بودزوناید چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

بودزوناید چیست و برای چه بیماری‌هایی استفاده می‌شود؟

داروی بودزوناید یک داروی کورتیکواستروئیدی (داروی ضدالتهاب کورتونی) است که برای کاهش تورم و التهاب در بخش‌های مختلف بدن استفاده می‌شود. با توجه به محل التهاب، پزشکان شکل‌های دارویی متفاوتی مانند اسپری تنفسی، محلول استنشاقی یا بخور، اسپری بینی و یا کپسول بودزوناید را تجویز می‌کنند تا دارو دقیقاً به ناحیه درگیر بیماری رسیده و عوارض کمتری ایجاد کند.

اسپری دهانی و یا بخور بودزوناید برای چیست؟

اسپری دهانی بودزوناید و یا محلول استنشاقی که در دستگاه نبولایزر (دستگاه بخور سرد پزشکی) استفاده می‌شود، عمدتاً برای کنترل و پیشگیری از علائم آسم و سایر بیماری‌های مزمن انسدادی ریه کاربرد دارند. این شکل از دارو با کاهش التهاب مجاری هوایی، تنفس را راحت‌تر می‌کند اما برای تسکین فوری حملات تنگی نفس مناسب نیست و بیشتر جنبه کنترل طولانی‌مدت دارد.

بخور بودزوناید برای کودکان چیست و چه کاربردی دارد؟

استفاده از بخور بودزوناید برای کودکان یکی از روش‌های رایج و مؤثر برای کنترل آسم کودکان و خروسک (عفونت تنفسی شایع در خردسالان) است. دوز مصرفی بخور بودزوناید برای کودکان حتماً باید توسط پزشک متخصص اطفال و بر اساس وزن کودک تعیین شود و شستن دهان پس از مصرف برای جلوگیری از عفونت قارچی الزامی است.

کپسول بودزوناید برای چیست و در چه بیماری هایی تجویز می‌شود؟

کپسول بودزوناید که گاهی در میان عموم به عنوان قرص بودزوناید نیز شناخته می‌شود، فرم خوراکی این دارو است که برای درمان بیماری‌های التهابی روده مانند بیماری کرون (التهاب مزمن دستگاه گوارش) و کولیت اولسروز کاربرد دارد. روکش کپسول بودزوناید به گونه‌ای طراحی شده است که در معده باز نمی‌شود تا ماده موثره مستقیماً در روده‌ها آزاد شود و بیشترین اثر موضعی را داشته باشد.

اسپری بینی بودزوناید برای چیست؟

اسپری بینی بودزوناید برای درمان التهاب، گرفتگی، آبریزش و خارش بینی ناشی از آلرژی‌های فصلی یا دائمی تجویز می‌شود. همچنین ممکن است پزشک اسپری بینی بودزوناید را برای جلوگیری از رشد مجدد پولیپ بینی (توده‌های غیرسرطانی داخل بینی) پس از جراحی بینی توصیه کند.

اسپری بینی بودزوناید برای کودکان چه کاربردی دارد؟

اسپری بینی بودزوناید برای کودکان مبتلا به آلرژی‌های شدید که با داروهای ضدحساسیت معمولی کنترل نمی‌شوند، کاربرد دارد. مصرف اسپری بینی بودزوناید در کودکان باید با کمترین مقدار موثر و برای کوتاه‌ترین زمان ممکن انجام شود تا بر روند رشد کودک تاثیر منفی نگذارد و نظارت دوره‌ای قد کودک توسط پزشک اهمیت دارد.

نحوه مصرف اسپری بینی بودزوناید چگونه است؟

با توجه به اهمیت روش صحیح استفاده از این دارو، اسپری بینی بودزوناید باید دقیقا طبق مراحل زیر مصرف شود تا بیشترین اثر را داشته باشد:

• ابتدا دست‌ها را با آب و صابون بشویید.
• بینی را به آرامی تمیز کنید تا راه بینی باز شود.
• قبل از مصرف، بطری اسپری بینی بودزوناید را به آرامی تکان دهید.
• اگر اولین بار است یا چند روز استفاده نکرده‌اید، اسپری بودزوناید را آماده‌سازی کنید و چند پاف در هوا بزنید تا مه یکنواخت از آن خارج شود.
• سر خود را کمی رو به جلو نگه دارید و کاملا به عقب خم نکنید.
• با انگشت، یکی از سوراخ‌های بینی را ببندید.
• سر اسپری بینی بودزوناید را داخل سوراخ دیگر بگذارید اما نوک آن را به سمت دیواره خارجی بینی بگیرید و به تیغه وسط بینی نچسبانید.
• از راه بینی آرام نفس بکشید و همزمان اسپری را فشار دهید.
• پس از پاف زدن، نفس را از راه دهان بیرون بدهید و همین کار را برای سوراخ دیگر تکرار کنید.
• در نهایت سر اسپری بینی بودزوناید را با یک دستمال تمیز پاک کنید و درپوش را بگذارید.

برای تأثیر بیشتر اسپری بینی بودزوناید به چه نکاتی باید توجه کرد؟

برای رسیدن به بهترین نتیجه درمانی هنگام استفاده از اسپری بینی بودزوناید، رعایت نکات کلیدی زیر کاملا ضروری است:

• اسپری بینی بودزوناید را منظم مصرف کنید، نه فقط زمانی که حالتان بد است.
• دارو را با شدت بالا بو نکشید و به سمت وسط بینی نگیرید.
• یشتر از مقدار تجویز شده اسپری بودزوناید را استفاده نکنید.
• ساعات مصرف روزانه اسپری بینی بودزوناید را ثابت نگه دارید.

بعد از مصرف اسپری بینی بودزوناید چه کارهایی نباید انجام داد؟

پس از استفاده از اسپری بینی بودزوناید باید از انجام برخی کارها پرهیز کنید تا داروی بودزوناید به درستی جذب مخاط بینی شود و هدر نرود:

• بلافاصله پس از مصرف اسپری بینی بودزوناید بینی خود را محکم فین نکنید.
• تا چند دقیقه اجازه دهید داروی بودزوناید داخل بینی بماند.
• اگر مزه داروی بودزوناید را در گلو حس کردید، احتمالاً اسپری بینی بودزوناید را بیش از حد به داخل یا به سمت گلو زده‌اید و باید زاویه دست را اصلاح کنید.

فراموشی مصرف بودزوناید

اگر مصرف یک نوبت از کپسول بودزوناید یا اسپری بینی بودزوناید را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را مصرف کنید. اما اگر به زمان مصرف نوبت بعدی نزدیک هستید، نوبت فراموش‌شده را رها کنید و هرگز مقدار مصرف داروی بودزوناید را دو برابر نکنید.

نحوه مصرف کپسول بودزوناید و اسپری دهانی آن

نحوه مصرف بودزوناید بستگی به شکل دارویی آن دارد. برای پیشگیری از عفونت در مصرف اسپری دهانی و بخور بودزوناید، شست‌وشوی دهان با آب ضروری است. کپسول بودزوناید نیز باید به طور کامل با یک لیوان آب بلعیده شود و از باز کردن یا جویدن آن جدا خودداری کنید.

