آمینوکاپروئیک اسید چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف آمینوکاپروئیک اسید

موارد مصرف تایید شده داروی آمینوکاپروئیک اسید

مدیریت خونریزی های ناشی از فیبرینولیز سیستمیک

• این دارو برای کنترل خونریزی های شدید که در نتیجه افزایش فعالیت فیبرینولیز سیستمیک ایجاد می شوند تایید شده است. این شرایط معمولا در جراحی های بزرگ به ویژه جراحی قلب باز و بای پس قلبی ریوی رخ می دهد. در این موارد پزشک باید پیش از شروع درمان با استفاده از تست های ازمایشگاهی مانند زمان لیز شدن لخته خون تایید کند که علت خونریزی واقعا فیبرینولیز است. تجویز کورکورانه در خونریزی های با علت نامشخص می تواند خطر ترومبوز را افزایش دهد.

خونریزی های مرتبط با اختلالات هماتولوژیک و نئوپلاستیک

• در بیماران مبتلا به سرطان های پیشرفته به ویژه کارسینوم پروستات یا اختلالات خونی که با ترشح موادی باعث فعال شدن پلاسمینوژن می شوند مصرف این دارو برای کنترل خونریزی های تهدید کننده حیات توصیه می شود. نظارت دقیق بر عملکرد کلیوی بیمار ضروری است زیرا لخته شدن خون در مجاری ادراری می تواند منجر به نارسایی حاد کلیه شود.

کنترل خونریزی در سیروز کبدی و عوارض بارداری

• در بیماران مبتلا به سیروز کبدی شدید که به دلیل کاهش تولید فاکتورهای انعقادی و افزایش فیبرینولیز دچار خونریزی می شوند و همچنین در عوارض جدی بارداری مانند جدا شدن زودرس جفت که با فیبرینولیز همراه است این دارو تحت نظارت دقیق همودینامیک قابل تجویز است.

موارد مصرف خارج برچسب داروی آمینوکاپروئیک اسید

پیشگیری از خونریزی در اقدامات دندانپزشکی برای بیماران مبتلا به هموفیلی

• یکی از کاربردهای بسیار شایع و موثر این دارو جلوگیری از خونریزی پس از کشیدن دندان یا سایر جراحی های دهان در بیماران هموفیلی است. پزشک معمولا درمان را پیش از شروع مداخله دندانپزشکی آغاز کرده و تا چند روز پس از آن ادامه می دهد تا از پایداری لخته خون در حفره دندان اطمینان حاصل شود.

هایفمای تروماتیک

• در ضربات وارد شده به چشم که منجر به تجمع خون در اتاقک قدامی چشم می شود خطر خونریزی مجدد بسیار بالاست و می تواند به از دست رفتن بینایی منجر شود. چشم پزشکان از این دارو به صورت سیستمیک یا موضعی برای جلوگیری از لیز شدن لخته اولیه و کاهش خطر خونریزی ثانویه استفاده می کنند.

جراحی های بزرگ ارتوپدی

• در جراحی های تعویض مفصل زانو یا لگن و همچنین جراحی های پیچیده ستون فقرات که خطر از دست دادن حجم بالای خون وجود دارد این دارو برای کاهش نیاز به تزریق خون در طول عمل و پس از آن تجویز می شود. اثربخشی آن در کاهش خونریزی های بعد از عمل جراحی ثابت شده است اما پزشک باید خطر ترومبوامبولی وریدی را در این بیماران بی حرکت به دقت ارزیابی کند.

خونریزی زیر عنکبوتیه

• در بیمارانی که دچار پارگی انوریسم مغزی شده اند و در انتظار جراحی هستند برای جلوگیری از خونریزی مجدد انوریسم در روزهای اولیه از این دارو استفاده می شود. با این حال به دلیل خطر بروز ایسکمی مغزی و هیدروسفالی کاربرد آن در این زمینه محدودتر شده و تنها در پروتکل های درمانی خاص و تحت نظارت متخصصین مغز و اعصاب انجام می گیرد.

خونریزی های مقاوم در ترومبوسیتوپنی شدید

• در بیمارانی که به دلیل افت شدید پلاکت ها دچار خونریزی های مخاطی مقاوم به درمان می شوند و به تزریق پلاکت پاسخ مناسبی نمی دهند پزشک می تواند از این دارو به عنوان درمان کمکی برای تثبیت لخته های تشکیل شده و کاهش شدت خونریزی استفاده کند.

