«ترکیب اشتهاآور» اسمی است که برای انواع مختلف محصولات به کار می‌رود، نه یک داروی مشخص با فرمول ثابت. این محصولات بیشتر به شکل شربت هستند و ممکن است ویتامین‌ها، مواد معدنی مثل روی، اسیدهای آمینه (که اجزای سازنده پروتئین‌ها هستند)، عصاره‌های گیاهی، یا در بعضی از آنها داروی سیپروهپتادین (یک داروی ضدحساسیت که اشتها را هم زیاد می‌کند) داشته باشند.
بعضی از این شربت‌ها جزو مکمل‌های غذایی هستند و بعضی دیگر دارو محسوب می‌شوند. همه‌ی آنها مولتی‌ویتامین نیستند.
نحوه‌ی اثر این محصولات به مواد تشکیل‌دهنده‌شان بستگی دارد. بعضی داروها روی قسمت‌هایی از مغز که اشتها را کنترل می‌کنند اثر می‌گذارند، اما ویتامین‌ها و روی بیشتر وقتی مفید هستند که بدن شما کمبود آنها را داشته باشد. اگر کمبودی ندارید، خوردن بیشتر آنها لزوماً اشتها یا وزنتان را زیاد نمی‌کند.
جذب، فرآوری در بدن، دفع و مدت اثر مواد این شربت‌ها با هم فرق دارد؛ بنابراین مقدار مصرف و موارد منع مصرف آنها هم یکی نیست. حتماً باید به حساسیت‌های احتمالی، محدودیت سنی و هشدارهای درج شده روی بروشور همان محصول توجه کنید.
بی‌اشتهایی ممکن است به خاطر عفونت، یبوست، مشکلات گوارشی، اضطراب، مصرف بعضی داروها، کمبودهای تغذیه‌ای یا یک بیماری زمینه‌ای باشد. شربت اشتهاآور جایگزین پیدا کردن علت اصلی و اصلاح برنامه‌ی غذایی نیست.
سیپروهپتادین یک داروی ضدحساسیت (کاهنده‌ی علائم حساسیت) است که روی بعضی از گیرنده‌های سروتونین (یکی از پیام‌رسان‌های شیمیایی بدن) هم اثر می‌گذارد و می‌تواند اشتها را زیاد کند.
استفاده از این دارو برای افزایش اشتها در هر کشوری قوانین خاص خود را دارد و در بسیاری موارد، خارج از کاربرد اصلی تأییدشده‌ی آن است. برای اینکه بفهمید شربت شما سیپروهپتادین دارد یا نه، باید به فهرست ترکیبات روی برچسب نگاه کنید.
خواب‌آلودگی، خشکی دهان، سرگیجه، یبوست و تغییرات رفتاری از عوارض احتمالی آن هستند. مصرف این دارو در کودکان، سالمندان، کسانی که بیماری کبدی دارند یا همراه با داروهای خواب‌آور، حتماً باید با نظر پزشک باشد.
بیماری‌هایی مثل آب‌سیاه چشم (افزایش خطرناک فشار داخل چشم)، احتباس ادرار (ناتوانی در تخلیه‌ی مثانه) و بعضی انسدادهای گوارشی (بسته شدن راه عبور غذا) هم باید از نظر ممنوعیت یا احتیاط در مصرف بررسی شوند.
زیاد شدن اشتها به تنهایی به معنای افزایش وزن سالم نیست. وزن معمولاً وقتی بالا می‌رود که مدت‌ها کالری بیشتری از نیاز بدن دریافت کنید. نوع غذایی که می‌خورید، پروتئین آن و وضعیت سلامت شما در این که چه نوع وزنی اضافه می‌شود، نقش دارد. اثر شربت به علت لاغری، ترکیبات آن، سن، بیماری‌ها و برنامه‌ی غذایی شما بستگی دارد.
کم خوردن غذا، مشکل در جذب مواد، پرکاری تیروئید، بیماری گوارشی، عفونت طولانی‌مدت و مشکلات روانی از جمله عواملی هستند که باید بررسی شوند.
