
(کرم موضعی پیمودرم محصول شرکت تهران شیمی)
پیمکرولیموس یک داروی موضعی ضدالتهاب است که بیشتر برای درمان درماتیت آتوپیک یا اگزما (التهاب پوست همراه با خارش، قرمزی و خشکی) به کار میرود. این دارو با کاهش واکنش ایمنی پوست، خارش و التهاب را کمتر میکند.
پیمکرولیموس معمولا زمانی تجویز میشود که اگزمای خفیف تا متوسط به درمانهای معمول پاسخ کافی نداده باشد یا مصرف کورتون موضعی، بهویژه در نواحی حساس، مناسب نباشد. این دارو برای هر نوع خارش یا ضایعه پوستی مناسب نیست.
پیمکرولیموس معمولا به شکل کرم موضعی ۱ درصد و در تیوبهایی با اندازههای مختلف عرضه میشود. اگرچه گاهی به آن پماد گفته میشود، شکل رایج دارو کرم است.
پیمکرولیموس نام ماده مؤثر دارو است و ممکن است محصولات حاوی آن با نامهای تجاری مختلف عرضه شوند. انتخاب محصول و روش مصرف باید طبق نسخه پزشک یا راهنمایی داروساز باشد.
پیمکرولیموس کورتون، آنتیبیوتیک یا ضدقارچ نیست. این دارو التهاب پوست را کاهش میدهد، اما عفونتهای قارچی، باکتریایی یا ویروسی را درمان نمیکند.
پیمکرولیموس برخلاف کورتونهای موضعی معمولا باعث نازک شدن پوست نمیشود. با این حال، نباید آن را بدون پیگیری پزشکی برای مدت طولانی مصرف کرد.
کاربرد اصلی پیمکرولیموس، کاهش التهاب و خارش در اگزمای خفیف تا متوسط است. این دارو برای روشن کردن پوست، درمان قطعی لک یا رفع هر نوع خارش پوستی ساخته نشده است.
اگر خارش و قرمزی ناشی از اگزما یا التهاب پوستی مناسب این دارو باشد، پیمکرولیموس میتواند علائم را کاهش دهد. اگر علت مشکل قارچ، عفونت، کهیر یا واکنش دارویی باشد، ممکن است داروی مناسبی نباشد.
کاربرد اصلی و تأییدشده پیمکرولیموس، درمان اگزماست. پزشک ممکن است در شرایط خاص آن را برای پسوریازیس (بیماری التهابی همراه با لکههای قرمز و پوستهدار) یا ویتیلیگو (پیسی یا ایجاد لکههای سفید پوست) تجویز کند.
این کاربردها برای همه مناسب نیستند و نتیجه درمان نیز قطعی نیست. در صورت ایجاد لکه سفید جدید یا تغییر رنگ واضح پوست، باید به پزشک مراجعه کرد.
این دارو گاهی برای اگزمای صورت، پلک، اطراف دهان، گردن و چینهای پوستی تجویز میشود. در این نواحی باید مقدار کمی از کرم فقط روی پوست درگیر مالیده شود.
مصرف در ناحیه تناسلی فقط با تشخیص پزشک مجاز است؛ زیرا خارش و قرمزی این ناحیه ممکن است ناشی از قارچ، تبخال یا بیماریهای دیگر باشد.
کرم پیمکرولیموس برای کاهش التهاب اگزمایی روی پوست استفاده میشود. این کرم نباید داخل چشم، دهان، بینی، روی زخم باز یا پوست عفونی استفاده شود.
پزشک ممکن است پیمکرولیموس را برای دورههای کوتاه یا متناوب روی دست، صورت یا پلک تجویز کند. در نواحی ظریف، مقدار کمی از کرم باید به شکل لایهای نازک استفاده شود.
در اگزمای دست، پرهیز از آب داغ، شویندههای قوی و مواد محرک نیز ضروری است. ادامه تماس با محرکها میتواند اثر درمان را کاهش دهد.
اگر این علائم ناشی از اگزما باشند، پیمکرولیموس میتواند آنها را کاهش دهد. سوزش خفیف در شروع درمان شایع است و معمولا بهتدریج کمتر میشود.
پوستهریزی ممکن است در قارچ، پسوریازیس یا درماتیت سبورئیک (التهاب پوست همراه با چربی و پوستهریزی) نیز دیده شود. بنابراین تشخیص درست اهمیت دارد.
اگر التهاب دور لب یا گردن ناشی از اگزما باشد، پزشک ممکن است این دارو را تجویز کند. کرم نباید وارد دهان شود یا بدون تشخیص پزشک روی تاول، تبخال و ضایعات عفونی مالیده شود.
