تادالافیل چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

تادالافیل چیست؟

تادالافیل یک داروی تجویزی است. این دارو به شل شدن بعضی عضلات و بهتر شدن جریان خون در برخی بخش‌های بدن کمک می‌کند.

• تادالافیل بیشتر برای درمان اختلال نعوظ، علائم ادراری ناشی از بزرگی خوش‌خیم پروستات و در برخی موارد فشار خون ریوی استفاده می‌شود.
• اختلال نعوظ یعنی فرد نمی‌تواند نعوظ کافی برای رابطه جنسی ایجاد یا حفظ کند.
• بزرگی خوش‌خیم پروستات یعنی بزرگ شدن غیرسرطانی پروستات که می‌تواند ادرار کردن را سخت کند.
• فشار خون ریوی یعنی فشار خون در رگ‌های ریه بالا است.
• تادالافیل باید با نظر پزشک مصرف شود. این موضوع برای افراد با بیماری قلبی، فشار خون پایین، بیماری کبدی یا کلیوی، و سابقه مشکل بینایی یا شنوایی مهم‌تر است.

تادالافیل به چه گروه دارویی تعلق دارد؟

تادالافیل از گروه مهارکننده‌های فسفودی‌استراز نوع ۵ است. این داروها با گشاد کردن بعضی رگ‌ها، جریان خون را بهتر می‌کنند.

• در اختلال نعوظ، تادالافیل هنگام تحریک جنسی جریان خون آلت تناسلی را بیشتر می‌کند. بدون تحریک جنسی، معمولا باعث نعوظ نمی‌شود.
• در بزرگی خوش‌خیم پروستات، این دارو عضلات پروستات و مسیر ادرار را شل‌تر می‌کند. این کار می‌تواند ادرار کردن را راحت‌تر کند.
• در فشار خون ریوی، تادالافیل به کاهش فشار در رگ‌های ریه کمک می‌کند. روش مصرف آن در این بیماری با مصرف برای اختلال نعوظ فرق دارد.

تفاوت تادالافیل با داروهای مشابه چیست؟

تادالافیل نسبت به بعضی داروهای مشابه، مدت اثر طولانی‌تری دارد. اثر آن ممکن است تا حدود ۳۶ ساعت باقی بماند.

• این ماندگاری به معنی نعوظ دائمی نیست. دارو فقط در صورت تحریک جنسی به نعوظ کمک می‌کند.
• نیمه‌عمر تادالافیل حدود ۱۷.۵ ساعت است. نیمه‌عمر یعنی مدت زمانی که مقدار دارو در بدن تقریبا نصف می‌شود.

کاربردهای تادالافیل

کاربرد تادالافیل به علت مصرف و شرایط فرد بستگی دارد.

• دوز و روش مصرف آن برای اختلال نعوظ، بزرگی خوش‌خیم پروستات و فشار خون ریوی یکسان نیست.
• پزشک هنگام تجویز، سن، بیماری‌های زمینه‌ای، داروهای مصرفی و خطر عوارض را بررسی می‌کند.

کاربرد تادالافیل در اختلال نعوظ

تادالافیل برای درمان اختلال نعوظ استفاده می‌شود. این دارو به بهتر شدن جریان خون آلت تناسلی کمک می‌کند.

• تادالافیل میل جنسی را مستقیم زیاد نمی‌کند. همچنین بدون تحریک جنسی معمولا اثر لازم را ندارد.
• اگر اختلال نعوظ ناگهانی شروع شده یا بدتر شده است، باید بررسی پزشکی انجام شود.
• گاهی این مشکل می‌تواند نشانه دیابت، بیماری قلبی، بیماری عروقی یا اختلال هورمونی باشد.
• اگر اختلال نعوظ با درد، انحنا یا تغییر شکل آلت همراه است، باید پزشک آن را بررسی کند.

کاربرد تادالافیل در بزرگی خوش‌خیم پروستات

تادالافیل ممکن است برای کاهش علائم ادراری ناشی از بزرگی خوش‌خیم پروستات تجویز شود.

این علائم می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• تکرر ادرار
• نیاز فوری به ادرار کردن
• بیدار شدن شبانه برای ادرار
• سخت شروع شدن ادرار
• ضعیف بودن جریان ادرار
• احساس تخلیه نشدن کامل مثانه

در بعضی مردان، تادالافیل هم به علائم پروستات کمک می‌کند و هم اختلال نعوظ را بهتر می‌کند.

وجود خون در ادرار، تب، درد شدید، کاهش وزن بی‌دلیل یا بند آمدن ادرار نیاز به بررسی فوری دارد.

کاربرد تادالافیل در فشار خون ریوی

در فشار خون ریوی، تادالافیل می‌تواند فشار رگ‌های ریه را کمتر کند.

این کار ممکن است توان فعالیت بدنی را بهتر کند.

مصرف تادالافیل برای این بیماری باید زیر نظر پزشک متخصص باشد.

عوارض تادالافیل

تادالافیل مانند هر دارویی می‌تواند عارضه ایجاد کند. البته همه افراد دچار عارضه نمی‌شوند.

احتمال عوارض با دوز بالاتر، مصرف الکل، مصرف داروهای کاهنده فشار خون و وجود بیماری‌های زمینه‌ای بیشتر می‌شود.

عوارض شایع تادالافیل کدام‌اند؟

• سردرد
• گرگرفتگی یا احساس گرما و قرمزی صورت
• گرفتگی بینی
• سوءهاضمه یا ناراحتی معده
• تهوع
• رفلاکس یا برگشت اسید معده
• کمردرد
• درد عضلانی
• درد دست یا پا
• سرگیجه یا احساس ضعف
• تاری دید خفیف و گذرا
• خونریزی بینی در موارد کمتر شایع
• تپش قلب در موارد کمتر شایع

کمردرد و درد عضلانی ممکن است ۱۲ تا ۲۴ ساعت بعد از مصرف شروع شود.

این علائم معمولا تا حدود ۴۸ ساعت کمتر می‌شوند.

اگر عوارض شدید، طولانی یا آزاردهنده باشند، باید با پزشک یا داروساز مشورت شود.

برای کاهش عوارض شایع تادالافیل چه کارهایی کمک می‌کند؟

• برای سردرد یا درد عضلانی، داروهای مسکن را خودسرانه با هم مصرف نکنید.
• بهتر است درباره مسکن مناسب با پزشک یا داروساز مشورت شود.
• برای تهوع، سوءهاضمه یا رفلاکس، غذای سبک کمک‌کننده است.
• بهتر است از غذای خیلی چرب، تند یا سنگین پرهیز شود.
• مصرف زیاد الکل می‌تواند سردرد، سرگیجه، افت فشار و ناراحتی معده را بیشتر کند.

چه عوارضی نیاز به مراجعه فوری دارند؟

• درد قفسه سینه
• نعوظ بیشتر از ۴ ساعت (نعوظ طولانی‌مدت یک وضعیت اورژانسی است. تأخیر در درمان می‌تواند باعث آسیب دائمی شود).
• کاهش ناگهانی بینایی
• تاری دید شدید
• کاهش ناگهانی شنوایی
• وزوز گوش
• سرگیجه شدید
• غش
• افت فشار شدید
• ضعف شدید
• تنگی نفس
• ضربان قلب نامنظم
• تورم صورت، لب، زبان یا گلو
• کهیر یا ضایعات پوستی

نحوه مصرف تادالافیل

تادالافیل باید دقیقا طبق دستور پزشک مصرف شود.

• مقدار مصرف برای همه افراد یکسان نیست.
• در اختلال نعوظ، تادالافیل ممکن است فقط در زمان نیاز یا به‌صورت روزانه تجویز شود.
• در بزرگی خوش‌خیم پروستات، مصرف روزانه رایج‌تر است.
• در فشار خون ریوی، برنامه مصرف جداگانه است و نباید با مصرف برای اختلال نعوظ اشتباه گرفته شود.
• مصرف بیشتر از مقدار تجویزشده خطرناک است.
• مصرف چندباره در یک روز یا مصرف همزمان با داروهایی مانند سیلدنافیل می‌تواند عوارض را بیشتر کند.

مصرف روزانه و مصرف در زمان نیاز چه فرقی دارد؟

در مصرف در زمان نیاز، تادالافیل معمولا پیش از رابطه جنسی مصرف می‌شود.

• اثر آن ممکن است تا حدود ۳۶ ساعت باقی بماند.
• در مصرف روزانه، دارو هر روز در ساعت تقریبا ثابتی مصرف می‌شود.
• این روش به زمان رابطه جنسی وابسته نیست.
• مصرف روزانه معمولا با دوزهای پایین‌تر مانند ۲.۵ یا ۵ میلی‌گرم انجام می‌شود.

تادالافیل قبل یا بعد از غذا مصرف می‌شود

تادالافیل را می‌توان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد.

• غذا معمولا اثر مهمی بر جذب دارو ندارد.
• مصرف زیاد الکل می‌تواند خطر افت فشار، سرگیجه، سردرد، غش و تپش قلب را بیشتر کند.
• مصرف زیاد آب گریپ‌فروت هم ممکن است مقدار دارو را در خون بالا ببرد و عوارض را بیشتر کند.
• قرص باید طبق دستور پزشک مصرف شود. تغییر روش مصرف یا خرد کردن قرص باید با نظر پزشک یا داروساز باشد.

اگر تادالافیل اثر نکرد چه باید کرد؟

اگر تادالافیل اثر کافی نداشت، دوز دارو را خودسرانه بیشتر نکنید.

همچنین آن را با داروهای مشابه ترکیب نکنید.

موارد زیر می‌توانند روی اثر دارو تأثیر بگذارند:

• زمان مصرف دارو
• نبود تحریک جنسی
• مصرف الکل
• دیابت
• مشکلات عروقی
• اضطراب یا استرس
• داروهای همزمان

در این شرایط، بهتر است علت با پزشک بررسی شود.

تادالافیل ۵

تادالافیل ۵ میلی‌گرم یکی از دوزهای رایج این دارو است.

این دوز بیشتر برای مصرف روزانه استفاده می‌شود.

تادالافیل ۵ ممکن است برای اختلال نعوظ، علائم بزرگی خوش‌خیم پروستات یا هر دو تجویز شود.

قرص تادالافیل ۵ برای چه افرادی تجویز می‌شود؟

این دوز معمولا زمانی تجویز می‌شود که پزشک مصرف منظم روزانه را مناسب بداند.

• تادالافیل ۵ ممکن است برای بعضی مردان با فعالیت جنسی مکرر مناسب باشد.
• همچنین در برخی افراد با علائم ادراری ناشی از بزرگی خوش‌خیم پروستات استفاده می‌شود.
• در بیماری قلبی، بیماری کبدی یا کلیوی، فشار خون پایین و سابقه مشکلات بینایی، این دوز باید با احتیاط انتخاب شود.
• مصرف داروهای فشار خون یا داروهای پروستات باید به پزشک گفته شود.

