اسپری فلوهیل 250 حاوی فلوتیکازون و برای کنترل آسم است. با کاربردها، عوارض، نحوه مصرف، دوز، تداخلات و هشدارهای این اسپری آشنا شوید.
اسپری فلوهیل یک داروی استنشاقی با دوز مشخص است که برای کاهش التهاب مجاری تنفسی و کنترل آسم استفاده میشود. ماده مؤثر موجود در این دارو فلوتیکازون است. این فرآورده با قدرت ۲۵۰ میکروگرم در هر دوز، توسط شرکت سیپلا در هند تولید میشود و داروسازی کوشان فارمد واردکننده آن است.
فلوهیل در دسته کورتیکواستروئیدهای استنشاقی (داروهای ضدالتهابی که از طریق تنفس به ریهها میرسند) قرار میگیرد. این دارو با مهار التهاب راههای هوایی میتواند به کنترل بهتر نشانههای آسم کمک کند.
فلوهیل یک داروی کنترلکننده است و نباید برای برطرفکردن فوری حمله شدید آسم استفاده شود. این فرآورده با قدرت ۵۰ میکروگرم در هر پاف و در بستههای ۱۲۰ پافی نیز معرفی شده است. برای مصرف، همواره قدرت درجشده روی بسته و دستور پزشک را ملاک قرار دهید.
فلوهیل برای پیشگیری و کنترل نشانههای آسم و التهاب طولانیمدت مجاری تنفسی تجویز میشود. استفاده منظم از این دارو ممکن است خسخس سینه، سرفه ناشی از آسم، تنگی نفس و احساس سنگینی یا فشار در قفسه سینه را کاهش دهد.
درصورتیکه تماس با مواد حساسیتزا موجب تشدید آسم شود، پزشک ممکن است فلوهیل را به برنامه درمانی بیمار اضافه کند. این دارو برای درمان تمام انواع حساسیت کاربرد ندارد و تجویز آن به نوع و شدت بیماری وابسته است.
پزشک ممکن است فلوهیل را برای سرفه یا تنگی نفسی تجویز کند که در اثر التهاب و باریکشدن راههای هوایی ناشی از آسم ایجاد شده است. اثر دارو بهتدریج ظاهر میشود و استفاده منظم برای دستیابی به نتیجه مناسب ضروری است؛ بنابراین فلوهیل گزینه مناسبی برای رفع فوری تنگی نفس ناگهانی نیست.
اگر پس از مصرف دارو تنگی نفس تشدید شد یا علائمی مانند خسخس شدید، کبودی لبها و احساس خفگی به وجود آمد، باید فوراً ارزیابی پزشکی انجام شود.
همه مصرفکنندگان فلوهیل دچار عارضه نمیشوند. بااینحال، ممکن است برخی افراد علائمی مانند تحریک یا سوزش گلو، سرفه بعد از استنشاق، ناراحتی گلو، سردرد، سرگیجه یا خشکی دهان را تجربه کنند.
برونشیت (التهاب راههای هوایی ریه)، سینوزیت و عفونتهای بخش فوقانی دستگاه تنفسی نیز از عوارض احتمالی این دارو محسوب میشوند. در صورت شدید یا طولانیشدن سردرد و سرگیجه، موضوع را با پزشک در میان بگذارید.
خوابآلودگی و تپش قلب در گروه عوارض رایج فلوهیل قرار ندارند؛ بااینحال، اگر این علائم ادامه پیدا کردند، لازم است علت آنها بررسی شود.
تغییر یا گرفتگی صدا، تحریک گلو و برفک دهان از عوارض موضعی احتمالی فلوهیل به شمار میروند. برفک دهان میتواند با ایجاد لکههای سفید، درد، سوزش یا احساس ناراحتی هنگام بلع همراه باشد.