پیمکرولیموس یکی از گزینههای درمان اگزمای خفیف تا متوسط است؛ بهویژه زمانی که درمانهای پایه کافی نباشند یا مصرف مکرر کورتون مناسب نباشد. استفاده از مرطوبکننده و دوری از محرکها نیز بخش مهم درمان است.
پیمکرولیموس با کاهش فعالیت بیشازحد برخی سلولهای ایمنی پوست، تولید مواد التهابزا را کمتر میکند. در نتیجه، خارش، قرمزی و التهاب کاهش مییابد.
این دارو اگزما را بهطور قطعی درمان نمیکند، اما میتواند علائم و دفعات عود را کمتر کند. اگر پس از چند هفته بهبودی کافی دیده نشد، بررسی دوباره لازم است.
پیمکرولیموس ممکن است برای اگزمای صورت و دور چشم تجویز شود؛ زیرا معمولا پوست را نازک نمیکند. کرم باید فقط روی پوست درگیر استفاده شود و نباید وارد چشم شود.
در صورت بروز درد چشم، ترشح، تاری دید یا سوزش شدید، مصرف دارو را ادامه ندهید و با پزشک مشورت کنید.
برگشت علائم معمولا به ماهیت عودکننده اگزما مربوط است، نه وابستگی به دارو. خشکی پوست و تماس با مواد محرک میتوانند بیماری را دوباره فعال کنند.
پوست را تمیز و خشک کنید و مقدار کمی از کرم را به شکل لایهای نازک روی محل درگیر بمالید. پس از مصرف، دستها را بشویید؛ مگر اینکه دستها محل درمان باشند.
از مصرف دارو داخل چشم و دهان، روی زخم باز یا پوست عفونی خودداری کنید. استفاده بیشتر از مقدار تجویزشده، اثر دارو را بهتر نمیکند.
در بسیاری از نسخهها، دارو روزی دو بار استفاده میشود؛ اما مقدار و مدت مصرف باید طبق دستور پزشک باشد. دارو را روی سطح وسیع بدن یا زیر پانسمان بسته استفاده نکنید، مگر اینکه پزشک تجویز کرده باشد.
مصرف معمولا تا زمان برطرف شدن علائم فعال ادامه دارد. اگر طی حدود شش هفته بهبود واضحی ایجاد نشد، پزشک باید تشخیص و برنامه درمان را دوباره بررسی کند.
مصرف طولانیمدت بدون پیگیری پزشکی مناسب نیست. در صورت تماس اتفاقی دارو با چشم، آن را با آب فراوان بشویید.
پیمکرولیموس معمولا روی پوست تمیز و خشک استفاده میشود. مرطوبکننده را با فاصله مناسب و طبق نظر پزشک یا راهنمای محصول مصرف کنید. کرم دارویی و مرطوبکننده را با یکدیگر مخلوط نکنید.
زمان شروع اثر در افراد مختلف متفاوت است. شدت اگزما، محل درگیری، وجود عفونت و روش مصرف میتوانند بر نتیجه درمان اثر بگذارند.
بعضی افراد طی چند روز کاهش خارش را احساس میکنند، اما برطرف شدن قرمزی و التهاب ممکن است بیشتر طول بکشد. نبود بهبود طی چند هفته نیازمند بررسی پزشکی است.
این دارو بهتدریج التهاب پوست را کاهش میدهد و اثر آن مانند مسکن با ساعت مشخص سنجیده نمیشود. ماندگاری بهبود به کنترل بیماری، مصرف درست و دوری از محرکها بستگی دارد.
اثر کم دارو ممکن است به تشخیص نادرست، مصرف نامنظم، ادامه تماس با محرکها، عفونت یا شدت زیاد بیماری مربوط باشد.
بیشتر عوارض در محل مصرف ایجاد میشوند و معمولا خفیف و گذرا هستند. سوزش، خارش، قرمزی و احساس گرما از عوارض شایع شروع درماناند.
گاهی التهاب ریشه مو، جوش، کهیر، تبخال، زردزخم یا سایر عفونتهای پوستی نیز دیده میشود. عوارض شدید، ماندگار یا رو به بدتر شدن باید بررسی شوند.
سوزش یا احساس گرما، بهویژه در روزهای اول، شایع است و معمولا کاهش مییابد. این علائم ممکن است روی پوست بسیار ملتهب یا ترکخورده بیشتر باشند.