تفاوت مصرف تادالافیل ۵ با دوزهای بالاتر چیست؟

دوز ۵ میلی‌گرم معمولا برای مصرف روزانه است.

دوزهای ۱۰ یا ۲۰ میلی‌گرم بیشتر برای مصرف در زمان نیاز استفاده می‌شوند.

افزایش دوز بدون نظر پزشک می‌تواند عوارض را بیشتر کند.

این عوارض شامل سردرد، افت فشار، سرگیجه، تپش قلب، سوءهاضمه، کمردرد، درد عضلانی و نعوظ طولانی است.

تادالافیل ۲۰

تادالافیل ۲۰ میلی‌گرم از دوزهای بالاتر این دارو است.

این دوز معمولا در بعضی موارد اختلال نعوظ و فقط با نظر پزشک استفاده می‌شود.

تادالافیل ۲۰ معمولا برای مصرف در زمان نیاز است.

مصرف خودسرانه یا مصرف مکرر روزانه آن می‌تواند خطرناک باشد.

قرص تادالافیل ۲۰ معمولاً در چه مواردی استفاده می‌شود؟

• اگر فرد با دوزهای پایین‌تر پاسخ کافی نگیرد، پزشک ممکن است دوز را تغییر دهد.
• این تصمیم به تحمل دارو، بیماری‌های زمینه‌ای و داروهای همزمان بستگی دارد.
• در فشار خون ریوی، دوز و برنامه مصرف متفاوت است.
• نباید دوزهای مربوط به اختلال نعوظ را برای فشار خون ریوی خودسرانه مصرف کرد.

چه نکاتی در مصرف تادالافیل ۲۰ مهم است؟

مصرف همزمان تادالافیل ۲۰ با بعضی داروها می‌تواند خطرناک باشد.

• نیترات‌ها مانند نیتروگلیسیرین
• ریوسیگوات
• بعضی داروهای قلبی
• داروهای فشار خون
• آلفابلوکرها؛ داروهایی برای فشار خون یا مشکلات پروستات
• الکل زیاد
• داروهای مشابه مانند سیلدنافیل

بعضی داروها می‌توانند مقدار تادالافیل را در خون بالا ببرند.

این داروها شامل کتوکونازول، ایتراکونازول، کلاریترومایسین و ریتوناویر هستند.

مدت اثر تادالافیل

تادالافیل معمولا حدود ۳۰ دقیقه بعد از مصرف شروع به اثر می‌کند.

در بعضی افراد ممکن است شروع اثر تا ۲ ساعت طول بکشد.

اثر تادالافیل می‌تواند تا حدود ۳۶ ساعت باقی بماند.

این مدت در همه افراد دقیقا یکسان نیست.

شروع اثر تادالافیل چقدر طول می‌کشد؟

شروع اثر به دوز، وضعیت بدن، بیماری‌های همراه، مصرف الکل، داروهای همزمان و وضعیت روانی بستگی دارد.

برای اثر در اختلال نعوظ، تحریک جنسی لازم است.

ماندگاری اثر تادالافیل چقدر است؟

ماندگاری اثر تادالافیل ممکن است تا حدود ۳۶ ساعت باشد.

• یعنی بدن در این مدت ممکن است بهتر به تحریک جنسی پاسخ دهد.
• این موضوع به معنی نعوظ دائمی نیست.
• همچنین به معنی مجاز بودن مصرف چندباره یا افزایش دوز نیست.

تفاوت تادالافیل با سیلدنافیل

تادالافیل و سیلدنافیل هر دو برای کمک به نعوظ استفاده می‌شوند.

هر دو با افزایش جریان خون در آلت تناسلی اثر می‌کنند.

سیلدنافیل با نام تجاری ویاگرا هم شناخته می‌شود.

تادالافیل با نام تجاری سیالیس هم شناخته می‌شود.

تفاوت مدت اثر و زمان مصرف

سیلدنافیل معمولا حدود ۴ تا ۶ ساعت اثر دارد.

تادالافیل ممکن است تا حدود ۳۶ ساعت اثر داشته باشد.

غذا معمولا اثر مهمی بر جذب تادالافیل ندارد.

اما غذای سنگین یا پرچرب ممکن است شروع اثر بعضی داروهای مشابه را کندتر کند.

تفاوت عوارض و تداخلات مهم

هر دو دارو می‌توانند باعث سردرد، گرگرفتگی، افت فشار و سرگیجه شوند.

• هر دو با نیترات‌ها تداخل خطرناک دارند.
• تادالافیل بیشتر با کمردرد و درد عضلانی شناخته می‌شود.
• مصرف همزمان تادالافیل و سیلدنافیل معمولا توصیه نمی‌شود.
• این کار می‌تواند خطر افت فشار و عوارض جدی را بیشتر کند.

تداخل دارویی تادالافیل

• تداخل دارویی یعنی یک دارو اثر داروی دیگر را تغییر دهد یا عوارض آن را بیشتر کند.
• تداخل دارویی تادالافیل می‌تواند مهم و گاهی خطرناک باشد.
• قبل از مصرف، باید همه داروهای نسخه‌ای، بدون نسخه، مکمل‌ها و داروهای گیاهی به پزشک یا داروساز گفته شود.
• تادالافیل بیشتر در کبد تجزیه می‌شود.
• بنابراین بعضی داروها می‌توانند مقدار آن را در بدن کم یا زیاد کنند.

تادالافیل با نیتروگلیسیرین و داروهای قلبی

مصرف تادالافیل با داروهای نیتراتی ممنوع است.

نیترات‌ها داروهایی برای درد قلبی و گشاد کردن رگ‌ها هستند. نیتروگلیسیرین یک نمونه از آن‌ها است.

نمونه‌های داروهای نیتراتی شامل نیتروگلیسیرین، ایزوسورباید و آمیل نیتریت هستند.

مصرف همزمان این داروها می‌تواند باعث افت شدید فشار خون، غش، سکته قلبی یا سکته مغزی شود.

مصرف همزمان تادالافیل با ریوسیگوات هم ممنوع است.

ریوسیگوات دارویی برای بعضی انواع فشار خون ریوی است.

اگر پس از مصرف تادالافیل درد قفسه سینه ایجاد شد چه باید کرد

اگر پس از مصرف تادالافیل درد قفسه سینه ایجاد شد، باید فوری با اورژانس تماس گرفته شود.

تنگی نفس، تعریق سرد، ضعف شدید یا درد منتشرشونده به دست، گردن یا فک هم هشدار مهم است.

بیمار باید به کادر درمان بگوید که تادالافیل مصرف کرده است.

زمان مصرف دارو هم باید گفته شود.

مصرف نیترات‌ها مانند نیتروگلیسیرین پس از تادالافیل می‌تواند باعث افت شدید فشار خون شود.

در بسیاری از موارد، مصرف نیترات‌ها تا حداقل ۴۸ ساعت پس از تادالافیل می‌تواند خطرناک باشد.

تصمیم‌گیری در این شرایط باید فقط توسط پزشک اورژانس انجام شود.

تادالافیل با الکل و داروهای فشار خون

الکل و داروهای کاهنده فشار خون می‌توانند اثر افت فشار تادالافیل را بیشتر کنند.

این حالت ممکن است باعث سرگیجه، غش، سردرد، گرگرفتگی، تپش قلب یا افت فشار شود.

خطر افت فشار در مصرف همزمان با آلفابلوکرها بیشتر است.

آلفابلوکرها داروهایی برای فشار خون یا مشکلات ادراری پروستات هستند.

تادالافیل با سیلدنافیل، ویاگرا و تامسولوسین

مصرف تادالافیل با سیلدنافیل، ویاگرا، واردنافیل، آوانافیل یا داروهای مشابه معمولا توصیه نمی‌شود.

مصرف همزمان با آلفابلوکرها مانند تامسولوسین، آلفوزوسین، داکسازوسین، ترازوسین یا پرازوسین می‌تواند باعث افت فشار شود.

افت فشار ممکن است هنگام بلند شدن باعث سرگیجه یا غش شود.

بعضی داروها می‌توانند مقدار تادالافیل را در خون افزایش دهند:

• کتوکونازول
• ایتراکونازول
• وریکونازول
• کلاریترومایسین
• اریترومایسین
• ریتوناویر
• بعضی داروهای ضدویروس

بعضی داروها هم ممکن است مقدار تادالافیل را کاهش دهند:

• ریفامپین
• کاربامازپین
• فنی‌توئین
• فنوباربیتال
• بوسنتان

هشدارها و موارد منع مصرف تادالافیل

تادالافیل برای همه افراد مناسب نیست.

پیش از شروع درمان، وضعیت قلب، فشار خون، کلیه، کبد و سابقه مشکلات بینایی باید بررسی شود.

سابقه نعوظ طولانی و مصرف داروهای نیتراتی هم بسیار مهم است.

چه کسانی نباید تادالافیل مصرف کنند

• افرادی که نیترات‌ها مانند نیتروگلیسیرین یا ایزوسورباید مصرف می‌کنند
• افرادی که ریوسیگوات مصرف می‌کنند
• افرادی که به تادالافیل حساسیت شدید داشته‌اند
• افرادی با سابقه کاهش ناگهانی بینایی مرتبط با عصب چشم
• افرادی که فعالیت جنسی برای آن‌ها از نظر قلبی پرخطر است
• افرادی با درد قلبی ناپایدار
• افرادی با نارسایی قلبی کنترل‌نشده
• افرادی با افت فشار شدید

مصرف تادالافیل در بیماران قلبی، کلیوی و کبدی

افراد مبتلا به بیماری قلبی باید پیش از مصرف تادالافیل ارزیابی شوند.

این موضوع در سابقه سکته قلبی، سکته مغزی، ضربان قلب نامنظم، فشار خون کنترل‌نشده یا نارسایی قلبی مهم‌تر است.

نارسایی قلبی یعنی قلب توان کافی برای پمپاژ خون ندارد.

در بیماری شدید کلیوی یا کبدی، پاک شدن دارو از بدن کمتر می‌شود.

در نتیجه خطر عوارض بالاتر می‌رود.

برخی بیماری‌ها خطر نعوظ طولانی را بیشتر می‌کنند:

• کم‌خونی داسی‌شکل؛ نوعی بیماری ارثی خون
• لوسمی؛ نوعی سرطان خون
• مولتیپل میلوما؛ نوعی سرطان سلول‌های خونی
• تغییر شکل آلت
• سابقه نعوظ طولانی و غیرطبیعی

قبل از جراحی یا درمان پزشکی چه نکته‌ای مهم است

اگر بیمار تادالافیل مصرف می‌کند، باید پیش از جراحی، دندان‌پزشکی، بیهوشی یا درمان پزشکی مهم، پزشک یا دندان‌پزشک را باخبر کند.

