توسیلیزومب نوعی داروست که از موجود زنده ساخته می‌شود و بخشی از پیام‌هایی که باعث ورم می‌شوند را متوقف می‌کند. این دارو برای درمان بعضی بیماری‌های ورم‌کننده و مشکلات دستگاه دفاعی بدن به کار می‌رود.
توسیلیزومب را به دو روش تزریق می‌کنند: در رگ یا زیر پوست. مصرف آن باید با تجویز پزشک و انجام آزمایش‌های دوره‌ای همراه باشد، چون ممکن است خطر عفونت را بیشتر کند.
توسیلیزومب با نام‌های تجاری مختلف به فروش می‌رسد. بعضی از شناخته‌شده‌ترین آن‌ها اکتمرا و روآکتمرا هستند.
این دارو به شکل محلول یا ماده غلیظ برای تزریق در رگ، و همچنین سرنگ یا قلم آماده برای تزریق زیر پوست وجود دارد. تغییر نوع دارو باید با تأیید پزشک یا داروساز انجام شود.
توسیلیزومب برای درمان روماتیسم مفصلی متوسط تا شدید در بزرگسالانی استفاده می‌شود که داروهای قبلی برایشان کافی نبوده یا نتوانسته‌اند آن‌ها را تحمل کنند.
این دارو ممکن است تنها یا همراه با داروی متوترکسات مصرف شود. هدف درمان، کاهش درد، ورم مفاصل و کنترل بیماری است.
آرتریت سلول غول‌آسا نوعی ورم رگ‌هاست که می‌تواند باعث سردرد، درد فک و مشکل بینایی شود. توسیلیزومب برای درمان این بیماری در بزرگسالان به کار می‌رود.
این درمان ممکن است همراه با داروی کورتونی و کاهش تدریجی مقدار آن انجام شود. برنامه درمان را پزشک تعیین می‌کند.
توسیلیزومب برای بعضی کودکان مبتلا به انواع مختلف روماتیسم کودکان استفاده می‌شود.
مقدار دارو در کودکان بر اساس وزن، نوع بیماری و شکل دارو تعیین می‌شود.
سندرم رهاسازی سایتوکاین (واکنش شدید دستگاه دفاعی بدن پس از بعضی درمان‌های سلولی که می‌تواند باعث تب، افت فشار خون و تنگی نفس شود) گاهی پس از درمان‌های ویژه سرطان رخ می‌دهد.
توسیلیزومب برای درمان موارد مشخص این عارضه در بزرگسالان و کودکان دو ساله و بزرگ‌تر استفاده می‌شود. درمان باید در بیمارستان و با مراقبت دقیق انجام شود.
در بعضی بیماران بستری مبتلا به کرونا که به اکسیژن یا کمک تنفسی نیاز دارند، توسیلیزومب ممکن است همراه با داروی کورتونی استفاده شود.
این کاربرد فقط با تصمیم پزشک و در بیمارستان انجام می‌شود.
ماده‌ای به نام اینترلوکین ۶ (ماده‌ای که در ایجاد ورم نقش دارد) در بعضی بیماری‌ها بیش از حد فعال می‌شود. توسیلیزومب اثر این ماده را کاهش می‌دهد.
در نتیجه، تب، درد و ورم ممکن است کمتر شود. از سوی دیگر، توانایی بدن برای مقابله با عفونت کاهش می‌یابد و نشانه‌هایی مانند تب ممکن است کمتر دیده شوند.
مقدار مصرف به نوع بیماری، وزن، سن، شکل دارو، پاسخ بدن و نتیجه آزمایش‌ها بستگی دارد. مقادیر زیر فقط نمونه‌ای از روش‌های رایج مصرف هستند و جایگزین نسخه پزشک نمی‌شوند.
اگر تعداد گلبول‌های سفید یا پلاکت‌ها کم شود، آنزیم‌های کبدی بالا برود یا عفونت جدی ایجاد شود، پزشک ممکن است تزریق را به تعویق بیندازد یا موقتاً متوقف کند.
