لیراگلوتاید یک داروی تزریقی برای کنترل دیابت نوع ۲ و در برخی افراد، برای کمک به کاهش وزن است. این دارو به گروه داروهای شبه‌گلوکاگون نوع ۱ تعلق دارد (داروهایی که کار یکی از هورمون‌های طبیعی بدن را شبیه‌سازی می‌کنند).
لیراگلوتاید با افزایش ترشح انسولین هنگام بالا بودن قند خون، کاهش ترشح گلوکاگون (هورمونی که قند خون را بالا می‌برد)، آهسته‌کردن تخلیه معده و کم‌کردن اشتها به کنترل قند خون و وزن کمک می‌کند.
ماده مؤثر این دارو لیراگلوتاید است. شکل رایج آن، محلول تزریقی داخل قلم ازپیش‌پرشده با غلظت ۶ میلی‌گرم در هر میلی‌لیتر است. هر قلم سه میلی‌لیتر محلول، یعنی در مجموع ۱۸ میلی‌گرم لیراگلوتاید دارد.
لیراگلوتاید مدت نسبتاً زیادی در بدن باقی می‌ماند و به همین دلیل معمولاً روزی یک‌بار تزریق می‌شود. نیمه‌عمر دارو حدود ۱۳ ساعت است؛ یعنی پس از این مدت، مقدار دارو در خون تقریباً به نصف می‌رسد.
لیراگلوتاید همراه با برنامه غذایی مناسب و فعالیت بدنی برای کنترل دیابت نوع ۲ در بزرگسالان استفاده می‌شود. برخی فرآورده‌های این دارو برای کودکان ۱۰ ساله و بزرگ‌تر مبتلا به دیابت نوع ۲ نیز کاربرد دارند.
لیراگلوتاید می‌تواند قند خون و هموگلوبین ای‌وان‌سی (میانگین قند خون در حدود سه ماه گذشته) را کاهش دهد. در افراد دارای اضافه‌وزن، ممکن است به کاهش وزن نیز کمک کند.
برخی فرآورده‌های لیراگلوتاید برای بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری قلبی‌عروقی شناخته‌شده، به‌منظور کاهش خطر بعضی مشکلات قلبی‌عروقی نیز تجویز می‌شوند. نوع فرآورده، مقدار مصرف و شرایط درمان باید توسط پزشک مشخص شود.
دوز بالاتر لیراگلوتاید همراه با برنامه غذایی کم‌کالری و فعالیت بدنی، برای مدیریت طولانی‌مدت وزن در برخی بزرگسالان استفاده می‌شود.
این کاربرد معمولاً برای افراد دارای شاخص توده بدنی ۳۰ یا بیشتر، یا افراد دارای شاخص توده بدنی ۲۷ یا بیشتر همراه با بیماری مرتبط با وزن در نظر گرفته می‌شود.
مصرف لیراگلوتاید در نوجوانان به سن، وزن، شاخص توده بدنی و نوع فرآورده بستگی دارد. این دارو برای کودکان کم‌سن‌تر مناسب نیست، مگر اینکه پزشک آن را تجویز کند.
کبد چرب، پیش‌دیابت، دیابت نوع ۱ و سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، کاربرد عمومی و تأییدشده لیراگلوتاید نیستند. مصرف دارو برای این شرایط فقط پس از ارزیابی پزشک انجام می‌شود.
عوارض گوارشی معمولاً در هفته‌های نخست درمان یا هنگام افزایش مقدار مصرف بیشتر دیده می‌شوند. این عوارض در همه افراد ایجاد نمی‌شوند و ممکن است شامل موارد زیر باشند:
خوردن وعده‌های کوچکتر و پرهیز از غذاهای بسیار چرب ممکن است تحمل دارو را بهتر کند. استفراغ یا اسهال شدید می‌تواند باعث کم‌آبی بدن و آسیب کلیه شود.