این موضوع به‌ویژه وقتی مهم است که ممکن است داروهای قلبی، داروهای فشار خون، داروهای بیهوشی یا نیترات‌ها استفاده شوند.

پنهان کردن مصرف تادالافیل می‌تواند خطر افت فشار شدید یا تداخل دارویی را بیشتر کند.

تادالافیل در بارداری، شیردهی و گروه‌های خاص

تادالافیل بیشتر برای اختلال نعوظ و بزرگی خوش‌خیم پروستات در مردان شناخته می‌شود.

اما در بعضی موارد، مانند فشار خون ریوی، ممکن است برای زنان هم مطرح شود.

مصرف آن در بارداری، شیردهی، سالمندی، دیابت و سنین پایین باید جداگانه بررسی شود.

تادالافیل در بارداری و شیردهی

اطلاعات کافی درباره ایمنی تادالافیل در بارداری محدود است.

مصرف آن در بارداری فقط با نظر پزشک قابل بررسی است.

پزشک باید فایده احتمالی درمان را با خطر احتمالی مقایسه کند.

مشخص نیست چه مقدار از دارو وارد شیر مادر می‌شود.

بنابراین مصرف در شیردهی هم باید با نظر پزشک باشد.

مصرف تادالافیل در سالمندان و افراد دیابتی

سالمندان و افراد مبتلا به دیابت ممکن است همزمان چند بیماری یا چند دارو داشته باشند.

بیماری قلبی، فشار خون، چربی خون، مشکلات عروقی و مصرف داروهای متعدد می‌توانند خطر عوارض را بیشتر کنند.

در افراد بالای ۵۰ سال، افراد دیابتی، سیگاری‌ها و بیماران قلبی، علائم چشمی باید جدی‌تر پیگیری شود.

مصرف تادالافیل برای زنان و جوانان

تادالافیل برای اختلال عملکرد جنسی زنان کاربرد رایج و قطعی ندارد.

مصرف آن برای اختلال نعوظ یا بزرگی خوش‌خیم پروستات در افراد زیر ۱۸ سال کاربرد معمول ندارد.

در کودکان، مصرف تخصصی تادالافیل فقط در بعضی موارد فشار خون ریوی مطرح است.

این مصرف باید فقط با نظر پزشک متخصص باشد.

تادالافیل و علائم بدنی

بعضی علائم بدنی ممکن است پس از مصرف تادالافیل دیده شوند.

شدت علائم و همراه بودن آن‌ها با نشانه‌های خطر اهمیت زیادی دارد.

علائم شایع‌تر شامل سردرد، سرگیجه، افت فشار، ناراحتی معده، کمردرد، درد عضلانی، تاری دید، گرفتگی بینی و تپش قلب هستند.

تادالافیل و سردرد، سرگیجه و افت فشار

سردرد از عوارض شایع تادالافیل است.

سرگیجه یا افت فشار هم ممکن است رخ دهد.

این خطر در شرایط زیر بیشتر می‌شود:

• مصرف الکل
• مصرف داروهای فشار خون
• مصرف آلفابلوکرها
• مصرف نیترات‌ها
• کم‌آبی بدن

سرگیجه شدید، غش، درد قفسه سینه، تنگی نفس یا ضربان قلب نامنظم باید فوری بررسی شود.

تا زمانی که اثر دارو بر هوشیاری و بینایی مشخص نشده، رانندگی و کار با دستگاه‌ها باید با احتیاط انجام شود.

تادالافیل و معده، کمر درد و درد عضلات

سوءهاضمه، تهوع، رفلاکس و ناراحتی شکم از عوارض شناخته‌شده تادالافیل هستند.

کمردرد و درد عضلانی هم ممکن است رخ دهد.

این علائم معمولا موقتی هستند.

اگر درد شدید، طولانی یا همراه علائم غیرعادی باشد، باید با پزشک یا داروساز مطرح شود.

تادالافیل و تاری دید، گرفتگی بینی و تپش قلب

گرفتگی بینی و گرگرفتگی معمولا خفیف هستند.

تاری دید خفیف هم ممکن است رخ دهد.

اما کاهش ناگهانی بینایی، تاری دید شدید یا درد چشم باید فوری بررسی شود.

تپش قلب شدید، درد قفسه سینه، غش، کاهش شنوایی، وزوز گوش یا سرگیجه شدید هم نیاز به مراجعه فوری دارد.

تادالافیل در امور جنسی و باروری

تادالافیل بیشتر برای کمک به نعوظ استفاده می‌شود.

این دارو برای افزایش مستقیم میل جنسی، درمان قطعی زودانزالی یا افزایش باروری نیست.

برداشت نادرست از کاربرد دارو می‌تواند باعث مصرف نابجا و بیشتر شدن عوارض شود.

تادالافیل برای زودانزالی چه نقشی دارد

تادالافیل داروی اصلی درمان زودانزالی نیست.

زودانزالی یعنی انزال زودتر از زمان دلخواه فرد یا زوج در رابطه جنسی.

اگر زودانزالی همراه با اختلال نعوظ باشد، بهتر شدن نعوظ ممکن است تا حدی کمک کند.

اما زودانزالی نیاز به بررسی و درمان جداگانه دارد.

تادالافیل بر میل جنسی، انزال و اسپرم اثر دارد

تادالافیل معمولا میل جنسی را مستقیم بیشتر نمی‌کند.

بدون تحریک جنسی هم اثر قابل انتظار بر نعوظ ندارد.

شواهد درباره اثر تادالافیل بر اسپرم و باروری قطعی نیست.

این دارو نباید با هدف افزایش باروری یا تغییر انزال خودسرانه مصرف شود.

تادالافیل برای زنان چه کاربردی دارد

مصرف تادالافیل برای مشکلات جنسی زنان کاربرد رایج و قطعی ندارد.

در زنان، کاربرد مهم‌تر آن می‌تواند در فشار خون ریوی باشد.

این مصرف باید زیر نظر پزشک انجام شود.

قطع مصرف، وابستگی و مصرف طولانی‌مدت تادالافیل

تادالافیل از نظر دارویی اعتیادآور محسوب نمی‌شود.

اما بعضی افراد ممکن است از نظر روانی به عملکرد دارو وابسته شوند.

در مصرف روزانه، قطع یا تغییر دارو باید با نظر پزشک انجام شود.

آیا تادالافیل اعتیادآور است

تادالافیل وابستگی جسمی مانند مواد اعتیادآور ایجاد نمی‌کند.

وابستگی جسمی یعنی بدن برای جلوگیری از علائم ترک به ادامه مصرف یک ماده نیاز پیدا کند.

با این حال، مصرف مکرر بدون نیاز پزشکی ممکن است وابستگی روانی ایجاد کند.

وابستگی روانی یعنی فرد احساس کند بدون دارو نمی‌تواند عملکرد خوبی داشته باشد.

اگر دارو برای فشار خون ریوی یا مصرف روزانه تجویز شده باشد، قطع خودسرانه می‌تواند بیماری را بدتر کند یا علائم را برگرداند.

مصرف طولانی‌مدت تادالافیل چه ملاحظاتی دارد

مصرف طولانی‌مدت تادالافیل در بعضی بیماران و با پیگیری پزشکی ممکن است.

در مصرف طولانی، موارد زیر باید بررسی شوند:

• فشار خون
• داروهای همزمان
• وضعیت قلب
• عملکرد کلیه
• عملکرد کبد
• علائم بینایی و شنوایی
• پاسخ به درمان

برندها و نام‌های رایج تادالافیل

تادالافیل نام ژنریک دارو است.

ژنریک یعنی نام اصلی ماده دارویی، نه نام تجاری شرکت سازنده.

شرکت‌های مختلف ممکن است تادالافیل را با نام‌های تجاری متفاوت و دوزهای مختلف تولید کنند.

سیالیس چیست و چه نسبتی با تادالافیل دارد

سیالیس یکی از نام‌های تجاری شناخته‌شده تادالافیل است.

ماده مؤثره آن همان تادالافیل است.

ماده مؤثره یعنی بخش اصلی دارو که اثر درمانی ایجاد می‌کند.

در فشار خون ریوی، تادالافیل ممکن است با نام تجاری و دوز متفاوتی نسبت به درمان اختلال نعوظ استفاده شود.

تادالافیل ایرانی و برندهای رایج بازار

تادالافیل ممکن است به‌صورت ژنریک یا با نام‌های تجاری مختلف عرضه شود.

تغییر برند یا تغییر دوز باید با نظر پزشک یا داروساز انجام شود.

شکل دارویی، دوز و شرایط مصرف ممکن است متفاوت باشد.

فراموشی مصرف، مصرف بیش‌ازحد و نگهداری تادالافیل

اگر تادالافیل به‌صورت روزانه تجویز شده و یک نوبت فراموش شود، باید طبق دستور پزشک یا بروشور دارو عمل شود.

برای جبران نوبت فراموش‌شده نباید مقدار دارو دو برابر شود.

اگر یک نوبت تادالافیل فراموش شود چه باید کرد

اگر تادالافیل فقط در زمان نیاز مصرف می‌شود، دوز فراموش‌شده معنی ندارد.

در این حالت دارو نباید برای جبران، چندبار یا با دوز بالاتر مصرف شود.

اگر تادالافیل به‌صورت روزانه تجویز شده و یک نوبت فراموش شود، طبق دستور پزشک یا بروشور همان دارو عمل کنید.

در بعضی دستورها، اگر زمان کمی گذشته باشد، ممکن است مصرف همان نوبت مجاز باشد.

اما اگر به نوبت بعدی نزدیک شده باشید، باید نوبت فراموش‌شده حذف شود.

به‌طور کلی، اگر بیش از حدود ۸ ساعت از زمان معمول مصرف گذشته باشد، بهتر است نوبت فراموش‌شده را بدون نظر پزشک جبران نکنید.

برای جبران، هرگز مقدار دارو را دو برابر نکنید.

مصرف بیش‌ازحد تادالافیل چه علائمی دارد

مصرف بیش‌ازحد تادالافیل می‌تواند عوارض را شدیدتر کند.

اوردوز یعنی مصرف بیش از حد دارو.

• افت فشار شدید
• سرگیجه
• غش
• سردرد شدید
• گرگرفتگی
• سوءهاضمه
• کمردرد
• تپش قلب
• نعوظ طولانی

در صورت مصرف مقدار زیاد یا بروز علائم شدید، باید فوری با اورژانس یا مرکز درمانی تماس گرفته شود.

درمان مصرف بیش‌ازحد تادالافیل چگونه است

درمان اوردوز تادالافیل معمولا حمایتی است.

