نام علمی گیاه: Allium sativum L
اسم انگلیسی : Garlic
نام فارسی: سیر
تاریخ به روز رسانی: ۱۳۹۵/۰۷/۰۵
اثرات درمانی : از مهمترین اثرات درمانی آن می توان به خاصیت ضد باکتری و ضد سرطانی آن اشاره کرد. همچنین دارای اثرات ضد فشارخون ، پادزهر مسمومیت با فلزات سنگین ، تعدیل کننده ی سیستم ایمنی ، محافظت کننده ی کبد ، ضد آرتریت ، کاهنده چربی و قند خون است (3، 4 ).
آثار فارماکولوژیک و مکانیسم اثر :
آلیکوم (Alicom) داروی تهیه شده از سیر می باشد. که به صورت قرص روکش دار 260 میلی گرمی آلیکوم حاوی 100 میلی گرم پودر سیر می باشد. این دارو برای کاهش کلسترول و تری گلیسیرید و افزایش HDL استفاده می شود. همچنین به پیشگیری از تصلب شرائین به دلیل تأثیر بر فشار خون و تجمع پلاکتی کمک می نماید. از طرفی برای کاهش خطر بروز سکته های مغزی و قلبی استفاده می گردد. بنابراین آلیکوم در پر فشاری خون ، هیپرلیپیدمی ، تصلب شرائین و پیشگیری از ترومبوز به کار می رود. مقدار مصرف آن روزی سه بار ، هر بار یک تا دو قرص بعد از غذا می باشد. ترکیبات مؤثر آن تیوآلیل ها و مشتقات آن ها نظیر آلیئین ، آلیسین ، آجوئن ، دی آلیل دی سولفاید و دی آلیل تری سولفاید می باشد. مطالعات نشان داده است که سیر با اثر مستقیم روی عضلات صاف دیواره ی عروق باعث وازودیلاتاسیون عروق محیطی می گردد. به نظر می رسد این دارو با باز نمودن کانال های پتاسیم موجب هیپرپلاریزه شدن پتانسیل غشاء و وازودیلاتاسیون عروق می گردد. همچنین مطالعات آزمایشگاهی که با عصاره ی آبی ، عصاره ی الکلی و پودر سیر انجام پذیرفته نشان داده است که سیر از طریق فعال کردن نیتریک اکساید سنتتاز باعث افزایش تولید نیتریک اکساید و در نتیجه پایین آمدن فشار خون می گردد. این نتایج توسط آزمایشات در انسان نیز تأیید گردیده است ( 7). اثر سیر در کاهش کلسترول و تری گلیسیرید احتمالا از طریق مهار آنزیم های کلیدی سنتز کلسترول و اسیدهای چرب مانند هیدروکسی متیل گلوتاریل کوآنزیم A و اتیل کوآکربوکسیلاز ظاهر می شود. سیر با افزایش فعالیت فیبرینولیتیکی ، افزایش انعقاد و وقفه و تجمع پلاکتی از ایجاد لخته جلوگیری می کند. کارآزمایی بالینی انجام شده از سال 1993 بر روی خواص سیر ، کاهش کلسترول توتال و تأثیر آن بر کاهش تجمع پلاکتی ، کاهش فشارخون و خواص آنتی اکسیدانی آن را نشان داده اند. همچنین داروهای گیاهی دیگری که از عصاره ی سیر تشکیل شده اند شامل : گارلت (Garlet) ، گارلیک (Garlic) ، گارلی کپ (Garlicap) و گارسین (Garsin) می باشند. گارلت به شکل قرص روکشدار 570 میلی گرمی است. این قرص حاوی 400 میلی گرم پودر سیر می باشد و میزان آلیئین و آلیسین آن در هر قرص معادل 1000 میکروگرم است. و ترکیبات مؤثر آن مشابه آلیکوم است. این دارو روزی سه بار ، هر بار یک تا دو قرص بعد از غذا میل می شود. گارلیک به شکل قطره 15 میلی لیتری است. هر 10 قطره گارلیک حاوی 250 گرم