فیلگراستیم چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف فیلگراستیم

موارد مصرف تایید شده
این دارو به طور کلیدی برای تحریک تولید نوتروفیل‌های عملکردی و کاهش دوره نوتروپنی در شرایط زیر تجویز می‌شود:

۱. کاهش بروز عفونت در بیماران تحت شیمی‌درمانی

• فیلگراستیم برای بیمارانی که داروهای شیمی‌درمانی مهارکننده مغز استخوان دریافت می‌کنند و در معرض خطر بالای نوتروپنی همراه با تب هستند، تجویز می‌شود.
• توضیحات بالینی: این دارو دوره نقاهت نوتروفیل‌ها را کوتاه کرده و نیاز به بستری شدن و مصرف آنتی‌بیوتیک‌های وریدی را کاهش می‌دهد. شروع درمان معمولاً ۲۴ تا ۷۲ ساعت بعد از اتمام شیمی‌درمانی توصیه می‌شود.

۲. بیماران مبتلا به لوسمی حاد میلوئیدی

• پس از انجام شیمی‌درمانی القایی یا تحکیمی در این بیماران، فیلگراستیم برای کاهش زمان بازیابی نوتروفیل‌ها و کاهش مدت زمان عفونت‌های شدید به کار می‌رود.

۳. پیوند مغز استخوان

• در بیمارانی که تحت جراحی پیوند مغز استخوان قرار می‌گیرند، برای کوتاه کردن مدت زمان نوتروپنی و کاهش عوارض مرتبط با آن استفاده می‌شود.

۴. بسیج سلول‌های بنیادی خون محیطی

• این دارو برای آزادسازی سلول‌های بنیادی از مغز استخوان به خون محیطی جهت جمع‌آوری و استفاده در پیوند اتولوگ تجویز می‌گردد.

۵. نوتروپنی مزمن شدید

• در بیماران مبتلا به نوتروپنی مادرزادی، ادواری یا ایدیوپاتیک که دچار عفونت‌های مکرر می‌شوند، برای افزایش پایدار شمارش نوتروفیل‌ها تجویز می‌گردد.

موارد مصرف خارج برچسب
پزشکان در شرایط خاص بالینی و بر اساس شواهد علمی موجود، فیلگراستیم را در موارد زیر نیز به کار می‌برند:

۱. نوتروپنی ناشی از داروهای غیر شیمی‌درمانی

• در مواردی که داروهایی مانند کلوزاپین، گان‌سیکلوویر یا برخی داروهای ضد روماتیسمی باعث افت شدید نوتروفیل‌ها می‌شوند، این دارو برای بازگرداندن سطح ایمنی بدن تجویز می‌گردد.

۲. سندرم میلودیسپلاستیک

• اگرچه درمان قطعی نیست، اما در بیماران مبتلا به این سندرم که دچار نوتروپنی شدید و عفونت‌های مکرر هستند، برای بهبود کیفیت زندگی و کاهش دفعات عفونت استفاده می‌شود.

۳. نوتروپنی ناشی از ایدز

• در بیماران مبتلا به اچ‌آی‌وی که به دلیل خود بیماری یا مصرف داروهای ضد ویروسی دچار کاهش شدید نوتروفیل شده‌اند، فیلگراستیم می‌تواند ریسک عفونت‌های فرصت‌طلب را مدیریت کند.

۴. مسمومیت‌های رادیواکتیو و آسیب‌های تابشی

• برای بهبود بقای بیمارانی که در معرض دوزهای بالای تابش اشعه قرار گرفته‌اند و دچار سرکوب مغز استخوان شده‌اند، به عنوان یک درمان اورژانسی جهت تحریک تولید گلبول‌های سفید به کار می‌رود.

نکات کلیدی برای مدیریت بالینی توسط پزشک

• درد استخوان: شایع‌ترین عارضه جانبی که پزشک باید به بیمار هشدار دهد، درد استخوانی است که معمولاً با مسکن‌های معمولی قابل کنترل است و نشانه فعالیت دارو در مغز استخوان می‌باشد.
• پایش هماتولوژیک: شمارش کامل خون باید به صورت منظم انجام شود. در صورتی که شمارش مطلق نوتروفیل‌ها به سطح ایمن برسد، معمولاً دوز دارو تعدیل یا قطع می‌شود.
• هشدار طحال: در موارد نادر، بزرگ شدن طحال یا پارگی طحال گزارش شده است؛ لذا بررسی شکم‌درد در سمت چپ بالا توسط پزشک الزامی است.

