دایمتیکون فعال شده چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

معرفی دایمتیکون فعال شده

دایمتیکون فعال شده یک داروی موثر در کاهش نفخ و تجمع گازهای روده‌ای است که به دلیل عدم جذب سیستمیک، اثر خود را به‌صورت موضعی در دستگاه گوارش اعمال می‌کند. این دارو به شکستن حباب‌های گازی و تسهیل عبور گاز از روده کمک می‌کند و در نتیجه علائم ناخوشایند نفخ و ناراحتی معده کاهش می‌یابد.

با توجه به تحقیقات بالینی و توصیه‌های بین‌المللی، دایمتیکون فعال شده به عنوان گزینه‌ای ایمن و مؤثر در درمان اختلالات گوارشی شناخته شده است. مصرف این دارو طبق توصیه پزشک، به همراه رعایت نکات تغذیه‌ای و سبک زندگی مناسب، می‌تواند به بهبود سریع و طولانی‌مدت علائم گوارشی منجر شود.

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف دایمتیکون فعال شده

دایمتیکون فعال شده که معمولاً با نام سایمتیکون شناخته می‌شود، یک ترکیب پلیمر سیلیکونی است که به عنوان یک عامل ضد کف عمل می‌کند. این ماده به دلیل جذب نشدن در دستگاه گوارش و ماهیت خنثی، دارای مشخصات ایمنی بالا است.

۱. موارد مصرف تأیید شده (بالینی اصلی)
اصلی‌ترین کاربرد دایمتیکون فعال شده، بر اساس عملکرد ضد کف آن در دستگاه گوارش است.

کاهش علائم ناشی از تجمع گاز در معده و روده

• توضیحات کاربردی برای پزشک: دایمتیکون فعال شده با کاهش کشش سطحی حباب‌های گاز در مخاط گوارشی، باعث می‌شود که حباب‌های کوچک گاز به هم پیوسته و حباب‌های بزرگ‌تری تشکیل شوند. این حباب‌های بزرگ‌تر راحت‌تر از طریق بادگلو زدن یا دفع گاز روده، از بدن خارج می‌شوند.
• کاربرد بالینی: این دارو برای تسکین موقت علائم دردناک و ناراحت‌کننده ناشی از گاز اضافی مانند نفخ، درد شکم، و احساس پری استفاده می‌شود. این موارد به ویژه در بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک‌پذیر یا سوء هاضمه عملکردی که نفخ یکی از علائم آزاردهنده آن‌هاست، کاربرد دارد.

آماده‌سازی بیمار برای تصویربرداری تشخیصی

• توضیحات کاربردی برای پزشک: قبل از برخی روش‌های تشخیصی که نیاز به وضوح تصویر دارند، مانند سونوگرافی شکم یا آندوسکوپی، از این دارو استفاده می‌شود. حباب‌های گاز در روده می‌توانند مانع از دید واضح ساختارهای داخلی شوند.
• کاربرد بالینی: تجویز دایمتیکون فعال شده قبل از انجام این پروسیجرها به از بین بردن حباب‌های گاز کمک کرده و کیفیت تصویربرداری را برای تشخیص بهتر ضایعات یا ساختارها، به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشد.

۲. موارد مصرف خارج برچسب (بالینی ثانویه)
اگرچه این موارد به طور رسمی در برچسب دارو ذکر نشده‌اند، اما شواهد بالینی و استفاده گسترده از این دارو، آن را به گزینه‌ای مطرح در شرایط زیر تبدیل کرده است:

تسکین کولیک نوزادی (دل‌پیچه نوزادان)

• توضیحات کاربردی برای پزشک: کولیک نوزادی که با دوره‌های طولانی گریه بدون علت مشخص می‌شود، اغلب به گاز حبس شده در روده نوزاد نسبت داده می‌شود. دایمتیکون فعال شده به دلیل ایمنی و جذب نشدن، به طور گسترده در این گروه سنی استفاده شده است.
• کاربرد بالینی: اگرچه نتایج مطالعات در مورد اثربخشی قطعی آن در کولیک متفاوت است، اما به دلیل عدم عارضه جانبی جدی، اغلب به عنوان یک خط اول درمانی به والدین توصیه می‌شود.

