اطلاعات تخصصی
موارد مصرف دوروالومب
داروی دوروالومب یک آنتیبادی مونوکلونال انسانی است که به عنوان مهارکننده مسیر پی دی ال یک عمل کرده و پاسخ ایمنی ضد تومور را فعال میکند.
موارد مصرف تایید شده
کاربردهای بالینی تایید شده این دارو عمدتاً در حوزه تومورهای توپر است و نیازمند پایش دقیق بیماران از نظر عوارض جانبی با واسطه سیستم ایمنی (مانند پنومونیت، هپاتیت و کولیت) میباشد:
سرطان ریه سلول غیر کوچک در مرحله سه غیرقابل جراحی
- این دارو برای بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول غیر کوچک در مرحله 3 که بیماری آنها پس از دریافت همزمان شیمیدرمانی بر پایه پلاتین و پرتودرمانی پیشرفت نکرده است، تایید شده است.
- نکته بالینی برای پزشک: تجویز این دارو به عنوان درمان نگهدارنده (معمولاً تا 12 ماه) انجام میشود. پایش دقیق عملکرد ریوی و توجه به علائم سرفه یا تنگی نفس برای تشخیص زودهنگام پنومونیت ناشی از ایمنی بسیار حیاتی است، زیرا این بیماران به دلیل سابقه پرتودرمانی قفسه سینه، در معرض خطر بالاتری قرار دارند.
سرطان ریه سلول کوچک در مرحله گسترده
- دوروالومب به عنوان خط اول درمان، در ترکیب با اتوپوزاید و کربوپلاتین یا سیس پلاتین، برای بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول کوچک در مرحله گسترده تایید شده است.
- نکته بالینی برای پزشک: پس از تکمیل دورههای شیمیدرمانی، دوروالومب به تنهایی به عنوان درمان نگهدارنده ادامه مییابد. پایش شمارش سلولهای خونی در مرحله ترکیب با شیمیدرمانی الزامی است.
سرطان مجاری صفراوی پیشرفته موضعی یا متاستاتیک
- این دارو در ترکیب با جمسیتابین و سیس پلاتین برای بیماران بزرگسال مبتلا به سرطان مجاری صفراوی تایید شده است.
- نکته بالینی برای پزشک: با توجه به درگیری کبدی در این بیماران، ارزیابی دقیق آنزیمهای کبدی و بیلیروبین پیش از هر تزریق برای افتراق پیشرفت تومور از هپاتیت با واسطه ایمنی ضروری است.
کارسینوم سلول کبدی غیرقابل جراحی
- دوروالومب در ترکیب با داروی ترملیمومب برای درمان بیماران بزرگسال مبتلا به سرطان اولیه کبد که کاندید جراحی نیستند، تایید شده است.
- نکته بالینی برای پزشک: این رژیم درمانی یک رویکرد نوین ایمنیدرمانی دوگانه است. ارزیابی دقیق خونریزیهای گوارشی و عملکرد پایه کبد پیش از شروع درمان الزامی است.
سرطان آندومتر
- در ترکیب با شیمیدرمانی (کربوپلاتین و پاکلیتاکسل) و سپس به عنوان درمان نگهدارنده در بیماران مبتلا به سرطان آندومتر پیشرفته یا عودکننده با نقص در ترمیم عدم تطابق دی ان ای کاربرد دارد.
موارد مصرف خارج برچسب و تحقیقاتیاستفاده خارج برچسب از این دارو بر اساس دستورالعملهای بالینی انکولوژی و کارآزماییهای در جریان در برخی شرایط خاص مدنظر قرار میگیرد:
سرطان سیستم ادراری (یوروتلیال)
- پیشتر این دارو برای کارسینوم پیشرفته موضعی یا متاستاتیک یوروتلیال تاییدیه تسریع شده داشت، اما بعداً این تاییدیه در برخی مناطق لغو شد. با این حال، در شرایط بالینی خاص و کارآزماییهای بالینی ترکیبی همچنان به عنوان یک گزینه نجات برای بیمارانی که به شیمیدرمانی مقاوم هستند، ارزیابی میشود.
