سیزاپراید چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف سیزاپراید

سیزاپراید یک عامل محرک حرکات دستگاه گوارش است که از طریق افزایش آزادسازی استیل‌کولین در شبکه عصبی میان‌عضلانی عمل می‌کند.

موارد مصرف تایید شده (اندیکاسیون‌های رسمی)
لازم به ذکر است که به دلیل مخاطرات قلبی، استفاده از این دارو در بسیاری از کشورها محدود شده یا تحت برنامه‌های نظارتی خاص قرار دارد. موارد تایید شده اصلی عبارتند از:

۱. درمان علامتی سوزش سر دل شبانه در بیماری رفلاکس معده به مری

• سیزاپراید برای بیمارانی تایید شده است که به تغییر سبک زندگی یا سایر داروهای سرکوب‌کننده اسید پاسخ مناسبی نداده‌اند.
• نکته بالینی: این دارو با افزایش فشار دریچه تحتانی مری و بهبود تخلیه مری، مانع از بازگشت محتویات معده در هنگام خواب می‌شود. پزشک باید پیش از تجویز، از عدم وجود اختلالات ریتم قلب اطمینان حاصل کند.

۲. اختلالات حرکتی دستگاه گوارش

در برخی پروتکل‌های بین‌المللی، سیزاپراید برای مدیریت شرایطی که در آن حرکات رو به جلوی محتویات گوارشی مختل شده است، استفاده می‌شود.

موارد مصرف خارج از برچسب (کاربردهای بالینی جانبی)
پزشکان در شرایط خاص و با در نظر گرفتن نسبت سود به ضرر، این دارو را در موارد زیر نیز به کار می‌برند:

۱. فلج معده (گاستروپارزی)

• در بیمارانی که دچار تاخیر در تخلیه معده هستند (به ویژه در بیماران دیابتی)، سیزاپراید می‌تواند با هماهنگ کردن حرکات معده و دوازدهه، علائمی نظیر تهوع، استفراغ و احساس سیری زودرس را کاهش دهد.
• رویکرد بالینی: برخلاف متوکلوپرامید، سیزاپراید عوارض خارج هرمی (لرزش و اختلالات حرکتی) ایجاد نمی‌کند، اما پایش قلبی در آن بسیار حیاتی‌تر است.

۲. یبوست مزمن شدید و تنبلی روده

• در مواردی که یبوست به درمان‌های رایج پاسخ نمی‌دهد یا در بیمارانی که دچار انسداد کاذب روده هستند، سیزاپراید برای تحریک حرکات روده بزرگ تجویز می‌شود.
• رویکرد بالینی: این دارو با اثر بر گیرنده‌های اختصاصی در دیواره روده، زمان انتقال مواد دفعی را کاهش می‌دهد.

۳. رفلاکس اطفال (با احتیاط بسیار زیاد)

• در گذشته برای درمان رفلاکس شدید در نوزادان استفاده می‌شد، اما امروزه به دلیل خطر آریتمی‌های قلبی مرگبار در اطفال، این کاربرد بسیار محدود شده و تنها در موارد مقاوم به درمان و تحت نظارت دقیق متخصص گوارش اطفال انجام می‌گیرد.

هشدارها و نکات حیاتی برای پزشک

• خطر طولانی شدن فاصله کیو-تی: مهم‌ترین خطر سیزاپراید، پتانسیل ایجاد آریتمی‌های بطنی خطرناک است. انجام نوار قلب پیش از شروع درمان و در حین آن الزامی است.
• تداخلات دارویی: مصرف همزمان با داروهایی که آنزیم‌های کبدی را مهار می‌کنند (مانند ضد قارچ‌های خانواده آزول یا برخی آنتی‌بیوتیک‌ها مانند کلاریترومایسین) اکیداً ممنوع است، زیرا سطح خونی سیزاپراید را به شدت افزایش داده و خطر مرگ ناگهانی را بالا می‌برد.
• منع مصرف در ناهنجاری‌های الکترولیتی: در صورت وجود سطح پایین پتاسیم یا منیزیم در خون، تجویز این دارو تا زمان اصلاح کامل الکترولیت‌ها باید به تعویق بیفتد.