عامل محافظ پوست و نرم کننده موضعی

• توضیحات کاربردی برای پزشک: دایمتیکون (فرم غیرفعال یا پایه) در غلظت‌های پایین، یک عامل محافظ پوست و نرم کننده است. این ماده یک لایه نازک و غیرچرب بر روی پوست ایجاد کرده که به عنوان مانع محافظ عمل می‌کند و از اتلاف آب پوست جلوگیری می‌نماید.
• کاربرد بالینی: در فرآورده‌های موضعی برای حفاظت و تسکین پوست خشک، ترک خورده یا ساییده شده استفاده می‌شود. همچنین در پیشگیری و درمان ادرار سوختگی یا سوختگی‌های جزئی به عنوان یک عامل نرم کننده کاربرد دارد.

درمان پدیکولوز (شپش سر)

• توضیحات کاربردی برای پزشک: دایمتیکون با وزن مولکولی بالاتر به عنوان یک عامل ضد شپش مورد مطالعه قرار گرفته و استفاده می‌شود. مکانیسم عمل آن فیزیکی است، به این صورت که شپش را پوشانده و منجر به خفگی آن می‌شود.
• کاربرد بالینی: این روش درمانی به عنوان یک جایگزین غیرسمی برای روش‌های شیمیایی سنتی مطرح است، چرا که به دلیل مکانیسم فیزیکی، خطر ایجاد مقاومت در شپش‌ها وجود ندارد.

مکانیسم اثر دایمتیکون فعال شده

دایمتیکون فعال شده یک پلیمر سیلیکونی است که به دلیل ویژگی‌های فیزیکی منحصر به فرد خود، به عنوان یک عامل ضد کف عمل می‌کند. مکانیسم اصلی اثر دایمتیکون فعال شده فیزیکی است و شامل هیچ فرآیند شیمیایی یا جذب سیستمیک نمی‌شود:

• کاهش کشش سطحی: دایمتیکون فعال شده در دستگاه گوارش به عنوان یک عامل فعال سطحی غیرسیستمیک عمل می‌کند. این ماده کشش سطحی حباب‌های گاز را که در مخاط معده و روده حبس شده‌اند، به شدت کاهش می‌دهد.
• تشکیل حباب‌های بزرگ: کاهش کشش سطحی باعث می‌شود که حباب‌های کوچک و پراکنده گاز به یکدیگر متصل شده و حباب‌های بزرگ‌تر و واحدی را تشکیل دهند.
• تسهیل دفع گاز: حباب‌های بزرگ‌تر تشکیل شده، به راحتی از طریق فرآیندهای فیزیولوژیک طبیعی بدن، یعنی از طریق بادگلو زدن یا دفع گاز روده، از دستگاه گوارش خارج می‌شوند.
• نکته بالینی: دایمتیکون فعال شده تولید گاز را در دستگاه گوارش کاهش یا متوقف نمی‌کند، بلکه تنها به تسهیل حذف گاز موجود کمک می‌کند. به همین دلیل، اثر آن در تسکین سریع نفخ ناشی از گاز حبس شده مشهود است.

فارماکوکینتیک دایمتیکون فعال شده

با توجه به ویژگی‌های فیزیکی و محدودیت جذب سیستمیک دایمتیکون فعال شده، فارماکوکینتیک آن به تفکیک اجزا به شرح زیر است:

1. جذب:

• جذب سیستمیک بسیار پایین
• عمدتاً در روده باقی می‌ماند و به سیستم گردش خون وارد نمی‌شود

2. توزیع:

• به دلیل عدم جذب سیستمیک، توزیع به بافت‌های دیگر غیر از دستگاه گوارش از اهمیت بالایی برخوردار نیست
• اثر محلی در روده مد نظر است

3. متابولیسم:

• بدون نیاز به متابولیسم سلولی
• فعالیت دارویی به صورت مستقیم در دستگاه گوارش اعمال می‌شود

4. دفع:

• دفع به صورت مستقیم از طریق مدفوع
• بدون تغییرات متابولیکی مهم، به شکل اولیه از روده دفع می‌شود

این خصوصیات فارماکوکینتیکی باعث شده تا دایمتیکون فعال شده دارای پروفایل ایمنی بالایی بوده و از نظر تداخلات دارویی نیز به دلیل عدم ورود به سیستم گردش خون، محدودیت‌هایی داشته باشد.