عصاره ی سیر می باشد. و روزی یک تا سه بار ، هر بار 10 قطره به همراه غذا یا آب مصرف می شود. گارلی کپ به شکل کپسول 330 میلی گرمی است. این کپسول حاوی 330 میلی گرم پودر سیر می باشد. روزی سه بار و هر بار یک تا دو کپسول با یک لیوان آب بعد از غذا میل می شود. گارسین به صورت قرص روکشدار 600 میلی گرمی است که حاوی 42/85 درصد پودر سیر (معادل 9/8 میلی گرم آلیئین) می باشد. و روزی سه بار ، هر بار یک قرص بعد از غذا مصرف می شود. مطالعات بالینی نشان داده است که مصرف طولانی و منظم پودر سیر با دوز 300 میلی گرم در روز موجب محافظت سلول های آندوتلیال از آسیب های اکسیداتیو می شود. همچنین مصرف پودر سیر به مقدار 800 میلی گرم در روز به مدت 12 هفته در بیماران با انسداد سرخرگ محیطی درجه دو مؤثر است ( 7،8). سیر دارای اثرات ضد میکروبی قوی می باشد که به دلیل حضور ترکیبات ارگانوسولفور (آلئین ، آلیسین) می باشد. مهمترین خواص سیر مربوط به ترکیب آلین در این گیاه می باشد ( 9). عصاره ی سیر در جهت بهبود آسیب های ناشی از دیابت و همچنین اثرات محافظتی بر روی کلیه نقش دارد که علت آن اثرات ضد گلیکوزیلیشن و پایین آورنده ی چربی خون می باشد ( 10). از دیگر تأثیرات فارماکولوژیکی سیر می توان به نقش آنتی اکسیدانی و محافظتی آن را نام برد ( 11). سیر در مقابل فشار خون بالا تأثیر بسزایی دارد. به طوری که نقش القا کننده ی قوی در کاهش فاکتورهای فشار خون (پروستاگلاندین E 2 و ترومبوکسان B 2 ) ایفا می نماید. همچنین کار ممانعت از عمل آنزیم ارتباط دهنده که عمل تبدیل آنژیوتانسیون I به آنژیوتانسین II را به عهده دارد ، انجام داده و ماده ی گاما- گلوتامیل سیستئین موجود در سیر باعث این عمل می شود ( 12، 13). مصرف سیر در بیمارانی با کلسترول بالا نشان داده که کلسترول نهایی خون LDL ، VLDL و تری گلیسیرید به طور معنی داری کمتر شده است (14 ). بیشترین تأثیرات درمانی پروفیلاتیک سیر در روغن های مخصوص و آب سیر که در آن ترکیبات سولفوری حل شده اند وجود دارد. تیوسولفات ها و دیگر متابولیت های ثانویه ی سیر شامل استروئیدها ، مسئول تأثیرات درمانی سیر هستند (15 ). تحقیقات نشان می دهد مصرف سیر باعث کاهش کراتینین می شود که مشابه تأثیر جنتامایسین است ، بدین جهت تأثیر آنتی اکسیدانی سیر ، با تأثیر بلوکه کننده های کانال های کلسیمی یا افزایش گشادکننده های رگی به علت افزایش اکسید نیتریک باعث کاهش کراتینین می شود ( 13). آلیسین که یک ترکیب سولفوره اکسیژنه شده و ماده مؤثره ی موجود در سیر می باشد به عنوان ترکیب اصلی ضد میکروبی سیر معرفی شده است. آلیسین دارای خاصیت ضد میکروبی وسیعی بر روی میکروارگانیسم ها می باشد. خاصیت ضد میکروبی آلیسین به علت واکنش شیمیایی آن با گروه تیول تعداد زیادی از آنزیم ها از جمله Papain ، Urease ، Succinic ، RNA Polymerase ، Xanthine oxidase ، Cystein و غیره می باشد ( 16).