- نکته بالینی برای پزشک: استفاده در این مورد باید با احتیاط و ارزیابی دقیق بیان مارکرهای ایمنی در بافت تومور انجام شود.
سرطان دهانه رحم (سرویکس)
- در برخی پروتکلهای تحقیقاتی و دستورالعملهای تخصصی، استفاده از دوروالومب در ترکیب با سایر درمانها برای سرطان دهانه رحم پیشرفته یا عودکننده در حال بررسی است.
نئوپلاسمهای دستگاه گوارش فوقانی
- مطالعات فاز 2 و 3 در مورد اثربخشی این دارو در سرطانهای معده و مری در جریان است و در برخی مراکز تخصصی ممکن است بر اساس شرایط فردی بیمار و عدم پاسخ به درمانهای استاندارد، به صورت خارج برچسب استفاده شود.
مکانیسم اثر دوروالومب
دوروالومب یک آنتیبادی مونوکلونال انسانی از نوع ایمونوگلوبولین جی یک است که به طور اختصاصی برای مسدود کردن مسیرهای مهاری سیستم ایمنی طراحی شده است.
مهار مسیر پی دی ال یک
- این دارو با میل ترکیبی بالا به لیگاند مرگ برنامهریزی شده یک (پی دی ال یک) متصل میشود. این اتصال مانع از تعامل این لیگاند با گیرندههای پی دی یک و سی دی هشتاد (بی هفت یک) بر روی سطح سلولهای تی میشود.
فعالسازی مجدد سیستم ایمنی
- تومورها معمولاً با بیان بالای پی دی ال یک، سیستم ایمنی را فریب داده و از حمله سلولهای تی فرار میکنند. دوروالومب با مسدود کردن این مسیر، ترمز سیستم ایمنی را آزاد کرده و به سلولهای تی اجازه میدهد تا سلولهای توموری را شناسایی و نابود کنند.
نکته بالینی برای پزشک: برخلاف مهارکنندههای پی دی یک، دوروالومب به طور مستقیم پی دی ال دو را مسدود نمیکند. این ویژگی نظری ممکن است به حفظ برخی از عملکردهای هموستاتیک سیستم ایمنی کمک کند. همچنین، بخش اف سی این آنتیبادی به گونهای مهندسی شده است که سمیت سلولی وابسته به آنتیبادی را کاهش دهد تا از تخریب سلولهای ایمنی سالمی که پی دی ال یک را بیان میکنند، جلوگیری شود.
فارماکوکینتیک دوروالومب
جذب و توزیع
- این دارو به صورت انفوزیون وریدی تجویز میشود و فراهمی زیستی کامل دارد. حجم توزیع دارو در حالت پایدار نسبتاً کوچک است که نشان میدهد دارو عمدتاً در پلاسمای خون و فضای خارج سلولی توزیع میشود و نفوذ بافتی محدودی (به جز در محلهای تومور و بافتهای لنفاوی) دارد.
متابولیسم
- همانند سایر آنتیبادیهای مونوکلونال، دوروالومب از طریق مسیرهای متابولیک کبدی (مانند سیستم سیتوکروم پی چهارصد) متابولیزه نمیشود. در عوض، از طریق مسیرهای کاتابولیک عمومی پروتئینها در سیستم رتیکولوآندوتلیال به پپتیدهای کوچک و اسیدهای آمینه تجزیه میشود.
- نکته بالینی: به دلیل این نوع متابولیسم، انتظار نمیرود که این دارو تداخلات دارویی فارماکوکینتیک کلاسیک با سایر داروهایی که توسط آنزیمهای کبدی متابولیزه میشوند، داشته باشد.
پاکسازی و دفع
- پاکسازی دوروالومب در طول زمان کاهش مییابد که این موضوع در ایمونوتراپیها شایع است و معمولاً با پیشرفت درمان یا تغییر در بار تومور و وضعیت ایمنی بیمار مرتبط است.