در کودکان، روند رشد روی نمودار مخصوص سن، خیلی مهم‌تر از یک بار وزن گرفتن است. برای بیشتر کودکانی که وزن کمی دارند، اولین راه درمان، استفاده از محرک‌های اشتها نیست.
غذا خوردن منظم، استفاده از غذاهای پرکالری و مغذی، پروتئین کافی و کم کردن خوراکی‌های بی‌ارزش قبل از وعده‌ی اصلی، پایه‌ی افزایش وزن سالم هستند. اگر با غذا نیازها برطرف نشد، پزشک یا متخصص تغذیه می‌توانند مکمل مناسب را تجویز کنند.
میزان افزایش وزن ثابت یا تضمین‌شده‌ای وجود ندارد. بعضی افراد فقط کمی اشتهایشان بیشتر می‌شود و بعضی دیگر به خاطر نداشتن کمبود، کم خوردن یا بیماری زمینه‌ای، تغییری نمی‌بینند. این که بگویند چند کیلو در مدت کوتاه اضافه می‌کنید، معیار علمی برای انتخاب محصول نیست.
اگر وزن خیلی سریع زیاد شود و همراه با ورم یا تنگی نفس باشد، ممکن است به خاطر جمع شدن آب در بدن باشد و باید حتماً بررسی شود. کاهش وزن بی‌دلیل، توقف رشد کودک، اسهال یا استفراغ طولانی، تشنگی و ادرار زیاد، یا بی‌اشتهایی مداوم هم نیاز به ارزیابی پزشکی دارد.
بدون این که بدانید علت بی‌اشتهایی چیست، شرایط شما چگونه است و ترکیبات محصول کدامند، نمی‌توانید بگویید کدام فرآورده «بهترین» است. مجوز و برچسب معتبر برای اطمینان از اصالت محصول لازم است، اما اثر قطعی روی افزایش وزن را ثابت نمی‌کند.
درمان علت اصلی بی‌اشتهایی همیشه از مصرف مکمل اولویت دارد. بررسی تخصصی در کودکان، سالمندان، زنان باردار یا شیرده و کسانی که بیماری کبدی یا کلیوی دارند، خیلی مهم‌تر است.
این که محصول کورتون (نوعی هورمون ضدالتهاب) نداشته باشد، به این معنی نیست که عوارض ندارد. داروهای ضدحساسیت ممکن است خواب‌آلودگی و خشکی دهان ایجاد کنند. مصرف زیاد روی یا ویتامین‌ها می‌تواند باعث تهوع، درد شکم یا حتی مسمومیت شود. مصرف طولانی و زیاد روی نیز ممکن است کمبود مس در بدن ایجاد کند.
کورتون‌ها درمان معمول برای لاغری یا بی‌اشتهایی ساده نیستند. افزایش وزنی که با کورتون ایجاد می‌شود، ممکن است همراه با جمع شدن آب در بدن، تغییر جای چربی‌ها و بالا رفتن قند خون باشد.
نوشته‌ی «بدون کورتون» تضمین نمی‌کند که ترکیب واقعی محصول سالم است؛ محصولاتی که برچسب کامل ندارند ممکن است مواد اعلام‌نشده‌ای داشته باشند.
خواب‌آلودگی شدید، تپش قلب قابل توجه، زردی یا ادرار تیره، نیاز به بررسی سریع دارند. تورم زبان یا گلو، تنگی نفس و غش کردن هم نیازمند رسیدگی اورژانسی هستند. درباره‌ی ادامه یا تغییر مصرف حتماً از پزشک راهنمایی بگیرید.
تنظیم زمان وعده‌ها، محیط آرام برای غذا خوردن، اجبار نکردن به خوردن، و انتخاب غذاهای مغذی، اغلب بهتر از اضافه کردن شربت است. کم کردن تنقلات و نخوردن مایعات زیاد قبل از غذا هم می‌تواند کمک‌کننده باشد، اما نباید آب کافی را از دست بدهید.