پس از هر نوبت مصرف، دهان خود را با آب بشویید و آب را بیرون بریزید تا احتمال بروز این عوارض کمتر شود. مشاهده لکههای سفید، درد دهان یا ادامهداشتن گرفتگی صدا باید به پزشک اطلاع داده شود.
استفاده طولانیمدت از فلوهیل باید زیر نظر پزشک صورت گیرد. مصرف دوزهای بالا یا ادامه درمان برای مدت طولانی ممکن است احتمال بروز عوارض مرتبط با کورتیکواستروئیدها را افزایش دهد و به پایش پزشکی نیاز داشته باشد.
در درمانهای طولانی، بهخصوص در کودکان، ممکن است پزشک رشد، سلامت استخوانها و چشمها و همچنین نشانههای جذب عمومی دارو را بررسی کند. عفونتهای مکرر، برفک دهان، گرفتگی مداوم صدا یا بدترشدن علائم تنفسی را به پزشک گزارش دهید.
ایجاد خسخس یا تنگی نفس شدید بلافاصله پس از استفاده از اسپری ممکن است نشانه باریکشدن ناگهانی راههای هوایی یا واکنش حساسیتی باشد. تورم صورت، لبها، زبان یا گلو و بروز ضایعات پوستی شدید به مراقبت فوری پزشکی نیاز دارد.
فلوهیل را دقیقاً مطابق دستور پزشک استفاده کنید. قبل از هر بار مصرف، اسپری را بهخوبی تکان دهید. ابتدا بازدم انجام دهید، سپس دهانه اسپری را داخل دهان قرار دهید و لبها را بهطور کامل دور آن ببندید.
هنگام آغاز یک دم آهسته و عمیق، محفظه را فشار دهید تا دارو آزاد شود. پس از ورود دارو، نفس خود را حدود ۱۰ ثانیه یا تا زمانی که احساس ناراحتی نمیکنید نگه دارید و سپس بهآرامی بازدم کنید.
اگر پزشک بیش از یک پاف تجویز کرده است، فاصله توصیهشده میان پافها را رعایت کنید. برای اطمینان از روش صحیح مصرف یا بررسی نیاز به محفظه واسط، میتوانید از پزشک یا داروساز کمک بگیرید.
بعد از هر نوبت استفاده، دهان را با آب بشویید و آب را قورت ندهید. رعایت این نکته میتواند احتمال بروز برفک دهان، تحریک گلو و گرفتگی صدا را کاهش دهد.
دهانه اسپری را حداقل هفتهای یکبار با پارچه یا دستمال خشک و تمیز پاک کنید. محفظه و قطعات اسپری را داخل آب قرار ندهید، مگر آنکه در دستور مصرف همراه فرآورده روش دیگری توصیه شده باشد.
فلوهیل بهصورت استنشاقی استفاده میشود و مصرف آن ارتباط مستقیمی با خوردن غذا ندارد. دارو را در زمانهای تعیینشده مصرف کنید؛ پیروی از برنامه نسخه و اجرای درست روش استنشاق از زمان مصرف نسبت به غذا مهمتر است.
دوز فلوهیل با توجه به قدرت فرآورده، سن بیمار، شدت آسم، پاسخ به درمان و تشخیص پزشک تعیین میشود. قدرتهای ۵۰ و ۱۲۵ میکروگرم در هر پاف را نباید بهصورت مستقیم جایگزین یکدیگر کرد.
تعداد پاف و دفعات استفاده در بیماران مختلف یکسان نیست. اگر علائم کنترل نشدند، بدون مشورت پزشک مقدار دارو را افزایش ندهید. فلوهیل معمولاً باید بهطور منظم و برای کنترل بیماری مصرف شود، نه اینکه فقط هنگام ایجاد علائم مورد استفاده قرار گیرد.
اگر مصرف یک نوبت را فراموش کردید و تا نوبت بعدی زمان کافی باقی مانده است، دوز فراموششده را استفاده کنید. چنانچه به زمان مصرف نوبت بعدی نزدیک هستید، از دوز فراموششده صرفنظر کرده و برنامه معمول خود را ادامه دهید.
