پدیاتریک گریپ چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف پدیاتریک گریپ

داروی پدیاتریک گریپ در منابع بین‌المللی به عنوان یک داروی ترکیبی شناخته می‌شود که معمولا حاوی یک آنتی‌هیستامین نسل اول مانند کلرفنیرامین و یک داروی ضداحتقان مانند پسودوافدرین است. در تجویز این دارو برای کودکان، توجه به هشدارهای مراجع معتبر جهانی از جمله سازمان غذا و داروی آمریکا در خصوص محدودیت‌های سنی بسیار حائز اهمیت است.

موارد مصرف تایید شده
استفاده از این داروی ترکیبی برای تسکین علامتی در شرایط زیر تایید شده است، اما نیازمند ارزیابی دقیق سود و زیان توسط پزشک است:

تسکین علائم سرماخوردگی و عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی

• این دارو برای کاهش علائمی مانند آبریزش بینی، عطسه و احتقان بینی ناشی از سرماخوردگی‌های ویروسی کاربرد دارد.
• ملاحظات بالینی برای پزشک: اثربخشی این ترکیب در کاهش طول دوره بیماری ثابت نشده است و صرفا جنبه تسکینی دارد. مراجع معتبر بین‌المللی تجویز داروهای ضدسرفه و سرماخوردگی حاوی ضداحتقان‌ها و آنتی‌هیستامین‌ها را در کودکان زیر دو سال کاملا منع کرده و در کودکان زیر چهار تا شش سال نیز به دلیل خطر بروز عوارض جانبی جدی مانند تاکی‌کاردی، تشنج و سرکوب تنفسی، به شدت محدود کرده‌اند. پزشک باید به والدین آموزش دهد که از این دارو صرفا برای کنترل علائم آزاردهنده در کودکان بزرگتر استفاده کنند.

رینیت آلرژیک فصلی و دائمی

• جز آنتی‌هیستامینی موجود در این دارو می‌تواند در کنترل علائم حساسیت‌های تنفسی، آبریزش بینی و خارش چشم و گلو در کودکان موثر باشد.
• ملاحظات بالینی برای پزشک: در صورت نیاز به درمان طولانی‌مدت برای رینیت آلرژیک، استفاده از آنتی‌هیستامین‌های نسل دوم که اثرات خواب‌آور کمتری دارند و فاقد ضداحتقان سیستمیک هستند، ارجحیت بالینی دارد. استفاده از این ترکیب باید به دوره‌های کوتاه مدت و تشدید حاد علائم محدود شود.

موارد مصرف خارج برچسب
در برخی شرایط بالینی، پزشکان ممکن است از این دارو برای مقاصدی خارج از تاییدیه رسمی استفاده کنند که نیازمند احتیاط فراوان است:

اختلال عملکرد شیپور استاش و اوتیت مدیا با افیوژن

• برخی از پزشکان از ترکیب ضداحتقان و آنتی‌هیستامین برای کاهش تورم مخاطی شیپور استاش و کمک به تخلیه مایع گوش میانی در کودکان استفاده می‌کنند.
• ملاحظات بالینی برای پزشک: شواهد علمی بین‌المللی و کارآزمایی‌های بالینی معتبر، اثربخشی قابل توجهی برای استفاده از این داروها در تسریع بهبود اوتیت مدیای ترشحی نشان نداده‌اند. با توجه به عوارض جانبی احتمالی، تجویز روتین این دارو برای تخلیه مایع گوش میانی توصیه نمی‌شود و رویکرد انتظار و مراقبت یا مداخلات تخصصی گوش و حلق و بینی ارجح است.

استفاده به عنوان آرام‌بخش خفیف

• به دلیل وجود آنتی‌هیستامین نسل اول که از سد خونی مغزی عبور می‌کند، گاهی به صورت خارج برچسب برای القای خواب در کودکان دچار بی‌قراری ناشی از بیماری استفاده می‌شود.
• ملاحظات بالینی برای پزشک: این کاربرد به هیچ وجه از نظر علمی پذیرفته نیست. پزشکان باید آگاه باشند که در درصد قابل توجهی از کودکان، آنتی‌هیستامین‌های نسل اول به جای اثر خواب‌آور، منجر به واکنش‌های متناقض مانند تحریک‌پذیری شدید، بی‌قراری، لرزش و حتی بی‌خوابی می‌شوند. آموزش به والدین برای عدم استفاده از این داروها جهت خواباندن کودک یک ضرورت بالینی است.

