آلفا لیپوئیک اسید چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف آلفا لیپوئیک اسید

موارد مصرف تایید شده آلفا لیپوئیک اسید
این ترکیب در بسیاری از کشورها از جمله ایالات متحده به عنوان مکمل غذایی طبقه بندی می شود اما در مراجع معتبر اروپایی به طور رسمی برای درمان علامتی پلی نوروپاتی حسی دیابتی تایید شده است.

توضیحات کاربردی و بالینی برای پزشکان

• اساس عملکرد این ماده در نوروپاتی دیابتی خنثی سازی رادیکال های آزاد و کاهش استرس اکسیداتیو در بافت عصبی است که منجر به بهبود جریان خون اندونورال و افزایش سرعت هدایت عصبی می شود. برای بیماران مبتلا به علائم شدید مانند درد سوزش گزگز و بی حسی دوز استاندارد تایید شده 600 میلی گرم در روز است. در موارد حاد بالینی شروع درمان با فرم تزریق وریدی به مدت دو تا چهار هفته نتایج بسیار بهتری در کنترل سریع علائم دارد و پس از آن درمان با فرم خوراکی نگهدارنده ادامه می یابد. نکته بسیار مهم در تجویز فرم خوراکی این است که فراهمی زیستی دارو در صورت مصرف با غذا به شدت کاهش می یابد بنابراین پزشک باید اکیدا توصیه کند که دارو حداقل سی دقیقه قبل از غذا یا با معده کاملا خالی مصرف شود.

موارد مصرف خارج برچسب آلفا لیپوئیک اسید
با توجه به خواص آنتی اکسیدانی بسیار قوی و توانایی احیای سایر آنتی اکسیدان های داخل سلولی مانند ویتامین سی و گلوتاتیون این دارو در طیف وسیعی از بیماری ها توسط پزشکان تجویز می شود.

ندرم دهان سوزان

• یکی از کاربردهای بسیار شایع خارج برچسب استفاده از این دارو برای کاهش درد و سوزش مزمن حفره دهان در بیمارانی است که هیچ علت ساختاری یا آزمایشگاهی برای بیماری آن ها یافت نشده است. دوز معمول در این بیماران 600 تا 800 میلی گرم در روز است.

نوروپاتی های محیطی غیر دیابتی

• در مدیریت دردهای عصبی ناشی از شیمی درمانی فشردگی ریشه عصب در دیسک گردن یا کمر و همچنین نوروپاتی های ایدیوپاتیک به عنوان یک درمان کمکی ایمن برای تسریع ترمیم غلاف میلین و کاهش درد نوروپاتیک کاربرد دارد.

کاهش وزن و سندرم متابولیک

• داده های بالینی نشان می دهد که مصرف این ترکیب می تواند باعث کاهش وزن خفیف تا متوسط در بیماران چاق شود. مکانیسم احتمالی آن سرکوب فعالیت پروتئین کیناز در هیپوتالاموس است که منجر به کاهش اشتها و افزایش مصرف انرژی می شود.

بیماری های پیشرونده سیستم عصبی

• در بیماری هایی مانند آلزایمر و ام اس به دلیل توانایی عبور از سد خونی مغزی و مهار آسیب های اکسیداتیو در بافت مغز به عنوان یک عامل محافظت کننده عصبی در رژیم های درمانی چند دارویی گنجانده می شود.

مسمومیت های کبدی

• در مسمومیت های شدید با قارچ های سمی مانند آمانیت فالوئیدس به عنوان یک درمان حمایت کننده برای جلوگیری از نکروز حاد سلول های کبدی تجویز می گردد.

اختلالات پوستی

• در درمان بیماری پیسی برای جلوگیری از تخریب ملانوسیت ها و همچنین در محصولات ضد پیری برای مقابله با آسیب های ناشی از اشعه ماورا بنفش خورشید استفاده می شود.