مکانیسم اثر سیزاپراید

سیزاپراید یک عامل محرک حرکات دستگاه گوارش است که به عنوان یک آگونیست انتخابی گیرنده‌های سروتونین نوع چهار عمل می‌کند. مکانیسم دقیق آن در سطح فیزیولوژیک شامل مراحل زیر است:

• تحریک گیرنده‌های سروتونینی: این دارو با اتصال به گیرنده‌های سروتونین نوع چهار در شبکه عصبی میان‌عضلانی دستگاه گوارش، باعث تحریک اعصاب کولینرژیک می‌شود.
• افزایش آزادسازی استیل‌کولین: در اثر تحریک این گیرنده‌ها، میزان آزادسازی استیل‌کولین در محل اتصال عصب و عضله در دیواره لوله گوارش افزایش می‌یابد.
• تقویت حرکات دودی: افزایش استیل‌کولین منجر به انقباضات هماهنگ‌تر و قوی‌تر عضلات صاف گوارشی می‌شود. این امر سرعت تخلیه معده را افزایش داده و زمان انتقال مواد را در روده کوچک و بزرگ کاهش می‌دهد.
• اثر بر دریچه مری: سیزاپراید باعث افزایش فشار استراحتی در دریچه تحتانی مری می‌شود که مانع از بازگشت اسید معده به مری می‌گردد.
• عدم اثر بر گیرنده‌های دوپامین: برخلاف داروهایی مانند متوکلوپرامید، سیزاپراید خاصیت ضد دوپامینی ندارد، بنابراین عوارض جانبی حرکتی و عصبی ناشی از بلوک دوپامین در آن دیده نمی‌شود.

فارماکوکینتیک سیزاپراید

۱. جذب و فراهمی زیستی

• پس از مصرف خوراکی، سیزاپراید به سرعت و به میزان زیادی جذب می‌شود. با این حال، به دلیل متابولیسم عبور اول کبدی گسترده، فراهمی زیستی آن حدود ۳۵ تا ۴۰ درصد است. غلظت خونی دارو معمولاً بین ۱ تا ۲ ساعت پس از مصرف به حداکثر خود می‌رسد. مصرف دارو حدود ۱۵ دقیقه پیش از غذا، جذب آن را بهینه می‌کند.

۲. توزیع و اتصال به پروتئین

• سیزاپراید به طور گسترده در بافت‌های بدن توزیع می‌شود. این دارو پیوند بسیار بالایی با پروتئین‌های پلاسمای خون (حدود ۹۷ تا ۹۸ درصد) دارد که عمدتاً به آلبومین متصل می‌شود. حجم توزیع دارو بالا است که نشان‌دهنده نفوذ مناسب به بافت‌های هدف است.

۳. متابولیسم کبدی

• این بخش بحرانی‌ترین قسمت فارماکوکینتیک سیزاپراید است. دارو به طور گسترده در کبد و عمدتاً توسط سیستم آنزیمی سیتوکروم پی ۴۵۰ زیرگروه ۳ ای ۴ متابولیزه می‌شود. فرآیندهای اصلی شامل اکسیداسیون و هیدروکسیلاسیون است.
• نکته حیاتی: هر دارویی که این سیستم آنزیمی را مهار کند، می‌تواند سطح خونی سیزاپراید را به شدت افزایش داده و منجر به سمیت قلبی شود.

۴. دفع و نیمه‌عمر

• دفع دارو به طور مساوی از طریق ادرار و مدفوع صورت می‌گیرد (هر کدام حدود ۵۰ درصد). بخش بزرگی از دارو به صورت متابولیت‌های غیرفعال دفع می‌شود. نیمه‌عمر حذف نهایی دارو در افراد سالم بین ۶ تا ۱۲ ساعت متغیر است.

ملاحظات کاربردی برای پزشک

• نارسایی کلیوی و کبدی: در بیماران مبتلا به نارسایی کبد یا کلیه، نیمه‌عمر دارو افزایش می‌یابد؛ لذا کاهش دوز اولیه به میزان نصف در این بیماران الزامی است.
• پایش قلبی: با توجه به اثر سیزاپراید بر کانال‌های پتاسیمی قلب، غلظت‌های بالای پلاسمایی می‌تواند منجر به طولانی شدن فاصله کیو-تی و آریتمی‌های بطنی خطرناک شود.
• تداخل با آب‌میوه‌ها: مصرف آب گریپ‌فروت همزمان با این دارو به دلیل مهار آنزیم ۳ ای ۴ روده و کبد، غلظت خونی سیزاپراید را افزایش داده و خطرناک است.

