کلروپرومازین چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

نورومازین محصول داروسازی تهران شیمی

کلروپرومازین چیست؟

کلروپرومازین یک داروی ضدروان‌پریشی است که برای کنترل بعضی اختلالات روانی و همچنین برخی مشکلات دیگر مثل تهوع شدید یا سکسکه مقاوم به درمان استفاده می‌شود. این دارو با اثر روی مواد شیمیایی مغز، به کاهش آشفتگی، بی‌قراری، توهم و بعضی علائم دیگر کمک می‌کند.

کلروپرومازین ممکن است باعث خواب‌آلودگی شود، به همین دلیل بعضی افراد آن را به عنوان داروی آرام‌بخش می‌شناسند. با این حال، مصرف آن باید فقط با تجویز پزشک باشد.

موارد مصرف کلروپرومازین

کلروپرومازین برای همه افراد و همه مشکلات مناسب نیست، اما پزشک ممکن است آن را در این موارد تجویز کند:

• روان‌پریشی
• اسکیزوفرنی
• بی‌قراری و تحریک‌پذیری شدید
• تهوع و استفراغ شدید
• سکسکه شدید و طول‌کشیده
• گاه برای آرام‌سازی کوتاه‌مدت در شرایط خاص

قرص نورمازین ۲۵ و قرص لارگاردین برای چیست؟

نورمازین ۲۵ و لارگاردین از نام‌های تجاری کلروپرومازین هستند. ماده مؤثره این داروها همان کلروپرومازین است و ممکن است برای کنترل علائم روان‌پریشی، تهوع شدید، بی‌قراری یا سکسکه مقاوم تجویز شوند.

عدد ۲۵ روی قرص معمولاً مقدار دارو را نشان می‌دهد، نه نوع بیماری. اینکه این دوز برای چه کسی مناسب است، فقط با نظر پزشک مشخص می‌شود.

کاربرد آمپول کلروپرومازین

آمپول کلروپرومازین معمولاً در شرایطی استفاده می‌شود که نیاز به اثر سریع‌تر وجود دارد یا فرد نمی‌تواند دارو را به شکل خوراکی مصرف کند. این شکل دارویی ممکن است در بعضی موارد بی‌قراری شدید، تهوع شدید یا شرایط خاص بیمارستانی استفاده شود.

تزریق این دارو باید توسط کادر درمان انجام شود، چون ممکن است باعث افت فشار، خواب‌آلودگی شدید یا عوارض دیگر شود.

نحوه مصرف کلروپرومازین

مقدار مصرف کلروپرومازین به علت تجویز، سن، وضعیت جسمی و پاسخ بدن به دارو بستگی دارد. این دارو ممکن است به شکل قرص یا آمپول تجویز شود و دوز آن در افراد مختلف یکسان نیست.

• دارو باید دقیقاً طبق نسخه مصرف شود.
• کم یا زیاد کردن دوز بدون اجازه پزشک درست نیست.
• در بعضی افراد درمان با دوز کم شروع می‌شود و بعد به‌تدریج تنظیم می‌شود.
• اگر چند نوبت در روز تجویز شده، بهتر است در ساعت‌های منظم مصرف شود.

نحوه مصرف کلروپرومازین

کلروپرومازین را می‌توان بسته به نظر پزشک با غذا یا بدون غذا مصرف کرد. اگر این دارو باعث ناراحتی معده شود، مصرف آن بعد از غذا ممکن است تحمل آن را بهتر کند.

چون کلروپرومازین در بعضی افراد خواب‌آلودگی ایجاد می‌کند، پزشک ممکن است زمان مصرف را طوری تنظیم کند که این عارضه کمتر آزاردهنده باشد.

خواب‌آلودگی و آرام‌بخشی با کلروپرومازین

کلروپرومازین می‌تواند خواب‌آور باشد و در بعضی افراد باعث احساس سنگینی، کاهش هوشیاری یا آرام‌شدن بیش از حد شود. به همین دلیل، در شروع درمان باید در رانندگی و کار با دستگاه‌های خطرناک احتیاط شود.

• خواب‌آلودگی از عوارض شناخته‌شده این دارو است.
• این دارو نباید خودسرانه فقط برای خواب مصرف شود.
• مصرف همزمان با الکل یا داروهای خواب‌آور می‌تواند این اثر را بیشتر کند.