سردرد، سرگیجه، ضعف، خستگی و واکنش‌هایی مانند قرمزی، درد یا خارش در محل تزریق نیز ممکن است رخ دهند.
لیراگلوتاید و کاهش وزن سریع می‌توانند خطر بیماری‌های کیسه صفرا، از جمله سنگ صفرا و التهاب کیسه صفرا، را افزایش دهند.
در صورت بروز نشانه‌های زیر، با پزشک تماس بگیرید:
پانکراتیت (التهاب لوزالمعده) عارضه‌ای نادر اما مهم است. درد شدید و مداوم در قسمت بالای شکم، به‌ویژه دردی که به پشت انتشار پیدا می‌کند و با تهوع یا استفراغ همراه است، به بررسی فوری نیاز دارد.
افزایش آنزیم‌های لوزالمعده مانند آمیلاز یا لیپاز، بدون وجود نشانه‌های بیماری، به‌تنهایی به معنی التهاب لوزالمعده نیست. درباره ادامه یا توقف درمان، پزشک تصمیم می‌گیرد.
درمان طولانی‌مدت ممکن است به بهبود قند خون و وزن کمک کند، اما برخی عوارض باید در طول درمان بررسی شوند:
در مطالعات حیوانی، افزایش تومورهای خوش‌خیم و بدخیم در سلول‌های سی تیروئید دیده شده است. هنوز مشخص نیست که این یافته در انسان نیز رخ می‌دهد یا نه. بااین‌حال، سابقه شخصی یا خانوادگی سرطان مدولاری تیروئید و سندرم نئوپلازی غدد درون‌ریز متعدد نوع ۲، از موارد منع مصرف لیراگلوتاید است.
ایجاد توده در گردن، گرفتگی صدای مداوم یا دشواری بلع باید به پزشک اطلاع داده شود. افسردگی جدید، تغییرات شدید رفتاری یا افکار خودکشی نیز به پیگیری فوری پزشکی نیاز دارد.
لیراگلوتاید فقط زیر پوست تزریق می‌شود. محل‌های مناسب تزریق شامل شکم، ران یا قسمت بالایی بازو هستند. این دارو نباید داخل رگ یا عضله تزریق شود.
محلول داخل قلم باید شفاف، بی‌رنگ و بدون ذرات باشد. از تزریق دارویی که تغییر رنگ داده یا ذرات قابل مشاهده دارد خودداری کنید.
برای هر نوبت از سرسوزن جدید استفاده کنید و محل تزریق را تغییر دهید. قلم و سرسوزن نباید بین بیماران مشترک باشد. روش آماده‌سازی قلم و مدت نگه‌داشتن سوزن پس از تزریق را طبق بروشور همان فرآورده انجام دهید.
لیراگلوتاید را می‌توان بدون توجه به زمان غذا تزریق کرد. بهتر است هر روز تقریباً در ساعت مشخصی تزریق شود.
اگر لازم باشد زمان تزریق در طول روز تغییر کند، معمولاً نیازی به تغییر مقدار مصرف نیست. بااین‌حال، دو نوبت را با فاصله نزدیک تزریق نکنید.
لیراگلوتاید را با داروهای تزریقی دیگر در یک سرنگ مخلوط نکنید. همچنین آن را در یک محل مشترک با داروی تزریقی دیگر تزریق نکنید.
اگر یک نوبت تزریق را فراموش کردید، دوز فراموش‌شده را جبران نکنید و نوبت بعدی را طبق برنامه همیشگی تزریق کنید.
اگر بیش از سه روز از آخرین تزریق گذشته باشد، ممکن است لازم باشد درمان دوباره با مقدار کمتری آغاز شود. در این شرایط با پزشک یا داروساز هماهنگ کنید.
مصرف بیش‌ازحد ممکن است باعث تهوع، استفراغ، اسهال، درد شکمی و در صورت مصرف برخی داروهای دیگر، افت قند خون شود.