مکانیسم اثر آمینوکاپروئیک اسید

• آمینوکاپروئیک اسید به عنوان یک مهارکننده رقابتی فعال شدن پلاسمینوژن عمل می کند. مکانیسم اصلی این دارو از طریق اتصال برگشت پذیر به جایگاه های اتصال پلاسمینوژن اعمال می شود. این اتصال مانع از قرارگیری پلاسمینوژن بر روی رشته های فیبرین شده و در نتیجه از تبدیل پلاسمینوژن به آنزیم فعال پلاسمین توسط فعال کننده های بافتی جلوگیری می کند.
• بدون حضور پلاسمین روند تجزیه شبکه فیبرین متوقف شده و لخته خون تثبیت می شود. در غلظت های پلاسمایی بسیار بالا این دارو قادر است به طور مستقیم و غیر رقابتی فعالیت خود آنزیم پلاسمین را نیز مهار کند اما اثر اصلی بالینی آن همان مهار اتصال پلاسمینوژن به فیبرین است. این عملکرد باعث می شود دارو در شرایطی که سیستم فیبرینولیتیک بدن بیش از حد فعال شده است بسیار موثر واقع شود.

فارماکوکینتیک آمینوکاپروئیک اسید

جذب دارو

• پس از مصرف خوراکی دارو به سرعت و به طور کامل از دستگاه گوارش جذب می شود. فراهمی زیستی فرم خوراکی بسیار بالا است و اوج غلظت پلاسمایی دارو معمولا در کمتر از یک الی دو ساعت پس از مصرف به دست می اید. این جذب سریع باعث می شود فرم خوراکی در بسیاری از موارد سرپایی کارایی مشابه فرم وریدی داشته باشد.

توزیع در بدن

• دارو به طور گسترده در مایعات مختلف بدن اعم از فضاهای داخل عروقی و خارج عروقی پخش می شود. حجم توزیع آن بالا بوده و به راحتی به بافت های هدف نفوذ می کند. نکته حائز اهمیت برای پزشکان این است که این دارو به پروتئین های پلاسمای خون متصل نمی شود و کاملا به صورت آزاد در گردش خون حضور دارد. همچنین این دارو توانایی عبور از جفت را دارد.

متابولیسم کبدی

• برخلاف بسیاری از داروها آمینوکاپروئیک اسید تحت متابولیسم کبدی قابل توجهی قرار نمی گیرد. تنها بخش بسیار ناچیزی از دارو در کبد به متابولیت های غیر فعال تبدیل می شود. به همین دلیل در بیماران مبتلا به نارسایی خفیف تا متوسط کبدی نیاز به تغییر دوز چندانی وجود ندارد.

دفع و پاکسازی

• مسیر اصلی دفع این دارو از طریق سیستم کلیوی است. بیش از شصت و پنج درصد دوز تجویز شده به صورت کاملا تغییر نیافته و فعال از طریق فیلتراسیون گلومرولی وارد ادرار شده و دفع می گردد.
• نیمه عمر دفعی دارو در بیماران دارای عملکرد طبیعی کلیه حدود یک الی دو ساعت است. این نیمه عمر کوتاه ایجاب می کند که برای حفظ سطح درمانی در خون دارو به صورت دوزهای مکرر با فواصل کوتاه یا به شکل انفوزیون مداوم وریدی تجویز شود. در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی کلیرانس دارو به شدت کاهش یافته و نیمه عمر آن طولانی تر می شود لذا کاهش دوز تجویزی و افزایش فواصل مصرف برای جلوگیری از تجمع دارو و بروز سمیت سیستمیک در این بیماران کاملا الزامی است.

منع مصرف آمینوکاپروئیک اسید

موارد منع مصرف داروی آمینوکاپروئیک اسید در بیماری ها
پزشکان باید پیش از تجویز این عامل ضد فیبرینولیز سوابق پزشکی بیمار را به دقت ارزیابی کنند. مصرف این دارو در برخی شرایط بالینی اکیدا ممنوع است.

انعقاد داخل عروقی منتشر

• استفاده از داروی آمینوکاپروئیک اسید در بیمارانی که دچار سندرم انعقاد داخل عروقی منتشر هستند بدون تجویز همزمان هپارین اکیدا ممنوع است. در این سندرم فرآیندهای انعقاد و فیبرینولیز به طور همزمان فعال می شوند. مهار فیبرینولیز توسط این دارو بدون کنترل روند انعقاد می تواند به تشکیل لخته های گسترده و کشنده در عروق اندام های حیاتی منجر شود.

