انکورافنیب چیست و برای چه مواردی استفاده می شود؟

اطلاعات تخصصی

موارد مصرف انکورافنیب

انکورافنیب یک داروی هدفمند از رده مهارکننده های آنزیم کیناز است که با مهار اختصاصی فرم های جهش یافته پروتئین بی راف، مسیر پیام رسانی درون سلولی رشد و تکثیر سلول های سرطانی را مسدود می کند.

موارد مصرف تایید شده

ملانومای غیرقابل برداشت یا متاتستاتیک دارای جهش ژنتیکی بی راف

• این دارو در ترکیب با داروی بینی متینیب برای درمان بیماران مبتلا به ملانومای پیشرفته، غیرقابل برداشت یا متاتستاتیک که دارای جهش بی راف نسخه وی ششصد ای یا وی ششصد کی هستند تایید شده است.
• از نظر بالینی و مکانیسمی، مصرف تنهای مهارکننده های بی راف منجر به فعال شدن بازخوردی و پادنوشتی مسیر پروتئین کیناز فعال شده با میتوژن می شود که مقاومت دارویی و عود بیماری را به همراه دارد. افزودن مهارکننده مِک مانند بینی متینیب، علاوه بر افزایش قدرت مهار تومور و به تاخیر انداختن مقاومت دارویی، شیوع عوارض پوستی هایپرپلاستیک ناخواسته نظیر کارسینوم سلول فلسفی پوستی را به شدت کاهش می دهد. تایید وجود جهش ژنتیکی بی راف توسط آزمایش های معتبر بافتی پیش از شروع درمان الزامی است.

سرطان کولورکتال متاتستاتیک دارای جهش ژنتیکی بی راف

• این دارو در ترکیب با داروی سیتوکسیماب برای درمان بیماران بزرگسال مبتلا به سرطان کولورکتال متاتستاتیک دارای جهش بی راف نسخه وی ششصد ای که قبلا تحت درمان های سیستمیک قرار گرفته اند تجویز می شود.
• از دیدگاه بالینی، سلول های سرطان روده بزرگ بر خلاف ملانوم، در پاسخ به مهار تنهای بی راف به سرعت مسیر گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی را به صورت بازخوردی فعال می کنند. این امر مهارکننده های تک دارویی بی راف را در سرطان کولورکتال بی اثر می سازد. ترکیب انکورافنیب با یک آنتی بادی مسدودکننده گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی نظیر سیتوکسیماب، این مسیر میان بر را مسدود کرده و موجب پاسخ درمانی چشمگیر و افزایش طول عمر بیماران می گردد.

سرطان ریه سلول غیر کوچک متاتستاتیک دارای جهش ژنتیکی بی راف

• این دارو در ترکیب با داروی بینی متینیب برای درمان بیماران بزرگسال مبتلا به سرطان ریه سلول غیر کوچک متاتستاتیک که جهش بی راف نسخه وی ششصد ای در تومور آنها شناسایی شده است تایید شده است.
• این رژیم ترکیبی هم در خط اول درمان برای بیماران تازه تشخیص داده شده و هم در بیماران قبلا درمان شده که دچار پیشرفت بیماری شده اند کاربرد دارد. شناسایی دقیق جهش ژنتیکی از طریق بیوپسی بافت یا بیوپسی مایع پیش از تجویز داروی هدفمند، شرط اصلی شروع این درمان است.

موارد مصرف خارج برچسب

سرطان پیشرفته و آناپلاستیک تیرویید دارای جهش بی راف

• در بیماران مبتلا به سرطان آناپلاستیک تیرویید یا کارسینوم پیشرفته و مقاوم به ید رادیواکتیو تیرویید که دارای جهش بی راف نسخه وی ششصد ای هستند، ترکیب انکورافنیب با یک مهارکننده مِک به عنوان خط درمانی هدفمند به کار می رود.
• در شرایطی که خطوط استاندارد دارویی در دسترس نباشند یا بیمار دچار عدم تحمل نسبت به سایر مهارکننده های بی راف شده باشد، این ترکیب درمانی می تواند کنترل سریع تومور و کاهش حجم بیماری را پیش از مداخلات بعدی فراهم کند.

تومورهای مجاری صفراوی و کلانژیوکارسینوم متاتستاتیک

• در بیماران مبتلا به کلانژیوکارسینوم پیشرفته یا متاتستاتیک که در بررسی های ژنومیک تومور، جهش بی راف نسخه وی ششصد ای اثبات شده است و بیماری پس از شیمی درمانی خط اول پیشرفت کرده است، استفاده خارج برچسب از انکورافنیب همراه با بینی متینیب توصیه می شود.
• این درمان هدفمند در بیماران واجد شرایط ژنتیکی، نسبت به شیمی درمانی های خط دوم سنتی پاسخ دهی بالینی بهتری نشان داده است.

تومورهای مغزی و گلیوم های دارای جهش بی راف

• در گلیوم های درجه بالا و درجه پایین سیستم عصبی مرکزی که دچار جهش ژنتیکی بی راف نسخه وی ششصد ای هستند و به درمان های جراحی، پرتو درمانی یا شیمی درمانی پاسخ مناسب نداده اند، این دارو به صورت ترکیبی مورد استفاده قرار می گیرد.
• توانایی نفوذ داروی هدفمند به بافت تومور و مهار مسیرهای رشد سلولی در بافت مغزی، این رژیم را به گزینه ای نویدبخش در کنترل تومورهای عودکننده مغزی تبدیل کرده است.

تومورهای جامد پیشرفته با رویکرد مستقل از بافت

• در فرآیندهای درمانی مبتنی بر پروفایل ژنتیکی تومور، در صورتی که هرگونه تومور جامد پیشرفته یا متاتستاتیک دارای جهش اثبات شده بی راف نسخه وی ششصد ای باشد و تمامی گزینه های درمانی استاندارد را سپری کرده باشد، استفاده خارج برچسب از انکورافنیب در قالب رژیم های ترکیبی جهت کنترل پیشرفت بیماری طبق نظر تیم تخصصی انکولوژی صورت می پذیرد.

مکانیسم اثر انکورافنیب

مکانیسم اثر انکورافنیب متکی بر مهار اختصاصی آنزیم های کیناز در مسیرهای پیام رسانی درونی سلول های سرطانی است که جزئیات بالینی آن به شرح زیر می باشد.