عوارض شایع اسپری بینی بودزوناید چیست؟

بیشتر افراد اسپری بینی بودزوناید را به خوبی تحمل می‌کنند، اما ممکن است عوارض جانبی خفیفی بروز کند که معمولاً موقتی بوده و شامل موارد زیر می‌شود:

• خشکی یا سوزش خفیف داخل بینی
• احساس گلودرد
• خون‌دماغ شدن خفیف و جزئی
• طعم یا بوی ناخوشایند در دهان
• تحریک مخاط بینی

عوارض کپسول بودزوناید و اسپری دهانی بودزوناید

استفاده از فرم‌های خوراکی و تنفسی داروی بودزوناید نیز ممکن است عوارضی به همراه داشته باشد که در صورت تداوم باید حتما به پزشک معالج اطلاع داده شود:

• در اسپری دهانی و بخور بودزوناید: خشکی گلو، سرفه خفیف و برفک دهان (عفونت قارچی شایع در دهان).
• در کپسول بودزوناید: سوءهاضمه، سردرد، تپش قلب خفیف و تغییرات خلقی.

عوارض خطرناک بودزوناید

در صورت مشاهده علائم جدی پس از مصرف کپسول بودزوناید یا انواع اسپری بودزوناید، باید مصرف دارو را متوقف کرده و فورا به اورژانس یا پزشک مراجعه کنید:

• واکنش‌های حساسیت شدید مانند تورم صورت، لب‌ها یا گلو و تنگی نفس.
• تغییرات شدید بینایی مانند تاری دید یا دیدن هاله اطراف نور.
• خونریزی مکرر یا شدید بینی و ایجاد زخم داخل بینی پس از مصرف اسپری بینی بودزوناید.
• درد شدید معده یا مدفوع خونی و تیره پس از مصرف کپسول بودزوناید.
• خستگی مفرط یا ضعف عضلانی که نشان‌دهنده مشکلات غدد فوق‌کلیوی است.
• تب، درد شدید صورت یا ترشحات چرکی که نشانه عفونت هستند.

تداخلات دارویی بودزوناید

مصرف همزمان کپسول بودزوناید یا سایر فرم‌های استنشاقی این دارو با برخی داروها ممکن است بر نحوه عملکرد دارو تاثیر بگذارد که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

• داروهای ضدقارچ مانند کتوکونازول و ایتراکونازول.
• برخی آنتی‌بیوتیک‌ها مانند کلاریترومایسین.
• داروهای درمان اچ‌آی‌وی (ویروس نقص ایمنی انسان).
• مصرف همزمان گریپ‌فروت یا آب گریپ‌فروت با کپسول بودزوناید که سطح دارو را در خون بالا می‌برد.

مصرف بودزوناید در بارداری و شیردهی

استفاده از شکل‌های مختلف داروی بودزوناید در دوران بارداری تنها در صورتی مجاز است که پزشک متخصص مزایای آن را بیشتر از خطرات برای جنین تشخیص دهد.
اسپری استنشاقی بودزوناید معمولاً گزینه ایمن‌تری است. در دوران شیردهی نیز به دلیل ورود دارو به شیر مادر، مصرف کپسول بودزوناید باید با احتیاط و نظارت پزشک باشد.

آیا می‌توان مصرف کپسول بودزوناید را ناگهانی قطع کرد؟

قطع ناگهانی کپسول بودزوناید پس از مصرف طولانی‌مدت اصلا توصیه نمی‌شود، زیرا غدد بدن نمی‌توانند بلافاصله تولید طبیعی کورتیکواستروئیدها را از سر بگیرند. پزشک دوز کپسول بودزوناید را به تدریج کاهش می‌دهد تا از بروز علائم قطع مصرف مانند خستگی شدید، ضعف و درد مفاصل جلوگیری کند.

شرایط نگهداری اسپری و کپسول بودزوناید چیست؟

برای حفظ اثربخشی داروی بودزوناید، باید شرایط نگهداری آن به درستی و دقت رعایت شود که شامل موارد زیر است:

• اسپری بودزوناید و کپسول بودزوناید باید در دمای اتاق و دور از نور مستقیم و گرمای زیاد نگهداری شوند.
• تمامی فرم‌های داروی بودزوناید را حتما دور از دسترس کودکان قرار دهید.
• بطری اسپری بودزوناید را هرگز سوراخ نکنید و نسوزانید.
• تاریخ انقضای روی بسته‌بندی داروی بودزوناید را بررسی کنید.

سوالات پرتکرار درباره کپسول و اسپری بودزوناید

آیا داروی بودزوناید کورتون است؟

بله، داروی بودزوناید متعلق به دسته‌ای از داروها به نام کورتیکواستروئیدها یا همان کورتون‌ها است که وظیفه اصلی آن‌ها کاهش التهاب و تنظیم واکنش‌های بیش از حد سیستم ایمنی در بدن است.

آیا اسپری بینی بودزوناید اعتیادآور است؟

خیر، اسپری بینی بودزوناید به هیچ وجه اعتیادآور نیست و برخلاف برخی قطره‌های ضداحتقان بینی، مصرف طولانی‌مدت آن تحت نظر پزشک برای کنترل آلرژی ایمن است و باعث بدتر شدن گرفتگی بینی نمی‌شود.

آیا استفاده از اسپری دهانی بودزوناید باعث افزایش وزن می‌شود؟

اسپری دهانی بودزوناید به دلیل اینکه مقدار بسیار کمی از دارو را وارد جریان خون می‌کند، برخلاف کورتون‌های خوراکی با دوز بالا، معمولا باعث افزایش وزن یا پف کردن صورت در افراد نمی‌شود.

بهترین زمان مصرف کپسول بودزوناید چه موقع است؟

معمولاً توصیه می‌شود کپسول بودزوناید صبح‌ها همراه با یک لیوان پر از آب بلعیده شود، اما زمان دقیق و نحوه مصرف آن با توجه به شرایط بیماری باید توسط پزشک معالج تعیین گردد.

چگونه می‌توان از برفک دهان بعد از مصرف بخور بودزوناید جلوگیری کرد؟

برای پیشگیری از عفونت‌های قارچی مانند برفک دهان، توصیه می‌شود همیشه پس از استفاده از بخور بودزوناید یا اسپری تنفسی بودزوناید، دهان خود را به دقت با آب بشویید و آب را غرغره کرده و بیرون بریزید.

چه مدت طول می‌کشد تا اسپری بینی بودزوناید اثر کند؟

کاهش علائم حساسیت با اسپری بینی بودزوناید ممکن است بین یک تا دو روز زمان ببرد، اما برای رسیدن به بیشترین اثربخشی داروی بودزوناید، معمولا نیاز به یک تا دو هفته استفاده منظم از اسپری است.

آیا می‌توان محتویات کپسول بودزوناید را جوید یا خرد کرد؟

خیر، کپسول بودزوناید دارای پوشش روده‌ای است تا دارو در معده تخریب نشود و جویدن آن اثر دارو را از بین می‌برد، بنابراین باید کپسول بودزوناید را به طور کامل و بدون خرد کردن بلعید.

چرا بعد از مصرف اسپری بینی بودزوناید دارو وارد گلو می‌شود؟

وارد شدن داروی بودزوناید به گلو معمولا به این دلیل است که سر خود را خیلی به عقب برده‌اید، زاویه اسپری بینی بودزوناید اشتباه و به سمت داخل گلو بوده است یا با شدت بسیار زیاد نفس کشیده‌اید.

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف بودزوناید

موارد مصرف تایید شده
داروی بودزوناید یک کورتیکواستروئید با اثر موضعی بالا و فراهمی زیستی سیستمیک پایین (به دلیل متابولیسم عبور اول کبدی گسترده) است. اشکال دارویی مختلف آن برای اهداف درمانی متفاوتی تایید شده‌اند:

بیماری کرون

• کپسول‌های پیوسته رهش برای القای بهبودی در بیماران مبتلا به بیماری کرون فعال خفیف تا متوسط که درگیری در ناحیه ایلئوم یا کولون صعودی دارند، خط اول درمان محسوب می‌شوند. به دلیل جذب هدفمند در روده، عوارض سیستمیک استروئیدی بسیار کمتری نسبت به پردنیزولون دارد. دوز معمول 9 میلی‌گرم در روز برای القای بهبودی و 6 میلی‌گرم در روز برای نگهداری (تا 3 ماه) است.

