اتوسوکسیمید یا اتوسوکسیماید یک داروی ضدتشنج (دارویی برای کم کردن حملههایی که به دلیل بههمریختن کار طبیعی مغز رخ میدهند) است. این دارو بیشتر برای کنترل تشنج غیابی (حملهای کوتاه که در آن فرد چند ثانیه خیره میشود، جواب نمیدهد و سپس به حالت عادی برمیگردد) استفاده میشود.
اتوسوکسیمید درمان قطعی صرع (بیماریای که باعث تکرار حملههای تشنج میشود) نیست، اما میتواند تعداد حملهها را کمتر کند و به بیمار کمک کند زندگی روزمره، تمرکز و فعالیتهای معمول خود را بهتر ادامه دهد. مصرف این دارو باید فقط با تجویز پزشک انجام شود.
مهمترین کاربرد اتوسوکسیمید، درمان تشنج غیابی در کودکان است. در این نوع تشنج، کودک ممکن است برای چند ثانیه به یک نقطه خیره شود، صحبت یا بازی را ناگهان قطع کند و به صدا زدن اطرافیان پاسخ ندهد. بعد از پایان حمله، معمولاً کودک دوباره به کار قبلی خود برمیگردد و ممکن است متوجه اتفاق نشود.
این حملهها گاهی با حواسپرتی یا بیتوجهی اشتباه گرفته میشوند. اگر حملهها زیاد تکرار شوند، میتوانند روی یادگیری، تمرکز، نوشتن، خواندن و عملکرد مدرسه کودک اثر بگذارند. اتوسوکسیمید در بسیاری از کودکان میتواند به کاهش این حملهها کمک کند، اما نیاز به مصرف منظم و پیگیری پزشکی دارد.
اتوسوکسیمید بیشتر برای تشنج غیابی استفاده میشود؛ یعنی حملههای کوتاهی که بیشتر با خیره شدن، قطع پاسخدهی و گاهی پلک زدن سریع همراه هستند. این دارو برای همه انواع تشنج مناسب نیست.
برای مثال، در تشنج بزرگ (حمله شدیدتر که ممکن است با افتادن، سفت شدن بدن، تکانهای شدید دست و پا یا بیهوشی همراه باشد) معمولاً داروهای دیگری بیشتر به کار میروند. اگر بیمار چند نوع حمله دارد، پزشک باید بر اساس توضیح خانواده، معاینه و گاهی نوار مغز (آزمایشی برای بررسی الگوی کار مغز) داروی مناسب را انتخاب کند.
اتوسوکسیمید ممکن است به شکل کپسول، شربت و در برخی بازارها با نام قرص شناخته شود. شکل دارو به سن بیمار، توانایی بلع، مقدار مورد نیاز و دسترسی دارو بستگی دارد.
تعویض شربت با کپسول یا برعکس نباید خودسرانه انجام شود، چون مقدار داروی دریافتی ممکن است تغییر کند.
قرص و کپسول اتوسوکسیمید ۲۵۰ معمولاً به دارویی اشاره دارد که در هر واحد آن ۲۵۰ میلیگرم اتوسوکسیمید وجود دارد. میلیگرم (واحد اندازهگیری مقدار دارو) نشان میدهد چه مقدار از ماده اصلی دارو در هر کپسول یا قرص قرار دارد.
اتوسوکسیمید ۲۵۰ بیشتر برای کنترل تشنج غیابی تجویز میشود. با این حال، عدد ۲۵۰ بهتنهایی نشان نمیدهد بیمار باید چند عدد در روز مصرف کند. مقدار مصرف به سن، وزن، شدت حملهها، پاسخ بدن، عوارض و داروهای همزمان بستگی دارد و باید توسط پزشک تعیین شود.
