نالتروکسون دارویی است که گیرندههای اوپیوئیدی (محلهایی در مغز و بدن که مواد مخدر روی آنها اثر میگذارند) را مسدود میکند. این دارو اجازه نمیدهد مواد مخدر اوپیوئیدی (مواد مخدری مانند تریاک، هروئین، مورفین، کدئین و فنتانیل) مثل قبل روی بدن اثر بگذارند.
نالتروکسون بیشتر در درمان وابستگی به مواد اوپیوئیدی (وابستگی جسمی یا روانی به مواد مخدر اثرگذار بر گیرندههای اوپیوئیدی) و در برخی موارد برای کاهش ولع مصرف الکل استفاده میشود. این دارو باید زیر نظر پزشک مصرف شود و برای شروع خودسرانه مناسب نیست.
نالتروکسون مخدر نیست. این دارو آنتاگونیست اوپیوئیدی (دارویی که اثر مواد مخدر را روی گیرندههای بدن مسدود میکند) است. بنابراین باعث سرخوشی، نشئگی یا وابستگی شبیه مواد مخدر نمیشود.
اگر فرد هنوز مواد اوپیوئیدی در بدن داشته باشد، مصرف نالتروکسون میتواند ترک ناگهانی (شروع سریع و شدید علائم ترک به دلیل مسدود شدن اثر ماده مخدر) ایجاد کند. به همین دلیل، زمان شروع آن اهمیت زیادی دارد.
نالتروکسون آرامبخش نیست و برای کاهش اضطراب یا خوابآوری مصرف نمیشود. همچنین مسکن مخدر (دارویی که درد را از طریق اثر بر گیرندههای اوپیوئیدی کم میکند) هم نیست و درد را مانند مورفین یا کدئین کاهش نمیدهد.
حتی در افرادی که نالتروکسون مصرف میکنند، اثر مسکنهای مخدر ممکن است کم یا مسدود شود. بنابراین بیمار باید قبل از جراحی، دندانپزشکی یا درمان درد شدید، مصرف نالتروکسون را به پزشک اطلاع دهد.
نالتروکسون معمولاً برای مرحله بعد از سمزدایی (فرایند پاک شدن بدن از ماده مصرفی) استفاده میشود، نه برای کنترل مرحله حاد ترک. نقش اصلی آن کاهش احتمال عود (بازگشت دوباره به مصرف مواد) و کمک به پیشگیری از مصرف مجدد است.
وقتی فرد بعد از شروع نالتروکسون دوباره ماده اوپیوئیدی مصرف کند، اثر آن ماده کمتر یا مسدود میشود. این موضوع میتواند در برخی بیماران انگیزه پرهیز را بیشتر کند، اما درمان اعتیاد فقط با دارو کامل نمیشود و نیاز به رواندرمانی (درمان گفتوگومحور برای اصلاح رفتار، افکار و الگوهای مصرف) و پیگیری منظم دارد.
بعد از سمزدایی، بدن فرد از ماده مخدر پاکتر شده و نالتروکسون میتواند برای پیشگیری از اثرگذاری دوباره مواد اوپیوئیدی استفاده شود. این دارو میل به مصرف را در همه افراد به یک اندازه کاهش نمیدهد، اما در برخی بیماران به کنترل وسوسه کمک میکند.
موفقیت درمان به عواملی مانند نوع ماده مصرفی، مدت مصرف، وضعیت روانی، حمایت خانواده، پیگیری پزشکی و همکاری بیمار بستگی دارد.
نالتروکسون ممکن است بعد از قطع کامل متادون و ترامادول و پس از پاک شدن بدن مطرح شود، اما شروع زودهنگام آن میتواند خطرناک باشد. متادون و ترامادول روی گیرندههای اوپیوئیدی (محل اثر داروهای مخدر در بدن) اثر دارند و مصرف نالتروکسون در حضور آنها میتواند علائم ترک شدید ایجاد کند.
بنابراین زمان شروع نالتروکسون بعد از متادون، ترامادول یا تریاک باید فقط توسط پزشک تعیین شود.
نالتروکسون در برخی بیماران برای کاهش ولع مصرف الکل (میل شدید و تکرارشونده به نوشیدن الکل) استفاده میشود. این دارو الکل را از بدن پاک نمیکند و وابستگی را بهتنهایی درمان نمیکند، اما ممکن است شدت میل به نوشیدن را کاهش دهد.
درمان وابستگی به الکل (ناتوانی در کنترل مصرف الکل با وجود پیامدهای منفی) معمولاً به برنامه درمانی کامل، ارزیابی روانپزشکی، بررسی کبد و پیگیری منظم نیاز دارد.