جوش، کهیر یا حساسیت ممکن است رخ دهد. این دارو برای درمان لک نیست. ایجاد تاول، ترشح چرکی، دلمه زرد، لکه سفید جدید یا بدتر شدن سریع پوست نیازمند بررسی پزشکی است.
برای این گروه دارویی، هشدار احتیاطی درباره موارد نادر لنفوم (نوعی سرطان سلولهای ایمنی) و سرطان پوست وجود دارد. ارتباط قطعی دارو با این بیماریها ثابت نشده است.
برای کاهش خطر احتمالی، دارو باید با کمترین مقدار لازم، فقط روی محل درگیر و برای مدت محدود مصرف شود. بزرگ شدن غدد لنفاوی نیز باید بررسی شود.
به دلیل جذب خونی کم، تداخلهای این دارو محدود است. با این حال، هنگام مصرف روی سطح وسیع یا همراه با داروهای ضعیفکننده سیستم ایمنی، احتیاط بیشتری لازم است.
پزشک ممکن است ابتدا کورتون موضعی را برای کنترل التهاب شدید و سپس پیمکرولیموس را برای ادامه درمان تجویز کند. این داروها را بدون برنامه مشخص روی یک محل استفاده نکنید.
تاکرولیموس و پیمکرولیموس همگروه هستند و مصرف همزمان آنها روی یک ناحیه معمولا لازم نیست. تداخل مهمی با بسیاری از داروهای ضدحساسیت شناخته نشده است، اما این داروها علت اگزما را درمان نمیکنند.
مرطوبکننده و ضدآفتاب مناسب پوست حساس را میتوان طبق نظر پزشک در کنار پیمکرولیموس استفاده کرد. این محصولات را با کرم دارویی مخلوط نکنید.
افراد دارای حساسیت شدید به پیمکرولیموس یا ترکیبات کرم نباید از آن استفاده کنند. افراد دارای ضعف سیستم ایمنی، گیرندگان پیوند عضو و مصرفکنندگان داروهای ضعیفکننده ایمنی باید پیش از مصرف با پزشک مشورت کنند.
دارو را فقط روی نواحی درگیر استفاده کنید. اگر بیماری طی حدود شش هفته بهتر نشد، تشخیص باید دوباره بررسی شود.
در زمان مصرف دارو، تماس طولانی با آفتاب شدید، دستگاه برنزهکننده و نوردرمانی فرابنفش را محدود کنید. پس از لیزر یا جراحی پوست نیز فقط با اجازه پزشک از دارو استفاده کنید.
این دارو نباید روی عفونت فعال قارچی، باکتریایی یا ویروسی استفاده شود. بروز تبخال، زونا یا اگزمای هرپتیک (پخش شدن عفونت تبخالی روی پوست مبتلا به اگزما) نیازمند مراجعه سریع به پزشک است.
اگر کرم وارد چشم شد، آن را با آب ولرم فراوان بشویید. در صورت ادامه درد، قرمزی یا تاری دید، به پزشک مراجعه کنید.
در صورت بلع دارو، بهویژه توسط کودک، با مرکز درمانی تماس بگیرید. بدون توصیه متخصص، فرد را وادار به استفراغ نکنید.
بررسیهای انسانی درباره مصرف پیمکرولیموس در بارداری محدود است. این دارو در دوران بارداری فقط زمانی باید مصرف شود که پزشک سود درمان را بیشتر از خطر احتمالی بداند.
هنگام اقدام به بارداری، شروع یا ادامه مصرف باید با نظر پزشک باشد. در صورت نیاز، معمولا کمترین مقدار دارو روی کمترین سطح درگیر استفاده میشود.
شواهد کافی وجود ندارد که مصرف موضعی معمول پیمکرولیموس باعث ناباروری شود. با این حال، درباره مصرف گسترده و طولانیمدت بررسیهای انسانی محدودی وجود دارد.
مشخص نیست چه مقدار از دارو وارد شیر مادر میشود. در صورت تجویز پزشک، کرم نباید روی نوک پستان یا بخشی که با دهان شیرخوار تماس دارد استفاده شود.
سن کودک، شدت اگزما، وسعت درگیری و وضعیت سیستم ایمنی در تصمیمگیری برای مصرف این دارو اهمیت دارند.
در بسیاری از منابع، این دارو برای کودکان دو ساله و بزرگتر بررسی شده است. مصرف آن در کودکان زیر دو سال نباید خودسرانه انجام شود.
در سالمندان و افراد دیابتی، احتمال عفونت، زخم و دیر خوب شدن پوست اهمیت بیشتری دارد. ضایعات عفونی یا ماندگار باید پیش از مصرف دارو بررسی شوند.