مکانیسم اثر فیلگراستیم

فیلگراستیم یک فاکتور محرک کلونی گرانولوسیت انسانی نوترکیب است که با استفاده از تکنولوژی دی‌ان‌ای نوترکیب تولید می‌شود. عملکرد این دارو در سطح سلولی به شرح زیر است:

۱. اتصال به گیرنده‌های اختصاصی:

• این دارو به گیرنده‌های خاصی در سطح سلول‌های پیش‌ساز خونی در مغز استخوان متصل می‌شود. این اتصال باعث فعال شدن مسیرهای پیام‌رسانی داخل سلولی می‌گردد که تکثیر و تمایز سلول‌ها را تحریک می‌کند.

۲. تولید و تمایز نوتروفیل‌ها:

• فیلگراستیم به طور اختصاصی بر روی رده سلولی گرانولوسیت‌ها اثر گذاشته و باعث افزایش تولید نوتروفیل‌های بالغ از سلول‌های پیش‌ساز می‌شود. این فرآیند منجر به افزایش سریع شمارش مطلق نوتروفیل‌ها در خون محیطی می‌گردد.

۳. ارتقای عملکرد سلولی:

• علاوه بر افزایش تعداد، فیلگراستیم باعث بهبود عملکردهای حیاتی نوتروفیل‌ها از جمله توانایی بلعیدن باکتری‌ها (فاگوسیتوز)، واکنش‌های اکسیداتیو و حرکت هدفمند به سمت محل عفونت (کموتاکسی) می‌شود.

۴. آزادسازی از مغز استخوان:

• این دارو با تغییر محیط میکروسکوپی مغز استخوان، باعث تسهیل خروج سلول‌های پیش‌ساز خون‌ساز و نوتروفیل‌های بالغ به درون جریان خون می‌شود که این ویژگی در فرآیند جمع‌آوری سلول‌های بنیادی برای پیوند کاربرد اساسی دارد.

فارماکوکینتیک فیلگراستیم

ویژگی‌های فارماکوکینتیک فیلگراستیم برای تعیین دوزبندی و مدیریت زمان‌بندی درمان در دوره‌های شیمی‌درمانی بسیار حائز اهمیت است:

جذب و فراهمی زیستی:

• پس از تزریق زیرپوستی، فیلگراستیم به سرعت جذب می‌شود. فراهمی زیستی این دارو در تزریق زیرپوستی بسته به دوز مصرفی بین ۶۰ تا ۷۰ درصد متغیر است. اوج غلظت پلاسمایی معمولاً بین ۲ تا ۸ ساعت پس از تزریق زیرپوستی حاصل می‌شود، در حالی که در تزریق وریدی این غلظت بلافاصله به حداکثر می‌رسد.

توزیع در بدن:

• حجم توزیع فیلگراستیم محدود است و حدود ۱۵۰ میلی‌لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تخمین زده می‌شود. این دارو عمدتاً در جریان خون و مایعات بین‌سلولی توزیع می‌شود و نفوذ آن به بافت‌های خاص محدود است.

متابولیسم و پاکسازی:

پاکسازی فیلگراستیم از بدن به دو روش انجام می‌شود:

• پاکسازی توسط کلیه: بخشی از دارو از طریق فیلتراسیون کلیوی دفع می‌گردد.
• پاکسازی با واسطه سلولی: نوتروفیل‌ها خود به عنوان مسیری برای حذف دارو عمل می‌کنند. فیلگراستیم به گیرنده‌های نوتروفیل‌ها متصل شده، وارد سلول شده و تجزیه می‌شود. به همین دلیل، با افزایش تعداد نوتروفیل‌ها در طول درمان، سرعت پاکسازی دارو نیز افزایش می‌یابد.

نیمه‌عمر حذف:

• نیمه‌عمر حذف این دارو در افراد سالم و بیماران سرطانی حدود ۳.۵ ساعت است. این زمان کوتاه نشان می‌دهد که برای حفظ اثر محرک بر مغز استخوان، معمولاً نیاز به تزریق روزانه در دوره‌های مشخص وجود دارد.