نالتروکسون با اثر بر مسیرهای پاداش مغز (بخشهایی از مغز که در احساس لذت و تقویت رفتار نقش دارند) میتواند لذت ناشی از مصرف الکل را در برخی افراد کمتر کند. این موضوع ممکن است باعث کاهش دفعات مصرف یا کاهش مقدار مصرف شود.
با این حال، پاسخ درمانی در همه بیماران یکسان نیست و نباید انتظار داشت که نالتروکسون بهتنهایی وابستگی به الکل را درمان کند.
هدف از تجویز نالتروکسون در وابستگی به الکل معمولاً کاهش یا قطع مصرف است، نه ادامه مصرف بدون نگرانی. مصرف الکل میتواند به کبد فشار وارد کند و در برخی بیماران خطر آسیب کبدی را بیشتر کند.
بهخصوص در افرادی که بیماری کبدی، افزایش آنزیمهای کبدی (بالا رفتن شاخصهای آزمایش خون که میتواند نشانه فشار یا آسیب به کبد باشد) یا مصرف سنگین الکل دارند، تصمیم درمانی باید با نظر پزشک باشد.
نالتروکسون بهتنهایی داروی اصلی کاهش وزن محسوب نمیشود. ممکن است در برخی ترکیبات دارویی یا شرایط خاص، بحث اثر آن بر اشتها مطرح شود، اما مصرف خودسرانه آن برای لاغری توصیه نمیشود.
کاهش اشتها از عوارض احتمالی دارو است، اما این موضوع به معنی مجاز بودن مصرف نالتروکسون برای کاهش وزن نیست.
ال دی ان یا LDN (Low Dose Naltrexone، یعنی مصرف نالتروکسون با دوز پایینتر از دوزهای رایج) اصطلاحی است که در برخی منابع و جستجوها دیده میشود. این روش با مصرف معمول نالتروکسون ۵۰ میلیگرم تفاوت دارد.
کاربردهای مطرحشده برای نالتروکسون کمدوز در همه بیماریها قطعی نیست و نباید بدون نسخه پزشک مصرف شود.
برای برخی کاربردهای نالتروکسون کمدوز، شواهد قطعی و مورد توافق کامل وجود ندارد. بنابراین نباید آن را درمان قطعی بیماریها دانست.
اگر فردی قصد مصرف نالتروکسون کمدوز دارد، باید علت مصرف، وضعیت کبد، داروهای همزمان و بیماریهای زمینهای توسط پزشک بررسی شود.
زمان مصرف نالتروکسون باید مطابق نسخه پزشک باشد. معمولاً مصرف منظم در ساعت ثابت کمک میکند دارو فراموش نشود و روند درمان پایدارتر باشد.
اگر بیمار با مصرف دارو دچار تهوع، سرگیجه یا بیخوابی شود، پزشک ممکن است زمان مصرف را تغییر دهد.
برای همه بیماران یک پاسخ ثابت وجود ندارد. اگر دارو باعث بیخوابی شود، پزشک ممکن است مصرف صبح را مناسبتر بداند. اگر تهوع یا ناراحتی گوارشی ایجاد شود، مصرف همراه غذا ممکن است کمککننده باشد.
مهمترین نکته این است که زمان مصرف بدون هماهنگی پزشک تغییر نکند.
نالتروکسون را میتوان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد، اما اگر بیمار دچار تهوع یا درد معده شود، مصرف همراه غذا ممکن است تحمل دارو را بهتر کند.
در صورت ادامه علائم گوارشی، بیمار باید با پزشک مشورت کند.
نصف کردن قرص فقط زمانی مناسب است که پزشک چنین دوزی را تجویز کرده باشد. تغییر خودسرانه دوز میتواند باعث کاهش اثر درمان یا افزایش عوارض شود.
اگر بیمار درباره دوز مصرفی تردید دارد، باید از پزشک یا داروساز سؤال کند.
قرص نالتروکسون ۵۰ میلیگرم یکی از دوزهای شناختهشده این دارو است. با این حال، مناسب بودن این دوز برای هر بیمار به علت مصرف، وضعیت کبد، سابقه مصرف مواد و تحمل دارو بستگی دارد.
بیمار نباید بر اساس تجربه دیگران، دوز خود را تعیین یا تغییر دهد.
گاهی پزشک برای شروع محتاطانه درمان یا کاهش عوارض اولیه، دوز پایینتر مانند ۲۵ میلیگرم را در نظر میگیرد. این تصمیم باید بر اساس شرایط فردی بیمار گرفته شود.
مصرف دوز پایینتر یا بالاتر بدون تجویز پزشک توصیه نمیشود.