مکانیسم اثر پدیاتریک گریپ

این دارو یک فرمولاسیون ترکیبی شامل یک آنتی‌هیستامین نسل اول و یک داروی مقلد سمپاتیک (ضداحتقان) است. درک مکانیسم و مسیرهای فارماکوکینتیک این دو جزء برای مدیریت عوارض و تداخلات در کودکان برای پزشکان ضروری است.
مکانیسم اثر این داروی ترکیبی برآیندی از عملکرد دو ماده موثره آن است:

جزء آنتی‌هیستامینی (کلرفنیرامین)

• این ماده یک آنتاگونیست رقابتی گیرنده‌های نوع یک هیستامین است. با اشغال این گیرنده‌ها در سلول‌های هدف (از جمله مجاری تنفسی و عروق خونی)، از اتصال هیستامین جلوگیری کرده و مانع از گشاد شدن عروق و افزایش نفوذپذیری مویرگ‌ها می‌شود که در نتیجه آن، ادم و آبریزش کاهش می‌یابد. علاوه بر این، کلرفنیرامین دارای اثرات آنتی‌موسکارینی مرکزی و محیطی است که به خشک شدن ترشحات مخاطی دستگاه تنفسی کمک می‌کند.

جزء ضداحتقان (پسودوافدرین)

• این ماده یک آگونیست گیرنده‌های آلفا و بتا آدرنرژیک است که به صورت مستقیم و غیرمستقیم (با آزادسازی نوراپی‌نفرین) عمل می‌کند. اثر این ماده بر گیرنده‌های آلفا در عروق خونی مخاط بینی و سینوس‌ها، منجر به انقباض عروق می‌شود. این انقباض عروقی باعث کاهش جریان خون، کاهش احتقان و تورم بافتی در مجاری تنفسی فوقانی شده و راه هوایی را باز می‌کند.

فارماکوکینتیک پدیاتریک گریپ

جذب

• پس از مصرف خوراکی، هر دو جزء دارو به سرعت و به خوبی از دستگاه گوارش جذب می‌شوند. شروع اثر ضداحتقان و آنتی‌هیستامین معمولا در کمتر از یک ساعت پس از مصرف خوراکی مشاهده می‌شود.

توزیع

• کلرفنیرامین دارای حجم توزیع بالایی است، اتصال پروتئینی متوسطی دارد و به دلیل ماهیت چربی‌دوست، به راحتی از سد خونی مغزی عبور می‌کند که این امر توجیه‌کننده اثرات سداتیو و خواب‌آور آن است. پسودوافدرین نیز توزیع بافتی گسترده‌ای دارد، از سد خونی مغزی عبور می‌کند (که می‌تواند باعث تحریک سیستم عصبی مرکزی شود) و به شیر مادر نیز ترشح می‌شود.

متابولیسم

• کلرفنیرامین دستخوش متابولیسم عبور اول کبدی قابل توجهی می‌شود و عمدتا توسط سیستم آنزیمی سیتوکروم در کبد متابولیزه و به متابولیت‌های غیرفعال تبدیل می‌گردد. در مقابل، پسودوافدرین متابولیسم کبدی ناقص و کمتری دارد و متابولیت‌های آن دارای حداقل فعالیت دارویی هستند.

دفع

• مسیر اصلی دفع برای هر دو دارو از طریق کلیه‌ها و ادرار است. نیمه عمر کلرفنیرامین در کودکان معمولا سریع‌تر از بزرگسالان و متغیر است. نکته بالینی بسیار مهم در مورد پسودوافدرین این است که میزان دفع آن به شدت وابسته به اسیدیته ادرار است؛ در صورت اسیدی بودن ادرار، دفع کلیوی دارو به شدت تسریع شده و نیمه عمر آن کاهش می‌یابد، در حالی که قلیایی شدن ادرار می‌تواند دفع آن را کند کرده و خطر سمیت را بالا ببرد.

منع مصرف پدیاتریک گریپ

موارد منع مصرف در بیماری‌ها

منع مصرف مطلق

• تجویز این دارو در بیماران با سابقه حساسیت شدید به هر یک از اجزای سازنده، بیماری‌های قلبی عروقی شدید و کنترل‌نشده مانند فشار خون بالای کنترل‌نشده و نارسایی قلبی شدید، افزایش فشار داخل جمجمه، اختلالات روان‌پریشی فعال و پورفیری حاد کاملا ممنوع است.

