اطلاعات تخصصی
موارد مصرف استرونتیوم
موارد مصرف تایید شده
درمان پوکی استخوان شدید در زنان یائسه
- این دارو برای کاهش خطر شکستگیهای مهرهای و شکستگی لگن در زنان یائسهای که در معرض خطر بالای شکستگی قرار دارند، تایید شده است.
درمان پوکی استخوان شدید در مردان
- برای مردان بالغی که در معرض خطر بالای شکستگی ناشی از پوکی استخوان شدید قرار دارند.
توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک در موارد تایید شده: - رانلات استرونتیوم به هیچ عنوان داروی خط اول درمان پوکی استخوان محسوب نمیشود. به دلیل افزایش خطر بروز حوادث جدی قلبی عروقی (مانند سکته قلبی) و ترومبوآمبولی وریدی، تجویز این دارو منحصرا باید به بیمارانی محدود شود که سایر درمانهای پوکی استخوان (مانند بیسفسفوناتها) برای آنها منع مصرف دارد یا بیمار قادر به تحمل عوارض آنها نیست. پزشک موظف است پیش از آغاز درمان و همچنین به صورت دورهای در طول درمان، خطرات قلبی عروقی بیمار را به دقت ارزیابی کند. در بیماران دارای سابقه بیماری ایسکمیک قلبی، بیماری شریان محیطی یا بیماریهای عروق مغزی، تجویز این دارو اکیدا ممنوع است.
موارد مصرف خارج برچسبآرتروز (استئوآرتریت)
- در برخی کارآزماییهای بالینی بینالمللی ارزیابی شده است که این دارو میتواند با کاهش تخریب غضروف مفصلی و جلوگیری از باریک شدن فضای مفصلی، علائم آرتروز به ویژه در مفصل زانو را بهبود بخشد.
تسریع التیام شکستگیهای استخوانی
- به دلیل اثرات آنابولیک دارو بر روی بافت استخوان، در برخی مطالعات محدود برای کمک به جوش خوردن بهتر و سریعتر استخوانهای شکسته مورد بررسی قرار گرفته است.
توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشک در موارد خارج برچسب: - با توجه به هشدارهای شدید مراجع نظارتی بینالمللی در خصوص ایمنی داروی رانلات استرونتیوم، استفاده از آن برای هرگونه مصرف خارج برچسب از جمله آرتروز یا ترمیم شکستگی، در شرایط بالینی روزمره غیرمنطقی است. خطرات بالقوه قلبی عروقی و ترومبوآمبولیک این دارو به مراتب بیشتر از منافع آن در بیماریهای غیر از پوکی استخوان شدید است؛ بنابراین، پزشکان باید از تجویز این دارو برای اندیکاسیونهای تایید نشده جدا خودداری کنند.
مکانیسم اثر استرونتیوم
استرونتیوم رانلات دارای یک مکانیسم اثر دوگانه و منحصر به فرد (آنابولیک و آنتیرسورپتیو) در بافت استخوان است. این دارو به طور همزمان روی دو سلول اصلی چرخه بازسازی استخوان تاثیر میگذارد:
افزایش استخوانسازی
- این دارو با تحریک گیرندههای حساس به کلسیم، باعث افزایش تکثیر و تمایز پیشسازهای استئوبلاست میشود. همچنین بقای استئوبلاستهای فعال را افزایش میدهد. این روند منجر به افزایش ترشح کلاژن و تقویت فرآیند ساخت استخوان جدید میگردد.
کاهش تخریب استخوان
- استرونتیوم به طور همزمان باعث مهار تمایز استئوکلاستها از سلولهای پیشساز شده و فعالیت تحلیلی استئوکلاستهای بالغ را کاهش میدهد.
جایگزینی فیزیکی
- علاوه بر اثرات سلولی، عنصر استرونتیوم به دلیل شباهت ساختاری با کلسیم، به صورت فیزیکی در ساختار کریستالهای هیدروکسی آپاتیت استخوان تازه تشکیل شده ادغام میشود. نتیجه نهایی این مکانیسمهای ترکیبی، ایجاد تعادل مثبت در گردش استخوانی، افزایش ضخامت کورتیکال، بهبود کیفیت ترابکولار و در نهایت افزایش مقاومت بیومکانیکی استخوان در برابر شکستگی است.