منع مصرف دایمتیکون فعال شده

۱. موارد منع مصرف در بیماری‌ها (ملاحظات بالینی)
به دلیل مکانیسم اثر فیزیکی دارو و عدم جذب در دستگاه گوارش، دایمتیکون فعال شده به طور کلی ایمن تلقی می‌شود. با این حال، موارد زیر باید مورد توجه قرار گیرند:

حساسیت مفرط (آلرژی):

• توضیح: تنها منع مصرف مطلق دایمتیکون فعال شده، وجود حساسیت مفرط یا واکنش آلرژیک قبلی به دایمتیکون یا سایر اجزای تشکیل دهنده فرمولاسیون آن (مانند مواد افزودنی یا نگهدارنده) است.

انسداد یا سوراخ شدگی دستگاه گوارش:

• توضیح: اگرچه دارو مستقیماً باعث این مشکلات نمی‌شود، در بیمارانی که مشکوک به انسداد روده یا سوراخ شدگی دستگاه گوارش هستند، استفاده از هر عامل خوراکی که بر محتویات روده تأثیر می‌گذارد، باید با احتیاط فراوان و تحت نظر بالینی دقیق انجام شود. در صورت تشخیص قطعی انسداد، تجویز هرگونه ماده غیرضروری خوراکی باید متوقف گردد.

۲. موارد منع مصرف در بارداری و شیردهی
دایمتیکون فعال شده یکی از داروهایی است که به دلیل مشخصات فارماکوکینتیک خود، در دوران بارداری و شیردهی محدودیت یا منع مصرف جدی ندارد.

بارداری:

• توضیح: از آنجا که این دارو به طور سیستمیک جذب نمی‌شود و وارد جریان خون مادر نمی‌گردد، انتظار نمی‌رود که به جنین برسد و خطر تراتوژنیک ایجاد کند. مصرف آن در دوران بارداری، در صورت وجود اندیکاسیون بالینی، ایمن تلقی می‌شود.

شیردهی:

• توضیح: دایمتیکون فعال شده پس از مصرف خوراکی وارد جریان خون مادر نمی‌شود و بنابراین به شیر مادر راه پیدا نمی‌کند. در نتیجه، خطری برای نوزاد شیرخوار ندارد و منع مصرف ندارد.

۳. موارد منع مصرف در کودکان
دایمتیکون فعال شده به طور گسترده برای مدیریت علائم گاز و نفخ در نوزادان و کودکان، از جمله درمان علامتی کولیک نوزادی، استفاده می‌شود.

• محدودیت سنی: دایمتیکون فعال شده منع مصرف سنی ندارد و معمولاً برای نوزادان از بدو تولد نیز تجویز می‌شود.
• ایمنی: ایمنی این دارو در جمعیت اطفال به دلیل جذب نشدن آن بسیار بالا است. تنها نکته مهم، استفاده از فرم دوز مناسب (معمولاً قطره یا سوسپانسیون) برای اطمینان از تجویز دوز صحیح است.

عوارض جانبی دایمتیکون فعال شده

دایمتیکون فعال شده به دلیل عدم جذب سیستمیک و مکانیسم اثر فیزیکی، دارای مشخصات ایمنی بسیار بالایی است. به طور کلی، عوارض جانبی جدی یا سیستمیک ناشی از آن گزارش نمی‌شود و این دارو به عنوان یک ماده غیرسمی در نظر گرفته می‌شود.
۱. عدم شیوع عوارض جانبی سیستمیک

• جذب سیستمیک: بر اساس مطالعات فارماکوکینتیک، میزان جذب دایمتیکون فعال شده پس از مصرف خوراکی بسیار ناچیز است و تنها ۰.۰۰۱ تا ۰.۲ درصد از دوز تجویز شده ممکن است به بدن جذب شود.
• عدم سمیت جدی: منطقی است که در غیاب جذب سیستمیک، عوارض جانبی جدی مانند آسیب کلیوی، قلبی، یا عصبی رخ ندهد. بنابراین، تعیین درصد شیوع عوارض جانبی سیستمیک عملاً در مطالعات بالینی مرتبط با این دارو معنایی ندارد، چرا که این عوارض به طور معمول رخ نمی‌دهند.