اتوسوکسیمید باید دقیقاً طبق نسخه پزشک مصرف شود. دوز (مقدار دارویی که در هر نوبت یا هر روز مصرف میشود) معمولاً با مقدار کم شروع میشود و در صورت نیاز، پزشک آن را آرامآرام افزایش میدهد. این کار کمک میکند بدن بهتر به دارو عادت کند و احتمال عوارض کمتر شود.
بهترین زمان مصرف برای همه بیماران یکسان نیست. بعضی افراد دارو را روزی یک بار، بعضی دو بار و بعضی طبق برنامه دیگری مصرف میکنند. نکته مهم این است که دارو هر روز در ساعتهای مشخص مصرف شود تا مقدار آن در بدن ثابتتر بماند.
اگر بیمار کودک است، بهتر است خانواده زمان مصرف را با برنامه روزانه کودک هماهنگ کند؛ مثلاً بعد از صبحانه یا بعد از شام، البته فقط در صورتی که با دستور پزشک سازگار باشد.
اتوسوکسیمید را میتوان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد. اگر بیمار پس از مصرف دارو دچار تهوع (دلآشوبه و میل به استفراغ)، دلدرد یا ناراحتی معده شود، مصرف دارو همراه غذا ممکن است کمککننده باشد.
بهتر است روش مصرف ثابت باشد. برای مثال، اگر بیمار دارو را همیشه بعد از غذا مصرف میکند و با آن مشکلی ندارد، همان روش را ادامه دهد. تغییر زمان مصرف یا روش مصرف در صورت بروز مشکل بهتر است با نظر پزشک یا داروساز انجام شود.
اگر یک نوبت اتوسوکسیمید فراموش شود، بیمار باید به محض یادآوری آن را مصرف کند؛ اما اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، معمولاً نباید دو نوبت با هم مصرف شود. دو برابر کردن مقدار دارو برای جبران نوبت فراموششده میتواند خطر عوارض را بیشتر کند.
مصرف بیش از حد اتوسوکسیمید میتواند خطرناک باشد. علائم ممکن است شامل خوابآلودگی شدید، گیجی، استفراغ، بیحالی، سرگیجه، اختلال تعادل (سخت شدن راه رفتن یا ایستادن بدون افتادن) و کاهش هوشیاری (کند شدن پاسخدهی، خوابآلودگی غیرعادی یا سخت بیدار شدن) باشد. در چنین شرایطی باید فوری با اورژانس یا مرکز درمانی تماس گرفته شود.
اتوسوکسیمید مانند هر داروی دیگری ممکن است عوارض ایجاد کند. بسیاری از عوارض خفیف هستند و ممکن است با گذشت زمان کمتر شوند، اما بعضی علائم نیاز به توجه فوری دارند.
عوارض شایعتر میتوانند شامل تهوع، استفراغ، دلدرد، کاهش اشتها، سردرد، سرگیجه، خوابآلودگی، خستگی، بیحالی و تغییر خلق (تغییر واضح در حال روحی مثل زودرنجی یا غمگینی غیرمعمول) باشند.
علائمی مانند دانههای پوستی شدید، تاول، زخم دهان، تب بیدلیل، گلودرد شدید، کبودی یا خونریزی غیرعادی، زردی چشم یا پوست، ادرار تیره، تنگی نفس، تورم صورت یا لبها باید جدی گرفته شوند و نیاز به بررسی پزشکی دارند.
عوارض گوارشی (مشکلات مربوط به معده و روده) از عوارض نسبتاً شایع اتوسوکسیمید هستند. تهوع، استفراغ، دلدرد، دلپیچه و بیاشتهایی ممکن است بهویژه در روزها یا هفتههای اول مصرف دیده شوند.
مصرف دارو همراه غذا، تقسیم دوز طبق نظر پزشک یا افزایش آهسته مقدار دارو ممکن است به بهتر تحمل شدن دارو کمک کند. اگر کودک به دلیل بیاشتهایی وزن کم میکند، دارو را بالا میآورد یا نمیتواند غذا و مایعات کافی مصرف کند، لازم است پزشک در جریان قرار گیرد.