درمان حمایتی یعنی کنترل علائم و مراقبت از بیمار تا زمانی که اثر دارو کمتر شود.

پزشک ممکن است فشار خون، ضربان قلب و علائم حیاتی را بررسی کند.

همودیالیز معمولا نقش مهمی در پاک‌سازی تادالافیل ندارد.

همودیالیز روشی برای پاک‌سازی خون در بعضی بیماران کلیوی است.

شرایط نگهداری تادالافیل

تادالافیل باید در دمای اتاق نگهداری شود.

دارو باید دور از رطوبت، گرما، نور مستقیم، کودکان و حیوانات خانگی باشد.

دارو نباید در حمام، کنار سینک یا داخل خودرو در هوای گرم نگهداری شود.

از مصرف قرص تاریخ‌گذشته، تغییررنگ‌داده، خردشده یا آسیب‌دیده خودداری شود.

داروی تاریخ‌گذشته یا بدون استفاده بهتر است طبق توصیه داروساز دور ریخته شود.

دارو را نباید در اختیار دیگران قرار داد.

تجربیات مصرف‌کنندگان تادالافیل

تجربه مصرف تادالافیل در افراد مختلف یکسان نیست.

سن، علت بیماری، شدت مشکل، اضطراب، دیابت، فشار خون و سلامت رگ‌ها روی نتیجه اثر دارند.

داروهای همزمان و مصرف الکل هم می‌توانند اثر دارو و عوارض آن را تغییر دهند.

تجربه دیگران نباید جایگزین نسخه و ارزیابی پزشکی شود.

تجربه مصرف تادالافیل برای اختلال نعوظ

بعضی افراد بهتر شدن ایجاد یا حفظ نعوظ را گزارش می‌کنند.

این اثر معمولا وقتی بهتر دیده می‌شود که دارو درست مصرف شود و تحریک جنسی وجود داشته باشد.

اگر اثر کافی دیده نشود، نباید دوز خودسرانه بیشتر شود.

همچنین نباید تادالافیل با سیلدنافیل یا داروهای مشابه ترکیب شود.

در این شرایط، باید عواملی مانند دیابت، مشکلات عروقی، داروهای دیگر، اضطراب و زمان مصرف بررسی شوند.

تجربه مصرف تادالافیل برای پروستات

در بعضی مردان مبتلا به بزرگی خوش‌خیم پروستات، مصرف روزانه تادالافیل می‌تواند علائم ادراری را کمتر کند.

این علائم شامل تکرر ادرار، بیدار شدن شبانه، فوریت ادرار و ضعف جریان ادرار هستند.

اگر علائم ادراری شدید باشند، بررسی پزشکی لازم است.

وجود خون در ادرار، درد، تب، بند آمدن ادرار یا بدتر شدن ناگهانی علائم هم باید جدی گرفته شود.

تجربه کاربران از عوارضی مثل سردرد و افت فشار

سردرد، گرگرفتگی، گرفتگی بینی، سوءهاضمه، کمردرد و درد عضلانی از عوارض گزارش‌شده هستند.

این علائم اغلب خفیف و گذرا هستند.

افت فشار، سرگیجه، غش، درد قفسه سینه، کاهش بینایی، کاهش شنوایی یا نعوظ طولانی جدی‌تر هستند.

این موارد نیاز به اقدام فوری دارند.

مصرف الکل، آلفابلوکرها، داروهای فشار خون یا نیترات‌ها می‌تواند خطر این عوارض را بیشتر کند.

سوالات پرتکرار تادالافیل

تادالافیل برای زودانزالی هم استفاده می‌شود؟

خیر. تادالافیل داروی اصلی درمان زودانزالی نیست.

اگر زودانزالی همراه با اختلال نعوظ باشد، باید جداگانه بررسی شود.

تادالافیل هر روز مصرف می‌شود یا فقط قبل از رابطه؟

هر دو روش ممکن است تجویز شوند.

انتخاب روش مصرف به تشخیص پزشک بستگی دارد.

مصرف روزانه معمولا با دوز پایین‌تر است.

مصرف در زمان نیاز معمولا پیش از فعالیت جنسی انجام می‌شود.

تادالافیل برای قلب ضرر دارد؟

تادالافیل برای همه افراد به یک اندازه خطرناک نیست.

اما در بعضی بیماران قلبی می‌تواند خطرناک باشد.

خطر آن به‌ویژه همراه نیترات‌ها، افت فشار شدید یا بیماری قلبی کنترل‌نشده بیشتر است.

تادالافیل بعد از چند ساعت اثر می‌کند؟

تادالافیل معمولا حدود ۳۰ دقیقه بعد از مصرف شروع به اثر می‌کند.

در بعضی افراد ممکن است تا ۲ ساعت طول بکشد.

اثر آن ممکن است تا حدود ۳۶ ساعت باقی بماند.

تادالافیل با غذا تداخل دارد؟

غذا معمولا اثر مهمی بر جذب تادالافیل ندارد.

این دارو را معمولا می‌توان با غذا یا بدون غذا مصرف کرد.

تادالافیل با الکل تداخل دارد؟

بله. الکل زیاد می‌تواند خطر سردرد، سرگیجه، افت فشار، غش و تپش قلب را بیشتر کند.

تادالافیل باعث سردرد و معده درد می‌شود؟

بله. سردرد، سوءهاضمه و ناراحتی معده از عوارض شناخته‌شده تادالافیل هستند.

اگر علائم شدید باشند یا با درد قفسه سینه، غش، کاهش بینایی یا کاهش شنوایی همراه شوند، بررسی فوری لازم است.

تادالافیل در بارداری قابل مصرف است؟

مصرف خودسرانه تادالافیل در بارداری توصیه نمی‌شود.

تصمیم‌گیری باید با نظر پزشک و بر اساس فایده و خطر احتمالی باشد.

تادالافیل در شیردهی قابل مصرف است؟

مصرف تادالافیل در شیردهی باید با نظر پزشک باشد.

اطلاعات کافی درباره ورود دارو به شیر مادر محدود است.

تادالافیل برای چه کسانی مناسب نیست؟

تادالافیل برای افراد مصرف‌کننده نیترات‌ها یا ریوسیگوات مناسب نیست.

همچنین در برخی بیماران قلبی پرخطر، افراد با افت فشار شدید یا حساسیت شدید به دارو نباید خودسرانه مصرف شود.

تشخیص نهایی مناسب بودن دارو با پزشک است.

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف تادالافیل

تادالافیل یک مهارکننده انتخابی و برگشت‌پذیر گوانوزین مونوفسفات حلقوی (cGMP)-خاص فسفودی‌استراز نوع ۵ (PDE5) است. افزایش cGMP منجر به شل شدن عضله صاف و افزایش جریان خون در بافت‌های مختلف می‌شود.

موارد مصرف تأیید شده
موارد مصرفی که توسط سازمان‌های نظارتی بزرگ (مانند FDA) تأیید شده‌اند، به شرح زیر است:

۱. اختلال نعوظ

توضیحات کاربردی و بالینی:

• تادالافیل از طریق افزایش اثرات نیتریک اکسید (NO) آزاد شده در طول تحریک جنسی، عمل می‌کند. این امر باعث افزایش cGMP در بافت آلت تناسلی می‌شود که به نوبه خود منجر به شل شدن عضله صاف جسم غاری و افزایش جریان خون، و در نتیجه نعوظ می‌گردد.
• مزیت بالینی برجسته: در مقایسه با سایر مهارکننده‌های PDE5، تادالافیل دارای نیمه عمر طولانی‌تری (تقریباً ۱۷.۵ ساعت) است، که امکان دوزدهی روزانه (برای بهبود پاسخ در هر زمان) یا دوزدهی بر حسب نیاز (تا ۳۶ ساعت اثر) را فراهم می‌کند. این "پنجره زمانی" طولانی‌تر، انعطاف‌پذیری بیشتری را برای بیماران و شرکای جنسی آن‌ها فراهم می‌کند و اغلب به عنوان "قرص آخر هفته" شناخته می‌شود.
• دوزهای رایج: دوز روزانه ۵/۲ یا ۵ میلی‌گرم؛ دوز بر حسب نیاز ۱۰ یا ۲۰ میلی‌گرم.

۲. علائم دستگاه ادراری تحتانی مرتبط با هیپرپلازی خوش‌خیم پروستات

توضیحات کاربردی و بالینی:

• تادالافیل با شل کردن عضلات صاف در پروستات، گردن مثانه و مجرای ادرار، علائم LUTS/BPH مانند فوریت، تکرر ادرار، شب ادراری و جریان ضعیف ادرار را بهبود می‌بخشد. مکانیسم عمل احتمالاً شامل مهار PDE5 در این بافت‌ها است که منجر به افزایش cGMP و کاهش تون عضلانی می‌شود.
• نکته بالینی: این دارو می‌تواند به طور مؤثری علائم ذخیره و تخلیه را کاهش دهد. این مورد به‌ویژه در مردانی که همزمان مبتلا به BPH و ED هستند، مفید است، زیرا یک دارو هر دو بیماری را پوشش می‌دهد.
• دوز رایج: ۵ میلی‌گرم یک بار در روز

۳. پرفشاری خون ریوی

توضیحات کاربردی و بالینی:

• تادالافیل برای بهبود توانایی ورزش و تأخیر در بدتر شدن بالینی در بزرگسالان مبتلا به PAH طبقه‌بندی WHO گروه ۱ استفاده می‌شود. در این حالت، این دارو با مهار PDE5 در ریه‌ها، عروق ریوی را گشاد می‌کند، مقاومت عروق ریوی را کاهش می‌دهد و در نتیجه فشار خون ریوی را کم می‌کند. این اثر به بهبود جریان خون ریوی و کاهش فشار بر بطن راست کمک می‌کند.
• نام تجاری متفاوت: در این مورد خاص، اغلب با یک نام تجاری جداگانه و با دوز مشخص برای جلوگیری از سردرگمی با درمان ED تجویز می‌شود.
• دوز رایج: ۴۰ میلی‌گرم یک بار در روز.

موارد مصرف Off-Label
این موارد توسط سازمان‌های نظارتی تأیید نشده‌اند، اما شواهد بالینی و مطالعات علمی معتبری از کاربرد آن‌ها حمایت می‌کنند.

۱. پدیده رینود

توضیحات کاربردی و بالینی:

• پدیده رینود یک بیماری واسکولار است که با اسپاسم عروق کوچک و کاهش جریان خون در انگشتان دست و پا مشخص می‌شود، به خصوص در مواجهه با سرما یا استرس.
• کاربرد بالینی: از آنجایی که تادالافیل یک گشادکننده قوی عروق است، می‌تواند به کاهش دفعات و شدت حملات رینود کمک کند. شل شدن عضلات صاف توسط دارو در بستر عروقی، جریان خون محیطی را بهبود می‌بخشد و از حملات ایسکمیک جلوگیری می‌کند. این دارو به‌ویژه در بیماران مبتلا به رینود ثانویه (ناشی از بیماری‌های زمینه‌ای مانند اسکلرودرما) که به درمان‌های خط اول پاسخ نداده‌اند، مورد توجه قرار گرفته است.