تفاوت اصلی قرص، کپسول و آمپول نالتروکسون در شکل دارویی، مدت اثر و نحوه مصرف آنهاست. قرص و کپسول نالتروکسون معمولاً برای مصرف خوراکی و روزانه به کار میروند و از نظر ماده مؤثره تفاوت اصلی ندارند؛ تفاوت آنها بیشتر به شرکت سازنده، شکل ظاهری و بعضی ویژگیهای فرمولاسیون (یعنی شکل ساخته شدن دارو و نحوه آمادهسازی آن برای مصرف) مربوط است.
آمپول نالتروکسون معمولاً به شکل تزریقی طولانیاثر شناخته میشود و اثر آن بیشتر از شکل خوراکی باقی میماند. این نوع برای بیمارانی اهمیت پیدا میکند که مصرف منظم روزانه برایشان دشوار است یا پزشک نیاز میبیند که پوشش درمانی پیوستهتری ایجاد شود. انتخاب بین شکل خوراکی و تزریقی باید بر اساس هدف درمان، وضعیت بیمار، تحمل دارو و نظر پزشک انجام شود.
نالتروکسون باید زمانی شروع شود که بدن از مواد اوپیوئیدی پاک شده باشد. فاصله لازم بین آخرین مصرف ماده و شروع دارو برای همه افراد یکسان نیست.
نوع ماده، مقدار مصرف، مدت مصرف، وضعیت کبد و شرایط جسمی بیمار در تعیین زمان شروع نقش دارند. این زمان باید توسط پزشک تعیین شود.
اگر ماده اوپیوئیدی هنوز در بدن وجود داشته باشد، نالتروکسون میتواند ترک القاشده (ترکی که بهصورت ناگهانی و به دلیل اثر دارو شروع میشود) ایجاد کند. این وضعیت ممکن است شدید و آزاردهنده باشد.
علائم احتمالی شامل درد بدن، تعریق، تهوع، استفراغ، دلپیچه، اضطراب، بیقراری و بیخوابی است.
متادون میتواند مدت بیشتری در بدن باقی بماند و به همین دلیل شروع نالتروکسون بعد از آن نیاز به احتیاط بیشتری دارد. ترامادول و تریاک نیز میتوانند در صورت باقی ماندن اثرشان، با شروع نالتروکسون باعث علائم ترک شوند.
پزشک ممکن است پیش از شروع دارو، شرححال، معاینه، تست ادرار یا آزمایشهای لازم را بررسی کند.
عوارض نالتروکسون در همه افراد یکسان نیست. برخی عوارض شایعتر شامل تهوع، درد شکم، کاهش اشتها، سردرد، سرگیجه، خستگی، بیخوابی و بیقراری هستند.
اگر این علائم خفیف باشند، ممکن است با گذشت زمان کمتر شوند؛ اما اگر شدید یا ماندگار باشند، باید به پزشک اطلاع داده شود.
برخی علائم ممکن است نشانه آسیب کبدی (اختلال یا التهاب در عملکرد کبد) یا حساسیت دارویی (واکنش غیرطبیعی سیستم ایمنی بدن به دارو) باشند و باید جدی گرفته شوند.
حساسیت به نالتروکسون ممکن است با خارش، کهیر، قرمزی پوست، تورم صورت یا تنگی نفس همراه باشد. در صورت بروز این علائم، بیمار باید سریعاً برای ارزیابی پزشکی اقدام کند.
تهوع از عوارض نسبتاً شایع نالتروکسون است. مصرف دارو همراه غذا ممکن است در برخی بیماران تحمل آن را بهتر کند.
اگر درد شکم شدید باشد یا همراه با زردی، ادرار تیره یا استفراغ مداوم باشد، باید احتمال مشکل کبدی بررسی شود.
سردرد، سرگیجه و خستگی ممکن است در شروع مصرف دیده شود. تا زمانی که بیمار از اثر دارو بر بدن خود مطمئن نشده، باید در رانندگی و کار با ابزار خطرناک احتیاط کند.
نالتروکسون در برخی افراد باعث بیخوابی و در برخی دیگر باعث خستگی یا خوابآلودگی میشود. اگر اختلال خواب ادامه پیدا کند، پزشک ممکن است زمان مصرف یا برنامه درمان را تغییر دهد.
نالتروکسون میتواند در برخی بیماران روی کبد اثر بگذارد، بهخصوص اگر بیماری کبدی، مصرف الکل یا افزایش آنزیمهای کبدی وجود داشته باشد.
این موضوع به معنی آسیب کبدی در همه مصرفکنندگان نیست، اما مصرف دارو باید با احتیاط و پیگیری انجام شود.