فارماکوکینتیک استرونتیوم
جذب
- فراهمی زیستی مطلق دارو پایین و در حدود بیست و پنج درصد است. نکته بالینی بسیار مهم این است که مصرف همزمان دارو با غذا، به ویژه شیر و محصولات لبنی غنی از کلسیم، جذب استرونتیوم را بین شصت تا هفتاد درصد کاهش میدهد. به همین دلیل، پزشک باید به بیمار تاکید کند که دارو را حداقل دو ساعت پس از مصرف غذا (ترجیحا در زمان خواب) مصرف نماید.
توزیع
- استرونتیوم تمایل بسیار بالایی برای ورود و تجمع در بافت استخوانی دارد. حجم توزیع آن در انسان حدود یک لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن برآورد شده است. میزان اتصال این دارو به پروتئینهای پلاسمای خون بسیار پایین (حدود بیست و پنج درصد) است، که این ویژگی احتمال بروز تداخلات دارویی ناشی از جابجایی پروتئینی با سایر داروها را به حداقل میرساند.
متابولیسم
- استرونتیوم یک عنصر معدنی است؛ بنابراین، در بدن انسان تحت هیچگونه فرآیند متابولیسم کبدی یا واکنشهای آنزیمی فاز یک و فاز دو قرار نمیگیرد. اسید رانلیک نیز به عنوان بخش حامل، بدون تغییر از بدن عبور میکند. به همین دلیل، این دارو تداخلی با سیستم آنزیمی سیتوکروم پی چهارصد و پنجاه ندارد.
دفع
- نیمهعمر حذف دارو بسیار طولانی و در حدود شصت ساعت است. دارو عمدتا از طریق کلیهها و تا حدودی از طریق دستگاه گوارش (مدفوع) از بدن خارج میشود. کلیرانس کلیوی استرونتیوم ارتباط مستقیمی با عملکرد کلیه دارد. در بیمارانی که دچار نارسایی شدید کلیوی هستند (کلیرانس کراتینین کمتر از سی میلیلیتر در دقیقه)، دفع دارو به شدت مختل شده و خطر تجمع بافتی آن وجود دارد؛ لذا تجویز این دارو در این گروه از بیماران منع مصرف دارد.
منع مصرف استرونتیوم
موارد منع مصرف در بیماریها
تجویز استرونتیوم رانلات در صورت وجود هر یک از شرایط بالینی زیر اکیدا ممنوع است:
بیماریهای قلبی عروقی و ایسکمیک
- مهمترین محدودیت تجویز این دارو، وجود سابقه یا ابتلای فعلی بیمار به بیماریهای ایسکمیک قلبی (مانند آنژین صدری یا سابقه سکته قلبی)، بیماری شریان محیطی و بیماریهای عروق مغزی (مانند سکته مغزی یا حملات ایسکمیک گذرا) است. مصرف این دارو در این بیماران با افزایش قابلتوجه خطر وقوع حوادث حاد قلبی عروقی همراه است.
ترومبوآمبولی وریدی
- تجویز این دارو در بیمارانی که دارای سابقه قبلی یا ابتلای فعلی به حوادث ترومبوآمبولی وریدی شامل ترومبوز ورید عمقی یا آمبولی ریه هستند، کاملا ممنوع است. استرونتیوم رانلات خطر تشکیل لختههای خونی را به شدت افزایش میدهد.
بیتحرکی طولانیمدت
- در بیمارانی که به دلیل جراحی یا بیماری دچار بیتحرکی موقت یا دائم هستند، به دلیل افزایش تصاعدی خطر ترومبوآمبولی، مصرف دارو باید متوقف شده و ممنوع است.
نارسایی شدید کلیوی
- با توجه به اینکه کلیرانس این دارو وابستگی بالایی به عملکرد کلیهها دارد، استفاده از آن در بیمارانی که ترخیص کراتینین آنها کمتر از سی میلیلیتر در دقیقه است، به دلیل خطر تجمع بافتی دارو و مسمومیت، منع مصرف مطلق دارد.
حساسیت مفرط
- وجود هرگونه سابقه واکنشهای آلرژیک شدید به ماده موثره یا مواد جانبی دارو.