مقدار توسیلیزومب در کودکان بر اساس وزن و نوع بیماری تعیین می‌شود. برنامه تزریق در رگ با تزریق زیر پوست یکسان نیست.
در سندرم رهاسازی سایتوکاین نیز مقدار دارو به وزن کودک بستگی دارد و باید در مرکز درمانی تزریق شود.
در تزریق در رگ، دارو پس از آماده‌سازی توسط کادر درمان و معمولاً طی حدود یک ساعت وارد رگ می‌شود. تزریق سریع یا تزریق مستقیم داخل رگ مجاز نیست.
در تزریق زیر پوست، دارو با سرنگ یا قلم مخصوص به بافت زیر پوست تزریق می‌شود. بعضی بیماران پس از آموزش مناسب می‌توانند این تزریق را در خانه انجام دهند.
فاصله تزریق به بیماری و شکل دارو بستگی دارد. در روماتیسم مفصلی، تزریق در رگ معمولاً هر چهار هفته یک‌بار انجام می‌شود.
تزریق زیر پوست ممکن است هر یک یا دو هفته یک‌بار باشد. در کودکان و بیماری‌های دیگر، برنامه تزریق می‌تواند متفاوت باشد.
تعداد جلسات برای همه بیماران یکسان نیست. در بیماری‌های طولانی‌مدت، درمان ممکن است مدت زیادی ادامه پیدا کند.
پزشک بر اساس علائم، معاینه، آزمایش‌ها و عوارض درباره ادامه درمان تصمیم می‌گیرد. در بعضی شرایط حاد بیمارستانی، یک نوبت یا چند نوبت محدود کافی است.
اگر تزریق زیر پوست را فراموش کردید، برای تعیین زمان نوبت بعدی با پزشک یا مرکز درمانی تماس بگیرید. برای جبران، مقدار دوبرابر تزریق نکنید.
اگر نوبت تزریق در رگ از دست رفت، زمان جدید را با مرکز درمانی هماهنگ کنید. در صورت تب، سرفه یا زخم عفونی، پیش از تزریق بعدی پزشک را در جریان بگذارید.
همه بیماران دچار عوارض نمی‌شوند. شدت عوارض به بیماری، مقدار دارو، روش تزریق و وضعیت عمومی فرد بستگی دارد.
ورم صورت یا لب، خس‌خس سینه، تنگی نفس، افت فشار خون یا کهیر گسترده می‌تواند نشانه حساسیت شدید باشد و به رسیدگی فوری نیاز دارد.
توسیلیزومب می‌تواند خطر عفونت‌های جدی، سل و فعال‌شدن دوباره هپاتیت ب را افزایش دهد.
تب، سرفه مداوم، تنگی نفس، ضعف شدید، زخم عفونی یا سوزش ادرار را سریع به پزشک اطلاع دهید. هنگام مصرف دارو، ممکن است نشانه‌های عفونت مانند تب کمتر از معمول باشند.
توسیلیزومب ممکن است تعداد نوتروفیل‌ها (نوعی گلبول سفید که با عفونت‌ها مقابله می‌کند) و پلاکت‌ها را کاهش دهد یا آنزیم‌های کبدی را افزایش دهد.
زردی پوست یا چشم، ادرار تیره، مدفوع روشن، بی‌اشتهایی شدید، تهوع مداوم یا درد قسمت بالای سمت راست شکم می‌تواند نشانه آسیب کبدی باشد.
سوراخ‌شدن دیواره معده یا روده عارضه‌ای نادر اما جدی است. خطر آن ممکن است در افراد دارای بیماری‌های روده یا مصرف‌کننده داروهای ضد ورم، داروهای کورتونی یا متوترکسات بیشتر باشد.
درد شدید یا مداوم شکم، تب، استفراغ، تغییر ناگهانی اجابت مزاج یا خون در مدفوع نیازمند رسیدگی فوری پزشکی است.