۲. عوارض جانبی نادر و خفیف گوارشی
عوارض جانبی گزارش شده (که معمولاً به ندرت و با درصد شیوع بسیار پایین هستند) محدود به دستگاه گوارش می‌باشند و اغلب خفیف تلقی می‌شوند:

• اسهال: موارد نادر و خفیفی از اسهال گزارش شده است.
• تهوع: بروز تهوع نیز در تعداد کمی از بیماران مشاهده شده است.
• حساسیت مفرط: نادرترین عارضه جانبی مربوط به خود ماده، واکنش‌های حساسیت مفرط است. این واکنش‌ها به دایمتیکون یا به مواد جانبی موجود در فرمولاسیون (مانند طعم دهنده‌ها و نگهدارنده‌ها) نسبت داده می‌شود.
• نکته بالینی کلیدی: در مورد دایمتیکون فعال شده، اطلاعات بالینی بیشتر بر عدم جذب سیستمیک و ایمنی بالا آن متمرکز است تا آمار دقیق عوارض جانبی با درصد بالا.

۳. ملاحظات کاربردی عوارض جانبی برای پزشک

• اهمیت تمایزگذاری: در صورت مشاهده عوارض گوارشی مانند اسهال یا درد شکم در بیمار، پزشک باید دقت کند که آیا این علائم مربوط به بیماری زمینه‌ای (مانند شدت اسهال اصلی) هستند یا واقعاً ناشی از مصرف دایمتیکون فعال شده می‌باشند. در اکثر موارد، عوارض مشاهده شده ادامه یا تشدید علائم اولیه بیمار هستند نه عوارض جانبی دارو.
• ایمنی درمانی بالا: به دلیل مشخصات ایمنی برتر، دایمتیکون فعال شده یک گزینه درمانی ارجح برای تسکین علامتی نفخ و گاز در بیماران مختلف، از جمله نوزادان و سالمندان، محسوب می‌شود.

تداخلات دارویی دایمتیکون فعال شده

۱. تداخلات دارویی (کاهش جذب)

اصلی‌ترین نوع تداخل دایمتیکون فعال شده از طریق اتصال فیزیکی به سایر داروها در دستگاه گوارش و کاهش فراهمی زیستی آن‌ها است.

تیروکسین (لِووتیروکسین):

• نوع تداخل: کاهش جذب.
• توضیح بالینی: مطالعات نشان داده‌اند که دایمتیکون فعال شده می‌تواند به داروی تیروکسین متصل شود و میزان جذب آن را در روده کاهش دهد. این امر می‌تواند منجر به کاهش اثربخشی تیروکسین و نیاز به تنظیم دوز در بیماران مبتلا به کم‌کاری تیروئید شود.
• مدیریت: برای جلوگیری از این تداخل، باید به بیماران توصیه شود که دایمتیکون فعال شده را حداقل با فاصله زمانی ۴ ساعت از تیروکسین مصرف کنند.

آنتی‌اسیدهای حاوی آلومینیوم و منیزیم:

• نوع تداخل: عدم تداخل منفی (اغلب مثبت).
• توضیح بالینی: دایمتیکون فعال شده اغلب به طور ترکیبی با آنتی‌اسیدها (مانند هیدروکسید آلومینیوم و هیدروکسید منیزیم) تجویز می‌شود. آنتی‌اسیدها به خنثی کردن اسید معده و دایمتیکون به حذف گاز کمک می‌کند و اثر درمانی هم‌افزایی ایجاد می‌کنند.
• توجه: اگرچه این ترکیب رایج است، دایمتیکون فعال شده باید به عنوان یک عامل ضد گاز جداگانه در نظر گرفته شود.

۲. تداخل با غذا

• نوع تداخل: عدم تداخل بالینی معنی‌دار.
• توضیح بالینی: از آنجا که مکانیسم عمل دایمتیکون فعال شده صرفاً فیزیکی است (کاهش کشش سطحی حباب‌های گاز) و جذب سیستمیک ندارد، غذاها یا محتویات معده و روده تأثیر معنی‌داری بر عملکرد آن نمی‌گذارند.
• توصیه بالینی: برای حداکثر اثربخشی در کاهش نفخ ناشی از وعده‌های غذایی، اغلب توصیه می‌شود که دارو بعد از غذا و هنگام خواب مصرف شود. این زمان‌بندی برای اطمینان از حضور دارو در دستگاه گوارش هنگام تشکیل حباب‌های گاز است و نشان‌دهنده تداخل نیست، بلکه یک دستورالعمل بهینه‌سازی دوز است.