مکانیسم اثر آلفا لیپوئیک اسید

این ترکیب یک اسید چرب حاوی گوگرد است که به طور طبیعی در میتوکندری سلول ها سنتز می شود و نقش بسیار حیاتی به عنوان کوفاکتور برای آنزیم های کمپلکس پیرووات دهیدروژناز و آلفا کتوگلوتارات دهیدروژناز ایفا می کند. این مسیرها برای تولید انرژی سلولی و چرخه اسید سیتریک ضروری هستند.
از دیدگاه بالینی مکانیسم های اثر این دارو را می توان در چند محور اصلی بررسی کرد:

اثرات آنتی اکسیدانی قدرتمند

• بر خلاف بسیاری از آنتی اکسیدان ها که فقط در محیط های محلول در آب یا محلول در چربی فعال هستند این ترکیب و فرم احیا شده آن دی هیدرولیپوئیک اسید در هر دو محیط آب و چربی فعال می باشند. این ویژگی به دارو اجازه می دهد تا رادیکال های آزاد اکسیژن و نیتروژن را در تمام غشاهای سلولی و سیتوزول خنثی کند.

احیای سایر آنتی اکسیدان ها

• یکی از مهم ترین عملکردهای این دارو توانایی بازیافت و احیای مجدد سایر آنتی اکسیدان های درون زا مانند گلوتاتیون ویتامین سی و ویتامین ای پس از اکسید شدن آن ها است. این عمل ظرفیت دفاعی سلول را در برابر استرس اکسیداتیو به شدت افزایش می دهد که این مکانیسم اساس استفاده از آن در نوروپاتی دیابتی است.

تنظیم متابولیسم گلوکز

• این ترکیب حساسیت به انسولین را از طریق فعال سازی پروتئین کیناز فعال شده با ای ام پی و تسهیل انتقال ناقل های گلوکز به ویژه نوع چهار به غشای سلول های عضلانی افزایش می دهد. این عمل باعث بهبود برداشت گلوکز توسط سلول ها و کاهش مقاومت به انسولین می گردد.

اثرات ضد التهابی و محافظت عصبی

• با مهار فاکتور هسته ای کاپا بی که یک عامل رونویسی کلیدی در شروع آبشار التهابی است تولید سایتوکین های پیش التهابی کاهش می یابد. همچنین با اتصال به فلزات سنگین مانند مس و آهن از تولید رادیکال های آزاد ناشی از این فلزات در بافت عصبی جلوگیری می کند و جریان خون اندونورال را بهبود می بخشد.

فارماکوکینتیک آلفا لیپوئیک اسید

جذب

• پس از مصرف خوراکی دارو به سرعت از دستگاه گوارش جذب می شود. با این حال فراهمی زیستی مطلق فرم خوراکی آن نسبتا پایین و در حدود سی تا چهل درصد است. این کاهش زیست دستیابی به دلیل متابولیسم عبور اول کبدی بسیار گسترده رخ می دهد. نکته بسیار مهم بالینی این است که مصرف همزمان این دارو با غذا جذب آن را به شدت کاهش می دهد بنابراین باید با معده خالی مصرف شود. اوج غلظت پلاسمایی معمولا بین سی تا شصت دقیقه پس از مصرف خوراکی به دست می آید.

توزیع

• دارو پس از جذب به سرعت در بافت های مختلف بدن از جمله کبد قلب و اعصاب محیطی توزیع می شود. به دلیل ماهیت لیپوفیلیک قابلیت عبور از سد خونی مغزی را دارد که این ویژگی آن را برای محافظت از سیستم عصبی مرکزی ایده آل می سازد.

متابولیسم

• متابولیسم این دارو عمدتا در کبد انجام می شود. مسیرهای اصلی متابولیک شامل اکسیداسیون بتا در زنجیره اسید والریک و اس متیلاسیون در گروه های تیول است. این فرآیندها منجر به تولید متابولیت های متعددی می شود که اکثر آن ها از نظر داروشناختی غیر فعال هستند.