موارد منع مصرف در بارداری و شیردهیبارداری
- استرونتیوم رانلات منحصرا برای استفاده در زنان یائسه و مردان بالغ تایید شده است و هیچگونه جایگاهی در درمان زنان در سنین باروری ندارد. مصرف این دارو در دوران بارداری کاملا ممنوع است. مطالعات حیوانی نشان دادهاند که این ماده میتواند با عبور از جفت، در ساختار استخوانی جنین در حال رشد رسوب کرده و منجر به ناهنجاریهای اسکلتی شود.
شیردهی
- عنصر استرونتیوم به میزان قابلتوجهی در شیر مادر ترشح میشود. با توجه به اینکه ورود این عنصر معدنی به بدن نوزاد میتواند با جذب کلسیم تداخل ایجاد کرده و در متابولیسم طبیعی رشد استخوانهای نوزاد اختلال جدی ایجاد کند، مصرف این دارو در دوران شیردهی اکیدا منع شده است. در صورت نیاز اورژانسی مادر به درمان با این دارو، شیردهی باید به طور کامل متوقف گردد.
موارد منع مصرف در کودکان - استرونتیوم رانلات برای استفاده در افراد زیر هجده سال کاملا منع مصرف دارد. به دلیل اینکه استخوانهای کودکان و نوجوانان در فاز رشد سریع قرار دارد و صفحات رشد همچنان باز هستند، جایگزینی استرونتیوم به جای کلسیم در ساختار استخوانهای در حال رشد میتواند منجر به اختلالات شدید و غیرقابلبازگشت در تکامل اسکلتی، تغییر در تراکم طبیعی استخوان و عوارض ناشناخته درازمدت شود.
عوارض جانبی استرونتیوم
عوارض گوارشی (شایعترین عوارض)
بخش عمدهای از عوارض اولیه این دارو مربوط به دستگاه گوارش است که معمولا پس از چند هفته اول درمان کاهش مییابند:
- تهوع: با شیوع حدود هفت و یک دهم درصد، شایعترین عارضه گوارشی است.
- اسهال: با شیوع حدود شش و نیم درصد گزارش شده است.
- درد شکمی و سوءهاضمه: هر کدام با شیوع تقریبی دو تا سه درصد مشاهده میشوند.
عوارض سیستم عصبی مرکزی
- سردرد: با شیوع حدود سه درصد در بیماران تحت درمان گزارش شده است.
- اختلالات حافظه و کاهش سطح هوشیاری: در موارد کمتر شایع (حدود یک تا دو درصد) ممکن است رخ دهد که نیازمند بررسی افتراقی در بیماران سالمند است.
عوارض قلبی عروقی (مهمترین عوارض از نظر بالینی)
این دسته از عوارض دلیل اصلی محدودیتهای شدید تجویز این دارو هستند:
- ترومبوآمبولی وریدی (شامل آمبولی ریه و ترومبوز ورید عمقی): با شیوع حدود نه دهم درصد (تقریبا یک درصد) رخ میدهد که در مقایسه با دارونما افزایش قابلتوجهی دارد.
- انفارکتوس میوکارد (سکته قلبی): دادههای بالینی نشاندهنده شیوع حدود یک و هفت دهم درصد برای حوادث ایسکمیک قلبی است که نیازمند غربالگری دقیق قلبی پیش از شروع درمان است.
عوارض پوستی و بافت زیرجلدی
- درماتیت و اگزما: با شیوع حدود دو و یک دهم درصد از عوارض شایع پوستی محسوب میشوند.
- واکنشهای شدید پوستی: واکنشهای حساسیت مفرط مرگبار از جمله سندرم استیونز جانسون و سندرم راش دارویی همراه با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک، با وجود شیوع بسیار نادر (کمتر از یک دهم درصد)، به دلیل خطر جانی نیازمند آموزش به بیمار برای قطع دارو به محض بروز اولین علائم پوستی هستند.
عوارض عضلانی اسکلتی و آزمایشگاهی
- افزایش آنزیم کراتین کیناز در خون: افزایش این آنزیم (بیش از سه برابر حد بالای طبیعی) با شیوع حدود یک درصد گزارش شده است که در اکثر موارد بدون علامت و گذرا است.
- اسپاسم عضلانی و درد استخوان: با شیوع کمتر از دو درصد در برخی بیماران دیده میشود.
