بیوتین چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

بیاکتو محصول شرکت اکتوورکو

بیوتین چیست؟
بیوتین یک ویتامین محلول در آب و از نظر ساختار مولکولی شبیه ویتامین های گروه بی است. بیوتین به نام ویتامین اچ یا ویتامین ب7 شناخته می شود. بیوتین برای تبدیل مواد غذایی به انرژی ضروریست و در طیف گسترده ای از فعالیت های متابولیک نقش دارد. سلامتی سلول های با تکثیر بالا مانند پوست، مو و ناخن به میزان بیوتین خون بستگی دارد. 

 

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف بیوتین

بیوتین که به عنوان ویتامین B7 یا ویتامین H نیز شناخته می‌شود، یک ویتامین محلول در آب است و به عنوان یک کوفاکتور اساسی برای چندین آنزیم کربوکسیلاز عمل می‌کند که در متابولیسم سلولی اسیدهای چرب، گلوکز و آمینواسیدها نقش دارند.

۱. موارد مصرف تأیید شده 

موارد مصرف تأیید شده بالینی بیوتین، عمدتاً مرتبط با کمبودهای تغذیه‌ای و اختلالات ژنتیکی نادر متابولیک است:

کمبود بیوتین:

• توضیح کاربردی: این شایع‌ترین مورد مصرف تأیید شده بیوتین است. کمبود بیوتین در افراد سالم و دارای رژیم غذایی متعادل بسیار نادر است، اما می‌تواند در شرایط خاصی مانند تغذیه وریدی طولانی مدت، مشکلات سوء جذب گوارشی، یا مصرف افراطی سفیده تخم مرغ خام (به دلیل وجود پروتئین آویدین که بیوتین را متصل می‌کند) رخ دهد.
• تظاهرات بالینی کمبود: کمبود بیوتین می‌تواند با علائمی مانند بثورات پوستی (به ویژه در اطراف چشم‌ها، بینی و دهان)، ریزش مو، التهاب ملتحمه، اسیدوز، تشنج و تأخیر در رشد در نوزادان بروز کند. تجویز بیوتین درمانی برای رفع این علائم ضروری است.

نقص ژنتیکی بیوتینیداز:

• توضیح کاربردی: این یک اختلال متابولیک نادر اتوزوم مغلوب است که در آن بدن قادر به آزادسازی بیوتین از پروتئین‌ها نیست. این نقص منجر به کمبود بیوتین فانکشنال (کارکردی) می‌شود.
• تظاهرات بالینی: نقص بیوتینیداز می‌تواند به صورت تأخیر رشد، تشنج، کاهش تون عضلانی، ضعف بینایی، عفونت‌های پوستی و اختلالات سیستم عصبی مرکزی در کودکان تظاهر کند.
• درمان بالینی: تجویز خوراکی بیوتین در دوزهای بالا به طور مؤثر از بروز علائم بالینی این بیماری جلوگیری می‌کند و یک درمان پذیرفته شده است.

نقص‌های ژنتیکی خاص متابولیک:

• توضیح کاربردی: بیوتین به عنوان کوفاکتور برای کربوکسیلازهای متعددی (مانند کربوکسیلاز پروپیونیل کوآ یا کربوکسیلاز پیروات) مورد نیاز است. نقص ژنتیکی در این آنزیم‌ها ممکن است به دوزهای بالای بیوتین پاسخ دهد.

۲. موارد مصرف خارج از برچسب 

موارد مصرف خارج از برچسب بیوتین به طور گسترده‌ای در جامعه رواج دارد، اما شواهد علمی قوی برای حمایت از اثربخشی آن در افراد بدون کمبود بیوتین، محدود است:

سلامت مو، پوست و ناخن:

• توضیح کاربردی: بیوتین به طور گسترده برای تقویت و بهبود ریزش مو، شکنندگی ناخن‌ها و سلامت پوست توصیه و استفاده می‌شود.
• دیدگاه بالینی: علیرغم محبوبیت فراوان در فضای مجازی و بازاریابی، تحقیقات بالینی قوی و آزمایش‌های تصادفی کنترل شده، برای تأیید اثربخشی بیوتین در افزایش رشد و کیفیت مو و ناخن در افراد فاقد کمبود بیوتین، وجود ندارد. تجویز در دوزهای بالا ممکن است صرفاً در مواردی از سندرم موهای شکننده یا سندرم موهای شانه نشدنی در کودکان به صورت موردی مؤثر باشد، اما این شواهد ضعیف هستند.