آنزیمهای کبدی (شاخصهایی در آزمایش خون که وضعیت فشار یا آسیب احتمالی کبد را نشان میدهند) ممکن است در برخی بیماران افزایش پیدا کنند. به همین دلیل، پزشک ممکن است آزمایش کبد را قبل یا حین درمان درخواست کند.
در بیماران مبتلا به کبد چرب، هپاتیت (التهاب کبد) یا سایر بیماریهای کبدی، مصرف نالتروکسون نیاز به ارزیابی دقیق دارد. شدت بیماری و علت مصرف دارو در تصمیم پزشک مهم است.
نالتروکسون اثر متادون را مسدود میکند. اگر متادون هنوز در بدن وجود داشته باشد، مصرف نالتروکسون میتواند ترک ناگهانی و شدید ایجاد کند.
همچنین در فردی که نالتروکسون مصرف میکند، متادون اثر معمول خود را نخواهد داشت.
نالتروکسون میتواند اثر داروهای اوپیوئیدی مانند ترامادول، مورفین، کدئین و فنتانیل را کاهش دهد یا مسدود کند. فنتانیل (یک مسکن مخدر بسیار قوی) در صورت مصرف نادرست میتواند بسیار خطرناک باشد.
تلاش برای مصرف مقدار بیشتر ماده مخدر بهمنظور غلبه بر اثر نالتروکسون خطر مسمومیت و اوردوز (مصرف بیش از حد و خطرناک دارو یا ماده) را افزایش میدهد.
اگر فرد هنگام مصرف نالتروکسون ماده اوپیوئیدی مصرف کند، ممکن است اثر مورد انتظار را احساس نکند. این موضوع ممکن است باعث شود فرد مقدار بیشتری ماده مصرف کند که بسیار خطرناک است.
بعد از قطع نالتروکسون نیز تحمل بدن (عادت کردن بدن به مقدار مشخصی از ماده) ممکن است کاهش یافته باشد و مصرف دوباره مواد خطر اوردوز را افزایش دهد.
تداخل شدید و مستقیم نالتروکسون با بسیاری از داروهای ضدافسردگی بهطور عمومی مطرح نیست، اما مصرف همزمان باید زیر نظر پزشک باشد. داروهای ضدافسردگی (داروهایی برای درمان افسردگی، اضطراب یا برخی اختلالات خلقی) ممکن است در کنار نالتروکسون نیاز به پایش علائم داشته باشند.
آلپرازولام، کلونازپام و دیازپام از بنزودیازپینها (گروهی از داروهای آرامبخش و ضداضطراب) هستند. نالتروکسون مانند این داروها عمل نمیکند، اما مصرف همزمان باید با نظر پزشک باشد، چون ممکن است ارزیابی خوابآلودگی، سرگیجه یا وضعیت روانی بیمار دشوارتر شود.
مسکنهای غیرمخدر (داروهای ضد درد که روی گیرندههای اوپیوئیدی اثر اصلی ندارند) معمولاً از نظر اثر مخدری با نالتروکسون تعارض ندارند، اما انتخاب مسکن باید با توجه به وضعیت کبد، معده و بیماریهای زمینهای انجام شود.
مصرف نالتروکسون در بارداری باید فقط با نظر پزشک انجام شود. پزشک باید فایده احتمالی درمان را با خطرهای احتمالی برای مادر و جنین مقایسه کند.
در دوران شیردهی، تصمیم درباره مصرف نالتروکسون باید با توجه به ضرورت درمان، وضعیت مادر و احتمال اثر بر شیرخوار گرفته شود. اگر شیرخوار دچار بیحالی، کاهش تغذیه یا علائم غیرعادی شود، باید به پزشک اطلاع داده شود.
مصرف نالتروکسون در کودکان و نوجوانان نیاز به ارزیابی تخصصی دارد. در سالمندان نیز وضعیت کبد، کلیه، داروهای همزمان و خطر سرگیجه یا افتادن باید بررسی شود.
در بیماران کلیوی، مصرف نالتروکسون باید با توجه به شدت بیماری، داروهای همزمان و وضعیت عمومی بیمار بررسی شود. بیماری کلیوی (اختلال در عملکرد کلیهها برای دفع مواد زائد و تنظیم مایعات بدن) میتواند در انتخاب و پایش درمان اهمیت داشته باشد.
نالتروکسون داروی درمان بیماری قلبی، فشار خون یا دیابت نیست، اما در بیماران مزمن باید با احتیاط مصرف شود. در دیابت (اختلال در تنظیم قند خون)، کاهش اشتها یا استفراغ میتواند روی تغذیه و کنترل قند خون اثر بگذارد.