۲. نارسایی احتقانی قلب

توضیحات کاربردی و بالینی:

• شواهدی وجود دارد که مهارکننده‌های PDE5، از جمله تادالافیل، می‌توانند با بهبود عملکرد اندوتلیال و کاهش بارگذاری مجدد و پس‌بار بر قلب، در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی (به‌ویژه نارسایی قلب با کسر جهشی حفظ شده) مفید باشند.
• مکانیسم: این دارو با گشاد کردن عروق محیطی و ریوی، مقاومت عروقی را کاهش داده و در نتیجه کار قلب را کاهش می‌دهد. این مکانیسم می‌تواند در برخی زیرگروه‌های بیماران CHF، به ویژه آن‌هایی که همزمان پرفشاری ریوی دارند، به بهبود ظرفیت ورزشی و کیفیت زندگی کمک کند.

۳. اختلال عملکرد جنسی زنان

توضیحات کاربردی و بالینی:

• برخی مطالعات نشان می‌دهند که تادالافیل ممکن است با افزایش جریان خون به ناحیه تناسلی زنان، و به طور بالقوه با بهبود احتقان کلیتورال و روانکاری، به ویژه در زنانی که اختلال عملکرد جنسی آن‌ها مربوط به استفاده از داروهای ضد افسردگی (مانند SSRIs) است، مفید باشد.
• توجه بالینی: شواهد در این زمینه هنوز قطعی نیست و این دارو معمولاً تنها پس از شکست سایر مداخلات و در موارد خاص، و با در نظر گرفتن نسبت خطر به سود، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

مکانیسم اثر تادالافیل

تادالافیل یک مهارکننده فسفودی‌استراز نوع ۵ (PDE5) است که نقش مهمی در درمان اختلال نعوظ، هیپرپلازی خوش‌خیم پروستات، و پرفشاری خون ریوی دارد. تادالافیل به طور انتخابی و برگشت‌پذیر، آنزیم فسفودی‌استراز نوع ۵ را مهار می‌کند.

نقش نیتریک اکسید و گوانوزین مونوفسفات حلقوی:

• در حالت عادی، تحریک جنسی باعث آزاد شدن نیتریک اکسید (NO) از پایانه‌های عصبی و سلول‌های اندوتلیال در بافت‌های آلت تناسلی می‌شود.
• نیتریک اکسید، آنزیم گوانوزین سیکلاز را فعال می‌کند.
• فعال شدن این آنزیم منجر به افزایش تولید گوانوزین مونوفسفات حلقوی (cGMP) در سلول‌های عضله صاف جسم غاری می‌شود.
• cGMP یک واسطه مهم است که باعث شل شدن (ریلکس شدن) عضله صاف و گشاد شدن عروق (وازودیلاتاسیون) می‌شود.
• این گشاد شدن عروق، جریان خون به بافت آلت تناسلی را افزایش داده و منجر به نعوظ می‌گردد.

نقش فسفودی‌استراز نوع ۵:

• آنزیم PDE5 به طور طبیعی وظیفه هیدرولیز و تجزیه cGMP را به متابولیت‌های غیرفعال بر عهده دارد، که این فرآیند به پایان نعوظ کمک می‌کند.

عملکرد تادالافیل:

• تادالافیل با مهار آنزیم PDE5، از تجزیه cGMP جلوگیری می‌کند.
• این مهار، منجر به افزایش غلظت cGMP در سلول‌های عضله صاف می‌شود.
• نتیجه این افزایش cGMP، شل شدن پایدارتر عضله صاف و افزایش طولانی‌تر جریان خون است، که در نهایت به بهبود و حفظ نعوظ منجر می‌شود.
• ملاحظات بالینی: این مکانیسم به صورت وابسته به تحریک جنسی است؛ به این معنی که دارو به خودی خود باعث نعوظ نمی‌شود، بلکه تنها پاسخ طبیعی بدن به تحریک جنسی را تقویت می‌کند. مکانیسم مشابهی نیز برای اثرات گشادکنندگی عروق در ریه‌ها (در درمان پرفشاری خون ریوی) و شل‌کنندگی عضلات صاف در پروستات و مثانه (در درمان هیپرپلازی خوش‌خیم پروستات) اعمال می‌شود.

فشارخون شریان ریوی: فسفودی استراز 5 (PDE-5) در عضله صاف عروق ریوی را که در آنجا مسئول تخریب گوانوزین مونوفسفات حلقوی (cGMP) است، مهار می کند. افزایش غلظت cGMP منجر به ریلکسیشن عروق ریوی می شود. اتساع عروق در بستر ریوی و گردش خون سیستمیک (به میزان کمتر) ممکن است رخ دهد.

فارماکوکینتیک تادالافیل

جذب

• جذب خوراکی: تادالافیل پس از مصرف خوراکی به خوبی جذب می‌شود.
• حداکثر غلظت پلاسمایی: به طور متوسط حدود ۲ ساعت پس از مصرف خوراکی، حداکثر غلظت دارو در پلاسما به دست می‌آید.
• تأثیر غذا: جذب تادالافیل تحت تأثیر غذا قرار نمی‌گیرد. این ویژگی یک مزیت بالینی مهم نسبت به برخی مهارکننده‌های PDE5 دیگر است، زیرا بیماران می‌توانند بدون نگرانی در مورد زمان وعده‌های غذایی آن را مصرف کنند.
• زیست دسترسی: زیست دسترسی مطلق دارو هنوز مشخص نیست.

توزیع

• اتصال به پروتئین: تادالافیل به میزان بسیار بالایی (حدود ۹۴ درصد) به پروتئین‌های پلاسما متصل می‌شود.
• حجم توزیع: حجم توزیع متوسط این دارو تقریباً ۶۳ لیتر است که نشان دهنده توزیع در بافت‌ها می‌باشد.

متابولیسم

• متابولیسم کبدی: تادالافیل عمدتاً توسط سیستم آنزیمی سیتوکروم P450 و به طور مشخص توسط ایزوآنزیم CYP3A4 در کبد متابولیزه می‌شود.
• متابولیت اصلی: متابولیت اصلی آن، متیل کاتکول گلوکورونید است. این متابولیت تقریباً فاقد فعالیت دارویی در برابر PDE5 است.
• اهمیت بالینی: از آنجایی که CYP3A4 مسیر اصلی متابولیسم است، مصرف همزمان با مهارکننده‌های قوی CYP3A4 (مانند کتوکونازول یا ریتوناویر) می‌تواند به طور قابل توجهی غلظت تادالافیل را افزایش دهد و خطر عوارض جانبی را بالا ببرد. برعکس، القاکننده‌های CYP3A4 (مانند ریفامپین یا فنی‌توئین) می‌توانند غلظت دارو را کاهش دهند.

حذف

• نیمه عمر حذف: میانگین نیمه عمر حذف تادالافیل در بیماران سالم تقریباً ۱۷.۵ ساعت است. این نیمه‌عمر طولانی، اساسی‌ترین ویژگی فارماکوکینتیک دارو است که به آن اجازه می‌دهد برای بیش از یک شبانه‌روز (تا ۳۶ ساعت) اثر داشته باشد و امکان دوزدهی روزانه را فراهم کند.
• مسیر دفع: دفع دارو بیشتر از طریق مدفوع (حدود ۶۱ درصد دوز مصرفی) و بخش کمتری (حدود ۳۶ درصد) از طریق ادرار صورت می‌گیرد.
• ملاحظات بالینی در نارسایی: از آنجایی که دفع دارو به کلیه‌ها و کبد وابسته است، در بیماران با نارسایی شدید کلیوی یا کبدی، کلیرانس دارو کاهش می‌یابد و نیمه عمر افزایش می‌یابد؛ بنابراین، تنظیم دوز در این جمعیت‌های بیمار ضروری است.

منع مصرف تادالافیل

۱. موارد منع مصرف مرتبط با بیماری‌های زمینه‌ای و درمان‌های همزمان
تجویز تادالافیل در بیماران با شرایط پزشکی زیر یا تحت درمان‌های خاص، ممنوع است:

الف. مصرف همزمان با نیترات‌ها

• توضیحات بالینی: مصرف تادالافیل (یا هر مهارکننده فسفودی‌استراز نوع ۵) در بیمارانی که به طور منظم یا متناوب از هر نوع نیترات آلی (مانند نیتروگلیسیرین، ایزوسورباید مونونیترات یا دی‌نیترات) یا اهداکنندگان نیتریک اکسید (مانند آمیل نیتریت) استفاده می‌کنند، کاملاً منع مصرف دارد.
• علت: تادالافیل باعث گشاد شدن عروق می‌شود و نیترات‌ها نیز این عمل را انجام می‌دهند. ترکیب این دو دارو می‌تواند منجر به افزایش شدید اثرات گشادکنندگی عروق، افت شدید و خطرناک فشار خون (هیپوتانسیون) شود که می‌تواند پیامدهای جدی قلبی-عروقی از جمله سکته مغزی یا حمله قلبی را به دنبال داشته باشد.

ب. مصرف همزمان با گواانیلات سیکلاز محرک‌ها

• توضیحات بالینی: مصرف همزمان تادالافیل با داروهایی مانند ریوسیگوات (که برای درمان پرفشاری خون ریوی استفاده می‌شود و یک محرک گواانیلات سیکلاز است)، منع مصرف دارد.
• علت: هر دو دسته دارویی (تادالافیل و ریوسیگوات) از طریق مسیر نیتریک اکسید و گواانیلات سیکلاز عمل می‌کنند و ترکیب آن‌ها می‌تواند خطر افت فشار خون علامتی را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.

پ. سابقه حساسیت

• توضیحات بالینی: منع مصرف در بیمارانی که سابقه واکنش حساسیت مفرط (از جمله آنژیوادم، سندرم استیونس-جانسون یا کهیر) به تادالافیل یا هر یک از اجزای تشکیل‌دهنده آن داشته‌اند.

ت. سابقه نوروپاتی بینایی ایسکمیک قدامی غیرشریانی (NAION)

• توضیحات بالینی: مصرف تادالافیل در بیمارانی که سابقه کاهش بینایی در یک چشم به دلیل نوروپاتی بینایی ایسکمیک قدامی غیرشریانی (NAION) داشته‌اند، منع مصرف دارد.
• علت: اگرچه ارتباط علیتی قطعی برقرار نشده است، اما مهارکننده‌های PDE5 در موارد نادری با NAION مرتبط بوده‌اند و ادامه مصرف در بیماران با سابقه قبلی می‌تواند خطر تکرار را در چشم دیگر افزایش دهد.