در صورت تزریق مقدار بیش‌ازحد یا بروز نشانه‌های شدید، به مرکز درمانی مراجعه کنید و نام و مقدار داروی مصرف‌شده را به کادر درمان بگویید.
لیراگلوتاید با اثر بر بخش‌هایی از مغز که اشتها را تنظیم می‌کنند، احساس گرسنگی را کاهش می‌دهد. این دارو همچنین تخلیه معده را آهسته‌تر می‌کند و احساس سیری را افزایش می‌دهد.
لیراگلوتاید زمانی بیشترین فایده را دارد که همراه با برنامه غذایی مناسب، فعالیت بدنی و پیگیری منظم وزن استفاده شود.
مدت درمان به پاسخ بدن، تحمل دارو، مقدار کاهش وزن و بیماری‌های همراه بستگی دارد. پاسخ درمانی معمولاً پس از چند ماه ارزیابی می‌شود.
اگر کاهش وزن کافی ایجاد نشود یا عوارض ادامه پیدا کند، پزشک ممکن است ادامه درمان را بازبینی کند. مقدار مصرف را برای رسیدن به کاهش وزن بیشتر، خودسرانه افزایش ندهید.
لیراگلوتاید با افزایش ترشح انسولین هنگام بالا بودن قند خون و کاهش ترشح گلوکاگون، به پایین‌آوردن قند خون کمک می‌کند.
خطر افت قند خون هنگام مصرف لیراگلوتاید به‌تنهایی معمولاً کم است. این خطر در صورت مصرف همزمان با انسولین یا داروهای تحریک‌کننده ترشح انسولین بیشتر می‌شود.
تعداد دفعات اندازه‌گیری قند خون به نوع دیابت، هدف درمان و داروهای همزمان بستگی دارد. پزشک ممکن است اندازه‌گیری قند ناشتا، قند پس از غذا و هموگلوبین ای‌وان‌سی را درخواست کند.
هموگلوبین ای‌وان‌سی در افراد دارای قند خون کنترل‌شده معمولاً دست‌کم دو بار در سال و در افراد خارج از محدوده هدف، حدود چهار بار در سال بررسی می‌شود.
اصطلاح «آمپول لیراگلوتاید» معمولاً به محلول دارو داخل قلم اشاره دارد. غلظت رایج محلول ۶ میلی‌گرم در هر میلی‌لیتر است و هر قلم سه میلی‌لیتر محلول دارد.
عدد ۶ میلی‌گرم، غلظت محلول را نشان می‌دهد و به معنی تزریق ۶ میلی‌گرم در هر نوبت نیست. مقدار هر تزریق از طریق انتخابگر قلم و طبق نسخه مشخص می‌شود.
لیراگلوتاید معمولاً روزی یک‌بار در شکم، ران یا قسمت بالایی بازو تزریق می‌شود. محل تزریق را تغییر دهید و از تزریق دو نوبت در یک نقطه خودداری کنید.
درمان معمولاً با مقدار کم آغاز می‌شود و برای کاهش عوارض گوارشی، مقدار مصرف به‌تدریج افزایش پیدا می‌کند.
مقدار مصرف نهایی به نوع فرآورده و دلیل استفاده بستگی دارد. مقدار مصرف در درمان دیابت معمولاً تا ۱٫۸ میلی‌گرم در روز و مقدار هدف در مدیریت وزن تا ۳ میلی‌گرم در روز است.
مقدار آغازین رایج لیراگلوتاید ۰٫۶ میلی‌گرم، یک‌بار در روز است. افزایش مقدار مصرف معمولاً به‌صورت هفتگی انجام می‌شود تا بدن فرصت سازگاری داشته باشد.
اگر عوارض گوارشی شدید باشد، پزشک ممکن است افزایش مقدار مصرف را به تعویق بیندازد. مقدار مصرف را بر اساس تجربه دیگران تغییر ندهید و فرآورده‌های مختلف را خودسرانه جایگزین نکنید.