عوارض شایع کلروپرومازین

بعضی عوارض این دارو نسبتاً شایع هستند و ممکن است در شروع درمان بیشتر دیده شوند:

• خواب‌آلودگی
• سرگیجه
• خشکی دهان
• یبوست
• تاری دید
• افت فشار، به‌ویژه هنگام بلند شدن
• افزایش وزن
• احساس ضعف یا بی‌حالی

اگر این عوارض شدید شوند یا ادامه پیدا کنند، بهتر است پزشک در جریان قرار گیرد.

لرزش، گرفتگی عضلات و عوارض حرکتی کلروپرومازین

کلروپرومازین ممکن است در بعضی افراد عوارض حرکتی ایجاد کند. این عوارض به دلیل اثر دارو روی بخش‌هایی از مغز رخ می‌دهند که حرکت بدن را تنظیم می‌کنند.

• لرزش دست
• سفتی عضلات
• گرفتگی گردن یا فک
• بی‌قراری حرکتی
• کند شدن حرکات

در صورت بروز این علائم، باید پزشک مطلع شود، چون گاهی نیاز به تنظیم دوز یا تغییر درمان وجود دارد.

عوارض جدی کلروپرومازین و سندرم بدخیم نورولپتیک

بعضی عوارض کلروپرومازین نادر اما مهم هستند و نیاز به اقدام فوری دارند. یکی از مهم‌ترین آن‌ها سندرم بدخیم نورولپتیک است؛ یعنی یک واکنش شدید و خطرناک به بعضی داروهای اعصاب.

• تب بالا
• سفتی شدید عضلات
• گیجی یا کاهش هوشیاری
• تپش قلب
• تعریق شدید
• نوسان فشار خون

در صورت بروز این علائم، مراجعه فوری پزشکی ضروری است.

عوارض گوارشی و دفعی کلروپرومازین

کلروپرومازین می‌تواند روی دستگاه گوارش و دفع اثر بگذارد. بعضی از این عوارض خفیف هستند، اما اگر شدید شوند باید بررسی شوند.

• خشکی دهان
• یبوست
• تهوع
• نفخ
• مشکل در دفع ادرار

برای کاهش یبوست معمولاً نوشیدن آب کافی، تحرک بدنی و رعایت رژیم غذایی مناسب کمک‌کننده است، مگر اینکه پزشک دستور دیگری داده باشد.

کلروپرومازین و تاری دید، احتباس ادرار و حساسیت به نور

بعضی افراد هنگام مصرف کلروپرومازین دچار تاری دید، سختی در ادرار کردن یا حساسیت بیشتر پوست و چشم به نور خورشید می‌شوند.

• تاری دید ممکن است در شروع درمان بیشتر دیده شود.
• احتباس ادرار (یعنی سخت خارج شدن ادرار) نیاز به توجه دارد.
• حساسیت به نور می‌تواند خطر آفتاب‌سوختگی را بیشتر کند.

در زمان مصرف این دارو بهتر است از نور شدید آفتاب تا حد امکان پرهیز شود و از پوشش مناسب استفاده شود.

تأثیر کلروپرومازین بر وزن، هورمون‌ها و مسائل جنسی

کلروپرومازین ممکن است روی اشتها، وزن و بعضی هورمون‌های بدن اثر بگذارد. این موضوع می‌تواند باعث بروز تغییراتی در قاعدگی یا میل جنسی شود.

• افزایش وزن
• اختلال در قاعدگی
• ترشح شیر از پستان بدون بارداری
• کاهش میل جنسی
• اختلال در عملکرد جنسی

اگر این تغییرات برای فرد آزاردهنده باشند، باید با پزشک مطرح شوند.

تداخلات دارویی کلروپرومازین

کلروپرومازین با بعضی داروها و مواد دیگر تداخل دارد و ممکن است عوارض آن‌ها را بیشتر کند یا خطرناک شود. مهم‌ترین موارد عبارت‌اند از:

• الکل
• لیتیوم
• داروهای ضدافسردگی
• داروهای خواب‌آور و آرام‌بخش
• مسکن‌های مخدر
• بعضی داروهای فشار خون
• بعضی داروهای ضدتشنج
• داروهایی که روی ضربان قلب اثر می‌گذارند

پیش از شروع درمان، باید فهرست همه داروها، مکمل‌ها و داروهای گیاهی به پزشک یا داروساز گفته شود.

تداخل کلروپرومازین با الکل و داروهای اعصاب دیگر

مصرف همزمان کلروپرومازین با الکل یا بعضی داروهای اعصاب می‌تواند خواب‌آلودگی، گیجی، افت فشار و کاهش هوشیاری را بیشتر کند. در بعضی موارد، این تداخل ممکن است جدی باشد.