منع مصرف نسبی و نیازمند احتیاط شدید

• در بیماران مبتلا به بیماری‌های قلبی عروقی کنترل‌شده، گلوکوم، پرکاری تیروئید، احتباس ادراری، اعتیاد به الکل و کودکان دارای عفونت فعال دستگاه تنفسی فوقانی باید با احتیاط فراوان و ارزیابی دقیق سود و زیان تجویز شود.

موارد منع مصرف در بارداری و شیردهی

بارداری

• مصرف این داروی ترکیبی در دوران بارداری باید با احتیاط کامل صورت گیرد. مصرف آن در ماه‌های آخر و نزدیک به زمان زایمان توصیه نمی‌شود، زیرا خطر بروز سرکوب تنفسی در نوزاد را به میزان قابل‌توجهی افزایش می‌دهد.

شیردهی

• اجزای این دارو در شیر مادر ترشح می‌شوند و جزء ضداحتقان آن می‌تواند باعث بی‌قراری و عوارض جانبی در شیرخوار شود. توصیه مراجع علمی بر این است که در صورت نیاز به مصرف، از شیردهی تا ۱۲ الی ۲۴ ساعت پس از مصرف دارو خودداری گردد.

موارد منع مصرف در کودکان

کودکان زیر ۲ سال

• بر اساس هشدارهای اکید سازمان‌های بین‌المللی، مصرف داروهای سرماخوردگی و سرفه حاوی ضداحتقان‌ها و آنتی‌هیستامین‌ها در این گروه سنی منع قطعی دارد.

کودکان زیر ۴ تا ۶ سال

• به دلیل خطر بالای بروز عوارض جانبی جدی و تهدیدکننده حیات مانند تاکی‌کاردی، تشنج و سرکوب تنفسی، تجویز این دارو در این بازه سنی دارای منع مصرف نسبی است و به هیچ وجه به عنوان خط اول درمان علامتی توصیه نمی‌شود.

نوزادان زیر سه ماه

• در این گروه سنی به دلیل تکامل نیافتن کامل سیستم عصبی و تنفسی، خطر بروز آپنه و اسپاسم حنجره به شدت بالاست و مصرف دارو ممنوع است. همچنین در کودکانی که عفونت تنفسی فعال دارند، خطر بروز اسپاسم حنجره با مصرف این داروها افزایش می‌یابد.

عوارض جانبی پدیاتریک گریپ

عوارض سیستم عصبی مرکزی

• خواب‌آلودگی و کاهش سطح هوشیاری: شایع‌ترین عارضه که بین ده تا بیست و پنج درصد از بیماران را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
• تحریک‌پذیری متناقض: بروز بی‌قراری، لرزش و بی‌خوابی به جای آرام‌بخشی، به ویژه در کودکان بسیار شایع است و در حدود ده درصد موارد مشاهده می‌شود.
• سردرد و سرگیجه: با شیوع تقریبی بین پنج تا ده درصد گزارش شده است.

عوارض گوارشی

• خشکی دهان و غشاهای مخاطی: به دلیل اثرات قوی آنتی‌موسکارینی، در بیشتر از ده درصد مصرف‌کنندگان بروز می‌کند.
• تهوع، ناراحتی معده و بی‌اشتهایی: با شیوع کمتر، معمولا بین یک تا پنج درصد بیماران را درگیر می‌سازد.

عوارض قلبی و عروقی

• تپش قلب و افزایش ضربان قلب: به دلیل اثرات تحریکی پسودوافدرین، بین یک تا پنج درصد موارد دیده می‌شود.
• افزایش فشار خون: عارضه موقتی که در حدود یک تا سه درصد بیماران، به ویژه در افراد حساس بروز می‌کند.

عوارض تنفسی و ادراری

• غلیظ شدن ترشحات مجاری تنفسی: با شیوع بیشتر از ده درصد، که می‌تواند منجر به انسداد مجاری هوایی کوچک در کودکان شود.
• احتباس ادرار و سوزش ادرار: با شیوع یک تا دو درصد، عمدتا به دلیل اثرات متضاد دو داروی موجود در این ترکیب بر روی عضله مثانه و اسفنکتر ایجاد می‌گردد.