خونریزی های دستگاه ادراری فوقانی

• در بیمارانی که منشا خونریزی آن ها در مجاری ادراری فوقانی شامل لگنچه کلیه و حالب ها است مصرف این دارو ممنوعیت بالینی دارد. جلوگیری از لیز شدن لخته در این نواحی می تواند باعث ایجاد انسداد شدید در مسیر ادرار احتباس ادراری و در نهایت نارسایی حاد کلیوی شود.

موارد منع مصرف و احتیاط در دوران بارداری و شیردهی
مدیریت دارویی در زنان باردار و شیرده نیازمند ارزیابی دقیق نسبت خطر به منفعت است.

دوران بارداری

• بر اساس دستورالعمل های سازمان های دارویی بین المللی این دارو در گروه سی بارداری طبقه بندی می شود. مطالعات کنترل شده و کافی در مورد خطرات بروز ناهنجاری های جنینی در انسان انجام نشده است. بنابراین تجویز این دارو در زنان باردار تنها در شرایط اورژانسی و زمانی مجاز است که مزایای نجات بخش آن برای مادر به وضوح بر خطرات احتمالی و ناشناخته برای جنین برتری داشته باشد.

دوران شیردهی

• اطلاعات بالینی مستندی مبنی بر ترشح آمینوکاپروئیک اسید در شیر انسان در دسترس نیست. با توجه به اثرات سیستمیک دارو و خطرات بالقوه برای نوزاد شیرخوار توصیه می شود پزشکان در زمان تجویز این دارو احتیاط کامل را اعمال کنند. در صورت ضرورت مصرف دارو در مادر قطع موقت شیردهی تا زمان خروج کامل دارو از بدن پیشنهاد می شود.

موارد منع مصرف و ملاحظات در کودکان

• ایمنی و اثربخشی قطعی داروی آمینوکاپروئیک اسید در جمعیت کودکان از طریق کارآزمایی های بالینی گسترده به طور کامل تثبیت نشده است. به همین دلیل مصرف روتین آن در کودکان توصیه نمی شود.
• با این وجود در شرایط خاص بالینی نظیر کنترل خونریزی در کودکان مبتلا به هموفیلی پس از مداخلات دندانپزشکی پزشکان متخصص هماتولوژی اطفال این دارو را به صورت خارج از برچسب تجویز می کنند. در این موارد تنظیم دقیق دوز بر اساس وزن دقیق کودک الزامی است تا از سمیت کلیوی و عوارض ترومبوتیک جلوگیری شود. مصرف این دارو در نوزادان نارس به دلیل عدم بلوغ کامل سیستم دفعی کلیه به شدت منع می شود زیرا خطر تجمع دارو و مسمومیت سیستمیک بسیار بالا است.

عوارض جانبی آمینوکاپروئیک اسید

عوارض شایع و سیستمیک (بیش از پنج درصد موارد)

• خستگی مفرط و احساس ضعف عمومی از جمله عوارض شایعی است که بیماران گزارش می کنند. همچنین سردرد و سرگیجه در بسیاری از بیماران به ویژه در شروع درمان با دوزهای بالا مشاهده می شود. در سیستم تنفسی، احتقان بینی به عنوان یک عارضه نسبتا شایع و ازاردهنده برای بیمار ثبت شده است.

عوارض سیستم گوارشی (بین یک تا ده درصد موارد)

• دستگاه گوارش یکی از اصلی ترین سیستم هایی است که تحت تاثیر این دارو قرار می گیرد. تهوع، استفراغ، دردهای کرامپی شکم و اسهال از جمله موارد گزارش شده هستند. این عوارض معمولا وابسته به دوز بوده و با کاهش سرعت انفوزیون وریدی یا تنظیم دوز خوراکی قابل مدیریت می باشند.

عوارض سیستم عضلانی و اسکلتی (یک تا پنج درصد موارد)

• یکی از مهم ترین ملاحظات بالینی برای پزشکان، پایش عوارض عضلانی است. ضعف عضلانی، درد شدید عضلات و میوپاتی ممکن است رخ دهد. در موارد نادر اما بسیار حیاتی، به ویژه در درمان های طولانی مدت (بیش از چهار هفته) یا دوزهای بالا، خطر بروز رابدومیولیز همراه با افزایش قابل توجه آنزیم کراتین کیناز و میوگلوبینوری وجود دارد که نیازمند قطع فوری دارو و اقدامات حمایتی کلیوی است.