کمک درمانی در اسکلروز چندگانه پیشرونده:

• توضیح کاربردی: در برخی مطالعات کوچک، دوزهای بسیار بالای بیوتین (مثلاً ۱۰۰ تا ۳۰۰ میلی‌گرم در روز) برای درمان اشکال پیشرونده اسکلروز چندگانه مورد بررسی قرار گرفته است. مکانیسم عملکرد احتمالی مرتبط با نقش بیوتین در تولید انرژی میتوکندریایی و سنتز میلین است.
• دیدگاه بالینی: این یک حوزه تحقیقاتی فعال است، اما در حال حاضر بیوتین به عنوان یک درمان استاندارد یا تأیید شده برای اسکلروز چندگانه توصیه نمی‌شود و نیاز به مطالعات بزرگتر و قوی‌تر دارد.

نوروپاتی محیطی ناشی از دیابت:

• توضیح کاربردی: شواهدی مبنی بر استفاده از دوزهای بالا برای بهبود علائم نوروپاتی محیطی دیابتی وجود دارد.
• دیدگاه بالینی: در این مورد نیز شواهد محدود است و نیاز به تحقیقات بیشتر دارد.

هشدار حیاتی برای پزشک: تداخل بیوتین در آزمایشات

پزشکان باید از یک خطر جدی در تجویز بیوتین (حتی در دوزهای پایین موجود در مکمل‌های مولتی ویتامین) آگاه باشند:

• تداخل بیوتین در آزمایش‌های ایمونواسی: بیوتین به طور گسترده در فناوری آزمایشگاهی ایمونواسی (وابسته به بیوتین-استرپتاویدین) استفاده می‌شود. مصرف مکمل‌های بیوتین (به ویژه دوزهای بالاتر) توسط بیمار می‌تواند منجر به نتایج کاذب در بسیاری از آزمایش‌های حیاتی شود.

نمونه‌های مهم تداخل:

• تروپونین: تداخل بیوتین می‌تواند منجر به سطوح کاذب پایین تروپونین شود، که یک نشانگر مهم برای تشخیص حمله قلبی است. این تداخل می‌تواند منجر به تشخیص از دست رفته انفارکتوس میوکارد و عواقب تهدیدکننده حیات شود.
• تست‌های عملکرد تیروئید: می‌تواند منجر به نتایج کاذب بالا یا کاذب پایین در آزمایش‌های هورمون‌های تیروئید (مانند اندازه‌گیری هورمون محرک تیروئید و هورمون‌های T4 و T3) شود که در تشخیص و مدیریت اختلالات تیروئید تأثیر می‌گذارد.
• توصیه بالینی: پزشک باید از بیمار در مورد مصرف هرگونه مکمل (شامل مولتی ویتامین‌ها و مکمل‌های مو و ناخن) که حاوی بیوتین است، سؤال کند و در صورت امکان، دستور قطع مصرف بیوتین حداقل ۲۴ تا ۷۲ ساعت قبل از انجام آزمایش‌های حساس را صادر کند.

