پروستاگلاندین ای2 چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف پروستاگلاندین ای2

موارد مصرف تایید شده

آماده سازی دهانه رحم برای القای زایمان

• مهم ترین کاربرد بالینی این دارو در زنان بارداری است که در هفته های پایانی بارداری قرار دارند و به دلایل پزشکی یا مامایی نیاز به القای زایمان پیدا می کنند. این دارو با تغییر در ساختار بافت همبند و کلاژن دهانه رحم ، باعث نرم شدن ، محو شدن و اتساع آن می شود. کاربرد بالینی این فرایند نیازمند پایش دقیق انقباضات رحمی و بررسی مداوم ضربان قلب جنین است ، زیرا خطر تحریک بیش از حد رحم و افت ضربان قلب جنین وجود دارد.

ختم پزشکی بارداری در سه ماهه دوم

• در شرایطی که نیاز به پایان دادن به بارداری بین هفته های دوازدهم تا بیستم وجود دارد ، این دارو کاربرد وسیعی دارد. دارو با تحریک مستقیم عضلات صاف رحم ، انقباضاتی شبیه به درد زایمان ایجاد می کند که در نهایت منجر به دفع جنین و جفت می گردد. در این موارد مدیریت درد بیمار و پایش علائم حیاتی توسط کادر درمان الزامی است.

تخلیه رحم در سقط فراموش شده و مرگ داخل رحمی جنین

• پزشکان در مواردی که جنین تا هفته بیست و هشتم بارداری در داخل رحم از بین رفته است ، اما دفع خود به خودی رخ نداده است ، از این دارو استفاده می کنند. هنگام تجویز دارو در این شرایط ، پزشک باید مراقب خطر پارگی رحم باشد ، به خصوص در زنانی که سابقه جراحی های رحمی یا زایمان سزارین قبلی داشته اند.

مدیریت بیماری تروفوبلاستیک بارداری

• برای تخلیه محتویات رحمی در بیماران مبتلا به مول هیداتیفرم خوش خیم غیر متاستاتیک نیز به عنوان یک روش درمانی تایید شده مورد استفاده قرار می گیرد.

موارد مصرف خارج برچسب

آماده سازی دهانه رحم پیش از جراحی در سه ماهه اول

• اگرچه مصرف تایید شده دارو بیشتر برای سه ماهه دوم است ، اما پزشکان در برخی موارد از آن برای نرم کردن دهانه رحم قبل از روش های جراحی تخلیه رحم در سه ماهه اول استفاده می کنند. این کار خطر پارگی و آسیب های مکانیکی به دهانه رحم را در حین جراحی به شدت کاهش می دهد.

کنترل خونریزی شدید پس از زایمان

• در شرایط اورژانسی که داروهای خط اول برای کنترل خونریزی رحم در دسترس نباشند یا پاسخ درمانی مناسبی ایجاد نکنند ، این دارو به عنوان یک درمان کمکی و جایگزین برای انقباض عضلات رحم استفاده می شود. پزشک معالج باید توجه داشته باشد که مصرف دارو با دوزهای بالا در این شرایط ، ممکن است با عوارض شدید گوارشی و تغییرات فشار خون همراه باشد.

مکانیسم اثر پروستاگلاندین ای2

• داروی پروستاگلاندین ای دو یک انالوگ مصنوعی است که عملکردی کاملا مشابه با پروستاگلاندین های طبیعی بدن انسان دارد. مکانیسم اصلی این دارو در اماده سازی دهانه رحم و القای زایمان شامل دو بخش مجزا اما کاملا مرتبط است.
• اولین اثر مهم این دارو بر روی بافت همبند دهانه رحم اعمال می شود. دارو با فعال سازی انزیم های کلاژناز و الاستاز ، شبکه کلاژنی متراکم دهانه رحم را تجزیه می کند. هم زمان ، با افزایش جذب آب در بافت و ایجاد تغییر در ساختار گلیکوزامینوگلیکان ها ، باعث نرم شدن ، اتساع و محو شدن دهانه رحم می گردد. این فرایند بیوشیمیایی و ساختاری ، دقیقا مشابه تغییرات فیزیولوژیک دهانه رحم در مراحل اولیه زایمان طبیعی است و شرایط را برای عبور جنین فراهم می کند.
• اثر دوم و بالینی دارو بر روی عضلات صاف رحم است. دارو با اتصال مستقیم به گیرنده های اختصاصی خود در غشای سلول های عضلانی رحم ، باعث افزایش جریان کلسیم به داخل سلول می شود. این فرایند منجر به ایجاد انقباضات ریتمیک در عضلات رحم می گردد. شدت و تواتر این انقباضات رحمی کاملا وابسته به دوز مصرفی دارو و حساسیت بافتی بیمار می باشد.