عوارض قلبی عروقی و هماتولوژیک (کمتر از دو درصد موارد)

• افت فشار خون و برادی کاردی بیشتر در مواردی رخ می دهد که دارو به صورت تزریق وریدی سریع تجویز شود، لذا رعایت سرعت مناسب انفوزیون الزامی است. از سوی دیگر، به دلیل ماهیت ضد فیبرینولیز دارو، خطر بالقوه ایجاد ترومبوز عروق محیطی، ترومبوز ورید عمقی، آمبولی ریه و ترومبوز شریان های کرونری یا مغزی همواره وجود دارد. این خطر در بیمارانی که سابقه لخته شدن خون دارند یا همزمان از سایر داروهای پیش انعقادی استفاده می کنند، به مراتب بیشتر است.

عوارض سیستم عصبی مرکزی (کمتر از یک درصد موارد)

• علاوه بر سردرد و سرگیجه که شایع تر هستند، در موارد نادر ممکن است بیمار دچار تشنج، هذیان، توهم و گیجی شدید شود. بروز این علائم عصبی نیازمند ارزیابی مجدد سود و زیان ادامه درمان می باشد.

عوارض کلیوی (بروز نادر)

• اختلال در عملکرد کلیه ها و نارسایی حاد کلیوی عمدتا به صورت ثانویه و در اثر رابدومیولیز شدید یا انسداد مجاری ادراری فوقانی ناشی از حفظ لخته های خون در لگنچه کلیه و حالب ها ایجاد می شود. به همین دلیل مصرف این دارو در خونریزی های مجاری ادراری فوقانی ممنوعیت بالینی دارد.

تداخلات دارویی آمینوکاپروئیک اسید

تداخلات دارویی آمینوکاپروئیک اسید
داروی آمینوکاپروئیک اسید به دلیل مکانیسم اثر ضد فیبرینولیتیک خود دارای تداخلات مهمی است که پزشکان باید پیش از تجویز به آن ها توجه کنند.

دارو های حاوی استروژن و ضد بارداری های خوراکی

• مصرف همزمان این دارو ها با آمینوکاپروئیک اسید باعث تشدید حالت پیش انعقادی در بیمار می شود و خطر بروز حوادث ترومبوآمبولیک را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد.

کنسانتره کمپلکس پروترومبین و فاکتور نه

• استفاده همزمان این فرآورده های خونی با داروی مذکور به شدت خطر ایجاد ترومبوز و حتی انعقاد داخل عروقی منتشر را بالا می برد. ترکیب این دارو ها منع مصرف نسبی تا مطلق دارد.

ترتینوئین

• مصرف همزمان این دارو نیز خطر بروز عوارض ترومبوتیک را تشدید می کند و باید با احتیاط فراوان و پایش دقیق بالینی صورت گیرد.

تداخل با غذا
این دارو تداخل بالینی و فارماکوکینتیک معنی داری با مواد غذایی ندارد. جذب فرم خوراکی دارو تحت تاثیر مصرف غذا قرار نمی گیرد و بیمار می تواند دارو را با معده خالی یا همراه با غذا مصرف کند.

تداخل در آزمایشات
آمینوکاپروئیک اسید می تواند نتایج برخی آزمایش های پاراکلینیکی را تغییر دهد.

آزمایش کراتین کیناز و میوگلوبین

• به دلیل خطر نادر اما مهم آسیب عضلانی، ممکن است سطح آنزیم کراتین کیناز سرم به شدت افزایش یابد و در آزمایش ادرار میوگلوبین مشاهده شود که نشان دهنده رابدومیولیز است.

آزمایش پتاسیم خون

• مصرف این دارو در برخی بیماران به ویژه افراد دارای اختلال عملکرد کلیه می تواند منجر به افزایش سطح پتاسیم سرم شود.

آزمایش های انعقادی

• بدیهی است که به دلیل مهار سیستم فیبرینولیز، این دارو بر نتایج تست های ارزیابی کننده زمان لیز شدن لخته و سایر پارامتر های انعقادی مرتبط تاثیر مستقیم می گذارد.