توسیلیزومب ممکن است همراه متوترکسات یا به‌تنهایی مصرف شود. هر دو دارو می‌توانند خطر عفونت و آسیب کبدی را افزایش دهند.
مصرف همزمان توسیلیزومب با داروهای زیستی دیگر یا داروهای سرکوب‌کننده دستگاه دفاعی بدن می‌تواند خطر عفونت‌های جدی را بیشتر کند.
فهرست همه داروهای مصرفی، از جمله داروهای کورتونی، متوترکسات و داروهای زیستی، باید به پزشک گفته شود.
واکسن‌های زنده یا زنده ضعیف‌شده معمولاً هنگام مصرف توسیلیزومب نباید تزریق شوند. بهتر است وضعیت واکسیناسیون پیش از شروع درمان بررسی شود.
واکسن‌های غیرزنده خطری ندارند، اما بدن شاید هنگام مصرف توسیلیزومب پاسخ کامل به واکسن ندهد.
الکل می‌تواند به کبد آسیب بزند. اگر بیماری کبدی یا افزایش آنزیم‌های کبدی دارید، درباره مصرف الکل با پزشک مشورت کنید.
توسیلیزومب می‌تواند خطر عفونت‌های جدی و گاهی مرگبار را افزایش دهد. پیش از شروع درمان، وجود عفونت فعال، سل پنهان و در صورت نیاز هپاتیت ب باید بررسی شود.
این دارو ممکن است باعث آسیب کبدی، تغییر تعداد سلول‌های خونی یا سوراخ‌شدن دستگاه گوارش شود. درد شدید شکم، تب، تنگی نفس یا نشانه‌های آسیب کبدی نیازمند رسیدگی فوری است.
اگر به توسیلیزومب یا یکی از مواد تشکیل‌دهنده آن حساسیت دارید، نباید از این دارو استفاده کنید.
عفونت فعال یا جدی، سل درمان‌نشده، بیماری فعال کبدی، کاهش شدید سلول‌های خونی یا سابقه عفونت‌های مکرر، پیش از شروع درمان نیاز به بررسی پزشکی دارد.
سابقه بیماری روده، بیماری کبدی، هپاتیت، فشار خون بالا، بیماری کلیوی، سرطان، جراحی یا ضعف دستگاه دفاعی بدن را به پزشک اطلاع دهید.
پیش از شروع درمان، معمولاً شمارش سلول‌های خونی، آنزیم‌های کبدی و احتمال عفونت بررسی می‌شود. آزمایش سل پنهان و در صورت نیاز آزمایش هپاتیت ب نیز اهمیت دارد.
تعداد گلبول‌های سفید، پلاکت‌ها و آنزیم‌های کبدی معمولاً ۴ تا ۸ هفته پس از شروع درمان و سپس طبق برنامه پزشک بررسی می‌شود.
توسیلیزومب ممکن است چربی خون را افزایش دهد. به همین دلیل، پزشک ممکن است آزمایش چربی خون نیز درخواست کند.
افزایش فشار خون یکی از عوارض احتمالی توسیلیزومب است. افراد مبتلا به فشار خون بالا باید فشار خود را طبق برنامه اندازه بگیرند.
سردرد شدید، تاری دید، درد قفسه سینه، تنگی نفس یا ضعف ناگهانی نیازمند بررسی فوری است.
شناخت پزشکان از اثر توسیلیزومب در بارداری محدود است. این دارو ممکن است در ماه‌های پایانی بارداری بیشتر از جفت عبور کند.
اگر قصد بارداری دارید، باردار شده‌اید یا احتمال بارداری می‌دهید، پیش از تغییر یا قطع دارو با پزشک مشورت کنید. قطع خودسرانه ممکن است بیماری را فعال کند.
اگر مادر در بارداری توسیلیزومب دریافت کرده باشد، زمان تزریق واکسن‌های زنده به نوزاد باید با پزشک کودک هماهنگ شود.
درباره مقدار توسیلیزومب در شیر مادر و اثر آن بر نوزاد، شواهد کافی وجود ندارد.