فارماکوکینتیک پروستاگلاندین ای2

جذب 

• پس از استعمال موضعی دارو در داخل واژن یا دهانه رحم ، ماده موثره به سرعت از طریق مخاط جذب می شود. میزان جذب سیستمیک به شکل دارویی بسیار وابسته است. در فرم ژل ، ازادسازی دارو سریع تر رخ می دهد ، در حالی که در سیستم های ازادسازی پیوسته ، دارو به صورت کاملا تدریجی و در یک بازه زمانی مشخص دوازده ساعته آزاد می شود تا سطح درمانی موثری را در بافت موضعی حفظ کند و از تحریک بیش از حد سیستمیک جلوگیری نماید.

توزیع 

• پس از جذب موضعی و سیستمیک ، دارو در مایعات و بافت های بدن توزیع می شود. با این حال ، به دلیل متابولیسم بسیار سریع در جریان خون ، غلظت سیستمیک آن معمولا بسیار پایین باقی می ماند که این موضوع یک مزیت برای کاهش عوارض قلبی و عروقی دارو محسوب می شود.

متابولیسم 

• این دارو به صورت گسترده و در زمان بسیار کوتاهی در ریه ها ، کلیه ها و کبد متابولیزه می شود. انزیم های تجزیه کننده در ریه ها نقش اصلی را در پاکسازی دارو از گردش خون ایفا می کنند ، به طوری که درصد بسیار بالایی از دارو در همان عبور اولیه از گردش خون ریوی غیرفعال می شود.

دفع 

• متابولیت های غیرفعال حاصل از تجزیه دارو ، عمدتا از طریق کلیه ها و ادرار از سیستم بدن دفع می شوند. نیمه عمر دارو در گردش خون سیستمیک بسیار کوتاه و در حد یک تا چند دقیقه است ، اما اثرات موضعی و ساختاری آن در بافت رحم و دهانه رحم تا ساعت ها پس از خارج کردن دارو باقی می ماند.

منع مصرف پروستاگلاندین ای2

موارد منع مصرف در بیماری ها و شرایط بالینی خاص

• تجویز این دارو در بیمارانی که سابقه جراحی های بزرگ روی رحم از جمله سزارین قبلی دارند ، کاملا ممنوع است زیرا خطر پارگی رحم را به شدت افزایش می دهد. همچنین در شرایطی مانند عدم تطابق اندازه سر جنین با لگن مادر ، افت ضربان قلب و دیسترس جنینی که زایمان فوری امکان پذیر نیست ، و وجود خونریزی های نامشخص واژینال در سه ماهه سوم بارداری ، استفاده از این دارو ممنوع می باشد.
• از دیگر موارد منع مصرف مطلق ، وجود عفونت های فعال لگنی ، تبخال تناسلی فعال و سابقه حساسیت شدید به پروستاگلاندین ها است.
• در بیمارانی که سابقه زایمان های متعدد بیش از شش بار دارند نیز استفاده از این دارو به دلیل افزایش خطر پارگی بافت رحم توصیه نمی شود.
• پزشکان باید در بیماران مبتلا به اسم ، گلوکوم یا همان آب سیاه چشم و بیماری های شدید قلبی عروقی نیز از جایگزین های ایمن تر استفاده کنند.

موارد منع مصرف در دوران بارداری و شیردهی

دوران بارداری

• این دارو منحصرا برای القای زایمان ، آماده سازی دهانه رحم در روزهای پایانی بارداری و یا ختم حاملگی های مشکل دار مورد تایید قرار گرفته است. بنابراین ، استفاده از آن در طول دوره طبیعی بارداری زمانی که قصد حفظ جنین وجود دارد ، اکیدا ممنوع است زیرا باعث سقط جنین یا زایمان زودرس می شود.

دوران شیردهی

• در خصوص دوران شیردهی ، با توجه به نیمه عمر بسیار کوتاه دارو در گردش خون مادر و کاربرد آن که صرفا محدود به مرحله قبل از زایمان است ، این دارو در دوران شیردهی کاربرد بالینی و اندیکاسیون مصرف ندارد و استفاده از آن پس از زایمان برای مادران شیرده توصیه نمی شود.