مصرف همزمان لیراگلوتاید با انسولین و داروهایی مانند گلیبنکلامید، گلیمپیرید، گلیکلازید یا مگلیتینیدها می‌تواند خطر افت قند خون را افزایش دهد.
متفورمین معمولاً قابلیت مصرف همزمان با لیراگلوتاید را دارد، اما قند خون و عوارض گوارشی باید پیگیری شوند. تغییر مقدار مصرف هر دارو فقط باید با نظر پزشک انجام شود.
لیراگلوتاید را بدون دستور پزشک با داروهای دیگر از گروه شبه‌گلوکاگون نوع ۱ یا داروهای مشابه برای کاهش وزن ترکیب نکنید.
مصرف همزمان داروهای مهارکننده دی‌پی‌پی-۴ (داروهای خوراکی دیابت که به افزایش اثر برخی هورمون‌های کنترل‌کننده قند کمک می‌کنند) معمولاً فایده بیشتری ایجاد نمی‌کند و باید با پزشک بررسی شود.
الکل و مکمل‌های کاهنده قند خون ممکن است خطر افت قند، کم‌آبی بدن یا التهاب لوزالمعده را افزایش دهند.
لیراگلوتاید با آهسته‌کردن تخلیه معده می‌تواند جذب برخی داروهای خوراکی را تغییر دهد. پزشک را از مصرف داروهایی مانند وارفارین، دیگوکسین، لووتیروکسین، داروهای دارای محدوده درمانی باریک و همه مکمل‌ها آگاه کنید.
لیراگلوتاید برای کاهش وزن در دوران بارداری نباید مصرف شود. برای کنترل دیابت در این دوران نیز معمولاً درمان‌هایی با سابقه ایمنی بیشتر، مانند انسولین، ترجیح داده می‌شوند.
شواهد انسانی درباره مصرف لیراگلوتاید در بارداری و شیردهی کافی نیست. مطالعات حیوانی نیز نگرانی‌هایی درباره اثر دارو بر جنین ایجاد کرده‌اند.
اگر قصد بارداری دارید یا باردار شده‌اید، با پزشک تماس بگیرید و مقدار مصرف دارو را خودسرانه تغییر ندهید.
مصرف لیراگلوتاید برای دیابت نوع ۲ در کودکان ۱۰ ساله و بزرگ‌تر، به نوع فرآورده و نظر پزشک بستگی دارد. مصرف دارو برای مدیریت وزن در نوجوانان نیز باید بر اساس سن، وزن و شاخص توده بدنی انجام شود.
در کودکان و نوجوانان، رشد، بلوغ، وزن و وضعیت آب بدن باید پیگیری شود. در سالمندان نیز خطر کم‌آبی، اختلال عملکرد کلیه و تداخل چند دارو اهمیت بیشتری دارد.
نارسایی کلیوی یا کبدی همیشه به کاهش مقدار مصرف نیاز ندارد، اما استفراغ و اسهال می‌تواند باعث کم‌آبی و آسیب حاد کلیه شود.
در افراد مبتلا به بیماری کلیوی یا مصرف‌کننده داروهای ادرارآور و داروهای مؤثر بر کلیه، عملکرد کلیه و میزان آب بدن باید طبق نظر پزشک بررسی شود.
لیراگلوتاید با آهسته‌کردن تخلیه معده می‌تواند باعث تهوع، استفراغ، نفخ، یبوست و اسهال شود. در افراد مبتلا به اختلال شدید تخلیه معده، علائم ممکن است تشدید شوند.
لیراگلوتاید درمان مستقیم کبد چرب نیست. بااین‌حال، کاهش وزن و بهبود قند خون ممکن است برخی شاخص‌های مربوط به سلامت کبد را بهتر کند. عملکرد کلیه نیز باید مورد توجه باشد.
درد شدید و مداوم شکم که به پشت انتشار پیدا می‌کند، می‌تواند نشانه التهاب لوزالمعده باشد. افزایش ضربان قلب نیز ممکن است هنگام مصرف دارو رخ دهد.