در افراد مبتلا به افسردگی، اضطراب یا صرع (بیماری همراه با حملات تشنجی یا اختلال ناگهانی فعالیت الکتریکی مغز) مصرف نالتروکسون باید با بررسی دقیقتری انجام شود. اگر خلقوخو بدتر شود یا افکار آسیب به خود ایجاد شود، مراجعه فوری لازم است.
نالتروکسون ممکن است در برخی بیماران باعث بیخوابی و در برخی دیگر باعث خوابآلودگی یا خستگی شود. در صورت ادامه اختلال خواب، پزشک ممکن است زمان مصرف را تنظیم کند.
کاهش اشتها ممکن است در برخی مصرفکنندگان دیده شود و بهطور غیرمستقیم روی وزن اثر بگذارد. با این حال، نالتروکسون داروی اصلی و عمومی برای کاهش وزن محسوب نمیشود.
اثر نالتروکسون بر خلقوخو در افراد مختلف متفاوت است. برخی بیماران ممکن است بیقراری یا اضطراب بیشتری تجربه کنند. هر تغییر شدید در خلق، ناامیدی یا افکار آسیب به خود باید جدی گرفته شود.
اطلاعات قطعی نشان نمیدهد که نالتروکسون در همه افراد اثر ثابت و مشخصی بر میل جنسی یا نعوظ داشته باشد. نعوظ (سفت شدن آلت تناسلی در پاسخ به تحریک جنسی) میتواند تحت تأثیر اضطراب، افسردگی، سابقه مصرف مواد و داروهای همزمان قرار بگیرد.
بهطور معمول نالتروکسون جزو داروهایی نیست که بهصورت شناختهشده و شایع باعث بههم خوردن مستقیم پریود یا قاعدگی شود. با این حال، در بعضی افراد ممکن است تغییرات قاعدگی همزمان با مصرف دارو دیده شود، اما همیشه نمیتوان این تغییر را فقط به خود نالتروکسون نسبت داد.
چرخه قاعدگی تحت تأثیر عوامل زیادی قرار میگیرد؛ از جمله استرس، کاهش یا افزایش وزن، تغییرات هورمونی، بیماریهای زمینهای، مصرف همزمان داروهای دیگر و وضعیت کلی بدن. به همین دلیل اگر فرد بعد از شروع نالتروکسون دچار نامنظمی قاعدگی، قطع پریود یا تغییر واضح در خونریزی شود، بهتر است موضوع از نظر علتهای دیگر هم بررسی شود.
شواهد قطعی و رایجی وجود ندارد که نشان دهد نالتروکسون در مصرف معمول بهطور مستقیم باعث ناباروری دائمی در زنان یا مردان میشود. با این حال، چون این دارو روی گیرندههای اوپیوئیدی (یعنی بخشهایی در بدن و مغز که به مواد شبهافیونی و بعضی مسیرهای تنظیمی بدن پاسخ میدهند) اثر میگذارد، از نظر علمی ممکن است در بعضی شرایط با برخی فرایندهای هورمونی یا تنظیمی بدن ارتباط غیرمستقیم داشته باشد.
در عمل، اگر درباره باروری نگرانی وجود داشته باشد، باید وضعیت کلی فرد بررسی شود؛ چون باروری فقط به یک دارو وابسته نیست و به سن، بیماریهای زمینهای، وضعیت هورمونها، عملکرد تخمدان یا بیضه و داروهای همزمان هم مربوط میشود. بنابراین اگر فرد در حال برنامهریزی برای بارداری است یا به دلیل مشکل باروری تحت بررسی قرار دارد، بهتر است مصرف نالتروکسون را با پزشک مطرح کند تا ارزیابی دقیقتری انجام شود.
اگر یک نوبت مصرف نالتروکسون فراموش شود، بیمار نباید برای جبران، دوز را دوبرابر کند. بهترین کار این است که طبق دستور پزشک یا داروساز عمل شود.
اگر نالتروکسون به اشتباه در فردی مصرف شود که هنوز ماده اوپیوئیدی در بدن دارد، ممکن است ترک ناگهانی شدید ایجاد شود. همچنین در بیماری که به مسکن مخدر برای درد شدید نیاز دارد، نالتروکسون میتواند اثر مسکن را مختل کند.
در صورت مصرف بیش از مقدار تجویزشده، بیمار باید برای ارزیابی پزشکی اقدام کند. علائم احتمالی میتواند شامل تهوع شدید، استفراغ، درد شکم، سرگیجه، گیجی یا خوابآلودگی غیرعادی باشد.
نالتروکسون بهطور معمول اعتیادآور شناخته نمیشود و سرخوشی شبیه مواد مخدر ایجاد نمیکند. این دارو جایگزین ماده مخدر نیست.