اگر کمبود آهن، روی یا ویتامین تأیید شده باشد، مصرف مکمل اختصاصی با مقدار و مدت تعیین‌شده توسط پزشک منطقی‌تر است. بعضی مکمل‌های تغذیه‌ای خوراکی هم برای برخی افراد کاربرد دارند.
سیپروهپتادین و دیگر محرک‌های اشتها را نمی‌توانید خودسرانه جایگزین شربت دیگری کنید و حتماً به نسخه‌ی پزشک نیاز دارند.
این فرآورده‌ها ممکن است شامل شنبلیله، زنجبیل یا عصاره‌های گیاهی دیگر باشند. اینکه یک گیاه مشکلات گوارشی را کمی بهتر کند، به این معنی نیست که اشتها یا وزن را به طور پایدار زیاد می‌کند. برای بسیاری از مخلوط‌های گیاهی که تبلیغ می‌شوند، شواهد علمی کافی وجود ندارد.
طبیعی بودن به معنی بی‌خطر بودن نیست؛ ممکن است حساسیت، ناراحتی گوارشی یا تداخل با داروهای دیگر ایجاد شود. کیفیت و غلظت این محصولات هم با هم فرق دارد.
مصرف آنها در کودکان، زنان باردار یا شیرده و کسانی که بیماری کبدی یا کلیوی دارند، باید پس از بررسی ترکیبات توسط پزشک یا داروساز باشد.
یک فرآورده‌ی استاندارد باید ترکیبات، مقدار مواد و هشدارهای مشخصی روی برچسب داشته باشد؛ اما مخلوط‌های خانگی معمولاً چنین استانداردی ندارند. ترکیب‌های غذایی خانگی می‌توانند انرژی و مواد مغذی برسانند، اما داروی محرک اشتها نیستند. شکر یا حجم زیاد آنها ممکن است اشتهای اصلی را کم کند.
در کودکان باید به حساسیت غذایی و خطر خفگی توجه کنید. عسل به کودک زیر یک سال نباید داده شود. مغزهای کامل برای کودکان کم‌سن خطر خفگی دارند؛ پس شکل غذا باید با توانایی جویدن و بلع کودک هماهنگ باشد.
اضافه کردن گیاه با مقدار نامشخص، پودر بدنسازی یا دارو به مخلوط خانگی می‌تواند خطر مسمومیت و تداخل ایجاد کند.
مقدار مصرف به مواد مؤثره، غلظت، سن، وزن، بیماری‌ها و هدف درمان بستگی دارد و برای همه محصولات یکی نیست. پس از تأیید مناسب بودن فرآورده، دستور روی برچسب یا نسخه‌ی پزشک را دنبال کنید. اگر بین نسخه و برچسب اختلاف بود، قبل از مصرف با داروساز مشورت کنید.
اگر حس هوشیاری‌تان کم شد، رانندگی یا کار با ابزار خطرناک نکنید. اضافه کردن دارو یا مکمل به شربت بدون مشورت با پزشک یا داروساز، کار درستی نیست.
زمان مصرف به ترکیب و دستور محصول بستگی دارد؛ بعضی را قبل از غذا و بعضی را همراه غذا مصرف می‌کنند. اگر ترکیب خواب‌آور باشد، ممکن است زمان مصرف را طوری تنظیم کنند که کمتر اذیت شوید. اگر تهوع یا درد معده داشتید، پزشک یا داروساز می‌تواند زمان را تغییر دهد.
مصرف الکل همراه با داروهای ضدحساسیت خواب‌آور، خواب‌آلودگی را بیشتر می‌کند و خطرناک است.
مدت مصرف بر اساس علت بی‌اشتهایی، ترکیبات و واکنش بدن شما تعیین می‌شود. درمان باید هدف مشخص و زمان بازبینی داشته باشد تا اشتها، میزان غذا خوردن، روند وزن و عوارض بررسی شوند. مصرف طولانی‌مدت و خودسرانه، مخصوصاً در کودکان، مناسب نیست.