موارد منع مصرف در کودکان و گروه سنی اطفال

• کاربرد بالینی این دارو به طور انحصاری به حوزه تخصصی زنان و زایمان و بالغین در سنین باروری محدود می شود. از این رو ، تجویز و استفاده از این دارو در نوزادان ، اطفال و کودکان تحت هر شرایطی کاملا ممنوع است و هیچ گونه اندیکاسیون درمانی تایید شده ای برای این گروه سنی در منابع پزشکی وجود ندارد.

عوارض جانبی پروستاگلاندین ای2

عوارض مرتبط با رحم و جنین

مهم ترین نگرانی بالینی در استفاده از این دارو ، تاثیر آن بر فعالیت رحم و وضعیت جنین است:

• تغییرات غیر طبیعی ضربان قلب جنین: این عارضه شامل افت ضربان قلب است و در حدود دو تا هفت درصد موارد رخ می دهد ، هر چند در برخی آمار ها تا هفده درصد نیز گزارش شده است.
• انقباضات بیش از حد رحم: افزایش غیر طبیعی تعداد انقباضات رحمی در حدود یک تا پنج درصد بیماران مشاهده می شود و در فرم های دارویی خاص ممکن است تا هفت درصد افزایش یابد.
• زجر جنینی: این وضعیت خطرناک در حدود یک تا دو درصد از بارداری های تحت درمان با این دارو بروز می کند.
• پارگی رحم: این عارضه بسیار نادر اما تهدید کننده حیات است و در کمتر از یک درصد موارد ، به ویژه در زنانی با سابقه جراحی های رحمی ، اتفاق می افتد.

عوارض گوارشی

تحریک عضلات صاف دستگاه گوارش توسط این دارو می تواند منجر به بروز علائم زیر شود:

• استفراغ: یکی از شایع ترین عوارض گوارشی است که در حدود یک تا شش درصد بیماران رخ می دهد.
• تهوع: بروز حالت تهوع در یک تا چهار درصد بیماران ثبت شده است.
• اسهال: این عارضه نیز با شیوع یک تا چهار درصد در مادران مشاهده می شود.
• درد های شکمی: حدود یک درصد از بیماران این نوع درد ها را تجربه می کنند.

عوارض سیستمیک و عمومی

تاثیرات سیستمیک دارو بر بدن مادر شامل موارد زیر است:

• تب و افزایش دمای بدن: بروز تب های گذرا در یک تا هفت درصد موارد استفاده از دارو گزارش شده است و معمولا پس از قطع دارو برطرف می شود.
• کمر درد: احساس درد در ناحیه کمر در یک تا سه درصد بیماران رخ می دهد.
• احساس گرما در ناحیه واژن: احساس گرمای موضعی در حدود یک تا دو درصد زنانی که فرم موضعی دارو را دریافت می کنند ، ثبت شده است.

عوارض قلبی و عروقی

• افت فشار خون یا افزایش آن به همراه گر گرفتگی در مواردی نادر و در کمتر از یک درصد بیماران مشاهده شده است. آمبولی مایع آمنیوتیک نیز از عوارض بسیار نادر و کمتر از یک درصد به شمار می رود اما نیازمند توجه ویژه پزشک در اورژانس های مامایی است.

عوارض جانبی بر اساس نوع دارو

ژل داخل سرویکس

عوارض نسبتا شایع (%10-1):

• سیستم اعصاب مرکزی: احساس گرما در موضع (واژن)
• گوارشی: ناراحتی گوارشی
• ادراری تناسلی: انقباض رحمی (غیرطبیعی)
• عصبی، عضلانی و اسکلتی: کمردرد

شیاف

سایر عوارض (درصد نامشخص):