تاثیر بر گروه‌های خاص:

• مطالعات نشان می‌دهند که سن و جنسیت تأثیر معناداری بر ویژگی‌های فارماکوکینتیک این دارو ندارند، اما در بیماران با اختلال شدید عملکرد کلیه یا کبد، ممکن است تغییرات جزئی در سرعت پاکسازی مشاهده شود که معمولاً نیاز به تغییر دوز استاندارد ندارد.

منع مصرف فیلگراستیم

موارد منع مصرف در بیماری‌ها و شرایط بالینی
پزشک باید پیش از شروع درمان با فیلگراستیم، تاریخچه پزشکی بیمار را از نظر موارد زیر به دقت بررسی کند:

۱. حساسیت مفرط

• مصرف این دارو در بیمارانی که سابقه واکنش‌های حساسیتی شدید به فیلگراستیم یا سایر داروهای مشابه (عوامل محرک کلونی گرانولوسیت) دارند، مطلقاً ممنوع است. همچنین افرادی که به پروتئین‌های مشتق شده از باکتری اشریشیا کلی حساسیت دارند، نباید از این دارو استفاده کنند.

۲. بیماری‌های بدخیم با ویژگی‌های خاص

• اگرچه فیلگراستیم برای حمایت از سیستم ایمنی در سرطان‌ها استفاده می‌شود، اما در بیمارانی که دچار لوسمی میلوئیدی مزمن یا سندرم‌های میلودیسپلاستیک هستند، تجویز باید با احتیاط فوق‌العاده صورت گیرد. این نگرانی وجود دارد که فیلگراستیم به عنوان یک فاکتور رشد، پتانسیل تحریک رشد سلول‌های توموری میلوئیدی را داشته باشد.

۳. اختلالات گلبول‌های قرمز (کم‌خونی داسی‌شکل)

• در بیمارانی که مبتلا به اختلالات گونی‌شکل شدن گلبول‌های قرمز هستند، مصرف فیلگراستیم با خطر بروز بحران‌های شدید و کشنده داسی‌شکل همراه است. در صورت ضرورت تجویز، پایش دقیق وضعیت هیدراتاسیون و اکسیژن‌رسانی بیمار الزامی است.

۴. حساسیت به لاتکس

• در برخی از اشکال تزریقی (سرنگ‌های پیش‌پر شده)، درپوش سوزن ممکن است حاوی لاستیک طبیعی خشک (لاتکس) باشد. در بیماران با سابقه حساسیت شدید به لاتکس، این مورد باید جهت جلوگیری از واکنش‌های شدید مورد توجه قرار گیرد.

موارد مصرف در بارداری و شیردهی
مدیریت درمان در این دوران بر اساس اصل ارزیابی سود به ضرر انجام می‌شود:

دوران بارداری

• فیلگراستیم در دسته‌ای قرار دارد که مطالعات کافی و کنترل‌شده در زنان باردار برای آن وجود ندارد. مطالعات حیوانی نشان‌دهنده افزایش سقط جنین در دوزهای بسیار بالا بوده است.
• نکته بالینی: فیلگراستیم تنها در صورتی باید در دوران بارداری تجویز شود که مزیت درمانی برای مادر، خطرات بالقوه برای جنین را توجیه کند.

دوران شیردهی

• مشخص نیست که آیا فیلگراستیم در شیر انسان ترشح می‌شود یا خیر. با این حال، به دلیل اینکه بسیاری از داروها در شیر ترشح می‌شوند و پتانسیل بروز عوارض جانبی جدی در نوزاد وجود دارد، باید بین قطع شیردهی یا قطع مصرف دارو، با توجه به اهمیت دارو برای مادر، یک تصمیم بالینی اتخاذ شود.

موارد مصرف و ملاحظات در کودکان
استفاده از فیلگراستیم در رده سنی اطفال در موارد خاص تایید شده است، اما نیازمند مراقبت‌های ویژه است:

۱. ایمنی و اثربخشی

• فیلگراستیم برای استفاده در کودکان، به ویژه برای کاهش طول دوره نوتروپنی پس از شیمی‌درمانی و در موارد نوتروپنی مزمن شدید، موثر و ایمن شناخته شده است. مشخصات عوارض جانبی در کودکان مشابه بزرگسالان است.