تداخلات دارویی استرونتیوم
تداخلات دارویی
مهمترین تداخلات دارویی استرونتیوم رانلات مربوط به تداخل در فاز جذب گوارشی است و تداخلات متابولیک کبدی قابلتوجهی برای آن گزارش نشده است:
آنتیبیوتیکهای دسته تتراسایکلین
- مانند داکسیسایکلین، ماینوسایکلین، تتراسایکلین
- استرونتیوم میتواند با این داروها در دستگاه گوارش کمپلکس تشکیل داده و جذب سیستمیک آنتیبیوتیک را به شدت کاهش دهد. در صورت نیاز به تجویز این آنتیبیوتیکها، مصرف استرونتیوم باید در طول دوره درمان آنتیبیوتیکی به طور موقت قطع شود.
آنتیبیوتیکهای دسته کینولون
- مانند سیپروفلوکساسین، لووفلوکساسین، افلوکساسین
- مشابه مکانیسم تتراسایکلینها، استرونتیوم باعث کاهش جذب کینولونها میشود. در صورت لزوم تجویز همزمان، باید حداقل دو ساعت فاصله زمانی بین مصرف این داروها رعایت شود، هرچند قطع موقت استرونتیوم ایمنترین رویکرد است.
مکملهای کلسیم و داروهای حاوی کلسیم
- کلسیم با استرونتیوم برای جذب از طریق روده رقابت میکند. مصرف همزمان این دو، جذب استرونتیوم را به میزان قابلتوجهی کاهش میدهد. باید حداقل دو ساعت فاصله بین مصرف مکمل کلسیم و استرونتیوم رعایت شود.
آنتیاسیدهای حاوی آلومینیوم و منیزیم
- مصرف همزمان این ترکیبات آنتیاسید میتواند فراهمی زیستی استرونتیوم را کاهش دهد. توصیه میشود این داروها حداقل با دو ساعت فاصله از استرونتیوم مصرف شوند.
تداخل با غذاجذب استرونتیوم رانلات به شدت تحت تاثیر مواد غذایی قرار دارد و رعایت نکات زیر توسط بیمار الزامی است:
لبنیات و غذاهای غنی از کلسیم
- مصرف شیر، ماست، پنیر و سایر محصولات لبنی به همراه این دارو، جذب استرونتیوم را بین شصت تا هفتاد درصد کاهش میدهد.
زمان مناسب مصرف
- برای رسیدن به حداکثر جذب و اثربخشی، این دارو باید با معده خالی مصرف شود. بهترین زمان تجویز، هنگام خواب و حداقل دو ساعت پس از صرف شام یا مصرف هرگونه ماده غذایی و لبنیات است.
تداخل در آزمایشات تشخیصیپزشکان باید توجه ویژهای به تداخل مهم استرونتیوم در تستهای بیوشیمیایی معمول داشته باشند:
تداخل در اندازهگیری کلسیم خون و ادرار
- استرونتیوم در خون با روشهای رنگسنجی متداول که در آزمایشگاهها برای اندازهگیری کلسیم استفاده میشود، تداخل فیزیکوشیمیایی ایجاد میکند. این تداخل منجر به تخمین بیش از حد و ایجاد پاسخ مثبت کاذب در سطح کلسیم خون و ادرار میشود.
راهکار بالینی
- برای ارزیابی دقیق سطح کلسیم در بیمارانی که تحت درمان با استرونتیوم رانلات هستند، آزمایشگاه نباید از روشهای رنگسنجی استفاده کند. در این موارد، باید از تکنیکهای دقیقتری نظیر طیفسنجی انتشار اتمی پلاسما یا طیفسنجی جذب اتمی درخواست شود تا از تشخیص اشتباه هیپرکلسمی جلوگیری گردد.
هشدار ها استرونتیوم
هشدارهای بالینی جامع و کاربردی
پزشکان پیش از تجویز و در طول دوره درمان با استرونتیوم رانلات باید به هشدارهای حیاتی زیر توجه ویژه داشته باشند:
خطر حوادث قلبی عروقی
- دادههای بالینی نشان میدهد که مصرف این دارو با افزایش خطر انفارکتوس میوکارد (سکته قلبی) همراه است. ارزیابی جامع خطرات قلبی عروقی قبل از شروع درمان و به صورت دورهای در طول درمان (هر شش تا دوازده ماه) الزامی است. در صورت بروز بیماری ایسکمیک قلبی، بیماری شریان محیطی یا بیماری عروق مغزی در طول درمان، مصرف دارو باید فورا متوقف شود.
