Glucosamine
گلوکزآمین نکستایل محصول شرکت نکسوس
مکمل خوراکی گلوکزآمین (شامل قرص، کپسول و ساشه) نوعی قند آمینه (ترکیبی طبیعی از قند و پروتئین که در ساخت بافتهای بدن نقش دارد) است که بهطور طبیعی در بدن یافت میشود و در تشکیل برخی اجزای غضروف و مایع درون مفصل مشارکت دارد. محصولات خوراکی این ماده عمدتاً با هدف کمک به تسکین علائم آرتروز (ساییدگی و فرسایش مفصل) در ناحیه زانو مورد بررسی قرار گرفتهاند.
فرآوردههای گلوکزآمین ممکن است بهصورت تکمادهای یا در ترکیب با مواد زیر عرضه شوند:
گلوکزآمین سولفات و گلوکزآمین هیدروکلراید دو نوع متداول این ماده در مکملها هستند. نوع سولفات، بهخصوص در محصولات دارویی استاندارد، بیشتر در تحقیقات علمی مرتبط با آرتروز مطالعه شده است؛ بااینحال، یافتههای تمام پژوهشها درباره میزان کاهش درد و بهبود حرکت مفصل یکسان نبوده است.
ازآنجاکه کیفیت تولید، میزان ماده مؤثره و ترکیبات جانبی در محصولات مختلف با هم تفاوت دارند، نمیتوان نتایج مربوط به یک فرآورده خاص را به تمامی مکملهای گلوکزآمین تعمیم داد.
در بسیاری از مکملهای مفصلی، ترکیبات کمکی زیر در کنار گلوکزآمین به کار میروند:
حضور این ترکیبات در یک مکمل به معنای تأثیرگذاری قطعی و بیشتر برای تمام مصرفکنندگان نیست. همچنین عوارض جانبی، تداخلات دارویی و نکات احتیاطی فرآوردههای ترکیبی ممکن است با گلوکزآمین خالص و تکمادهای متفاوت باشد.
گلوکزآمین بیش از هر چیز برای کمک به کاهش درد و رفع محدودیت حرکتی ناشی از آرتروز زانو مطالعه شده است. نتایج علمی درباره میزان تأثیر آن یکدست نیست؛ برخی مصرفکنندگان کاهش تدریجی علائم را تجربه میکنند، اما در شماری از پژوهشها سودمندی بالینی قابلتوجهی دیده نشده است.
مصرف این مکمل هرگز جایگزین تشخیص علت اصلی درد، ورزش مناسب، حفظ وزن متعادل، فیزیوتراپی یا درمانهای تجویزشده توسط پزشک نمیشود.
عمده مطالعات علمی بر روی آرتروز خفیف تا متوسط زانو تمرکز داشتهاند. این فرآورده یک مسکن فوری به شمار نمیرود و در صورت اثربخشی در یک فرد، نتایج آن بهمرورزمان نمایان میشود.
کاربرد این ماده برای آرتروز مفاصل دست و لگن، دردهای مفصل گیجگاهیفکی (مفصل اتصالدهنده فک به جمجمه در جلوی گوش) و دردهای مفصلی پس از ورزش نیز بررسی شده، اما شواهد علمی در این موارد محدودتر و کماطمینانتر است.
هرچند گلوکزآمین در بدن در ساخت اجزای غضروف مشارکت دارد، اما این نقش طبیعی ثابت نمیکند که خوردن مکمل آن بتواند غضروفهای ازدسترفته و تخریبشده را دوباره بسازد.
یافتههای علمی درباره کند کردن روند تغییرات ساختاری مفصل یکسان نیست و شواهد کافی برای تضمین بازسازی چشمگیر غضروف یا توقف کامل بیماری آرتروز وجود ندارد.
بعضی از ورزشکاران جهت کاهش خشکی یا ناراحتی مفاصل سراغ این مکمل میروند، ولی تأثیر قطعی آن در جلوگیری از صدمات ورزشی یا درمان آسیبهای حاد و ناگهانی مفصل به اثبات نرسیده است.
در صورت بروز علائم زیر، باید علت اصلی مشکل توسط پزشک بررسی شود:
پس از مصرف خوراکی، گلوکزآمین جذب بدن شده و مقداری از آن به بافتها و مایع مفصلی راه مییابد. میزان جذب و نحوه عملکرد آن در بدن بسته به نوع محصول متفاوت است و سازوکار دقیق اثر آن در انسان هنوز بهطور کامل مشخص نشده است.