• الکل می‌تواند اثر آرام‌بخشی دارو را شدیدتر کند.
• لیتیوم نیاز به احتیاط و پیگیری پزشکی دارد.
• مصرف همزمان با داروهای ضدافسردگی یا خواب‌آور باید فقط با نظر پزشک باشد.

مصرف کلروپرومازین در بارداری و شیردهی

مصرف کلروپرومازین در بارداری و شیردهی باید با احتیاط کامل و فقط با نظر پزشک انجام شود. در این دوره‌ها، پزشک معمولاً سود و زیان دارو را با دقت بررسی می‌کند.

خودسرانه شروع یا قطع کردن دارو در بارداری یا شیردهی درست نیست، چون هم علائم بیماری و هم عوارض دارو می‌توانند برای مادر و نوزاد مهم باشند.

مصرف کلروپرومازین در کودکان و سالمندان

کلروپرومازین در کودکان و سالمندان نیاز به دقت بیشتری دارد. در این گروه‌ها، بدن ممکن است به دارو حساس‌تر باشد و عوارض با دوزهای پایین‌تر هم دیده شوند.

• در کودکان، دوز باید دقیق و بر اساس نظر پزشک باشد.
• در سالمندان، خطر خواب‌آلودگی، افت فشار، زمین خوردن و گیجی بیشتر است.
• در سالمندان، احتمال بعضی عوارض حرکتی و ادراری هم بیشتر می‌شود.

قطع مصرف کلروپرومازین

کلروپرومازین به معنای رایج، داروی اعتیادآور محسوب نمی‌شود، اما قطع ناگهانی آن می‌تواند مشکل‌ساز باشد. اگر این دارو بدون نظر پزشک ناگهان قطع شود، ممکن است بعضی علائم ناخوشایند ایجاد شود یا علائم بیماری برگردد.

• بی‌خوابی
• بی‌قراری
• تهوع
• بازگشت علائم اصلی بیماری

به همین دلیل، کم کردن یا قطع دارو باید زیر نظر پزشک و معمولاً به‌صورت تدریجی انجام شود.

ماندگاری کلروپرومازین در بدن

زمان شروع اثر کلروپرومازین به علت مصرف و شکل دارویی آن بستگی دارد. بعضی اثرات مثل خواب‌آلودگی یا آرام‌شدن ممکن است نسبتاً زودتر دیده شوند، اما اثر کامل روی علائم روانی معمولاً زمان بیشتری می‌خواهد.

ماندگاری دارو در بدن در افراد مختلف یکسان نیست و به دوز، سن، وضعیت کبد و کلیه و شکل مصرف بستگی دارد.

مقایسه کلروپرومازین با هالوپریدول، ریسپریدون و الانزاپین

کلروپرومازین، هالوپریدول، ریسپریدون و الانزاپین همگی برای درمان بعضی اختلالات روانی به کار می‌روند، اما از نظر عوارض و شدت خواب‌آلودگی با هم تفاوت دارند.

• کلروپرومازین معمولاً خواب‌آلودگی و افت فشار بیشتری می‌دهد.
• هالوپریدول بیشتر با عوارض حرکتی شناخته می‌شود.
• ریسپریدون و الانزاپین از داروهای جدیدتر هستند.
• انتخاب بین این داروها به نوع بیماری، سن و وضعیت بیمار بستگی دارد.

جایگزین‌های دارویی کلروپرومازین

اگر کلروپرومازین برای فرد مناسب نباشد یا عوارض زیادی ایجاد کند، پزشک ممکن است داروی دیگری را به عنوان جایگزین انتخاب کند. نوع جایگزین به علت مصرف دارو بستگی دارد.

• هالوپریدول
• ریسپریدون
• الانزاپین
• کوتیاپین
• بعضی داروهای دیگر بسته به تشخیص پزشک

تغییر دارو نباید خودسرانه انجام شود.

نکات مهم و هشدارهای هنگام مصرف کلروپرومازین

در زمان مصرف کلروپرومازین رعایت چند نکته مهم است:

• از رانندگی و کارهای پرخطر در شروع درمان با احتیاط استفاده شود.
• بلند شدن ناگهانی از حالت نشسته یا خوابیده ممکن است سرگیجه ایجاد کند.
• مصرف الکل همزمان مناسب نیست.
• در هوای گرم باید مراقب کم‌آبی بدن بود.
• در صورت تب، سفتی عضلات، گیجی شدید یا تپش قلب باید فوراً به پزشک مراجعه شود.