افت قند خون بیشتر در صورت مصرف همزمان لیراگلوتاید با انسولین یا داروهای تحریک‌کننده ترشح انسولین دیده می‌شود. نشانه‌های آن می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
سردرد، سرگیجه، ضعف و خستگی ممکن است در طول درمان ایجاد شوند. سرگیجه گاهی به علت کم‌آبی یا افت قند خون رخ می‌دهد.
لیراگلوتاید معمولاً خواب‌آور نیست، اما افت قند خون می‌تواند موجب خواب‌لودگی شود. خشکی دهان و خارش محل تزریق نیز ممکن است دیده شود.
خارش منتشر، تورم صورت یا لب‌ها و دشواری تنفس می‌تواند نشانه حساسیت شدید باشد و به اقدام فوری پزشکی نیاز دارد.
لیراگلوتاید داروی تنظیم هورمون‌های جنسی نیست و شواهد کافی درباره اثر مستقیم آن بر میل جنسی وجود ندارد.
کاهش وزن و بهبود مقاومت به انسولین ممکن است به‌طور غیرمستقیم بر نظم قاعدگی اثر بگذارد. هرگونه تغییر جدید در قاعدگی یا باروری باید با پزشک بررسی شود.
مصرف لیراگلوتاید برای سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، کاربرد عمومی و تأییدشده‌ای ندارد. برخی بررسی‌ها احتمال کمک این دارو به کاهش وزن و بهبود وضعیت سوخت‌وساز بدن را مطرح کرده‌اند.
تجویز دارو باید پس از بررسی وضعیت بیمار، احتمال بارداری، برنامه بارداری و درمان‌های جایگزین انجام شود. لیراگلوتاید جایگزین درمان اختصاصی ناباروری یا اختلال قاعدگی نیست.
لیراگلوتاید معمولاً اعتیادآور نیست، اما قطع آن ممکن است باعث افزایش اشتها و بالا رفتن قند خون شود.
در افراد مبتلا به دیابت، پیش از تغییر درمان باید برنامه جایگزین و روش پیگیری قند خون مشخص شود. در صورت بروز عارضه جدی، درباره ادامه یا توقف دارو با پزشک یا مرکز درمانی مشورت کنید.
پس از قطع دارو ممکن است بخشی از اشتها و وزن دوباره افزایش پیدا کند. ادامه برنامه غذایی، فعالیت بدنی، خواب مناسب و پیگیری وزن می‌تواند به حفظ نتیجه کمک کند.
لیراگلوتاید ماده مخدر یا داروی اعتیادآور نیست. نیاز به ادامه درمان معمولاً به ماندگاری دیابت یا چاقی مربوط است، نه وابستگی اعتیادآور.
اثر لیراگلوتاید بر قند خون ممکن است از روزهای نخست آغاز شود، اما ارزیابی کامل‌تر به چند هفته زمان و بررسی هموگلوبین ای‌وان‌سی نیاز دارد.
کاهش وزن معمولاً تدریجی است و با تنظیم مقدار مصرف و اصلاح سبک زندگی آشکارتر می‌شود.
بیشترین مقدار لیراگلوتاید در خون معمولاً حدود ۸ تا ۱۲ ساعت پس از تزریق دیده می‌شود. نیمه‌عمر دارو حدود ۱۳ ساعت است.
بیش از ۹۸ درصد دارو به پروتئین‌های خون متصل می‌شود و در بدن تجزیه و دفع می‌گردد. مدت ماندگاری دارو ممکن است در افراد مختلف متفاوت باشد.
بر اساس وضعیت بیمار، ممکن است پزشک آزمایش‌های زیر را درخواست کند:
سابقه شخصی یا خانوادگی سرطان مدولاری تیروئید و سندرم نئوپلازی غدد درون‌ریز متعدد نوع ۲ نیز باید پیش از شروع درمان بررسی شود.
