترل قند خون در کنار رعایت رژیم غذایی و ورزش
• رژیم چند دارویی: زمانی استفاده می شود که کنترل قند خون با رعایت رژیم غذایی، ورزش و تک دارویی به خوبی محقق نشود. در ایم موارد رزیگلیتازون همراه با یک داروی سولفونیل اوره، متفورمین و یا سولفونیل اوره و متفورمین استفاده می شود.
این دارو به نام تجاری آواندیا معروف است و به صورت قرص خوراکی در دوزهای ۲و ۴ میلیگرم عرضه میشود.
مکانیسم رزیگلیتازون مانند سایر داروهای گروه تیازولیدین دیون بوده که از طریق بهبود پاسخ سلول هدف به انسولین و بدون تاثیر بر ترشح انسولین پانکراس باعث کاهش قند خون می شود. در نتیجه عملکرد آن بستگی به وجود انسولین در بدن دارد.
روزی گلیتازون آگونیست پروکسی زوم فعال شده گیرنده گاما (PPARgamma) است. فعال شدن گیرنده های هسته ای PPARgamma بر تولید محصولات ژنی که در متابولیسم قند و چربی دخیل اند، تاثیر می گذارد. PPARgamma در سلول های توبول های جمع کننده ادرار به وفور یافت می شود. احتباس مایعات نتیجه تحریک تیازولیدین دیون هاست که باعث افزایش بازجذب سدیم می شود.
متابولیسم: کبدی (99 % ) از طریق CYP2C8 و به میزان کمتر از طریق CYP2C9
شروع اثر: با تاخیر همراه بوده و بیشترین اثر تا 12 هفته بروز می کند.
اتصال به پروتئین: 8/99 % عمدتا به آلبومین
نیمه عمر: 4-3 ساعت (درافراد با نارسایی متوسط تا شدید کبدی، تا حدود ۲ساعت بیشتر میشود)
زمان رسیدن به پیک پلاسمایی: 1 ساعت که با مصرف غذا به تاخیر می افتد.
دفع: ادرار ( حدود 64 % )، مدفوع ( حدود 23 % ) به صورت متابولیت
-سابقه حساسیت به این دارویا داروهای مشابه
-نارسایی قلبی(جدید یا علائم تشدیدشده)؛نارسایی قلبی کلاس 3 و 4 (NYHA) و علامت دار در شروع درمان
-کتواسیدوز دیابتی
-آنزیم ALT بیشتر از ۲/۵برابر سطح نرمال در شروع درمان
-سندرم حاد کرونری
موارد احتیاط:
-نارسایی قلبی کلاس ۱و۲
-افراد در خطر نارسایی قلب CHF
-ادم
-نارسایی کبدی
-خانمهای پیش از یائسگی بدون تخمکگذاری
عوارض شایع:
عفونت تنفسی فوقانی، نازوفارنژیت، سردرد، احتباس مایعات، ادم، افزایش وزن، آنمی دیلوشنال، دیسپنه، القای تخمکگذاری، افزایش HDL، کلسترول، LDL، فشارخون، نارسایی قلبی، مشکلات قلبی ایسکمیک، افت قندخون، اسهال، شکستگی استخوان(خانمها)، کمردرد،آرترالژی
عوارض جدی:
نارسایی احتقانی قلب(جدید یا تشدید علائم)، آنژین، افیوژن پلورال، ادم ریوی، سمیت کبدی، ادم ماکولار دیابتی، آنافیلاکسی، آنژیوادم، سندرم استیونس جانسون، شکستگی استخوان
مکانیسم کلی تداخلات:
مهار کننده ها و القا کننده های CYP2C8(ماژور) و CYP2C9 (مینور)، داروهای ضد دیابت، مسدود کننده های کانال کلسیمی
منع مصرف همزمان(کنترا اندیکه):
انسولین
تداخلات ماژور:
آبیراترون استات، آلفا لیپوئیکوم اسیدوم،، فلورکینولونها، سرتینیب، کلروکین، انوکساسین، انتاکاپون، فلومکوئین،جمفیبروزیل، هیدروکسیکلروکین، انسولین(انواع)، لانرئوتاید، لترموویر، اوکترئوتاید، پازیرئوتاید، پیگزانترون، سدیم تیوکتات، تیوکتیک اسید
تداخلات متوسط:
آسبوتولول، آمیودارون، گلیسیریزین، آتنولول، بنازپریل، بتاکسولول، بیزوپرولول، بیترملون، کاپتوپریل، کارتلول، کارودیلول، سلیپرولول، جنسینگ، کلروتیازید، کلرتالیدون، کلاریترومایسین، انالاپریل، انالاپریلات، اسمولول، اوکالیپتول، اوکالیپتوس، فنوفیبرات، فنوفیبریکاسید، فنوگریک، فوزینوپریل، فوروزماید، گلوکومنان، فرآوردههای شیرینبیان، گلیسیریزیک اسید، گوارگام، جیمنما سیلوستر، هیدروکلروتیازید، هیدروفلومتیازید، اینداپامید، لابتالول، لفلونوماید، لووبونولول، لیکوریک، لیزینوپریل، متیپرانولول، متولازون، متوپرولول، میفپریستون، موئگزیپریل، نادولول، نبیوولول، اکسپرنولول، پکلیتاکسل، پنبوتولول، پریندوپریل، پیندولول، پلیتیازید، پراکتولول، پروپرانولول، پسیلیوم، کوئیناپریل، رامیپریل، ریفامپین، سوتالول، تلاپرویر، تریفلونوماید، تیمولول،تراندولاپریل، تریامترن، تریمتوپریم، زوفنوپریل
افزایش اثرداروها توسط رزیگلیتازون:
داروهای کاهنده قند خون، سولفونیل اورهها
داروهایی که سطح خونی رزیگلیتازون را بالا می برند:
آبیراترون استات، آلفا لیپولئیک اسید، آندروژن ها، آتازاناویر، بتابلاکرها، بورتزومیب، مهارکنندههای قوی CYP2C8، داروهای ضدویروس با اثر مستقیم (HCV)، گوانتیدین، لوماکافتور و ایواکافتور، لترموویر، مهارکنندههای پمپ پروتئینی، قارچ مایتاکه، مهارکنندههای مونو آمین اکسیداز، پگویزومانت، پرگابالین، پروتیونامید، کینولون ها، سالیسیلات ها، مهارکنندههای انتخابی باز جذب سروتونین، وازودیلاتورها(نیتراتهای ارگانیک)
کاهش اثرات داروها توسط رزیگلیتازون:
تداخل قابلتوجهی مشخص نشده است.
داروهایی که سطح رزیگلیتازون را کاهش می دهند:
بتابلاکرها، بورتزومیب،رزین کلستیرامین، القاکنندههای متوسط CYP2C8، داروهای افزاینده قند خون، لوماکافتور و ایواکافتور، کینولون ها، ریتودرین، دیورتیک های تیازیدی و شبه تیازیدی
- از مصرف یونجه، آلوئه ورا، قره قاط، خربزه ( کدو تلخ )، بابا آدم، کرفس، Damiana، شنبلیله، گارسینیا (تمبر هندی )، سیر، زنجبیل، جینسینگ امریکایی، گیمنما، ختمی و گزنه به علت افت قند خون خودداری شود.
-از آنجا که تیازولیدین دیون ها شامل رزیگلیتازون می توانند نارسایی قلبی را ایجاد یا تشدید کنند، لازم است علائم و نشانه های آن به دقت در بیماران کنترل شود ( افزایش وزن سریع، تنگی نفس، ادم ، احتباس مایعات). این عارضه به خصوص در اوایل درمان یا افزایش دوز رخ می دهد.
- در افراد مبتلا به ادم با احتیاط مصرف شود، ممکن است باعث افزایش حجم پلاسما و یا احتباس مایعات شده و منجر به نارسایی قلبی گردد.
- در افراد مبتلا به بیماری های قلبی عروقی با احتیاط مصرف شود.
- در کتواسیدوز دیابتی نباید مصرف شود.
- درمان ترکیبی با سایر داروهای پایین آورنده قند خون می تواند خطر افت قند خون را افزایش دهد. در مصرف همزمان ممکن است نیاز به کاهش دوز باشد.
- مصرف همزمان با نیترات ها به دلیل افزایش خطر ایسکمی قلبی توصیه نمی شود.
- از مصرف همزمان با انسولین به علت افزایش خطر ادم، نارسایی احتقانی قلب و ایسکمی قلبی خودداری کنید.
- سمیت کبدی ایدیوسینکراتیک با تیازولیدین دیون دیگری (Troglitazone) دیده شده است. بیماران در خطر سمیت کبدی، به دقت پایش شوند.
- شکستگی استخوان در زنانی که با روزی گلیتازون درمان می شدند دیده شده است. توصیهها و آموزشهای لازم به بیمار دادهشود.
- رزیگلیتازون می تواند باعث شروع سریعتر و یا بدتر شدن ادم ماکولار در بیماران دیابتی گردد.
- ایمنی و اثربخشی در کودکان اثبات نشده است.
-رزیگلیتازون در موارد نادری موجب القای ترومبوسیتوپنی شدید شدهاست.
- قرص رزیگلیتازون را می توانبدون توجه به غذا مصرف نمود.
- مکانیسم این دارو نیازمند حضور انسولین در بدن است لذا مصرف آن در دیابت نوع 1 توصیه نمی شود.