منع مصرف سیزاپراید

موارد منع مصرف در بیماری‌ها و شرایط بالینی

سیزاپراید به دلیل پتانسیل بالای ایجاد آریتمی‌های قلبی کشنده، دارای محدودیت‌های مصرف بسیار شدیدی است. مصرف این دارو در شرایط زیر ممنوعیت مطلق دارد:

• اختلالات قلبی و عروقی: هرگونه سابقه طولانی شدن فاصله کیو-تی در نوار قلب، آریتمی‌های بطنی، نارسایی قلبی، بیماری‌های ایسکمیک قلب و ناهنجاری‌های دریچه‌ای.
• اختلالات الکترولیتی: سطوح پایین پتاسیم یا منیزیم در خون به شدت خطر سمیت قلبی این دارو را افزایش می‌دهد. پیش از شروع درمان، این اختلالات باید به طور کامل اصلاح شوند.
• نارسایی کلیوی: در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی پیشرفته که نیاز به دیالیز دارند، به دلیل اختلال در دفع و افزایش سطح خونی دارو، مصرف آن ممنوع است.
• نارسایی تنفسی: بیماران مبتلا به نارسایی مزمن تنفسی یا انسداد راه‌های هوایی نباید از این دارو استفاده کنند.
• خطر خونریزی یا انسداد گوارشی: در شرایطی که افزایش حرکات دستگاه گوارش می‌تواند خطرناک باشد، مانند انسداد مکانیکی روده، سوراخ شدن دیواره گوارش یا خونریزی فعال معده و روده، مصرف سیزاپراید ممنوع است.
• حساسیت مفرط: سابقه واکنش‌های آلرژیک شدید به این دارو یا ترکیبات مشابه آن.

موارد منع مصرف بارداری و شیردهی

مدیریت مصرف سیزاپراید در دوران بارداری و شیردهی نیازمند ارزیابی دقیق نسبت سود به ضرر است:

دوران بارداری:

• سیزاپراید بر اساس استانداردهای بین‌المللی در رده داروهایی قرار می‌گیرد که مطالعات کافی و کنترل‌شده روی انسان ندارند. اگرچه در مطالعات حیوانی شواهد قطعی از نقص خلقت جنین دیده نشده است، اما به دلیل خطرات قلبی برای مادر و جنین، مصرف آن در دوران بارداری توصیه نمی‌شود مگر در موارد بسیار ضروری که هیچ جایگزین ایمنی وجود نداشته باشد.

دوران شیردهی:

• سیزاپراید در شیر مادر ترشح می‌شود. میزان ترشح آن در شیر حدود یک بیستم دوز مصرفی مادر برآورد شده است. اگرچه این مقدار ناچیز به نظر می‌رسد، اما به دلیل حساسیت بالای سیستم قلبی نوزادان به آریتمی، توصیه می‌شود که در دوران مصرف این دارو، از شیر دادن به نوزاد خودداری شود یا درمان متوقف گردد.

موارد منع مصرف در کودکان

استفاده از سیزاپراید در جمعیت اطفال به دلیل گزارش‌های متعدد از مرگ ناگهانی و آریتمی‌های قلبی بسیار محدود شده است:

• نوزادان نارس: مصرف این دارو در نوزادان نارس تا سن سه ماهگی ممنوع است. سیستم‌های آنزیمی کبد در این نوزادان هنوز به تکامل نرسیده و خطر تجمع دارو و مسمومیت قلبی بسیار بالا است.
• کودکان با زمینه بیماری قلبی: در کودکانی که دارای ناهنجاری‌های قلبی مادرزادی یا سابقه خانوادگی ایست قلبی ناگهانی هستند، مصرف سیزاپراید اکیداً ممنوع است.
• تداخلات دارویی در اطفال: مصرف همزمان این دارو با آنتی‌بیوتیک‌های خاص (مانند اریترومایسین یا کلاریترومایسین) در کودکان که برای عفونت‌های تنفسی شایع است، خطر مرگ ناگهانی را به شدت افزایش می‌دهد و منع مصرف مطلق دارد.

استراتژی ایمنی برای پزشک

به عنوان یک پزشک، پیش از تجویز سیزاپراید، حتماً یک نوار قلب پایه تهیه کرده و فاصله کیو-تی را محاسبه کنید. همچنین اطمینان حاصل کنید که بیمار هیچ‌گونه داروی مهارکننده آنزیم‌های کبدی مصرف نمی‌کند. با توجه به هشدارهای جهانی، سیزاپراید باید تنها به عنوان آخرین خط درمان در موارد شدید و مقاوم رفلاکس یا فلج معده در نظر گرفته شود.