تداخلات دارویی پدیاتریک گریپ

تداخلات دارویی
بی‌کربنات سدیم موجود در این ترکیب می‌تواند جذب داروهای وابسته به اسید معده و همچنین دفع داروهای اسیدی یا بازی ضعیف را تحت تاثیر قرار دهد. مهم‌ترین تداخلات شامل موارد زیر است:

مکمل‌های آهن و کتوکونازول

• نوع تداخل: فارماکوکینتیک (کاهش جذب دستگاه گوارش)
• پیامد بالینی: بی‌کربنات سدیم باعث خنثی شدن اسید معده و افزایش پی اچ آن می‌شود. این امر انحلال و جذب داروهایی مانند آهن و کتوکونازول را که برای جذب به محیط کاملا اسیدی نیاز دارند، به شدت کاهش می‌دهد. توصیه می‌شود بین مصرف این داروها حداقل دو ساعت فاصله زمانی در نظر گرفته شود.

سالیسیلات‌ها (مانند آسپرین)

• نوع تداخل: فارماکوکینتیک (افزایش دفع کلیوی)
• پیامد بالینی: مصرف مقادیر بالای پدیاتریک گریپ می‌تواند باعث قلیایی شدن ادرار شود. این تغییر، کلیرانس کلیوی داروهای اسیدی ضعیف مانند سالیسیلات‌ها را افزایش داده و منجر به کاهش سطح خونی و اثربخشی آن‌ها می‌شود.

آمفتامین‌ها و افدرین

• نوع تداخل: فارماکوکینتیک (کاهش دفع کلیوی)
• پیامد بالینی: قلیایی شدن ادرار توسط بی‌کربنات سدیم، دفع کلیوی داروهای بازی ضعیف مانند آمفتامین‌ها را کاهش می‌دهد. این امر موجب افزایش نیمه‌عمر دارو در بدن، تجمع آن و تشدید عوارض جانبی و سمیت سیستم عصبی مرکزی می‌گردد.

کورتیکواستروئیدها

• نوع تداخل: فارماکودینامیک (تشدید اختلالات الکترولیتی)
• پیامد بالینی: مصرف همزمان ترکیبات حاوی سدیم با کورتیکواستروئیدها می‌تواند خطر احتباس سدیم و آب را در کودکان مستعد افزایش دهد که نیازمند پایش بالینی است.

تداخل با غذا
این ترکیب دارویی تداخل غذایی خطرناکی ندارد، اما مصرف همزمان آن با مقادیر زیاد شیر یا غذاهای حاوی کلسیم بالا، در صورت مصرف طولانی‌مدت و دوزهای بالا، می‌تواند خطر بروز سندرم شیر-قلیا را به همراه داشته باشد. برای اثربخشی بهتر در رفع کولیک و نفخ شیرخواران، توصیه می‌شود این دارو در فواصل بین شیردهی یا بعد از تغذیه تجویز شود تا با حجم زیاد شیر در معده تداخل فیزیکی نداشته باشد.

تداخل در آزمایشات تشخیصی
مصرف پدیاتریک گریپ می‌تواند در برخی ارزیابی‌های آزمایشگاهی تغییراتی ایجاد کند که آگاهی پزشک از آن‌ها برای جلوگیری از تفسیر اشتباه نتایج ضروری است:

• ارزیابی الکترولیت‌های خون: مصرف مداوم این دارو به دلیل وجود بی‌کربنات سدیم، می‌تواند منجر به افزایش کاذب یا واقعی سطح سدیم سرم در آزمایش خون شیرخوار شود.
• گازهای خونی و اسیدیته: مقادیر بالای این دارو ممکن است باعث افزایش پی اچ خون و ایجاد آلکالوز متابولیک خفیف شود که در تفسیر برگه گازهای خونی باید به عنوان یک عامل مداخله‌گر در نظر گرفته شود.
• آنالیز ادرار: مصرف این ترکیب پی اچ ادرار را به سمت قلیایی شدن می‌برد که ممکن است در تفسیر آزمایش ادرار یا بررسی رسوبات ادراری اختلال ایجاد کند.

هشدار ها پدیاتریک گریپ

هشدارهای بالینی جامع و کاربردی
پزشکان پیش از تجویز این دارو باید موارد زیر را به دقت ارزیابی کنند:

واکنش‌های متناقض سیستم عصبی مرکزی

• اگرچه کلرفنیرامین یک آنتی‌هیستامین خواب‌آور است، اما در کودکان احتمال بروز واکنش‌های متناقض بسیار بالاست. این واکنش‌ها شامل تحریک‌پذیری شدید، بی‌خوابی، لرزش و بی‌قراری است که به دلیل اثرات همزمان پسودوافدرین تشدید می‌شود.