نیمه عمر
- نیمه عمر نهایی دارو در حدود 18 روز است. با تجویز دوزهای استاندارد (هر 2 تا 4 هفته)، غلظت دارو در حدود هفته 16 به حالت پایدار (استدی استیت) میرسد.
تنظیم دوز در نارساییها: بر اساس مطالعات فارماکوکینتیک جمعیت، نارسایی خفیف تا متوسط کلیوی و نارسایی خفیف کبدی تاثیر بالینی معناداری بر پاکسازی این دارو ندارند و نیازی به تنظیم دوز در این بیماران نیست. اطلاعات در مورد نارسایی شدید کبدی یا کلیوی محدود است و نیازمند احتیاط بالینی است.
منع مصرف دوروالومب
موارد منع مصرف و احتیاط در بیماریهای زمینهای
حساسیت مفرط (منع مصرف مطلق)
- تجویز این دارو در بیمارانی که سابقه واکنشهای حساسیت مفرط شدید مانند آنافیلاکسی به ماده موثره یا هر یک از مواد جانبی فرمولاسیون دارو را دارند، اکیدا ممنوع است.
بیماریهای خودایمنی فعال (احتیاط ویژه)
- در بیمارانی با سابقه بیماریهای خودایمنی فعال که نیازمند درمان سیستمیک با سرکوبکنندههای ایمنی یا کورتیکواستروئیدها هستند (مانند لوپوس، آرتریت روماتوئید، کرون و کولیت اولسروز)، خطر شعلهور شدن بیماری یا بروز عوارض جانبی شدید با واسطه ایمنی به شدت بالاست. استفاده از این دارو در این بیماران تنها در صورتی مجاز است که منافع آن بر خطرات بالقوه برتری داشته باشد.
سابقه عوارض ایمنی تهدیدکننده حیات
- بیمارانی که در گذشته به دنبال مصرف سایر مهارکنندههای نقاط بازرسی ایمنی دچار عوارض ایمنی درجه 3 یا 4 (نیاز به قطع دائمی درمان قبلی) شدهاند، نباید این دارو را دریافت کنند.
گیرندگان پیوند اعضای توپر
- به دلیل مکانیسم فعالسازی سیستم ایمنی، خطر جدی رد پیوند اعضا در این بیماران وجود دارد و مصرف دارو معمولاً توصیه نمیشود.
موارد منع مصرف در بارداری و شیردهیبارداری (سمیت جنینی)
- بر اساس مکانیسم اثر دارو، دوروالومب میتواند باعث آسیب جدی به جنین شود. مسیر پی دی ال یک برای حفظ تحمل ایمنی مادر نسبت به جنین حیاتی است و مسدود کردن آن خطر سقط خود به خودی و مرگ جنین را افزایش میدهد. پزشکان موظفند پیش از شروع درمان، تست بارداری زنان در سنین باروری را بررسی کنند. همچنین بیمار باید از روشهای پیشگیری از بارداری بسیار موثر در تمام طول دوره درمان و حداقل تا 3 ماه پس از دریافت آخرین دوز دارو استفاده کند.
شیردهی
- اگرچه ترشح دقیق این دارو در شیر انسان به طور کامل مطالعه نشده است، اما از آنجا که آنتیبادیهای انسانی در شیر ترشح میشوند، پتانسیل انتقال به نوزاد و بروز واکنشهای شدید و کشنده با واسطه سیستم ایمنی در شیرخوار وجود دارد. به همین دلیل، شیردهی در طول درمان با دوروالومب و حداقل تا 3 ماه پس از آخرین دوز دریافتی ممنوع است.
موارد منع مصرف در کودکانبیماران اطفال
- ایمنی، اثربخشی و دوز مناسب داروی دوروالومب در کودکان و نوجوانان زیر 18 سال تایید نشده است. به دلیل فقدان دادههای بالینی معتبر و حساسیت بالای سیستم ایمنی در حال تکامل کودکان به عوارض خودایمنی، تجویز این دارو در جمعیت اطفال (خارج از چارچوب کارآزماییهای بالینی تایید شده) توصیه نمیشود.