-به دلیل اینکه رزیگلیتازون موجب القای تخمکگذاری میشود، در خانمهایی که امکان باروری دارند، چنانچه تصمیم به بارداری ندارند، باید از یک روش پیشگیری از بارداری مطمئن استفاده شود.
-این دارو انتخاب مناسبی برای خانمهای مبتلا به دیابت تیپ۲ که تصمیم به بارداری دارند، نمیباشد. توصیه میشود افراد در سنین
باروری در مدت درمان با این دارو از یک روش ضدبارداری مناسب استفاده کنند و در صورت تصمیم به بارداری حتماً پزشک خود را درجریان قرار دهند.
-قندخون ناشتا و بعد غذا توسط بیمار به صورت روزانه چک شود.
-HbA1c بیمار دستکم دوبار در سال در بیماران با قندخون تحت کنترل و ۴بار درسال در بیمارانی که به اهداف درمانی نرسیدهاند، چک شود.در افرادی که نوسانات قندخون زیادی دارند(مانند کسانی که کمبود ترشح انسولین دارند) یا در بیمارانی که HbA1c آنها با قندخون یا علائمشان تطابق ندارد، حتماً ارزیابی HbA1c همراه با سایر فاکتورهای قندخون انجام شود.
-عملکرد کبدی بیمار در ابتدای درمان و سپس به صورت منظم و دورهای ارزیابی شود.
-آنزیمهای کبدی بیمار پیش از شروع درمان و سپس به صورت منظم و دورهای ارزیابی شود. افرادی که ALT کمتر از ۲/۵برابر اما بیشتر از حد نرمال دارند، به صورت منظم پیگیری شوند. اگر طی درمان ALTبیشتر از ۳برابر حدطبیعی شد، بیمار در اسرع وقت مجدداً بررسی شود و اگر همچنان سطح آنزیم بیش از ۳برابر سطح طبیعی بود، درمان با رزیگلیتازون قطع گردد.
-معاینات چشمی بیمار حداقل هر یک تا دو سال انجام شود.
-رزیگلیتازون از جفت عبور میکند. در دوران بارداری توصیه میشود از یک داروی جایگزین مناسب جهت کنترل قندخون استفاده شود.
-تصمیم به شیردهی در مدت درمان با این دارو با توجه به ارزیابی نسبت خطر به منفعتی که برای مادر و شیرخوار دارد، گرفته شود.
-در افرادی که جراحیهای چاقی انجام دادهاند، بهتر است از سایر داروهای کاهنده قندخون که خطر کمتری برای افت قندخون دارند استفاده شود.
-با تغيير رژيم غذايي، فعاليت بدني و بيماري، ميزان قند خون و برنامه درماني تغيير مي كند.
-تصمیم به تجویز این دارو در دوران بارداری حتماً با محاسبهی نسبت خطر و منفعتی که برای مادر و جنین دارد گرفته شود.اطلاعات انسانی کافی نیست اما خطر سمیت برای جنین محتمل میباشد. با این حال در مطالعات حیوانی خطر سمیت جنینی کشنده (2x MRHD) وجود داشته است.
-در دوران شیردهی توصیه میشود از یک داروی جایگزین مناسب جهت کنترل قندخون استفاده شود.مطالعات انسانی کافی جهت ارزیابی خطرات احتمالی برای شیرخوار وجودندارد.
-چنانچه این دارو به تازگی به رژیم درمانی بیمار اضافه شده، امکان دارد نیاز به تغییر کاهش دوز سایر داروهای کاهنده قندخون باشد.
- این دارو می تواند هموگلوبین/هماتوکریت و تعداد WBC را کاهش دهد. در بیماران مبتلا به آنمی با احتیاط مصرف شود.
-مصرف نیترات ها می تواند خطر ایسکمی میوکارد را افزایش دهد. لیست داروهای بیمار به دقت توسط پزشک و داروساز چک شود.
-مصرف همزمان با انسولین خطر CHF و حوادث قلبی عروقی را افزایش می دهد. از تجویز همزمان این دو فرآورده خودداری شود.
| پیوگلیتازون |
برای دسترسی به اطلاعات تخصصی و جامع در زمینه مقدارمصرف، فارماکولوژی،تداخلات دارویی و راهنماییهای کلینیکی،از وبسایت Medscape استفاده کنید.
Drugs.comبرای بررسی دقیق دوزها،عوارض جانبی،هشدارها و جزئیات کاربرد داروها،میتوانید به وبسایت Drugs.com مراجعه کنید.
در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است: مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.
| کد ژنریک | نام شکل دارویی | پرخطر | دما | حیاتی | برچسب هشدار بالا |
|---|---|---|---|---|---|
| 16744 |
قرص روزیگلیتازون |
||||
| 06481 |
قرص روزیگلیتازون |
||||
| 07093 |
قرص روزیگلیتازون |
