وین کریستین یکی از ارکان اصلی در رژیمهای شیمیدرمانی ترکیبی برای القای بهبودی در کودکان و بزرگسالان مبتلا به لوسمی لنفوبلاستیک حاد است. اثربخشی آن در فازهای ابتدایی درمان بسیار بالاست.
لنفوم هوچکین:
به عنوان بخشی از رژیمهای استاندارد خط اول و خطوط بعدی درمان به کار میرود و در کنترل پیشرفت بیماری نقش کلیدی دارد.
لنفوم غیر هوچکین
در انواع مختلف لنفومهای غیر هوچکین با درجات تهاجمی متفاوت، به عنوان جزئی از پروتکلهای چند دارویی تجویز میگردد.
تومور ویلمز
در درمان تومورهای کلیوی اطفال، چه در مراحل قبل از جراحی برای کاهش حجم تومور و چه پس از آن به عنوان درمان کمکی کاربرد گستردهای دارد.
نوروبلاستوما
در درمان این تومور شایع دوران کودکی، وین کریستین به همراه سایر عوامل سایتوتوکسیک برای کنترل بیماری موضعی پیشرفته یا متاستاتیک استفاده میشود.
رابڈومیوسارکوما
به عنوان بخشی از رژیمهای استاندارد چند دارویی در درمان این سارکوم بافت نرم اطفال کاربرد تایید شده دارد.
موارد مصرف خارج از برچسب
ترومبوسیتوپنی ایمنی مقاوم
در بیماران مبتلا به کاهش پلاکت خودایمنی که به درمانهای خط اول مانند کورتیکواستروئیدها، ایمونوگلوبولین وریدی یا برداشتن طحال پاسخ ندادهاند، وین کریستین با هدف مهار تخریب پلاکتها توسط ماکروفاژها استفاده میشود.
تومورهای مغزی کودکان
در برخی از تومورهای سیستم عصبی مرکزی مانند مدولوبلاستوما و گلیوماهای با درجه پایین، به عنوان بخشی از رژیمهای ترکیبی در اطفال کاربرد دارد.
سارکوم یوینگ
در پروتکلهای درمانی ترکیبی برای کنترل سارکوم یوینگ در کنار سایر داروهای شیمیدرمانی به کار میرود.
مولتیپل میلوما
اگرچه امروزه با ورود داروهای جدیدتر نقش آن کمرنگ شده است، اما در برخی رژیمهای قدیمیتر یا در شرایط بالینی خاص مقاوم به درمان کاربرد دارد.
کمخونی همولیتیک خودایمنی
در موارد بسیار مقاوم به درمانهای سرکوبکننده ایمنی متداول، ممکن است توسط پزشک متخصص هماتولوژی تجویز گردد.