پزشک باید نیاز مادر به درمان، مزایای شیردهی و وضعیت نوزاد را همزمان بررسی کند.
اثر توسیلیزومب بر باروری زنان و مردان به‌خوبی مشخص نیست. خود بیماری‌های ورم‌کننده و داروهای همزمان نیز ممکن است بر باروری اثر بگذارند.
توسیلیزومب برای بعضی بیماری‌ها در کودکان دو ساله و بزرگ‌تر کاربرد دارد. مقدار مصرف کودکان معمولاً بر اساس وزن تعیین می‌شود.
در سالمندان، احتمال عفونت، بیماری‌های زمینه‌ای و مصرف چند دارو بیشتر است. بنابراین ممکن است به مراقبت و آزمایش‌های بیشتری نیاز داشته باشند.
اگر بیماری فعال کبدی یا افزایش قابل‌توجه و مداوم آنزیم‌های کبدی دارید، شروع یا ادامه توسیلیزومب ممکن است مناسب نباشد.
سابقه کبد چرب، هپاتیت، مصرف الکل یا مصرف داروهای آسیب‌رسان به کبد را به پزشک بگویید.
در نارسایی کلیوی خفیف تا متوسط، معمولاً تغییر مقدار توسیلیزومب لازم نیست. با این حال، بیماری کلیوی می‌تواند خطر عفونت و عوارض داروهای دیگر را افزایش دهد.
بیماری کلیوی، دیالیز یا پیوند کلیه را پیش از شروع درمان به پزشک اطلاع دهید.
سردرد و سرگیجه ممکن است پس از تزریق یا در طول درمان ایجاد شوند. خواب‌آلودگی معمولاً عارضه اصلی توسیلیزومب نیست و می‌تواند به بیماری، عفونت یا داروهای دیگر مربوط باشد.
سرگیجه شدید، غش، گیجی، ضعف ناگهانی، تنگی نفس یا سردرد شدید و غیرمعمول نیازمند بررسی پزشکی است.
تهوع، ناراحتی شکمی یا اسهال ممکن است رخ دهد. با این حال، این نشانه‌ها گاهی به عفونت، آسیب کبدی یا عارضه جدی گوارشی مربوط هستند.
درد شدید یا مداوم شکم، اسهال شدید، خون در مدفوع، استفراغ مکرر، تب یا زردی پوست و چشم را سریع به پزشک اطلاع دهید.
درد، قرمزی، خارش یا ورم محل تزریق زیر پوست ممکن است ایجاد شود. گسترش قرمزی، افزایش درد، ترشح یا تب می‌تواند نشانه عفونت باشد.
ریزش مو عارضه شاخص توسیلیزومب نیست. بیماری زمینه‌ای، کم‌خونی، اختلال تیروئید، فشار عصبی یا داروهای دیگر نیز باید بررسی شوند.
زمان شروع اثر به بیماری و وضعیت فرد بستگی دارد. در روماتیسم مفصلی، بعضی بیماران طی چند هفته نخست کاهش علائم را احساس می‌کنند.
ارزیابی کامل اثر دارو ممکن است چند هفته تا چند ماه طول بکشد و باید با معاینه و آزمایش انجام شود.
توسیلیزومب مدت نسبتاً زیادی در بدن می‌ماند؛ به همین دلیل، تزریق آن با فاصله‌های مشخص انجام می‌شود.
مدت اثر دارو پس از آخرین تزریق در افراد مختلف یکسان نیست. در صورت بروز عفونت یا عارضه، پزشک ممکن است زمان تزریق بعدی را تغییر دهد.
توسیلیزومب معمولاً وابستگی یا نشانه‌های ترک ایجاد نمی‌کند. با این حال، قطع خودسرانه یا حذف تزریق‌ها ممکن است باعث فعال‌شدن دوباره بیماری شود.
در صورت عفونت جدی، آسیب کبدی، کاهش سلول‌های خونی، حساسیت شدید یا عوارض مهم دیگر، پزشک ممکن است درمان را موقتاً متوقف یا قطع کند.