مهار رقابتی و اختصاصی آنزیم بی راف

• انکورافنیب یک مهارکننده مولکولی کوچک است که به طور مستقیم و اختصاصی آنزیم بی راف را در حالت فعال مهار می کند. این دارو بر روی فرم های جهش یافته این پروتئین از جمله نسخه وی ششصد ای، وی ششصد کی و وی ششصد دی و همچنین فرم طبیعی آنزیم اثر می گذارد. با اتصال انکورافنیب به جایگاه فعال آنزیم، فعالیت کینازی آن مسدود شده و از انتقال پیام های رشدی به پایین دست جلوگیری می شود.

سرکوب مسیر پیام رسانی پروتئین کیناز فعال شده با میتوژن

• مسیر پیام رسانی پروتئین کیناز فعال شده با میتوژن، شامل یک آبشار آنزیمی متشکل از راف، مِک و اِرک است که روند تکثیر، تمایز و بقای سلولی را تنظیم می کند. جهش در پروتئین بی راف موجب فعال شدن مداوم و بدون کنترل این مسیر می شود. انکورافنیب با مهار بی راف، فسفوریلاسیون و فعال شدن آنزیم مِک و به دنبال آن آنزیم اِرک را مهار کرده و در نهایت منجر به توقف چرخه سلولی و القای مرگ برنامه ریزی شده در سلول های سرطانی می شود.

زمان جدایش طولانی از آنزیم هدف

• یکی از ویژگی های منحصر به فرد داروشناختی انکورافنیب نسبت به سایر مهارکننده های این رده، نیمه عمر طولانی جدایش آن از آنزیم بی راف است. این زمان جدایش بیش از سی ساعت برآورد می شود که موجب مهار پایدار و مداوم فسفوریلاسیون اِرک می گردد. این پایداری در مهار، ممانعت طولانی تری از بازسازی مسیرهای رشد تومور ایجاد می کند.

غلبه بر فعال شدن بازخوردی مسیر با رژیم های ترکیبی

• مصرف انکورافنیب به تنهایی می تواند در برخی تومورها موجب فعال شدن بازخوردی و جبرانی مسیرهای پیام رسانی موازی یا بالادست شود. به همین دلیل، در بالین، این دارو در ترکیب با داروی بینی متینیب که مهارکننده مِک است یا داروی سیتوکسیماب که مهارکننده گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی است تجویز می گردد. این ترکیب دارویی با مسدود کردن هم زمان چند نقطه از مسیر، از بروز مقاومت دارویی سریع جلوگیری کرده و اثر مهار تومور را به شدت افزایش می دهد.

فارماکوکینتیک انکورافنیب

ویژگی های فارماکوکینتیکی انکورافنیب شامل جذب سریع خوراکی، توزیع بافتی گسترده، متابولیسم گسترده کبدی و دفع دوگانه از طریق مدفوع و ادرار است.

جذب گوارشی

• پس از مصرف خوراکی انکورافنیب، دارو به سرعت از دستگاه گوارش جذب می شود. حداکثر غلظت پلاسمایی دارو طی زمان تقریبی یک و نیم تا دو ساعت پس از مصرف رخ می دهد. مصرف دارو همراه با غذای چرب و پرکالری موجب تاخیر در زمان رسیدن به حداکثر غلظت پلاسمایی و کاهش حداکثر غلظت می گردد، اما میزان کل سطح زیر منحنی غلظت زمان تغییر معناداری نمی کند؛ بنابراین دارو را می توان همراه یا بدون غذا مصرف نمود. حالت پایدار دارویی در پلاسما معمولا ظرف ۱۵ روز پس از شروع مصرف حاصل می شود.

توزیع بافتی و اتصال پروتئینی

• انکورافنیب به میزان زیادی به پروتئین های پلاسمای خون متصل می شود و میزان اتصال آن حدود هشتاد و شش درصد برآورد شده است. حجم توزیع ظاهری این دارو پس از مصرف خوراکی حدود یکصد و شصت و چهار لیتر است که نشان دهنده توزیع گسترده دارو در بافت های مختلف بدن و نفوذ مناسب آن به بافت های هدف است.

متابولیسم کبدی

• انکورافنیب به طور گسترده در کبد و تحت تاثیر سیستم آنزیمی سیتوکروم پی چهارصد و پنجاه متابولیز می شود. مسیر اصلی متابولیسم کبد عمدتا از طریق آنزیم سیتوکروم پی چهارصد و پنجاه و سه آ چهار صورت می گیرد که حدود هشتاد و سه درصد از کل متابولیسم را به خود اختصاص می دهد. آنزیم های سیتوکروم پی چهارصد و پنجاه دو سی نوزده و دو دی شش نیز به میزان کمتری در متابولیسم نقش دارند. متابولیت اصلی فعال حاصل از این مسیر، ان دسمتیل انکورافنیب است که دارای فعالیت ضد توموری مشابه داروی اصلی می باشد.

دفع و نیمه عمر

• دفع انکورافنیب و متابولیت های آن از دو مسیر اصلی کلیوی و گوارشی انجام می پذیرد. حدود چهل و هفت درصد از دوز مصرفی از طریق مدفوع و حدود چهل و هفت درصد نیز از طریق ادرار از بدن دفع می گردد. نیمه عمر دفعی نهایی انکورافنیب در حالت پایدار حدود سه و نیم تا شش ساعت است و میزان پاکسازی ظاهری پلاسما حدود چهارده لیتر در ساعت برآورد می شود.

منع مصرف انکورافنیب

موارد منع مصرف در بیماری
شناسایی بیماری های زمینه ای و شرایط بالینی که مصرف انکورافنیب می تواند موجب تشدید عوارض یا خطر برای بیمار شود، گامی اساسی در مدیریت بالینی است.

حساسیت شدید به داروی انکورافنیب

• وجود سابقه واکنش های حساسیتی شدید، بثورات پوستی گسترده یا شوک آناپلاکسی نسبت به انکورافنیب یا هر یک از اجزای فرمولاسیون آن، منع مصرف مطلق دارد. بروز واکنش های شدید سیستمیک نیازمند قطع دائمی و فوری درمان است.