برای جبران نوبت ازدسترفته، تعداد پافها را دو برابر نکنید و زمانبندی مصرف را نیز بدون نظر پزشک تغییر ندهید.
استفاده از فلوهیل بیش از مقدار تجویزشده ممکن است خطر عوارض ناشی از کورتیکواستروئیدها را بیشتر کند. بعضی از این عوارض ممکن است با فاصله زمانی ظاهر شوند.
اگر مقدار زیادی از دارو بهطور اتفاقی مصرف شد، بهویژه اگر مصرفکننده کودک باشد، با پزشک یا مرکز درمانی تماس بگیرید. برای جبران این اتفاق، دوزهای بعدی را خودسرانه حذف یا دو برابر نکنید.
استفاده از فلوهیل در سهماهه نخست بارداری باید با ارزیابی و تجویز پزشک انجام شود. پزشک برای تصمیمگیری، شدت آسم، وضعیت سلامت مادر، قدرت دارو و ضرورت ادامه درمان را بررسی میکند.
اگر باردار هستید یا برای بارداری برنامه دارید، قبل از شروع دارو یا هرگونه تغییر و قطع آن با پزشک مشورت کنید. قطع ناگهانی و خودسرانه فلوهیل ممکن است موجب اختلال در کنترل آسم شود.
در دوره شیردهی، پزشک باید از مصرف فلوهیل مطلع باشد. ادامه یا تغییر درمان بر اساس وضعیت مادر، مقدار داروی مصرفی و شرایط نوزاد تعیین میشود. بدون نظر پزشک مصرف دارو را متوقف نکنید.
فلوهیل برخلاف داروهای سریعالاثر، با یک پاف اثر کامل و فوری ایجاد نمیکند. کاهش التهاب ممکن است بعد از چند روز آغاز شود و برای رسیدن به حداکثر اثر، معمولاً چند روز تا چند هفته استفاده منظم لازم است.
مدت اثر دارو به عواملی مانند مقدار و دفعات مصرف، شدت بیماری و واکنش بدن به درمان بستگی دارد. حتی در صورت بهترشدن علائم، برنامه مصرف را بدون هماهنگی با پزشک تغییر ندهید.
فلوهیل برای برطرفکردن سریع حمله شدید آسم ساخته نشده است. در صورت بروز تنگی نفس شدید یا احساس خفگی، داروی سریعالاثر را تنها مطابق برنامه درمانی تعیینشده توسط پزشک مصرف کنید.
اگر علائم کنترل نمیشوند، نیاز به داروی تسکیندهنده بیشتر از گذشته شده یا شدت خسخس افزایش یافته است، برای ارزیابی درمان به پزشک مراجعه کنید.
فلوهیل معمولاً باعث اعتیاد یا وابستگی رفتاری نمیشود؛ اما کنترل مناسب آسم به استفاده منظم از داروی کنترلکننده نیاز دارد. قطع خودسرانه دارو ممکن است موجب بازگشت خسخس، سرفه، تنگی نفس یا فشار قفسه سینه شود.
منظور از «ترک» فلوهیل، متوقفکردن درمان است و ارتباطی با اعتیاد ندارد. تصمیم درباره کاهش دوز یا قطع دارو باید با توجه به میزان کنترل بیماری و نظر پزشک گرفته شود.
متوقفکردن ناگهانی فلوهیل ممکن است کنترل آسم را کاهش دهد و باعث تشدید علائم تنفسی شود. در افرادی که برای مدت طولانی یا با دوز بالا از دارو استفاده کردهاند، ممکن است پزشک کاهش تدریجی دوز یا بررسیهای بیشتر را ضروری بداند.
در صورت بازگشت تنگی نفس، ایجاد خسخس شدید یا احساس خفگی پس از قطع دارو، پیگیری پزشکی لازم است.