سوالات پرتکرار درباره کلروپرومازین

آیا کلروپرومازین برای درمان تهوع و استفراغ شدید موثر است؟

بله، کلروپرومازین در بعضی موارد برای تهوع و استفراغ شدید تجویز می‌شود، اما این کاربرد باید با نظر پزشک باشد، چون این دارو عوارض مهمی هم دارد.

چه مقدار از کلروپرومازین در روز برای بزرگسالان مجاز است؟

مقدار مصرف به علت درمان و شرایط فرد بستگی دارد و یک عدد ثابت برای همه وجود ندارد. دوز مناسب فقط باید توسط پزشک تعیین شود.

چرا کلروپرومازین باعث لرزش و گرفتگی عضلات می‌شود؟

چون این دارو روی بخش‌هایی از مغز اثر می‌گذارد که حرکت را تنظیم می‌کنند. به همین دلیل ممکن است لرزش، سفتی یا گرفتگی عضلات ایجاد شود.

آیا مصرف کلروپرومازین در دوران بارداری برای جنین خطرناک است؟

مصرف آن در بارداری باید با احتیاط زیاد و فقط با نظر پزشک باشد. پزشک وضعیت مادر، شدت بیماری و خطرات احتمالی را با هم می‌سنجد.

عوارض قطع ناگهانی کلروپرومازین چیست و چند روز طول می‌کشد؟

قطع ناگهانی می‌تواند باعث بی‌قراری، بی‌خوابی، تهوع یا برگشت علائم بیماری شود. مدت آن در افراد مختلف فرق دارد و برای قطع دارو باید از پزشک کمک گرفت.

فرق کلروپرومازین با هالوپریدول در چیست؟

هر دو داروی ضدروان‌پریشی هستند، اما کلروپرومازین معمولاً خواب‌آلودگی و افت فشار بیشتری می‌دهد، در حالی که هالوپریدول بیشتر با عوارض حرکتی شناخته می‌شود.

آیا کلروپرومازین برای بی‌خوابی و آرام‌بخشی تجویز می‌شود؟

گاهی در شرایط خاص ممکن است اثر آرام‌بخش آن مورد توجه قرار گیرد، اما این دارو نباید خودسرانه فقط برای خواب یا آرام‌شدن مصرف شود.

سندرم بدخیم نورولپتیک ناشی از کلروپرومازین چه علائمی دارد؟

تب بالا، سفتی شدید عضلات، گیجی، تعریق، تپش قلب و نوسان فشار خون از علائم مهم آن هستند و نیاز به مراجعه فوری دارند.

آیا مصرف کلروپرومازین با الکل تداخل خطرناک دارد؟

بله، این ترکیب می‌تواند خواب‌آلودگی، گیجی، افت فشار و کاهش هوشیاری را شدیدتر کند و باید از آن پرهیز شود.

کلروپرومازین چند ساعت بعد از مصرف اثر خود را نشان می‌دهد؟

بعضی اثرات مثل خواب‌آلودگی یا آرام‌شدن ممکن است در مدت کوتاه‌تری ظاهر شوند، اما اثر کامل درمانی روی علائم روانی معمولاً زمان بیشتری نیاز دارد.

آیا کلروپرومازین باعث افزایش وزن و اختلال در قاعدگی می‌شود؟

بله، در بعضی افراد ممکن است افزایش وزن، تغییرات هورمونی، نامنظمی قاعدگی یا ترشح شیر از پستان دیده شود.

آیا می‌توان کلروپرومازین را بدون نسخه تهیه کرد؟

خیر، این دارو باید فقط با نسخه و زیر نظر پزشک مصرف شود، چون می‌تواند عوارض و تداخلات مهمی داشته باشد.

مصرف کلروپرومازین در سالمندان چه خطراتی دارد؟

در سالمندان خطر خواب‌آلودگی، افت فشار، گیجی، زمین خوردن، مشکل ادرار و بعضی عوارض حرکتی بیشتر است، بنابراین مصرف آن باید با دقت بیشتری انجام شود.

تجربه مصرف‌کنندگان از کلروپرومازین برای اسکیزوفرنی چگونه است؟

تجربه افراد یکسان نیست. بعضی بیماران از کاهش بی‌قراری و علائم روانی سود می‌برند، اما بعضی دیگر ممکن است خواب‌آلودگی یا عوارض حرکتی را آزاردهنده بدانند. ارزیابی نتیجه درمان باید با پزشک انجام شود.