کولیت اولسراتیو

• قرص‌های طولانی رهش برای القای بهبودی در بیماران مبتلا به کولیت اولسراتیو فعال و خفیف تا متوسط استفاده می‌شوند. این فرمولاسیون دارو را در کل مسیر روده بزرگ آزاد می‌کند.

آسم

• به صورت اسپری استنشاقی یا محلول برای نبولایزر به عنوان درمان نگهدارنده و پیشگیرانه در بیماران مبتلا به آسم کاربرد دارد. این دارو برای تسکین برونکواسپاسم حاد مناسب نیست.

رینیت آلرژیک

• اسپری بینی بودزوناید برای مدیریت علائم رینیت آلرژیک فصلی و دائمی در بزرگسالان و کودکان تایید شده است و اثرات ضد التهابی موضعی قدرتمندی در مخاط بینی دارد.

موارد مصرف خارج برچسب
ویژگی‌های فارماکوکینتیک منحصر‌به‌فرد بودزوناید (اثر موضعی قوی با کمترین عوارض سیستمیک) باعث شده تا در چندین بیماری التهابی دیگر نیز به صورت بالینی و بر اساس شواهد معتبر استفاده شود:

کولیت میکروسکوپی

• بودزوناید خوراکی (کپسول‌های رهش روده‌ای) به عنوان درمان خط اول برای القای بالینی و بافتی بهبودی در هر دو نوع کولیت لنفوسیتی و کولاژنی شناخته می‌شود. اثربخشی آن در کنترل اسهال مزمن در این بیماران بسیار بالا است و معمولا با دوز 9 میلی‌گرم در روز آغاز می‌گردد.

ازوفاژیت ائوزینوفیلیک

• استفاده از سوسپانسیون خوراکی (بلعیدن داروی استنشاقی یا ترکیب با مواد غلیظ‌کننده) برای پوشش دادن مخاط مری استفاده می‌شود. این روش به عنوان یک درمان دارویی اصلی برای کاهش التهاب ائوزینوفیلیک مری و بهبود علائم دیسفاژی به کار می‌رود و نیازمند آموزش دقیق به بیمار برای عدم مصرف آب یا غذا تا 30 دقیقه پس از بلع دارو است.

هپاتیت خودایمنی

• در بیمارانی که سیروز ندارند، کپسول بودزوناید در ترکیب با آزاتیوپرین به عنوان یک جایگزین موثر برای پردنیزون استفاده می‌شود تا از عوارض جانبی شدید استروئیدهای سیستمیک جلوگیری شود.

نفروپاتی آی جی ای

• در بیمارانی که با وجود استفاده از داروهای مهارکننده سیستم رنین آنژیوتانسین همچنان پروتئینوری بالا و خطر پیشرفت بیماری کلیوی دارند، فرمولاسیون‌های هدفمند روده‌ای بودزوناید برای کاهش تولید آنتی‌بادی‌های غیرطبیعی در پلاک‌های پی‌یر روده و متعاقباً کاهش آسیب کلیوی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مکانیسم اثر بودزوناید

• بودزوناید یک کورتیکواستروئید با اثرات ضدالتهابی موضعی بسیار قوی است. این دارو با نفوذ به غشای سلولی و اتصال به گیرنده‌های گلوکوکورتیکوئیدی داخل سلولی، کمپلکسی تشکیل می‌دهد که وارد هسته سلول شده و رونویسی ژن‌های التهابی را مهار می‌کند. در نتیجه، تولید و آزادسازی واسطه‌های التهابی از جمله سایتوکین‌ها، پروستاگلاندین‌ها و لکوترین‌ها به شدت کاهش می‌یابد.
• این فرآیند دارویی منجر به مهار مهاجرت لکوسیت‌های پلی‌مورفونوکلئر، کاهش نفوذپذیری مویرگ‌ها و تثبیت غشاهای لیزوزومی در محل التهاب می‌شود. از نظر بالینی، میل ترکیبی بودزوناید به گیرنده‌های گلوکوکورتیکوئیدی حدود 15 برابر بیشتر از پردنیزولون است، که این ویژگی باعث ایجاد اثرات ضدالتهابی موضعی قدرتمند با حداقل اثرات سیستمیک می‌شود.

فارماکوکینتیک بودزوناید

جذب

• جذب این دارو سریع است اما فراهمی زیستی سیستمیک آن بسته به شکل دارویی به شدت متغیر است. در فرم‌های استنشاقی، فراهمی زیستی حدود 39% است. در فرم‌های خوراکی، به دلیل متابولیسم عبور اول کبدی بسیار گسترده، فراهمی زیستی سیستمیک پایین بوده و تنها بین 9% تا 21% متغیر است.

توزیع

• حجم توزیع بودزوناید بالا و در حدود 3 لیتر بر کیلوگرم است که نشان‌دهنده توزیع وسیع دارو در بافت‌های بدن است. میزان اتصال این دارو به پروتئین‌های پلاسمایی نیز در محدوده 85% تا 90% قرار دارد.

متابولیسم

• این کورتیکواستروئید پس از جذب، به سرعت و به طور گسترده در کبد توسط ایزوآنزیم سیتوکروم پی سه آ چهار متابولیزه می‌شود. متابولیت‌های اصلی ایجاد شده دارای فعالیت گلوکوکورتیکوئیدی بسیار ضعیفی هستند که قدرت آن‌ها کمتر از 1% داروی اولیه است و فاقد ارزش بالینی می‌باشند.

دفع

نیمه‌عمر حذف دارو در پلاسما کوتاه بوده و بین 2 تا 3 ساعت است. دفع دارو عمدتا از طریق کلیه‌ها و به شکل متابولیت‌ها (حدود 60%) صورت می‌گیرد و بخش باقی‌مانده نیز از طریق صفرا و مدفوع دفع می‌شود. هیچ مقدار از داروی تغییر نیافته در ادرار یافت نمی‌شود.

منع مصرف بودزوناید

موارد منع مصرف در بیماری‌ها

حساسیت مفرط

• در صورت وجود سابقه آنافیلاکسی یا حساسیت شدید به بودزوناید یا هر یک از ترکیبات جانبی موجود در فرمولاسیون دارو، مصرف آن مطلقا ممنوع است.

حملات حاد تنفسی

• فرم استنشاقی این دارو برای تسکین فوری اسپاسم برونش در حملات حاد آسم یا استاتوس استماتیکوس منع مصرف دارد و نباید به عنوان داروی نجات تجویز شود.

عفونت‌های سیستمیک و درمان‌نشده

• مصرف اشکال خوراکی و سیستمیک دارو در بیماران مبتلا به عفونت‌های قارچی سیستمیک ممنوع است. همچنین در عفونت‌های فعال یا پنهان تنفسی مانند سل، و عفونت‌های درمان‌نشده باکتریایی، ویروسی (به ویژه تبخال چشمی) و انگلی باید با احتیاط فراوان و تنها در صورت پوشش دارویی مناسب استفاده شود، زیرا کورتیکواستروئیدها می‌توانند باعث تشدید یا پنهان شدن علائم عفونت شوند.