مکانیسم اثر بیوتین

بیوتین یک ویتامین محلول در آب از خانواده ویتامین‌های گروه B است که نقش حیاتی به عنوان کوفاکتور در متابولیسم سلولی دارد. نقش اصلی بیوتین در بدن انسان به عنوان کوفاکتور ضروری برای چندین آنزیم کربوکسیلاز است. این آنزیم‌ها برای انجام واکنش‌های کربوکسیلاسیون (انتقال گروه‌های کربن دی‌اکسید) که مراحل کلیدی در متابولیسم درشت‌مولکول‌ها هستند، مورد نیازند:

• نقش در متابولیسم چربی‌ها: بیوتین کوفاکتور آنزیم کربوکسیلاز استیل کوآ است. این آنزیم نقش محدود کننده سرعت در سنتز اسیدهای چرب را دارد که برای تولید غشاهای سلولی و به ویژه در تولید غلاف میلین سلول‌های عصبی حیاتی است.
• نقش در متابولیسم گلوکز: بیوتین کوفاکتور آنزیم کربوکسیلاز پیروات است. این آنزیم در فرآیند گلوکونئوژنز (تولید گلوکز از منابع غیر کربوهیدراتی) نقش دارد و بدین ترتیب در تأمین انرژی برای مغز و بدن مؤثر است.
• نقش در متابولیسم آمینواسیدها: بیوتین کوفاکتور آنزیم‌هایی مانند کربوکسیلاز پروپیونیل کوآ و کربوکسیلاز متیل‌کروتونییل کوآ است که در کاتابولیسم (تجزیه) آمینواسیدهای شاخه‌دار مورد استفاده قرار می‌گیرند.

به طور خلاصه، بیوتین با فعال‌سازی این کربوکسیلازها، به تجزیه مواد غذایی به گلوکز و اسیدهای چرب کمک می‌کند و در تنظیم متابولیسم انرژی و حفظ یکپارچگی سلولی، به ویژه در سیستم عصبی، نقش اساسی دارد.

فارماکوکینتیک بیوتین

جذب

• بیوتین یک ویتامین محلول در آب است و جذب آن عمدتاً در روده کوچک از طریق یک سیستم انتقال فعال وابسته به سدیم انجام می‌شود.
• جذب دوزهای معمول مکمل به خوبی صورت می‌گیرد.
• مصرف بیش از حد سفیده تخم مرغ خام می‌تواند جذب بیوتین را مهار کند، زیرا حاوی پروتئینی به نام آویدین است که به شدت به بیوتین متصل شده و از جذب آن جلوگیری می‌کند.

توزیع

• بیوتین در تمام سلول‌های زنده بدن توزیع می‌شود، زیرا در فرآیندهای متابولیکی در هر سلول نقش دارد.
• بیوتین به مقداری به پروتئین‌های پلاسما متصل می‌شود.

متابولیسم و دفع

• بیوتین به صورت یکپارچه در بدن انسان مورد استفاده قرار می‌گیرد و به دلیل ماهیت محلول در آب بودن، میزان اضافی آن توسط کلیه‌ها دفع می‌شود.
• بیوتین به صورت متابولیت‌ها و بیوتین دست نخورده از طریق ادرار دفع می‌شود. نیمه عمر حذف دارو در افراد سالم معمولاً نسبتاً کوتاه است، اما با افزایش دوزهای مصرفی ممکن است افزایش یابد.

نکته بالینی دوز بالا
از آنجایی که بیوتین یک ویتامین محلول در آب است، مصرف دوزهای بسیار بالا معمولاً منجر به سمیت جدی نمی‌شود، زیرا بدن به سادگی مازاد آن را از طریق ادرار دفع می‌کند. با این حال، همانطور که قبلاً ذکر شد، همین دفع سریع مازاد بیوتین به داخل خون می‌تواند منجر به تداخل جدی با نتایج آزمایش‌های آزمایشگاهی (ایمونواسی‌ها) شود.

منع مصرف بیوتین

۱. منع مصرف در بیماری 
برخلاف بسیاری از داروها، بیوتین (در دوزهای معمول و حتی نسبتاً بالا) منع مصرف مطلق و عمومی در بیماری‌های خاصی ندارد. بیوتین یک ویتامین محلول در آب است و مازاد آن به سرعت از طریق ادرار دفع می‌شود، بنابراین مسمومیت با آن بسیار نادر است.