• قلبی عروقی: آریتمی قلبی، درد قفسه سینه، سفتی قفسه سینه، درد قفسه سینه، افت فشارخون، سنکوپ
• سیستم اعصاب مرکزی: لرز، سرگیجه، سردرد، خواب رفتگی اندام، لرزش، تنش
• پوستی: افزایش تعریق، تغییر رنگ پوست، راش پوستی
• غدد درون ریز و متابولیسم: کاهش آب بدن، گرگرفتگی
• گوارشی: اسهال، التهاب اندومتر، تهوع، استفراغ
• ادراری تناسلی: حساسیت به لمس در پستان، احتباس ادرار، پارگی رحم، درد واژینال، واژینیسموس، واژینیت، التهاب فرج
• عصبی، عضلانی و اسکلتی: درد مفاصل، آرتریت (نوظهور یا تشدید)، کمردرد، کرامپ پا (شبانه)، کرامپ عضلانی، درد عضلانی، خشکی گردن، لرزش، ضعف
• چشمی: تاری دید، درد چشم
• گوشی: اختلالات شنوایی
• تنفسی: سرفه، تنگی نفس، التهاب حنجره، فارنژیت، خس خس سینه
• متفرقه: تب

قرص خوراکی

سایر عوارض (درصد نامشخص):

• قلبی عروقی: آمبولی مایع آمنیوتیک (ریوی)، ایست قلبی
• سیستم اعصاب مرکزی: کسالت (علایم وازوواگال)
• گوارشی: استفراغ (با یا بدون تهوع/اسهال، وابسته به دوز)
• ادراری تناسلی: انقباضات هایپرتونیک رحمی، اتساع سرویکس (سریع)، جداشدگی جفت، انقباضات رحمی (غیرطبیعی)، پارگی رحم
• ازدیاد حساسیت: واکنش ازدیاد حساسیت (شامل: آنافیلاکسی، شوک آنافیلاکسی، آنافیلاکسی با منشا غیرایمونولوژیک یا واکنش شبه آنافیلاکسی)
• عصبی، عضلانی و اسکلتی: کمردرد
• تنفسی: آسم

ژل واژینال

سایر عوارض (درصد نامشخص):

• قلبی عروقی: ایست قلبی
• سیستم اعصاب مرکزی: احساس گرما در موضع (واژن)
• گوارشی: اسهال، تهوع، استفراغ
• ادراری تناسلی: انقباضات هایپرتونیک رحمی، انقباضات رحمی (غیرطبیعی)، پارگی رحم
• ازدیاد حساسیت: واکنش ازدیاد حساسیت (شامل: آنافیلاکسی، شوک آنافیلاکسی، آنافیلاکسی با منشا غیرایمونولوژیک یا واکنش شبه آنافیلاکسی)
• عصبی، عضلانی و اسکلتی: کمردرد
• متفرقه: تب

داخل واژنی:

عوارض نسبتا شایع (%10-1):

• ادراری تناسلی: انقباضات هایپرتونیک رحمی (بدون/با دیسترس جنینی)

تداخلات دارویی پروستاگلاندین ای2

تداخلات دارویی پروستاگلاندین ای دو
تجویز هم زمان این دارو با برخی دارو های دیگر می تواند اثرات هم افزایی یا کاهش دهنده اثر ایجاد کند. در ادامه تداخلات مهم بالینی به تفصیل بیان شده اند:

اکسیتوسین و سایر دارو های محرک انقباضات رحمی

• نوع تداخل: تداخل شدید و هم افزایی.
• توضیحات بالینی: داروی پروستاگلاندین ای دو می تواند اثرات دارو های محرک رحم مانند اکسیتوسین را به شدت افزایش دهد. استفاده هم زمان این دو دارو خطر انقباضات بیش از حد رحم ، زجر جنینی و حتی پارگی رحم را به دنبال دارد. به همین دلیل ، تجویز هم زمان آن ها ممنوع است. در صورت نیاز به استفاده از اکسیتوسین ، پزشک باید حداقل شش تا دوازده ساعت پس از برداشتن یا اتمام اثر دوز قبلی پروستاگلاندین صبر کند.

دارو های ضد التهاب غیر استروئیدی

• نوع تداخل: کاهش اثرات درمانی.
• توضیحات بالینی: دارو هایی مانند ایبوپروفن ، ناپروکسن ، دیکلوفناک ، ایندومتاسین و ملوکسیکام که مهار کننده تولید پروستاگلاندین ها در بدن هستند ، می توانند اثربخشی داروی پروستاگلاندین ای دو را خنثی کنند. در صورت مصرف این دارو ها ، روند نرم شدن دهانه رحم و القای زایمان ممکن است متوقف شده یا با تاخیر مواجه شود.

میزوپروستول

• نوع تداخل: تداخل شدید و افزایش عوارض.
• توضیحات بالینی: استفاده هم زمان از میزوپروستول با این دارو به دلیل داشتن مسیر های اثربخشی کاملا مشابه ، خطر تحریک بیش از حد بافت رحم و انقباضات تتانیک را به شدت بالا می برد و از نظر بالینی اکیدا ممنوع است.