خطر ترومبوآمبولی وریدی
- استرونتیوم رانلات خطر بروز حوادث ترومبوآمبولی وریدی از جمله ترومبوز ورید عمقی و آمبولی ریه را افزایش میدهد. در بیمارانی که دارای عوامل خطر ساز برای بروز این حوادث هستند (مانند چاقی مفرط، سن بالا یا سابقه خانوادگی)، دارو باید با احتیاط فراوان و پس از ارزیابی دقیق نسبت سود به زیان تجویز شود. در صورت نیاز به جراحی یا شرایطی که منجر به بیتحرکی طولانیمدت میشود، مصرف دارو باید متوقف گردد.
واکنشهای شدید پوستی و حساسیتهای مرگبار
- گزارشهایی مبنی بر بروز واکنشهای حساسیت مفرط شدید و گاه کشنده از جمله سندرم استیونز-جانسون، نکرولیز اپیدرمال سمی و سندرم راش دارویی همراه با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک گزارش شده است. بیشترین خطر بروز این واکنشها در هفتههای اول درمان است. به بیماران باید آموزش داده شود که در صورت بروز هرگونه بثورات پوستی پیشرونده، تاول یا ضایعات مخاطی، مصرف دارو را فورا قطع کرده و به پزشک مراجعه کنند. در صورت بروز این علائم، شروع مجدد دارو اکیدا ممنوع است.
تداخل در آزمایشهای تشخیصی
- استرونتیوم میتواند در روشهای رنگسنجی مورد استفاده برای اندازهگیری غلظت کلسیم خون و ادرار تداخل ایجاد کرده و منجر به تخمین بیش از حد و کاذب سطح کلسیم شود. برای ارزیابی دقیق سطح کلسیم در این بیماران، باید از روشهای دقیقتری مانند طیفسنجی انتشار اتمی یا طیفسنجی جذب اتمی استفاده شود.
بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی
- اثربخشی و ایمنی این دارو در بیماران با نارسایی شدید کلیوی ارزیابی نشده است. در صورت افت کلیرانس کراتینین به زیر سی میلیلیتر در دقیقه در طول دوره درمان، مصرف دارو باید قطع شود.
مسمومیت استرونتیوم رانلات و مدیریت درمانگزارشهای مربوط به مصرف بیش از حد و اوردوز استرونتیوم رانلات در مطالعات بالینی محدود است، اما با توجه به ماهیت دارو، شناخت علائم و نحوه مدیریت آن برای پزشکان ضروری است:
تظاهرات بالینی مسمومیت:
- مصرف مقادیر بیش از حد این دارو معمولا با علائم سیستمیک حاد و خطرناکی همراه نیست. شایعترین تظاهرات مصرف دوزهای بالا، عوارض گوارشی نظیر تهوع شدید، استفراغ و احساس ناراحتی در معده است.
پروتکل درمان و مدیریت مسمومیت:
- کاهش جذب: با توجه به اینکه کلسیم به شدت با جذب استرونتیوم در دستگاه گوارش تداخل دارد، تجویز مقادیر بالای شیر یا مصرف آنتیاسیدهای حاوی کلسیم و منیزیم بلافاصله پس از اوردوز میتواند به طور موثری از جذب سیستمیک ماده موثره جلوگیری کند.
- تخلیه معده: در مواردی که اوردوز به تازگی رخ داده و حجم داروی مصرفی بسیار بالا باشد، القای استفراغ یا شستشوی معده برای خروج داروی جذب نشده از دستگاه گوارش میتواند مد نظر قرار گیرد.
- مراقبتهای حمایتی: پایش وضعیت عمومی بیمار، کنترل علائم گوارشی و حفظ هیدراتاسیون مناسب توصیه میشود.
- پادزهر اختصاصی: هیچ پادزهر خاصی برای مسمومیت با استرونتیوم رانلات وجود ندارد و اساس درمان بر پایه جلوگیری از جذب بیشتر و حمایتهای بالینی استوار است.
- داده ایمنی و اثربخشی برای تایید مصرف این دارو در گروه سنی اطفال وجود ندارد.