فلوهیل برای کاهش و کنترل التهاب مجاری تنفسی استفاده میشود؛ درحالیکه سالبوتامول یا آسمولین معمولاً با سرعت بیشتری راههای هوایی را باز میکنند. بنابراین کاربرد این داروها با یکدیگر متفاوت است.
ممکن است پزشک در برخی برنامههای درمانی این داروها را همزمان تجویز کند، اما دوز و تعداد دفعات مصرف هرکدام باید مطابق نسخه باشد. لرزش، بیقراری یا تپش قلب پس از مصرف را به پزشک گزارش کنید.
داروهایی مانند کتوکونازول، ایتراکونازول، بعضی داروهای ضدویروس و ترکیبات مؤثر بر تجزیه داروها در کبد ممکن است سطح فلوتیکازون را در بدن افزایش دهند و احتمال عوارض کورتیکواستروئیدی را بیشتر کنند.
این تداخل درباره تمام آنتیبیوتیکها صدق نمیکند؛ بااینحال، باید فهرست همه داروهای تجویزی، بدون نسخه و مکملهای مصرفی خود را در اختیار پزشک یا داروساز بگذارید. استفاده همزمان از فلوهیل و سایر داروهای کورتیکواستروئیدی نیز ممکن است به ارزیابی دقیقتری نیاز داشته باشد.
معمولاً تداخل مستقیم و مهمی میان الکل و فلوهیل گزارش نمیشود. بااینحال، مصرف الکل ممکن است در برخی افراد موجب تشدید بازگشت اسید معده یا علائم تنفسی شود. افراد مبتلا به بیماری کبدی یا کسانی که چند دارو مصرف میکنند، بهتر است درباره مصرف الکل با پزشک مشورت کنند.
افراد دارای حساسیت به فلوتیکازون یا هرکدام از ترکیبات تشکیلدهنده فرآورده نباید فلوهیل مصرف کنند. همچنین این دارو برای کنترل فوری حمله ناگهانی و شدید آسم یا تنگی نفس حاد مناسب نیست.
پیش از آغاز درمان، پزشک را از سابقه سل، عفونت درماننشده، عفونت قارچی دهان، بیماری کبدی، پوکی استخوان، آبسیاه یا آبمروارید مطلع کنید. ابتلا به این بیماریها همیشه مانع مصرف فلوهیل نیست، اما ممکن است مراقبت و بررسی بیشتری لازم باشد.
اگر از کورتیکواستروئید خوراکی یا تزریقی استفاده میکنید، پس از آغاز مصرف فلوهیل نباید داروی قبلی را بدون نظر پزشک کاهش دهید یا قطع کنید. تغییر شیوه درمان باید دقیقاً بر اساس برنامه تعیینشده توسط پزشک انجام شود.
افزایش فشار خون و تپش قلب از عوارض رایج فلوهیل محسوب نمیشوند، اما ممکن است در بعضی افراد یا بهدلیل مصرف داروهای دیگر مشاهده شوند. تپش قلب مداوم، درد قفسه سینه، غش یا سرگیجه شدید باید سریعاً بررسی شود.
خوابآلودگی نیز عارضه شناختهشده و شاخص این دارو نیست. بروز خوابآلودگی غیرعادی ممکن است به بیماری زمینهای یا سایر داروهای مصرفی مربوط باشد و نیاز به بررسی دارد.
افراد مبتلا به دیابت یا بیماری قلبی باید پیش از شروع فلوهیل، پزشک را از بیماریها و داروهای مصرفی خود آگاه کنند. در صورت استفاده طولانیمدت یا مصرف دوزهای بالا، ممکن است کنترل قند خون و ارزیابی وضعیت عمومی ضروری باشد.
بروز درد قفسه سینه، افزایش فشار خون یا تپش قلب پس از مصرف، بهخصوص در افراد دارای بیماری قلبی، باید بدون تأخیر به پزشک اطلاع داده شود.