تداخلات با غذا

• با توجه به روش مصرف این دارو که منحصرا به صورت موضعی ، شیاف واژینال یا ژل داخل دهانه رحم در محیط بیمارستانی انجام می شود ، جذب سیستمیک آن ارتباطی با دستگاه گوارش ندارد. بر این اساس ، تا کنون هیچ گونه تداخل غذایی خاص و معناداری برای این دارو در منابع معتبر پزشکی گزارش نشده است و مصرف مواد غذایی توسط مادر تاثیری بر اثربخشی موضعی آن ندارد.

تداخلات در آزمایشات

• بر اساس بررسی داده های بالینی ، داروی پروستاگلاندین ای دو تداخل قابل توجهی با تست های روتین آزمایشگاهی ، شاخص های بیوشیمیایی خون یا مارکر های ادراری ایجاد نمی کند. پزشکان می توانند بدون نگرانی از بروز تغییرات کاذب در نتایج آزمایش های مادر ، روند ارزیابی های بالینی و پاراکلینیکی را در طول فرآیند القای زایمان انجام دهند.

هشدار ها پروستاگلاندین ای2

هشدار های بالینی و کاربردی پروستاگلاندین ای دو
مصرف این دارو نیازمند نظارت دقیق در محیط بیمارستانی است و هشدار های زیر باید توسط پزشک معالج به شدت مورد توجه قرار گیرد:

خطر تحریک بیش از حد رحم

• یکی از مهم ترین هشدار ها ، بروز انقباضات بسیار شدید و مکرر رحمی است که می تواند منجر به کاهش خون رسانی به جنین و افت ضربان قلب او شود. پایش مداوم ضربان قلب جنین و فعالیت رحم در طول مصرف دارو کاملا الزامی است.

خطر پارگی رحم

• در بیمارانی که سابقه جراحی های رحمی مانند سزارین قبلی دارند ، استفاده از این دارو با خطر بالای پارگی رحم همراه است. همچنین در زنان با سابقه زایمان های متعدد ، خطر آسیب به بافت رحم به شدت افزایش می یابد.

آمبولی مایع آمنیوتیک

• گزارش هایی مبنی بر بروز آمبولی مایع آمنیوتیک در پی استفاده از این دارو وجود دارد ، به ویژه در زنانی که سن بالایی دارند یا بارداری آن ها بیش از چهل هفته طول کشیده است.

احتیاط در بیماری های زمینه ای

• تجویز این دارو در بیماران مبتلا به اسم ، گلوکوم یا آب سیاه چشم ، نارسایی های شدید کبدی و کلیوی ، و بیماری های قلبی و عروقی باید با ارزیابی دقیق شرایط بیمار انجام شود.

ارزیابی لگن مادر

• پیش از تجویز دارو ، پزشک باید از عدم وجود مشکل در تطابق اندازه سر جنین با لگن مادر اطمینان حاصل کند تا از بروز آسیب های جبران ناپذیر جلوگیری شود.

مسمومیت پروستاگلاندین ای دو و مدیریت آن

علائم مسمومیت پروستاگلاندین ای دو

• اوردوز این دارو عموما به شکل واکنش های شدید در رحم بروز می کند. نشانه های اصلی شامل انقباضات بیش از حد رحم ، انقباضات طولانی مدت بدون فاز استراحت ، و افت شدید ضربان قلب جنین ناشی از کاهش اکسیژن رسانی می باشد.

درمان اوردوز و اقدامات اورژانسی برای پزشک

در صورت بروز علائم اوردوز و تحریک بیش از حد رحم ، پزشک باید بلافاصله اقدامات حمایتی و درمانی زیر را اتخاذ نماید:

• خارج کردن دارو: اولین قدم درمانی ، خارج کردن سریع فرم واژینال دارو است تا منبع آزادسازی ماده موثره فورا متوقف شود.
• اصلاح وضعیت مادر: قرار دادن مادر در وضعیت خوابیده به پهلو جهت رفع فشار از روی عروق بزرگ و بهبود جریان خون رحم بسیار کمک کننده است.
• اکسیژن درمانی: تجویز اکسیژن برای مادر جهت جبران سریع افت اکسیژن خون جنین یک اقدام حیاتی است.
• تجویز دارو های متوقف کننده انقباض: در صورت عدم توقف انقباضات پس از خروج دارو ، استفاده از دارو های شل کننده عضلات رحم مانند تربوتالین برای توقف انقباضات و بازگرداندن ضربان قلب جنین به حالت طبیعی به شدت توصیه می شود. آماده سازی برای زایمان اورژانسی در صورت عدم پاسخ به درمان های فوق ضروری است.