پس از قطع توسیلیزومب، ممکن است درد، ورم و خشکی مفاصل یا دیگر نشانه‌های بیماری به‌تدریج برگردند.
بازگشت علائم لزوماً به معنی بی‌اثرشدن دارو نیست. پزشک بر اساس علائم، معاینه و آزمایش‌ها درباره ادامه یا تغییر درمان تصمیم می‌گیرد.
انتخاب داروی جایگزین به نوع و شدت بیماری، درمان‌های قبلی، بیماری‌های همراه، نتیجه آزمایش‌ها و دلیل قطع توسیلیزومب بستگی دارد.
متوترکسات، ریتوکسیماب و بعضی داروهای زیستی دیگر ممکن است در برخی بیماری‌ها بررسی شوند. هیچ دارویی برای همه بیماران جایگزین مناسبی نیست.
توسیلیزومب اثر اینترلوکین ۶ را کاهش می‌دهد. ریتوکسیماب بخشی از سلول‌های ب (نوعی سلول دفاعی بدن) را هدف قرار می‌دهد.
این دو دارو از نظر کاربرد، برنامه تزریق، آزمایش‌های لازم و عوارض با هم تفاوت دارند. انتخاب میان آن‌ها باید توسط پزشک انجام شود.
آدالیمومب ماده‌ای به نام عامل نکروز تومور را مهار می‌کند، اما توسیلیزومب اثر اینترلوکین ۶ را کاهش می‌دهد.
هر دو دارو ممکن است خطر عفونت را افزایش دهند، اما کاربرد، مقدار مصرف، روش تزریق و آزمایش‌های لازم برای آن‌ها یکسان نیست.
تجربه بیماران به روش تزریق بستگی دارد. نوع در رگ در مرکز درمانی تزریق می‌شود و نوع زیر پوست با سرنگ یا وسیله مخصوص به کار می‌رود.
سردرد، سرگیجه، گرگرفتگی یا ناراحتی گذرا ممکن است هنگام تزریق در رگ یا پس از آن رخ دهد. در تزریق زیر پوست نیز درد، خارش، قرمزی یا ورم محل تزریق ممکن است ایجاد شود.
عوارض گزارش‌شده شامل عفونت‌های تنفسی، سردرد، افزایش فشار خون، واکنش محل تزریق و تغییر آزمایش‌های کبدی یا خونی است.
تجربه یک بیمار نمی‌تواند واکنش بدن فرد دیگری را پیش‌بینی کند. تنگی نفس، ورم صورت یا افت فشار خون باید فوراً به پزشک گزارش شود.
پزشک پیش از شروع درمان و در طول آن، شمارش سلول‌های خونی، آنزیم‌های کبدی و چربی خون را بررسی می‌کند.
نتیجه غیرطبیعی آزمایش ممکن است به دارو، بیماری زمینه‌ای یا داروهای همزمان مربوط باشد. نتیجه آزمایش را بدون نظر پزشک تفسیر نکنید.
خیر. توسیلیزومب دارویی برای کنترل فعالیت دستگاه دفاعی بدن است و مانند مواد یا داروهای وابستگی‌آور اعتیاد ایجاد نمی‌کند.
افزایش وزن عارضه شایع توسیلیزومب نیست. افزایش وزن سریع، ورم پاها، تنگی نفس یا کاهش توان فعالیت باید بررسی شود.
ریزش مو عارضه شاخص توسیلیزومب نیست. بیماری زمینه‌ای، کم‌خونی، اختلال تیروئید، فشار عصبی یا داروهای دیگر نیز ممکن است علت آن باشند.
توسیلیزومب معمولاً ورم و فعالیت بیماری را کنترل می‌کند. مصرف آن به معنی درمان قطعی یا از بین رفتن همیشگی بیماری نیست.