عوارض جانبی دوروالومب
داروی دوروالومب به عنوان یک آنتیبادی مونوکلونال، میتواند عوارض جانبی متعددی ایجاد کند که مهمترین آنها عوارض با واسطه سیستم ایمنی است و نیاز به پایش دقیق بالینی توسط همکاران پزشک دارد. در ادامه، عوارض جانبی بر اساس درصد بروز و به صورت طبقهبندی شده ارائه میشود:
عوارض سیستمیک و عمومی
- خستگی شدید و ضعف: 34% تا 39% (شایعترین عارضه عمومی)
- دردهای عضلانی و استخوانی: 24% تا 30%
- تب: حدود 14%
- ادم محیطی: حدود 15%
عوارض تنفسی
- سرفه: 21% تا 40%
- تنگی نفس: حدود 25%
- پنومونیت با واسطه سیستم ایمنی: 3% تا 5% (این عارضه از نظر بالینی بسیار حائز اهمیت بوده و در صورت بروز گرید سه یا چهار، نیازمند تجویز کورتیکواستروئید با دوز بالا و قطع دائمی دارو است).
عوارض گوارشی
- یبوست: 17% تا 21%
- تهوع: 16% تا 19%
- اسهال: 15% تا 18%
- کاهش اشتها: حدود 19%
- کولیت با واسطه سیستم ایمنی: حدود 2%
عفونتها
- عفونت مجاری تنفسی فوقانی: حدود 26%
- پنومونی (عفونت ریه): 11% تا 17%
- عفونت مجاری ادراری: حدود 15%
عوارض پوستی
- بثورات پوستی و راش: 15% تا 22%
- خارش: حدود 12%
عوارض غدد درونریز (با واسطه سیستم ایمنی)
- کمکاری تیروئید: حدود 11%
- پرکاری تیروئید: حدود 7%
- نارسایی آدرنال و دیابت نوع یک: کمتر از 1% (نیازمند پایش دورهای عملکرد تیروئید و قند خون قبل و حین درمان).
نکته بالینی ویژه همکاران پزشک: عوارض با واسطه سیستم ایمنی (شامل پنومونیت، کولیت، هپاتیت، نفریت و اندوکرینوپاتیها) ممکن است در هر زمانی از طول درمان یا حتی پس از قطع دوروالومب بروز کنند. تشخیص زودهنگام و مدیریت سریع آنها با استفاده از کورتیکواستروئیدهای سیستمیک، کلید اصلی در پیشگیری از مرگومیر ناشی از عوارض جانبی این دارو است.
تداخلات دارویی دوروالومب
تداخلات دارویی دوروالومب
تداخلات این دارو عمدتاً به دلیل مکانیسم اثر آن در فعالسازی سیستم ایمنی است. پزشکان باید به موارد زیر توجه ویژه داشته باشند:
کورتیکواستروئیدهای سیستمیک
- مانند: پردنیزون، دگزامتازون، هیدروکورتیزون، متیلپردنیزولون
- نوع تداخل: کاهش اثربخشی داروی ضد سرطان.
- توضیح بالینی: تجویز استروئیدهای سیستمیک پیش از شروع درمان با دوروالومب، به دلیل اثرات سرکوبکننده سیستم ایمنی، میتواند اثربخشی این دارو را به شدت کاهش دهد. با این حال، استفاده از کورتیکواستروئیدها برای مدیریت عوارض جانبی با واسطه سیستم ایمنی که پس از شروع درمان با دوروالومب بروز میکنند، کاملاً ضروری و بلامانع است.
داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی
- مانند: سیکلوسپورین، تاکرولیموس، آزاتیوپرین، مایکوفنولات
- نوع تداخل: تضاد فارماکودینامیک و کاهش اثر درمانی.
- توضیح بالینی: مصرف همزمان این داروها با دوروالومب توصیه نمیشود، زیرا اثرات فعالکننده سیستم ایمنی دوروالومب را خنثی کرده و پاسخ به درمان تومور را مختل میکنند.