• تنها منع مصرف قطعی، حساسیت مفرط یا واکنش آلرژیک شناخته شده به خود بیوتین یا سایر اجزای فرمولاسیون آن است.
• هشدار مهم بالینی: مهم‌ترین نکته برای پزشک در مورد بیوتین، نه منع مصرف در یک بیماری، بلکه تداخل شدید با آزمایش‌های تشخیصی است:
• تداخل در آزمایش‌های ایمونواسی: مصرف دوزهای بالای بیوتین می‌تواند نتایج آزمایش‌های هورمونی حیاتی (مانند هورمون‌های تیروئید و گنادوتروپین‌ها) و همچنین نشانگرهای قلبی (مانند تروپونین) را به طور کاذب بالا یا پایین نشان دهد. این می‌تواند منجر به تشخیص نادرست و مدیریت درمانی نامناسب (مثلاً تشخیص از دست رفته حمله قلبی یا تشخیص اشتباه بیماری تیروئید) شود. پزشک باید قبل از درخواست آزمایش‌های حساس، از بیمار بخواهد مصرف مکمل بیوتین را متوقف کند.

۲. منع مصرف در بارداری و شیردهی 
بارداری:

• نیاز افزایش یافته: بیوتین برای رشد طبیعی جنین مورد نیاز است. برخی تحقیقات نشان می‌دهند که حداقل یک سوم زنان باردار ممکن است دچار کمبود مرزی بیوتین شوند، حتی اگر میزان مصرف آن‌ها در محدوده طبیعی باشد.
• ایمنی و دوز: بیوتین در دوزهای توصیه شده روزانه (که معمولاً ۳۰ میکروگرم در روز است) برای دوران بارداری ایمن در نظر گرفته می‌شود و اغلب در مکمل‌های دوران بارداری گنجانده شده است. ایمنی و اثربخشی دوزهای بسیار بالا (فراتر از دوزهای غذایی) به طور قطعی اثبات نشده است و توصیه می‌شود که از مصرف خودسرانه دوزهای بالا خودداری شود.

شیردهی:

• نیاز افزایش یافته: نیاز به بیوتین در دوران شیردهی کمی افزایش می‌یابد (معمولاً ۳۵ میکروگرم در روز).
• ایمنی: بیوتین در دوزهای توصیه شده در دوران شیردهی ایمن تلقی می‌شود و برای سلامت مادر و نوزاد حیاتی است. با این حال، همانند بارداری، مصرف دوزهای بسیار بالاتر از حد توصیه شده نباید بدون دستور و نظارت پزشک صورت گیرد.

۳. مصرف در کودکان و نوزادان 
مصرف در کودکان سالم:

• بیوتین در مقادیر توصیه شده روزانه (که بسته به سن متغیر است، برای مثال ۱۰ تا ۳۰ میکروگرم در روز) برای کودکان ایمن است و برای رشد، متابولیسم و سلامتی عمومی آن‌ها ضروری است.

موارد خاص بالینی (درمان کمبود):

• نقص بیوتینیداز: بیوتین در دوزهای درمانی بالا برای نوزادان و کودکانی که با نقص ژنتیکی آنزیم بیوتینیداز متولد می‌شوند، حیاتی است. تجویز بیوتین خوراکی از بدو تولد می‌تواند از بروز تظاهرات عصبی و پوستی جدی این بیماری جلوگیری کند. غربالگری نوزادان برای این بیماری در بسیاری از کشورها انجام می‌شود.
• درماتیت سبورئیک نوزادی: بیوتین به صورت موردی برای درمان بثورات پوستی مرتبط با درماتیت سبورئیک در نوزادان استفاده شده است، هرچند شواهد قوی برای تأیید آن محدود است.

عوارض جانبی بیوتین

از آنجایی که بیوتین یک ویتامین محلول در آب است، بدن به راحتی مقادیر اضافی را دفع می‌کند و خطر سمیت حقیقی (اوردوز) بسیار پایین است. به دلیل ایمنی بالای بیوتین، در مطالعات بالینی و گزارش‌های معتبر بین‌المللی، داده‌های دقیقی با درصد شیوع مشخص برای عوارض جانبی رایج وجود ندارد، چرا که تعداد حوادث نامطلوب بسیار کم است. با این حال، عوارض جانبی و واکنش‌هایی که به صورت نادر یا موردی مشاهده شده‌اند، به شرح زیر طبقه‌بندی می‌شوند:

عوارض جانبی با درصد شیوع نامشخص (نادر تا بسیار نادر)
به طور کلی، عوارض جانبی بیوتین به ندرت رخ می‌دهند.