دفع

• دفع این ترکیب و متابولیت های آن عمدتا از طریق کلیه ها و در ادرار صورت می گیرد. مقدار بسیار کمی از داروی تغییر نیافته در ادرار یافت می شود. نیمه عمر حذف پلاسمایی آن بسیار کوتاه و در حدود سی تا پنجاه دقیقه است. این نیمه عمر کوتاه نشان می دهد که برای حفظ غلظت های درمانی پایدار در برخی اندیکاسیون ها ممکن است نیاز به مصرف دوزهای منقسم یا فرمولاسیون های پیوسته رهش باشد اگرچه در درمان نوروپاتی دیابتی مصرف یک بار در روز دوز بالا معمولا کفایت می کند.

منع مصرف آلفا لیپوئیک اسید

موارد منع مصرف در بیماری ها برای آلفا لیپوئیک اسید
پزشکان باید توجه داشته باشند که تجویز آلفا لیپوئیک اسید در برخی شرایط بالینی با محدودیت ها و منع مصرف های نسبی همراه است.

• یکی از مهم ترین چالش های بالینی خطر افت شدید قند خون است. از آن جا که این ترکیب حساسیت محیطی به انسولین را افزایش می دهد مصرف آن در بیماران دیابتی که تحت درمان با انسولین یا داروهای کاهنده قند خون هستند می تواند به هیپوگلیسمی منجر شود. در این شرایط تنظیم دقیق دوز داروهای دیابت و پایش مداوم قند خون کاملا الزامی است.
• بیماران مبتلا به کمبود ویتامین ب یک یا تیامین گروه پرخطر دیگری محسوب می شوند. به ویژه در بیماران دارای سوء مصرف مزمن الکل تجویز آلفا لیپوئیک اسید بدون اصلاح قبلی کمبود تیامین می تواند خطر بروز انسفالوپاتی ورنیکه را به شدت افزایش دهد.
• همچنین در بیماران مبتلا به اختلالات عملکرد تیروئید مصرف این ترکیب ممکن است با سطح هورمون های تیروئیدی تداخل داشته باشد. گزارش هایی مبنی بر کاهش اثرات داروهای تنظیم کننده تیروئید وجود دارد که ایجاب می کند سطح هورمون ها با دقت بالاتری پایش شود.
• در بیماران دارای نارسایی های شدید کبدی نیز به دلیل متابولیسم عمده این دارو در کبد تجویز آن نیازمند احتیاط فراوان ارزیابی دقیق آنزیم های کبدی و تنظیم دوز احتمالی است.

موارد منع مصرف در بارداری و شیردهی

دوران بارداری

• داده های مبتنی بر شواهد در خصوص ایمنی آلفا لیپوئیک اسید در دوران بارداری انسان بسیار محدود است. اگرچه مطالعات حیوانی آثار تراتوژنیک قطعی را نشان نداده اند اما به دلیل فقدان کارآزمایی های بالینی تصادفی و کنترل شده در زنان باردار مصرف این دارو در طول بارداری توصیه نمی شود. پزشکان تنها در شرایطی مجاز به تجویز هستند که منافع مورد انتظار به وضوح بر خطرات احتمالی برای جنین برتری داشته باشد.

دوران شیردهی

• در ارتباط با دوران شیردهی اطلاعات بالینی تایید شده ای مبنی بر ترشح آلفا لیپوئیک اسید یا متابولیت های فعال آن در شیر مادر وجود ندارد. با توجه به خطر بالقوه افت قند خون و سایر عوارض ناشناخته متابولیک برای نوزاد شیرخوار مصرف این ترکیب در دوران شیردهی به طور کلی منع می گردد و در صورت لزوم درمان مادر باید شیردهی متوقف شود.