ث. نارسایی قلبی-عروقی شدید

• توضیحات بالینی: اگرچه تادالافیل می‌تواند در برخی شرایط قلبی مفید باشد، اما در مواردی از بیماری‌های قلبی که فعالیت جنسی برای بیمار منع شده است (مانند آنژین ناپایدار شدید یا نارسایی قلبی کنترل نشده)، تجویز آن ممنوع است. همچنین در بیمارانی که در ۶ ماه گذشته سابقه سکته قلبی، سکته مغزی یا آریتمی‌های تهدید کننده حیات داشته‌اند، باید با احتیاط شدید و در موارد منع مصرف، از تجویز خودداری کرد.

۲. موارد منع مصرف در بارداری و شیردهی
تادالافیل به طور کلی در جمعیت زنان کاربرد بالینی اندکی دارد، مگر در موارد خاص مانند پرفشاری خون ریوی.

الف. بارداری

• توضیحات بالینی: تادالافیل در طبقه‌بندی بارداری (بر اساس FDA) در گروه B قرار دارد. با این حال، استفاده از آن در دوران بارداری باید فقط زمانی صورت گیرد که منفعت مورد انتظار، ریسک بالقوه برای جنین را توجیه کند. داده‌های کافی در مورد استفاده از تادالافیل در زنان باردار وجود ندارد.

ب. شیردهی

• توضیحات بالینی: مشخص نیست که آیا تادالافیل و متابولیت‌های آن در شیر مادر ترشح می‌شوند یا خیر. به دلیل پتانسیل بروز عوارض جانبی جدی در نوزاد شیرخوار، باید با در نظر گرفتن اهمیت دارو برای مادر و پتانسیل اثرات نامطلوب، تصمیم به قطع شیردهی یا قطع دارو گرفته شود. در کاربردهای غیر از پرفشاری خون ریوی، تجویز آن در مادران شیرده معمول نیست و توصیه نمی‌شود.

۳. موارد منع مصرف در کودکان

• توضیحات بالینی: استفاده از تادالافیل برای درمان اختلال نعوظ یا هیپرپلازی خوش‌خیم پروستات در کودکان و افراد زیر 18 سال منع مصرف دارد، زیرا این شرایط در این گروه سنی رایج نیستند.
• تنها استثناء: تنها کاربرد تأیید شده تادالافیل در جمعیت اطفال، درمان پرفشاری خون ریوی است که در این حالت، دوزدهی باید بر اساس وزن و سطح بدن و با رعایت احتیاط‌های ویژه صورت گیرد. در غیر این صورت، مصرف برای سایر موارد ممنوع است.

عوارض جانبی تادالافیل

۱. عوارض جانبی شایع (بیش از ۲ درصد بروز)

این عوارض اغلب خفیف تا متوسط بوده و با ادامه درمان یا کاهش دوز کاهش می‌یابند:

• سردرد: شایع‌ترین عارضه جانبی، با نرخ بروز تقریبی ۱۱ تا ۱۵ درصد در دوزهای مختلف
• دیس‌پپسی (سوء هاضمه): به دلیل مکانیسم گشادکنندگی عروق در دستگاه گوارش، حدود ۵ تا ۱۴ درصد از بیماران آن را تجربه می‌کنند
• درد پشت و میالژی (درد عضلانی): این عوارض، که گاهی با نام درد اندام شناخته می‌شوند، با نرخ تقریبی ۳ تا ۱۲ درصد مشاهده شده‌اند و معمولاً ظرف ۴۸ ساعت پس از مصرف دارو برطرف می‌شوند
• برافروختگی (گرگرفتگی): به دلیل گشاد شدن عروق محیطی، با نرخ حدود ۳ تا ۶ درصد گزارش شده است
• گرفتگی بینی (احتقان): به دلیل گشاد شدن عروق مخاط بینی، با نرخ تقریبی ۲ تا ۴ درصد بروز می‌کند
• درد در اندام‌ها: با نرخ تقریبی ۳ تا ۴ درصد مشاهده می‌شود

2. عوارض جانبی کمتر شایع (کمتر از ۲ درصد بروز)

این عوارض نادرتر هستند اما باید مورد توجه قرار گیرند:

• سرگیجه: با نرخ تقریبی ۱ تا ۲ درصد گزارش شده است
• رفلاکس معده (GERD): علائمی مانند سوزش سر دل، با نرخ کمتر از ۲ درصد مشاهده می‌شود
• نوروپاتی بینایی ایسکمیک قدامی غیرشریانی (NAION): یک عارضه نادر چشمی که می‌تواند منجر به کاهش بینایی شود. بروز دقیق آن بسیار پایین و در حد کمتر از ۰.۱ درصد است، اما یک هشدار جدی محسوب می‌شود
• اختلالات بینایی: شامل تاری دید و تغییر در درک رنگ‌ها، با نرخ کمتر از ۱ درصد
• پریاپیسم (نعوظ طولانی مدت): یک عارضه بسیار نادر (بروز نامشخص، تخمین زده شده کمتر از ۰.۱ درصد) اما بسیار خطرناک که نیاز به مداخله فوری پزشکی دارد
• هیپوتانسیون (افت فشار خون): در مطالعات کنترل‌شده، بروز افت فشار خون علامتی پایین است (کمتر از ۱ درصد)، اما این ریسک در بیماران مصرف‌کننده نیترات‌ها یا آلفا بلوکرها به شدت افزایش می‌یابد

تغییرات شنوایی: کاهش ناگهانی شنوایی، بسیار نادر (بروز نامشخص).

۳. نکات کاربردی بالینی در مورد عوارض جانبی

• وابستگی به دوز: بروز عوارض جانبی مانند سردرد، دیس‌پپسی و درد عضلانی، اغلب با افزایش دوز دارو افزایش می‌یابد. پزشک باید در صورت بروز عوارض آزاردهنده، کاهش دوز را در نظر بگیرد.
• زمان بروز: درد عضلانی و کمردرد اغلب ۱۲ تا ۲۴ ساعت پس از مصرف دارو شروع شده و معمولاً ظرف ۴۸ ساعت برطرف می‌شوند. این عارضه به طور معمول در دوزهای روزانه کمتر دیده می‌شود.
• اختلاف در موارد مصرف: در درمان پرفشاری خون ریوی، تادالافیل در دوز ۴۰ میلی‌گرم تجویز می‌شود که نسبت به دوزهای ED، احتمال بروز عوارض جانبی (به ویژه سردرد و دیس‌پپسی) کمی بیشتر است.

تداخلات دارویی تادالافیل

مشخصات کلی تداخلات: 


• سوبسترای CYP3A4 (ماژور)
• تشدید سمیت گوشی
• عامل گشادکننده عروقی 



تداخلات رده X (پرهیز): 


آلپروستادیل، آمیل نیتریت، کانیواپتان، داپوکستین، فوسیدیک اسید (سیستمیک)، ایدلالیسیب، مولسی‌دومین، نیتروپروسید، مهارکننده‌های فسفودی استراز 5، ریوسیگوات، ریوسگوات، گشادکننده‌های عروقی (نیترات‌های ارگانیک)، وریسیگوات



کاهش اثرات داروها توسط تادالافیل: 


تداخل قابل‌توجهی مشخص نشده است. 



کاهش اثرات تادالافیل توسط داروها: 


بوسنتان، القاکننده‌های متوسط و قوی CYP3A4، اتراویرین، اردافیتینیب، ایووسیدنیب



افزایش اثرات داروها توسط تادالافیل:

آلفا 1 بلاکر ها (غیراختصاصی)، آلپروستادیل، آمیل نیتریت، داروهای کاهنده فشارخون، نیتروپروسید، مهارکننده‌های فسفودی استراز 5، ریوسیگوات، گشادکننده‌های عروقی (نیترات‌های ارگانیک) 



افزایش اثرات تادالافیل توسط داروها: 


الکل (اتیل)، آلفا 1 بلاکر ها (انتخابی مجاری ادراری)، اپرپیتانت، کلوفازیمین، کانیواپتان، مهارکننده‌های قوی و متوسط CYP3A4، داپوکستین، دولیسیب، اردافتینیب، فوس اپرپیتانت، فوس نتوپیتانت، فوسیدیک اسید (سیستمیک)، ایدلالیسیب، ایتراکونازول، کتوکونازول (سیستمیک)، لاروترکتینیب، لورکاسرین (جمع‌آوری‌شده از بازار دارویی ایالات متحده)، میفپریستون، مولسی‌دومین، نتوپیتانت، پالبوسیکلیب، ریتوناویر، ساپروپترین، سیمپرویر، استریپنتول، تیپراناویر، وریکونازول، وریسیگوات



تداخلات دارویی مهم

تادالافیل عمدتاً توسط سیستم آنزیمی سیتوکروم P450 3A4 (CYP3A4) متابولیزه می‌شود و همچنین بر مسیر نیتریک اکسید تأثیر می‌گذارد. تداخلات دارویی به شرح زیر است:

الف. داروهایی که خطر هیپوتانسیون (افت فشار خون) را افزایش می‌دهند (تداخل ممنوع یا جدی)

نیترات‌های آلی:

• مانند نیتروگلیسیرین، ایزوسورباید مونونیترات، ایزوسورباید دی‌نیترات
• نوع تداخل: تداخل بسیار جدی (منع مصرف مطلق).
• اثر: افزایش شدید اثرات گشادکنندگی عروق و خطر افت شدید و تهدیدکننده حیات فشار خون.

محرک‌های گواانیلات سیکلاز:

• مانند ریوسیگوات
• نوع تداخل: تداخل جدی (منع مصرف مطلق).
• اثر: تشدید افت فشار خون به دلیل هم‌افزایی در مسیر پیام‌رسانی نیتریک اکسید/cGMP.

آلفا بلوکرها:

• مانند تامسولوسین، داکسازوسین، آلفوزوسین، پرازوسین
• نوع تداخل: نیاز به احتیاط و تنظیم دوز.
• اثر: افزایش خطر افت فشار خون وضعیتی و سنکوپ. توصیه می‌شود تادالافیل با کمترین دوز شروع شده و بیمار باید از نظر همودینامیکی با آلفا بلوکر پایدار شده باشد.

سایر داروهای ضد فشار خون:

• مانند آملودیپین، لیزینوپریل
• نوع تداخل: نیاز به احتیاط.
• اثر: اگرچه تداخل معمولاً خفیف است، اما مصرف همزمان می‌تواند اثر کاهندگی فشار خون را تشدید کند.