۳. تداخل در آزمایشات

• نوع تداخل: اثر فیزیکی در تصویربرداری تشخیصی.
• توضیح بالینی: دایمتیکون فعال شده تداخلی با نتایج آزمایش‌های خون، ادرار یا سایر آزمایش‌های بیوشیمیایی ایجاد نمی‌کند. با این حال، در برخی روش‌های تشخیصی، تأثیر قابل توجهی دارد:
• آندوسکوپی، سونوگرافی شکم، یا پرتونگاری: وجود حباب‌های گاز می‌تواند وضوح تصویر را کاهش دهد. تجویز دایمتیکون فعال شده قبل از انجام این پروسیجرها، به دلیل خاصیت ضد کف، باعث از بین رفتن این حباب‌ها و بهبود قابل ملاحظه در کیفیت تصویربرداری می‌شود.

هشدار ها دایمتیکون فعال شده

۱. هشدارهای کاربردی و جامع برای پزشک
اگرچه دایمتیکون فعال شده فاقد هشدارهای جدی سیستمیک است، ملاحظات بالینی زیر برای استفاده مسئولانه ضروری هستند:

رد کردن علل جدی:

• توضیح: دایمتیکون فعال شده یک درمان علامتی است. پزشک نباید صرفاً با تجویز این دارو، از بررسی علل زمینه‌ای جدی علائم بیمار غافل شود. نفخ، درد شکم، و سوء هاضمه می‌توانند نشانه‌ای از بیماری‌های مهم‌تری مانند آپاندیسیت، انسداد روده، بیماری‌های کیسه صفرا، یا بیماری‌های قلبی باشند.
• اقدام بالینی: در صورت وجود علائم همراه مانند استفراغ مکرر، دفع خون، یا درد شدید شکمی که با لمس بدتر می‌شود، باید بررسی‌های تشخیصی جامع‌تری انجام گیرد.

تداخل با برخی داروها:

• توضیح: شواهدی وجود دارد که دایمتیکون فعال شده ممکن است با اتصال به برخی داروها، جذب آن‌ها را در دستگاه گوارش کاهش دهد.
• اقدام بالینی: در موارد کمی، به ویژه در مورد داروهایی مانند لووتیروکسین، توصیه می‌شود که دایمتیکون فعال شده حداقل با فاصله چند ساعت (معمولاً ۱ تا ۲ ساعت) از این داروها مصرف شود تا تداخل در جذب به حداقل برسد.

اجزای جانبی فرمولاسیون:

• توضیح: دایمتیکون فعال شده به صورت سوسپانسیون یا قطره‌های خوراکی، اغلب حاوی مواد افزودنی، نگهدارنده‌ها، شیرین کننده‌ها، یا طعم دهنده‌ها است.
• اقدام بالینی: در بیماران با سابقه حساسیت غذایی، عدم تحمل فروکتوز، سوء جذب گلوکز-گالاکتوز، یا نارسایی سوکراز-ایزومالتاز (بیماری‌های نادر ارثی)، باید به ترکیبات جانبی محصول توجه شود، زیرا ممکن است این ترکیبات منع مصرف یا عوارض جانبی ایجاد کنند.

۲. اوردوز (مصرف بیش از حد) دایمتیکون فعال شده و درمان آن

خطر مسمومیت سیستمیک:

• توضیح: به دلیل ماهیت دارویی دایمتیکون فعال شده و عدم جذب سیستمیک آن از دستگاه گوارش، مصرف بیش از حد آن به ندرت منجر به مسمومیت سیستمیک (مانند تأثیر بر کبد، کلیه یا مغز) می‌شود. این دارو در حد وسیع، یک داروی غیرسمی تلقی می‌شود.

علائم احتمالی اوردوز:

• اوردوز حاد با دایمتیکون فعال شده معمولاً عوارض جدی ایجاد نمی‌کند و ممکن است صرفاً به ناراحتی خفیف گوارشی، تهوع یا اسهال خفیف منجر شود. این علائم به دلیل حجم بالای ماده خوراکی غیرقابل جذب در روده است.