موارد منع مصرف در کودکان

• پروفایل فارماکوکینتیک ایمنی و اثربخشی آلفا لیپوئیک اسید در جمعیت کودکان و نوجوانان هنوز در مطالعات بالینی معتبر به اثبات نرسیده است. سیستم متابولیک در حال رشد کودکان ممکن است پاسخ های غیر قابل پیش بینی به این آنتی اکسیدان قوی نشان دهد.
• به دلیل فقدان داده های کافی بالینی تجویز آلفا لیپوئیک اسید برای نوزادان کودکان و نوجوانان زیر هجده سال به هیچ عنوان توصیه نمی شود و پزشکان اطفال باید از پروتکل های درمانی جایگزین و تایید شده استفاده نمایند.

عوارض جانبی آلفا لیپوئیک اسید

عوارض سیستم گوارشی

• شایع ترین عوارض جانبی گزارش شده برای این دارو مربوط به دستگاه گوارش است. حالت تهوع در حدود ده تا پانزده درصد از بیماران به ویژه در شروع درمان و هنگام استفاده از دوز های بالای خوراکی مشاهده می شود. استفراغ و درد های شکمی نیز در حدود سه تا پنج درصد موارد گزارش شده است. اسهال عارضه دیگری است که ممکن است در حدود دو تا چهار درصد افراد رخ دهد.

عوارض سیستم عصبی مرکزی

• سرگیجه و سردرد از دیگر عوارض نسبتا شایع هستند که شیوع آن ها در حدود پنج تا هشت درصد ارزیابی شده است. این علائم معمولا خفیف و گذرا بوده و با ادامه درمان یا کاهش دوز مصرفی برطرف می شوند.

عوارض پوستی و واکنش های حساسیت زا

• واکنش های حساسیت پوستی شامل بثورات جلدی کهیر و خارش در حدود یک تا دو درصد از مصرف کنندگان بروز می کند. در موارد بسیار نادر واکنش های آلرژیک شدید تر نیز محتمل است. آگاهی از سابقه حساسیت بیمار پیش از تجویز الزامی است.

عوارض غدد درون ریز و متابولیک

• افت قند خون یکی از عوارض بسیار مهم بالینی در مصرف آلفا لیپوئیک اسید است. اگرچه شیوع افت قند خون علامت دار در افراد سالم کمتر از دو درصد است اما در بیماران دیابتی که تحت درمان با انسولین یا دارو های خوراکی هستند این خطر به شدت افزایش می یابد. این ترکیب حساسیت بافتی به انسولین را بهبود می بخشد و نیازمند پایش دقیق سطح گلوکز خون است.

عوارض نادر اما تهدید کننده حیات

• سندرم خود ایمنی انسولین یک واکنش بسیار نادر است که درصد شیوع آن کمتر از یک دهم درصد براورد می شود. با این وجود آگاهی از آن برای کادر درمان کاملا حیاتی است زیرا می تواند منجر به افت ناگهانی و شدید قند خون شود که مدیریت اورژانسی را می طلبد.

تداخلات دارویی آلفا لیپوئیک اسید

تداخلات دارویی آلفا لیپوئیک اسید

دارو های کاهنده قند خون و انسولین

• آلفا لیپوئیک اسید برداشت گلوکز توسط سلول ها را بهبود می بخشد و مقاومت به انسولین را کاهش می دهد. مصرف همزمان این دارو با انسولین یا دارو های خوراکی ضد دیابت مانند متفورمین، گلی بنکلامید، گلیکلازید، پیوگلیتازون و سیتاگلیپتین می تواند اثرات کاهش قند خون را تشدید کند و منجر به افت شدید قند خون شود. پزشک معالج باید سطح قند خون بیمار را به دقت پایش کرده و در صورت لزوم دوز دارو های ضد دیابت را کاهش دهد.