ب. داروهایی که غلظت تادالافیل را افزایش می‌دهند (مهارکننده‌های CYP3A4)

این داروها با مهار متابولیسم تادالافیل در کبد، مقدار آن در خون را بالا می‌برند و خطر عوارض جانبی را افزایش می‌دهند. نیاز به کاهش دوز تادالافیل وجود دارد.

داروهای ضد قارچ آزولی:

• مانند کتوکونازول، ایتراکونازول
• نوع تداخل: جدی.
• اثر: افزایش قابل توجه غلظت تادالافیل در پلاسما.

مهارکننده‌های پروتئاز:

• مانند ریتوناویر، ساکیناویر
• نوع تداخل: جدی.
• اثر: ریتوناویر می‌تواند تا پنج برابر مواجهه با تادالافیل را افزایش دهد.

آنتی‌بیوتیک‌های ماکرولیدی:

• مانند کلاریترومایسین، اریترومایسین
• نوع تداخل: جدی.
• اثر: افزایش غلظت تادالافیل.

پ. داروهایی که غلظت تادالافیل را کاهش می‌دهند (القاکننده‌های CYP3A4)

این داروها با افزایش متابولیسم تادالافیل، غلظت آن را در خون پایین می‌آورند و ممکن است منجر به کاهش اثربخشی شوند.
داروهای ضد تشنج:

• مانند کاربامازپین، فنی‌توئین، فنوباربیتال
• نوع تداخل: متوسط تا جدی.
• اثر: کاهش قابل توجه سطح تادالافیل در پلاسما و کاهش اثربخشی.

آنتی‌بیوتیک‌ها:

• مانند ریفامپین
• نوع تداخل: جدی.
• اثر: کاهش چشمگیر غلظت تادالافیل.

تداخل با غذا

• تداخل با غذاهای جامد: تادالافیل از نظر جذب خوراکی تحت تأثیر قابل توجهی از غذا قرار نمی‌گیرد. این بدان معنی است که دارو را می‌توان همراه یا بدون غذا مصرف کرد، که یک مزیت بالینی مهم برای انعطاف‌پذیری دوزدهی است.

تداخل با آب گریپ‌فروت:

• نوع تداخل: متوسط تا جدی.
• اثر: آب گریپ‌فروت یک مهارکننده ضعیف تا متوسط CYP3A4 است. مصرف همزمان آن می‌تواند غلظت تادالافیل در پلاسما را افزایش داده و در نتیجه خطر عوارض جانبی را بالا ببرد. توصیه می‌شود مصرف حجم‌های زیاد آب گریپ‌فروت همزمان با تادالافیل محدود شود.

تداخل در آزمایشات

• تأثیر بر نیترات‌ها: تادالافیل ممکن است بر تفسیر آزمایش‌های مربوط به تجویز نیترات‌ها در شرایط اورژانسی تأثیر بگذارد. در صورت نیاز به درمان اورژانسی با نیترات‌ها، باید حداقل ۴۸ ساعت از آخرین مصرف تادالافیل گذشته باشد تا خطر هیپوتانسیون به حداقل برسد.
• تأثیر بر تست‌های عملکرد کبدی: در موارد نادر، مهارکننده‌های PDE5 ممکن است منجر به افزایش خفیف و گذرا در آنزیم‌های کبدی شوند. این تغییرات معمولاً از نظر بالینی مهم نیستند، مگر در صورت وجود بیماری زمینه‌ای شدید کبدی.

هشدار ها تادالافیل

۱. هشدارهای حیاتی و ملاحظات ویژه
پزشکان باید قبل از شروع درمان با تادالافیل، ریسک فاکتورهای بیمار را به دقت ارزیابی کرده و هشدارهای زیر را مد نظر قرار دهند:

الف. خطرات قلبی-عروقی

• هیپوتانسیون (افت فشار خون): تادالافیل دارای خواص گشادکنندگی عروق سیستمیک است. بنابراین، در بیماران مبتلا به اختلالات برون‌ده بطن چپ، کاهش حجم داخل عروقی، هیپوتانسیون شدید اولیه (فشار خون سیستولیک زیر ۹۰ میلی‌متر جیوه یا دیاستولیک زیر ۵۰ میلی‌متر جیوه)، یا در بیمارانی که افت فشار خون شدید دارند، باید با احتیاط شدید استفاده شود.
• بیماری‌های قلبی اخیر: استفاده از تادالافیل در بیمارانی که طی ۶ ماه گذشته سابقه سکته قلبی، سکته مغزی یا آریتمی‌های تهدید کننده حیات داشته‌اند، توصیه نمی‌شود. همچنین در بیمارانی با آنژین ناپایدار یا نارسایی قلبی که در فعالیت جنسی منع شده‌اند، نباید تجویز شود.

ب. خطرات بینایی 

• نوروپاتی بینایی ایسکمیک قدامی غیرشریانی (NAION): این یک بیماری نادر است که باعث کاهش یا از دست دادن بینایی به دلیل انسداد جریان خون به عصب بینایی می‌شود. تادالافیل با موارد گزارش شده‌ای از NAION در ارتباط بوده است.
• ملاحظه بالینی: در صورت کاهش ناگهانی بینایی، بیماران باید فوراً مصرف دارو را قطع کرده و به پزشک مراجعه کنند. در بیمارانی که سابقه NAION در یک چشم دارند، مصرف تادالافیل منع مصرف دارد.

پ. شنوایی

• کاهش ناگهانی شنوایی: موارد نادری از کاهش ناگهانی یا از دست دادن شنوایی، گاهی اوقات همراه با وزوز گوش و سرگیجه، با مصرف مهارکننده‌های PDE5 گزارش شده است.
• ملاحظه بالینی: بیماران باید به محض تجربه کاهش یا از دست دادن ناگهانی شنوایی، مصرف دارو را متوقف کرده و به متخصص گوش و حلق و بینی مراجعه کنند.

ت. نعوظ طولانی مدت و پریاپیسم 

• هشدار: نعوظ طولانی مدت (بیش از ۴ ساعت) و پریاپیسم (نعوظ دردناک بیش از ۶ ساعت) از عوارض جدی و نادر تادالافیل هستند. در صورت عدم درمان سریع، پریاپیسم می‌تواند منجر به آسیب دائمی به بافت آلت تناسلی و از دست دادن دائمی قدرت نعوظ شود.
• ریسک فاکتورها: خطر در بیمارانی که شرایط مستعد کننده پریاپیسم (مانند کم‌خونی داسی شکل، مولتیپل میلوما یا لوسمی) دارند، بیشتر است.
• دستورالعمل به بیمار: به بیمار تأکید شود که در صورت بروز نعوظ بیش از ۴ ساعت، باید فوراً به اورژانس مراجعه کند.

ث. مصرف همزمان با داروهای آلفا بلوکر

• توضیحات بالینی: مصرف همزمان تادالافیل (به ویژه دوزهای بالاتر از ۵ میلی‌گرم) با داروهای آلفا بلوکر (مانند تامسولوسین یا داکسازوسین) که برای درمان فشار خون بالا یا BPH استفاده می‌شوند، می‌تواند منجر به افزایش خطر هیپوتانسیون وضعیتی (افت فشار خون هنگام تغییر وضعیت) شود.
• راهکار: شروع درمان با تادالافیل باید تنها پس از پایدار شدن بیمار با آلفا بلوکر انجام شود و مصرف هر دو دارو باید با حداقل دوز ممکن آغاز گردد.

ج. نارسایی کلیوی و کبدی

• ملاحظه بالینی: از آنجایی که دفع و متابولیسم تادالافیل توسط کلیه‌ها و کبد انجام می‌شود، تنظیم دوز در بیماران با نارسایی شدید کلیوی (کلیرانس کراتینین زیر ۳۰ میلی‌لیتر در دقیقه) و نارسایی کبدی شدید (Child-Pugh Class C) ضروری است. معمولاً دوز روزانه توصیه نمی‌شود و دوزهای بالاتر ممنوع است.

۲. مسمومیت تادالافیل و مدیریت درمان
تجربه بالینی در مورد اوردوز تادالافیل محدود است، اما با توجه به مکانیسم اثر آن، اوردوز می‌تواند منجر به تشدید عوارض جانبی و خطرات جدی شود.

الف. علائم مسمومیت

شایع‌ترین علامت در اوردوز، تشدید عوارض جانبی شناخته شده دارو است که شامل موارد زیر می‌شود:

• هیپوتانسیون شدید: افت شدید و پایدار فشار خون، سرگیجه شدید، غش یا سنکوپ
• سردرد شدید و پایدار
• دیس‌پپسی (سوء هاضمه) و کمردرد شدید
• برافروختگی و گرگرفتگی شدید

ب. مدیریت اوردوز

• درمان حمایتی: در صورت اوردوز، درمان استاندارد، درمان حمایتی است.
• نظارت: نظارت دقیق بر علائم حیاتی، به ویژه فشار خون و ضربان قلب، ضروری است.
• هیپوتانسیون: در صورت افت فشار خون، مدیریت شامل اقدامات حمایتی معمول برای حفظ فشار خون (مانند تزریق مایعات داخل وریدی) و در صورت لزوم، استفاده از داروهای آدرنرژیک (مانند نوراپی‌نفرین) است. باید توجه داشت که تادالافیل باعث شل شدن عضله صاف می‌شود، لذا استفاده از داروهایی مانند اپی‌نفرین که بر گیرنده‌های بتا نیز اثر می‌گذارند، ممکن است باعث بدتر شدن هیپوتانسیون شود و توصیه نمی‌شود.
• دیالیز: همودیالیز به طور قابل توجهی به کلیرانس تادالافیل کمکی نمی‌کند، زیرا دارو به شدت به پروتئین‌های پلاسما متصل است و حجم توزیع بالایی دارد.
• ملاحظه بالینی: از آنجایی که نیمه‌عمر تادالافیل طولانی (حدود ۱۷.۵ ساعت) است، نظارت و اقدامات حمایتی باید برای یک دوره طولانی (حداقل ۲۴ تا ۳۶ ساعت) ادامه یابد تا سطح دارو به حد غیرسمی کاهش یابد.

توصیه های دارویی تادالافیل

۱. توصیه‌های دارویی ویژه بیمار
این اطلاعات باید به زبان ساده و قابل درک به بیمار منتقل شود:

الف. نحوه مصرف دارو

مصرف بر حسب نیاز:

• دارو را حداقل ۳۰ دقیقه قبل از فعالیت جنسی مصرف کنید.
• اثر دارو ممکن است تا ۳۶ ساعت ادامه داشته باشد (معروف به اثر "قرص آخر هفته").
• بیش از یک بار در روز از این دارو استفاده نکنید.
• تادالافیل را می‌توان همراه یا بدون غذا مصرف کرد.