عوارض جانبی سیزاپراید

عوارض جانبی بسیار شایع (بیش از ۱۰ درصد)

این دسته از عوارض عمدتاً به دلیل اثر مستقیم دارو بر گیرنده‌های سروتونین در دستگاه گوارش و افزایش حرکات دودی رخ می‌دهند:

• اسهال و تغییر در قوام مدفوع: شایع‌ترین عارضه گزارش شده است که در حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد بیماران مشاهده می‌شود. این عارضه معمولاً گذرا بوده و با تطبیق بدن با دارو یا کاهش دوز بهبود می‌یابد.
• دردهای شکمی و کرامپ: در حدود ۱۰ تا ۱۱ درصد بیماران، به ویژه در روزهای ابتدایی شروع درمان، انقباضات شدید شکمی گزارش شده است.

عوارض جانبی شایع (۱ تا ۱۰ درصد)

این عوارض فراوانی متوسطی دارند اما برای مدیریت بالینی بیمار توسط پزشک اهمیت دارند:

• سردرد: در حدود ۵ تا ۹ درصد بیماران گزارش شده است.
• تهوع: حدود ۳ تا ۷ درصد بیماران ممکن است علیرغم اثر محرک گوارشی دارو، دچار درجاتی از تهوع شوند.
• عفونت‌های مجاری تنفسی فوقانی: در حدود ۳ تا ۵ درصد موارد مشاهده شده است.
• یبوست (واکنشی): در حدود ۲ تا ۳ درصد بیماران ممکن است به جای اسهال، دچار یبوست شوند.
• تکرر ادرار: حدود ۲ تا ۳ درصد بیماران افزایش دفعات ادرار را تجربه می‌کنند.
• سینوزیت: در حدود ۲ درصد موارد گزارش شده است.
• سرگیجه: حدود ۱ تا ۲ درصد بیماران از احساس سبکی سر یا بی‌تعادلی شکایت دارند.

عوارض جانبی با فراوانی کم اما با اهمیت بالینی حیاتی (کمتر از ۱ درصد)

این عوارض اگرچه نادر هستند، اما پتانسیل مرگ‌آوری دارند و دلیل اصلی محدودیت‌های شدید در تجویز این دارو می‌باشند:

• طولانی شدن فاصله کیو-تی و آریتمی‌های بطنی: بروز این عارضه در کمتر از ۱ درصد کل بیماران رخ می‌دهد، اما در صورت وجود تداخل دارویی یا بیماری زمینه‌ای قلبی، این نرخ به شدت افزایش می‌یابد.
• تپش قلب و سنکوپ: غش کردن ناگهانی یا احساس تپش قلب شدید می‌تواند نشانه اولیه اختلالات ریتم قلب باشد.
• افزایش آنزیم‌های کبدی: موارد نادری از هپاتیت و اختلال در عملکرد کبد گزارش شده است.
• واکنش‌های حساسیتی: شامل خارش، بثورات پوستی و در موارد بسیار نادر تنگی نفس شدید.
• تشنج: گزارش‌های بسیار محدودی از بروز حملات تشنجی در بیماران تحت درمان وجود دارد.

نکات کاربردی برای پزشک در پایش عوارض

• پایش نوار قلب: با توجه به خطر آریتمی، انجام نوار قلب پیش از شروع درمان و تکرار آن پس از رسیدن به سطح پایدار دارویی الزامی است. اگر فاصله کیو-تی تصحیح شده بیش از ۴۵۰ میلی‌ثانیه باشد، درمان نباید شروع شود.
• ارزیابی الکترولیت‌ها: اسهال شایع ناشی از دارو (۱۰ درصد) می‌تواند منجر به دفع پتاسیم و منیزیم شود. کاهش این املاح خود عاملی برای بروز آریتمی‌های کشنده است؛ لذا در صورت بروز اسهال شدید، پایش الکترولیت‌ها ضروری است.
• آموزش به بیمار: بیمار باید بداند که بروز هرگونه سرگیجه ناگهانی، غش یا تپش قلب غیرعادی به معنای قطع فوری دارو و مراجعه به اورژانس است.