اتوسوکسیمید ممکن است در بعضی کودکان باعث خوابآلودگی، بیحالی، خستگی یا کاهش تمرکز شود. این حالت میتواند در مدرسه به شکل کمتوجهی، کند شدن انجام تکالیف یا کاهش انرژی دیده شود.
در برخی موارد، تغییرات رفتاری نیز ممکن است رخ دهد؛ مانند زودرنجی، بیقراری، اضطراب (دلشوره و نگرانی زیاد و مداوم)، غمگینی غیرمعمول، پرخاشگری یا رفتارهایی که برای کودک عادی نیست. اگر خانواده متوجه تغییر واضح در رفتار، خواب یا حال روحی کودک شد، باید پزشک را مطلع کند.
عوارض جدی اتوسوکسیمید نادر هستند، اما آگاهی از آنها مهم است. این عوارض ممکن است پوست، خون، کبد (عضوی در بدن که به پردازش داروها و پاکسازی بعضی مواد کمک میکند) یا کلیه (عضوی که مواد زائد بدن را از راه ادرار دفع میکند) را درگیر کنند.
این نشانهها میتوانند علامت واکنش حساسیتی شدید (واکنش خطرناک بدن به دارو) یا مشکل مهم در بدن باشند و باید سریع بررسی شوند.
تداخل دارویی (اثر گذاشتن یک دارو بر اثر یا عوارض داروی دیگر) در مصرف اتوسوکسیمید اهمیت دارد. برخی داروها میتوانند مقدار اثر اتوسوکسیمید را تغییر دهند یا خوابآلودگی و سرگیجه را بیشتر کنند.
بیمار باید فهرست همه داروها، مکملها (مانند ویتامینها و فرآوردههای کمکی) و داروهای گیاهی خود را به پزشک یا داروساز اطلاع دهد.
مصرف اتوسوکسیمید در بارداری باید فقط با نظر پزشک انجام شود. از یک طرف، حملههای کنترلنشده میتوانند برای مادر و جنین (بچه درون رحم) خطرناک باشند؛ از طرف دیگر، مصرف هر دارویی در بارداری باید با دقت بررسی شود.
اگر بیمار قصد بارداری دارد، باردار شده یا احتمال بارداری میدهد، نباید دارو را خودسرانه قطع کند. پزشک ممکن است مقدار دارو، زمان مصرف، آزمایشها یا برنامه پیگیری را تغییر دهد.
اتوسوکسیمید میتواند وارد شیر مادر شود. در دوران شیردهی، پزشک وضعیت نوزاد از نظر خوابآلودگی، شیر خوردن، وزنگیری و بیحالی را بررسی میکند و سپس درباره ادامه مصرف دارو تصمیم میگیرد.
اتوسوکسیمید در کودکان مبتلا به تشنج غیابی کاربرد زیادی دارد، اما درمان باید با پیگیری منظم همراه باشد. تعداد حملهها، خواب، اشتها، وزن، رفتار، تمرکز و وضعیت مدرسه کودک باید در طول درمان بررسی شود.
در سالمندان، احتمال خوابآلودگی، سرگیجه و اختلال تعادل ممکن است بیشتر باشد. بنابراین پزشک ممکن است دارو را با احتیاط بیشتری شروع کند.
در بیماران دارای مشکل کبدی (اختلال در کار عضوی که داروها را پردازش میکند)، مشکل کلیوی (اختلال در دفع مواد زائد بدن)، بیماریهای خونی (مشکلات مربوط به سلولهای خون) یا سابقه حساسیت دارویی، مصرف اتوسوکسیمید نیاز به دقت و پیگیری بیشتری دارد.
قطع ناگهانی اتوسوکسیمید میتواند باعث برگشت تشنج یا بیشتر شدن تعداد حملهها شود. حتی اگر بیمار مدت زیادی حمله نداشته باشد، نباید بدون نظر پزشک دارو را قطع کند.