دارو های مرتبط با غده تیروئید

• گزارش ها نشان می دهد که مصرف آلفا لیپوئیک اسید می تواند با دارو های جایگزین هورمون تیروئید مانند لووتیروکسین تداخل داشته باشد. این تداخل ممکن است در تبدیل هورمون ها اختلال ایجاد کند یا اثربخشی لووتیروکسین را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، پزشک باید به بیمار توصیه کند که آلفا لیپوئیک اسید و دارو های تیروئید را با فاصله زمانی حداقل چند ساعت از یکدیگر مصرف کند.

دارو های شیمی درمانی

• از آنجا که این دارو یک آنتی اکسیدان بسیار قوی است، نگرانی های بالینی وجود دارد که ممکن است با مکانیسم اثر برخی دارو های شیمی درمانی که بر پایه ایجاد استرس اکسیداتیو و رادیکال های آزاد برای از بین بردن سلول های سرطانی عمل می کنند، مقابله کند. پزشکان انکولوژی باید در تجویز همزمان این مکمل با رژیم های شیمی درمانی احتیاط کامل را لحاظ کنند.

مکمل های حاوی مواد معدنی

• آلفا لیپوئیک اسید خاصیت اتصال به فلزات را دارد. مصرف همزمان آن با مکمل های حاوی آهن، کلسیم، منیزیم و روی می تواند باعث ایجاد کمپلکس های غیر قابل جذب شود و اثربخشی هر دو ترکیب را به شدت کاهش دهد. رعایت فاصله زمانی حداقل دو تا چهار ساعت بین مصرف این دارو و مواد معدنی الزامی است.

تداخل با غذا

• مصرف آلفا لیپوئیک اسید همراه با غذا جذب گوارشی و فراهمی زیستی دارو را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. مواد غذایی به ویژه غذا های چرب مانع از جذب کامل این ترکیب می شوند. برای اطمینان از جذب بهینه و دستیابی به حداکثر اثربخشی بالینی، پزشک باید اکیدا به بیمار توصیه کند که این دارو را با معده خالی مصرف نماید. بهترین زمان مصرف، حداقل سی تا شصت دقیقه قبل از صرف غذا و یا حداقل دو ساعت پس از خوردن غذا است.

تداخل در آزمایشات بالینی

آزمایش قند خون ناشتا و هموگلوبین گلیکوزیله

• به دلیل اثرات فارماکولوژیک آلفا لیپوئیک اسید در بهبود متابولیسم گلوکز، بیمارانی که این دارو را مصرف می کنند ممکن است افت قابل توجهی در نتایج آزمایش قند خون ناشتا و هموگلوبین گلیکوزیله نشان دهند. پزشک باید این موضوع را در ارزیابی و تفسیر آزمایشات دوره ای بیماران دیابتی مد نظر قرار دهد.

آزمایشات ارزیابی عملکرد تیروئید

• با توجه به تداخلات احتمالی با هورمون های تیروئیدی، مصرف مداوم این دارو ممکن است باعث تغییرات کاذب یا واقعی در سطح هورمون محرک تیروئید و سایر هورمون های مرتبط در آزمایش خون شود. پایش منظم پروفایل تیروئید در بیماران مصرف کننده این دارو به ویژه افراد مبتلا به کم کاری تیروئید توصیه می شود.

هشدار ها آلفا لیپوئیک اسید

هشدار های بالینی در مصرف آلفا لیپوئیک اسید

سندرم اتوایمیون انسولین (بیماری هیراتا)

• یکی از مهم ترین و حیاتی ترین هشدارهای بالینی در مصرف این دارو خطر بروز سندرم اتوایمیون انسولین است. این یک واکنش بسیار نادر اما تهدید کننده حیات است که منجر به افت شدید و ناگهانی قند خون می شود. این وضعیت به دلیل تولید آنتی بادی بر علیه انسولین درون زا رخ می دهد و بیشتر در بیمارانی با ژنوتیپ های خاص سیستم آنتی ژن لوکوسیت انسانی گزارش شده است. پزشکان باید در صورت بروز حملات هیپوگلیسمی بدون دلیل مشخص در بیمارانی که این مکمل را مصرف می کنند این سندرم را در نظر داشته باشند.

