داروی توفاسیتینیب به عنوان یک مهارکننده خوراکی آنزیمهای جانوس کیناز (به ویژه نوع یک و سه)، مسیرهای سیگنالینگ سیتوکینهای داخل سلولی را مختل کرده و پاسخهای ایمنی و التهابی را سرکوب میکند. با توجه به هشدارهای ایمنی مرتبط با حوادث قلبی عروقی، بدخیمیها و ترومبوز، جایگاه درمانی این دارو عموماً به خطوط بعدی درمان موکول شده است.
موارد مصرف تایید شده آرتریت روماتوئید فعال (متوسط تا شدید):
- این دارو در بیماران بزرگسالی که پاسخ نامناسبی به متوترکسات دادهاند یا قادر به تحمل آن نیستند، تجویز میشود. توفاسیتینیب میتواند به عنوان تکدرمانی یا در ترکیب با داروهای ضد روماتیسمی اصلاحکننده بیماری غیر بیولوژیک (مانند متوترکسات) استفاده شود.
- نکته بالینی: استفاده همزمان از این دارو با داروهای بیولوژیک اصلاحکننده بیماری یا سرکوبکنندههای قوی سیستم ایمنی (مانند آزاتیوپرین و سیکلوسپورین) به دلیل افزایش شدید خطر عفونتهای فرصتطلب و سرکوب شدید مغز استخوان ممنوع است.
آرتریت پسوریاتیک فعال:
- مورد مصرف دیگر، درمان بیماران بزرگسالی است که به یک یا چند مهارکننده فاکتور نکروز تومور پاسخ کافی نداده یا دچار عدم تحمل شدهاند.
- نکته بالینی: در این اندیکاسیون، دارو نباید به صورت تکدرمانی تجویز شود و حتماً باید همراه با داروهای ضد روماتیسمی اصلاحکننده بیماری غیر بیولوژیک مصرف گردد.
کولیت اولسروز (متوسط تا شدید):
- برای القا و حفظ بهبودی در بیماران بزرگسالی که پاسخ نامناسبی به مهارکنندههای فاکتور نکروز تومور دادهاند یا منع مصرف برای آنها دارند، تایید شده است.
- نکته بالینی: دوز القایی معمولاً 10 میلیگرم دو بار در روز برای مدت 8 تا حداکثر 16 هفته است. با این حال، به دلیل خطر وابسته به دوز ترومبوآمبولی وریدی (از جمله آمبولی ریه)، استفاده از دوز 10 میلیگرم دو بار در روز برای درمان نگهدارنده تنها باید در بیمارانی محدود شود که پاسخ کافی به دوز 5 میلیگرم دو بار در روز نمیدهند و مزایای آن بر خطرات قلبی و عروقی غلبه دارد. از کمترین دوز موثر برای کوتاهترین زمان ممکن استفاده شود.
اسپوندیلیت آنکیلوزان فعال:
- این دارو برای بیماران بزرگسال مبتلا به اسپوندیلیت آنکیلوزان فعال که پاسخ ناکافی به یک یا چند مهارکننده فاکتور نکروز تومور داشتهاند یا نسبت به آنها عدم تحمل دارند، تایید شده است.
- نکته بالینی: مشابه سایر اندیکاسیونها، ارزیابی دقیق پروفایل لیپیدی، شمارش سلولهای خونی و بررسی سابقه ترومبوز یا خطرات قلبی عروقی پیش از شروع درمان و در طول آن الزامی است.
آرتریت ایدیوپاتیک جوانان با درگیری چند مفصل:
- در کودکان و نوجوانان بالای 2 سال که به بیماری فعال مبتلا هستند، فرمولاسیونهای متناسب با وزن (قرص یا محلول خوراکی) تایید شده است.
موارد مصرف خارج برچسب استفاده خارج برچسب از توفاسیتینیب در بیماریهای درماتولوژیک و اتوایمیون مقاوم به درمان، بر اساس کارآزماییهای بالینی و گزارشهای موردی معتبر بینالمللی در حال گسترش است.
آلوپسی آرهآتا (موارد شدید و مقاوم):
- شواهد بالینی قوی نشان میدهد که مهار مسیر جانوس کیناز میتواند با سرکوب سیگنالینگ اینترفرون گاما و اینترلوکین پانزده در فولیکولهای مو، منجر به رشد مجدد قابل توجه مو در بیماران مبتلا به آلوپسی توتالیس و یونیورسالیس شود. این دارو به عنوان یکی از موثرترین گزینههای سیستمیک در موارد مقاوم در نظر گرفته میشود.
درماتیت آتوپیک (شدید و مقاوم به درمان):
- در بیمارانی که به درمانهای موضعی و سیستمیک رایج پاسخ نمیدهند، توفاسیتینیب به طور موثری التهاب و خارش شدید را با مهار سیتوکینهای کلیدی در پاتوژنز بیماری کاهش میدهد.
ویتیلیگو:
- مطالعات نشان دادهاند که این دارو میتواند از طریق مهار سیگنالینگ اینترفرون گاما (که مسئول تخریب ملانوسیتها توسط سلولهای تی سیتوتوکسیک است)، پیشرفت بیماری را متوقف کرده و به ویژه هنگامی که با نوردرمانی (اشعه فرابنفش باند باریک) ترکیب شود، باعث بازگشت رنگدانه در ضایعات پوستی گردد.
بیماری پیوند علیه میزبان (مقاوم به استروئید):
- در مراکز پیوند مغز استخوان، استفاده از توفاسیتینیب در بیماران مبتلا به فرمهای حاد و مزمن بیماری پیوند علیه میزبان که به دوزهای بالای کورتیکواستروئیدها پاسخ نمیدهند، نتایج امیدوارکنندهای در کاهش التهاب بافتی بدون سرکوب کامل پاسخهای ضد توموری (اثر پیوند علیه لوسمی) نشان داده است.