امکان مصرف فلوهیل در کودکان به سن، شدت بیماری، قدرت دارو و نظر پزشک بستگی دارد. استفاده کودکان از این فرآورده باید با تجویز و نظارت پزشک باشد. در صورت ادامه درمان برای مدت طولانی، ممکن است پایش روند رشد کودک ضرورت پیدا کند.
سالمندان باید پزشک را از بیماریهای کبدی، قلبی و چشمی، پوکی استخوان، سابقه سل یا برفک دهان مطلع کنند. همچنین لازم است توانایی آنها در اجرای صحیح روش استفاده از اسپری بررسی شود.
فلوهیل با کاهش التهاب راههای هوایی میتواند به بهبود خسخس و سرفه خشک مرتبط با آسم کمک کند. بااینحال، بعضی افراد ممکن است بعد از استنشاق دارو دچار سرفه، سوزش یا تحریک گلو شوند.
رعایت روش صحیح استفاده و شستن دهان بعد از هر نوبت، میتواند احتمال ناراحتی و تحریک گلو را کمتر کند.
فلوهیل داروی اصلی برای درمان عفونت ریه یا درد قفسه سینه نیست. در برخی مصرفکنندگان ممکن است مواردی مانند برونشیت، سینوزیت یا عفونت قسمت فوقانی دستگاه تنفسی گزارش شود.
بروز درد جدید یا شدید در قفسه سینه، تب، خلط خونی، کبودی لبها یا تنگی نفس شدید نیازمند ارزیابی فوری پزشکی است.
فلوهیل ممکن است بهمرور زمان تنگی نفس مرتبط با آسم را کنترل کند. بااینحال، ایجاد ناگهانی تنگی نفس پس از مصرف میتواند نشانه تشدید آسم، واکنش حساسیتی یا باریکشدن ناگهانی راههای هوایی باشد.
در این وضعیت، مطابق برنامه اضطراری ارائهشده توسط پزشک عمل کنید و در صورت شدیدبودن نشانهها، بدون تأخیر به مرکز درمانی مراجعه کنید.
ازآنجاکه فلوهیل بهشکل استنشاقی مصرف میشود، عوارض اصلی آن معمولاً گوارشی نیستند. بااینحال، بلع باقیمانده دارو در دهان یا تحریک ناحیه گلو ممکن است در بعضی افراد ناراحتی گوارشی ایجاد کند.
استفاده درست از اسپری و شستوشوی دهان پس از مصرف، تماس دارو با دهان و گلو را کاهش میدهد. استفراغ، درد مداوم معده یا هر نشانه غیرمعمول دیگری باید به پزشک گزارش شود.
هنگامیکه فلوهیل بهصورت استنشاقی و مطابق مقدار تجویزشده مصرف شود، چاقی از عوارض معمول آن نیست. بااینحال، استفاده طولانیمدت یا مصرف مقدارهای بالا ممکن است میزان جذب عمومی کورتیکواستروئید را بیشتر کند.
در صورت مشاهده تورم، افزایش وزن غیرمنتظره یا تغییر محسوس اشتها، برای بررسی علت با پزشک مشورت کنید.
اسپری فلوهیل را مطابق دمای نوشتهشده روی بستهبندی و دور از رطوبت، نور مستقیم، یخزدگی و حرارت زیاد نگه دارید. محفظه اسپری تحت فشار است؛ بنابراین نباید سوراخ یا سوزانده شود و نباید آن را کنار شعله یا وسایل تولیدکننده گرما قرار داد.
اسپری را در خودرو یا محیطهای بسیار گرم رها نکنید و آن را دور از دسترس کودکان نگه دارید. حداقل هفتهای یکبار دهانه اسپری را با یک پارچه خشک و تمیز پاک کنید.