اگر در مدت تعیین‌شده بهبودی حاصل نشد، خودسرانه مقدار را زیاد نکنید یا دوره را تمدید نکنید. پزشک باید تصمیم بگیرد که ادامه‌ی درمان لازم است یا نه. نحوه‌ی قطع مصرف هم به ترکیبات واقعی محصول بستگی دارد.
زمان شروع اثر یکسان نیست. با بعضی داروها ممکن است طی چند روز تغییر اشتها را حس کنید، اما جبران کمبود تغذیه‌ای و تغییر وزن زمان بیشتری می‌برد. خواب‌آلودگی در روزهای اول، نشانه‌ی اثر بر اشتها نیست.
مدت اثر هر نوبت و ماندگاری نتیجه به ماده‌ی مؤثره، نحوه‌ی فرآوری آن در بدن، علت بی‌اشتهایی و ادامه‌ی تغذیه‌ی کافی بستگی دارد. برای محصول نامشخص نمی‌توانیم ساعت یا روز دقیقی بگوییم. رفع علت اصلی و اصلاح تغذیه در پایدار ماندن نتیجه خیلی مهم است.
عوارض به ترکیبات محصول بستگی دارد. خواب‌آلودگی و سرگیجه بیشتر با ضدحساسیت‌های خواب‌آور دیده می‌شود و سردرد هم ممکن است پیش بیاید. در بعضی افراد، مخصوصاً کودکان، بی‌قراری یا تحریک‌پذیری هم دیده می‌شود. خواب‌آلودگی شدید، سردرد شدید یا عدم تعادل باید سریعاً بررسی شوند.
تپش قلب نشانه‌ی خوبی برای اثر اشتهاآور نیست. اگر تپش قلب مداوم یا شدید داشتید، باید به پزشک مراجعه کنید. اگر همراه با درد قفسه‌ی سینه، تنگی نفس یا غش بود، اورژانسی است. نام فرآورده و داروهای دیگری که مصرف می‌کنید را به پزشک بگویید.
روی، آهن و بعضی عصاره‌های گیاهی ممکن است باعث تهوع، درد شکم، نفخ یا تغییر در دفع مدفوع شوند. اثر ضد‌پیام‌رسانی سیپروهپتادین (مهار بخشی از پیام‌های عصبی بدن) می‌تواند خشکی دهان و یبوست ایجاد کند. بعضی شیرین‌کننده‌ها هم ممکن است اسهال بیاورند.
یبوست خودش می‌تواند اشتها را کم کند. مصرف آب و فیبر (بخش هضم‌نشده‌ی غذاهای گیاهی) به اندازه‌ی مناسب با سن و بیماری کمک‌کننده است، اما برای درد شدید یا عارضه‌ی دیگر، خودسرانه داروی دیگری اضافه نکنید.
درد شدید یا مداوم شکم، استفراغ مکرر، خون در مدفوع، یا ناتوانی در دفع گاز و مدفوع، نیاز به بررسی سریع دارد.
حساسیت ممکن است به ماده‌ی مؤثره، گیاه، رنگ یا دیگر اجزای فرآورده باشد و باید بررسی شود. تورم زبان یا گلو، خس‌خس، مشکل تنفس یا غش می‌تواند نشانه‌ی حساسیت شدید باشد و نیاز به رسیدگی اورژانسی دارد.
آسیب کبدی با بعضی داروها، از جمله به‌ندرت سیپروهپتادین، گزارش شده است. برخی محصولات گیاهی هم می‌توانند به کبد آسیب بزنند. زردی، ادرار تیره، مدفوع کم‌رنگ یا خستگی غیرمعمول نیاز به ارزیابی سریع دارند. پزشک بر اساس ترکیبات و شرایط شما تعیین می‌کند که آزمایش کبد لازم است یا نه.
مصرف طولانی یا بیش از حد ویتامین‌ها و مواد معدنی می‌تواند باعث مسمومیت یا به هم خوردن تعادل مواد مغذی شود. این نگرانی درباره‌ی ویتامین‌های محلول در چربی (مثل ویتامین‌های آ و د که در بدن ذخیره می‌شوند) بیشتر است.