آزمایش‌های پایه معمولاً پیش از شروع درمان انجام می‌شوند. شمارش سلول‌های خونی و بررسی آنزیم‌های کبدی معمولاً ۴ تا ۸ هفته پس از شروع درمان و سپس طبق برنامه پزشک تکرار می‌شود.
در صورت تب، عفونت، زردی پوست یا چشم، ادرار تیره، درد شکم، خونریزی غیرعادی یا ضعف شدید، منتظر آزمایش بعدی نمانید و با پزشک تماس بگیرید.
موارد مصرف تایید شده
داروی توسیلیزومب یک پادتن تک کلونی هدفمند مهارکننده گیرنده اینترلوکین شش است که با مسدود کردن این مسیر التهابی، مانع از ترشح پروتئین های فاز حاد و فعالیت تخریبی سیستم ایمنی می شود. موارد مصرف تایید شده رسمی این دارو در مراجع بین المللی شامل موارد زیر است:
مکانیسم اثر دارو در سطح سلولی و مولکولی
داروی توسیلیزومب یک پادتن تک کلونی نوترکیب انسانی از نوع ایمونوگلوبولین جی یک است که به صورت اختصاصی گیرنده های سایتوکاین اینترلوکین شش را هدف قرار می دهد. اینترلوکین شش یک سایتوکاین پیش التهابی چند عملکردی و کلیدی است که توسط طیف وسیعی از سلول ها از جمله سلول های تی، سلول های بی، مونوسیت ها، فیبروبلاست ها، و سلول های اندوتلیال در پاسخ به محرک های آسیب بافتی و پاتوژن ها ترشح می شود. این مولکول نقش بسیار پررنگی در پیشبرد التهاب موضعی و سیستمیک، تخریب مفصلی، و تحریک پاسخ ایمنی ایفا می کند.
رفتار فارماکوکینتیکی توسیلیزومب از سینتیک غیر خطی وابسته به هدف پیروی می کند و پارامترهای آن در افراد بالغ و کودکان بر اساس روش تجویز و وزن بدن دستخوش تغییر می شود.
نکات مهم
موارد منع مصرف در بیماری
پزشک معالج باید پیش از تجویز و در طول دوره درمان، شرایط بالینی زیر را به عنوان منع مصرف مطلق یا نسبی مد نظر قرار دهد:
هشدارهای بالینی، پایش ها و نکات کاربردی
پزشک معالج باید در طول دوره درمان با داروی توسیلیزومب، موارد احتیاطی و خطرات بالقوه زیر را با دقت ارزیابی نماید:
توصیه های دارویی مخصوص پزشک معالج
| آدالیمومب | آناکینرا |
| اتانرسپت | اینفلکسی مب |
| لفلونوماید | گولیمومب |
| آباتاسپت | سرتولیزومب پگول |
| نمایش بیشتر | |
برای دسترسی به اطلاعات تخصصی و جامع در زمینه مقدارمصرف، فارماکولوژی،تداخلات دارویی و راهنمایی‌های کلینیکی،از وب‌سایت Medscape استفاده کنید.
Drugs.comبرای بررسی دقیق دوزها،عوارض جانبی،هشدارها و جزئیات کاربرد داروها،می‌توانید به وب‌سایت Drugs.com مراجعه کنید.
در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است: مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.
| کد ژنریک | نام شکل دارویی | پرخطر | دما | حیاتی | برچسب هشدار بالا |
|---|---|---|---|---|---|
| 15157 |
ویال توسیلیزومب ۴۰۰ میلی‌گرم / ۲۰ میلی‌لیتر |
||||
| 16254 |
ویال توسیلیزومب ۸۰ میلی‌گرم / ۴ میلی‌لیتر |
||||
| 50908 |
ویال توسیلیزومب ۲۰۰ میلی‌گرم / ۱۰ میلی‌لیتر |
||||
| 52706 |
ویال توسیلیزومب ۱۶۲ میلی‌گرم / ۰٫۹ میلی‌لیتر |
در خصوص قیمت و امکان تهیه داروی Tocilizumab اگر ممکن هست اطلاع رسانی کنید دکتر سندگل