تومورهای فاقد جهش اختصاصی بی راف

• مصرف انکورافنیب در بیماران مبتلا به تومورهای فاقد جهش ژنتیکی بی راف نسخه وی ششصد ای یا وی ششصد کی منع مصرف مطلق دارد. تجویز این دارو در سلول های سرطانی دارای ژن طبیعی بی راف موجب فعال سازی پارادوکسیکال مسیرهای تکثیری، تحریک رشد تومور و پیشرفت سریع بیماری می گردد.

اختلالات قلبی و طولانی شدن فاصله کیو تی

• در بیماران مبتلا به سندرم طولانی بودن مادرزادی فاصله کیو تی یا افرادی که فاصله کیو تی تصحیح شده آنها مقادیر بسیار بالایی دارد، مصرف دارو نیازمند احتیاط شدید یا منع مصرف نسبی است. همچنین بروز آریتمی های بطنی شدید پیش از شروع درمان باید به طور کامل مدیریت و اصلاح شود.

اختلالات الکترولیتی شدید و اصلاح نشده

• وجود هیپوکالمی، هیپومنیزیمی یا هیپوکلسمی اصلاح نشده در بیمار منع مصرف نسبی قوی دارد، زیرا این اختلالات خطر بروز آریتمی های قلبی خطرناک ناشی از تغییرات پتانسیل عمل قلبی را افزایش می دهند. اصلاح کامل الکترولیت ها پیش از آغاز درمان الزامی است.

نارسایی شدید کبدی و کلیوی

• بیماران مبتلا به اختلالات شدید و پیشرفته کارکرد کبد یا کلیه به دلیل کاهش پاکسازی و متابولیسم دارو باید تحت ارزیابی دقیق قرار گیرند و در موارد نارسایی پیشرفته، مصرف دارو نیازمند کاهش دوز یا منع مصرف است.

موارد منع مصرف بارداری و شیردهی
ارزیابی وضعیت بارداری و دوران شیردهی به دلیل خطرات اثبات شده دارو برای جنین و نوزاد از اهمیت بالایی برخوردار است.

موارد منع مصرف در دوران بارداری

• بر اساس داده های حیوانی و مکانیسم دارویی، انکورافنیب می تواند موجب آسیب شدید جنینی، مرگ جنین و بروز ناهنجاری های مادرزادی شود. مصرف این دارو در دوران بارداری ممنوع است. پزشک معالج باید پیش از شروع درمان، تست بارداری منفی را در زنان سنین باروری تایید نماید.
• زنان در سنین باروری باید در طول دوره درمان و حداقل تا مدت مشخصی پس از دریافت آخرین دوز انکورافنیب از روش های بسیار موثر و غیرهورمونی پیشگیری از بارداری استفاده کنند، زیرا این دارو می تواند اثربخشی برخی روش های هورمونی را کاهش دهد.

موارد منع مصرف در دوران شیردهی

• اطلاعاتی در مورد ترشح انکورافنیب یا متابولیت های آن در شیر انسان موجود نیست. با این حال، به دلیل احتمال بروز عوارض جانبی جدی و خطرات سیستمیک در نوزاد شیرخوار، تغذیه با شیر مادر در طول دوره درمان با انکورافنیب و تا مدت ها پس از قطع آن به طور کامل ممنوع و منع شده است.

موارد منع مصرف کودکان
بررسی ایمنی مصرف دارو در جمعیت کودکان نیازمند توجه به عدم وجود مطالعات بالینی کافی است.

ممنوعیت در جمعیت کودکان و نوجوانان

• ایمنی و اثربخشی داروی انکورافنیب در کودکان و نوجوانان زیر هجده سال به تایید نرسیده است. بنابراین، مصرف این دارو در جمعیت پدیاتریک منع مصرف استاندارد دارد.

خطرات رشد در ارگانیسم های در حال تکامل

• با توجه به مکانیسم مهارکنندگی آنزیمی، استفاده از این دارو در ارگانیسم های در حال رشد می تواند بر روی بافت های استخوانی و غضروفی تاثیر بگذارد و خطرات رشد را به همراه داشته باشد، مگر آن که در قالب پروتکل های تخصصی انکولوژی کودکان تجویز شود.

نکات کلیدی و اجرایی برای پزشک معالج

• ارزیابی های الزامی پیش از تجویز: اخذ تست بارداری معتبر در زنان سنین باروری، بررسی دقیق وجود جهش ژنتیکی بی راف و ثبت نوار قلب پایه پیش از شروع درمان با انکورافنیب الزامی است.
• پایش دوره ای الکترولیت ها و ارزیابی قلب: توصیه می شود در طول دوره درمان، سطح الکترولیت های سرم و وضعیت قلبی بیمار به صورت منظم پایش شوند تا از بروز آریتمی های احتمالی پیشگیری گردد.

عوارض جانبی انکورافنیب

عوارض عمومی و سیستمیک

خستگی و ضعف

• شیوع کلی این عارضه چهل و سه تا هفتاد درصد است. میزان بروز درجات شدید سه و چهار حدود سه تا پنج درصد می باشد. خستگی یکی از شایع ترین علل افت کیفیت زندگی بیماران در طول درمان است.

تب و هایپرترمی

• شیوع کلی آن هجده تا بیست درصد است. بروز درجات شدید سه و چهار کمتر از دو درصد گزارش شده است.

کاهش اشتها

• شیوع کلی پانزده تا بیست و هفت درصد است. درجات شدید سه و چهار در حدود دو درصد بیماران مشاهده می شود.

عوارض گوارشی

تهوع

• شیوع کلی چهل و یک تا شصت درصد است. بروز درجات شدید سه و چهار حدود دو تا سه درصد است.

استفراغ

• شیوع کلی بیست و چهار تا سی درصد است. درجات شدید سه و چهار در حدود یک تا دو درصد بیماران رخ می دهد.

اسهال

• شیوع کلی بیست و دو تا سی و هشت درصد است. بروز درجات شدید سه و چهار حدود سه تا بارزترین حالت یعنی پنج درصد می باشد.

یبوست

• شیوع کلی بیست و دو تا بیست و هفت درصد است. درجات شدید سه و چهار بسیار نادر و کمتر از یک درصد است.