گلوکزآمین بهعنوان ماده اولیه برای تولید ترکیباتی نظیر گلیکوزآمینوگلیکانها و پروتئوگلیکانها (مولکولهای کلیدی که به نگهداری آب، انعطافپذیری و حفظ استحکام بافت غضروف کمک میکنند) عمل میکند که برای کارکرد طبیعی مفصل ضروری هستند.
در محیط آزمایشگاه، این ماده بر عملکرد سلولهای غضروفساز تأثیر نشان داده است، اما هنوز روشن نیست که این اثر آزمایشگاهی تا چه حد باعث ترمیم غضروف در بدن فرد مصرفکننده میشود.
بررسیهای آزمایشگاهی و حیوانی نشان میدهند که گلوکزآمین شاید بتواند برخی مسیرهای ایجاد التهاب و فرسایش غضروف را مهار کند، ولی میزان اهمیت این اثر در درمان بیماران هنوز قطعی نیست.
این مکمل از لحاظ سرعت اثر و قدرت تسکیندهندگی، قابل مقایسه با داروهای مسکن یا ضدالتهاب نیست. از طرفی، ماده جذبشده در مسیرهای گوناگونی از بدن مصرف و تجزیه میشود و نمیتوان یک الگوی واحد از جذب و دفع را برای تمام فرآوردهها در نظر گرفت.
فرآوردههای خوراکی گلوکزآمین در قالب قرص، کپسول و پودرهای ساشه تولید میشوند. دوزهای ۵۰۰ و ۷۵۰ میلیگرمی بسیار متداول هستند، اما عدد درجشده روی بستهبندی همیشه معنای یکسانی ندارد و ممکن است بیانگر وزن نمک گلوکزآمین، وزن گلوکزآمین خالص و یا مجموع چند ترکیب موجود در محصول باشد.
جابهجایی و خوردن قرص و کپسول راحت است، درحالیکه پودر ساشه باید طبق دستور روی بسته در مقدار معینی آب حل شود که گزینه مناسبی برای افراد دارای مشکل بلع به شمار میرود.
شکل ظاهری مکمل بهتنهایی تعیینکننده میزان اثرگذاری آن نیست و هنگام خرید یا مصرف باید موارد زیر روی برچسب کنترل شوند:
در اغلب پژوهشهای مرتبط با آرتروز، مقدار ۱۵۰۰ میلیگرم گلوکزآمین سولفات در روز مورد ارزیابی قرار گرفته است که بسته به نوع محصول، بهصورت یکجا یا در چند نوبت در طول روز خورده میشود.
تعیین دوز مصرفی نیازمند توجه به نوع نمک دارو، میزان ماده مؤثره هر واحد، بیماریهای زمینهای و داروهای همزمان فرد است و باید طبق بروشور محصول و نظر پزشک یا داروساز انجام شود؛ چراکه مصرف دوز بالاتر لزوماً اثر بهتری به همراه ندارد.
نحوه مصرف کاملاً به نوع محصول و دوز ماده مؤثره آن وابسته است و تداوم و نظم در مصرف برای سنجش اثربخشی دارو اهمیت دارد.
قرص و کپسول باید طبق راهنمای محصول همراه با آب بلعیده شوند و پودر ساشه نیز دقیقاً مطابق دستور روی بسته آماده گردد. همچنین در مکملهای ترکیبی، توجه به هشدارهای مربوط به تمام اجزای سازنده ضروری است.
برخی از محصولات گلوکزآمین سولفات را میتوان با شکم خالی یا پر مصرف کرد، اما خوردن آن همراه با وعده غذایی یا بلافاصله پس از غذا میتواند احتمال بروز دلپیچه و ناراحتی معده را کاهش دهد.
چنانچه پزشک، داروساز یا برگه راهنمای محصول شیوه خاصی را مشخص کردهاند، باید طبق همان دستور عمل کرد؛ زیرا تأثیر غذا بر جذب دارو در تمام برندها یکسان نیست.
از این فرآورده نباید انتظار تسکین فوری درد را داشت؛ در صورت سازگاری و اثربخشی در بدن، بهبود علائم معمولاً پس از چند هفته و گاه بین چهار تا دوازده هفته آشکار میگردد.
