در طب سنتی مصارف متنوعی از خردل سیاه گزارش شده و ارزش درمانی دانه آن در استعمال خارجی بیشتر از مصرف داخلی است. در استعمال خارجی از گرد دانه خردل برای تسکین دردهای عصبی، روماتیسمی و رفع حالت خفگی استفاده می شود. از مخلوط گرد دانه خردل و دانه کتان در درمان التهاب عصب سیاتیک، درد ماهیچه های بین دنده ای و آبسه ها با قرار دادن آن بر روی محل دردناک استفاده می شود. دانه این گیاه نیز برای درمان دندان درد بسیار مفید است.
خردل سیاه در طب سنتی به عنوان ضد درد، ضد التهاب و برای درمان دردهای عصبی استفاده می شود. همچنین این گیاه به دلیل ترکیبات گلیکوزیدی ترشحات معده را تحریک می کند و باعث افزایش اشتها می شود. از این گیاه در موارد التهاب حاد مجاری تنفسی و بهبود خون رسانی نیز استفاده می شود. استفاده از گیاه خردل خشک به مقدار 200 گرم در مخلوط با آب اگر بر روی سینه مالیده شود در درمان حمله های آسمی مفید است. همچنین خردل تقویت کننده خوبی است و برای درمان کم خونی و یبوست نیز مؤثر است. این گیاه برای رفع مسمومیت ها به ویژه مسمومیت های غذایی مفید است. به این صورت که اگر یک قاشق چایخوری از گرد خردل را در نصف لیوان آب حل کرده و به فرد مسموم شده داده شود، او را به تهوع انداخته و موجب رفع مسمومیت می شود.
تحقیقات ثابت کرده است که این گیاه دارای اثرات ضد دردی است و بر گیرنده های اوپیوئیدی اثر می گذارد و باعث کاهش درد می شود. استفاده از روغن این گیاه به صورت موضعی برای کاهش درد به صورت ماساژ استفاده می شود.
دانه خردل سیاه دارای 20 درصد موسیلاژ و 33-23 درصد روغن قابل استخراج، اسید میرونیک و گلیکوزید سولفو ازته است که به صورت میرونات پتاسیم یا سینیگرین در گیاه وجود دارد. در دانه های این گیاه ترکیبات گلیکوزیدی و نیز ماده ای به نام سیناپین و 2- تیو راسیل وجود دارد.
تهوع و استفراغ
مصرف خوراکی دانه های گیاه خردل به دلیل اثرات تحریکی و خورندگی بافت مری منع مصرف دارد. همچنین به دلیل اثرات تحریکی ناشی از آزادسازی آلیل ایزوتیوسیانات در التهاب معده و روده مجاز به مصرف نیست. مصرف موضعی این گیاه بر روی پوست نباید استفاده شود زیرا سبب بروز تاول و زخم بر روی پوست می شود. مصرف خردل برای کودکان توصیه نمی شود. این گیاه در افرادی که اختلالات کلیوی دارند توصیه نمی شود و منع مصرف دارد. مصرف این گیاه در دوران بارداری در مقدار زیاد نباید استفاده شود (1).
منابع
1- ضیایی، علی،مسگرپور، بیتا (1384). احتیاط مصرف و تداخلات دارویی گیاهان دارویی بر اساس شواهد و مستندات،انتشارات تیمورزاده- نشر طبیب.
2- پور فخاران، محمد، نوری آق قلعه، مرضیه.1390. راهنمای جامع گیاهان دارویی، جلد اول، انتشارات ابتکار دانش.