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف کلروپرومازین

كلرپرومازين در اختلالات رواني نظير اسكيزوفرني، جنون، مانيا و نيز بصورت داروي كمكي در درمان هيجان شديد و اختلالات رواني-حركتي و نيز به عنوان ضد تهوع و درمان سكسكه شديد و پورفيري بكار مي‌رود.

مکانیسم اثر کلروپرومازین

*-ضدجنون فنوتیازینی آلیفاتیک
- بلوک گیرنده های پس سیناپسی دوپامینی D2 در مزولیمبیک مغز
- بلوک قوی آلفا آدرنرژیک و سرکوب ترشح هورمون های هیپوتالاموس و هیپوفیز
- اثر بر متابولیسم پایه، دمای بدن، ضعف، تون وازوموتور و استفراغ (از طریق سرکوب سیستم فعال کننده رتیکولار (RAS))

فارماکوکینتیک کلروپرومازین

*جذب: خوراکی سریع و کامل
فراهمی زیستی: خوراکی 32% (عبور اول کبدی قابل توجه)
شروع اثر:
عضلانی 15 دقیقه
خوراکی 60-30 دقیقه
طول اثر: خوراکی 6-4 ساعت (پیوسته رهش 12-10 ساعت)
اوج اثر: اثر آنتی ضدجنون 6 هفته تا 6 ماه
اتصال به پروتئین: 97-92%
متابولیسم: کبدی به صورت گسترده (توسط دمیتله و گلوکورونیده شدن و اکسیداسیون آمین به متابولیت های فعال و غیرفعال)
نیمه عمر:
فاز ابتدایی کودکان 1.1 ساعت، بزرگسالان 2 ساعت
فاز پایانی کودکان 7.7 ساعت بزرگسالان 30 ساعت
دفع: ادرار (<1%) طی 24 ساعت

منع مصرف کلروپرومازین

اين دارو در صورت بيماري قلبي، (كمي يا زيادي فشار خون) ضعف شديد CNS ، كوما، سندرم مادرزادي QT طولاني، سابقه آريتمي قلبي و نقايص ژنتيكي كه سبب كاهش فعاليت ايزوآنزيم P450شود، نبايد مصرف شود.

عوارض جانبی کلروپرومازین

*عوارض با درصد نامشخص:
قلبی عروقی: الکتروکاردیوگرام غیرطبیعی (تغییرات غیر اختصاصی QT)، افت فشار خون وضعیتی، سنکوپ، تاکی کاردی
سیستم اعصاب مرکزی: ادم مغزی، علایم شبه کاتاتونی، سرگیجه، خواب آلودگی، دیستونی (انقباض غیرعادی)، واکنش خارج هرمی، هایپرپیرکسی (تب خیلی شدید)، سندرم نورولپتیک بدخیم، پارکینسونیسم، علائم سایکوتیک، بی قراری، دیس کینزی تاردیو (حرکات مکرر غیرارادی)، دیستونی تاردیو
پوستی: درماتیت تماسی، لوپوس اریتماتوز جلدی، حساسیت پوست به نور، پیگمانته شدن پوست (خاکستری تیره)
غدد درون ریز و متابولیسم: افزایش وزن
گوارشی: آتونی (ضعف) کولون، یبوست، افزایش اشتها، تهوع، یبوست شدید، فلجی ایلئوم، خشکی دهان
ادراری تناسلی: احتقان پستان، اختلال انزال، تست بارداری مثبت کاذب ، ضعف جنسی، ترشح شیر، پریاپیسم، احتباس ادراری
هماتولوژی و انکولوژی: آگرانولوسیتوز، آنمی آپلاستیک، افزایش سطح ائوزینوفیل، آنمی همولیتیک، ترومبوسیتوپنی ایمونولوژیک (ITP)، لکوپنی
کبدی: یرقان
ازدیاد حساسیت: آنافیلاکسی غیرایمنی
عصبی، عضلانی و اسکلتی: سندرم شبه لوپوس
چشمی: رسوب مواد معدنی خارجی در قرنیه، اختلالات لنز (رسوب مواد معدنی خارجی در لنز)، تنگی مردمک، گشادی مردمک، آب مروارید ستاره ای شکل، اختلالات بینایی
تنفسی: احتقان بینی
متفرقه: تب خفیف