موارد منع مصرف در بارداری و شیردهی

بارداری

• فرم استنشاقی بودزوناید یکی از ایمن‌ترین و ارجح‌ترین کورتیکواستروئیدها برای کنترل آسم در دوران بارداری محسوب می‌شود و منع مصرف مطلق ندارد. با این حال، مصرف فرم‌های خوراکی با آزادسازی تاخیری برای بیماری‌های التهابی روده، تنها در صورتی مجاز است که منافع درمان برای مادر، خطرات احتمالی برای جنین را توجیه کند. پایش نوزاد از نظر نارسایی آدرنال در مادرانی که دوزهای بالای دارو را در بارداری دریافت کرده‌اند، توصیه می‌شود.

شیردهی

• این دارو به میزان بسیار کمی در شیر مادر ترشح می‌شود. اگرچه منع مصرف مطلق در دوران شیردهی ندارد و معمولا با دوزهای معمول استنشاقی ایمن در نظر گرفته می‌شود، اما تصمیم‌گیری برای ادامه شیردهی یا مصرف دارو باید با ارزیابی بالینی دقیق صورت گیرد و نوزاد از نظر بروز عوارض جانبی احتمالی تحت نظر باشد.

موارد منع مصرف و احتیاط در کودکان

خطر تاخیر رشد

• بودزوناید در کودکان منع مصرف مطلق ندارد، اما به دلیل ماهیت کورتیکواستروئیدی، مصرف طولانی‌مدت آن می‌تواند منجر به سرکوب محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال و تاخیر در رشد خطی کودکان شود.

محدودیت‌های سنی

• محدودیت مصرف بستگی به شکل دارویی دارد. به عنوان مثال، سوسپانسیون‌های استنشاقی برای کودکان زیر 12 ماه و برخی اسپری‌های بینی یا استنشاقی برای کودکان زیر 4 تا 6 سال تایید نشده‌اند.

توصیه بالینی: در صورت نیاز به تجویز برای کودکان، همواره باید کمترین دوز موثر بالینی انتخاب شود و پایش منظم قد و نمودار رشد کودک توسط پزشک معالج به صورت دوره‌ای انجام گردد.

عوارض جانبی بودزوناید

عوارض جانبی فرم خوراکی (کپسول و قرص‌های رهش‌یافته)

• سیستم عصبی مرکزی: سردرد از شایع‌ترین عوارض است و در حدود 11% تا 21% بیماران مشاهده می‌شود. سرگیجه نیز در حدود 4% تا 5% موارد گزارش شده است.
• گوارشی: تهوع در حدود 11%، سوءهاضمه در حدود 6%، و درد یا نفخ شکم در حدود 4% تا 5% بیماران بروز می‌کند.
• عفونی و تنفسی: عفونت مجاری تنفسی فوقانی در حدود 11% تا 15% بیماران تحت درمان با فرم خوراکی دیده می‌شود.
• اسکلتی عضلانی: درد مفاصل در حدود 5% و کمردرد در حدود 4% موارد رخ می‌دهد.

عوارض جانبی فرم استنشاقی (اسپری دهانی و نبولایزر)

• تنفسی و عفونی: عفونت مجاری تنفسی در حدود 11% تا 17%، رینیت در حدود 7% تا 9%، و سرفه در حدود 5% تا 6% بیماران ایجاد می‌شود. التهاب گوش میانی به ویژه در کودکان در حدود 4% تا 8% موارد گزارش شده است.
• عوارض موضعی دهان و حلق: کاندیدیازیس دهانی (برفک دهان) در حدود 3% تا 4% بیماران رخ می‌دهد. شستشوی دهان پس از هر بار استنشاق، این خطر را به طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهد.

عوارض جانبی فرم اسپری بینی

• موضعی بینی و حلق: خون‌ریزی بینی شایع‌ترین عارضه موضعی است که در حدود 8% مصرف‌کنندگان بروز می‌کند. التهاب حلق در حدود 4% و تحریک یا سوزش مخاط بینی در حدود 2% بیماران مشاهده می‌شود.

عوارض سیستمیک (احتمال کمتر از 1%)

• با وجود جذب سیستمیک پایین، در صورت مصرف طولانی‌مدت یا دوزهای بالا، احتمال بروز عوارض کلاسیک کورتیکواستروئیدها شامل سرکوب محور آدرنال، کاهش تراکم استخوان، آب مروارید، گلوکوم و افزایش قند خون وجود دارد که نیازمند پایش بالینی است.

تداخلات دارویی بودزوناید

مشخصات کلی تداخلات:

• سوبسترای CYP3A4
• تشدید اثرات سرکوب‌کننده سیستم ایمنی

تداخلات رده X (پرهیز):

استنشاقی:دسموپرسین، آلدسلوکین، فکسینیدازول، فوزیدیک‌اسید(سیستمیک)، لوگزاپین، لووکتوکونازول، واکسن زنده‌یروتاویروس، مهارکنندگان شدید و متوسط CYP3A4(رکتال)، آب گریپ فروت (خوراکی)

تداخلات ماژور:

آسکلوفناک، آسمتاسین، آمتولمتین، فلورکینولون‌ها، بازوتیفان، بمیپارین، بوسپرویر، بوفگزاماک،بوپروپیون، سلکوکسیب، سرتینیب، کولین سالیسیلات، کلاریترومایسین، کلونیگزین، کوبیسیستات،کانیواپتان، کوپر سالیسیلات، سیکلوسپورین، داروناویر، دیکلوفناک، دیفلونیسال، دی‌پایرون، دروکسیکام،دوولیسیب، اتودولاک، اتوفنامات، فدراتینیب، فلبیناک، فپرادینول، NSAiDs، فپرازون، فکسینیدازول،فلروکساسین، فلوکتافنین، فلومکوئین، فوس‌نتوپیتانت، ایدلالیسیب، ایندیناویر، ایندومتاسین،ایتراکونازول، ایووسیدنیب، کتوکونازول، کتورولاک، لاروترکتینیب، لفامولین، لورلاتینیب، لوماکافتور،ماسیمورلین، منیزیم سالیسیلات، مکلوفنامات، مورنیفلومات، نابومتون، نادروپارین، نفازودون، نلفیناویر،نتوپیتانت، نیمسولاید، نیرماتلویر، اکساپروزین، اکسی‌فن‌بوتازون، پارسیتینیب، فنیل‌بوتازون،پوساکونازول، پرانوپروفن، پروگلومتاسین، پروپیفنازون، پروکوئازون، ریتوناویر، سالیسیلیک اسید،سالسالات، ساکوئیناویر، سارگراموستیم، سدیم سالیسیلات، سولفاسالیسیلیک‌اسید، سولینداک،تلاپرویر، تلیترومایسین، تولمتین، وریکونازول

تداخلات متوسط:

واکسن ها، آپالوتامید، آرانوفین، کریزوتینیب، ایترومایسین، گلیسرول فنیل‌بوتیرات،رانولازین،تستوسترون، توکسوئید تتانوس

کاهش اثرات داروها توسط بودزوناید:

آلدسلوکین، کوزینتروپین، اسکتامین(نازال)

کاهش اثرات بودزوناید توسط داروها:

تنباکو(کشیدن سیگار و قلیان)، داروهای ضداسید معده و داروهای موثر بر اسیدهای صفراوی

افزایش اثرات داروها توسط بودزوناید:

دسموپرسین، لوگزاپین

افزایش اثرات بودزوناید توسط داروها:

مهارکننده‌های CYP3A4 (متوسط و قوی)، کلوفازیمین، اردافیتینیب، فکسینیدازول، فوزیدیک‌اسید(سیستمیک)، آب گریپفروت(سیستمیک)

تداخلات دارویی
بودزوناید عمدتا توسط آنزیم‌های کبدی متابولیزه می‌شود، بنابراین تداخلات اصلی آن با داروهای تاثیرگذار بر این مسیر آنزیمی است:

مهارکننده‌های قوی آنزیم‌های کبدی

• مانند کتوکونازول، ایتراکونازول، ریتوناویر، کلاریترومایسین، کوبیسیستات
• این داروها متابولیسم بودزوناید را به شدت مهار کرده و غلظت سیستمیک آن را در خون به میزان قابل‌توجهی افزایش می‌دهند. این تداخل خطر عوارض جانبی سیستمیک کورتیکواستروئیدها از جمله سرکوب محور آدرنال را بالا می‌برد. از مصرف همزمان باید اجتناب شود یا دوز بودزوناید کاهش یابد.