چنانچه بعد از دو الی سه ماه استفاده مرتب هیچگونه بهبودی حاصل نشد، لازم است ادامه مصرف با پزشک مشورت شود. همچنین بدتر شدن درد یا بروز نشانههای جدید نیازمند معاینه پزشکی مجزا است.
این مکمل برای اغلب افراد قابلتحمل و کمعارضه است، اما کاملاً بیخطر نیست و نوع محصول، دوز مصرفی و مواد همراه میتوانند در بروز عوارض نقش داشته باشند.
عوارض جانبی گزارششده برای این فرآورده شامل موارد زیر است:
خوردن مکمل همراه با غذا به کاهش مشکلات گوارشی کمک میکند، اما در صورت مشاهده علائم شدید یا مداوم، استفراغهای مکرر، شکمدرد شدید، استفراغ خونی یا سیاهرنگ شدن مدفوع باید فوراً به پزشک مراجعه کرد.
بروز علائم زیر میتواند نشانه واکنش حساسیتی خطرناک باشد و نیازمند مراجعه فوری به اورژانس است:
اینکه گلوکزآمین یک قند آمینه است به معنای بالا بردن حتمی قند خون در تمام افراد نیست، اما در برخی مصرفکنندگان افزایش قند خون یا سختتر شدن کنترل آن گزارش شده است.
بیماران مبتلا به دیابت، بهخصوص در ابتدای شروع مصرف یا زمان عوض کردن برند مکمل، باید قند خون خود را طبق دستور پزشک اندازهگیری کنند و هرگز نباید خودسرانه دوز متفورمین، انسولین یا سایر داروهای دیابت خود را تغییر دهند.
پیش از شروع مصرف، پزشک یا داروساز را در جریان تمامی داروهای با نسخه، بدون نسخه و مکملهای مصرفی خود بگذارید؛ بهویژه در محصولات ترکیبی که هر ماده میتواند تداخل جداگانهای ایجاد کند.
استفاده همزمان از گلوکزآمین (بهخصوص انواع دارای کندروئیتین) با داروی رقیقکننده خون وارفارین، میتواند اثر وارفارین را تشدید کرده و شاخص انعقادی خون (نسبت نرمالشده بینالمللی؛ عددی آزمایشگاهی که سرعت لخته شدن خون و شدت اثر وارفارین را نشان میدهد) را بالا ببرد که این امر خطر کبودی و خونریزی را افزایش میدهد.
مصرفکنندگان وارفارین باید قبل از شروع، قطع یا تغییر مکمل گلوکزآمین با پزشک مشورت کنند تا در صورت لزوم، آزمایش خون در فواصل کوتاهتری انجام شود. همچنین در صورت بروز خونریزیهای طولانی، کبودیهای بیدلیل، وجود خون در ادرار، استفراغ خونی یا مدفوع قیریرنگ، مراجعه فوری به اورژانس الزامی است.
هرچند تداخل مستقیم و خطرناکی میان گلوکزآمین و مسکنهایی نظیر ایبوپروفن یا ناپروکسن اثبات نشده است، اما خود این مسکنها میتوانند ریسک زخم و خونریزی معده، بالا رفتن فشار خون و آسیب به کلیهها را افزایش دهند.
این خطرات در افراد سالمند، بیماران قلبی، کلیوی یا گوارشی و کسانی که همزمان وارفارین میخورند جدیتر است؛ همچنین شروع مصرف گلوکزآمین نباید باعث تغییر خودسرانه دوز مسکنهای تجویزشده توسط پزشک شود.
در صورت سابقه حساسیت به گلوکزآمین یا هر یک از ترکیبات موجود در محصول، مصرف آن ممنوع است. ازآنجاکه برخی برندها از پوسته جانوران دریایی استخراج میشوند یا حاوی ترکیباتی مثل سویا هستند، بررسی دقیق جدول ترکیبات روی جعبه ضروری است.
همچنین در بیماران مبتلا به آسم، گزارشهایی از بدتر شدن علائم تنفسی پس از مصرف این مکمل وجود دارد و در صورت بروز خسخس سینه، تنگی نفس یا نیاز بیشتر به اسپریهای آسم، باید به پزشک اطلاع داده شود.
بخش بزرگی از مکملهای گلوکزآمین از پوسته سختپوستان دریایی مانند میگو و خرچنگ به دست میآیند. هرچند عامل اصلی حساسیت به غذاهای دریایی پروتئینهای گوشت آنهاست و نه خود گلوکزآمین، اما احتمال وجود مقادیر جزئی از این پروتئینها در مکمل را نمیتوان نادیده گرفت.