توصیه های دارویی پروستاگلاندین ای2

توصیه های دارویی بیمار
هنگام استفاده از این دارو ، آموزش بیمار و ارتباط موثر با او برای گزارش علائم بسیار مهم است. موارد زیر باید به صورت واضح به بیمار منتقل شود:

محل و شرایط مصرف

• این دارو منحصرا باید در محیط بیمارستانی و توسط کادر درمان با امکانات احیا و پایش زایمان تجویز شود و به هیچ وجه قابلیت مصرف خانگی ندارد.

استراحت پس از دریافت دارو

• بیمار باید بلافاصله پس از قرارگیری شیاف یا ژل واژینال ، حداقل به مدت سی تا صد و بیست دقیقه بسته به نوع فرمولاسیون دارویی در وضعیت درازکش باقی بماند تا از خروج دارو جلوگیری شود.

گزارش علائم اورژانسی

• بیمار باید آگاه باشد که در صورت بروز هر گونه درد ناگهانی و بسیار شدید در ناحیه شکم ، خونریزی واژینال غیر طبیعی ، تنگی نفس ، تهوع شدید ، استفراغ ، لرز و تب ، باید بلافاصله کادر درمان را مطلع سازد.

آگاهی از روند زایمان

• به بیمار توضیح داده شود که شروع انقباضات رحمی و احساس درد پس از دریافت دارو کاملا طبیعی و نشانه اثربخشی آن است ، اما هرگونه تغییر ناگهانی در الگوی درد باید سریعا گزارش شود.

توصیه های دارویی مخصوص پزشک
مدیریت بالینی این دارو نیازمند دقت بالا و پایش مداوم است. پزشکان باید پیش از تجویز و در طول مصرف به نکات تخصصی زیر توجه ویژه داشته باشند:

ارزیابی های پیش از تجویز

• پیش از شروع درمان ، بررسی دقیق تناسب ابعاد لگن مادر با سر جنین و همچنین تایید موقعیت مناسب جنین الزامی است. سوابق پزشکی مادر به ویژه سابقه سزارین قبلی یا هرگونه جراحی بزرگ روی رحم باید به دقت بررسی شود ، زیرا در این موارد خطر پارگی رحم به شدت افزایش می یابد.

پایش مداوم بالینی

• در تمام طول مدت استفاده از دارو ، پایش الکترونیکی و مداوم ضربان قلب جنین و ثبت دقیق فعالیت ها و انقباضات رحمی ضروری است. همچنین علائم حیاتی مادر از جمله فشار خون و درجه حرارت بدن باید به صورت منظم کنترل شود.

مدیریت عوارض خطرناک

• در صورت بروز بیش تحریکی رحم ، تاکی سیستول رحمی یا هرگونه نشانه ای از زجر جنینی ، اگر از فرم سیستم های آزاد کننده واژینال استفاده شده است ، باید بلافاصله دارو از بدن خارج شود. آماده بودن امکانات برای سزارین اورژانسی در این شرایط حیاتی است.

فاصله گذاری با سایر دارو ها

• همان طور که پیش تر ذکر شد ، تجویز هم زمان این دارو با اکسیتوسین ممنوع است. پزشک باید حداقل شش تا دوازده ساعت پس از خروج یا اتمام اثر پروستاگلاندین ای دو صبر کند و سپس در صورت نیاز ، انفوزیون اکسیتوسین را آغاز نماید.

موارد منع مصرف مطلق

• در مواردی مانند جفت سر راهی ، خونریزی های واژینال با علت نامشخص در طول بارداری ، عفونت های حاد لگنی و مواردی که زایمان طبیعی برای مادر یا جنین خطر آفرین است ، استفاده از این دارو اکیدا ممنوع می باشد.

شرایط نگهداری دارو

• این دارو نسبت به دما حساس است و فرمولاسیون های مختلف آن باید طبق دستورالعمل شرکت سازنده در یخچال نگهداری شوند و درست پیش از زمان مصرف به دمای اتاق برسند تا اثربخشی آن ها کاهش نیابد.