القاگرهای آنزیم‌های کبدی

• مانند ریفامپین، کاربامازپین، فنی توئین
• این داروها سرعت متابولیسم بودزوناید را افزایش داده و باعث کاهش سطح خونی و در نتیجه کاهش اثربخشی درمانی آن می‌شوند. در صورت مصرف همزمان، ممکن است نیاز به افزایش دوز بودزوناید باشد.

داروهای کاهنده اسید معده

• مانند امپرازول، پانتوپرازول، فاموتیدین، آنتی‌اسیدها
• این تداخل مختص فرم‌های خوراکی با پوشش روده‌ای است. افزایش محیط قلیایی معده توسط این داروها می‌تواند باعث حل شدن زودهنگام پوشش کپسول در معده به جای روده شود. توصیه می‌شود آنتی‌اسیدها با فاصله حداقل 2 ساعت از بودزوناید خوراکی مصرف شوند.

تداخل با غذا

گریپ‌فروت و آب گریپ‌فروت

• این میوه حاوی ترکیباتی است که آنزیم‌های متابولیزه‌کننده دارو در روده و کبد را مهار می‌کند. مصرف همزمان آن با فرم خوراکی بودزوناید باعث افزایش دو برابری سطح خونی دارو و بروز سمیت سیستمیک می‌شود. مصرف گریپ‌فروت در طول دوره درمان با این دارو ممنوع است.

غذاهای پرچرب

• مصرف فرم خوراکی دارو همراه با یک وعده غذایی بسیار چرب ممکن است جذب دارو را به تاخیر بیندازد، اما در میزان کلی داروی جذب شده تاثیر بالینی معناداری ندارد.

تداخل در آزمایشات تشخیصی

تست‌های عملکرد آدرنال

• مصرف این دارو (به ویژه فرم خوراکی یا مقادیر بالای استنشاقی) می‌تواند عملکرد محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال را سرکوب کند و منجر به نتایج پایین کاذب در آزمایش‌های تحریک و اندازه‌گیری سطح کورتیزول خون و ادرار شود.

آزمایشات خون

• مشابه سایر کورتیکواستروئیدها، این دارو ممکن است باعث افزایش سطح قند خون (گلوکز)، کلسترول و تری‌گلیسیرید در آزمایشات بیوشیمیایی شود. همچنین در آزمایش شمارش کامل سلول‌های خونی، ممکن است کاهش تعداد ائوزینوفیل‌ها و لنفوسیت‌ها مشاهده گردد.

هشدار ها بودزوناید

هشدارهای جامع و بالینی

سرکوب محور آدرنال و اثرات سیستمیک

• مصرف طولانی‌مدت یا استفاده از دوزهای بالای این دارو، به ویژه در فرم‌های خوراکی و سیستمیک، می‌تواند منجر به هایپرکورتیکوئیدیسم و سرکوب محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال شود. ارزیابی دوره‌ای عملکرد غده فوق کلیوی در بیماران پرخطر ضروری است.

خطر تغییر روش درمان

• انتقال بیمار از کورتیکواستروئیدهای سیستمیک (مانند پردنیزولون) به فرم‌های استنشاقی یا موضعی بودزوناید نیازمند احتیاط فراوان و کاهش تدریجی دوز است. قطع ناگهانی استروئیدهای سیستمیک می‌تواند منجر به نارسایی حاد آدرنال، تشدید علائم آلرژیک زمینه‌ای و سندروم ترک استروئید (شامل درد مفاصل، خستگی و افسردگی) شود.

افزایش حساسیت به عفونت‌ها

• این دارو به دلیل خاصیت تضعیف‌کننده سیستم ایمنی، مقاومت بیمار را در برابر عفونت‌ها کاهش می‌دهد. ابتلا به آبله مرغان یا سرخک در بیماران فاقد ایمنی که کورتیکواستروئید مصرف می‌کنند، می‌تواند بسیار شدید و حتی کشنده باشد. در صورت تماس بیمار با این عوامل عفونی، پروفیلاکسی اورژانسی باید در نظر گرفته شود.

اثرات چشمی

• مصرف طولانی‌مدت کورتیکواستروئیدها با خطر افزایش فشار داخل چشمی، گلوکوم و آب مروارید همراه است. معاینات دوره‌ای چشم‌پزشکی در بیمارانی که تغییرات بینایی گزارش می‌کنند یا سابقه ابتلا به گلوکوم دارند، الزامی است.

کاهش تراکم استخوان

• مصرف مداوم می‌تواند منجر به کاهش تراکم معدنی استخوان شود. در بیمارانی که دارای عوامل خطر پوکی استخوان هستند (مانند بی‌تحرکی طولانی، سابقه خانوادگی، یا مصرف همزمان داروهای کاهنده توده استخوانی)، پایش تراکم استخوان توصیه می‌شود.

اسپاسم برونش متناقض

• در فرم‌های استنشاقی، احتمال بروز اسپاسم برونش متناقض بلافاصله پس از مصرف وجود دارد. در این شرایط باید داروی استنشاقی فورا قطع شده و از برونشودیلاتورهای سریع‌الاثر استفاده شود.

نارسایی کبدی

• از آنجا که این دارو به شدت توسط کبد متابولیزه می‌شود، اختلال شدید عملکرد کبد باعث کاهش دفع و افزایش سطح سیستمیک دارو می‌گردد. در بیماران مبتلا به سیروز کبدی، تنظیم دوز و پایش دقیق عوارض جانبی سیستمیک ضروری است.

مسمومیت بودزوناید و پروتکل درمانی

تظاهرات بالینی مسمومیت:

• اوردوز یا مسمومیت حاد: مصرف بیش از حد و حاد این دارو به ندرت منجر به یک وضعیت بالینی اورژانسی و تهدیدکننده حیات می‌شود. تظاهرات حاد معمولا محدود به سرکوب موقت عملکرد آدرنال است.
• اوردوز یا مسمومیت مزمن: استفاده بیش از مقادیر توصیه‌شده در طولانی‌مدت، منجر به بروز علائم کلاسیک هایپرکورتیکوئیدیسم و سندروم کوشینگ (از جمله چاقی تنه، صورت گرد، نازک شدن پوست، هیرسوتیسم، ادم، و اختلالات الکترولیتی) و همچنین سرکوب عمیق محور آدرنال می‌شود.

مدیریت و درمان مسمومیت:

• هیچ آنتی‌دوت اختصاصی برای اوردوز این دارو وجود ندارد.
• در موارد اوردوز حاد، معمولا اقدام خاصی جز تحت نظر گرفتن بیمار نیاز نیست و عملکرد محور آدرنال معمولا طی چند روز به حالت طبیعی باز می‌گردد.
• در اوردوز مزمن و بروز عوارض سیستمیک استروئیدی، دارو نباید به صورت ناگهانی قطع شود. درمان شامل کاهش تدریجی و بسیار محتاطانه دوز دارو تحت پروتکل‌های قطع استروئید است تا از بروز نارسایی حاد آدرنال جلوگیری شود. در طول این مدت، مدیریت حمایتی علائم، پایش دقیق الکترولیت‌های سرم (به ویژه پتاسیم و سدیم) و کنترل فشار خون در دستور کار قرار می‌گیرد.