خطر غلیظ شدن ترشحات تنفسی

• اثرات آنتی‌موسکارینی کلرفنیرامین باعث کاهش و غلیظ شدن ترشحات برونش می‌شود. تجویز این دارو در کودکان مبتلا به آسم یا دارای سابقه واکنش‌های راه‌ هوایی تحتانی باید با احتیاط فراوان صورت گیرد، زیرا می‌تواند منجر به انسداد مجاری تنفسی کوچک شود.

عوارض قلبی و عروقی

• پسودوافدرین به عنوان یک مقلد سمپاتیک می‌تواند باعث افزایش ضربان قلب و فشار خون شود. در کودکانی که دارای ناهنجاری‌های قلبی مادرزادی یا مشکلات عروقی هستند، مصرف این دارو نیازمند پایش دقیق است.

خطر مسمومیت تصادفی

• یکی از مهم‌ترین هشدارهای مراجع بین‌المللی، خطر مصرف همزمان این دارو با سایر داروهای بدون نسخه سرماخوردگی و سرفه است که حاوی ترکیبات مشابه هستند. پزشک باید اکیدا به والدین هشدار دهد که از مصرف همزمان چندین داروی سرماخوردگی خودداری کنند.

کودکان زیر شش سال

• همان‌طور که پیش‌تر ذکر شد، مراجع بین‌المللی تجویز این دسته از داروها را برای کودکان زیر دو سال کاملا ممنوع و برای کودکان زیر شش سال به شدت محدود کرده‌اند و تاکید دارند که این داروها دوره بیماری ویروسی را کوتاه نمی‌کنند.

مصرف بیش از حد (اوردوز) و مدیریت درمان
مصرف بیش از حد این داروی ترکیبی به دلیل وجود دو ماده موثره متفاوت، منجر به بروز سندرم‌های سمی پیچیده‌ای می‌شود که ترکیبی از سمیت آنتی‌کولینرژیک و مقلد سمپاتیک است.

علائم بالینی مصرف بیش از حد ( مسمومیت )

• علائم آنتی‌کولینرژیک (ناشی از کلرفنیرامین): گشادی مردمک چشم، خشکی و قرمزی پوست، تب، خشکی شدید دهان، کاهش صداهای روده‌ای، احتباس ادرار، توهم، هذیان و در موارد شدید کما.
• علائم مقلد سمپاتیک (ناشی از پسودوافدرین): تاکی‌کاردی شدید، افزایش فشار خون، آریتمی‌های قلبی، تعریق، لرزش، بی‌قراری حرکتی و تشنج.
• در موارد مسمومیت حاد، خطر بروز کلاپس قلبی عروقی، سرکوب تنفسی شدید و مرگ به ویژه در کودکان خردسال وجود دارد.

اقدامات درمانی و مدیریت مسمومیت

مدیریت اوردوز این دارو عمدتا حمایتی و بر اساس کنترل علائم است:

• پایداری اولیه: حفظ راه هوایی باز، برقراری تهویه مناسب و حمایت از گردش خون قدم اول درمان است. پایش مداوم نوار قلب و علائم حیاتی الزامی است.
• آلودگی‌زدایی گوارشی: در صورتی که بیمار در کمتر از یک ساعت پس از مصرف بیش از حد مراجعه کرده باشد و خطر آسپیراسیون وجود نداشته باشد، تجویز زغال فعال توصیه می‌شود. شستشوی معده به ندرت اندیکاسیون دارد.
• کنترل تشنج و بی‌قراری: در صورت بروز تشنج یا بی‌قراری شدید حرکتی، استفاده از بنزودیازپین‌های داخل وریدی انتخاب اول است. باید از مهار فیزیکی بیمار در صورت امکان خودداری شود تا خطر آسیب عضلانی و اسیدوز کاهش یابد.
• مدیریت عوارض قلبی عروقی: در صورت بروز افزایش فشار خون شدید، استفاده از داروهای گشادکننده عروق ممکن است ضروری باشد. نکته بالینی مهم این است که از تجویز مسدودکننده‌های گیرنده بتا به تنهایی باید اکیدا خودداری شود، زیرا می‌تواند منجر به تحریک بلامانع گیرنده‌های آلفا و تشدید وخیم فشار خون شود.
• کنترل دمای بدن: تب ناشی از مسمومیت آنتی‌کولینرژیک باید با روش‌های خنک‌کننده فیزیکی مدیریت شود. داروهای تب‌بر معمولا در این شرایط بی‌اثر هستند.