واکسنهای زنده ضعیفشده:
- نوع تداخل: خطر بروز عفونت یا پاسخهای ایمنی غیرقابل پیشبینی.
- توضیح بالینی: ایمنی واکسیناسیون با واکسنهای زنده در بیماران تحت درمان با دوروالومب ارزیابی نشده است. توصیه میشود در طول دوره درمان از تجویز واکسنهای زنده خودداری شود.
تداخل با غذا - دوروالومب به صورت انفوزیون وریدی تجویز میشود و دستگاه گوارش در جذب آن نقشی ندارد. تاکنون هیچگونه تداخل غذایی برای این دارو گزارش نشده است و نیازی به محدودیتهای خاص غذایی یا ناشتا بودن بیمار پیش از دریافت انفوزیون نیست.
تداخل در آزمایشات و تغییرات پارامترهای آزمایشگاهیدوروالومب به صورت مستقیم در کیتها یا روشهای سنجش آزمایشگاهی تداخل ایجاد نمیکند (تداخل تحلیلی ندارد)، اما به دلیل ایجاد عوارض جانبی با واسطه سیستم ایمنی، باعث تغییرات فیزیولوژیک و بالینی مهمی در نتایج آزمایشگاهی میشود که نیازمند پایش مداوم توسط پزشک است:
آزمایشهای عملکرد تیروئید
- دارو میتواند باعث نوسانات شدید در هورمون محرک تیروئید شود که نشاندهنده بروز کمکاری یا پرکاری تیروئید با واسطه ایمنی است.
آنزیمهای کبدی و بیلیروبین
- افزایش سطح آنزیمهای کبدی (آسپارتات آمینوترانسفراز و آلانین آمینوترانسفراز) و بیلیروبین، از نشانههای اولیه و مهم هپاتیت با واسطه ایمنی است.
آزمایش قند خون
- افزایش ناگهانی قند خون میتواند هشداردهنده بروز دیابت نوع یک ناشی از اختلال ایمنی باشد.
آزمایش عملکرد کلیه
- افزایش سطح کراتینین سرم، نشانگر احتمال بروز نفریت با واسطه ایمنی است.
سطح الکترولیتها
- تغییراتی مانند کاهش سدیم یا کاهش کلسیم خون نیز در طول درمان مشاهده شده است که نیاز به اصلاح بالینی دارد.
هشدار ها دوروالومب
هشدارهای بالینی و کاربردی داروی دوروالومب
از آنجا که این دارو یک فعالکننده سیستم ایمنی است، مهمترین هشدارهای آن مربوط به عوارض جانبی با واسطه سیستم ایمنی است که میتواند هر ارگانی را درگیر کند و گاهی تهدیدکننده حیات است.
پنومونیت با واسطه ایمنی (التهاب ریه)
- یکی از شایعترین و خطرناکترین عوارض است. پزشک باید بیماران را از نظر علائم بالینی (مانند سرفه خشک جدید یا تشدید شده و تنگی نفس) و تغییرات رادیولوژیک به دقت پایش کند. در صورت مشک به پنومونیت، باید سایر علل مانند عفونت رد شوند. برای پنومونیت درجه 2، مصرف دارو باید موقتا قطع شده و کورتیکواستروئیدها با دوز معادل 1 تا 2 میلیگرم بر کیلوگرم پردنیزون در روز شروع شود. در درجات 3 یا 4، دارو باید برای همیشه قطع گردد.
هپاتیت با واسطه ایمنی
- آسیب کبدی میتواند بدون علامت باشد و تنها با تغییر در آزمایشها مشخص شود. پایش منظم آنزیمهای کبدی و بیلیروبین پیش از شروع هر چرخه درمانی الزامی است. در صورت افزایش قابل توجه آنزیمها، درمان با کورتیکواستروئید با دوز بالا ضروری است و در موارد شدید (درجه 3 و 4) قطع دائمی دارو الزامی میباشد.
کولیت با واسطه ایمنی
- بیمار باید از نظر علائمی مانند اسهال شدید، درد شکم و وجود خون در مدفوع بررسی شود. خطر سوراخ شدن روده وجود دارد. مدیریت این عارضه مشابه سایر عوارض ایمنی شامل قطع موقت یا دائم دارو و شروع سریع استروئیدهای سیستمیک است.