توصیه های دارویی بودزوناید

توصیه‌های دارویی مخصوص پزشک

مدیریت خطر نارسایی آدرنال

• هنگام تغییر درمان از کورتیکواستروئیدهای سیستمیک (مانند پردنیزولون) به فرم استنشاقی یا موضعی بودزوناید، خطر نارسایی حاد آدرنال وجود دارد. کاهش دوز کورتون سیستمیک باید به صورت تدریجی و با پایش دقیق علائم بالینی بیمار انجام شود.

پایش رشد در اطفال

• مصرف طولانی‌مدت این دارو (حتی در فرم استنشاقی و بینی) می‌تواند باعث سرکوب سرعت رشد در کودکان و نوجوانان شود. ثبت دقیق و منظم قد و وزن در نمودار رشد ضروری است و درمان باید با کمترین دوز موثر بالینی ادامه یابد.

ارزیابی‌های چشمی

• مصرف مزمن این دارو خطر بروز آب‌مروارید و آب‌سیاه را افزایش می‌دهد. در بیمارانی که تغییرات بینایی گزارش می‌دهند یا سابقه مصرف طولانی‌مدت دارند، ارجاع دوره‌ای به چشم‌پزشک جهت معاینه و سنجش فشار داخل چشم الزامی است.

سنجش تراکم استخوان

• کورتیکواستروئیدها سرعت از دست رفتن توده استخوانی را افزایش می‌دهند. در بیمارانی که نیازمند درمان طولانی‌مدت هستند و فاکتورهای خطر پوکی استخوان (مانند بی‌تحرکی طولانی یا سابقه خانوادگی) را دارند، انجام سنجش تراکم استخوان توصیه می‌شود.

خطر عفونت‌های فرصت‌طلب

• این دارو سیستم ایمنی را تضعیف می‌کند. بیماران در برابر عفونت‌ها (به ویژه عفونت‌های ویروسی مانند آبله‌مرغان و سرخک) آسیب‌پذیرتر هستند. در صورت مواجهه بیمار با این عفونت‌ها، مداخله سریع و پروفیلاکسی ایمونوگلوبولین باید در نظر گرفته شود.

پرهیز از قطع ناگهانی

• در بیمارانی که فرم خوراکی را برای مدت طولانی مصرف کرده‌اند، قطع ناگهانی دارو ممنوع است و جهت جلوگیری از بروز بحران آدرنال و عود بیماری زمینه‌ای، دوز دارو باید به صورت پله‌ای کاهش یابد.

توصیه‌های دارویی جهت آموزش به بیمار

پیشگیری از عفونت دهانی

• به بیمارانی که از فرم استنشاقی (اسپری دهانی) استفاده می‌کنند تاکید کنید که حتما پس از هر بار مصرف، دهان و گلوی خود را با آب بشویند و آب را بیرون بریزند. این کار از بروز عفونت قارچی (برفک دهان) جلوگیری می‌کند.

عدم کاربرد در حملات حاد

• به بیماران مبتلا به آسم آموزش دهید که این دارو صرفا جهت کنترل و پیشگیری التهاب است و به هیچ عنوان نباید برای تسکین فوری حملات تنگی نفس استفاده شود.

نحوه مصرف فرم خوراکی

• کپسول‌ها و قرص‌های پیوسته‌رهش باید به صورت کامل همراه با یک لیوان آب بلعیده شوند. از باز کردن کپسول، خرد کردن یا جویدن قرص‌ها اکیدا خودداری شود تا دارو به صورت ایمن از معده عبور کرده و در روده آزاد شود.

ممنوعیت مصرف گریپ‌فروت

• به بیمارانی که فرم خوراکی مصرف می‌کنند هشدار دهید که در طول دوره درمان از مصرف میوه و آب گریپ‌فروت به طور کامل پرهیز کنند، زیرا باعث افزایش شدید سطح دارو در خون و بروز عوارض جانبی می‌شود.

شناخت علائم خطر

• به بیمار آموزش دهید که در صورت بروز علائمی مانند خستگی مفرط، ضعف عضلانی، تهوع مداوم، تغییر در وضعیت بینایی، تب، گلودرد یا بدتر شدن علائم بیماری، فورا به پزشک معالج مراجعه کند.

مدیریت دوز فراموش‌شده

• در صورت فراموشی یک نوبت دارو، بیمار باید به محض یادآوری آن را مصرف کند. اما اگر زمان کمی (کمتر از ۱۲ ساعت) تا نوبت بعدی باقی مانده است، باید از دوز فراموش‌شده صرف‌نظر کرده و هرگز دو دوز را به صورت همزمان مصرف نکند.