اندازه‌گیری معمول کلسی‌تونین یا انجام سونوگرافی تیروئید برای همه افراد ضروری نیست. در صورت وجود توده در گردن، گرفتگی صدای مداوم یا دشواری بلع، پزشک بررسی‌های لازم را درخواست می‌کند.
لیراگلوتاید، سماگلوتاید و دولاگلوتاید همگی بر گیرنده شبه‌گلوکاگون نوع ۱ اثر می‌گذارند. بااین‌حال، مقدار مصرف، تعداد دفعات تزریق، کاربرد، میزان کاهش وزن و عوارض آنها یکسان نیست.
تیرزپاتاید بر گیرنده‌های شبه‌گلوکاگون نوع ۱ و هورمون دیگری در بدن اثر می‌کند. انتخاب میان این داروها به شرایط پزشکی، تحمل دارو و نظر پزشک بستگی دارد.
هر دو فرآورده حاوی لیراگلوتاید هستند، اما ویکتوزا عمدتاً برای کنترل دیابت نوع ۲ و ساکسندا برای مدیریت وزن در افراد واجد شرایط استفاده می‌شود.
مقدار مصرف و مقدار نهایی این دو فرآورده متفاوت است. جایگزینی یکی با دیگری باید طبق نسخه و نظر پزشک انجام شود.
ویکتوزا و ساکسندا نام‌های تجاری شناخته‌شده لیراگلوتاید هستند. در ایران ممکن است فرآورده‌های داخلی مانند ملیتاید یا نام‌های تجاری دیگر نیز عرضه شوند.
موجودی و وضعیت مجوز فرآورده‌ها ممکن است تغییر کند. هنگام خرید، اصالت، نام تولیدکننده، تاریخ انقضا و شرایط نگهداری را از داروساز یا مراجع رسمی بررسی کنید.
برخی افراد هنگام مصرف لیراگلوتاید کاهش اشتها و بهبود قند خون را تجربه می‌کنند. برخی دیگر، به‌ویژه در آغاز درمان، دچار تهوع، یبوست، اسهال یا استفراغ می‌شوند.
تجربه یک بیمار نمی‌تواند جایگزین ارزیابی پزشکی بیمار دیگر باشد. مقدار مصرف و نتیجه درمان در افراد مختلف یکسان نیست.
کاهش وزن معمولاً تدریجی است و پس از قطع دارو ممکن است اشتها یا وزن افزایش پیدا کند. این موضوع به معنی اعتیاد نیست.
برای حفظ وزن، ادامه برنامه غذایی مناسب، فعالیت بدنی و پیگیری منظم اهمیت دارد.
پاسخ افراد به لیراگلوتاید متفاوت است. مقدار مصرف، مصرف منظم دارو، بیماری‌های زمینه‌ای، خواب، تغذیه، فعالیت بدنی و داروهای دیگر می‌توانند بر نتیجه اثر بگذارند.
در صورت کاهش وزن ناکافی یا ادامه عوارض، پزشک باید درمان را ارزیابی کند. افزایش خودسرانه مقدار مصرف ایمن نیست.
لیراگلوتاید یک داروی تزریقی است که برای کنترل دیابت نوع ۲ و در فرآورده و مقدار مناسب، برای مدیریت چاقی و کاهش وزن به‌کار می‌رود.
لیراگلوتاید معمولاً اشتها را کاهش می‌دهد و می‌تواند به کاهش وزن کمک کند. این دارو اثر چاق‌کننده مستقیم ندارد، اما پس از قطع آن ممکن است اشتها یا وزن دوباره افزایش پیدا کند.
لیراگلوتاید معمولاً خواب‌آور نیست. بااین‌حال، افت قند خون یا کم‌آبی بدن می‌تواند باعث ضعف، سرگیجه یا خواب‌لودگی شود.
مانند هر دارویی، لیراگلوتاید نیز ممکن است عوارض ایجاد کند. شدت و نوع عوارض در افراد مختلف متفاوت است.