تداخلات دارویی سیزاپراید

مشخصات کلی تداخلات:

• سوبسترای CYP3A4
• تشدید اثرات خارج هرمی
• افزایش فاصله ی QT (شناخته‌شده)

تداخلات رده X (پرهیز):

آمی تریپتیلین، محصولات ترکیبی ضدویروس هپاتیت سی، اپرپیتانت، بپریدیل، بیکالوتامید، سیتالوپرام، کلاریترومایسین، کوبیسیستات، کانیواپتان، دمپریدون، انترکتینیب، اریترومایسین (سیستمیک)، فکسینیدازول، فلوکونازول، فلوپنتیکسول، فوزیدیک اسید (سیستمیک)، ایدلالیسیب، ایتراکونازول، کتوکونازول (سیستمیک)، لفامولین، لوپرازولام، موکسی‌فلوکساسین (سیستمیک)، نفازودون، نیلوتینیب، پیموزاید، پیپراکوئین، پوساکونازول، پروبوکول، مهارکننده‌های پروتئاز، پرو تریپتیلین، مهارکننده‌های قوی CYP3A4 طولانی کنندهی QT (با خطر متوسط)، کوئتیاپین، ریبوسیکلیب، روکسیترومایسین، سیمپرویر، اسپارفلوکساسین، تلیترومایسین، تیوریدازین

کاهش اثرات داروها توسط سیزاپراید:

فسفومایسین، سینکالید

کاهش اثرات سیزاپراید توسط داروها:

عوامل آنتی کولینرژیک، آگونیست های اپیوئیدی

افزایش اثرات داروها توسط سیزاپراید:

اتانول، آمیودارون، آمی ‌سولپرید (خوراکی)، آرسنیک تری اکسید، آستمیزول، آزیترومایسین (سیستمیک)، بداکیلین، بپریدیل، کلروکین، کلرپرومازین، سیتالوپرام، کلاریترومایسین، کلوفازیمین، کلوزاپین، داساتینیب، دمپریدون، محصولات حاوی دوکسپین، دروندارون، دروپریدول، اریترومایسین (سیستمیک)، اس سیتالوپرام، فلکاینید، فلوپنتیکسول، گادوبنات دی مگلومین، هالوفانترین، هالوپریدول، اینوتوزومب اوزوگامایسین، لووسولپرید، لوفکسیدین، لوپرازولام، میدوستائورین، موکسی‌فلوکساسین (سیستمیک)، نیفدیپین، نیلوتینیب، الانزاپین، اندانسترون، اوسیمرتینیب، پنتامیدین (سیستمیک)، پیلسیکائینید، پیموزاید، پیپراکوئین، پروبوکول، کوئتیاپین، ریبوسیکلیب، ریسپریدون، سیرولیموس، سدیم استیبوگلوکونات، اسپارفلوکساسین، تیوریدازین، ومورافنیب

افزایش اثرات سیزاپراید توسط داروها:

آمی تریپتیلین، محصولات ترکیبی ضدویروس هپاتیت سی، اپرپیتانت، بیکالوتامید، سایمتیدین، کوبیسیستات، کانیواپتان، مهارکننده‌های متوسط وقوی CYP3A4، دوولیسیب، انکورافنیب، انترکتینیب، اردافتینیب، اریترومایسین (سیستمیک)، فکسینیدازول، فینگولیمود، فوس اپرپیتانت، فوس نتوپیتانت، فوزیدیک اسید (سیستمیک)، جمی‌فلوکساسین، گیلتریتینیب، آب گریپ‌فروت، ایدلالیسیب، ایتراکونازول، کتوکونازول (سیستمیک)، لاروترکتینیب، لفامولین، محصولات حاوی لووفلوکساسین (سیستمیک)، متادون، میفپریستون، نفازودون، نتوپیتانت، پالبوسیکلیب، پوساکونازول، پروپافنون، مهارکننده‌های پروتئاز، پرو تریپتیلین، عوامل طولانی کنندهی QT (با خطر متوسط-ممنوع)، عوامل طولانی کنندهی QT (با خطر متوسط-احتیاط مصرف)، داروهای ضد آریتمی کلاس IA طولانی کنندهی QT (بیشترین خطر)، داروهای ضد آریتمی کلاس III طولانی کنندهی QT (بیشترین خطر)، مهارکننده‌های کیناز طولانی کنندهی QT (بیشترین خطر)، عوامل متفرقهی طولانی کنندهی QT (بیشترین خطر)، مهارکننده‌های متوسط CYP3A4 طولانی کنندهی QT (با خطر متوسط)، مهارکننده‌های قوی CYP3A4 طولانی کنندهی QT (با خطر متوسط)، روکسیترومایسین، سیمپرویر، استریپنتول، تلیترومایسین

تداخلات دارویی و مخاطرات قلبی عروقی

بیشترین اهمیت بالینی سیزاپراید در تداخلات دارویی آن نهفته است. به دلیل متابولیسم این دارو توسط سیستم آنزیمی کبد، مصرف همزمان آن با مهارکننده‌های این آنزیم می‌تواند سطح خونی دارو را به شدت افزایش داده و منجر به آریتمی‌های بطنی کشنده شود.