۱. عوارض جانبی دستگاه گوارش

• شیوع: نادر
• تظاهرات بالینی: ناراحتی خفیف معده، تهوع، گرفتگی شکمی، یا اسهال. این موارد معمولاً با مصرف دوزهای بسیار بالا یا در افراد با حساسیت گوارشی مشاهده می‌شوند.

۲. واکنش‌های پوستی و آلرژیک 

• شیوع: بسیار نادر
• تظاهرات بالینی: واکنش‌های آلرژیک، که ممکن است شامل بثورات جلدی، کهیر، خارش، یا تورم صورت، لب‌ها، زبان یا گلو باشند. در صورت بروز هرگونه علائم شدید آلرژیک (مانند دشواری در تنفس)، نیاز به مراقبت‌های اورژانسی وجود دارد.

۳. عوارض جانبی سیستم عصبی مرکزی 

• شیوع: بسیار نادر، عمدتاً مرتبط با دوزهای بسیار بالا
• تظاهرات بالینی: برخی گزارش‌های موردی از علائمی مانند بی‌خوابی و تشنگی مفرط در دوزهای بیش از حد بالا وجود دارد.
• مهم‌ترین اثر (نامطلوب) بیوتین: تداخل با تست‌های آزمایشگاهی

اگرچه این یک عارضه جانبی نیست، اما مهم‌ترین اثر نامطلوب و بالینی بیوتین، تداخل آن با تست‌های آزمایشگاهی است که می‌تواند مستقیماً بر تشخیص و درمان بیمار تأثیر بگذارد و از نظر شیوع، در بیماران مصرف‌کننده مکمل‌های حاوی دوز بالا، قابل توجه است.

• نتیجه کاذب: بیوتین (حتی در دوزهای پایین برخی مولتی ویتامین‌ها یا دوزهای بالای مکمل‌های زیبایی) می‌تواند منجر به نتایج کاذب بالا یا کاذب پایین در تست‌هایی شود که از فناوری بیوتین استفاده می‌کنند.
• توصیه بالینی: پزشکان باید همواره هنگام تفسیر نتایج تست‌هایی مانند تروپونین، هورمون‌های تیروئید و نشانگرهای هورمونی، به مصرف مکمل بیوتین توسط بیمار مشکوک باشند و در صورت لزوم، دستور قطع مصرف را حداقل ۴۸ تا ۷۲ ساعت قبل از انجام آزمایش صادر کنند.

تداخلات دارویی بیوتین

۱. تداخلات دارویی 
تداخل بیوتین با داروها اغلب از طریق تأثیر آن دارو بر جذب یا متابولیسم بیوتین در بدن است، که منجر به کاهش سطح بیوتین و افزایش نیاز به مکمل می‌شود.

داروهای ضد تشنج :

• نام فارسی داروها: کاربامازپین، فنوباربیتال، فنی‌توئین، پریمیدون.
• نوع تداخل: مصرف طولانی مدت این داروها می‌تواند غلظت بیوتین در بدن را کاهش دهد، زیرا این داروها متابولیسم بیوتین را تسریع کرده یا جذب آن را مختل می‌کنند. در بیماران تحت درمان با این داروها، احتمال کمبود بیوتین افزایش می‌یابد و ممکن است نیاز به دوزهای مکمل بیشتر باشد.

آنتی‌بیوتیک‌ها با طیف گسترده:

• نام فارسی داروها: آنتی‌بیوتیک‌هایی که باکتری‌های مفید روده را از بین می‌برند.
• نوع تداخل: باکتری‌های روده به طور طبیعی مقدار کمی بیوتین تولید می‌کنند. مصرف طولانی‌مدت آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند فلور روده را تغییر داده و تولید بیوتین داخلی را کاهش دهد، که به طور بالقوه می‌تواند منجر به کمبود بیوتین شود.