سایر نکات

• دوز روزانه‌ی بودزوناید را بر اساس شدت علائم، به طور معمول به شرح زیر تعیین کنید: دوزهای پایین برای آسم پایدارخفیف، دوزهای کم تا متوسط برای آسم پایدار متوسط؛ و دوزهای بالا برای آسم شدید و مزمن.
• در صورت ابتلا به دیابت، قند خون خود را به طور مرتب چک کنید.
• به بیمار تاکید شود که در صورت تب، عفونت یا جراحی به پزشک یا داروساز اطلاع دهد.
• از آنجا كه درمدت درمان با اين دارو احتمال ابتلا به عفونت ها بيشتر مي شود ،اصول بهداشتي را رعايت كرده و ازتماس با افراد بيمار (مخصوصا آبله مرغان و سرخک) تا حدامكان خودداري گردد.
• در طول مصرف دارو از خوردن گریپ فروت یا آب گریپ‌فروت خودداری شود. (مصرف خوراکی و رکتال)
• قبل از اقدام به هرگونه واکسیناسیون به پزشک اطلاع داده‌شود.
• در صورت مصرف فرم خوراکی ، بهترین زمان مصرف صبح‌ها دست کم یک ساعت قبل صبحانه می‌باشد. رژیم غذایی کمنمک طی مصرف این دارو توصیه می شود. دستور مصرف کارخانه‌ی سازنده به صورت دقیق به بیمار آموزش داده‌شود.
• محتویات اسپری با نفس عمیق و آهسته به ریه منتقل شود و از قورت دادن اسپری پرهیز شود.
• کورتیکواستروئیدهای نازال و استنشاقی در دوران شیردهی برای مادر قابل استفاده می‌باشند.اطلاعات انسانی کافیوجود ندارد با این حال با توجه به جذب مختصر سیستمیک مورد انتظار نیست.
• در صورت مصرف طولانی مدت قد کودکان و نوجوانان به صورت منظم و دوره‌ای ارزیابی شود.
• چنانچه بیمار نیاز به مصرف فرم نازال به مدت بیش از دوماه دارد، معاینات بینی به صورت دوره‌ای انجام شود.
• نحوه صحیح مصرف اسپری استنشاقی Pulmicort Flexhaler: قبل از استفاده تکان داده‌نشود. تنها زمان شروعاسپری جدید نیاز به هواگیری می‌باشد.از اسپری کردن در صورت یا چشم خودداری شود. پس از هر بار استفاده، دهان باآب (بدون بلعیدن) شسته‌شود. از شستشو یا قرار دادن دستگاه تنفسی در آب خودداری شود. محل اتصال به دهان را میتوان با دستمال یا پارچه خشک تمیز کرد.چنانچه درجه‌ی اسپری دوز صفر را نشان‌می‌دهد، لازم است اسپری دور انداختهشود حتی اگر کاملاً خالی نیست.اسپری در حالت عمودی نگهداری شود(قطعه‌ی دهانی بالا باشد).
• نحوه صحیح مصرف اسپری استنشاقی Pulmicort Turbuhaler: اسپری در حالت عمودی نگهداری شود(قطعه‌یدهانی بالا باشد). قبل از استفاده تکان داده‌نشود. دستگاه باید قبل از اولین دوز مصرفی هواگیری شود. قطعه‌ی دهانی رابین لب ها قرار داده شود و یک دم قوی و عمیق انجام شود(درحالی که قطعه‌ی دهانی رو به بالا قراردارد).بیمار از بازدمداخل اسپری خودداری نماید. در این نوع اسپری از اسپیسر یا دم‌یاراستفاده نشود.هنگامی که یک علامت قرمز در پنجرهنشانگر دوز ظاهر می شود، به معنی باقی ماندن 20 دوز می باشد. هنگامی که علامت قرمز به پایین پنجره رسید، دستگاه تنفسی باید دور انداخته شود. پس از مصرف برایکاهش بروز عفونت کاندیدیاز، دهان با آب شسته شود.
• نحوه‌ صحیح مصرف سوسپانسیون نبولایزر: قبل از استفاده خوب تکان داده شود؛ به بیمار تاکید شود که از بلعیدنسوسپانسیون خودداری کند و از جت نبولایزر متصل به کمپرسور هوا استفاده و به وسیله‌ی قسمت دهانی یا ماسکصورت (با سایز مناسب)مصرف نماید.از نبولایزر اولتراسونیک استفاده نشود.پیش از شروع مصرف از سازگاری این داروبا سایر داروها (به عنوان مثال، آلبوترول، ایپراتروپیوم) در نبولایزر گزارش شده است . به بیمار توصیه شود راهنمای داخلبسته‌بندی کارخانه‌ را مطالعه نماید و از فیلم‌های آموزشی جهت یادگیری مصرف صحیح استفاده کند. پس از هر باراستفاده، دهان بیمار با آب (بدون بلعیدن) شسته شود. در صورت استفاده از ماسک صورت بیمار نیز شسته‌شود.
• هر آمپول حاوی 2 میلی لیتر محلول است. اگر بخشی از آمپول برای دستیابی به دوز مناسب لازم است،از نرمال سالینبرای رسیدن به حجم لازم در کاپ نبولایزر استفاده شود.
• نحوه‌ی نگهداری انواع محلول نبولایزر طبق توصیه‌های شرکت سازنده رعایت شود. در بسته بندی آلمینیومی خود محصولبه منظور دورنگهداشتن از نور نگهداری شود. زمانی که بسته بندی آلمینیومی باز شد، مابقی محتوای آمپول باید در مدتزمان توصیه شده توسط کارخانه استفاده شود.
• به بیمار آموزش داده شود که در صورت مشاهده ی علائم حساسیت به دارو(آنژیوادم، برونکواسپاسم، راش و کهیر) بهپزشک مراجعه کند تا در صورت نیاز دارو قطع شود.
• استفاده طولانی مدت از کورتیکواستروئیدها ممکن است احتمال بروز عفونت ثانویه را افزایش دهد. عفونت های حاد (ازجمله عفونت های قارچی) را پنهان کند، عفونت های ویروسی را طولانی یا تشدید کند، یا پاسخ به واکسن ها را محدود کند. در صورت امکان در بیماران مبتلا به تبخال چشمی، سل تنفسی فعال یا نهفته، یا عفونت های سیستمیک ویروسی، قارچی،انگلی یا باکتریایی درمان نشده استفاده نشود. از قرار گرفتن بیمار در معرض آبله مرغان و سرخک اجتناب شود و درصورت مواجهه با بیمار مبتلا به سرخک یا واریسلا، با ایمونو‌گلوبولین واریسلا زوستر یا ایمونوگلوبولین داخل عضلانیتلفیقی جهت پیشگیری استفاده شود. اگر آبله مرغان ایجاد شود، می‌توان درمان با عوامل ضد ویروسی را در نظر گرفت.
• عفونت های موضعی کاندیدا آلبیکنس حلقی-دهانی در مصرف کنندگان این دارو گزارش شده است. اگر این اتفاق افتاد،در حین ادامه ی درمان، درمان مناسب آغاز شود.
• پیش از قطع درمان لازم است دوز مصرفی به صورت تدریجی کاهش یابد. با کاهش تدریجی دوز، درمان سیستمیککورتیکواستروئید را متوقف کنید. عملکرد ریه، مصرف بتا آگونیست، علائم آسم و علائم و نشانه‌های نارسایی آدرنال (مانندخستگی، بی‌حالی، ضعف، تهوع/استفراغ، افت فشار خون) را در طول قطع مصرف کنترل کنید.
• اسپری استنشاقی در حالت عمودی یا ایستاده، در دمای اتاق در محیط خشک و خنک و دور از شعله و گرما نگهداریشود. سوراخ کردن اسپری و قرار گرفتن در دمای بیشتر از ۴٩درجه‌ی سانتی‌گراد می تواند منجر به ترکیدن اسپری شود.
• کورتیکواستروئیدهای استنشاقی که برای درمان آسم استفاده می شود نباید در بیمارانی که قصد بارداری دارند قطعشود . درمان با کمترین دوز موثر ادامه یابد.
• FEV1و سایر تست‌های ریوی به صورت منظم و دوره‌ای انجام شود.
• کورتیکواستروئیدهای استنشاقی برای درمان آسم در دوران بارداری توصیه می شوند. درمان با کمترین دوزی که باعثکنترل آسم می شود باید ادامه یابد. لازم است علائم آسم مادر به صورت ماهانه در دوران بارداری کنترل شود.
• در صورت وجود خطر سرکوب محور HPA، تست تحریک ACTH، تست کورتیزول صبحگاهی پلاسما و تست کورتیزولآزاد ادراری داده شود.