اگر پزشک تصمیم بگیرد دارو قطع شود، معمولاً مقدار آن را بهتدریج کم میکند. کاهش آهسته دارو به بدن فرصت میدهد سازگار شود و احتمال برگشت حملهها کمتر شود.
اثر اتوسوکسیمید ممکن است از چند روز تا چند هفته بعد از شروع درمان بهتر دیده شود. در بعضی بیماران، کاهش حملهها زودتر اتفاق میافتد و در بعضی دیگر، پزشک باید مقدار دارو را بهتدریج تنظیم کند.
مدت ماندگاری دارو در بدن به سن، وزن، وضعیت کبد و کلیه، مقدار مصرف و داروهای همزمان بستگی دارد. به همین دلیل برنامه مصرف برای همه بیماران یکسان نیست.
پزشک ممکن است آزمایش خون (بررسی نمونه خون برای دیدن وضعیت بدن)، بررسی سلولهای خونی (بخشهایی از خون که در دفاع بدن، اکسیژنرسانی و بند آمدن خونریزی نقش دارند)، آزمایش کبد و آزمایش کلیه را درخواست کند. این آزمایشها برای اطمینان از ایمنی درمان و تشخیص زودهنگام عوارض انجام میشوند.
اتوسوکسیمید معمولاً برای تشنج غیابی انتخاب مهمی است، اما تنها داروی موجود نیست. داروهایی مانند والپروات، دپاکین، لاموتریژین و برخی داروهای دیگر نیز ممکن است در شرایط خاص استفاده شوند.
انتخاب بین اتوسوکسیمید و داروهای مشابه به نوع تشنج، سن بیمار، عوارض احتمالی، بیماریهای همراه، وضعیت بارداری، داروهای همزمان و نظر پزشک بستگی دارد. اگر بیمار فقط تشنج غیابی داشته باشد، اتوسوکسیمید ممکن است گزینه مناسبی باشد؛ اما اگر بیمار تشنجهای دیگری هم داشته باشد، پزشک ممکن است داروی دیگری را ترجیح دهد.
اتوسوکسیمید ممکن است با نامهای مختلف، تولید ایرانی یا خارجی شناخته شود. تفاوت نامها همیشه به معنای تفاوت قطعی در اثر دارو نیست؛ مهم این است که ماده اصلی، مقدار دارو، شکل دارویی و کیفیت محصول معتبر باشد.
بیمار نباید فقط بر اساس خارجی یا ایرانی بودن دارو، آن را عوض کند. تغییر برند، شکل دارو یا مقدار مصرف باید با نظر پزشک یا داروساز انجام شود، بهویژه در داروهای ضدتشنج که منظم بودن مصرف در کنترل حملهها اهمیت زیادی دارد.
زارونتین یکی از نامهای تجاری اتوسوکسیمید است. یعنی ماده اصلی آن اتوسوکسیمید است، اما نام روی بستهبندی ممکن است زارونتین باشد. با این حال، بیمار باید همان دارویی را مصرف کند که پزشک یا داروساز تأیید کرده است.
اتوسوکسیمید یکی از داروهای رایج برای تشنج غیابی کودکان است. تشنج غیابی یعنی کودک برای چند ثانیه خیره میشود، پاسخ نمیدهد و سپس به حالت عادی برمیگردد. مناسب بودن این دارو برای هر کودک باید توسط پزشک مشخص شود.
اتوسوکسیمید معمولاً برای تشنج غیابی استفاده میشود و برای تشنج بزرگ انتخاب اصلی نیست. تشنج بزرگ معمولاً حملهای شدیدتر است که ممکن است با افتادن، سفت شدن بدن، تکانهای شدید یا بیهوشی همراه باشد. اگر بیمار چند نوع تشنج دارد، پزشک ممکن است داروی دیگری را انتخاب کند.