۲. پایش تراکم استخوان

• در کودکان مبتلا به نوتروپنی مزمن که به صورت طولانی‌مدت (بیش از چندین سال) تحت درمان با فیلگراستیم هستند، پایش تراکم استخوان توصیه می‌شود؛ زیرا گزارش‌هایی مبنی بر کاهش تراکم استخوان و پوکی استخوان در درمان‌های بسیار طولانی‌مدت وجود دارد.

۳. خطر تحول به لوسمی

• در کودکان مبتلا به نوتروپنی مادرزادی شدید، استفاده طولانی‌مدت از فیلگراستیم ممکن است با خطر تغییر شکل سلول‌ها و بروز لوسمی یا سندرم‌های میلودیسپلاستیک همراه باشد. این بیماران باید به صورت دوره‌ای تحت آزمایش‌های مغز استخوان و بررسی‌های ژنتیکی قرار گیرند.

نکته کاربردی برای پزشک: یکی از مهم‌ترین هشدارهای حین درمان، پایش وضعیت طحال است. بزرگ شدن طحال در کودکان و بزرگسالان شایع است، اما پارگی طحال یک عارضه نادر و جدی است که باید در صورت شکایت بیمار از درد در ناحیه فوقانی چپ شکم یا شانه، فوراً بررسی شود.

عوارض جانبی فیلگراستیم

عوارض بسیار شایع (بیش از ۱۰ درصد)

• درد استخوان: این شایع‌ترین عارضه دارو است که در حدود ۲۴ درصد تا ۳۰ درصد بیماران گزارش شده است. درد معمولاً در استخوان‌های حاوی مغز استخوان فعال مانند لگن، ستون فقرات و جناغ سینه حس می‌شود.
• افزایش آنزیم‌های کبدی: تغییرات در سطح آنزیم‌های لاکتات دهیدروژناز و آلکالین فسفاتاز در حدود ۱۰ درصد تا ۱۵ درصد بیماران مشاهده شده است.
• افزایش اسید اوریک خون: در حدود ۱۱ درصد تا ۱۳ درصد بیماران دیده می‌شود که به دلیل افزایش تخریب سلولی در فرآیند تولید گلبول‌های سفید رخ می‌دهد.
• تهوع و استفراغ: در بیماران تحت شیمی‌درمانی، این عارضه در حدود ۱۰ درصد تا ۱۲ درصد موارد مستقیماً به فیلگراستیم نسبت داده شده است.

عوارض شایع (بین ۱ تا ۱۰ درصد)

• تب: در حدود ۵ درصد تا ۹ درصد بیماران گزارش شده است.
• بزرگ شدن طحال: در حدود ۲ درصد تا ۵ درصد بیماران، به ویژه در افرادی که برای مدت طولانی به دلیل کمبود مزمن نوتروفیل دارو دریافت می‌کنند، مشاهده می‌شود.
• ریزش مو: در حدود ۲ درصد موارد گزارش شده است (هرچند تمایز آن از عوارض شیمی‌درمانی دشوار است).
• خون‌دماغ: در حدود ۲ درصد از بیماران دیده شده است.
• سردرد: در حدود ۱ درصد تا ۴ درصد مصرف‌کنندگان گزارش شده است.
• کاهش تعداد پلاکت‌ها: در حدود ۱ درصد تا ۳ درصد موارد، به ویژه در دوزهای بالا، افت پلاکت مشاهده شده است.
• واکنش‌های محل تزریق: مانند قرمزی، تورم یا درد در حدود ۱ درصد موارد دیده می‌شود.

عوارض نادر اما جدی (کمتر از ۱ درصد)

• واکنش‌های حساسیتی شدید: شامل شوک و تنگی نفس که در کمتر از ۱ درصد بیماران رخ می‌دهد.
• سندرم نشت مویرگی: عارضه‌ای بسیار نادر اما خطرناک که با افت فشار و ورم ناگهانی همراه است.
• التهاب عروق پوستی: در موارد بسیار معدود و معمولاً در درمان‌های طولانی‌مدت گزارش شده است.
• پارگی طحال: عارضه‌ای بسیار نادر که نیاز به مداخله فوری پزشکی دارد.
• سندرم دیسترس تنفسی حاد: در بیماران با وضعیت عمومی وخیم، شیوع بسیار اندکی دارد.