یبوست، مشکل در تخلیه‌ی ادرار و اختلال هوشیاری هم در بعضی فرآورده‌های دارویی مطرح است. نداشتن عارضه در ابتدا، به این معنی نیست که مصرف نامحدود بی‌خطر است.
سیپروهپتادین یا دیگر ضدحساسیت‌های خواب‌آور، همراه با داروهای خواب، آرام‌بخش‌ها، مسکن‌های مخدر و بعضی داروهای روان‌پزشکی می‌توانند خواب‌آلودگی را خیلی زیاد کنند. بعضی ترکیب‌ها خطر اختلال تنفسی را هم بالا می‌برند. الکل این خطر را بیشتر می‌کند.
داروهای سرماخوردگی و ضدحساسیت ممکن است ضدحساسیت مشابهی داشته باشند و باعث مصرف همزمان داروهای هم‌اثر شوند. داروهای ضد‌پیام‌رسانی هم خشکی دهان، یبوست، تاری دید و مشکل تخلیه‌ی ادرار را تشدید می‌کنند.
مصرف سیپروهپتادین همراه با مهارکننده‌های مونوآمین‌اکسیداز (گروهی از داروها، از جمله بعضی ضدافسردگی‌ها) از تداخل‌های مهم و ممنوع است.
آهن و روی می‌توانند جذب بعضی آنتی‌بیوتیک‌ها و داروهای دیگر را کم کنند؛ فاصله‌ی زمانی لازم را داروساز تعیین می‌کند. برای بررسی تداخل، فهرست همه‌ی داروهای نسخه‌ای، بدون نسخه، مکمل‌ها و محصولات گیاهی که مصرف می‌کنید را به پزشک بدهید.
اضافه کردن مولتی‌ویتامین به شربتی که خودش ویتامین و مواد معدنی دارد، ممکن است باعث شود بعضی مواد را بیش از نیاز دریافت کنید. مجموع روزانه‌ی ویتامین‌های آ و د، آهن، روی و دیگر اجزای مشترک را باید بررسی کنید. مکمل بیشتر لزوماً اشتهای بیشتر نمی‌آورد.
این بررسی در کودکان، زنان باردار و کسانی که بیماری کلیوی یا کبدی دارند، مهم‌تر است. مکمل تجویز شده را خودسرانه با شربت جایگزین نکنید؛ پزشک یا داروساز مشخص می‌کند که مصرف همزمان لازم است یا نه.
بدغذایی همیشه به دارو نیاز ندارد. باید تنوع غذا، مقدار شیر و نوشیدنی‌ها، میان‌وعده‌ها، یبوست، توانایی جویدن و بلع، و روند رشد را بررسی کنید. غذا خوردن منظم در محیط آرام و مجبور نکردن کودک به خوردن، اقدامات پایه‌ای هستند.
برای کودکان زیر ۲ سال نمی‌توان یک شربت اشتهاآور یکسان و ایمن معرفی کرد. ایمنی و اثربخشی سیپروهپتادین در این سن ثابت نشده و مصرف آن در نوزادان تازه‌متولد شده یا نارس ممنوع است.
سایر فرآورده‌ها هم محدودیت سنی خاص خود را دارند. این که یک مکمل برای سن خاصی مجاز باشد، به این معنی نیست که حتماً مصرف آن لازم است.
کند شدن یا توقف رشد، بی‌حالی، استفراغ مکرر، مشکل بلع یا کم‌آبی باید توسط پزشک کودک بررسی شود. مصرف محرک اشتها نباید باعث شود بررسی علت کم وزنی به تأخیر بیفتد.
مقدار مصرف به ترکیب، غلظت، سن، وزن و تشخیص پزشک بستگی دارد. شربت بزرگسالان یا نسخه‌ی کودک دیگر را خودسرانه به کار نبرید. مصرف باید طبق دستور پزشک و با ابزار درجه‌بندی‌شده باشد.