هشدار ها آمینوکاپروئیک اسید

هشدارها و احتیاط های بالینی در مصرف آمینوکاپروئیک اسید
پزشکان و متخصصان بالینی باید پیش از تجویز و در طول دوره درمان با این داروی ضد فیبرینولیز موارد زیر را با دقت ارزیابی و پایش کنند:

خطر بروز ترومبوز و لخته شدن خون

• یکی از مهم ترین هشدار های مصرف این دارو افزایش خطر تشکیل لخته های خونی است. مصرف این دارو در بیمارانی که سابقه ترومبوز عمیق وریدی، آمبولی ریه یا شرایط مستعد کننده ترومبوز دارند باید با احتیاط بسیار شدید و تنها در صورت ضرورت حیاتی انجام شود. استفاده همزمان با دارو های حاوی استروژن یا کنتراسپتیو های خوراکی خطر ترومبوز را به شدت افزایش می دهد.

منع مصرف در خونریزی های مجاری ادراری فوقانی

• همان طور که پیش تر اشاره شد استفاده از این دارو در خونریزی های با منشا کلیه، لگنچه و حالب ها اکیدا ممنوع است. تشکیل لخته های سفت و غیر قابل انحلال در مجاری ادراری می تواند به انسداد کامل حالب، احتباس ادرار و نارسایی حاد کلیوی منجر شود.

سمیت عضلانی و رابدو میولیز

• مصرف طولانی مدت این دارو می تواند باعث آسیب به عضلات اسکلتی، ضعف عضلانی شدید، نکروز عضلات و در موارد شدید رابدو میولیز شود. پزشکان باید سطح آنزیم کراتین فسفوکیناز را به صورت دوره ای پایش کنند. در صورت افزایش قابل توجه آنزیم ها یا بروز درد و ضعف عضلانی غیر طبیعی دارو باید فورا قطع شود تا از آسیب حاد کلیوی ناشی از میوگلوبینوری جلوگیری گردد.

عوارض قلبی و عروقی

• تزریق وریدی سریع این دارو می تواند منجر به افت شدید فشار خون، کاهش ضربان قلب و آریتمی های خطرناک شود. تجویز فرم تزریقی باید حتما به صورت انفوزیون آهسته و با پایش مداوم علائم حیاتی و نوار قلب انجام گیرد.

تظاهرات عصبی

• گزارش هایی از بروز تشنج، هذیان، سرگیجه و سبکی سر در بیماران تحت درمان وجود دارد. در بیمارانی که سابقه اختلالات تشنجی دارند باید با احتیاط مصرف شود.

مسمومیت با آمینوکاپروئیک اسید و مدیریت درمان
مصرف بیش از حد و مسمومیت با این دارو یک اورژانس پزشکی است که نیازمند مداخله سریع تیمی می باشد.

علائم بالینی مسمومیت

• علائم مصرف بیش از حد شامل افت شدید و ناگهانی فشار خون، تشنج های مقاوم، نارسایی حاد کلیوی، ترومبوز های گسترده در اندام های مختلف، اختلالات شدید عصبی مانند کما و هذیان، و آسیب شدید عضلانی است.

اقدامات درمانی و مدیریت بالینی مسمومیت

هیچ پادزهر اختصاصی برای مسمومیت با این دارو وجود ندارد و درمان کاملا حمایتی و بر اساس مدیریت علائم است.

• قطع فوری دارو: اولین و مهم ترین اقدام توقف سریع دریافت دارو است.
• حمایت قلبی و تنفسی: حفظ راه هوایی، اکسیژن رسانی و استفاده از دارو های افزایش دهنده فشار خون در صورت افت شدید فشار خون.
• مدیریت ترومبوز: در صورت بروز لخته های خطرناک ممکن است نیاز به مداخلات پیچیده هماتولوژیک باشد. استفاده از هپارین در این شرایط بسیار چالش برانگیز است و باید توسط فوق تخصص خون تصمیم گیری شود.
• محافظت از کلیه ها: برقراری هیدراتاسیون وریدی مناسب برای حفظ برون ده ادراری بالا و جلوگیری از رسوب میوگلوبین در لوله های کلیوی در صورت بروز آسیب عضلانی بسیار حیاتی است.
• پایش آزمایشگاهی: اندازه گیری مداوم آنزیم های عضلانی، تست های انعقادی، فاکتور های عملکرد کلیه و الکترولیت ها تا زمان تثبیت کامل وضعیت بیمار الزامی است. در صورت نارسایی شدید کلیه ممکن است همودیالیز اورژانسی ضرورت یابد، اگرچه میزان پاکسازی این دارو توسط دیالیز به طور دقیق مشخص نیست.