نکات کاربردی برای پزشک در مدیریت عوارض

• کنترل درد استخوان: برای مدیریت درد استخوان (۳۰ درصد شیوع)، خط اول درمان استفاده از مسکن‌های ساده مانند استامینوفن است. در موارد مقاوم، برخی مطالعات بین‌المللی استفاده از داروهای ضد حساسیت (آنتی‌هیستامین‌ها) را برای کاهش این نوع درد پیشنهاد کرده‌اند.
• پایش طحال: در بیمارانی که بیش از چند هفته دارو مصرف می‌کنند، معاینه لمسی شکم برای بررسی اندازه طحال توصیه می‌شود.
• ارزیابی ریوی: در صورت شکایت بیمار از تنگی نفس یا سرفه ناگهانی، باید احتمال بروز التهاب ریوی (کمتر از ۱ درصد) بررسی شود و مصرف دارو تا زمان تشخیص قطعی متوقف گردد.
• تغییرات آزمایشگاهی: افزایش آنزیم‌های کبدی معمولاً گذرا بوده و با قطع دارو یا اتمام دوره درمان به سطح نرمال بازمی‌گردد.

تداخلات دارویی فیلگراستیم

تداخلات دارویی و ملاحظات بالینی
فیلگراستیم به دلیل ماهیت پروتئینی و مکانیسم اثر خاص خود بر مغز استخوان، تداخلات دارویی مستقیمی از نوع سوخت‌وساز کبدی ندارد، اما تداخلات فارماکودینامیک آن بسیار حائز اهمیت است:

۱. داروهای شیمی‌درمانی سیتوتوکسیک:

• تداخل با تمامی داروهای شیمی‌درمانی مهارکننده مغز استخوان (مانند سیکلوفسفامید، دوکسوروبیسین و ۵-فلورواوراسیل) وجود دارد.
• نوع تداخل: به دلیل حساسیت بالای سلول‌های میلوئیدی در حال تقسیم سریع به شیمی‌درمانی، مصرف همزمان فیلگراستیم می‌تواند باعث آسیب بیشتر به سلول‌های پیش‌ساز خون شود.
• توصیه بالینی: طبق پروتکل‌های بین‌المللی، فیلگراستیم نباید در فاصله ۲۴ ساعت قبل تا ۲۴ ساعت بعد از تجویز شیمی‌درمانی استفاده شود.

۲. لیتیم:

• استفاده همزمان از داروهای حاوی لیتیم که برای اختلالات خلقی تجویز می‌شوند، با فیلگراستیم تداخل دارد.
• نوع تداخل: لیتیم خود باعث تحریک آزاد شدن نوتروفیل‌ها از مغز استخوان می‌شود. مصرف همزمان این دو دارو ممکن است باعث افزایش بیش از حد و غیرقابل پیش‌بینی شمارش گلبول‌های سفید خون شود.
• توصیه بالینی: در صورت لزوم مصرف همزمان، پایش دقیق و مکرر تعداد گلبول‌های سفید ضروری است.

۳. داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی:

• داروهایی مانند سیکلوسپورین، تاکرولیموس و کورتیکواستروئیدها (در دوزهای بالا) با فیلگراستیم تداخل دارند.
• نوع تداخل: این داروها ممکن است اثر محرک فیلگراستیم بر مغز استخوان را کاهش داده و پاسخ درمانی به این دارو را تضعیف کنند.

۴. فلوئورواوراسیل و داروهای مشابه:

• برخی مطالعات نشان داده‌اند که تجویز فیلگراستیم بلافاصله قبل از فلوئورواوراسیل ممکن است شدت کاهش گلبول‌های سفید را به دلیل تحریک تکثیر سلولی در زمان مواجهه با سم افزایش دهد.