۲. تداخل با غذا 
تداخل غذایی اصلی و مهم بیوتین، با یک ماده خاص در یک غذای متداول است:
سفیده تخم مرغ خام:

• ماده ایجاد کننده تداخل: سفیده تخم مرغ خام حاوی پروتئینی به نام آویدین است.
• نوع تداخل: آویدین به شدت به بیوتین در دستگاه گوارش متصل می‌شود و از جذب آن جلوگیری می‌کند. این وضعیت می‌تواند در افراد با مصرف منظم و زیاد سفیده تخم مرغ خام منجر به کمبود بیوتین شود. پختن تخم مرغ، آویدین را غیر فعال کرده و این تداخل را از بین می‌برد.

۳. تداخل در آزمایشات 

• تداخل بیوتین با آزمایش‌های آزمایشگاهی مهم‌ترین خطر بالینی مرتبط با این ویتامین است، به ویژه در دوزهای بالا (بیش از ۱ میلی‌گرم در روز) که در مکمل‌های زیبایی یا درمانی استفاده می‌شود.
• مکانیسم: بسیاری از آزمایش‌های ایمونواسی حیاتی برای تشخیص بیماری‌ها، از فناوری اتصال بیوتین به استرپتاویدین استفاده می‌کنند. بیوتین اضافی در نمونه خون بیمار با اجزای کیت آزمایش رقابت می‌کند و نتایج کاذب ایجاد می‌کند.

آزمایش‌های تحت تأثیر (مثال‌های حیاتی):

• آزمایش‌های قلبی: تروپونین (نشانگر حمله قلبی) — می‌تواند منجر به نتیجه کاذب پایین شود که تشخیص حمله قلبی را به تأخیر می‌اندازد.
• آزمایش‌های تیروئید: هورمون محرک تیروئید، تیروکسیین، تری‌یدوتیرونین — می‌تواند الگویی از نتایج شبیه به پرکاری یا کم‌کاری تیروئید کاذب ایجاد کند.
• آزمایش‌های هورمونی: گنادوتروپین‌ها، برخی استروئیدها، هورمون بارداری (بتا اچ‌سی‌جی) — نتایج کاذب می‌تواند منجر به تشخیص غلط در بارداری‌های خارج رحمی یا سقط جنین شود.

اقدام بالینی ضروری برای پزشکان:
به بیماران توصیه کنید که مصرف مکمل‌های بیوتین (شامل مولتی ویتامین‌ها با دوز بالا) را حداقل ۴۸ تا ۷۲ ساعت قبل از انجام هرگونه آزمایش خون حساس متوقف کنند.

هشدار ها بیوتین

۱. هشدارهای کاربردی و جامع برای پزشک 

مهم‌ترین هشدار در مورد تجویز یا مصرف مکمل‌های بیوتین، به ویژه در دوزهای بالا، مربوط به تداخل با نتایج آزمایش‌های آزمایشگاهی است. این تداخل می‌تواند منجر به تشخیص غلط و عواقب درمانی نامناسب شود.

الف) تداخل با آزمایش‌های تشخیصی: خطر اصلی

• مکانیسم تداخل: بیوتین به طور گسترده در فناوری آزمایشگاهی ایمونواسی استفاده می‌شود. سطوح بالای بیوتین در خون بیمار، می‌تواند با اجزای این آزمایش‌ها رقابت کرده و منجر به نتایج کاذب شود.