توصیه های دارویی آمینوکاپروئیک اسید

توصیه های دارویی بیمار
بیمارانی که این دارو برای آن ها تجویز شده است باید موارد زیر را به دقت رعایت کنند:

مصرف منظم و دقیق

• این دارو معمولا در فواصل زمانی کوتاه چند ساعته تجویز می شود. بیمار باید دارو را دقیقا طبق دستور پزشک مصرف کند و از قطع خودسرانه آن بپرهیزد. در صورت فراموشی یک نوبت، باید به محض یادآوری آن را مصرف کند، مگر آن که زمان نوبت بعدی فرا رسیده باشد.

توجه به علائم لخته شدن خون

• بیمار باید آگاه باشد که این دارو می تواند خطر ایجاد لخته خون را افزایش دهد. در صورت بروز علائمی مانند درد شدید قفسه سینه، تنگی نفس ناگهانی، تورم یا درد در ناحیه پاها، تغییرات بینایی، و سردرد های شدید و ناگهانی، باید فورا به اورژانس مراجعه کند.

گزارش دردهای عضلانی

• یکی از عوارض مهم این دارو آسیب عضلانی است. بیمار باید هرگونه ضعف، درد یا حساسیت عضلانی غیر طبیعی را فورا به پزشک معالج اطلاع دهد.

مصرف مایعات

• مصرف مقادیر کافی آب در طول دوره درمان توصیه می شود، مگر آن که پزشک به دلیل شرایط خاص بیمار محدودیت مایعات در نظر گرفته باشد.

تداخل با سایر داروها

• بیمار باید پزشک را در جریان تمام داروهای مصرفی خود قرار دهد. مصرف همزمان داروهای ضد بارداری خوراکی و ترکیبات حاوی استروژن به دلیل افزایش شدید خطر لخته شدن خون باید به پزشک اطلاع داده شود.

توصیه های دارویی مخصوص پزشک
پزشکان محترم پیش از تجویز و در حین درمان با آمینوکاپروئیک اسید باید به نکات بالینی زیر توجه ویژه داشته باشند:

تایید تشخیص فیبرینولیز

• مصرف این دارو تنها در مواردی مجاز است که فیبرینولیز سیستمیک توسط تست های آزمایشگاهی تایید شده باشد. استفاده از این دارو در بیماران مبتلا به انعقاد داخل عروقی منتشر بدون مصرف همزمان هپارین اکیدا ممنوع است، زیرا می تواند به ترومبوز های کشنده منجر شود.

منع مصرف در خونریزی های مجاری ادراری فوقانی

• استفاده از این دارو در خونریزی های با منشا مجاری ادراری فوقانی کلیه ها و حالب ها ممنوع است. مهار فیبرینولیز در این نواحی می تواند باعث تشکیل لخته های محکم، انسداد مجاری ادراری و در نهایت نارسایی حاد کلیه شود.

پایش سمیت عضلانی

• مصرف طولانی مدت این دارو با خطر میوپاتی و رابدومیولیز همراه است. در صورت بروز دردهای عضلانی، اندازه گیری سطح آنزیم کراتین کیناز سرم الزامی است. در صورت افزایش قابل توجه این آنزیم، مصرف دارو باید فورا متوقف شود.

نحوه تزریق وریدی

• در صورت نیاز به تجویز فرم وریدی، دارو باید حتما رقیق شده و به صورت انفوزیون آهسته تجویز شود. تزریق سریع وریدی این دارو می تواند منجر به افت شدید فشار خون، برادی کاردی و آریتمی های خطرناک قلبی گردد.

ارزیابی عملکرد کلیوی

• از آنجایی که بخش عمده این دارو به صورت تغییر نیافته از طریق کلیه ها دفع می شود، در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی خطر تجمع دارو و افزایش عوارض جانبی وجود دارد. تنظیم دوز و پایش دقیق عملکرد کلیه در این بیماران ضروری است.

مدیریت تداخلات دارویی پرخطر

• تجویز همزمان این دارو با کنسانتره کمپلکس پروترومبین، فاکتور نه انعقادی و داروهای حاوی استروژن خطر بروز ترومبوآمبولیسم را به شدت بالا می برد و باید از این ترکیبات اجتناب کرد.