تداخل با غذا و رژیم غذایی

• از آنجایی که فیلگراستیم یک داروی تزریقی (وریدی یا زیرپوستی) است، تداخل مستقیمی با مواد غذایی و فرآیند جذب گوارشی ندارد. با این حال، نکات زیر برای پزشک اهمیت دارد:

۱. وضعیت هیدراتاسیون (آب بدن):

• اگرچه تداخل شیمیایی با غذا وجود ندارد، اما بیماران باید مایعات کافی دریافت کنند. این امر به ویژه برای پیشگیری از غلیظ شدن خون در صورت بروز افزایش شدید گلبول‌های سفید و همچنین مدیریت سطح اسید اوریک خون که در اثر مصرف این دارو بالا می‌رود، حیاتی است.

۲. مکمل‌های ویتامینی:

• تداخل شناخته شده‌ای با ویتامین‌ها وجود ندارد، اما مصرف مکمل‌های حاوی ویتامین ب ۱۲ باید با احتیاط باشد زیرا خود بر فعالیت مغز استخوان موثر هستند.

تداخل در آزمایش‌های تشخیصی و آزمایشگاهی
پزشک باید هنگام تفسیر نتایج آزمایشگاهی بیماران مصرف‌کننده فیلگراستیم، به تغییرات ناشی از اثر دارو توجه کند تا از تشخیص‌های اشتباه جلوگیری شود:

۱. تصویربرداری استخوان (اسکن رادیونوکلئید):

• فیلگراستیم باعث افزایش فعالیت متابولیک در مغز استخوان می‌شود.
• اثر آزمایشگاهی: این موضوع می‌تواند منجر به جذب غیرطبیعی ماده حاجب در استخوان‌ها شود که ممکن است به اشتباه به عنوان متاستاز یا سرطان استخوان تفسیر گردد. توصیه می‌شود اسکن‌های استخوانی مدتی پس از اتمام دوره فیلگراستیم انجام شوند.

۲. سطح آنزیم‌های خونی:

• مصرف این دارو باعث افزایش کاذب و گذرا در سطح برخی آنزیم‌ها از جمله لاکتات دهیدروژناز، آلکالین فسفاتاز و اسید اوریک خون می‌شود. این تغییرات معمولاً به دلیل افزایش تخریب سلولی و نوسازی سریع در مغز استخوان است و نباید با نارسایی کبدی یا کلیوی اشتباه گرفته شود.

۳. شمارش گلبول‌های سفید:

• بدیهی است که این دارو شمارش سفید را بالا می‌برد، اما ممکن است باعث مشاهده سلول‌های نابالغ در خون محیطی شود که نباید با لوسمی (سرطان خون) اشتباه شود.

۴. کاهش تعداد پلاکت‌ها:

• در برخی بیماران، افزایش تولید گلبول‌های سفید منجر به کاهش موقت تولید یا تعداد پلاکت‌ها می‌شود که در آزمایش خون مشهود است.
• نکته نهایی برای پزشک: مهم‌ترین تداخل زمانی این دارو با شیمی‌درمانی است. رعایت فاصله ۲۴ ساعته استاندارد طلایی برای جلوگیری از تداخلات زیان‌بار است.

هشدار ها فیلگراستیم

هشدارهای بالینی و ملاحظات جامع کاربردی
پزشکان باید در طول دوره درمان با فیلگراستیم نسبت به بروز عوارض نادر اما جدی زیر هوشیار باشند:

۱. سوراخ شدن و پارگی طحال

• این یکی از جدی‌ترین هشدارهای مربوط به فیلگراستیم است. بزرگ شدن طحال می‌تواند در طول درمان رخ دهد و در موارد نادر منجر به پارگی طحال شود که برخی از آن‌ها کشنده بوده‌اند.
• توصیه بالینی: بیمارانی که دچار درد در قسمت بالایی و چپ شکم یا درد در نوک شانه چپ می‌شوند، باید فوراً از نظر بزرگ شدن طحال یا پارگی ارزیابی شوند.

۲. سندرم دیسترس تنفسی حاد

• در بیمارانی که فیلگراستیم دریافت می‌کنند، احتمال بروز تب، تنگی نفس و نفوذ در ریه‌ها (مشاهده شده در عکس رادیولوژی) وجود دارد که می‌تواند منجر به نارسایی تنفسی شود.
• توصیه بالینی: در صورت مشاهده علائم ریوی، مصرف دارو باید قطع یا تا زمان بهبودی متوقف شود و درمان‌های حمایتی آغاز گردد.