قطع نالتروکسون معمولاً علائم ترک جسمی شبیه مواد مخدر ایجاد نمیکند، اما قطع خودسرانه آن میتواند خطر عود را بیشتر کند. همچنین بعد از قطع دارو، تحمل بدن نسبت به مواد اوپیوئیدی ممکن است کمتر شود.
بعد از قطع دارو، اثر مسدودکننده نالتروکسون از بین میرود. اگر فرد دوباره مواد مصرف کند، خطر اوردوز بهویژه به دلیل کاهش تحمل بدن افزایش پیدا میکند.
اگر بدن فرد از مواد اوپیوئیدی پاک شده باشد، نالتروکسون معمولاً خماری ایجاد نمیکند. اما اگر ماده هنوز در بدن باشد، مصرف نالتروکسون میتواند ترک ناگهانی ایجاد کند که ممکن است شبیه خماری شدید احساس شود.
نالتروکسون برای کنترل مرحله حاد ترک طراحی نشده است. اگر زودتر از زمان مناسب شروع شود، میتواند علائم ترک را شدیدتر و ناگهانیتر کند.
مصرف مواد هنگام مصرف نالتروکسون ممکن است اثر مورد انتظار ایجاد نکند و فرد را به مصرف مقدار بیشتر سوق دهد. بعد از قطع نالتروکسون نیز کاهش تحمل بدن میتواند خطر مسمومیت و اوردوز را بالا ببرد.
نالتروکسون بعد از مصرف خوراکی شروع به اثر میکند، اما اثر آن بیشتر بهصورت مسدود کردن گیرندههای اوپیوئیدی است، نه ایجاد حس فوری قابلتشخیص.
مدت اثر نالتروکسون به دوز، وضعیت بدن و برنامه درمانی بستگی دارد. بیمار باید طبق نسخه مصرف کند و نباید بر اساس حدس خود زمانبندی دارو را تغییر دهد.
نالتروکسون و متابولیتهای آن (مواد حاصل از تجزیه دارو در بدن) مدتی در بدن باقی میمانند. مدت دقیق در افراد مختلف متفاوت است و به کبد، کلیه، دوز و مدت مصرف بستگی دارد.
نالتروکسون معمولاً بهعنوان ماده مخدر در تستهای رایج اعتیاد باعث مثبت شدن نتیجه نمیشود، چون خود ماده اوپیوئیدی نیست.
در آزمایشهای تخصصی ممکن است نالتروکسون یا متابولیتهای آن بررسی شوند، اما تستهای معمول اعتیاد معمولاً برای شناسایی این دارو طراحی نشدهاند.
آزمایش کبد برای پایش درمان اهمیت دارد، زیرا نالتروکسون میتواند در برخی افراد بر عملکرد کبد اثر بگذارد. این موضوع در مصرفکنندگان الکل یا بیماران کبدی مهمتر است.
نالوکسون بیشتر برای درمان اورژانسی اوردوز اوپیوئیدی (مسمومیت خطرناک ناشی از مصرف بیش از حد مواد مخدر) استفاده میشود، اما نالتروکسون بیشتر در درمان نگهدارنده (درمانی برای پیشگیری از بازگشت به مصرف پس از ترک) کاربرد دارد.
متادون یک داروی اوپیوئیدی است، اما نالتروکسون اوپیوئیدی نیست و اثر مواد اوپیوئیدی را مسدود میکند. بنابراین هدف، زمان شروع و نوع بیمار مناسب برای این دو دارو متفاوت است.
بوپرنورفین یا ب۲ یک داروی اوپیوئیدی با اثر درمانی کنترلشده است، اما نالتروکسون گیرندههای اوپیوئیدی را مسدود میکند و اثر شبهمخدری ندارد.
برخی داروها ممکن است در درمان وابستگی به مواد یا الکل مطرح شوند، اما جایگزین مستقیم نالتروکسون نیستند. انتخاب دارو باید بر اساس وضعیت بیمار، نوع وابستگی و مرحله درمان انجام شود.
نالمفن نیز روی گیرندههای اوپیوئیدی اثر دارد، اما از نظر کاربرد، نحوه تجویز و دسترسی ممکن است با نالتروکسون متفاوت باشد. انتخاب بین این داروها باید توسط پزشک انجام شود.
انتخاب جایگزین به نوع ماده مصرفی، سابقه عود، بیماری کبد، نیاز به درمان درد، مصرف الکل و آمادگی بیمار برای پرهیز بستگی دارد.
این واژهها بیشتر تفاوت املایی دارند و معمولاً کاربران با همه آنها به همین دارو اشاره میکنند. شکل رایجتر و دقیقتر نام دارو «نالتروکسون» است.