• عارضه جانبی مهم این دارو که می‌تواند درمان‌های دندان پزشکی را با چالش مواجه کند، کاندیدیازیس دهان، خشکیدهان (جریان طبیعی بزاق پس از قطع دارو مجدد از سر گرفته می شود)، خشکی بینی و خشکی گلو می‌باشد. عفونتهای موضعی با کاندیدا آلبیکنس یا آسپرژیلوس نایجر اغلب در دهان و حلق با استفاده مکرر از یک کورتیکواستروئیداستنشاقی رخ می دهد. ممکن است بیمار نیاز به درمان با داروهای ضد قارچ مناسب یا قطع استفاده از دارویاستنشاقی داشته باشد. بروز درد دهانی‌حلقی و موارد نادر تغییر حس چشایی نیز گزارش شده‌است.
• به بیمارتاکید شود جهت جلوگيري از خشن شدن صدا، التهاب گلو و ايجاد كانديدياز، بعد از هر بار مصرف، دهان خود رابا آب بشوید.
• در اطفال، سالمندان و کسانی که کنترل کمتری بر روی تنفس خود دارند توصیه به مصرف داروهای استنشاقی با کمکدستگاه دمیار، موجب دارورسانی بهتر و اثربخشی بالاتر می‌شود و به هدایت داروهای تنفسی و استنشاق راحت تر داروکمک می‌کند.
• در صورت استفاده از فرم نازال(اسپری بینی)بیمار حداکثر مجاز به مصرف ۴پاف در هر سوراخ بینی در یک روزمی‌باشد و در صورت عدم بهبود آبریزش بینی طی سه‌هفته، باید از ادامه‌ی مصرف صرف نظر شود.
• تراکم استخوان در صورت مصرف طولانی‌مدت، بی تحرکی طولانی، سابقه‌ی خانوادگی استیوپروز یا مصرف مزمنداروهای کاهنده‌ی تراکم استخوانی به صورت دوره‌ای ارزیابی شود.
• وضعیت رشد و قد کودکان و نوجوانان تحت درمان با این دارو به صورت دوره‌ای و‌منظم چک شود.
• معاینات چشمی در صورت مصرف طولانی یا تغییرات در بینایی و سابقه‌ی گلوکوم/کاتاراکت/IOP/به صورت منظم ودوره‌ای انجام شود.
• معاینه‌ی دهانی به صورت منظم و دوره‌ای انجام شود و اطلاعات لازم جهت پیشگیری از ضایعات دهانی و عفونت قارچیبه بیمار داده‌شود.
• بهترین زمان مصرف فرم خوراکی صبح ها می‌باشد. کپسول ها را می‌توان باز کرد اما از خرد کردن یا جویدن محتوایکپسول خودداری شود.
• تجویز خوراکی بودزوناید در دوران بارداری(خصوصاً در سه ماهه‌ی اول)، حتماً با ارزیابی نسبت خطر و‌منفعتی که برایمادر و جنین به همراه دارد انجام شود. داده‌های انسانی کافی وجود ندارد، با این حال خطر احتمالی شکاف دهانی، وزنکم نوزاد در زمان تولد، و تولد نوزاد نارس بر اساس داده‌های انسانی متناقض با سایر کورتیکواستروئیدهای سیستمیکوجود دارد. خطر احتمالی آسیب جنین، از جمله تراتوژنیسیته و مرگ جنین، بر اساس داده های حیوانی در کمتر از 1 برابردوز توصیه شده برای انسان وجود دارد و همچنین خطر احتمالی سرکوب آدرنال جنین بر اساس مکانیسم اثر دارو موردانتظار است.
• تجویز خوراکی بودزوناید به مدت طولانی در دوران شیردهی، مصرف بودزوناید خوراکی حتماً با ارزیابی نسبت خطرو‌منفعتی که برای مادر و شیرخوار به همراه دارد انجام شود. مطالعات انسانی کافی در دسترس نیست، با این حال خطرآسیب نوزاد بر اساس ترشح محدود دارو در شیر انتظار نمی رود. هیچ داده انسانی برای ارزیابی اثرات بودزوناید بر تولیدشیر در دسترس نیست. با این حال مصرف بودزوناید استنشاقی یا نازال با شیردهی سازگار است.
• در مدت درمان با بودزوناید خوراکی فشار خون و قندخون بیمار به صورت منظم و دوره‌ای چک شود.همجنین در مواردیکه سابقه‌ی PUDدارند یا دچار سوهاضمه ی جدی می‌باشند، عکس برداری از دستگاه گوارش فوقانی توصیه می‌شود.
• طرز مصرف در موارد ازوفاژیت ائوزینوفیلیک: مایع / سوسپانسیون ویسکوز (آماده سازی محلول استنشاقی خوراکی) بهآرامی طی 5 تا 10 دقیقه (بلافاصله)پس از آماده سازی بلعیده‌شود.به مدت 30 دقیقه پس از تجویز بودزوناید از مصرفمواد غذایی جامد یا مایع، مسواک زدن یا شستشوی دهان خودداری شود.در صورت استفاده دوبار در روز، ترجیحاً بعد ازصبحانه و قبل از خواب شب مصرف شود.
• نحوه‌ی آماده‌سازی محلول/سوسپانسیون ویسکوز بودزوناید: بلافاصله قبل از مصرف محلول آبی بودزونید (1 میلی گرم درهر 2 میلی لیتر) یا محلول نبولیزه (0.5 میلی گرم در هر 2 میلی لیتر [Pulmicort Respules]) با حامل پیشنهادیکارخانه (همچون ۱۰ بسته Splenda یا ۲/۵ سانتی متر مکعب Neocate Nutraبه ازای هر میلی گرم بودزونید)، مخلوطشود تا به قوام دوغاب برسد.
• در صورت نیاز به تغییر بودزوناید از فرم سیستمیک به استنشاقی، ممکن است مشکلات آلرژیک قبلی بیمار (رینیت، ورمملتحمه، اگزما، آرتریت و شرایط ائوزینوفیلیک) مجدداً آشکار شود. به همین خاطر توصیه می‌شود دوز دارویکورتیکواستروئید سیستمیک به تدریج کاهش یابد تا کاملاً قطع شود. عملکرد ریه، مصرف بتا آگونیست، علائم آسم و علائمو نشانه‌های نارسایی آدرنال (مانند خستگی، بی‌حالی، ضعف، تهوع/استفراغ، افت فشار خون) در طول قطع مصرفسیستمیک توسط پزشک کنترل شوند.
• در صورت استفاده از فرم نازال در صورت عدم مشاهده‌ی پیشرفت درمانی در پولیپ‌ها در عرض ۳هفته، درمان با ایندارو‌قطع گردد.
• به دلیل اینکه مصرف این دارو روند ترمیم زخم‌های بینی را به تاخیر می‌اندازد، در مصرف فرم نازال در مواردی که زخم دردیواره یا تیغه ی بینی وجود دارد یا بینی تحت جراحی یا ضربه قرار گرفته، خودداری شود.
• فرم رکتال بودزوناید به صورت فوم و انما در برخی کشورها در دسترس است و در موارد کولیت اولسراتیوو زخم هایانتهایی دستگاه گوارش(در فاصله‌ی ۴۰سانتیمتری با مقعد، رکتوم، سیگموئید و کولون پایین‌رونده)در دوره‌های ۴هفته‌ایتجویز می‌شود.به بیمار تاکید شود که این نوع دارو دقیقا طبق دستور شرکت سازنده مصرف شود.
• هیپوآدرنالیسم ممکن است در نوزادان به دنبال استفاده مادر از کورتیکواستروئیدها در بارداری رخ دهد. پایش مادر وشیرخوار لازم است.
• از آنجایی که کورتیکواستروئیدهای سیستمیک ممکن است خطر دیابت بارداری و سایر پیامدهای نامطلوب بارداری راافزایش دهند، استفاده از آنها جهت درمان نگهدارنده در زنان باردار مبتلا به بیماری التهابی روده توصیه نمی شود. با اینحال، کورتیکواستروئیدها ممکن است در مراحل عود بیماری در بیماران باردار استفاده شوند.
• کورتیکواستروئیدهای مورد استفاده در بیماری التهابی روده با شیردهی سازگاری دارند. چنانچه در مورد مواجهه‌یشیرخوار با دارو نگرانی وجود دارد، برخی گایدلاین‌ها پیشنهاد می‌کنند فاصله‌ی ۴ساعته پس از مصرف خوراکی این داروتوسط مادر با شیردهی رعایت شود.
• نفروپاتی ایمونوگلوبولین A با پیامدهای نامطلوب بارداری همراه است. در مواردی که درمان‌های حمایتی در کنترل بیماریدر بیمارانی که قصد باردار شدن دارند کافی نیست، ممکن است از سرکوب کننده های ایمنی استفاده شود. تا زمانی کهبیماری کنترل نشود، استفاده از یک روش پیشگیری از بارداری موثر، توصیه می شود.(فرم خوراکی)