۳. واکنش‌های حساسیتی شدید

• واکنش‌های آلرژیک جدی از جمله شوک آنافیلاکسی ممکن است در اولین تزریق یا تزریق‌های بعدی رخ دهد.
• توصیه بالینی: در صورت بروز واکنش‌های شدید، دارو باید برای همیشه قطع شود. اکثر این واکنش‌ها در عرض چند دقیقه پس از تزریق وریدی یا زیرپوستی ظاهر می‌شوند.

۴. سندرم نشت مویرگی

• این سندرم با افت فشار خون، کم‌آبی بدن، ورم و کاهش سطح آلبومین خون مشخص می‌شود و می‌تواند زندگی بیمار را تهدید کند.
• توصیه بالینی: در صورت بروز علائم، باید درمان‌های استاندارد حمایتی از جمله مراقبت‌های ویژه به سرعت آغاز شود.

۵. سمیت سلولی و پتانسیل رشد تومور

• به دلیل اینکه فیلگراستیم یک فاکتور رشد برای گرانولوسیت‌ها است، این نگرانی نظری وجود دارد که ممکن است به عنوان یک فاکتور رشد برای هر نوع تومور بدخیم میلوئیدی عمل کند. بنابراین استفاده از آن در برخی لوسمی‌های خاص نیازمند دقت فراوان است.

۶. التهاب عروق پوستی

• در برخی بیماران، به ویژه کسانی که تحت درمان طولانی‌مدت برای نوتروپنی مزمن هستند، التهاب عروق خونی در پوست گزارش شده است. این وضعیت معمولاً با قطع دارو بهبود می‌یابد.

مسمومیت(اوردوز) فیلگراستیم  مدیریت درمان آن
با توجه به اینکه فیلگراستیم معمولاً در مراکز درمانی یا با آموزش دقیق تجویز می‌شود، دوز بیش از حد حاد کمتر گزارش شده است، اما آگاهی از مدیریت آن الزامی است.

علائم احتمالی مسمومیت(اوردوز)

• تاکنون سطح مشخصی برای مسمومیت حاد با فیلگراستیم تعیین نشده است. با این حال، استفاده از دوزهای بسیار بالاتر از حد مجاز می‌تواند منجر به افزایش بیش از حد شمارش گلبول‌های سفید خون (لکوسیتوز) شود. در این حالت، شمارش گلبول‌های سفید ممکن است به اعدادی بسیار بالاتر از ۱۰۰ هزار در هر میلی‌متر مکعب برسد.

خطرات ناشی از افزایش شدید گلبول‌های سفید

• افزایش بیش از حد گلبول‌های سفید می‌تواند منجر به سندرم چسبندگی خون (لوکواستاز) شود که خطرات عروقی و انسدادی به همراه دارد. با این حال، در اکثر موارد با قطع دارو، شمارش گلبول‌های سفید در عرض ۱ تا ۲ روز به میزان ۵۰ درصد کاهش می‌یابد.

اقدامات درمانی و مدیریت بالینی مسمومیت(اوردوز)

•  قطع فوری دارو: اولین و مهم‌ترین قدم، توقف تجویز فیلگراستیم است.
•  پایش مداوم آزمایشگاهی: انجام روزانه آزمایش شمارش کامل خون برای بررسی روند کاهش گلبول‌های سفید ضروری است.
•  درمان حمایتی: تمرکز اصلی بر مدیریت علائم بیمار است. در صورت بروز درد شدید استخوانی ناشی از فعالیت بیش از حد مغز استخوان، استفاده از مسکن‌های قوی توصیه می‌شود.
•  بررسی عوارض ثانویه: پایش وضعیت تنفسی و عملکرد کلیوی برای اطمینان از عدم بروز عوارض ناشی از لکوسیتوز شدید باید انجام شود.

نکته نهایی برای پزشک: قطع درمان با فیلگراستیم معمولاً منجر به کاهش سریع تعداد نوتروفیل‌های در گردش خون در عرض ۱ تا ۷ روز (به طور میانگین ۲ روز) می‌شود. بنابراین، مدیریت دوز بیش از حد عمدتاً بر پایه "انتظار هوشیارانه" پس از قطع دارو است.