توصیه های دارویی پدیاتریک گریپ

توصیه‌های دارویی برای آموزش به بیمار (والدین شیرخوار)
پزشک باید نکات زیر را به صورت واضح به والدین آموزش دهد:

نحوه اندازه‌گیری دقیق

• برای خوراندن دارو حتما از قطره‌چکان استاندارد یا سرنگ مدرج استفاده شود. استفاده از قاشق‌های خانگی به دلیل تفاوت در حجم، می‌تواند منجر به مصرف کمتر یا بیشتر از حد نیاز شود.

تکان دادن دارو

• از آنجایی که این دارو حاوی عصاره‌های گیاهی است، بطری دارو باید قبل از هر بار مصرف به خوبی تکان داده شود تا مواد موثره به صورت یکنواخت توزیع شوند.

زمان و نحوه مصرف

• دارو را به آرامی و قطره قطره در گوشه دهان شیرخوار بچکانید تا از پریدن دارو به مجاری تنفسی و خفگی جلوگیری شود. بهترین زمان مصرف معمولا در هنگام بروز علائم نفخ یا پس از تغذیه است.

محدودیت دفعات مصرف

• به والدین تاکید شود که از حداکثر دوز و دفعات مجاز روزانه که توسط پزشک تعیین شده است، فراتر نروند. مصرف بیش از حد می‌تواند به سلامت کودک آسیب برساند.

شرایط نگهداری و انقضا

• پس از باز شدن درب بطری، دارو معمولا تا یک ماه قابل استفاده است (حتما برچسب کارخانه سازنده مطالعه شود) و پس از آن باید دور ریخته شود. دارو باید در دمای اتاق و دور از نور مستقیم نگهداری شود.

علائم هشداردهنده

• در صورت بروز هرگونه بثورات پوستی، تورم، بدتر شدن بی‌قراری کودک یا استفراغ مکرر، مصرف دارو باید فورا قطع شده و به پزشک مراجعه شود.

توصیه‌های دارویی بالینی مخصوص پزشک
نکات کاربردی زیر باید در زمان تجویز این دارو مد نظر همکاران پزشک قرار گیرد:

رد علل ارگانیک قبل از تجویز

• پیش از تشخیص کولیک نوزادی و تجویز داروهای ضد نفخ، حتما باید سایر علل جدی گریه و بی‌قراری شیرخوار مانند عفونت‌ها، ریفلاکس گوارشی، حساسیت به پروتئین شیر گاو، و فتق‌ها بررسی و رد شوند.

احتیاط در مورد بی‌کربنات سدیم

• حضور بی‌کربنات سدیم در این فرمولاسیون نیازمند احتیاط است. مصرف مقادیر زیاد یا طولانی‌مدت این دارو در نوزادان، خطر بروز آلکالوز متابولیک و افزایش سطح سدیم خون را به همراه دارد. در شیرخواران مبتلا به اختلالات کلیوی یا قلبی، تجویز این دارو باید با احتیاط شدید و پایش دقیق الکترولیت‌ها انجام شود.

ارزیابی ارزش درمانی

• بر اساس منابع معتبر بین‌المللی، شواهد بالینی قطعی برای اثربخشی بالای این ترکیبات در درمان کولیک محدود است. در بسیاری از موارد، بهبود علائم ممکن است ناشی از تکامل طبیعی دستگاه گوارش شیرخوار یا اثر آرام‌بخش دارو روی والدین باشد.

توجه به فرمولاسیون کارخانه‌های مختلف

• پیش از تجویز، ترکیب دقیق برند مورد نظر را بررسی کنید. اطمینان حاصل کنید که محصول فاقد الکل و ترجیحا فاقد قند (ساکارز) باشد، زیرا قند می‌تواند در صورت مصرف طولانی‌مدت و رویش دندان‌ها، باعث پوسیدگی زودرس دندان‌های شیری شود.

پرهیز از تجویز روتین و پیشگیرانه

• این دارو نباید به عنوان یک اقدام پیشگیرانه روتین و روزانه برای نوزادان سالم تجویز شود، بلکه مصرف آن باید محدود به دوره‌های تشدید علائم نفخ و کولیک باشد.