محفظه فلزی اسپری را در آب قرار ندهید. پیش از هر بار استفاده نیز تاریخ انقضا و سلامت ظاهری محفظه را کنترل کنید.
در صورت پایان تاریخ انقضای درجشده روی جعبه یا محفظه، آسیبدیدگی اسپری یا نگهداری آن در شرایط نامناسب، از دارو استفاده نکنید. شنیدهشدن صدای مایع یا محتویات هنگام تکاندادن اسپری، بهتنهایی نشانه باقیماندن دوز قابل مصرف نیست.
مدت حضور دارو در بدن با مدت کنترل علائم تفاوت دارد. اثر ضدالتهابی فلوهیل با استفاده منظم شکل میگیرد و تکمیل این اثر ممکن است چند روز تا چند هفته طول بکشد.
فلوهیل یک داروی کنترلکننده التهاب است؛ اما سالبوتامول و آسمولین معمولاً با سرعت بیشتری موجب بازشدن راههای هوایی میشوند. فلوهیل برای کنترل منظم و پیشگیری از علائم تجویز میشود و نمیتواند جایگزین داروی تسکیندهنده حمله شدید آسم باشد.
در بعضی برنامههای درمانی، پزشک ممکن است داروهای هر دو گروه را تجویز کند. در این شرایط، روش و زمان مصرف هر دارو باید مطابق نسخه رعایت شود.
فلوهیل و بکلومتازون هر دو در گروه کورتیکواستروئیدهای استنشاقی قرار دارند، اما ماده مؤثر، قدرت هر پاف، نوع وسیله استنشاق و میزان جذب آنها در بدن یکسان نیست.
نمیتوان تعداد پاف تعیینشده برای یکی از این فرآوردهها را مستقیماً برای دیگری استفاده کرد. جایگزینی این داروها باید با تعیین دوز مناسب و تحت نظر پزشک انجام شود.
با توجه به شرایط بیمار، ممکن است یک کورتیکواستروئید استنشاقی دیگر یا نوعی فرآورده ترکیبی جایگزین فلوهیل شود. باید توجه داشت که همه اسپریهای تنفسی کاربرد و عملکرد مشابهی ندارند.
پزشک برای انتخاب جایگزین مناسب، شدت آسم، میزان کنترل نشانهها، دفعات نیاز به داروی سریعالاثر، نوع دستگاه و توانایی بیمار برای استفاده صحیح از آن را بررسی میکند.
فلوهیل یا فلوهال توسط شرکت سیپلا در کشور هند تولید میشود و نمونه موجود در ایران ممکن است با واردکنندگی داروسازی کوشان فارمد عرضه شود. در نتیجه، اصطلاح «فلوهیل ایرانی» لزوماً نشاندهنده تولید داخلی این برند نیست.
ممکن است محصولات دیگری با ماده مؤثر مشابه در بازار موجود باشند؛ بااینحال، نام تجاری، قدرت هر پاف و نوع دستگاه باید با اطلاعات نسخه مطابقت داشته باشد.
ماده مؤثر موجود در فلوهیل فلوتیکازون است. این فرآورده بهصورت اسپری استنشاقی با دوز مشخص عرضه میشود. قدرتهای ۲۵۰ و ۱۲۵ میکروگرم در هر پاف را نباید مستقیماً جایگزین یکدیگر کرد.
فرآوردههای پودری استنشاقی یا اسپریهای ترکیبی ممکن است مقدار و روش مصرف متفاوتی داشته باشند؛ بنابراین جایگزینکردن آنها با فلوهیل بدون نظر پزشک توصیه نمیشود.
برخی افراد پس از استفاده منظم از فلوهیل، کاهش سرفههای شبانه، خسخس یا نیاز کمتر به داروی تسکیندهنده را تجربه میکنند. در مقابل، بعضی مصرفکنندگان ممکن است با گرفتگی صدا، تحریک گلو، سرفه هنگام مصرف یا برفک دهان مواجه شوند.