شربت اتوسوکسیمید باید با پیمانه یا سرنگ اندازهگیری دارویی داده شود، نه با قاشق معمولی. مقدار دارو باید دقیق باشد. اگر کودک بعد از مصرف دارو استفراغ کند، خانواده نباید خودسرانه دوز را تکرار کند و بهتر است از پزشک یا داروساز راهنمایی بگیرد.
زمان مصرف اتوسوکسیمید به نسخه پزشک بستگی دارد. بعضی بیماران آن را صبح، بعضی شب و بعضی در دو نوبت مصرف میکنند. مهمترین نکته، مصرف منظم در ساعتهای ثابت است.
اگر بیمار زود متوجه فراموشی شود، میتواند دارو را مصرف کند؛ اما اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، معمولاً نباید دوز دو برابر مصرف شود. در صورت تکرار فراموشی، بهتر است برای تنظیم برنامه مصرف از پزشک یا داروساز کمک گرفته شود.
اثر اتوسوکسیمید ممکن است در برخی بیماران طی چند روز دیده شود، اما در بسیاری از افراد چند هفته زمان لازم است. گاهی پزشک باید مقدار دارو را آرامآرام تنظیم کند تا حملهها بهتر کنترل شوند.
ادامه تشنج میتواند به دلایل مختلف باشد؛ مانند کم بودن مقدار دارو، مصرف نامنظم، نیاز به زمان بیشتر، وجود نوع دیگری از تشنج یا تداخل دارویی (اثر گذاشتن داروها روی هم). بیمار نباید خودسرانه مقدار دارو را تغییر دهد و باید موضوع را با پزشک مطرح کند.
بله، خوابآلودگی، خستگی و بیحالی از عوارض ممکن اتوسوکسیمید هستند. اگر این حالت شدید باشد، روی درس یا کار اثر بگذارد، یا همراه با گیجی و اختلال تعادل باشد، باید به پزشک اطلاع داده شود.
اتوسوکسیمید بیشتر ممکن است باعث کاهش اشتها، تهوع یا ناراحتی معده شود و در بعضی افراد کاهش وزن ایجاد کند. چاقی عارضه اصلی این دارو محسوب نمیشود، اما هر تغییر وزن مهم، بهویژه در کودکان، باید پیگیری شود.
در موارد نادر، اتوسوکسیمید میتواند روی کبد، کلیه یا خون اثر بگذارد. کبد به پردازش داروها کمک میکند، کلیه مواد زائد را از بدن دفع میکند و خون شامل سلولهایی است که برای دفاع بدن، انرژی و بند آمدن خونریزی مهم هستند. به همین دلیل پزشک ممکن است آزمایش دورهای درخواست کند.
مصرف اتوسوکسیمید در بارداری باید با نظر پزشک باشد. قطع ناگهانی دارو میتواند باعث برگشت تشنج شود و خود تشنج هم ممکن است برای مادر و جنین خطر داشته باشد. اگر بیمار باردار است یا قصد بارداری دارد، باید پیش از هر تغییر در دارو با پزشک مشورت کند.
اتوسوکسیمید اعتیادآور محسوب نمیشود؛ یعنی وابستگی شبیه مواد اعتیادآور ایجاد نمیکند. با این حال، بدن برای کنترل تشنج به مصرف منظم دارو نیاز دارد و قطع ناگهانی آن میتواند باعث برگشت حملهها شود.
قطع ناگهانی اتوسوکسیمید ممکن است باعث برگشت تشنج، بیشتر شدن تعداد حملهها یا شدیدتر شدن آنها شود. اگر لازم باشد دارو قطع شود، پزشک معمولاً مقدار آن را بهتدریج کم میکند.
