اطلاعات تخصصی
موارد مصرف
داروی پروکالوپراید یک عامل پروکینتیک گوارشی و اگونیست بسیار انتخابی گیرنده های سروتونین نوع چهار است. این دارو با تحریک حرکات دودی روده باعث افزایش سرعت عبور مواد از دستگاه گوارش می شود. بر اساس دستورالعمل های معتبر بین المللی و منابع مرجع پزشکی این دارو جایگاه ویژه ای در مدیریت اختلالات حرکتی گوارشی دارد. در ادامه کاربردهای تایید شده و خارج برچسب این دارو با دیدگاه بالینی برای پزشکان ارائه شده است.
موارد مصرف تایید شده
یبوست مزمن ایدیوپاتیک در بزرگسالان
- تنها مورد مصرف تایید شده اصلی این دارو در سطح بین المللی درمان یبوست مزمن ایدیوپاتیک در بیماران بزرگسالی است که به ملین های رایج پاسخ مناسبی نداده اند.
نکات کاربردی و بالینی برای پزشک: - دوز استاندارد در بزرگسالان دو میلی گرم یک بار در روز است. تجویز دوزهای بالاتر اثربخشی بیشتری به همراه ندارد و تنها احتمال بروز عوارض جانبی را افزایش می دهد.
- در بیماران بالای شصت و پنج سال درمان باید با دوز یک میلی گرم در روز اغاز شود و در صورت نیاز و تحمل بیمار به دو میلی گرم افزایش یابد.
- پزشک باید اثربخشی دارو را پس از چهار هفته ارزیابی کند. اگر پس از این مدت هیچ بهبودی در حرکات روده مشاهده نشد ادامه درمان توصیه نمی شود و باید در تشخیص یا رویکرد درمانی تجدید نظر گردد.
- در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی دوز دارو باید به یک میلی گرم در روز کاهش یابد.
- برخلاف پروکینتیک های قدیمی تر این دارو به دلیل انتخاب پذیری بالا تمایل چندانی به گیرنده های قلبی ندارد و خطر طولانی شدن فاصله کیو تی در نوار قلب با دوزهای درمانی استاندارد مشاهده نشده است اما احتیاط در بیماران با سابقه اریتمی منطقی است.
موارد مصرف خارج برچسبگاستروپارزی یا فلج معده
- اگرچه این دارو در درجه اول بر روده بزرگ اثر می گذارد اما مطالعات بالینی نشان داده اند که اثرات پروکینتیک ان می تواند تخلیه معده را نیز تسریع کند.
نکات کاربردی و بالینی برای پزشک: - در بیماران مبتلا به گاستروپارزی دیابتی یا ایدیوپاتیک که به داروهای خط اول پاسخ نداده اند یا دچار عوارض جانبی شده اند این دارو می تواند به عنوان یک گزینه جایگزین برای کاهش علائمی مانند تهوع زودسیری و نفخ تجویز شود.
یبوست ناشی از مصرف اپیوئیدها
- بیمارانی که به دلیل دردهای مزمن یا بدخیمی ها تحت درمان با مسکن های مخدر هستند به شدت مستعد یبوست مقاوم می باشند.
نکات کاربردی و بالینی برای پزشک: - در مواردی که ملین های اسموتیک یا محرک موثر واقع نمی شوند پزشکان از این دارو برای تحریک مستقیم گیرنده های روده ای و غلبه بر اثرات مهاری اپیوئیدها استفاده می کنند. شروع اثر دارو معمولا سریع است و می تواند کیفیت زندگی این بیماران را به شکل قابل توجهی بهبود بخشد.
انسداد کاذب مزمن روده
- این یک اختلال حرکتی نادر و پیچیده است که با علائم انسداد روده بدون وجود مانع فیزیکی مشخص می شود.
نکات کاربردی و بالینی برای پزشک: - استفاده از این دارو در این بیماران به منظور تحریک امواج دودی روده و کاهش دوره های حاد اتساع شکمی صورت می گیرد. تجویز این دارو در این شرایط نیازمند پایش دقیق توسط فوق تخصص گوارش است تا از بدتر شدن علائم یا بروز عوارض ناخواسته جلوگیری شود.
یبوست مزمن مقاوم در کودکان
- در حالی که ایمنی و اثربخشی این دارو در کودکان به طور کامل در مراجع اصلی تایید نشده است در برخی مراکز تخصصی اطفال از ان استفاده می شود.
نکات کاربردی و بالینی برای پزشک: - در کودکان مبتلا به یبوست شدید که به هیچ یک از درمان های رفتاری و دارویی رایج پاسخ نمی دهند این دارو به عنوان اخرین خط درمان دارویی پیش از مداخلات تهاجمی تر و با تنظیم دوز دقیق بر اساس وزن کودک تجویز می گردد. پایش دقیق عوارض گوارشی و سردرد در این گروه سنی الزامی است.
مصرف در بارداری ثبت نشده است.