درد شکمی

• شیوع کلی بیست و هفت تا چهل و سه درصد است. بروز درجات شدید سه و چهار حدود سه تا چهار درصد گزارش شده است.

عوارض پوستی و مو

هیپرکراتوز و ضخیم شدن پوست

• شیوع کلی چهارده تا بیست و سه درصد است. درجات شدید سه و چهار کمتر از یک درصد می باشد.

ریزش مو و آلوپسی

• شیوع کلی ۱۳ تا ۵۶ درصد است. این عارضه عمدتا درجه یک یا دو بوده و منجر به طاسی کامل نمی گردد.

خشکی پوست

• شیوع کلی شانزده تا بیست و یک درصد است. درجات شدید سه و چهار بسیار نادر است.

راش و ضایعات پوستی

• شیوع کلی چهارده تا بیست و دو درصد است. بروز درجات شدید سه و چهار حدود دو درصد است.

سندرم دست و پا یا اریترودیس استزی کف دست و پا

• شیوع کلی ۱۳ تا ۵۲ درصد است. درجات شدید سه و چهار در حدود چهار تا هشت درصد بیماران رخ می دهد و نیازمند مراقبت پوستی ویژه است.

خارش پوستی

• شیوع کلی دوازده تا پانزده درصد است. درجات شدید سه و چهار کمتر از یک درصد گزارش شده است.

عوارض اسکلتی و عضلانی

درد مفاصل یا آرتورالژی

• شیوع کلی بیست و شش تا چهل و چهار درصد است. بروز درجات شدید سه و چهار حدود دو تا چهار درصد است.

درد عضلانی یا میالژی

• شیوع کلی سیزده تا نوزده درصد است. درجات شدید سه و چهار کمتر از یک درصد است.

درد در دست ها و پاها

• شیوع کلی پانزده تا بیست و پنج درصد است. درجات شدید سه و چهار حدود یک تا دو درصد می باشد.

عوارض عصبی و چشمی

سردرد

• شیوع کلی بیست تا بیست و دو درصد است. بروز درجات شدید سه و چهار حدود یک درصد است.

نوروپاتی محیطی

• شیوع کلی دوازده درصد است. درجات شدید سه و چهار کمتر از یک درصد گزارش شده است.

اختلالات بینایی شامل تاری دید و افت حدت بینایی

• شیوع کلی ده تا بیست و یک درصد است. بروز درجات شدید سه و چهار حدود یک تا دو درصد است.

التهاب چشمی و یوئیت

• شیوع کلی چهار تا هشت درصد است. درجات شدید سه و چهار در حدود یک درصد بیماران رخ می دهد و نیازمند ارزیابی چشم پزشکی است.

اختلالات آزمایشگاهی و بیوشیمیایی

افزایش آنزیم های کبدی آلانین آمینوترانسفراز و آسپارتات آمینوترانسفراز

• شیوع کلی بیست و هفت تا چهل و دو درصد است. بروز درجات شدید سه و چهار حدود چهار تا هشت درصد می باشد.

افزایش آنزیم گاما گلوتامیل ترانسفراز

• شیوع کلی چهل تا چهل و پنج درصد است. درجات شدید سه و چهار در حدود هشت تا دوازده درصد بیماران مشاهده می شود.

افزایش آنزیم آلکالین فسفاتاز

• شیوع کلی بیست و یک تا سی و شش درصد است. درجات شدید سه و چهار حدود دو تا سه درصد است.

افزایش آنزیم کراتین کیناز

• شیوع کلی پنجاه و هشت درصد است. بروز درجات شدید سه و چهار حدود چهار تا پنج درصد می باشد.

کم خونی یا آنمی

• شیوع کلی بیست و چهار تا سی و شش درصد است. درجات شدید سه و چهار حدود چهار تا شش درصد گزارش شده است.

افزایش قند خون یا هایپرگلیسمی

• شیوع کلی بیست و هشت تا پنجاه درصد است. بروز درجات شدید سه و چهار حدود شش تا نه درصد است.

کاهش سدیم خون یا هیپوناترمی

• شیوع کلی هجده تا بیست و شش درصد است. درجات شدید سه و چهار حدود پنج تا هشت درصد می باشد.

کاهش فسفات خون یا هیپوفسفاتمی

• شیوع کلی بیست تا سی درصد است. درجات شدید سه و چهار حدود پنج تا هفت درصد است.

کاهش منیزیم خون یا هیپومنیزیمی

• شیوع کلی در درمان ترکیبی با سیتوکسیماب تا پنجاه درصد و در سایر ترکیب ها حدود بیست و چهار درصد است. درجات شدید سه و چهار حدود سه تا پنج درصد می باشد.

عوارض قلبی، عروقی و بدخیمی های جدید

افزایش فاصله کیو تی در نوار قلب

• شیوع کلی سه تا هفت درصد است. بروز درجات شدید سه و چهار حدود یک تا دو درصد است و پایش الکتروکاردیوگرام را ضروری می سازد.

کاهش کسر تخلیه بطن چپ و اختلال عملکرد قلبی

• شیوع کلی در مصرف همزمان با بینی متینیب حدود سه تا هشت درصد است. درجات شدید سه و چهار حدود یک تا دو درصد گزارش شده است.

کارسینوم سلول فلسفی پوستی و کراتوآکانتوم

• شیوع کلی سه تا هشت درصد است. این ضایعات معمولا با جراحی موضعی درمان شده و نیازمند قطع دائمی دارو نیستند.

خونریزی های شدید گوارشی یا داخلی

• شیوع کلی سه تا شش درصد است. بروز درجات شدید سه و چهار حدود دو تا سه درصد بوده و حائز اهمیت حیاتی است.

التهاب حاد پانکراس یا پانکراتیت

• شیوع کلی یک تا سه درصد است. درجات شدید سه و چهار کمتر از یک درصد می باشد.