اختلالات غدد درونریز (اندوکرین)
- دوروالومب میتواند باعث کمکاری یا پرکاری تیروئید، نارسایی غده فوق کلیوی، التهاب هیپوفیز و دیابت نوع 1 شود. پایش منظم عملکرد تیروئید و قند خون در طول درمان ضروری است. نکته بالینی مهم این است که اختلالات اندوکرین معمولاً با جایگزینی هورمونی (مانند لووتیروکسین یا انسولین) مدیریت میشوند و بر خلاف سایر عوارض ایمنی، ممکن است نیازی به کورتیکواستروئید با دوز بالا یا قطع دائم دارو نباشد، مگر در موارد نارسایی حاد آدرنال.
نفریت با واسطه ایمنی
- پایش منظم کراتینین سرم پیش از هر انفوزیون برای تشخیص زودهنگام اختلال عملکرد کلیه ضروری است.
واکنشهای مرتبط با انفوزیون
- واکنشهای شدید از جمله آنافیلاکسی ممکن است رخ دهد. پزشک باید در حین انفوزیون بیمار را از نظر تب، لرز، خارش، افت فشار خون و تنگی نفس تحت نظر داشته باشد. در صورت بروز واکنشهای خفیف تا متوسط، سرعت انفوزیون باید کاهش یابد یا موقتا قطع شود و در واکنشهای درجه 3 یا 4، انفوزیون باید بلافاصله و برای همیشه متوقف شود.
مسمومیت داروی دوروالومب و رویکرد درمانیدر کارآزماییهای بالینی، اطلاعات محدودی در مورد مصرف بیش از حد (اوردوز) داروی دوروالومب وجود دارد. با این حال، به عنوان یک پروتئین درمانی، رویکرد بالینی مشخصی برای مدیریت آن وجود دارد:
فقدان آنتیدوت اختصاصی
- هیچ پادزهر یا آنتیدوت خاصی برای اوردوز با دوروالومب وجود ندارد.
اقدامات درمانی و حمایتی
- در صورت تجویز دوزی بیش از حد تایید شده، بیمار باید به دقت تحت نظارت پزشکی مداوم قرار گیرد. تمرکز اصلی باید بر تشخیص زودهنگام علائم و نشانههای سمیت با واسطه سیستم ایمنی باشد.
مدیریت عوارض
- درمان اوردوز کاملاً حمایتی و بر اساس علائم بروز یافته است. در صورت بروز هرگونه واکنش شدید با واسطه سیستم ایمنی ناشی از دوز بالا، مداخله فوری با کورتیکواستروئیدهای سیستمیک با دوز بالا و سایر درمانهای سرکوبکننده سیستم ایمنی (در صورت عدم پاسخ به استروئیدها) بر اساس دستورالعملهای استاندارد مدیریت عوارض ایمنی ضروری است. دیالیز به دلیل ساختار درشتمولکول آنتیبادیهای مونوکلونال، در پاکسازی دارو از خون تاثیری ندارد.
توصیه های دارویی دوروالومب
توصیههای دارویی بیمار (جهت آموزش توسط پزشک در کلینیک)
پزشک معالج باید پیش از شروع درمان با دوروالومب، ماهیت ایمونولوژیک دارو و عوارض بالقوه آن را به دقت به بیمار آموزش دهد، زیرا تشخیص زودهنگام عوارض توسط بیمار کلید مدیریت موفق آنها است:
گزارش فوری علائم تنفسی
- به بیمار تاکید کنید که هرگونه سرفه جدید یا بدتر شده، تنگی نفس و درد قفسه سینه را فوراً گزارش دهد، زیرا این علائم میتوانند نشاندهنده التهاب ریه با واسطه ایمنی باشند که یک عارضه تهدیدکننده حیات است.