درمان اوردوز:

• درمان حمایتی: با توجه به عدم سمیت سیستمیک، درمان اوردوز دایمتیکون فعال شده صرفاً حمایتی است.
• قطع دارو: مهم‌ترین اقدام، توقف مصرف دارو است.
• اقدامات دیگر: تجویز زغال فعال یا سایر روش‌های زدودن آلودگی گوارشی معمولاً توصیه نمی‌شود، زیرا دایمتیکون فعال شده سمی نیست و زغال فعال تأثیر معنی‌داری در جذب آن ندارد. مدیریت بالینی بر تسکین علائم گوارشی بیمار و اطمینان از خروج دارو از طریق مدفوع متمرکز است.

توصیه های دارویی دایمتیکون فعال شده

۱. توصیه‌های دارویی ویژه بیمار (نکات مشاوره با بیمار)
هنگام تجویز یا توصیه دایمتیکون فعال شده، نکات زیر باید به بیمار آموزش داده شود:

زمان مصرف برای اثربخشی بهتر:

• بهترین زمان مصرف برای به حداکثر رساندن اثر ضد گاز دارو، بعد از وعده‌های غذایی و هنگام خواب است. این زمان‌بندی تضمین می‌کند که دارو هنگام تشکیل حباب‌های گاز در معده و روده حضور دارد.

نحوه مصرف (فرم مایع):

• در صورت استفاده از فرم سوسپانسیون یا قطره‌های خوراکی، بیمار باید بطری دارو را قبل از هر بار مصرف به خوبی تکان دهد تا توزیع یکنواخت ماده فعال تضمین شود.

دوز فراموش شده:

• اگر یک دوز دارو فراموش شد، بیمار باید در صورت به یاد آوردن، دوز فراموش شده را مصرف کند، مگر اینکه تقریباً زمان مصرف دوز بعدی فرا رسیده باشد. در این صورت، دوز فراموش شده باید حذف و برنامه منظم دوز ادامه یابد. از دو برابر کردن دوز خودداری شود.

مشاوره سبک زندگی:

• به بیمار توصیه کنید که از نوشیدنی‌های گازدار خودداری کند، غذا را به آرامی و با دقت بجود و از بلعیدن بیش از حد هوا (مانند جویدن آدامس یا نوشیدن با نی) پرهیز کند. همچنین، ورزش منظم و داشتن عادات روده منظم می‌تواند به کاهش تجمع گاز کمک کند.

عدم جایگزینی با تشخیص پزشکی:

• تأکید کنید که این دارو فقط برای تسکین علائم نفخ و گاز است. اگر علائم بیمار (مانند درد شکم) شدید شد، بدتر شد، یا بیش از دو هفته ادامه داشت، باید حتماً برای ارزیابی بیشتر به پزشک مراجعه کند.

۲. توصیه‌های دارویی مخصوص پزشک (نکات تجویز)
هنگام تجویز و پایش درمان با دایمتیکون فعال شده، نکات زیر برای پزشک حیاتی هستند:

تأیید علت علائم:

• قبل از تجویز، مطمئن شوید که علائم بیمار (نفخ و درد شکم) ناشی از حبس گاز هستند و علل جدی‌تر مانند انسداد روده یا بیماری‌های التهابی رد شده باشند. دایمتیکون فعال شده درمانی برای علل زمینه‌ای نیست.

توجه به تداخلات دارویی:

• در بیمارانی که تیروکسین مصرف می‌کنند، برای جلوگیری از کاهش جذب تیروکسین، توصیه کنید دایمتیکون فعال شده حداقل ۴ ساعت با آن فاصله داشته باشد. این شایع‌ترین تداخل قابل توجه دایمتیکون فعال شده است.

استفاده در پروسیجرهای تشخیصی:

• در مواردی که هدف بهبود کیفیت تصویربرداری دستگاه گوارش (مانند سونوگرافی یا آندوسکوپی) است، دایمتیکون فعال شده می‌تواند به صورت تک دوز، چند ساعت قبل از پروسیجر، برای شکستن حباب‌های گاز تجویز شود.

ایمنی در جمعیت‌های آسیب‌پذیر:

• به دلیل عدم جذب سیستمیک، این دارو یک گزینه ایمن در نوزادان و بیماران مسن است. با این حال، در نوزادان، اطمینان از تجویز دوز مناسب برای سن و وزن بسیار مهم است.

بررسی اجزای غیرفعال:

• اگر دارو به صورت ترکیبی یا حاوی مواد شیرین‌کننده و افزودنی عرضه می‌شود، در بیماران دیابتی یا دارای حساسیت‌های غذایی خاص، ترکیبات کامل محصول باید بررسی شوند.