تداخلات دارویی کلروپرومازین

*مشخصات کلی تداخلات:
- سوبسترای CYP1A2
- سوبسترای CYP2D6
- مهارکننده CYP2D6 (ضعیف)
- تشدید اثرات آنتی کولینرژیک
- تشدید اثرات تضعیف‌کننده CNS
- کاهش اثرات مرکزی هیستامین
- آنتاگونیست دوپامین
- تشدید اثرات خارج هرمی
- تشدید هایپرگلایسمی
- تشدید هایپرپرولاکتینمی (قوی)
- تشدید هیپودوپامینرژیک
- تشدید هیپوناترمی
- تشدید اثرات کاهنده فشارخون
- کاهش‌ آستانه تشنج
- تشدید حساسیت به نور
- افزایش فاصله QT (بسته به شرایط)

تداخلات رده X (پرهیز):
آکلیدینیوم، آمینولوولینیک اسید (سیستمیک)، آمیسولپرید، آزلاستین (نازال)، بروموپرید، برومپریدول، کابرگولین، سیمتروپیوم، سیتالوپرام، کلاریترومایسین، دمپریدون، دروندارون، الوکسادولین، انترکتینیب، فکسینیدازول، فلوپنتیکسول، گلیکوپیرولات (استنشاق دهانی)، گلیکوپیرونیوم (موضعی)، ایپراتروپیوم (استنشاق دهانی)، لوسولپرید، موکسی‌فلوکساسین (سیستمیک)، متوکلوپرامید، موکسی‌فلوکساسین، نیلوتینیب، اوکساتومید، اورفنادرین، اوکسوممازین، پارالدهید، پیموزاید، پیپراکین، پیریبدیل، پتاسیم کلراید، پتاسیم سیترات، پروبوکول، مهارکننده‌های قوی CYP 3A4 طولانی کننده فاصله QT (خطر متوسط)، کوئتیاپین، روفناسین، ریبوسیکلیب، اسپارفلوکساسین، سولپیرید، تالیدومید، تیوریدازین، تیوتروپیوم، اومکلیدینیوم

کاهش اثرات داروها توسط کلرپرومازین :
مهارکننده‌های استیل کولین استراز، آمفتامین‌ها، داروهای ضد پارکینسون ( آگونیست دوپامین)، عوامل معدی روده‌ای (پروکینتیک)، گوانتیدین، ایتوپراید، لووسولپرید ، نیتروگلیسیرین، پیریبدیل، کیناگولید، سکرتین

کاهش اثرات کلرپرومازین توسط داروها:
مهارکننده‌های استیل کولین استراز، داروهای ضد پارکینسون ( آگونیست دوپامین)، برومپریدول، پگ اینترفرون آلفا-b۲، لیتیم، پیریبدیل، تنباکو (دود کردن)

افزایش اثرات داروها توسط کلرپرومازین:
الکل (اتیل)، آمی‌فامپریدین، آمیفوستین، آمینولوولینیک اسید (سیستمیک و موضعی)، آمیودارون، داروهای آنتی کولینرژیک، داروهای ضد سایکوز (نسل دوم ]آتیپیکال[)، آرسنیک تری‌ اکسید، آستمیزول، آزیترومایسین (سیستمیک)، آزلاستین (نازال)، بداکیلین، بپریدیل، بتابلاکرها، بلونانسرین، برکسانولون، بوپرنورفین، کلروکین، سیمتروپیوم، سیتالوپرام، کلاریترومایسین، کلوفازیمین، کلوزاپین، داروهای تضعیف‌کننده CNS، داساتینیب، دسموپرسین، دمپریدون، فراورده‌های حاوی دوکسپین، دولوکستین، الوکسادولین، اریترومایسین (سیستمیک)، اس سیتالوپرام، فلکاینید، فلوکونازول، فلونیترازپام، فلوپنتیکسول، گادوبنات دی مگلومین، گلوکاگون، گلیکوپیرولات (استنشاق دهانی)، هالوفانترین، هالوپریدول، داروهای کاهنده فشارخون، اینوتوزومب اوزوگامایسین، آیوهگزول، آیومپرول، آیوپامیدول، لوفکسیدین، مکیتازین، متوتری‌مپرازین، متیل‌فنیدات، متی‌روسین، میدوستائورین، میرابگرون، موکسی‌فلوکساسین (سیستمیک)، نیلوتینیب، نیتروپروسید، الانزاپین، اندانسترون، آگونیست های اوپیوئیدی، اورفنادرین، اوسیمرتینیب، اوکسی‌کدون، پارالدهید، پنتامیدین (سیستمیک)، فولکودین، پیلسیکاینید، پیموزاید، پیپراکین، پورفیمر، پتاسیم کلراید، پتاسیم سیترات، پروبوکول، کوئتیاپین، راموسترون، روفناسین، ریبوسیکلیب، ریسپریدون، داروهای سروتونرژیک (خطر بالا)، سدیم استیبوگلوکونات، اسپارفلوکساسین، سولپیرید، سوورکسانت، تالیدومید، تیازید ها و دیورتیک های شبه تیازیدی، تیوپنتال، تیوریدازین، تیوتروپیوم، توپیرامات، فراورده‌های والپروات، ومورافنیب، ورتپورفین، زولپیدم