مخلوط کردن دارو با حجم زیاد غذا یا نوشیدنی ممکن است باعث شود کودک همه‌ی دارو را نخورد و مقدار کامل دریافت نشود.
خواب‌آلودگی، بی‌قراری، تحریک‌پذیری، خشکی دهان، یبوست و ناراحتی گوارشی از عوارض احتمالی هستند. اگر کودک را به سختی می‌توان بیدار کرد، تشنج کرد، تنفسش تغییر کرد یا مقدار زیادی دارو خورد، باید اورژانسی اقدام کنید.
در صورت مسمومیت احتمالی، هرگز کودک را وادار به استفراغ نکنید و سریعاً به پزشک مراجعه کنید.
وزن و اشتها در نوجوانان باید با توجه به رشد، بلوغ، فعالیت بدنی و دریافت غذا بررسی شود. کم خوردن، نگرانی شدید درباره‌ی ظاهر، اختلال خوردن (الگوهای ناسالم خوردن که به سلامت آسیب می‌زند)، اضطراب و افسردگی هم ممکن است علت کاهش وزن باشند.
مصرف شربت چاقی، داروی خواب‌آور یا مکمل بدنسازی برای تغییر سریع ظاهر، کار مناسبی نیست. خواب‌آلودگی می‌تواند یادگیری و فعالیت روزانه را مختل کند. هدف باید رشد و تغذیه‌ی سالم باشد، نه رسیدن سریع به یک عدد روی ترازو.
اگر بی‌اشتهایی تازه شروع شده یا همراه با کاهش وزن بی‌دلیل است، باید علت آن را بررسی کرد. مشکلات دندانی، مشکل بلع، بیماری گوارشی، عوارض داروها و مشکلات روانی از جمله علت‌های احتمالی هستند. انتخاب فرآورده به شناخت علت و بررسی سود و خطرهای احتمالی بستگی دارد.
سالمندان به خواب‌آلودگی، گیجی، عدم تعادل و اثرات ضد‌پیام‌رسانی حساستر هستند. ضدحساسیت‌های خواب‌آور ممکن است خطر زمین خوردن، یبوست و مشکل در تخلیه‌ی ادرار را افزایش دهند. بیماری کلیوی یا کبدی و مصرف چند دارو هم احتمال عارضه و تداخل را بالا می‌برد.
سلامت دهان، بلع، دسترسی به غذا، تنهایی، افسردگی و داروهای کاهنده‌ی اشتها باید بررسی شوند. تأمین نیازهای تغذیه‌ای متناسب با بیماری‌ها معمولاً از شربت اشتهاآور اولویت دارد.
مقدار قند و کربوهیدرات (از جمله قندها و نشاسته) شربت را بررسی کنید. این که روی شربت نوشته «بدون قند» باشد، به این معنی نیست که همه‌ی مواد آن برای شما بی‌خطر است.
افزایش دریافت غذا و بعضی ترکیبات دارویی یا گیاهی ممکن است کنترل قند خون را تغییر دهند. محصولات حاوی کورتون یا مواد نامشخص می‌توانند خطر بیشتری داشته باشند.
شروع مصرف نیاز به مشورت با پزشک یا داروساز و برنامه‌ی منظم کنترل قند خون دارد. مقدار داروهای دیابت را خودسرانه تغییر ندهید. کاهش وزن یا بی‌اشتهایی همراه با تشنگی، ادرار زیاد، استفراغ یا ضعف قابل توجه، باید ارزیابی شود.
ایمنی مصرف به ماده‌ی مؤثره، مقدار مصرف، وضعیت مادر و جنین یا نوزاد بستگی دارد. عنوان «اشتهاآور» یا «گیاهی» برای تصمیم‌گیری کافی نیست و مکمل غذایی با داروی محرک اشتها فرق دارد.