توصیه های دارویی استرونتیوم
توصیههای بالینی مخصوص پزشک
تجویز این دارو محدودیتهای جدی دارد و توجه به نکات زیر برای پزشکان معالج الزامی است:
ارزیابی و پایش قلبی عروقی
- این دارو به هیچ وجه نباید برای بیمارانی که دارای سابقه بیماری ایسکمیک قلبی، بیماری شریان محیطی و یا بیماری عروق مغزی هستند تجویز شود. پیش از شروع درمان و سپس به صورت دورهای هر شش تا دوازده ماه، وضعیت قلبی عروقی بیمار باید به دقت ارزیابی شود. در صورت بروز هر یک از این بیماریها در طول دوره درمان، مصرف دارو باید فورا متوقف گردد.
مدیریت خطر ترومبوآمبولی
- با توجه به افزایش خطر ایجاد لخته خون، وضعیت بیمار از نظر عوامل خطر ساز ترومبوآمبولی وریدی باید ارزیابی شود. در صورت نیاز به جراحیهای انتخابی یا شرایطی که منجر به بیتحرکی طولانیمدت میشود، مصرف دارو باید به طور موقت قطع شود و تا زمان بازگشت بیمار به تحرک کامل از سر گرفته نشود.
اصلاح کمبودهای زمینهای
- پیش از شروع درمان با استرونتیوم، هرگونه کمبود کلسیم یا ویتامین دی در بیمار باید تشخیص داده شده و درمان گردد.
پایش عملکرد کلیوی
- مصرف این دارو در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی که کلیرانس کراتینین آنها کمتر از سی میلیلیتر در دقیقه است، توصیه نمیشود. ارزیابی دورهای عملکرد کلیه به ویژه در بیماران سالمند ضروری است.
هشدار واکنشهای پوستی
- به دلیل خطر بروز واکنشهای حساسیت مفرط مرگبار، در صورت بروز هرگونه ضایعه پوستی پیشرونده یا درگیری مخاطی، دارو باید برای همیشه قطع شده و درمان جایگزین در نظر گرفته شود.
مدیریت آزمایشگاهی
- برای جلوگیری از تشخیص اشتباه هیپرکلسمی، به آزمایشگاه اطلاع دهید که بیمار تحت درمان با استرونتیوم است تا از روشهای رنگسنجی برای اندازهگیری کلسیم خون استفاده نکنند.
توصیههای دارویی و آموزشی برای بیمارآموزش صحیح به بیمار نقش حیاتی در اثربخشی دارو و پیشگیری از عوارض دارد. موارد زیر باید به صورت واضح به بیمار آموزش داده شود:
زمان و نحوه مصرف
- دارو باید ترجیحا در زمان خواب مصرف شود. ساشه پودر را در یک لیوان آب حل کرده و بلافاصله بنوشید. بسیار مهم است که دارو حداقل دو ساعت پس از مصرف غذا، شیر، هرگونه لبنیات و مکملهای کلسیم مصرف شود، زیرا این مواد مانع از جذب دارو به بدن میشوند.
علائم هشداردهنده لخته خون
- به بیمار آموزش دهید که در صورت بروز درد شدید در قفسه سینه، تنگی نفس ناگهانی، سرفه همراه با خون، یا تورم، درد و قرمزی در پاها، فورا مصرف دارو را قطع کرده و به اورژانس مراجعه کند.
علائم حساسیت پوستی
- بیمار باید آگاه باشد که در صورت بروز هرگونه راش پوستی، خارش شدید، تاول در پوست یا دهان، مصرف دارو را متوقف کرده و فورا پزشک خود را مطلع سازد.
مدیریت مکملها
- مصرف مکملهای کلسیم و ویتامین دی در طول درمان ضروری است، اما به بیمار تاکید کنید که این مکملها را در طول روز و با فاصله زمانی مناسب (حداقل دو ساعت) از داروی اصلی خود مصرف کند.
عدم قطع خودسرانه دارو
- به بیمار یادآوری کنید که درمان پوکی استخوان یک فرآیند طولانیمدت است و قطع دارو بدون مشورت با پزشک میتواند خطر شکستگی استخوان را مجددا افزایش دهد.
دارو های هم گروه استرونتیوم
مصرف در بارداری ثبت نشده است.
اشکال دارویی ثبت نشده است