تداخل با کنترل قند خون و خطر هیپوگلیسمی

• همان طور که پیش تر اشاره شد این ترکیب حساسیت سلول ها به انسولین را افزایش می دهد. در بیماران دیابتی که تحت درمان با انسولین یا داروهای خوراکی پایین آورنده قند خون هستند مصرف همزمان این مکمل می تواند منجر به افت شدید قند خون شود. پایش مداوم قند خون در ابتدای درمان و تنظیم مجدد دوز داروهای دیابت الزامی است.

تداخل در بیماران با کمبود تیامین (ویتامین ب یک)

• در بیمارانی که دچار سوء تغذیه مزمن هستند یا سابقه مصرف طولانی مدت الکل دارند ذخایر تیامین بدن به شدت کاهش می یابد. تجویز آلفا لیپوئیک اسید در این بیماران بدون اصلاح قبلی کمبود تیامین می تواند پیشرفت آسیب های عصبی را تسریع کرده و خطر بروز انسفالوپاتی ورنیکه را افزایش دهد.

تداخل با هورمون های تیروئید

• مشاهدات بالینی نشان می دهد که این مکمل ممکن است با تنظیمات هورمون های تیروئید تداخل داشته باشد و سطح خونی لووتیروکسین را کاهش دهد. در بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید که تحت درمان جایگزینی هستند پایش دقیق هورمون محرک تیروئید توصیه می شود و ترجیحا باید بین مصرف این دو دارو چند ساعت فاصله زمانی در نظر گرفته شود.

ملاحظات جراحی

• به دلیل اثرات قابل توجه بر سطح گلوکز خون توصیه می شود مصرف این مکمل حداقل دو هفته قبل از اعمال جراحی انتخابی متوقف شود تا از اختلال در کنترل قند خون در طول عمل و دوره نقاهت جلوگیری گردد.

مسمومیت آلفا لیپوئیک اسید و مدیریت درمان
مسمومیت با این ترکیب اگرچه نادر است اما می تواند پیامدهای بالینی بسیار وخیم و کشنده ای به همراه داشته باشد. اوردوز معمولا در صورت مصرف مقادیر بسیار بالا (به عنوان مثال بیش از ده گرم در بزرگسالان) یا مصرف همزمان با مقادیر زیاد الکل رخ می دهد.

علائم بالینی مسمومیت

• تظاهرات بالینی مسمومیت حاد شامل بی قراری شدید روانی حرکتی اختلال سطح هوشیاری و گیجی است که می تواند به سرعت به سمت تشنج های جنرالیزه و وضعیت صرعی پیشرفت کند. از دیگر علائم تهدید کننده حیات می توان به اسیدوز لاکتیک شدید افت شدید قند خون همولیز خون انعقاد داخل عروقی منتشر (دی آی سی) نارسایی حاد مغز استخوان شوک و نارسایی چند ارگانی اشاره کرد.

پروتکل درمانی و مدیریت مسمومیت

در حال حاضر هیچ پادزهر اختصاصی برای مسمومیت با آلفا لیپوئیک اسید وجود ندارد و درمان کاملا حمایتی و بر اساس مدیریت علائم است.