۱. مهارکننده‌های قوی آنزیم سیتوکروم ۳ ای ۴ (منع مصرف مطلق)

• نام داروها: کتوکونازول، ایتراکونازول، ووریکونازول، فلوکونازول، اریترومایسین، کلاریترومایسین، تلیترومایسین، نفازودون و مهارکننده‌های پروتئاز مهارکننده ویروس نقص ایمنی انسانی مانند ریتوناویر و ایندیناویر.
• نوع تداخل: این داروها متابولیسم سیزاپراید را مسدود کرده و غلظت پلاسمایی آن را تا چندین برابر افزایش می‌دهند که مستقیماً باعث طولانی شدن فاصله کیو-تی و ایست قلبی می‌شود.

۲. داروهای طولانی‌کننده فاصله کیو-تی (منع مصرف مطلق)

• نام داروها: آمیودارون، سوتالول، پروکائین‌آمید، کینیدین (داروهای ضد آریتمی کلاس یک و سه)، کلرپرومازین، هالوپریدول، پیموزاید (داروهای ضد روان‌پریشی) و ضدافسردگی‌های سه حلقه‌ای مانند آمی‌تریپتیلین.
• نوع تداخل: اثر این داروها با سیزاپراید بر روی هدایت الکتریکی قلب جمع شده و خطر بروز آریتمی‌های بطنی بسیار خطرناک را به شدت افزایش می‌دهد.

۳. داروهای کاهش‌دهنده املاح خون (الکترولیت‌ها)

• نام داروها: دیورتیک‌های دفع‌کننده پتاسیم مانند فوروزماید (لازیکس) و هیدروکلروتیازید.
• نوع تداخل: کاهش پتاسیم یا منیزیم خون توسط این داروها، قلب را نسبت به اثرات سمی سیزاپراید حساس‌تر کرده و زمینه را برای بروز آریتمی فراهم می‌کند.

۴. داروهای آنتی‌کولینرژیک

• نام داروها: دی‌سیکلومین، هیوسین، بنزوتروپین.
• نوع تداخل: این داروها اثرات محرک گوارشی سیزاپراید را خنثی می‌کنند، زیرا سیزاپراید برای اثرگذاری به آزادسازی استیل‌کولین وابسته است که توسط این داروها مهار می‌شود.

تداخل با مواد غذایی و رژیم درمانی

• آب گریپ‌فروت: مصرف همزمان آب گریپ‌فروت با سیزاپراید ممنوع است. ترکیبات موجود در گریپ‌فروت آنزیم ۳ ای ۴ روده و کبد را مهار کرده و باعث افزایش خطرناک سطح خونی سیزاپراید می‌شوند.
• الکل: سیزاپراید می‌تواند سرعت جذب الکل را در دستگاه گوارش افزایش دهد که منجر به تسریع در بروز اثرات تخدیرکننده و سمی الکل بر سیستم عصبی مرکزی می‌شود.
• غذاهای چرب: مصرف غذاهای بسیار پرچرب ممکن است زمان رسیدن دارو به حداکثر غلظت خونی را تغییر دهد، هرچند اثر آن به اندازه تداخل با گریپ‌فروت بحرانی نیست.

تداخل در نتایج آزمایش‌های تشخیصی و آزمایشگاهی

• زمان پروترومبین (تست انعطاف خون): در بیمارانی که داروهای ضد انعقاد خوراکی مانند وارفارین مصرف می‌کنند، سیزاپراید ممکن است باعث افزایش زمان انعقاد خون و بالا رفتن عدد آزمایش شود. پایش دقیق این شاخص در هفته‌های اول شروع یا قطع سیزاپراید ضروری است.
• آنزیم‌های کبدی: در موارد نادری، سیزاپراید می‌تواند باعث افزایش کاذب یا واقعی آنزیم‌های کبد (آمینوترانسفرازها) و سطح بیلی‌روبین در آزمایش خون شود.
• تست‌های عملکرد کلیه: در بیماران با نارسایی کلیه، تجمع متابولیت‌ها ممکن است بر برخی پارامترهای آزمایشگاهی اثر بگذارد، هرچند تداخل مستقیم در روش سنجش آزمایشگاهی گزارش نشده است.