افراد دارای حساسیت به آبزیان باید منشأ تولید مکمل و هشدارهای روی بسته را بهدقت بخوانند و درباره امکان استفاده از انواع غیردریایی یا گیاهی با پزشک یا داروساز مشورت کنند؛ زیرا در بسیاری از محصولات دریایی، این حساسیت جزو موارد منع مصرف قطعی عنوان شده است.
ابتلا به دیابت مانع قطعی برای مصرف این مکمل نیست، ولی کنترل منظم قند خون را میطلبد. در افراد دچار گلوکوم (سیاهآب؛ بیماری چشمی ناشی از بالا رفتن فشار داخل چشم و آسیب به عصب بینایی) نیز به دلیل محدود بودن اطلاعات علمی درباره تأثیر گلوکزآمین بر فشار چشم، مشورت با چشمپزشک پیش از مصرف توصیه میشود.
در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه یا کبد، اطلاعات کافی برای تعیین دوز ایمن در تمام محصولات وجود ندارد و همچنین باید به مواد جانبی مکمل مانند لاکتوز، سویا، آسپارتام یا مقدار سدیم (نمک) توجه ویژه داشت.
نشانههای زیر را نباید به حساب آرتروز معمولی گذاشت و در صورت مشاهده آنها باید به پزشک مراجعه کرد:
مطالعات انسانی پیرامون ایمنی مصرف گلوکزآمین در دوران بارداری و شیردهی بسیار محدود است و در محصولات ترکیبی نیز هر ماده میتواند خطرات خاص خود را داشته باشد؛ ازاینرو هنگام مشورت با پزشک باید نام دقیق و جدول ترکیبات محصول را به همراه داشت.
شواهد علمی کافی برای تأیید بیخطر بودن گلوکزآمین در دوران بارداری در دست نیست و استفاده از آن بدون تجویز پزشک توصیه نمیگردد. هرچند نبود شواهد به معنای اثبات قطعی آسیب به جنین نیست، اما تصمیمگیری ایمن را دشوار میسازد.
خانمهای باردار، کسانی که قصد بارداری دارند یا افرادی که حین مصرف مکمل متوجه بارداری خود میشوند، باید برای ادامه یا قطع مصرف مستقیماً با پزشک خود مشورت کنند.
تحقیق مستقیمی که بیخطر بودن گلوکزآمین سولفات را در دوره شیردهی اثبات کند انجام نشده است؛ اگرچه جذب محدود آن احتمال رسیدن مقدار زیاد دارو به نوزاد را کم میکند، اما اطلاعات دقیقی از میزان ورود آن به شیر مادر و اثرش بر شیرخوار وجود ندارد.
تصمیمگیری برای مصرف در این دوران باید با در نظر گرفتن سن و وضعیت سلامت نوزاد و بررسی تمام اجزای مکمل توسط پزشک یا داروساز صورت گیرد.
بیخطر بودن و تأثیرگذاری این فرآورده در کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال به اندازه بزرگسالان مطالعه نشده است؛ بنابراین باید از مصرف خودسرانه آن پرهیز کرد و دوز بزرگسالان را به کودکان نداد.
درد یا ورم مفصل در سنین کودکی ممکن است ناشی از بیماریهای متفاوتی باشد و نیاز به معاینه پزشک دارد. همچنین در صورت بلعیده شدن اشتباهی مکمل توسط کودک، باید نام دقیق محصول، ترکیبات و تعداد مصرفشده را به مرکز درمانی اطلاع داد.
در افراد سالمند نیز این مکمل عمدتاً برای کاهش علائم آرتروز به کار میرود و بالا بودن سن بهتنهایی نیازمند تغییر دوز نیست، اما وجود بیماریهای همزمان و مصرف داروهای متعدد باید بهدقت بررسی شود.
در سالمندان، بررسی موارد زیر پیش از شروع مکمل اهمیت دوچندانی دارد:
برای سالمندان دچار کمکاری کلیه یا کبد دوز استانداردی مشخص نشده است و بروز هرگونه درد جدید یا شبانه، لاغری ناخواسته، ورم مفصل و محدودیت حرکتی ناگهانی باید توسط پزشک معاینه شود.
در صورت فراموشی یک نوبت، اولویت با دستور مندرج در بروشور همان محصول و توصیه پزشک یا داروساز است؛ زیرا نحوه جبران به تعداد دفعات مصرف در روز و ترکیبات مکمل بستگی دارد.