اگر دارو طبق نسخه، روی سطح محدود و برای مدت مناسب مصرف شود، میتواند برای کودک مفید باشد. از مصرف آن روی سطح وسیع، زیر پوشک یا پانسمان بسته بدون تجویز پزشک خودداری کنید.
ادامه یا قطع دارو به شدت اگزما و برنامه پزشک بستگی دارد. پیمکرولیموس معمولا هنگام فعال بودن علائم مصرف میشود و پس از کنترل بیماری قطع یا بهصورت متناوب استفاده میشود.
این دارو معمولا به کاهش تدریجی مقدار مصرف نیاز ندارد. با این حال، قطع زودهنگام ممکن است باعث کنترل ناکامل التهاب شود. برگشت علائم بیشتر به ماهیت اگزما مربوط است.
خیر. پیمکرولیموس اعتیادآور نیست و وابستگی جسمی یا روانی ایجاد نمیکند. نیاز دوباره به دارو معمولا ناشی از عود اگزماست.
پس از یادآوری، مقدار معمول را استفاده کنید؛ مگر اینکه به نوبت بعدی نزدیک باشید. در این حالت، نوبت فراموششده را رها کنید و مقدار دارو را دو برابر نکنید.
پیمکرولیموس برای مصرف مداوم و بدون برنامه طراحی نشده است. دارو را فقط طبق طرح درمان پزشک و برای مدت تعیینشده مصرف کنید.
مصرف مداوم بدون پیگیری پزشکی توصیه نمیشود. استفاده طولانی روی پوست وسیع یا آسیبدیده میتواند خطر تحریک، عفونت و جذب بیشتر دارو را افزایش دهد.
دارو را تا تاریخ انقضای روی بسته مصرف کنید. تیوب را در دمای اتاق، دور از گرما، نور مستقیم و رطوبت نگه دارید و پس از هر بار مصرف درپوش آن را ببندید.
در مصرف معمول روی سطح محدود، معمولا آزمایش خون لازم نیست. در صورت مصرف گسترده، ضعف سیستم ایمنی یا بروز علائم غیرعادی، پزشک ممکن است بررسی بیشتری درخواست کند.
هر دو دارو التهاب اگزما را کاهش میدهند و از یک گروه دارویی هستند. انتخاب بین آنها به سن، محل ضایعه، شدت بیماری و نظر پزشک بستگی دارد.
پیمکرولیموس معمولا به شکل کرم ۱ درصد عرضه میشود و بیشتر برای اگزمای خفیف تا متوسط به کار میرود. تاکرولیموس معمولا به شکل پماد است و ممکن است برای بیماری شدیدتر تجویز شود.
هر دو دارو میتوانند باعث سوزش، خارش و قرمزی شوند. تاکرولیموس ممکن است در برخی افراد سوزش اولیه بیشتری ایجاد کند. هیچکدام برای درمان عفونت پوستی مناسب نیستند.
تاکرولیموس نزدیکترین داروی همگروه است. کورتونهای موضعی، مرطوبکنندهها و سایر درمانها نیز ممکن است بر اساس تشخیص پزشک استفاده شوند. دارو را خودسرانه جایگزین نکنید.
پیمکرولیموس کورتون نیست و از نظر روش اثر، کاربرد و عوارض با کورتونهای موضعی تفاوت دارد.
هیدروکورتیزون معمولا کورتون ضعیفتری است و بتامتازون قدرت بیشتری دارد. پیمکرولیموس ممکن است برای نواحی حساس یا زمانی انتخاب شود که مصرف مکرر کورتون مناسب نیست.
کلوبتازول یک کورتون بسیار قوی است و جایگزین همیشگی پیمکرولیموس نیست. مصرف خودسرانه آن، بهویژه روی صورت و پلک، میتواند خطرناک باشد.
پیمکرولیموس معمولا باعث نازک شدن پوست نمیشود. این ویژگی یکی از دلایل تجویز آن برای بعضی نواحی حساس است، اما مصرف همچنان باید طبق نسخه باشد.
نتیجه مصرف در افراد مختلف یکسان نیست. نوع بیماری، محل ضایعه، شدت التهاب، مراقبت از پوست و وجود عفونت میتوانند بر نتیجه اثر بگذارند.
برخی افراد کاهش خارش و قرمزی را تجربه میکنند، بهویژه در نواحی حساس. در بعضی افراد نیز اثر کافی ایجاد نمیشود یا پس از قطع دارو علائم برمیگردند.