ویویترول در جستجوها در ارتباط با نالتروکسون دیده میشود، اما در دادههای موجود این مقاله، اطلاعات کامل و قابل اتکا درباره شکل، ویژگی و مشخصات دقیق آن ارائه نشده است.
در ورودی، برخی نامهای تجاری یا شرکتی دیده میشوند، اما داده قطعی برای مقایسه کیفیت، کشور سازنده یا برتری برندها وجود ندارد. بنابراین پاسخ معتبر و روشنی برای این بخش پیدا نشد.
نالتروکسون باید دور از رطوبت، گرمای زیاد و نور مستقیم نگهداری شود. محیط خشک و دمای متعادل برای نگهداری دارو مناسبتر است.
تجربه مصرف نالتروکسون در افراد مختلف یکسان نیست، چون علت مصرف، نوع ماده مصرفی قبلی، مدت پاکی، وضعیت روحی و همکاری بیمار با درمان روی نتیجه اثر میگذارد. بیشتر تجربهها درباره این است که نالتروکسون در دوره بعد از ترک به بعضی افراد کمک میکند وسوسه مصرف کمتر شود و اگر دوباره ماده اوپیوئیدی مصرف کنند، اثر قبلی را احساس نکنند.
بعضی مصرفکنندگان میگویند در روزهای اول بیشتر با عوارضی مثل تهوع، دلدرد، بیخوابی، سردرد یا بیقراری درگیر بودهاند و بعد از مدتی تحمل دارو بهتر شده است. گروهی دیگر میگویند دارو بهتنهایی کافی نبوده و بدون مشاوره، پیگیری و دوری از موقعیتهای محرک، احتمال عود همچنان بالا مانده است.
در افرادی که نالتروکسون را زودتر از زمان مناسب و قبل از پاک شدن کامل بدن از مواد شروع کردهاند، تجربه بسیار ناخوشایندتری گزارش میشود؛ چون ممکن است ترک القاشده (شروع ناگهانی و شدید علائم ترک به علت مسدود شدن اثر ماده مخدر) رخ دهد. به همین دلیل تجربه موفق با این دارو معمولاً زمانی دیده میشود که شروع مصرف درست، مرحله پاکی رعایت شده و برنامه درمانی منظم وجود داشته باشد.
نالتروکسون برای همه مناسب نیست، اما برای بعضی افراد بعد از ترک مواد اوپیوئیدی یا در بعضی بیماران مبتلا به وابستگی به الکل میتواند مفید باشد. خوبی این دارو بیشتر در این است که اثر مواد اوپیوئیدی را مسدود میکند و در برخی افراد وسوسه مصرف را کمتر میکند، اما بهتنهایی جای مشاوره، پیگیری و درمان کامل را نمیگیرد.
اگر درست و در زمان مناسب مصرف شود، برای خیلی از بیماران قابل استفاده است؛ اما بیخطر مطلق نیست. مهمترین خطرها شامل شروع ترک شدید در صورت وجود ماده اوپیوئیدی در بدن، فشار به کبد در بعضی افراد و ایجاد عوارضی مثل تهوع، دلدرد، سردرد، بیخوابی یا سرگیجه است.
نالتروکسون داروی خوابآور نیست. با این حال، بعضی افراد بعد از مصرف احساس خستگی یا خوابآلودگی میکنند و بعضی دیگر برعکس دچار بیخوابی یا بیقراری میشوند. اگر این حالت ادامه پیدا کند، زمان مصرف یا برنامه درمانی باید بازبینی شود.
نالتروکسون بیشتر برای پیشگیری از اثر مواد اوپیوئیدی و کمک به کاهش عود به کار میرود، نه برای از بین بردن فوری همه وسوسهها یا همه علائم روانی. اگر فرد انتظار داشته باشد دارو بهتنهایی میل مصرف را کاملاً قطع کند، ممکن است احساس کند اثر نکرده است. شروع نادرست درمان، مصرف نامنظم، مشکلات روانی همزمان یا نبود درمان حمایتی هم میتواند نتیجه را ضعیف کند.
این حالت میتواند به علت مصرف نامنظم دارو، شروع خیلی زود یا خیلی دیر، تفاوت پاسخ بدن، شدت وابستگی، مصرف همزمان الکل یا مواد دیگر، یا باقی ماندن محرکهای محیطی باشد. نالتروکسون در بعضی افراد بیشتر روی کاهش عود اثر دارد تا کاهش محسوس وسوسه، بنابراین نتیجه درمان باید در کنار کل برنامه ترک سنجیده شود.