ترکیبات اصلی و دارویی گیاه :
مهمترین ترکیبات دارویی موجود در این گیاه اسید آمینه ی آلین می باشد که یک آلکیل مشتق شده از سولفوکسید سیستئین است. سیر در اثر له شدن ، جویدن ، برش و یا عصاره گیری ، آنزیم آلیناز موجود در آن آزاد و به سرعت باعث لیز شدن آلیسین و تبدیل آن به یک سولفنیک اسید به نام آلیسین یا دی آلیل تیوسولفینات می شود. سیر حاوی حداقل 100 نوع ترکیب سولفوردار است که 70 تا 80 درصد از آن هارا آلیسین تشکیل داده است ، سایر ترکیبات سولفوردار مهم موجود در سیر ، آلیل متیل تیوسولفونات ، اپروپینیل آلیل تیوسولفونات و گاما – ال – گلوتامیل – اس – آلکیل – ال – سیستئین می باشند (1 ). یکی دیگر از ترکیبات سولفوردار که در سیر تازه حضور دارد ، گاما- گلوتامیل سیستئین است که پس از هیدرولیز شدن و اکسید شدن به آلین تبدیل می شود . اس آلین سیستئین و اس پروپیل سیستئین در مسمومیت کبدی ناشی از استامینوفن دارای نقش محافظت کنندگی هستند . از مواد دیگر موجود در این گیاه اسکوردینین ، ویتامین های B ، C و D را می توان نام برد ( 2).
مصرف مقادیر زیاد سیر یا مصرف با معده ی خالی ممکن است اختلالات گوارشی نظیر سوزش معده ، تهوع ، استفراغ و اسهال ایجاد نماید. همچنین در افراد حساس ، واکنش آلرژیک مانند درماتیت تماسی و حملات آسم با مصرف سیر گزارش شده است. این فرآورده در افراد حساس به سیر و افراد مبتلا به زخم های حاد دستگاه گوارش ممنوعیت مصرف دارد. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که سیر موجب انقباضات رحمی می گردد و مصرف مطمئن آن در دوران بارداری و شیردهی به اثبات نرسیده است. لذا توصیه می شود در این دوران مصرف نگردد. مصرف زیاد سیر خشک (4 گرم در روز) موجب یبوست ، استفراغ ، و اختلالات معده و روده شده ، و مصرف سیر تازه (30 گرم) موجب کم خونی شدید می گردد (5، 6).
ممکن است اثر داروهای ضد انعقادی را افزایش دهد
اثر داروهای کاهش دهنده قند خون را افزایش می دهد
احتیاط مصرف در این گیاه : سیر برای بیمارانی که دیابت ، بی خوابی ، پمفیگوس ، پیوند عضو و روماتیسم مفاصل دارند و نیز در بیماران بعد از جراحی توصیه نمی شود. مصرف مقادیر بیش از حد سیر خام ، خطر واکنش های نامطلوب را افزایش می دهد. که در این صورت باید بیمار را از نظر علائم و نشانه های خونریزی کنترل کرد. در برخی از مطالعات ، مصرف فرآورده های سیر علاوه بر فعالیت ضد لیپیدی ، در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 منجر به بهبود گلیسمی نیز گردیده است (5 ). در هر صورت در بیماران دیابتی که از سیر مصرف می کنند ممکن است سطح گلوکوز خون کاهش بیشتری را نشان دهد. اگر بیماری داروی ضد دیابت مصرف می کند باید مراقب علائم و نشانه های کاهش قند خون باشد و سطح گلوکوز سرم خون را کنترل کند. مصرف سیر برای مبتلایان به ناراحتی های پوستی و همچنین مادرانی که بچه شیر می دهند مضر است و باید از مصرف آن خودداری کنند. زیرا باعث تحریک مخاط نوزاد می شود. سیر در بیمارانی که تحت درمان با اتیل سالیسیلیک اسید یا سایر داروهای ضد انعقاد و داروهای پایین آورنده ی قند خون می باشند با احتیاط باید مصرف شود. مصرف زیاد سیر ممکن است باعث خونریزی پس از جراحی گردد
منابع:
1-Banerjee SK, Maulik SK. Effect of garlic on cardiovascular disorders: a review. Nut J. 2002;
1(4): 1-14.