استراتژی نهایی برای پزشک

با توجه به تداخلات وسیع و کشنده، سیزاپراید تنها باید زمانی تجویز شود که بیمار تحت پایش دقیق نوار قلب قرار داشته باشد و لیست تمامی داروهای مصرفی او (حتی داروهای گیاهی و مکمل‌ها) از نظر تداخل با آنزیم ۳ ای ۴ بررسی شده باشد.

هشدار ها سیزاپراید

هشدارهای بالینی و احتیاطات حیاتی برای پزشکان

سیزاپراید به دلیل پتانسیل بالای ایجاد عوارض قلبی مرگبار، تحت نظارت شدید قرار دارد و رعایت هشدارهای زیر برای هر پزشک الزامی است:

• خطر آریتمی‌های بطنی مرگبار: مهم‌ترین هشدار این دارو مربوط به طولانی شدن فاصله کیو-تی در نوار قلب است که می‌تواند به نوعی آریتمی خطرناک و مرگ ناگهانی منجر شود. پزشک باید پیش از شروع درمان و در طول آن، نوار قلب بیمار را به دقت بررسی کند.
• پایش الکترولیتی: پیش از تجویز، سطح پتاسیم، منیزیم و کراتینین خون باید اندازه‌گیری شود. کمبود پتاسیم و منیزیم یا نارسایی کلیوی خطر سمیت قلبی را به شدت افزایش می‌دهند.
• محدودیت در اندیکاسیون: با توجه به مخاطرات جدی، این دارو نباید به عنوان خط اول درمان استفاده شود و تنها برای بیمارانی که به سایر درمان‌های رفلاکس یا اختلالات حرکتی پاسخ نداده‌اند، در نظر گرفته شود.
• بررسی سوابق خانوادگی: پزشک باید سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی، آریتمی‌های مادرزادی یا بیماری‌های دریچه‌ای را در بیمار به دقت بررسی کند.
• تداخلات آنزیمی: بیش از نود درصد موارد آریتمی گزارش شده با این دارو، ناشی از مصرف همزمان با داروهای مهارکننده آنزیم سیتوکروم پی ۴۵۰ نوع ۳ ای ۴ بوده است. مصرف همزمان با آنتی‌بیوتیک‌های خاص، ضد قارچ‌ها و مهارکننده‌های پروتئاز ممنوعیت قطعی دارد.

مسمومیت حاد و مدیریت درمان

مسمومیت با سیزاپراید یک وضعیت اورژانسی است که به سرعت می‌تواند به ایست قلبی منجر شود. مدیریت آن شامل مراحل زیر است:

۱. علائم بالینی مسمومیت

• شایع‌ترین علائم شامل لرزش اندام‌ها، تشنج، اسهال شدید، تکرر ادرار و تنگی نفس است. با این حال، خطرناک‌ترین علامت، اختلالات ریتم قلب است که ممکن است بدون علامت ظاهری شروع شده و به فروپاشی گردش خون منجر شود.

۲. اقدامات اولیه و پایش قلبی

• بیمار باید بلافاصله به مرکز مجهز به تجهیزات احیا منتقل شود. پایش مداوم نوار قلب برای شناسایی سریع طولانی شدن فاصله کیو-تی و آریتمی‌های بطنی حیاتی است. این پایش باید حداقل برای ۲۴ ساعت پس از مصرف آخرین دوز ادامه یابد.

۳. جلوگیری از جذب

• اگر زمان کوتاهی از مصرف گذشته باشد، استفاده از زغال فعال برای جذب دارو در دستگاه گوارش توصیه می‌شود. با این حال، به دلیل خطر تشنج یا آریتمی ناگهانی، شستشوی معده باید با احتیاط فراوان و پس از ایمن‌سازی راه‌های هوایی انجام شود.

۴. مدیریت آریتمی‌های خاص

• در صورت بروز آریتمی بطنی خاص ناشی از این دارو، درمان انتخابی تزریق وریدی سولفات منیزیم است. همچنین ممکن است نیاز به استفاده از ضربان‌ساز موقت قلب برای افزایش ضربان پایه و کوتاه کردن فاصله کیو-تی باشد.

۵. بی‌اثری دیالیز

• به دلیل اتصال بسیار بالای سیزاپراید به پروتئین‌های پلاسما (بیش از ۹۷ درصد)، دیالیز خونی یا سایر روش‌های تصفیه خون در خارج از بدن برای خارج کردن این دارو از گردش خون موثر نیستند.