سوزش خفیف تا متوسط در روزهای اول شایع است و معمولا کمتر میشود. سوزش شدید همراه با تاول، تورم یا ترشح نیازمند بررسی پزشکی است.
برخی مصرفکنندگان با تجویز پزشک نتیجه مناسبی روی صورت و پلک میگیرند؛ زیرا دارو معمولا پوست را نازک نمیکند. تماس کرم با چشم و مصرف خودسرانه در این ناحیه مناسب نیست.
بله، در بعضی بیماران و با تجویز پزشک میتوان آن را برای اگزمای صورت و دور چشم استفاده کرد. کرم نباید وارد چشم شود.
در صورت مصرف درست، برای بسیاری از افراد قابل تحمل است؛ اما کاملا بیخطر نیست. سوزش، تحریک، عفونت پوستی و هشدار مربوط به بدخیمیهای نادر از نکات مهم هستند.
خیر. دارو نباید روی زخم باز یا عفونت فعال استفاده شود، مگر اینکه پزشک پس از معاینه چنین تصمیمی بگیرد. تاول، ترشح چرکی، دلمه زرد یا بدتر شدن سریع ضایعه نیازمند بررسی است.
چشم را با آب فراوان بشویید. اگر درد، قرمزی، سوزش یا تاری دید ادامه داشت، به پزشک مراجعه کنید.
دستها را بشویید؛ مگر اینکه محل درمان باشند. از تماس دارو با چشم و دهان، آفتاب شدید، پوشاندن بسته محل و مصرف همزمان مواد تحریککننده روی همان ناحیه خودداری کنید.
موارد مصرف تایید شده
پیمکرولیموس یک مهارکننده موضعی کلسینورین است که عمدتاً برای درمان بیماریهای التهابی پوست کاربرد دارد.
پیمکرولیموس یک داروی مهارکننده موضعی کلسینورین است. مکانیسم اصلی اثر آن بر اساس سرکوب سیستم ایمنی موضعی در پوست استوار است:
فارماکوکینتیک پیمکرولیموس به شدت تحت تاثیر فرمولاسیون موضعی آن و میزان جذب پوستی است.
موارد منع مصرف مرتبط با بیماری
پیمکرولیموس عمدتاً به صورت موضعی استفاده میشود، اما در شرایط خاصی منع مصرف دارد یا نیازمند احتیاط فراوان است.
تداخلات دارویی
پیمکرولیموس به صورت موضعی استفاده میشود و جذب سیستمیک آن بسیار اندک است. با این حال، به دلیل متابولیسم کبدی عمدتاً از طریق آنزیم سیتوکروم P450 3A4 (CYP3A4)، پتانسیل تداخل با سایر داروها وجود دارد، هرچند اهمیت بالینی این تداخلات در مصرف موضعی معمولاً کمتر از داروهای خوراکی است.
هشدارها
پیمکرولیموس به عنوان یک داروی موضعی، در صورت استفاده صحیح، ایمنی نسبتاً خوبی دارد. با این حال، هشدارهای مهمی برای پزشکان و بیماران وجود دارد:
توصیههای دارویی برای بیمار
این توصیهها به منظور کمک به بیماران برای استفاده ایمن و مؤثر از پیمکرولیموس تهیه شدهاند:
برای دسترسی به اطلاعات تخصصی و جامع در زمینه مقدارمصرف، فارماکولوژی،تداخلات دارویی و راهنماییهای کلینیکی،از وبسایت Medscape استفاده کنید.
Drugs.comبرای بررسی دقیق دوزها،عوارض جانبی،هشدارها و جزئیات کاربرد داروها،میتوانید به وبسایت Drugs.com مراجعه کنید.
در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است: مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.
| کد ژنریک | نام شکل دارویی | پرخطر | دما | حیاتی | برچسب هشدار بالا |
|---|---|---|---|---|---|
| 07760 |
کرم پیمکرولیموس ۱ درصد ۱۵ گرم |
||||
| 05421 |
کرم پیمکرولیموس ۱ درصد ۳۰ گرم |
اسامی تجاری موجود در ایران |
|||
| نام تجاری | |||
|---|---|---|---|
|
کرم پیمکرو-زیست 1% 30 گرم
|
|||
|
کرم موضعی الیدل 1% 15 گرم
|
|||
|
کرم پیمکرو-زیست 1% 15گرم
|
|||
|
کرم موضعی پیمودرم 1%
|
|||
برای پیسی هم استفاده میشه؟
ممکن استفاده از این پماد بیماری نهفته برص رو آشکار کنه