توصیه های دارویی فیلگراستیم

توصیه‌های دارویی برای بیمار
آموزش صحیح به بیمارانی که خودشان تزریق را در منزل انجام می‌دهند، برای اطمینان از اثربخشی و کاهش اضطراب آن‌ها ضروری است:

• روش نگهداری دارو: دارو باید حتماً در یخچال و در دمای ۲ تا ۸ درجه سانتی‌گراد نگهداری شود. از یخ‌زدگی دارو جلوگیری کنید. نیم ساعت قبل از تزریق، دارو را از یخچال خارج کنید تا به دمای محیط برسد؛ این کار باعث کاهش درد هنگام تزریق می‌شود.
• تکنیک تزریق: تزریق معمولاً به صورت زیرپوستی در نواحی دارای چربی مانند شکم (با فاصله از ناف)، ران یا قسمت بیرونی بازو انجام می‌شود. هر بار محل تزریق را تغییر دهید تا از سفت شدن پوست جلوگیری شود.
• مدیریت درد استخوان: احساس درد در استخوان‌ها نشان‌دهنده فعالیت دارو در مغز استخوان است. در صورت بروز درد، با تایید پزشک می‌توانید از مسکن‌های ساده استفاده کنید. برخی گزارش‌ها نشان می‌دهند مصرف داروهای ضدحساسیت (آنتی‌هیستامین‌ها) نیز تحت نظر پزشک می‌تواند به کاهش این درد خاص کمک کند.
• علائم هشدار فوری: در صورت بروز درد شدید در سمت چپ بالای شکم یا درد در نوک شانه چپ، تنگی نفس ناگهانی، ورم بدن یا واکنش‌های پوستی شدید، بلافاصله با تیم درمانی تماس بگیرید.
• پیشگیری از عفونت: با وجود مصرف این دارو، همچنان تا زمانی که تعداد گلبول‌های سفید به سطح ایمن برسد، از حضور در مکان‌های شلوغ و تماس با افراد بیمار خودداری کنید.

توصیه‌های دارویی مخصوص پزشک
مدیریت تخصصی درمان با فیلگراستیم نیازمند پایش دقیق و زمان‌بندی حساس است:

• زمان‌بندی طلایی نسبت به شیمی‌درمانی: فیلگراستیم نباید در فاصله ۲۴ ساعت قبل یا ۲۴ ساعت بعد از تجویز داروهای شیمی‌درمانی سیتوتوکسیک مصرف شود. تزریق زودهنگام می‌تواند باعث حساسیت بیشتر سلول‌های پیش‌ساز خون به سموم شیمی‌درمانی و تشدید نوتروپنی شود.
• پایش هماتولوژیک: آزمایش شمارش کامل خون باید پیش از شروع درمان و سپس به صورت دو بار در هفته در طول دوره درمان انجام شود. هدف درمانی، رساندن تعداد مطلق نوتروفیل‌ها به سطح ایمن است. پس از عبور از این سطح، معمولاً درمان قطع می‌شود.
• پدیده افزایش انفجاری گلبول‌های سفید: آگاه باشید که پس از قطع دارو، تعداد نوتروفیل‌های در گردش ممکن است به سرعت (در عرض ۱ تا ۲ روز) تا ۵۰ درصد کاهش یابد. این یک واکنش طبیعی به قطع محرک است و نباید با شکست درمان اشتباه شود.
• ارزیابی وضعیت طحال: به دلیل خطر پارگی طحال (هرچند نادر)، در بیمارانی که به صورت طولانی‌مدت دارو دریافت می‌کنند یا دچار درد شکمی می‌شوند، معاینه فیزیکی و در صورت نیاز سونوگرافی طحال الزامی است.
• ملاحظات قلب و عروق: در بیماران با سابقه بیماری‌های قلبی، پایش از نظر بروز حوادث عروقی یا سندرم نشت مویرگی ضروری است. افزایش شدید و ناگهانی تعداد گلبول‌های سفید می‌تواند ویسکوزیته (غلظت) خون را تغییر دهد.
• تغییرات در اسکن‌های تشخیصی: به یاد داشته باشید که فیلگراستیم باعث افزایش جذب در اسکن‌های استخوانی می‌شود. برای جلوگیری از تفسیر اشتباه اسکن به عنوان متاستاز، بهتر است تصویربرداری‌ها حداقل ۷ تا ۱۰ روز پس از آخرین دوز انجام شود.