• اقدامات اولیه و گوارشی: در صورت مراجعه زودهنگام بیمار بلافاصله پس از مصرف (در ساعات اولیه) تخلیه معده از طریق شستشوی معده و تجویز زغال فعال برای جلوگیری از جذب بیشتر دارو در دستگاه گوارش باید انجام شود.
• پشتیبانی حیات و مراقبت های ویژه: بیمار باید فورا به بخش مراقبت های ویژه منتقل شود. حفظ راه هوایی تنفس و گردش خون در اولویت قرار دارد.
• مدیریت تشنج و اسیدوز: تشنج ها باید با استفاده از پروتکل های استاندارد ضد تشنج (مانند بنزودیازپین ها و باربیتورات ها) کنترل شوند. اسیدوز لاکتیک شدید نیازمند درمان تهاجمی با مایع درمانی اصلاح اختلالات الکترولیتی و در صورت لزوم تجویز بیکربنات سدیم است.
• مدیریت افت قند خون: پایش مداوم قند خون و تزریق وریدی دکستروز برای جلوگیری از آسیب های مغزی ناشی از هیپوگلیسمی کاملا ضروری است.
• سم زدایی خارج کلیوی: به دلیل ویژگی های فارماکوکینتیک این دارو (توزیع بافتی بالا) روش هایی مانند همودیالیز یا هموپرفیوژن تاثیر چندانی در حذف سریع دارو از بدن ندارند اما ممکن است برای حمایت از عملکرد کلیه ها در فاز نارسایی چند ارگانی مورد نیاز باشند.

توصیه های دارویی آلفا لیپوئیک اسید

توصیه های دارویی مخصوص پزشک

پایش دقیق قند خون

• با توجه به آثار آلفا لیپوئیک اسید در بهبود حساسیت به انسولین و برداشت گلوکز توسط سلول ها، خطر افت شدید قند خون در بیماران دیابتی تحت درمان با انسولین یا دارو های خوراکی بسیار بالا است. کاهش پیشگیرانه دوز دارو های ضد دیابت و پایش مداوم قند خون در شروع درمان الزامی است.

مدیریت کمبود ویتامین ب یک

• در بیماران دارای سوء تغذیه یا مبتلا به سوء مصرف الکل، تجویز این ترکیب بدون اصلاح قبلی کمبود تیامین می تواند منجر به تشدید آسیب های عصبی شود. پیش از شروع درمان، ارزیابی بالینی و جبران این ویتامین ضروری است.

تنظیم زمان بندی با دارو های تیروئید

• این دارو در جذب و اثربخشی دارو های تیروئیدی اختلال ایجاد می کند. پزشک باید دستور دهد که بین مصرف این دو دارو حداقل چهار ساعت فاصله زمانی رعایت شود و در بیماران نیازمند به درمان طولانی مدت، آزمایش های عملکرد تیروئید به صورت دوره ای تکرار گردد.

ارزیابی خطر سندرم خود ایمنی انسولین

• پزشک باید آگاه باشد که مصرف این دارو در افراد دارای استعداد ژنتیکی خاص می تواند باعث بروز بیماری هیراتا یا سندرم خود ایمنی انسولین شود که با افت قند خون شدید و مقاوم به درمان تظاهر می کند.

توصیه های دارویی بیمار 

نحوه مصرف صحیح

• برای رسیدن به حداکثر جذب و اثر بخشی، این دارو باید حتما با معده خالی مصرف شود. دارو را حداقل نیم ساعت قبل از غذا یا دو ساعت پس از غذا همراه با یک لیوان کامل آب میل کنید.

جلوگیری از تداخل با مواد معدنی

• این دارو می تواند به فلزات متصل شود. از مصرف همزمان آن با لبنیات زیاد، دارو های ضد اسید معده و مکمل های دارای آهن، کلسیم، منیزیم و روی خودداری کنید و حداقل چند ساعت بین مصرف آن ها فاصله بگذارید.

شناخت علائم افت قند خون

• اگر دیابت دارید، مصرف این دارو ممکن است قند خون شما را به شدت کاهش دهد. در صورت احساس ضعف شدید، لرزش بدن، تعریق سرد، تاری دید یا گیجی، فورا یک ماده شیرین مصرف کنید و در اسرع وقت به پزشک معالج خود اطلاع دهید.

استمرار در درمان

• آثار مثبت این دارو در کاهش درد های عصبی ناشی از دیابت معمولا پس از چند هفته مصرف مداوم آشکار می شود. از قطع ناگهانی یا تغییر مقدار مصرف بدون مشورت با پزشک خودداری نمایید.