مصرف روزانه (دوزهای ۵/۲ یا ۵ میلی‌گرم):

• دارو را هر روز در ساعت مشخصی مصرف کنید.
• دوز روزانه برای افزایش شانس موفقیت در نعوظ در هر زمان (به صورت غیر وابسته به زمان مصرف) و همچنین برای درمان علائم بزرگی خوش‌خیم پروستات تجویز می‌شود.

ب. نکات ایمنی حیاتی

• مصرف نیترات‌ها ممنوع: اگر هر دارویی حاوی نیترات (مانند قرص زیرزبانی نیتروگلیسیرین یا اسپری نیترات) مصرف می‌کنید، یا برای درد قفسه سینه ناگهانی نیاز به نیترات داشتید، هرگز تادالافیل مصرف نکنید و فوراً به پزشک یا اورژانس اطلاع دهید. این تداخل می‌تواند منجر به افت شدید و خطرناک فشار خون شود.
• اخطار پریاپیسم: اگر نعوظ شما بیش از ۴ ساعت طول کشید، حتی اگر دردناک نبود، فوراً به اورژانس مراجعه کنید. تأخیر در درمان می‌تواند باعث آسیب دائمی به بافت آلت تناسلی شود.
• مشکلات بینایی و شنوایی: در صورت بروز کاهش ناگهانی بینایی یا شنوایی (همراه با وزوز گوش یا سرگیجه)، مصرف دارو را فوراً قطع کرده و پزشک خود را مطلع سازید.

پ. عوارض جانبی شایع

• شایع‌ترین عوارض جانبی شامل سردرد، کمردرد، درد عضلانی، سوء هاضمه و گرگرفتگی هستند
• اگر درد عضلانی یا کمردرد شدید بود، به پزشک اطلاع دهید. این عوارض معمولاً موقت هستند

۲. توصیه‌های دارویی مخصوص پزشک
این ملاحظات بالینی برای تصمیم‌گیری ایمن و مؤثر در فرآیند تجویز و پیگیری بیمار ضروری هستند:

الف. ارزیابی قبل از شروع درمان

• وضعیت قلبی-عروقی: قبل از تجویز، باید وضعیت قلبی بیمار به دقت ارزیابی شود تا مشخص گردد که آیا فعالیت جنسی برای او ایمن است یا خیر. به ویژه، بیماران با آنژین ناپایدار، نارسایی قلبی شدید، یا سابقه اخیر سکته قلبی یا مغزی (در ۶ ماه گذشته) در معرض خطر بالاتر هستند.
• بررسی سابقه NAION: از بیمار در مورد سابقه نوروپاتی بینایی ایسکمیک قدامی غیرشریانی (کاهش بینایی ناگهانی) سؤال کنید. در صورت وجود سابقه، تجویز تادالافیل منع مصرف دارد.
• بررسی مصرف نیترات‌ها: باید به طور قاطع تأیید شود که بیمار مطلقاً هیچ داروی نیتراتی مصرف نمی‌کند، حتی به صورت متناوب.

ب. تنظیم دوز بر اساس تداخلات و نارسایی ارگانی

• تداخلات CYP3A4: در صورت تجویز همزمان با مهارکننده‌های قوی CYP3A4 (مانند ریتوناویر یا کتوکونازول)، دوز تادالافیل باید به میزان قابل توجهی کاهش یابد (مثلاً حداکثر ۱۰ میلی‌گرم هر ۷۲ ساعت یا ۵/۲ میلی‌گرم یک بار در روز).

نارسایی کلیوی و کبدی:

• نارسایی شدید کلیوی: دوز اولیه توصیه شده برای مصرف بر حسب نیاز ۵ میلی‌گرم است و حداکثر دوز ۲۰ میلی‌گرم توصیه نمی‌شود. دوز روزانه در این بیماران توصیه نمی‌شود یا باید به ۵/۲ میلی‌گرم کاهش یابد.
• نارسایی شدید کبدی (کلاس C در مقیاس Child-Pugh): به دلیل فقدان داده‌های بالینی کافی، مصرف تادالافیل در دوزهای بالا توصیه نمی‌شود.
• همزمانی با آلفا بلوکرها: برای کاهش خطر افت فشار خون، تادالافیل در دوز ۵ میلی‌گرم یک بار در روز باید با احتیاط شروع شود و بیمار باید از نظر همودینامیکی پایدار باشد.

پ. پیگیری و پایش

• اثربخشی درمانی: در بیمارانی که تادالافیل را برای BPH یا PAH مصرف می‌کنند، باید اثربخشی (بهبود علائم LUTS یا ظرفیت ورزشی) به طور منظم پایش شود.
• پایش فشار خون: در بیمارانی که به طور همزمان داروهای ضد فشار خون مصرف می‌کنند، نظارت بر فشار خون در روزهای اولیه شروع درمان با تادالافیل ضروری است.

سایر نکات

• قرص‌ تادالافیل را می‌توان همراه یا بدون غذا مصرف کرد. از تقسیم کردن قرص ها خودداری کنید. در صورت تجویز یک بار در روز، باید هر روز در ساعت معینی مصرف شود (بدون توجه به زمان فعالیت جنسی).
• فشارخون بیمار به صورت منظم در ویزیت‌ها کنترل شود.
• پاسخ به درمان و عوارض دارویی (از جمله کاهش ناگهانی شنوایی یا از دست دادن شنوایی، مشکلات بینایی، پریاپیسم) در بیماران ارزیابی گردد.
• در افراد با سن بیشتر از ۵۰سال، مبتلا به اختلال عروق کرونری، دیابت، فشارخون، هایپرلیپیدمی، و افراد سیگاری، عوارض بینایی با دقت بیشتری پیگیری شود.
• نمره بین المللی علائم پروستات (در شروع درمان و ۴ تا ۱۲ هفته پس از شروع درمان) ارزیابی شود.
• آنالیز ادرار پیش از شروع درمان با تادالافیل درخواست گردد.
• علائم عینی و ذهنی تسکین هیپرپلازی خوش خیم پروستات و علائم دستگاه ادراری تحتانی به صورت منظم و دوره‌ای پیگیری شود.
• هنگامی که تادالافیل همراه با فیناستراید برای شروع درمان هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH) تجویز می شود، مدت زمان توصیه شده درمان کمتر از ۲۶ هفته در نظر گرفته‌شود. استفاده از این دارو در ترکیب درمانی با آنتاگونیست های آدرنرژیک آلفا-۱ برای درمان BPH توصیه نمی شود.
• در صورت تجویز تادالافیل جهت اختلال نعوظ، ۱۰ میلی گرم حداقل ۳۰ دقیقه قبل از فعالیت جنسی مورد انتظار به عنوان یک دوز واحد و حداکثر یک بار در روز مصرف شود. دوز دارو می‌تواند بر اساس تحمل فرد تنظیم شود (در محدوده ۵ تا ۲۰ میلی گرم). عملکرد نعوظ ممکن است تا ۳۶ ساعت پس از یک دوز واحد بهبود یابد. در این مورد مصرف می‌توان از رژیم روزانه با دوز کمتر (۲/۵ تا ۵میلی‌گرم یکبار در روز) بدون توجه به زمان فعالیت جنسی استفاده کرد.
• تادالافیل در بیمارانی که ریوسیگوات مصرف می کنند به دلیل افت فشار خون شدید منع مصرف دارد.
• در موارد فشارشریان ریوی، نشان داده شده است که شروع درمان با تادالافیل در ترکیب با آمبریسنتان می‌تواند مفید باشد.
• در افراد با CrCl کمتر از ۳۰ مصرف روزانه این دارو توصیه نمی‌شود. در موارد مصرف موردی، دوز مجاز ۵میلی‌گرم (بیشتر از یک دفعه در ۷۲ ساعت نباشد) است.
• در نارسایی کبدی خفیف تا متوسط ​​(کلاس Child-Pugh کلاس A یا B) با احتیاط مصرف شود. استفاده از تادالافیل برای استفاده یک بار در روز به طور گسترده در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی ارزیابی نشده است.نارسایی شدید کبدی (کلاس C Child-Pugh)مصرف تادالافیل توصیه نمی شود.برای موارد مصرف در صورت نیاز، در اختلال کبدی خفیف تا متوسط دوز نباید بیش از ۱۰ میلی گرم یک بار در روز باشد و در اختلال شدید (کلاس C Child-Pugh) توصیه نمی شود.
• بیمارانی که پس از تجویز تادالافیل درد قفسه سینه آنژینی را تجربه می کنند باید به درمانگاه مراجعه کنند.
• ایمنی و اثربخشی تادالافیل در درمان فشارخون شریان ریوی در بیماران مبتلا به بیماری بالینی دریچه آئورت و/یا دریچه میترال، آریتمی های تهدید کننده حیات، افت فشار خون (کمتر از ۹۰/۵۰)، فشار خون بالا کنترل نشده، اختلال عملکرد بطن چپ قابل توجه، انقباض پریکارد، محدود کننده یا کاردیومیوپاتی احتقانی، بیماری علامتی عروق کرونر بررسی نشده‌است.
• از آنجا که درجاتی از خطر قلبی مرتبط با فعالیت جنسی وجود دارد، ممکن است لازم باشد پزشکان وضعیت قلبی عروقی بیماران خود را قبل از شروع هر گونه درمان برای اختلال نعوظ در نظر بگیرند.
• اتساع عروقی با واسطه نیترات در حضور مهارکننده های PDE-5 به طور قابل توجهی اغراق آمیز و طولانی می شود.
• تادالافیل غلظت اسپرم را در برخی مطالعات کاهش می دهد اما اهمیت بالینی این موضوع مشخص نیست.
• تادالافیل احتمالاً از جفت عبور می کند. اطلاعات مربوط به استفاده از تادالافیل برای فشار خون شریانی ریوی در بیماران باردار محدود است. فشار خون شریانی ریوی درمان نشده با پیامدهای نامطلوب برای مادر، از جمله نارسایی قلبی، زایمان زودرس، سکته مغزی و مرگ مادر/جنین همراه است. توصیه می شود زنان مبتلا به فشار خون شریانی ریوی از بارداری اجتناب کنند.
• طبق توصیه کارخانه سازنده، تصمیم به شیردهی در طول درمان با این دارو باید با توجه به خطر مواجهه نوزاد، فواید شیردهی برای نوزاد و مزایای درمان برای مادر گرفته‌شود.
• اختلال شنوایی و کاهش شنوایی ناگهانی با مهارکننده های فسفودی استراز-۵ (PDE-5) از جمله تادالافیل رخ داده است. تغییرات شنوایی معمولا یک طرفه است و‌ اغلب در ۱۲تا۲۴ ساعت اول شروع می‌شود و می‌تواند با وزوز گوش و سرگیجه همراه باشد و ممکن است به طور کامل برطرف نشود.