این دارو به عنوان درمان خط اول یا دوم برای مدیریت بیماران مبتلا به آنژین صدری مزمن مورد تایید مراجع معتبر بین المللی قرار گرفته است. از دیدگاه بالینی و کاربردی برای پزشکان، بارزترین مزیت این دارو در مقایسه با سایر داروهای ضد ایسکمی، عدم ایجاد تغییرات همودینامیک قابل توجه است. به عبارت دیگر، این دارو تاثیر بالینی بارزی بر کاهش ضربان قلب یا افت فشار خون ندارد.
این ویژگی سبب میشود تجویز آن در بیمارانی که به دلیل پایه فشار خون پایین یا برادی کاردی قادر به تحمل حداکثر دوز داروهای بتابلاکر، نیتراتها یا مسدودکنندههای کانال کلسیم نیستند، بسیار سودمند باشد. پزشک میتواند این دارو را به صورت تکدرمانی در بیماران با منع مصرف بتابلاکرها، یا به صورت درمان ترکیبی جهت کنترل بهینه علائم آنژین مقاوم تجویز نماید.
موارد مصرف خارج برچسب داروی رانولازین
مدیریت و کنترل فیبریلاسیون دهلیزی
از نظر بالینی، این دارو نقش فزایندهای در استراتژیهای کنترل ریتم ایفا میکند. پزشکان از این دارو برای تسهیل کاردیوورژن دارویی و همچنین حفظ ریتم سینوسی پس از مداخله استفاده میکنند. تجویز همزمان آن با سایر داروهای ضد آریتمی میتواند اثربخشی درمان را در کاهش بار فیبریلاسیون دهلیزی افزایش دهد، بدون آنکه خطر سمیت قلبی به طور غیرقابل کنترلی بالا برود.
درمان و سرکوب آریتمیهای بطنی
در بیماران مبتلا به بیماریهای ساختاری قلب یا سندرمهای حاد کرونری که از آریتمیهای بطنی رنج میبرند، این دارو به عنوان یک گزینه خارج برچسب کاربرد دارد. مشاهدات بالینی نشان میدهد که افزودن این دارو به رژیم درمانی میتواند منجر به کاهش قابل توجهی در دورههای تاکیکاردی بطنی و کاهش فرکانس ضربانهای زودرس بطنی شود. پزشک باید در تجویز این دارو برای آریتمی، به وضعیت پایه الکترولیتها و نوار قلب بیمار جهت جلوگیری از طولانی شدن بیش از حد فاصله کیوتی توجه ویژه داشته باشد.
چه ساعتی درشبانه روز قرص لاتیکسارا باید بخورم