تجربه هر فرد با توجه به شدت آسم، مقدار دارو، نظم در مصرف و روش استفاده از اسپری متفاوت است. به همین دلیل، تجربه یک مصرفکننده نباید مبنای تجویز یا تغییر درمان فرد دیگری قرار گیرد.
اثر درمانی فلوهیل معمولاً بهتدریج ظاهر میشود و رسیدن به نتیجه کامل ممکن است به چند هفته استفاده منظم نیاز داشته باشد. کمترشدن خسخس، سرفه و بیدارشدن شبانه و همچنین بهبود توانایی انجام فعالیتهای روزمره میتواند نشانه کنترل بهتر آسم باشد؛ بااینحال، نتیجه درمان باید توسط پزشک ارزیابی شود.
بیاثر بهنظررسیدن فلوهیل ممکن است ناشی از مصرف نامنظم، روش نادرست استفاده، دوز نامناسب، انتظار برای اثر فوری یا وجود علت دیگری برای علائم باشد. پزشک یا داروساز میتواند شیوه استفاده از اسپری و نیاز احتمالی به محفظه واسط را بررسی کند.
سرفه کوتاهمدت پس از استفاده ممکن است در اثر تحریک گلو یا ورود نادرست ذرات دارو ایجاد شود. اگر بلافاصله بعد از مصرف، خسخس یا تنگی نفس شدت پیدا کرد، فرد باید فوراً تحت ارزیابی پزشکی قرار گیرد.
بله، پزشک ممکن است فلوهیل را برای کنترل سرفه و تنگی نفس ناشی از آسم تجویز کند. بااینحال، این دارو برای تمام علتهای سرفه یا نفستنگی مناسب نیست و نباید برای رفع فوری حمله آسم استفاده شود.
خوابآلودگی جزو عوارض معمول فلوهیل محسوب نمیشود. بااینحال، امکان بروز برفک دهان، تحریک گلو یا گرفتگی صدا وجود دارد. مصرف طولانیمدت یا استفاده از دوزهای بالا نیز ممکن است به بررسی و پایش پزشکی نیاز داشته باشد.
طول دوره استفاده از فلوهیل بر اساس میزان کنترل آسم و تشخیص پزشک مشخص میشود. برخی بیماران ممکن است به درمان طولانیمدت نیاز داشته باشند؛ اما کاهش دوز یا قطع دارو باید با نظر پزشک صورت گیرد.
سرفه پس از مصرف ممکن است بهدلیل تحریک گلو، دم سریع یا هماهنگنبودن فشار اسپری با عمل دم ایجاد شود. اصلاح روش استنشاق و در صورت توصیه پزشک، استفاده از محفظه واسط میتواند به کاهش این مشکل کمک کند.
تعداد پاف مورد نیاز بر اساس قدرت فرآورده، سن بیمار، شدت بیماری و دستور پزشک تعیین میشود. قدرتهای ۵۰ و ۱۲۵ میکروگرم جایگزین مستقیم یکدیگر نیستند و تعداد پافها را نباید خودسرانه افزایش داد.
فلوهیل ممکن است برای افرادی تجویز شود که برای پیشگیری و کنترل نشانههای آسم به یک داروی ضدالتهابی استنشاقی نیاز دارند. امکان مصرف آن در کودکان، سالمندان، زنان باردار و افراد مبتلا به بیماریهای کبدی، قلبی و چشمی یا عفونتهای تنفسی باید توسط پزشک بررسی شود.
اگر نشانههای آسم بهبود پیدا نکردند، بیدارشدنهای شبانه افزایش یافت، فعالیتهای روزانه محدود شد یا نیاز بیمار به داروی سریعالاثر بیشتر از حد معمول بود، پزشک باید برنامه درمان را بازبینی کند. تنگی نفس شدید، کبودی لبها یا اثرنکردن داروی تسکیندهنده به مراقبت فوری پزشکی نیاز دارد.
