اطلاعات تخصصی
موارد مصرف میفپریستون
داروی میفپریستون یک ترکیب استروئیدی مصنوعی است که به عنوان گیرنده انتاگونیست پروژسترون و گلوکوکورتیکوئید عمل می کند. این دارو در عمل بالینی کاربردهای بسیار مهمی دارد و بر اساس گایدلاین های معتبر بین المللی برای شرایط خاصی تجویز می شود. در ادامه موارد مصرف تایید شده و خارج برچسب این دارو با رویکرد کاملا بالینی و ویژه پزشکان بررسی شده است.
موارد مصرف تایید شده
کنترل قند خون در بیماران مبتلا به سندرم کوشینگ
- یکی دیگر از موارد تایید شده استفاده از این دارو کنترل هیپرگلیسمی ثانویه به هیپرکورتیزولیسم در بزرگسالان مبتلا به سندرم کوشینگ درون زاد است. این کاربرد مختص بیمارانی است که به دیابت نوع دو یا عدم تحمل گلوکز مبتلا هستند و کاندید جراحی نیستند یا جراحی در انها با شکست مواجه شده است. دارو با مسدود کردن گیرنده های گلوکوکورتیکوئیدی اثرات متابولیک کورتیزول را مهار می کند بدون انکه سطح خود کورتیزول را کاهش دهد. دوز شروع در بالین معمولا 300 میلی گرم در روز است. پزشک باید به شدت سطح پتاسیم خون بیمار را تحت نظر داشته باشد زیرا هیپوکالمی ناشی از افزایش کورتیکواسترون از عوارض بسیار شایع و خطرناک این درمان است.
ختم پزشکی بارداری داخل رحمی
- این دارو به عنوان خط اول برای ختم بارداری های داخل رحمی تا روز 70 حاملگی تایید شده است. در پروتکل های بالینی استاندارد این دارو به صورت ترکیبی با میزوپروستول تجویز می شود. پزشک معالج پیش از تجویز باید حتما از طریق سونوگرافی از داخل رحمی بودن بارداری اطمینان حاصل کند زیرا این دارو در بارداری خارج رحمی بی اثر است. مکانیسم اثر ان مسدود کردن گیرنده های پروژسترون است که منجر به جدا شدن جفت و نرم شدن دهانه رحم می شود. دوز استاندارد بالینی معمولا 200 میلی گرم به صورت یکجا و خوراکی است و متعاقب ان میزوپروستول تجویز می شود. پزشک باید بیمار را از نظر خونریزی شدید و خطر عفونت پایش کند و در صورت نیاز مداخله جراحی را در نظر بگیرد.
موارد مصرف خارج برچسبمدیریت پزشکی از دست رفتن زودرس بارداری
- در مواردی که بارداری متوقف شده اما بقایای ان دفع نشده است استفاده از این دارو پیش از تجویز میزوپروستول اثربخشی درمان پزشکی را به شدت افزایش می دهد. مطالعات بالینی نشان داده اند که تجویز 200 میلی گرم از این دارو بیست و چهار ساعت قبل از میزوپروستول نیاز به مداخله جراحی مانند کورتاژ را به حداقل می رساند. این رویکرد به ویژه برای بیمارانی که تمایل به پرهیز از جراحی دارند بسیار ارزشمند است.
پیشگیری اورژانسی از بارداری
- اگرچه این دارو در همه کشورها برای این منظور تاییدیه اولیه ندارد اما در بسیاری از منابع معتبر به عنوان یک روش بسیار موثر برای پیشگیری اورژانسی معرفی شده است. مصرف دوزهای پایین بین 10 تا 50 میلی گرم می تواند با به تاخیر انداختن یا مهار تخمک گذاری از بارداری جلوگیری کند. مزیت بالینی این دارو در این مورد این است که برخلاف روش های دیگر اثربخشی ان تا 120 ساعت پس از تماس جنسی محافظت نشده بالا باقی می ماند.
درمان فیبروم رحمی و اندومتریوز
- به دلیل اثرات قوی ضد پروژسترونی این دارو در دوزهای پایین مانند 5 تا 10 میلی گرم در روز برای کاهش حجم فیبروم های رحمی و کنترل علائمی مانند خونریزی شدید و درد لگن در اندومتریوز استفاده می شود. در کاربرد بالینی پزشک باید توجه داشته باشد که مصرف طولانی مدت این دارو نیازمند پایش دقیق ضخامت اندومتر است زیرا مهار پروژسترون می تواند به ضخیم شدن اندومتر بدون تقابل استروژنی منجر شود.
آماده سازی دهانه رحم پیش از جراحی
- از این دارو برای نرم کردن و اتساع دهانه رحم پیش از انجام پروسیجرهای زنان مانند هیستروسکوپی یا سقط جراحی به ویژه در سه ماهه اول بارداری استفاده می شود. این کاربرد بالینی خطر پارگی یا اسیب به دهانه رحم را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد و انجام پروسیجر را برای پزشک تسهیل می کند.
القاء زایمان در موارد مرگ داخل رحمی جنین
- در شرایط تلخ مرگ جنین در اواخر بارداری این دارو می تواند روند زایمان را تسهیل کند. با مسدود کردن پروژسترون حساسیت رحم به پروستاگلاندین ها افزایش می یابد و زمان لازم برای القاء زایمان کوتاه تر می شود که این امر به کاهش فشار روانی و جسمی بیمار کمک شایانی می کند.
دارو های هم گروه میفپریستون
مصرف در بارداری میفپریستون
گروه X
به هيچ وجه نبايد استفاده شود: مطالعات حیوانی یا انسانی مواردی از نقص مادرزادی و یا خطر مرگ جنین ناشی از عوارض مصرف این دارو در دوران بارداری مشاهده شده است. این شواهد به واسطه تحقیقات، تجربه عرضه در بازار و یا مطالعات انسانی به دست آمده است. بنابراین ریسک خطر مصرف این دارو در بارداری بطور حتم بیش از منافع احتمالی آن است و نباید استفاده شود.