استراتژی مدیریت مخاطرات در مطب

به عنوان پزشک معالج، توصیه می‌شود سیزاپراید را تنها در دوزهای منقسم (معمولاً سه تا چهار بار در روز) تجویز کنید و از افزایش دوز بیش از حد مجاز خودداری نمایید. همچنین بیمار باید آموزش ببیند که در صورت احساس تپش قلب، سرگیجه ناگهانی یا غش کردن، مصرف دارو را قطع کرده و فوراً به اورژانس مراجعه کند.

توصیه های دارویی سیزاپراید

توصیه‌های دارویی مخصوص پزشک (مدیریت بالینی)

به دلیل ریسک بالای سمیت قلبی، تجویز سیزاپراید باید تحت شرایط بسیار کنترل شده و تنها به عنوان آخرین خط درمان انجام شود:

• غربالگری اولیه قلبی: پیش از شروع درمان، تهیه نوار قلب برای تمامی بیماران الزامی است. فاصله کیو-تی اصلاح شده نباید بیش از ۴۵۰ میلی‌ثانیه باشد. در صورت وجود هرگونه سابقه آریتمی بطنی یا ناهنجاری دریچه‌ای، از تجویز دارو خودداری کنید.
• ارزیابی سطح الکترولیت‌ها: سطوح پتاسیم و منیزیم سرم را پیش از شروع درمان بررسی و اصلاح کنید. کاهش این املاح، پتانسیل دارو برای ایجاد آریتمی‌های کشنده را به شدت افزایش می‌دهد.
• پایش تداخلات آنزیمی: مصرف همزمان سیزاپراید با مهارکننده‌های آنزیم سیتوکروم ۳ ای ۴ ممنوعیت مطلق دارد. این آنزیم مسئول متابولیزه کردن بیش از ۹۰ درصد دارو است و مهار آن منجر به تجمع سمی دارو در خون می‌شود.
• تعدیل دوز در نارسایی‌ها: در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی یا کبدی، به دلیل کاهش دفع و تغییر در متابولیسم، دوز دارو باید به میزان ۵۰ درصد کاهش یابد.
• پایش تداخلات انعقادی: در بیمارانی که داروهای ضد انعقاد خوراکی مانند وارفارین مصرف می‌کنند، زمان پروترومبین ممکن است افزایش یابد؛ لذا پایش دقیق وضعیت انعقادی در هفته اول درمان ضروری است.

توصیه‌های دارویی برای بیمار (آموزش و خودمراقبتی)

آموزش صحیح به بیمار می‌تواند از بروز حوادث ناخواسته و خطرناک جلوگیری کند:

• زمان‌بندی دقیق مصرف: دارو باید دقیقاً ۱۵ دقیقه پیش از وعده‌های غذایی و هنگام خواب میل شود. این زمان‌بندی برای جذب بهینه و اثرگذاری بر حرکات معده حیاتی است.
• ممنوعیت مصرف آب گریپ‌فروت: به بیمار تاکید کنید که در طول دوره درمان به هیچ وجه از گریپ‌فروت یا آب آن استفاده نکند، زیرا خطر بروز حمله قلبی ناگهانی را به شدت بالا می‌برد.
• شناسایی علائم هشدار دهنده: بیمار باید بداند که در صورت احساس تپش قلب، سرگیجه شدید، غش کردن یا تنگی نفس ناگهانی، باید بلافاصله مصرف دارو را قطع کرده و به اورژانس مراجعه کند.
• گزارش داروهای جدید: بیمار باید قبل از شروع هرگونه داروی جدید (حتی آنتی‌بیوتیک‌های ساده یا داروهای ضد قارچ) حتماً با پزشک معالج خود مشورت کند.
• پرهیز از الکل: مصرف الکل همراه با این دارو می‌تواند سرعت جذب الکل را بالا برده و اثرات تخدیرکننده آن را به طور غیرقابل پیش‌بینی تشدید کند.
• نحوه مدیریت دوز فراموش شده: اگر یک نوبت از دارو فراموش شد، به محض یادآوری مصرف شود، مگر اینکه زمان نوبت بعدی فرا رسیده باشد. هرگز نباید برای جبران، دو دوز را به صورت همزمان مصرف کرد.

نهایی برای امنیت درمان

سیزاپراید در حال حاضر تنها در موارد بسیار محدود و تحت برنامه‌های دسترسی محدود در برخی کشورها تجویز می‌شود. به عنوان پزشک معالج، همیشه قبل از تجویز، گزینه‌های ایمن‌تر مانند متوکلوپرامید یا دومپریدون را بررسی کرده و سیزاپراید را برای موارد مقاوم به درمان نگه دارید.