عواقب بالینی جدی:

• نشانگرهای قلبی: تداخل می‌تواند باعث نتیجه کاذب پایین تروپونین (نشانگر حمله قلبی) شود. این مسئله می‌تواند منجر به تشخیص از دست رفته انفارکتوس میوکارد و عواقب جدی برای بیمار شود (موارد مرگ مرتبط با این تداخل گزارش شده است).
• هورمون‌های تیروئید: می‌تواند منجر به الگویی از نتایج شود که شبیه پرکاری تیروئید اولیه است (مثلاً هورمون محرک تیروئید کاذب پایین). این وضعیت می‌تواند منجر به درمان غیرضروری با داروهای ضد تیروئید شود.
• سایر هورمون‌ها: این تداخل می‌تواند بر نتایج آزمایش‌های گنادوتروپین‌ها، برخی استروئیدها و ویتامین $\text{D}$ نیز تأثیر بگذارد.

توصیه ضروری به پزشکان:

• بررسی سابقه مصرف: همیشه از بیماران بپرسید که آیا هرگونه مکمل (شامل مولتی ویتامین‌ها یا مکمل‌های تقویت مو و ناخن) که حاوی بیوتین است، مصرف می‌کنند یا خیر.
• دستور توقف مصرف: به بیماران دستور دهید که مصرف بیوتین (به ویژه دوزهای بالا، یعنی بیش از ۵ تا ۱۰ میلی‌گرم در روز) را حداقل ۷۲ ساعت قبل از گرفتن نمونه خون برای آزمایش‌های حساس متوقف کنند. حتی دوزهای پایین موجود در مولتی ویتامین‌ها نیز می‌تواند تداخل ایجاد کند.

ب) تداخلات دارویی و بیماری‌های همزمان

• داروهای ضد تشنج: مصرف طولانی مدت داروهای ضد تشنج مانند کاربامازپین، فنوباربیتال، یا پریمیدون می‌تواند متابولیسم بیوتین را افزایش داده و منجر به کاهش سطح آن شود که ممکن است نیاز به دوزهای مکمل بیشتر داشته باشد.
• مصرف سفیده تخم مرغ خام: مصرف مکرر و زیاد سفیده تخم مرغ خام، به دلیل وجود پروتئین آویدین، می‌تواند به بیوتین متصل شده و از جذب آن در روده جلوگیری کند. پختن تخم مرغ آویدین را غیر فعال می‌کند.
• کشیدن سیگار: افراد سیگاری ممکن است متابولیسم بیوتین افزایش یافته‌ای داشته باشند و ممکن است به دوزهای بیشتری نیاز داشته باشند.

۲. اوردوز بیوتین و درمان

• خطر سمیت: بیوتین یک ویتامین محلول در آب است و به طور کلی غیر سمی تلقی می‌شود. از آنجایی که مازاد آن به سرعت از طریق ادرار دفع می‌شود، هیچ سطح پذیرفته شده‌ای از حداکثر میزان مجاز مصرف تعیین نشده است.
• علائم اوردوز: علائم مسمومیت جدی با بیوتین نادر است. با این حال، مصرف دوزهای بسیار بالا (بیش از ۳۰۰ میلی‌گرم در روز) می‌تواند منجر به عوارض جانبی خفیفی مانند:

1. ناراحتی خفیف معده
2. تهوع
3. اسهال
4. افزایش تشنگی
5. افزایش دفع ادرار

مدیریت و درمان اوردوز:

• درمان پادزهر (آنتی‌دوت) خاصی برای مسمومیت با بیوتین وجود ندارد.
• در صورت مصرف دوزهای بسیار بالا، مدیریت عمدتاً حمایتی است. از آنجایی که دارو محلول در آب است، بدن به طور طبیعی مقادیر اضافی را دفع می‌کند.

توصیه های دارویی بیوتین

۱. توصیه‌های دارویی بیمار
این توصیه‌ها باید به صورت روشن و قابل فهم به بیمار منتقل شود تا از عوارض جانبی و خطرات ناشی از تداخلات، به ویژه در مورد آزمایش‌های مهم، جلوگیری شود:

• اطلاع رسانی درباره مکمل‌ها: بیمار باید هرگونه مکمل مصرفی حاوی بیوتین (حتی مولتی ویتامین‌ها، مکمل‌های زیبایی مو و ناخن، یا مکمل‌های گروه ویتامین ب) را به تمام پزشکان و کادر درمانی خود اطلاع دهد، به خصوص قبل از انجام هرگونه آزمایش خون.
• توقف مصرف قبل از آزمایش: توصیه می‌شود که بیمار مصرف بیوتین را حداقل ۴۸ تا ۷۲ ساعت قبل از انجام آزمایش خون متوقف کند. این اقدام برای حصول اطمینان از صحت نتایج آزمایش‌های حساس (مانند تست‌های قلبی یا هورمونی) حیاتی است. در مورد دوزهای بسیار بالا (بیش از ۱۰ میلی‌گرم در روز)، ممکن است زمان توقف طولانی‌تری (تا یک هفته) مورد نیاز باشد.
• مصرف دارو: بیوتین محلول در آب است و نیازی به مصرف همراه با غذا ندارد. بیمار می‌تواند آن را در هر ساعتی از روز که برایش راحت‌تر است، مصرف کند. با این حال، مصرف آن با غذا ممکن است در برخی افراد، عوارض گوارشی خفیف مانند تهوع را کاهش دهد.
• عوارض جانبی نادر: اگرچه نادر است، بیمار باید در صورت مشاهده علائمی چون ناراحتی معده یا علائم آلرژیک (مانند بثورات پوستی یا تورم صورت)، پزشک را مطلع سازد.
• تغذیه: بیوتین به طور طبیعی در بسیاری از غذاها مانند جگر، تخم مرغ (پخته)، آجیل و دانه‌ها وجود دارد و دریافت آن از رژیم غذایی معمولاً برای افراد سالم کافی است.
• تداخل غذایی: به بیمار توصیه شود از مصرف مکرر و زیاد سفیده تخم مرغ خام خودداری کند، زیرا ماده‌ای به نام آویدین در آن می‌تواند جذب بیوتین را مختل کند.

۲. توصیه‌های دارویی مخصوص پزشک 
پزشکان مسئول اطمینان از ایمنی بیمار و تفسیر صحیح نتایج تشخیصی در محیط بالینی هستند:
اهمیت پرسش: پزشک باید به طور فعالانه از بیمار در مورد مصرف مکمل‌های بیوتین، حتی در دوزهای پایین، سؤال کند، به ویژه در موقعیت‌های اورژانسی یا هنگام ارزیابی وضعیت‌های زیر:

• بیماری‌های تیروئید (به دلیل تداخل با نتایج هورمونی).
• سندرم حاد کرونری (به دلیل تداخل با تروپونین، که می‌تواند منجر به تشخیص کاذب پایین و مرگ شود).
• بیماری‌های بارداری (مانند تشخیص زودهنگام بارداری خارج رحمی).

مدیریت تداخل در آزمایشات:

• در صورت امکان، آزمایش‌ها را در بیمارانی که مکمل بیوتین مصرف می‌کنند، پس از قطع مصرف و با تأخیر مناسب انجام دهید.
• در موارد اورژانسی که نمی‌توان منتظر ماند، باید با آزمایشگاه تماس گرفته شود تا روش‌های جایگزین برای تست یا رقیق‌سازی نمونه جهت کاهش تأثیر بیوتین بررسی شود.
• در صورت مشاهده نتایج آزمایشگاهی نامنطبق با وضعیت بالینی بیمار، به تداخل بیوتین مشکوک باشید.

مدیریت دوز در تداخلات دارویی:

• در بیمارانی که داروهای ضد تشنج مصرف می‌کنند، سطح بیوتین را به دقت تحت نظر داشته باشید و در صورت لزوم، دوز بیوتین مکمل را برای جلوگیری از کمبود، تعدیل کنید.
• تجویز منطقی: توجه داشته باشید که شواهد بالینی قوی و معتبری برای اثربخشی بیوتین در تقویت مو و ناخن در افراد فاقد کمبود بیوتین، محدود است. تجویز بیوتین باید عمدتاً به موارد کمبود واقعی (نقص بیوتینیداز) یا نیازهای متابولیکی خاص (مانند بارداری و شیردهی) محدود شود.