بهتر بودن اتوسوکسیمید، والپروات یا دپاکین به نوع تشنج و شرایط بیمار بستگی دارد. دپاکین یکی از نامهای رایج داروی والپروات است. برای تشنج غیابی، اتوسوکسیمید میتواند گزینه مناسبی باشد، اما اگر بیمار انواع دیگری از تشنج هم داشته باشد، پزشک ممکن است والپروات، دپاکین یا داروی دیگری را مناسبتر بداند.
اتوسوکسیمید به عنوان استاندارد طلایی و نخستین انتخاب در درمان صرع کوچک شناخته میشود. این دارو با مسدود کردن اختصاصی کانالهای کلسیمی نوع تی در تالاموس، از تخلیه بار الکتریکی غیرطبیعی که منجر به حملات غیاب میشود، جلوگیری میکند. در ادامه، موارد مصرف این دارو با تمرکز بر کاربردهای بالینی برای پزشکان آورده شده است:
موارد مصرف تایید شده
اتوسوکسیمید از طریق مهار اختصاصی و انتخابی مسیرهای عصبی خاصی در مغز عمل میکند که مستقیماً مسئول ایجاد حملات غیاب هستند.
درک ویژگیهای فارماکوکینتیک اتوسوکسیمید برای تنظیم دقیق دوز، جلوگیری از مسمومیت و رسیدن به حداکثر اثربخشی بالینی ضروری است.
موارد منع مصرف و احتیاط در بیماریهای خاص
هشدارهای جامع و کاربردی اتوسوکسیمید در عملکرد بالینی
تجویز اتوسوکسیمید علیرغم اثربخشی بالا در درمان صرع غیاب، نیازمند پایش دقیق بالینی و آزمایشگاهی است. پزشکان باید پیش از شروع و در طول درمان، موارد زیر را به دقت مد نظر قرار دهند:
توصیههای دارویی جهت آموزش به بیمار (توسط پزشک)
موفقیت درمان و کاهش عوارض جانبی اتوسوکسیمید وابستگی زیادی به آگاهی بیمار از نحوه مصرف و علائم هشداردهنده دارد. پزشک باید موارد زیر را به روشنی برای بیمار یا والدین کودک شرح دهد:
برای دسترسی به اطلاعات تخصصی و جامع در زمینه مقدارمصرف، فارماکولوژی،تداخلات دارویی و راهنماییهای کلینیکی،از وبسایت Medscape استفاده کنید.
Drugs.comبرای بررسی دقیق دوزها،عوارض جانبی،هشدارها و جزئیات کاربرد داروها،میتوانید به وبسایت Drugs.com مراجعه کنید.
در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است: مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.
| کد ژنریک | نام شکل دارویی | پرخطر | دما | حیاتی | برچسب هشدار بالا |
|---|---|---|---|---|---|
| 07651 |
کپسول اتوسوکسیماید |
||||
| 00514 |
کپسول اتوسوکسیماید |
||||
| 00513 |
شربت اتوسوکسیماید |
||||
| 52620 | |||||
| 52957 |
با سلام دختر من 5 سالشه. داروی اتوسوکسیمید برای صرع غیابی دکتر تجویز کرده. 5 سی سی صبح 5 سی سی شب. شربت المانی اش زارونتین رو پیدا کردیم . الان تموم داره میشه و داروخانه فقط ایرانی الحاوی پیدا شده. ایا ترکیب اینا متفاوته؟ می تونم شربت ایرانی را بدهم؟ عوارض ایرانی بیشتر نیست؟ دکترش گفته من تجربه شربت ایرانی رو برای مریض ندارم هیچ نظری هم ندارم...نمی دانم چه کار باید بکنم
پسرم ۸سالشه که تا حالا شربت اتوسوکسیمید مصرف کرده ولی شربت پیدا نشده ولی قرصش هست باید هر دفعه یک قرص بهش بدم