اگر بدن از مواد اوپیوئیدی پاک شده باشد، نالتروکسون معمولاً خماری ایجاد نمیکند. اما اگر هنوز تریاک، هروئین، متادون، ترامادول یا داروهای مشابه در بدن باشد، مصرف نالتروکسون میتواند ترک ناگهانی و شدید ایجاد کند که ممکن است شبیه خماری خیلی شدید احساس شود.
در بعضی افراد بله. نالتروکسون میتواند به کاهش میل به مصرف و کم شدن احتمال لذت از مصرف دوباره کمک کند، اما اثر آن در همه یکسان نیست. این دارو معمولاً وقتی بهتر نتیجه میدهد که همراه با مشاوره، پیگیری و پرهیز از موقعیتهای محرک مصرف باشد.
بله، نالتروکسون دارویی است که باید با نسخه و زیر نظر پزشک مصرف شود. دلیلش این است که پیش از شروع مصرف باید مطمئن شد ماده اوپیوئیدی در بدن باقی نمانده و وضعیت کبد، علت مصرف و داروهای همزمان هم بررسی شده است.
موارد مصرف تایید شده
عوارض جانبی بسیار شایع (بروز در بیش از ده درصد بیماران)
عوارض جانبی نادر اما خطرناک (بروز در کمتر از یک درصد بیماران)
مشخصات کلی تداخلات:
هشدار های بالینی و کاربردی داروی نالتروکسون ویژه پزشکان
این بخش بر اساس معتبر ترین منابع دارویی و راهنما های بالینی بین المللی تدوین شده است تا هشدارهای حیاتی این دارو را برای پزشکان روشن کند. رعایت این موارد برای جلوگیری از عوارض مرگبار و خطرناک الزامی است.
توصیه های دارویی برای بیمار
پزشک معالج باید موارد زیر را به صورت واضح و دقیق به بیمار آموزش دهد:
برای دسترسی به اطلاعات تخصصی و جامع در زمینه مقدارمصرف، فارماکولوژی،تداخلات دارویی و راهنماییهای کلینیکی،از وبسایت Medscape استفاده کنید.
Drugs.comبرای بررسی دقیق دوزها،عوارض جانبی،هشدارها و جزئیات کاربرد داروها،میتوانید به وبسایت Drugs.com مراجعه کنید.
در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است: مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.
| کد ژنریک | نام شکل دارویی | پرخطر | دما | حیاتی | برچسب هشدار بالا |
|---|---|---|---|---|---|
| 01718 |
کپسول نالتروکسون |
||||
| 01719 |
کپسول نالتروکسون |
||||
| 51777 |
ببخشید من بدجور نیاز به راهنمایی دارم من با تهیه این کبسول ولی در حال حاضر مصرف هروئین و شیشه رو داشتن آیا میتونم با شروع از خوردن این کبسول از حالا دیگه این گوفت و زهرماریها رو مصرف نکنم و آیا چون هنوز درحال مصرف هستم با خوردن این کبسول دچار حمله قلبی یا تشنج یا سکته چیزی نمیشم لطفا در اولین فرصت راهنمایی کنید چون خسته شدنم از این شرایط بدجور تمایل به خوردن جهت قطع مصرف رو دارم که یجورایی هم بخاطر اون استرسها برای حمله ها با هنوز درحال مصرف بودنم با اون دو متا نمیدونم باعثکارم چی هست با تشکر و ممنون از اون بزرگوار پاسخ دهنده🌹🌹🙏🙏🙏🙏
سلام دکتر جان چطوری میشه تهیه کر این قرص را چون بخدا من چند وقت دنبالش هستم ولی متاسفانه نتونستم پیدا کنم
سلام من ۳۷ سالمه ترامادول مصرف میکردم روزی ۳ عدد.بعدکم کردم به مرور شد روزی یک چهارم قرص بعدم با یکم تریاک قرص رو کلا گذاشتم کنار و با توصیه دیگران رفتمگرفتم رو یک چهارم دوز ۲۰ میلی گرم البته الان دو روز..میترسم ار ترکش تشنج کنم لطفا راهنماییم کنید.
ایا واقعا بعد قطع ۱۴روزه متادون اگه نالتروکسون و مصرف کنیم دیگه سمت مواد نمیریم
درصورت مصرف وسردردوقلب درد بایدچیکارکرد
دکتر محسن صنیعی - داروساز، مدیر وب سایت دارویاب (1398/4/27)
اطلاعات برای مشاوه کافی نیست
من الان متادپون مصرف میکنم اشکال نداره ازاین قرص نالتروکسون استفاده کنم
سلام خیر به هیچ عنوان همزمان استفاده نکنید