افزایش اثرات کلرپرومازین توسط داروها:
مهارکننده‌های استیل کولین استراز (مرکزی)، آکلیدینیوم، آلفوزوسین، آلیزاپرید، داروهای ضد مالاریا، آسوناپرویر، باربیتورات ها، بنپریدول، بتابلاکرها، داروهای کاهنده ‌فشارخون، فراورده‌های حاوی سم بوتولینوم، بریمونیدین (موضعی)، بروموپرید، برومپریدول، کانابیدیول، ماری‌جوانا (شاهدانه)، کلرمتیازول، کلرفنسین کاربامات، کلوبازام، کوبیستات، مهارکننده‌های قوی و متوسط CYP2D6 ، داکومیتینیب، داروناویر، دیوتترابنازین، دیازوکسید، دایمتیندن (موضعی)، دوکسیلامین، درونابینول، دروندارون، انکورافنیب، انترکتینیب، اریترومایسین (سیستمیک)، اسکتامین، فکسینیدازول، فینگولیمود، فلوکونازول، جمی‌فلوکساسین، گیلتریتینیب، گلیکوپیرونیوم (موضعی)، گیاهان (با خاصیت کاهنده فشارخون)، هیدروکسی‌زین، ایپراتروپیوم (استنشاق دهانی)، گیاه کاوا، فراورده‌های حاوی لووفلوکساسین (سیستمیک)، لیتیوم، لورمتازپام، منیزیم سولفات، متادون، متوتری‌مپرازین، متیل‌فنیدات، متوکلوپرامید، متی‌روسین، میانسرین، مولسی‌دومین، مینوسیکلین (سیستمیک)، نابیلون، نفتوپیدیل، نیکرگولین، نیکوراندیل، اوبینوتوزومب، اوکساتومید، اوکسوممازین، پنتوکسی فیلین، پانوبینوستات، پرامپانل، مهارکننده‌های فسفودی استراز 5، پراملینتید، پروپافنون، آنالوگ‌های پروستاسیکلین ها، داروهای طولانی کننده فاصلهQT (خطر متوسط، پرهیز شود)، داروهای طولانی کننده فاصلهQT (خطر متوسط، احتیاط شود)، داروهای ضد آریتمی کلاس IA طولانی کننده فاصله QT (بیشترین خطر)، داروهای ضد آریتمی کلاس III طولانی کننده فاصله QT (بیشترین خطر)، داروهای مهارکننده کیناز طولانی کننده فاصله QT (بیشترین خطر)، داروهای متفرقه طولانی کننده فاصله QT (بیشترین خطر)، مهارکننده‌های متوسط و قوی CYP3A4 طولانی کننده فاصله QT (خطر متوسط)، کیناگولید، روفینامید، داروهای سروتونرژیک (خطر بالا)، سدیم اکسیبات، تترابنازین، تتراهیدروکانابینول وکانابیدیول، تری‌مپرازین، اومکلیدینیوم

تداخل با غذا:
ذکر نشده است.