مصرف خودسرانه برای افزایش وزن در بارداری مناسب نیست؛ درباره‌ی بسیاری از مخلوط‌های گیاهی و دارویی اطلاعات ایمنی کافی وجود ندارد. اگر تهوع شدید، کاهش وزن، ضعف یا ناتوانی در خوردن و نوشیدن دارید، باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک بر اساس مرحله‌ی بارداری، روند وزن، بیماری‌ها و ترکیبات، تصمیم می‌گیرد.
مصرف چند مکمل ممکن است باعث شود بعضی مواد، از جمله ویتامین آ به شکل رتینول (شکل آماده‌ی ویتامین آ) را بیش از حد مجاز دریافت کنید. نام و مقدار همه‌ی مواد را به پزشک بگویید.
شربت جایگزین تغذیه‌ی مناسب یا مکمل تجویز شده‌ی بارداری نیست. ایمنی محصولی که برچسب کامل ندارد، قابل تأیید نیست.
استفراغ مداوم، کاهش ادرار، درد شدید شکم یا علائم حساسیت شدید، نیاز به رسیدگی سریع دارند.
بعضی مواد وارد شیر می‌شوند و ممکن است روی هوشیاری یا تغذیه‌ی نوزاد اثر بگذارند. برخی ضدحساسیت‌ها، از جمله سیپروهپتادین، ممکن است تولید شیر را کم کنند.
بررسی اختصاصی محصول، مخصوصاً در اوایل شیردهی یا برای نوزاد نارس، ضروری است. درباره‌ی بسیاری از ترکیبات گیاهی اطلاعات کافی وجود ندارد.
خواب‌آلودگی غیرمعمول، مشکل در مکیدن، تحریک‌پذیری یا کاهش پوشک‌های خیس نوزاد، نیاز به تماس سریع با پزشک و راهنمایی درباره‌ی ادامه مصرف دارد. اختلال تنفس یا دشواری در بیدار کردن نوزاد، اورژانسی است.
ویتامین‌ها و روی معمولاً اعتیاد ایجاد نمی‌کنند و سیپروهپتادین هم معمولاً اعتیادآور محسوب نمی‌شود. اما درباره‌ی محصول ناشناخته یا دارای مواد اعلام‌نشده نمی‌توان مطمئن بود. احساس نیاز روانی به شربت، با وابستگی جسمی فرق دارد. خواب‌آلودگی یا افزایش اشتها به تنهایی نشانه‌ی اعتیاد نیست.
اگر محصول نامعتبر حاوی کورتون اعلام‌نشده باشد، مصرف طولانی آن ممکن است باعث شود بدن به دارو عادت کند و تولید طبیعی بعضی هورمون‌ها را کم کند. این وضعیت با اعتیاد فرق دارد، اما روی نحوه‌ی قطع مصرف اثر می‌گذارد. مصرف طولانی محصول نامشخص نیاز به ارزیابی پزشک دارد.
با از بین رفتن اثر موقت دارو، اشتها ممکن است به حالت قبلی برگردد. اگر علت اصلی برطرف نشده باشد یا انرژی کافی دریافت نکنید، ممکن است وزن کم کنید. این وضعیت به تنهایی نشانه‌ی اعتیاد یا علائم ترک نیست.
مکمل‌های ساده معمولاً نیاز به کاهش تدریجی مقدار مصرف ندارند، اما این را نمی‌توان به فرآورده‌ی نامشخص تعمیم داد. برنامه‌ی قطع مصرف داروی تجویز شده یا محصولی که احتمالاً کورتون دارد، باید توسط پزشک تعیین شود.
کاهش وزن قابل توجه، بی‌اشتهایی یا علائم گوارشی مداوم، نیاز به بررسی مجدد دارد.
شرایط نگهداری به ترکیب، شکل تهیه و دستور سازنده بستگی دارد. بعضی شربت‌ها در دمای اتاق و بعضی در یخچال نگهداری می‌شوند. یخچال عمر همه‌ی محصولات را بیشتر نمی‌کند و یخ‌زدگی یا سرمای نامناسب ممکن است کیفیت آنها را تغییر دهد.