راهنمای بالینی مدیریت عوارض جانبی برای پزشک

• در صورت بروز عوارض درجه یک یا دو، درمان معمولا با همان دوز ادامه یافته و اقدامات حمایتی و علامت درمانی نظیر تجویز ضد تهوع ها، مرطوب کننده های پوستی یا مسکن های غیرکورتونی آغاز می گردد.
• در صورت بروز عوارض درجه سه، مصرف دارو باید تا کاهش شدت عارضه به درجه صفر یا یک متوقف شده و سپس درمان با یک پله کاهش دوز مجددا آغاز شود.
• در صورت بروز عوارض درجه چهار یا اختلالات تهدیدکننده حیات مانند آریتمی قلبی شدید، خونریزی عمده یا کاهش شدید کسر تخلیه قلبی، قطع دائمی دارو الزامی است.

تداخلات دارویی انکورافنیب

تداخلات دارویی مهم
تداخلات دارویی انکورافنیب عمدتا ناشی از تغییر در میزان غلظت پلاسمایی این دارو یا تغییر در غلظت سایر داروهای همزمان به دلیل دستکاری آنزیم ها و ناقل های دارویی است.

تداخل با مهارکننده های قوی آنزیم سیتوکروم پی چهارصد و پنجاه سه آ چهار

• مصرف همزمان انکورافنیب با مهارکننده های قوی این آنزیم موجب افزایش چشمگیر غلظت پلاسمایی انکورافنیب و در نتیجه افزایش شدید خطر بروز عوارض سمی و تهدیدکننده حیات می شود.
• داروهای این گروه شامل کتوکونازول، ایتراتراکنوزول، وریکونازول، پوزاکونازول، کلاریترومایسین، ریتوناویر و کوبیسیستات می باشند.
• توصیه بالینی شامل خودداری کامل از مصرف همزمان است. در صورت اجبار بالینی و عدم وجود جایگزین، دوز انکورافنیب باید به میزان یک دوم تا یک سوم دوز استاندارد کاهش یافته و بیمار به دقت از نظر بروز سمیت مانیتور شود.

تداخل با مهارکننده های متوسط آنزیم سیتوکروم پی چهارصد و پنجاه سه آ چهار

• داروهای مهارکننده متوسط نیز می توانند غلظت پلاسمایی انکورافنیب را به طور معنی داری افزایش دهند.
• داروهای این گروه شامل فلوکونازول، اریترومایسین، دیلتیازم، وراپامیل و سیپروفلوکساسین می باشند.
• توصیه بالینی شامل احتیاط فراوان هنگام تجویز همزمان و در صورت نیاز، تعدیل دوز انکورافنیب بر اساس تحمل بیمار است.

تداخل با القاکننده های قوی آنزیم سیتوکروم پی چهارصد و پنجاه سه آ چهار

• القاکننده های قوی موجب تسریع متابولیسم انکورافنیب شده و غلظت پلاسمایی آن را به شدت کاهش می دهند که این امر به شکست درمان ضد تومور و پیشرفت بیماری می انجامد.
• داروهای این گروه شامل ریفامپین، کاربامازپین، فنی توئین و فنوباربیتال می باشند.
• توصیه بالینی شامل منع مطلق مصرف همزمان این داروها با انکورافنیب است. باید داروهای جایگزین فاقد اثر القاکنندگی انتخاب شوند.

تداخل با القاکننده های متوسط آنزیم سیتوکروم پی چهارصد و پنجاه سه آ چهار

• این داروها نیز باعث کاهش غلظت پلاسمایی انکورافنیب و کاهش اثربخشی درمانی آن می گردند.
• داروهای این گروه شامل افاویرنز، مودافینیل و بوسنتان می باشند.
• توصیه بالینی شامل اجتناب از مصرف همزمان و جایگزینی با داروهای بی خطر است.

تداخل با داروهای طولانی کننده فاصله کیو تی در نوار قلب

• مصرف همزمان انکورافنیب با سایر داروهایی که طول فاصله کیو تی را افزایش می دهند، خطر بروز آریتمی های بطنی خطرناک از جمله تورصاد د پوآن را به شدت بالا می برد.
• داروهای این گروه شامل آمیودارون، سوتالول، متادون، هالوپریدول، آندانسترون، لوفلوکساسین و موکسی فلوکساسین می باشند.
• توصیه بالینی شامل انجام الکتروکاردیوگرام دوره ای، پایش مداوم سطح الکترولیت های سرم و در صورت امکان استفاده از داروهای جایگزین کم خطرتر است.

تداخل با داروهای پیشگیری از بارداری هورمونی

• انکورافنیب می تواند اثر القاکنندگی بر روی برخی آنزیم ها داشته باشد و موجب کاهش غلظت پلاسمایی هورمون های استروئیدی شود.
• داروهای این گروه شامل اتینیل استرادیول، لوونورجسترل و سایر ترکیبات خوراکی، تزریقی یا کاشتنی پیشگیری از بارداری می باشند.
• توصیه بالینی این است که به بیماران زن در سنین باروری توصیه شود حتما از روش های غیرهورمونی موثر نظیر روش های سدی در طول درمان و حداقل تا دو هفته پس از قطع دارو استفاده کنند.

تداخل با سوبستراهای ناقل های غشایی و آنزیم های کبد

• انکورافنیب مهارکننده ناقل های مهمی مانند پی گلیکوپروتئین، پروتئین مقاوم به سرطان پستان و ناقل های آنیونی ارگانیک است. مصرف همزمان آن با داروهایی که سوبسترای این ناقل ها هستند می تواند غلظت و سمیت آن داروها را افزایش دهد.
• داروهای این گروه شامل دیگوکسین، روزوواستاتین، آتورواستاتین، دابیگاتران، متوترکسات، تاکرولیموس و سيكلوسپورين می باشند.
• توصیه بالینی شامل پایش غلظت دارویی در خون برای داروهای با پنجره درمانی باریک و کاهش دوز این داروها در صورت بروز علائم سمیت است.

تداخل با غذا و مکمل ها
آگاهی از تداخلات غذایی داروی انکورافنیب برای ارائه آموزش های لازم به بیمار توسط پزشک ضروری است.

تداخل با گریپ فروت و مرکبات خاص

• میوه گریپ فروت، آب گریپ فروت و نارنج حاوی ترکیباتی هستند که آنزیم سیتوکروم پی چهارصد و پنجاه سه آ چهار را در دیواره گوارش و کبد به شدت مهار می کنند. مصرف همزمان آنها با انکورافنیب موجب افزایش غیرقابل پیش بینی غلظت دارو و بروز سمیت های شدید می شود.
• توصیه بالینی شامل منع کامل مصرف گریپ فروت و فرآورده های حاوی آن در تمام طول دوره درمان است.