سلام دخترم 16سالش هست و چندین ساله که ازاین شربت استفاده میکنه ولی الان برای تهیه دارو به مشکل برخوردیم چون نیست در بازار، دکتر ش گفته قطع کنید ،چه کنم یکدفعه قطع شدن دارو مشکلی ایجاد نمی کنه؟
سلام سال نو مبارک من پسرم صرع مقاوم داره الان ده روزه این قرص مصرف می کنه هفته اول که یکی میخورد بهتر بود ولی از هفته دوم که دوتا شده کاملا بی اشتها شده و بی حاله و تشنج هاش بیشتر شده تقریبا آیا همون یک قرص رو بهش بدم کافیه و بازم با دو قرص ادامه بدم ایام عیدم هست دکترش نیست چکار کنم
سلام پسرم تقریبا یک ساله هست ک از کپسول اتوسوکسیمید استفاده میکنه خیرگی چشم داشت یعنی دو سه ثانیه ی جا خیره میشد و حرفی نمیزد و بعد به حالت اولش برمیگشت دکتر تشخیص این دارو رو به ما داد و یک ساله دارم استفاده میکنم خیلی خوب شده علائم و نمیبینم ولی الان سه روزه ک دو سه بار دیدم چیکار کنم.؟
دکتر سمانه شبان - داروساز (1399/4/16)
سلام برای تنظیم مجدد دوز دارو به پزشک معالج مراجعه کنین.
سلام دخترم از ۶ اسفند داره کپسولش رو میخوره تا حالا سه بار تشنج کرده و حالت تهوع داره و سکسکه و آروغ زیاد می زنه ،۱۷ ساله ش،الان عیده و دکترش نیست چیکار کنم؟؟؟؟
دکتر ناصر عمادی - داروساز (1399/1/1)
سلام و درود سال نو مبارک پیشنهاد میشود از شیاف دیازپام جهت کنترل همراه با داروی فوق استفاده شود جهت تهوع از اندانسترون باز شونده در دهان (ادیترون 4) در هنگام تهوع شدید و نیم ساعت قبل از مصرف دارو استفاده کنید ولی حتما با پزشک خود مشورت کنید
سلام.من بچم شربت اتوسکسیماید مصرف میکنه دوسالو نیمشه روزی ده سیسی.الان به سختی شربت میخوره میشه به جای شربت دوتا قرص بهش بدم.دکترش رفته خارج ودسترسی ندارم.ممنون
باعرض سلام من دخترم مریضی تشنج داره کپسول اتوسوکسیمید استفاده میکنه از موقع مصرف این دارو کف دست وپاهاش شدید عرق میکنه میخواستم ببینم مشکلی نداره
سلام من پسرم مریضی صرع داره شربتو بهش میدم خوب شده ولی اگه قطعش کنم دوباره میادسراغش.نمیدونم تاکی بایدبدم ایا برا کبدو کلیه ضرر داره از این مورد خیلی میترسم
دکتر محسن صنیعی - داروساز، مدیر وب سایت دارویاب (1398/5/18)
در حال حاضر کنترل بیماری فرزندتان مهمتر است. با مقادیر درمانی عوارض کبدی و کلیوی برای این دارو گزارش نشده است.
سلام من نه ماه قرس اتوکسمید مصرف میکردم هیچ جوابی نگرفتم ودیدم دکترم بده دکترمو عوض کردم والان سه هفته دارم شربت اتوکسمید میخورم وهیچ جوابی نگرفتم دوز مصرف شربت 2/5 سی سی میخورم توروخدا بگین من چیکار کنم اهل نیشابور هستم 17 سالمه خیلی برای همه که دوثانیه به یک جا خیره میشم اذیت میشم وبقیه مسخرم میکنن لطفا بگین چیکار کنم این شربتم که گفتم سه هفته اما نمیدونم جواب میده یانه
به نظرم ۲.۵ سی سی کافی نیست. با پزشکتون در این خصوص مشورت کنید. ممکنه پزشک دارو را عوض کنند.