2-Hsu CC, Lin CC, Liao TS, Yin MC. Protective effect of s-allyl cysteine and s-propyl
cysteine on acetaminophen-induced hepatotoxicity in mice. Food Chem Toxicol. 2006 Mar;
44(3): 393-7.
3-Gorinsteina S, Leontowiczb M, Leontowiczb H, Najmanb K, Namiesnikc J, Parkd YS, et al.
Supplementation of garlic lowers lipids and increases antioxidantcapacity in plasma of rats. Nut
Res. 2006; 26(7): 362-8.
4- Mohamed MS, Abdel- Kader MM, Kassem SS. Effect of dietary garlic and onion on liver and
tibial mineral concentrations in omega-3 fatty acids rich oil fed rats. Agric Biol J N Am. 2011;
2(5): 745-51.
5-ASHRAF, R., KHAN, R. A. & ASHRAF, I. Garlic (Allium sativum) supplementation with standard antidiabetic agent provides better diabetic control in type 2 diabetes patients. Pakistan .2011. journal of pharmaceutical sciences, 24.
6-Heidari M, Norooz-Zadeh R, Abbasi M. The use of herbal drugs in cardiovascular diseas : A review article,cardiovascular Nursing journal 2 (2),summer,2013.
7-RAHMAN, K. & LOWE, G. M. Garlic and cardiovascular disease: a critical review. The .2006 .Journal of nutrition, 136, 736S-740S.
8- Soltani, M., Lari poor, M., Akhavan-Sepahi, A. and Pirali-Hamedani, M. Investigation on the effect of garlic allicin on macrophages nitric oxide verus.2008. J. Med. Plants. 29: 164- 170. (In Persian)
9- Shiju TM, Rajesh NG, Viswanathan P. Renoprotective effect of aged garlic extract in streptozotocin-induced diabetic rats. Indian J Pharmacol 2013; 45(1): 18-23.
10- Durak I, Karutcu M, Aytal B. Effects of garlic extract consumption on blood lipid and oxidant/antioxidant parameters in humans with high blood cholesterol. J Nutr Biochem. 2004;15 (6):373-7.
11- AL-Qattan KK, Alnaqeeb MA, Ali M. The antihypertensive effect of garlic (Allium Sativum) in the rat two-kidney-one-clir goldblatt model. Journal of Ethno pharmacology. 1999;66 (2):217-222.
12- Jabari A, Argani H, Ghorbanihaghjo A, Mahdavi R. Comparison between swallowing and chewing of garlic on levels of serum lipids, cyclosporine, creatinine and lipid peroxidation in renal transplant recipients. Lipids in Health and Disease. 2005;4 (1):11.
13- Mahmoodi M, Islami MR, Asadi Karam GR, Khosari M, Sahebghadam lotfi A, Hajizadeh MA. Study of the effects of raw garlic consumption on the level of lipids and other blood biochemical factors in hyperlipidemicindividuals.Pak J Pharm Sci. 2006;19(4):295-8.
14- Curtis, H., Noll, U., Stormann, J. & Slisarenko, A. J. Broad-spectrum activity of the volatile phytoanticipin allicin in extracts of garlic (Allium sativum L.) against plant pathogenic bacteria, fungi and Oomycetes.2004. Physiological and Molecular Plant Pathology. 65, 79-89.