تداخل با مکمل گیاهی علف چای یا هوفاریقون

• گیاه علف چای یک القاکننده قوی آنزیم های کبدی است. مصرف این مکمل گیاهی همراه با انکورافنیب منجر به افت شدید غلظت خونی انکورافنیب و بی اثر شدن درمان ضد تومور می گردد.
• توصیه بالینی شامل منع مطلق مصرف این مکمل گیاهی است.

تاثر وعده های غذایی و چربی غذا

• مطالعات فارماکوکینتیک نشان می دهد که مصرف انکورافنیب همراه با غذاهای بسیار چرب و پرکالری، زمان رسیدن به حداکثر غلظت پلاسمایی را به تاخیر انداخته و میزان حداکثر غلظت را کاهش می دهد، اما جذب کل دارو تغییر معناداری نمی کند.
• توصیه بالینی این است که انکورافنیب را می توان بدون توجه به زمان مصرف غذا، همراه یا بدون غذا مصرف نمود، اما برای حفظ ثبات درمانی بهتر است شرایط مصرف روزانه دارو یکسان نگه داشته شود.

تداخل در آزمایشات و پارامترهای آزمایشگاهی
مصرف انکورافنیب می تواند منجر به تغییرات و انحرافات مشخصی در نتایج آزمایش های روتین بالینی شود که پزشک باید آنها را از پارامترهای بیماری مجزا کند.

افزایش سطح کراتینین سرم

• انکورافنیب به دلیل مهار ناقل های کلیوی دفع کننده کراتینین می تواند موجب افزایش سطح کراتینین سرم در آزمایش های خون شود بدون آنکه لزوما کاهش واقعی در نرخ فیلتراسیون گلومرولی کلیه ایجاد شده باشد.
• ارزیابی بالینی شامل بررسی میزان اوره و حجم ادرار برای تمایز میان اثر دارویی بر ناقل ها و آسیب واقعی کلیوی است.

اختلال در آنزیم های کبدی و بیلی روبین

• مصرف انکورافنیب موجب افزایش سطح آنزیم های آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز، آلکالین فسفاتاز و بیلی روبین تام در آزمایش های عملکرد کبد می شود.
• ارزیابی بالینی شامل انجام آزمایش های پایه کبد پیش از درمان و پایش ماهانه جهت تشخیص زودرس سمیت کبدی دارویی است.

اختلالات الکترولیتی و بیوشیمیایی

• این دارو می تواند موجب تغییر در سطح الکترولیت های سرم شود که در آزمایش های مربوطه به صورت کاهش سطح سدیم، کاهش سطح پتاسیم، کاهش سطح منیزیم و کاهش سطح فسفات خون تظاهر می یابد. همچنین افزایش قند خون یا هایپرگلیسمی و افزایش آنزیم کراتین کیناز نیز در پارامترهای آزمایشگاهی شایع است.
• ارزیابی بالینی شامل اصلاح نقص های الکترولیتی به ویژه پتاسیم و منیزیم جهت پیشگیری از آریتمی های قلبی ناشی از طولانی شدن فاصله کیو تی است.

پارامترهای هماتولوژیک و شمارش کامل سلول های خون

• در آزمایش های خون شناسی، کاهش میزان هموگلوبین و بروز کم خونی یا آنمی و در مواردی کاهش تعداد نوتروفیل ها و پلاکت ها قابل مشاهده است.

هشدار ها انکورافنیب

هشدارها و تدابیر احتیاطی کامل و کاربردی
مدیریت ایمن مصرف انکورافنیب نیازمند پایش های منظم آزمایشگاهی، ارزیابی های دوره ای اعضای بدن و آگاهی دقیق پزشک از عوارض بالقوه شدید این دارو است.

بروز بدخیمی های اولیه جدید پوستی و غیرپوستی

• انکورافنیب می تواند موجب بروز بدخیمی های پوستی جدید از جمله کارسینوم سلول فلسفی، کِراتوآکانتوم و ملانوم اولیه جدید شود. همچنین خطر بروز بدخیمی های غیرپوستی نیز وجود دارد. این پدیده به دلیل فعال شدن پارادوکسیکال مسیر پیام رسانی کیناز در سلول های فاقد جهش رخ می دهد.
• اقدام بالینی شامل معاینه کامل پوستی پیش از شروع درمان، هر دو ماه یک بار در طول درمان و تا شش ماه پس از قطع دارو است. در صورت مشاهده ضایعات پوستی جدید، برداشتن و بررسی بافت شناسی الزامی است.

ترویج رشد تومور در سلول های فاقد جهش ژنتیکی

• تجویز این دارو در بیمارانی که تومور آنها فاقد جهش ژنتیکی اثبات شده بی راف نسخه وی ششصد است، می تواند موجب تحریک رشد و تکثیر سریع تر سلول های سرطانی شود.
• اقدام بالینی شامل تایید قطعی وجود جهش بی راف وی ششصد توسط آزمایشگاه های معتبر بافتی یا مولکولی پیش از تجویز اولین دوز دارو است.

خونریزی های شدید و تهدیدکننده حیات

• مصرف انکورافنیب، به ویژه در ترکیب با سایر داروهای هدفمند، با خطر بروز خونریزی های عمده از جمله خونریزی های گوارشی، داخل جمجمه ای و پشت صفاق همراه است.
• اقدام بالینی شامل پایش دقیق علائم خونریزی، افت هموگلوبین و تغییرات وضعیت عصبی بیمار است. در صورت بروز خونریزی درجه سه یا چهار، مصرف دارو باید بلافاصله قطع شده و اقدامات حمایتی آغاز گردد.

اختلالات چشمی و سمیت چشمی

• عوارضی نظیر یوئیت، التهاب عنبیه، کاهش حدت بینایی، فتوفوبی و اختلالات شبکیه در بیماران دریافت کننده این دارو گزارش شده است.
• اقدام بالینی شامل ارزیابی بینایی سنجی در صورت بروز هرگونه علامت چشمی جدید است. در صورت تایید یوئیت شدید یا اختلال شبکیه، کاهش دوز یا قطع موقت دارو تا رفع علائم توصیه می شود.