اگر نوبتی را فراموش کردید و زمان زیادی تا نوبت بعدی باقی مانده است، بهمحض یادآوری آن را میل کنید؛ اما اگر به زمان نوبت بعدی نزدیک هستید، نوبت فراموششده را رها کرده و طبق برنامه قبلی پیش بروید.
هرگز برای جبران نوبت جاافتاده دوز دارو را دو برابر نکنید؛ ضمن اینکه به دلیل اثرگذاری تدریجی گلوکزآمین، فراموش کردن یک نوبت معمولاً باعث بازگشت ناگهانی درد نمیشود.
چنانچه پس از دو تا سه ماه مصرف مرتب، تغییر مثبتی در کاهش درد یا حرکت مفصل احساس نشد، باید درباره لزوم ادامه مصرف با پزشک مشورت کرد. همچنین اگر با قطع مکمل علائم مفصلی برگردد، این موضوع نشانه اعتیاد یا وابستگی به گلوکزآمین نیست.
افرادی که وارفارین مصرف میکنند باید پیش از قطع کردن یا عوض کردن مکمل گلوکزآمین با پزشک هماهنگ کنند تا در صورت نیاز آزمایش انعقاد خون انجام شود؛ همچنین در صورت بروز علائم حساسیت شدید، قطع فوری و مراجعه به اورژانس ضروری است.
خوردن بیشازحد این مکمل میتواند علائم زیر را به دنبال داشته باشد:
در صورت مصرف مقادیر بسیار زیاد، خورده شدن دارو توسط کودک، یا بروز نشانههایی مثل گیجی شدید، استفراغ بندنیامدنی، افت هوشیاری و تنگی نفس، باید فوراً به اورژانس مراجعه کرد و نام، ترکیبات و مقدار مصرفشده را گزارش داد. همچنین نباید بدون دستور پزشک فرد را وادار به استفراغ کرد.
برای نگهداری صحیح مکمل، رعایت موارد زیر ضروری است:
از مصرف مکملهای تاریخگذشته یا فرآوردههایی که رنگ، بو، ظاهر یا بستهبندی آنها آسیب دیده و تغییر کرده است خودداری کنید.
تجربه بیماران از مصرف این مکمل بسیار متفاوت است و دیدگاههای شخصی افراد نمیتواند ملاک اثبات علمی یا جایگزین معاینه پزشک شود؛ چراکه شدت ساییدگی مفصل، وزن بدن، میزان تحرک، درمانهای جانبی و نوع مکمل بر نتیجه نهایی اثر میگذارند.
تعدادی از مصرفکنندگان پس از گذشت شش تا هشت هفته، کاهش درد زانو و راحتتر شدن کارهای روزمره را گزارش میدهند، اما در مقابل، گروهی دیگر حتی بعد از دو الی سه ماه مصرف تغییری حس نمیکنند.
بهتر شدن حال یک فرد به تنهایی ثابت نمیکند که گلوکزآمین عامل اصلی بهبودی بوده است؛ زیرا نوسان طبیعی درد، استراحت، کاهش وزن، ورزشدرمانی و فیزیوتراپی نیز در این روند دخیل هستند.
بعضی از افراد کاهش خشکی صبحگاهی مفصل و روانتر شدن شروع حرکت را تجربه میکنند، اما این بهبود علائم را نباید به معنای ساخته شدن مجدد غضروف تلقی کرد.
یادداشت کردن شدت درد، مدت زمان خشکی مفصل در صبح و میزان توانایی در انجام فعالیتها به پزشک کمک میکند تا اثرگذاری درمان را دقیقتر بسنجد.
درحالیکه بسیاری از افراد با خوردن این مکمل دچار هیچ مشکل گوارشی نمیشوند، عدهای دیگر علائمی چون تهوع، نفخ، ترش کردن، اسهال یا یبوست را تجربه میکنند که مصرف دارو همراه با غذا میتواند به بهبود آن کمک کند.
این مشکلات گوارشی ممکن است ناشی از خود گلوکزآمین و یا مربوط به سایر ترکیبات محصول مانند کندروئیتین، اماسام، عصارههای گیاهی و شیرینکنندهها باشد.