پایش علائم گوارشی
- بیمار باید بروز اسهال شدید، مدفوع خونی یا تیره و دردهای شدید شکمی را بلافاصله اطلاع دهد (احتمال التهاب روده با واسطه ایمنی).
توجه به علائم کبدی
- زرد شدن پوست یا سفیدی چشمها، ادرار تیره، خونریزی یا کبودی آسان و درد در سمت راست شکم باید سریعاً پیگیری شود.
علائم اختلالات غدد درونریز
- بیمار را نسبت به علائمی مانند خستگی مفرط و مداوم، تغییرات ناگهانی وزن، ریزش مو، احساس سرمای شدید، تپش قلب، افزایش تشنگی و تکرر ادرار آگاه کنید (احتمال درگیری تیروئید، غدد فوق کلیوی، هیپوفیز یا دیابت نوع یک).
تغییرات پوستی و کلیوی
- بروز راشهای پوستی شدید، خارش، تاول، و همچنین کاهش حجم ادرار یا تورم در مچ پاها باید به سرعت به تیم درمان گزارش شود.
پیشگیری از بارداری و شیردهی
- زنان در سنین باروری باید در طول دوره درمان و حداقل تا 3 ماه پس از دریافت آخرین دوز دارو، از روشهای مطمئن پیشگیری از بارداری استفاده کنند. شیردهی در طول درمان و تا 3 ماه پس از آن مطلقاً ممنوع است.
توصیههای دارویی و بالینی مخصوص پزشکنکات زیر برای مدیریت ایمن درمان و مداخله به موقع توسط همکاران انکولوژیست و پزشکان معالج ضروری است:
پایش دقیق عوارض جانبی با واسطه ایمنی
- دوروالومب به عنوان یک مهارکننده، میتواند باعث فعالسازی بیش از حد سیستم ایمنی و آسیب به ارگانهای سالم شود. ارزیابی بالینی مداوم برای تشخیص پنومونیت، هپاتیت، کولیت، نفریت و غدد درونریز ضروری است.
آزمایشهای دورهای
- پیش از شروع درمان و به صورت دورهای قبل از هر بار تزریق، پایش تستهای عملکرد کبدی، کراتینین سرم، تستهای عملکرد تیروئید و قند خون الزامی است.
پروتکل مدیریت عوارض ایمونولوژیک
- در صورت بروز عوارض با واسطه ایمنی با درجه شدت 2، معمولاً باید تزریق دارو متوقف شده و درمان با کورتیکواستروئیدهای سیستمیک (مانند پردنیزون با دوز 1 تا 2 میلیگرم بر کیلوگرم در روز) آغاز شود. در عوارض درجه 3 یا 4، قطع دائمی دوروالومب و درمان سرکوبکننده ایمنی تهاجمیتر الزامی است. دوز کورتیکواستروئیدها باید در طول حداقل یک ماه به تدریج کاهش یابد (تیپر شود).
مدیریت واکنشهای مرتبط با انفوزیون
- واکنشهای حین تزریق ممکن است رخ دهد. بیماران باید در حین و پس از انفوزیون پایش شوند. در صورت بروز واکنشهای خفیف تا متوسط، سرعت تزریق را کاهش داده یا موقتاً قطع کنید. در صورت بروز واکنشهای شدید (درجه 3 یا 4)، انفوزیون باید فوراً و برای همیشه قطع شود.
نکات مربوط به آمادهسازی و تزریق
- دارو باید به صورت انفوزیون داخل وریدی طی مدت 60 دقیقه تجویز شود. به هیچ وجه نباید دارو را به صورت پوش یا بولوس وریدی تزریق کرد. استفاده از ست سرم حاوی فیلتر درونخطی استریل با اتصال پروتئینی پایین برای تزریق الزامی است.
پرهیز از تنظیم دوز
- کاهش دوز برای دوروالومب توصیه نمیشود؛ مدیریت سمیتها تنها از طریق قطع موقت و به تاخیر انداختن دوز یا قطع دائمی درمان انجام میگیرد.
دارو های هم گروه دوروالومب
مصرف در بارداری ثبت نشده است.
اشکال دارویی ثبت نشده است
