این دارو به عنوان درمان کمکی در مدیریت پرفشاری خون اساسی متوسط تا شدید کاربرد دارد. هیدرالازین یک گشاد کننده عروق مستقیم است که عمدتا بر شریان ها اثر می گذارد و مقاومت عروق محیطی را کاهش می دهد. در عمل بالینی این دارو معمولا به عنوان خط اول درمان پرفشاری خون توصیه نمی شود و بیشتر در بیمارانی که به سایر دارو های ضد فشار خون مانند مهارکننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین یا مسدودکننده های گیرنده آنژیوتانسین و دیورتیک ها پاسخ کافی نداده اند یا منع مصرف دارند تجویز می گردد. به دلیل ایجاد تاکی کاردی جبرانی و احتباس سدیم و آب تجویز همزمان آن با یک بتا بلاکر و یک دیورتیک برای کنترل بهینه فشار خون و جلوگیری از عوارض جانبی به شدت توصیه می شود.
موارد مصرف خارج برچسب داروی هیدرالازین
نارسایی قلبی با کسر جهشی کاهش یافته
یکی از مهم ترین کاربرد های خارج برچسب این دارو استفاده ترکیبی آن با ایزوسورباید دی نیترات در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی است. این ترکیب به ویژه در بیماران سیاه پوست که علائم نارسایی قلبی با وجود دریافت درمان های استاندارد همچنان ادامه دارد بسیار موثر است. هیدرالازین با کاهش پس بار قلبی و ایزوسورباید با کاهش پیش بار قلبی به بهبود برون ده قلب کمک می کنند. همچنین این ترکیب در بیمارانی که به دلیل نارسایی کلیوی قادر به تحمل دارو های مهارکننده سیستم رنین آنژیوتانسین نیستند یک جایگزین درمانی بسیار ارزشمند محسوب می شود.
مدیریت اورژانس های پرفشاری خون در دوران بارداری و پره اکلامپسی
هیدرالازین تزریقی یکی از دارو های اصلی و پرکاربرد برای کنترل سریع فشار خون شدید در زنان باردار است. این دارو به دلیل داشتن سابقه طولانی مصرف و پروفایل ایمنی نسبتا شناخته شده در بارداری برای جلوگیری از بروز عوارض مادری و جنینی ناشی از پرفشاری خون اورژانسی مانند خونریزی مغزی مادر و اختلال در خونرسانی جفت استفاده می شود. پزشک باید توجه داشته باشد که افت ناگهانی و شدید فشار خون می تواند منجر به کاهش خونرسانی به جنین شود بنابراین پایش مداوم ضربان قلب جنین و فشار خون مادر در طول تزریق وریدی کاملا الزامی است. دوز ها باید به صورت تدریجی تیتر شوند تا به فشار خون هدف با ایمنی کامل دست یافت.