لیراگلوتاید در بسیاری از بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ به بهبود قند خون کمک می‌کند و در مقدار مناسب می‌تواند باعث کاهش وزن شود.
میزان اثر دارو به شرایط فرد، برنامه غذایی، فعالیت بدنی، مقدار مصرف و پیگیری پزشکی بستگی دارد. شروع، تغییر مقدار مصرف یا قطع دارو باید طبق برنامه پزشک انجام شود.
موارد مصرف تایید شده (توضیحات بالینی و کاربردی)
لیراگلوتاید یک آنالوگ انسانی پپتید شبه گلوکاگون نوع یک است که با تکنولوژی دی‌ان‌ای نوترکیب تولید می‌شود. ساختار اسید آمینه این دارو ۹۷ درصد با جی‌ال‌پی-۱ درون‌زاد انسانی مشابهت دارد. مکانیسم اثر این دارو از طریق اتصال و فعال‌سازی گیرنده جی‌ال‌پی-۱ اعمال می‌شود که یک گیرنده سطح سلولی متصل به پروتئین جی است. فعال‌سازی آدنیلیل سیکلاز و افزایش سطح آدنوزین مونو‌فسفات حلقوی داخل سلولی، مسیرهای سیگنالینگ زیر را فعال می‌کند:
موارد منع مصرف مطلق در بیماری‌ها (کنتراندیکاسیون‌های پاتولوژیک)
بر اساس مستندات بالینی، تجویز لیراگلوتاید در شرایط پاتولوژیک زیر مطلقا ممنوع است و پزشک معالج باید پیش از شروع درمان، غربالگری دقیق تاریخچه پزشکی بیمار را انجام دهد:
تمرکز اصلی در مدیریت تداخلات این دارو بر دو محور است:
هشدارهای بالینی جامع و ملاحظات ایمنی
پزشک معالج باید پیش از شروع و در طول درمان با لیراگلوتاید، نسبت به پایش و مدیریت ریسک‌های زیر اقدام نماید:
توصیه‌های دارویی خطاب به بیمار (جهت آموزش توسط پزشک)
ارتقای آگاهی بیمار، کلید موفقیت در درمان با لیراگلوتاید و کاهش نرخ قطع دارو است. پزشک باید موارد زیر را به بیمار آموزش دهد:
| اگزناتید | سماگلوتاید |
| تیرزپاتاید | ریتاتروتاید |
برای دسترسی به اطلاعات تخصصی و جامع در زمینه مقدارمصرف، فارماکولوژی،تداخلات دارویی و راهنمایی‌های کلینیکی،از وب‌سایت Medscape استفاده کنید.
Drugs.comبرای بررسی دقیق دوزها،عوارض جانبی،هشدارها و جزئیات کاربرد داروها،می‌توانید به وب‌سایت Drugs.com مراجعه کنید.
در شرايط خاص و نظارت ويژه پزشك قابل استفاده است: مطالعات حیوانی مواردی از عارضه جانبی برای جنین نشان داده است و مطالعات انسانی به اندازه کافی در دست نیست. منافع دارو در مقابل خطرات احتمالی، تعیین کننده مصرف یا عدم مصرف این دارو در دوران بارداری است.
| کد ژنریک | نام شکل دارویی | پرخطر | دما | حیاتی | برچسب هشدار بالا |
|---|---|---|---|---|---|
| 22666 |
قلم تزریقی لیراگلوتاید ۶ میلی‌گرم / ۱ میلی‌لیتر ۳ میلی‌لیتر (ویکتوزا) |
|
اینو دکتر برای قند خون بمن دادن ولی با توجه به اینهمه عوارض جانبی میترسم استفاده کنم
سلام . اگر پزشک گفته مصرف کنید حتما طبق دستور ایشون انجام بدهید وگرنه با بالارفتن قند خون سلامتی شما به خطر میوفته.