موارد مصرف تایید شده فولوسترانت در درجه اول برای مدیریت سرطان پستان پیشرفته یا متاستاتیک که دارای گیرنده هورمونی مثبت و گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی انسانی دو منفی است، تاییدیه دریافت کرده است. پزشکان باید این دارو را در سناریوهای بالینی زیر مد نظر قرار دهند:
درمان تکدارویی در زنان یائسه:
- خط اول درمان: در زنان یائسهای که به سرطان پستان پیشرفته یا متاستاتیک مبتلا هستند و پیش از این هیچگونه درمان غدد درونریز دریافت نکردهاند. استفاده از این دارو در این مرحله میتواند پیشرفت بیماری را به طور موثری به تاخیر بیندازد.
- خط دوم درمان (پس از پیشرفت بیماری): در زنانی که بیماری آنها پس از دریافت سایر درمانهای ضد استروژن (مانند تاموکسیفن یا مهارکنندههای آروماتاز) پیشرفت کرده است. فولوسترانت به دلیل مکانیسم متفاوت خود در تخریب گیرندههای استروژن، در این بیماران اثربخشی بالایی نشان میدهد.
درمان ترکیبی (به عنوان ستون فقرات درمان غدد درونریز):
- ترکیب با مهارکنندههای کیناز وابسته به سیکلین: فولوسترانت در ترکیب با داروهایی نظیر پالبوسیکلیب، ریبوسیکلیب یا آبماسیکلیب برای درمان سرطان پستان پیشرفته یا متاستاتیک (گیرنده هورمونی مثبت) در زنانی که بیماری آنها پس از درمان غدد درونریز پیشرفت کرده است، تجویز میشود. این ترکیب به استاندارد مراقبتی برای غلبه بر مقاومت هورمونی تبدیل شده است.
- ترکیب با مهارکنندههای مسیر فسفاتیدیل اینوزیتول: در بیماران مبتلا به جهشهای ژنتیکی خاص، فولوسترانت به همراه آلپلیسیب (برای جهش پیک تری سی ای) یا کاپیواسرتیب (برای تغییرات مسیر آ ک ت) پس از پیشرفت بیماری روی درمانهای هورمونی قبلی استفاده میشود. پزشک باید پیش از تجویز این ترکیب، حتماً آزمایشهای ژنتیکی تومور را برای تایید جهشهای مربوطه درخواست کند.
نکته بالینی دوزینگ: دوز استاندارد تایید شده، تزریق عضلانی 500 میلیگرم در روزهای اول، پانزدهم و بیست و نهم و پس از آن هر 28 روز یکبار است. تزریق باید به صورت دو تزریق 250 میلیگرمی در دو طرف باسن (به آرامی و در مدت زمان یک تا دو دقیقه برای هر تزریق) انجام شود.
موارد مصرف خارج برچسب علاوه بر موارد تایید شده، فولوسترانت در برخی شرایط بالینی دیگر نیز بر اساس شواهد و کارآزماییهای بالینی مورد استفاده قرار میگیرد. پزشکان باید پیش از تجویز در این موارد، خطرات و منافع را با بیمار در میان بگذارند:
سرطان پستان در مردان:
- سرطان پستان در مردان نادر است اما معمولاً دارای گیرنده هورمونی مثبت است. دستورالعملهای بینالمللی استفاده از فولوسترانت را در مردان مبتلا به سرطان پستان پیشرفته یا متاستاتیک که بیماری آنها پس از درمان با تاموکسیفن پیشرفت کرده است، توصیه میکنند. اغلب پیشنهاد میشود این درمان با داروهای سرکوبکننده هورمون آزادکننده گنادوتروپین همراه شود تا اثربخشی آن به حداکثر برسد.
زنان پیش از یائسگی مبتلا به سرطان پستان:
- اگرچه فولوسترانت در ابتدا برای زنان یائسه تایید شد، اما استفاده خارج برچسب آن در زنان پیش از یائسگی مبتلا به سرطان پستان پیشرفته با گیرنده هورمونی مثبت رایج است. نکته بالینی بسیار مهم برای پزشکان این است که در این گروه از بیماران، فولوسترانت حتماً باید همراه با سرکوب کامل تخمدان (از طریق برداشتن تخمدان یا استفاده از آگونیستهای هورمون آزادکننده گنادوتروپین) تجویز شود تا سطح استروژن پایه کاهش یابد و دارو بتواند عملکرد مسدودکنندگی خود را به درستی انجام دهد.
سرطان آندومتر (رحم) پیشرفته یا عود کننده:
برخی از کارآزماییهای بالینی نشان دادهاند که در بیماران مبتلا به سرطان آندومتر که تومورهای آنها دارای گیرنده استروژن مثبت است و به درمانهای استاندارد (مانند پروژستینها) پاسخ ندادهاند، فولوسترانت میتواند به عنوان یک گزینه درمانی تسکینی و خارج برچسب برای تثبیت بیماری مورد استفاده قرار گیرد. البته نرخ پاسخ عینی در این مورد معمولاً پایین است و بیشتر برای کنترل پیشرفت بالینی استفاده میشود.
ددمورداین دارومیخواستم بپرسم به باسن تزریق میشه وچه فوایدومضراتی داره
سلام، بله بصورت عضلانی تزریق میشه و در درمان سرطان پستان کاربرد داره.