برای شربتی که در داروخانه ساخته می‌شود، تاریخ مجاز مصرف و شرایط تعیین‌شده توسط داروساز را رعایت کنید. تکان دادن قبل از مصرف باید طبق دستور محصول باشد؛ هر رسوبی طبیعی نیست.
تجربه‌ی افراد ممکن است شامل افزایش موقت اشتها، خواب‌آلودگی، ناراحتی گوارشی یا بی‌تأثیری باشد. تفاوت نتایج به ترکیبات، سن، علت بی‌اشتهایی، بیماری‌ها و تغذیه بستگی دارد. افزایش وزن لزوماً افزایش عضله نیست و ممکن است به خاطر چربی یا جمع شدن آب در بدن باشد.
بدون اطلاعات دقیق محصول و شرایط مصرف، نمی‌توان تجربه‌ی یک نفر را به همه تعمیم داد. تجربه‌های فردی به تنهایی نشان‌دهنده‌ی میزان رضایت عمومی یا احتمال موفقیت درمان نیستند.
نظرات مصرف‌کنندگان معمولاً مقدار مواد، داروهای همزمان، بیماری‌ها و تغییرات تغذیه را دقیق بیان نمی‌کنند. تبلیغات، انتشار گزینشی تجربه‌ها و شباهت اسم محصولات متفاوت هم می‌توانند گمراه‌کننده باشند. نتیجه‌ی خوب برای یک نفر، ایمنی یا اثربخشی برای دیگری را ثابت نمی‌کند.
انتخاب باید بر اساس علت بی‌اشتهایی، ترکیبات معتبر، شواهد علمی و بررسی موارد منع مصرف و تداخل‌ها باشد. مخصوصاً در گروه‌های حساس و بیماری‌های مزمن، نظر پزشک یا داروساز بر توصیه‌ی مصرف‌کنندگان اولویت دارد.
ممکن است محصول با علت بی‌اشتهایی شما هماهنگ نباشد، کمبود تغذیه‌ای نداشته باشید، یا مشکل گوارشی، اضطراب، افسردگی یا داروی کاهنده‌ی اشتها داشته باشید. برای بعضی ترکیبات هم شواهد کافی وجود ندارد. حتی اگر اشتها زیاد شود، اگر به اندازه‌ی کافی غذا نخورید، وزن نمی‌گیرید.
زیاد کردن مقدار مصرف یا عوض کردن خودسرانه‌ی محصول، بی‌خطر نیست. اگر در زمان بازبینی بهبود نیافتید یا همچنان وزن کم می‌کنید، تب، درد، استفراغ، اسهال، تشنگی شدید یا خستگی دارید، باید به پزشک مراجعه کنید.
خیر، لزوماً یکی نیستند. این عبارت‌ها ممکن است در تبلیغات به جای هم استفاده شوند، اما «شربت چاقی» نام علمی یک داروی مشخص نیست. اشتهاآور هم افزایش وزن سالم و بی‌عارضه را تضمین نمی‌کند.
نام و مقدار مواد، سازنده، مجوز، محدودیت سنی و هشدارهای محصول باید روشن باشند. محصولی که برچسب کامل ندارد یا وعده‌ی افزایش وزن سریع می‌دهد، مخصوصاً برای کودکان و نوجوانان، قابل اعتماد نیست و نباید جایگزین بررسی علت لاغری شود.
ترکیبات اشتهاء آور با فرمولاسیون های مختلف باعث تحریک مرکز اشتهاء در مغز می شوند. بعضی از این فراورده های ترکیبی از ویتامین ها و روی است و بعضی از فراورده ها از ترکیبات گیاهی تهیه شده اند.
مکانیسم اثر فراورده های اشتهاء آور متفاوت است و بستگی به فرمولاسیون مورد نظر شرکت داروسازی دارد
فراورده های اشتهاء آور معمولا بصورت شربت تهیه می شوند و از طریق دستگاه گوارش جذب می شود.
برای هر یک از فراورده های اشتهاء آور لازم است به بروشور دارو مراجعه شود