چاقی و اضافه وزن جزو عوارض شناختهشده و متداول گلوکزآمین به شمار نمیروند. در صورت مشاهده افزایش وزن محسوس، ورم دستوپا یا تنگی نفس، باید الگوی تغذیه، میزان تحرک، بیماریهای زمینهای، داروهای مصرفی و ترکیبات جانبی مکمل توسط پزشک بررسی شوند.
این مکمل اثر ضددرد فوری ندارد و در صورت اثربخشی، کاهش علائم معمولاً بعد از چند هفته (در بازه چهار تا دوازده هفته) ظاهر میشود. اگر پس از دو تا سه ماه مصرف منظم تغییری ایجاد نشد، باید با پزشک مشورت کرد.
آسیب دیدن کلیه از عوارض شایع این ماده نیست، ولی اطلاعات علمی درباره ایمنی مصرف درازمدت آن در بیماران کلیوی محدود است؛ بنابراین مبتلایان به بیماریهای کلیه و کسانی که داروهای مؤثر بر کلیه مصرف میکنند باید پیش از شروع با پزشک مشورت نمایند.
داشتن بیماری دیابت منع مصرف قطعی برای این مکمل محسوب نمیشود، اما کنترل منظم قند خون طبق دستور پزشک ضروری است. همچنین دوز مصرفی و تعداد کپسولها باید بر اساس مشخصات دقیق فرآورده، ترکیبات همراه و داروهای بیمار توسط پزشک مشخص شود.
خیر؛ گلوکزآمین درمان قطعی آرتروز نیست، غضروف تخریبشده را بازسازی نمیکند و نتایج تحقیقات درباره اثر آن بر کاهش درد و بهبود حرکت نیز یکسان نبوده است. مدیریت اصولی آرتروز نیازمند کنترل وزن، ورزش مناسب، فیزیوتراپی و سایر درمانهای تجویزشده توسط پزشک است.
گلوکزامین یک قند آمینه است که به طور طبیعی در بدن انسان وجود دارد و جزء اصلی سازنده غضروف سالم به شمار میرود. ترکیبات گلوکزامین که به صورت مکملهای غذایی عرضه میشوند، اغلب به شکل گلوکزامین سولفات یا گلوکزامین هیدروکلراید هستند. گلوکزآمین می تواند بصورت ترکیب با گیاهان دارویی و یا مکمل های دیگر فرموله شود. مهمترین ترکیباتی که به گلوکزآمین اضافه می شوند شامل: کورکومین (زردچوبه)، زنجبیل، کندرتین سولفات، متیل سولفونیل متان، پنجه شیطان، ویتامین سی، هیالورونیک اسید، منیزیم سلیکات، رزهیپ، انواع مواد معدنی و ویتامین ها نیز ممکن است به فرمولاسیون اضافه شود.
گلوکزامین از طریق چند مسیر اصلی بر مفصل تأثیر میگذارد:
گلوکزامین به طور کلی ایمن در نظر گرفته میشود و عوارض جانبی آن معمولاً خفیف و گوارشی هستند:
برای دسترسی به اطلاعات تخصصی و جامع در زمینه مقدارمصرف، فارماکولوژی،تداخلات دارویی و راهنماییهای کلینیکی،از وبسایت Medscape استفاده کنید.
Drugs.comبرای بررسی دقیق دوزها،عوارض جانبی،هشدارها و جزئیات کاربرد داروها،میتوانید به وبسایت Drugs.com مراجعه کنید.
| کد ژنریک | نام شکل دارویی | پرخطر | دما | حیاتی | برچسب هشدار بالا |
|---|---|---|---|---|---|
| 01929 |
کپسول گلوکزامین ۵۰۰ میلیگرم |
||||
| 04897 |
قرص گلوکزامین ۵۰۰ میلیگرم |
||||
| 02487 |
کپسول گلوکزامین ۷۵۰ میلیگرم |
||||
| 05036 |
ساشه گلوکزامین ۷۵۰ میلیگرم |
||||
| 04898 |
قرص گلوکزامین ۷۵۰ میلیگرم |
سلام .ببخشید من زانوم درد میکنه و علاوه بر این پشتم درد میکنه بنظرتون فقط قرص گلوکزامین استفاده کنم کافیه یا قرص دیگری پیشنهاد میدین ممنونم
من دیابت نوع دو دارم ایا میتوانم از این کپسول استفاده کنم در ضمن فقط متفورمین ۱۰۰۰ روزی دوتا میخورم درهفته چند تا کپسول گلوکوزامین میتوانم استفاده کنم