افزایش فاصله کیو تی در الکتروکاردیوگرام و آریتمی قلبی

• انکورافنیب می تواند طول فاصله کیو تی را به صورت وابسته به غلظت افزایش دهد که این امر خطر بروز آریتمی های بطنی شدید و خطرناک را بالا می برد.
• اقدام بالینی شامل ثبت الکتروکاردیوگرام و ارزیابی سطح الکترولیت های سرم از جمله پتاسیم و منیزیم پیش از شروع درمان و به صورت دوره ای در طول درمان است. در بیماران مبتلا به سندرم کیو تی طولانی مادرزادی یا افرادی که داروهای آهسته رهش کیو تی مصرف می کنند، احتیاط ویژه الزامی است. سطح پتاسیم و منیزیم باید در حد نرمال نگه داشته شود.

سمیت کبدی و افزایش آنزیم های ترانس آمیناز

• ارتفاع آنزیم های کبدی شامل آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز و بیلی روبین تام در طول درمان شایع است.
• اقدام بالینی شامل ارزیابی عملکرد کبد پیش از شروع درمان، ماهانه در طول درمان و در صورت بروز علائم بالینی سمیت کبدی است. تعدیل دوز یا قطع موقت دارو بر اساس درجه سمیت کبدی انجام می پذیرد.

سمیت جنینی و خطرات بارداری

• بر اساس مکانیسم اثر و یافته های حیوانی، انکورافنیب می تواند موجب آسیب شدید به جنین و سقط جنین شود.
• اقدام بالینی شامل انجام تست بارداری پیش از شروع درمان در زنان سنین باروری است. بیماران باید از روش های غیرهورمونی موثر پیشگیری از بارداری در طول درمان و حداقل تا دو هفته پس از دریافت آخرین دوز استفاده کنند، زیرا انکورافنیب می تواند اثر اثربخشی روش های هورمونی را کاهش دهد.

اختلال عملکرد بطن چپ و کاهش کسر تخلیه قلبی

• در صورت مصرف همزمان انکورافنیب با مهارکننده های مک نظیر بینی متینیب، خطر کاهش کسر تخلیه بطن چپ و بروز نارسایی قلبی وجود دارد.
• اقدام بالینی شامل ارزیابی عملکرد قلبی با اکوکاردیوگرام یا اسکن هسته ای پیش از شروع درمان و در فواصل منظم در طول درمان است.

مسمومیت با اوردوز و درمان
اطلاعات بالینی درباره اوردوز حاد با داروی انکورافنیب محدود است، اما آگاهی از تظاهرات احتمالی و اصول مدیریت بالینی برای انکولوژیست ها و پزشکان بخش اورژانس ضروری می باشد.

تظاهرات بالینی مسمومیت و اوردوز

• در صورت دریافت دوزهایی بسیار بالاتر از دوز درمانی توصیه شده، تشدید عوارض جانبی داروشناختی انتظار می رود. این تظاهرات شامل تهوع و استفراغ شدید، اسهال مفرط، سمیت پوستی حاد، اختلالات بینایی شدید، افزایش چشمگیر فاصله کیو تی در نوار قلب، افزایش حاد آنزیم های کبدی و افزایش خطر خونریزی های داخلی می باشد.

تدابیر درمانی و مدیریت بالینی مسمومیت

هیچ پادزهر اختصاصی برای اوردوز با انکورافنیب وجود ندارد. مدیریت بیمار باید بر پایه اقدامات حمایتی، علامت درمانی و پایش دقیق علائم حیاتی استوار باشد.

• قطع فوری مصرف دارو: در صورت شک یا تایید اوردوز، مصرف انکورافنیب و تمامی داروهای هدفمند همزمان باید بلافاصله متوقف شود.
• اقدامات گوارشی اولیه: در صورتی که زمان کمی از بلع دوز بالای دارو گذشته باشد، بررسی انجام شستشوی معده یا تجویز زغال فعال ظرف یک تا دو ساعت اول پس از مصرف می تواند در کاهش جذب گوارشی دارو موثر باشد.
• پایش قلبی و الکتروکاردیوگرام مداوم: بیمار باید تحت مانیتورینگ مداوم قلبی قرار گیرد. ثبت روزانه و مداوم الکتروکاردیوگرام جهت بررسی فاصله کیو تی و تشخیص سریع آریتمی های بطنی الزامی است.
• اصلاح اصلاحات الکترولیتی: سطح پتاسیم، منیزیم و کلسیم خون باید به دقت اندازه گیری شده و در صورت هرگونه افت، به سرعت از طریق تزریق وریدی اصلاح شود تا خطر بروز آریتمی های قلبی ناشی از طولانی شدن فاصله کیو تی به حداقل برسد.
• ارزیابی وضعیت دیالیز خونی: به دلیل میزان بالای اتصال انکورافنیب به پروتئین های پلاسمای خون و حجم توزیع بافتی گسترده آن، دیالیز خونی یا هموپرفیوژن در دفع و پاکسازی این دارو از بدن موثر نخواهد بود.
• پایش آزمایشگاهی و حمایتی مداوم: ارزیابی روزانه عملکرد کبد، شمارش کامل سلول های خونی، بررسی پارامترهای انعقادی و معاینه دقیق پوستی و چشمی تا زمان پایداری کامل شرایط بالینی بیمار باید ادامه یابد.

توصیه های دارویی انکورافنیب

توصیه های دارویی مخصوص بیمار
آموزش صحیح به بیمار و افزایش آگاهی وی درباره نحوه مصرف و عوارض احتمالی داروی انکورافنیب، نقشی کلیدی در پایبندی به درمان و پیشگیری از سمیت های شدید دارویی ایفا می کند.

نحوه و زمان مصرف صحیح دارو

• داروی انکورافنیب باید دقیقا طبق دستور پزشک معالج و در زمان مشخصی از روز مصرف شود. کپسول ها باید به طور کامل همراه با یک لیوان آب بلعیده شوند. از باز کردن، خرد کردن، حل کردن یا جویدن کپسول ها باید به شدت خودداری شود. این دارو را می توان همراه با غذا یا با معده خالی مصرف نمود، اما برای حفظ غلظت یکنواخت دارو در خون، بهتر است شرایط مصرف روزانه یکسان باشد.

