فیبرینولیزین عمدتا به صورت موضعی (اغلب در ترکیب با آنزیمهای دیگر برای اثربخشی بیشتر) به عنوان یک عامل دبریدمان آنزیمی کاربرد دارد.
موارد مصرف تایید شدهدبریدمان آنزیمی زخمهای نکروتیک
- این دارو برای پاکسازی بافتهای مرده، ترشحات چرکی و اگزودای زخمها تایید شده است. کاربرد بالینی آن شامل مدیریت زخمهای فشاری، زخمهای نارسایی وریدی، سوختگیهای درجه دو و سه، و زخمهای جراحی عفونی یا باز شده است.
- نکته بالینی برای پزشک: فیبرینولیزین با تجزیه اختصاصی رشتههای فیبرین در لختههای خون و بافتهای مرده، محیط بستر زخم را بدون آسیب رساندن به بافتهای زنده و سالم مجاور، برای تشکیل بافت گرانولاسیون و اپیتلیالیزاسیون مجدد آماده میکند. این ویژگی آن را به گزینه مناسبی برای بیمارانی تبدیل میکند که کاندید مناسبی برای دبریدمان جراحی یا مکانیکی نیستند.
ضایعات التهابی و عفونی مخاطی
- در برخی فرمولاسیونها، این دارو برای پاکسازی ترشحات و بافتهای نکروتیک در شرایطی مانند التهاب شدید دهانه رحم و واژینیتهای همراه با ترشحات غلیظ چرکی تایید شده است تا اثربخشی آنتیبیوتیکهای موضعی یا سیستمیک را افزایش دهد.
موارد مصرف خارج از برچسببا توجه به در دسترس بودن روشهای نوین پانسمان و آنزیمهای جدیدتر، استفاده خارج از برچسب فیبرینولیزین در طب مدرن بسیار محدود است، اما در متون بالینی به موارد زیر اشاره شده است:
تسریع جذب هماتومهای سطحی
- در برخی موارد بالینی، از اثرات فیبرینولیتیک این دارو به صورت موضعی برای کمک به تجزیه و جذب سریعتر لختههای خون زیرپوستی و هماتومهای موضعی پس از تروما یا مداخلات جراحی استفاده میشود.
مدیریت فیستولها و سینوسهای مزمن
- پزشکان ممکن است از این عامل آنزیمی برای شستشو و پاکسازی مسیر فیستولهای عفونی یا سینوسهای پیلونیدال استفاده کنند تا ترشحات فیبرینی متراکم را پیش از انجام مداخلات قطعی جراحی برطرف سازند.
پیشگیری از چسبندگیهای پس از عمل
- در گذشته و در برخی پروتکلهای خاص تجربی، از شستشوی حفرات با محلولهای حاوی عوامل فیبرینولیتیک برای کاهش تشکیل باندهای فیبرینی و پیشگیری از چسبندگی احشا استفاده میشد، هرچند امروزه محصولات جایگزین بسیار ایمنتری برای این منظور وجود دارد.