هشدار ها کلروپرومازین

*1- وضعیت ذهنی و علایم حیاتی بیمار در صورت نیاز بالینی پایش گردد.
2- بیمار از لحاظ بروز افسردگی، افکار خودکشی، خواب آلودگی شدید، عوارض خارج هرمی و تغییرات سیستم اعصاب مرکزی در ابتدای درمان و سپس به صورت دوره ای پایش شود.
3- وزن، قد، شاخص توده بدنی و اندازه دور کمر بیمار در ابتدای درمان، در هر ویزیت طی 6 ماه ابتدایی درمان و سپس هر 3 ماه به همراه دوز ثابت ضدجنون ارزیابی گردد.
4- سطح گلوکز ناشتای پلاسما و HbA1C در ابتدای درمان و سپس به صورت سالیانه پایش شود. (در صورت افزایش وزن یا در بیماران دارای ریسک فاکتور دیابت، در ابتدای درمان، 4 ماه پس از شروع درمان و سپس به صورت سالیانه ارزیابی گردد.)
5- وضعیت چربی خون بیمار در ابتدای درمان و سپس در صورت طبیعی بودن سطح LDL، هر 2 سال پایش شود (در صورت سطح LDL > 130 میلی گرم/ دسی لیتر، هر 6 ماه پایش گردد).
6- فعالیت های غیرارادی و غیرطبیعی یا علایم پارکینسون در بیمار، در ابتدای درمان و سپس به صورت هفتگی تا زمان تثبیت دوز (به مدت حداقل 2 هفته) و به مدت 2 هفته پس از هرگونه افزایش چشمگیر دوز پایش شود.
7- لازم است که در بیماران مبتلا به بیماری های افزایش دهنده خطر به زمین افتادن یا مصرف کننده داروهایی با این عارضه، خطر به زمین افتادن بیمار در ابتدای درمان و سپس به صورت دوره ای در طول درمان ارزیابی شود.
8- شمارش افتراقی سلول های خونی (CBC with diff) بیمار در صورت نیاز بالینی پایش شود (در بیمارانی با سطح کم گلبول سفید یا سابقه بروز لکوپنی/نوتروپنی ناشی از مصرف دارو، طی چند ماه ابتدایی درمان به صورت متناوب ارزیابی گردد).
9- بیمار از لحاظ بروز گالاکتوره، تغییر در قاعدگی، میل جنسی، انزال و نعوظ، در هر ویزیت طی 12 هفته ابتدایی شروع درمان یا تثبیت دوز و سپس به صورت سالیانه پایش گردد.
10- بیمار از لحاظ بروز دیس کینزی تاردیو هر 6 ماه ارزیابی شود (در افرادی با خطر بالای بروز، هر 3 ماه بررسی گردد).
11- معاینات چشمی بیمار به صورت سالیانه در افراد بالای 40 سال به صورت سالیانه و در افراد جوان تر هر 2 سال انجام گیرد و تغییرات بینایی بیمار به صورت سالانه بررسی شود.
12- احتمال وقوع افت فشارخون وضعیتی در تزریق عضلانی یا وریدی دارو وجود دارد. پایش فشارخون در طول انفوزیون دارو یا تزریق عضلانی ضروری می باشد.
- لازم است که مصرف دارو با دوز کم آغاز شود و هنگام قطع، کاهش تدریجی دوز صورت گیرد.
- لازم است که خلق و خو، خشم و احساسات بیمار ارزیابی شود.

توصیه های دارویی کلروپرومازین

. دوره درمان با اين دارو بايد كامل شود. اين دارو نبايد بيش از مقدرا تجويز شده مصرف شود.
2. براي حصول اثرات درماني، مطلوب ممكن است چند هفته زمان مورد نياز باشد.
3. در صورتي كه يك نوبت مصرف دارو فراموش شود، اگر رژيم درمانی بصورت يك نوبت مصرف در روز باشد، به محض به ياد آوردن در همان روز، نوبت فراموش شده بايد مصرف شود. درغير اينصورت، از مصرف نوبت فراموش شده بايد خودداري شود. اگر رژيم درماني بصورت چند نوبت در روز باشد،‌به محض به يادآوردن طي يك ساعت ، آن نوبت بايد مصرف شود. در غير اين صورت از مصرف نوبت فراموش شده يا دوبرابر كردن مقدار مصرف بعدي بايد خودداري گردد.
4. قبل از قطع مصرف دارو، بايد به پزشك مراجعه شود. قطع تدريجي مصرف دارو ممكن است ضروري باشد.
5. از مصرف فرآورده‌هاي حاوي الكل و ساير داروهاي مضعف CNS با اين دارو بايد خودداري گردد.
6. در صورت نياز به هرگونه عمل جراحي يا درمان اورژانس، پزشك بايد از مصرف اين دارو آگاه گردد.
7. هنگام رانندگي يا كار با ماشين‌آلاتي كه نياز به هوشياري دارند، بايد احتياط نمود.
8. هنگام برخاستن ناگهاني از حالت خوابيده يا نشسته ، بايد احتياط نمود.
9. هنگام ورزش، در هواي گرم ياهنگام حمام آب گرم، به علت احتمال بروز شوك حرارتي بايد احتياط نمود.
10. اين دارو ممكن است سبب بروز خشكي دهان شود. در صورت تداوم خشكي به مدت بيش از دو هفته ، بايد به پزشك مراجعه نمود.
11. احتمال بروز حساسيت به نور با مصرف اين دارو وجود دارد. استفاده از عينك و لباس محافظت كننده ممكن است ضروري باشد.
12. بيماران سالخورده و ناتوان ممكن است به مقادير كمتري از دارو نياز داشته باشند.