اقدام در صورت فراموش کردن یک دوز

• در صورتی که بیمار مصرف یک دوز دارو را فراموش کند، اگر زمان باقی مانده تا دوز بعدی بیش از دوازده ساعت باشد، باید به محض به یاد آوردن، دوز فراموش شده را مصرف نماید. اما اگر زمان باقی مانده تا دوز بعدی کمتر از دوازده ساعت باشد، باید از دوز فراموش شده صرف نظر کرده و دوز بعدی را در زمان مقرر مصرف کند. بیمار هرگز نباید برای جبران دوز فراموش شده، دو دوز دارو را به صورت همزمان مصرف نماید.

اقدام در صورت بروز استفراغ پس از مصرف دارو

• اگر بیمار پس از بلع کپسول دچار استفراغ شود، نباید دوز اضافی دیگری مصرف کند. در این شرایط باید طبق برنامه زمانی معمول، دوز بعدی را در زمان مشخص شده بعدی دریافت نماید.

پرهیزهای تغذیه ای و تداخلات غذایی

• بیمار باید در تمام طول دوره درمان با انکورافنیب از مصرف گریپ فروت، آب گریپ فروت، فرآورده های حاوی نارنج و همچنین مکمل های گیاهی حاوی علف چای یا هوفاریقون به طور کامل خودداری کند. این مواد می توانند موجب تغییرات شدید و خطرناک در غلظت خونی دارو شوند.

مراقبت های پوستی و محافظت در برابر نور خورشید

• انکورافنیب حساسیت پوست به نور خورشید را افزایش می دهد و خطر بروز بدخیمی های پوستی جدید را بالا می برد. بیمار باید هنگام خروج از منزل از ضد آفتاب های با طیف گسترده استفاده کرده، لباس های پوشیده و کلاه به تن کند و از قرار گرفتن در معرض نور مستقیم خورشید یا دستگاه های برنزه کننده خودداری ورزد. بیمار باید هرگونه خال جدید، تغییر در خال های قدیمی، ایجاد برجستگی پوستی یا زخم هایی که بهبود نمی یابند را سریعا به پزشک گزارش دهد.

راهنما و روش های پیشگیری از بارداری

• داروی انکورافنیب می تواند موجب آسیب شدید به جنین شود. زنان در سنین باروری باید پیش از شروع درمان تست بارداری منفی داشته باشند. به دلیل احتمال کاهش اثربخشی روش های هورمونی پیشگیری از بارداری توسط انکورافنیب، بیماران زن و مرد باید در طول درمان و حداقل تا دو هفته پس از دریافت آخرین دوز دارو، از روش های غیر هورمونی کاملا موثر نظیر روش های سدی استفاده نمایند.

علائم هشدار دهنده برای مراجعه فوری به پزشک

• بیمار باید آموزش ببیند که در صورت بروز علائمی نظیر خونریزی های غیرعادی یا مدفوع سیاه و قیری، سرگیجه شدید یا غش کردن، تغییرات بینایی و تاری دید، زردی پوست یا چشم ها، ادرار تیره، تهوع و استفراغ شدید، و یا بروز ضایعات پوستی جدید، بلافاصله با تیم درمانی خود تماس بگیرد.

توصیه های دارویی مخصوص پزشک
مدیریت بالینی بیماران تحت درمان با انکورافنیب نیازمند تصمیم گیری های دقیق در خصوص تعیین دوز اولیه، پایش های آزمایشگاهی منظم و تعدیل هوشمندانه دوز در صورت بروز عوارض سمی است.

ارزیابی های پیش نیاز و تعیین دوز درمانی

• پیش از تجویز انکورافنیب، تایید قطعی وجود جهش ژنتیکی بی راف نسخه وی ششصد ای یا وی ششصد کی در نمونه بافتی یا خونی تومور توسط آزمایشگاه های معتبر الزامی است.
• دوز درمانی استاندارد در ملانوم پیشرفته یا متاتستیک دارای جهش بی راف، چهارصد و پنجاه میلی گرم خوراکی یک بار در روز به صورت ترکیبی با داروی بینی متینیب است.
• دوز درمانی استاندارد در سرطان روده بزرگ متاتستیک دارای جهش بی راف که قبلا درمان دریافت کرده است، سیصد میلی گرم خوراکی یک بار در روز به صورت ترکیبی با داروی سیتوکسیماب می باشد.

پروتکل پایش دوره ای و مراقبت های بالینی

پزشک معالج باید پروتکل ارزیابی های دوره ای را مطابق زمان بندی زیر اجرا نماید.

• معاینه کامل پوستی باید پیش از شروع درمان، هر دو ماه یک بار در طول درمان و تا شش ماه پس از قطع دارو انجام شود.
• الکتروکاردیوگرام و ارزیابی سطح الکترولیت های سرم شامل پتاسیم و منیزیم باید پیش از شروع درمان، یک ماه پس از آغاز درمان و سپس به صورت دوره ای بر اساس شرایط بالینی بیمار انجام گیرد. اصلاح اختلالات الکترولیتی پیش از شروع دارو الزامی است.
• تست های عملکرد کبد شامل آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز، آلکالین فسفاتاز و بیلی روبین تام، و همچنین ارزیابی عملکرد کلیه باید قبل از شروع درمان و به صورت ماهانه پایش شوند.
• در صورت مصرف همزمان با بینی متینیب، ارزیابی عملکرد قلبی و تعیین کسر تخلیه بطن چپ توسط اکوکاردیوگرام پیش از درمان و در فواصل منظم در طول درمان ضروری است.
• معاینه چشم پزشکی در صورت بروز هرگونه شکایت بینایی جدید باید به سرعت انجام پذیرد.

دستورالعمل کاهش و تعدیل دوز بر اساس درجه سمیت

• در صورت بروز عوارض جانبی غیرپوستی درجه سه یا عوارض غیرقابل تحمل، درمان باید تا کاهش شدت عارضه به درجه صفر یا یک متوقف شده و سپس با دوز کاهش یافته مجددا آغاز شود.
• پله های کاهش دوز در دوز پایه چهارصد و پنجاه میلی گرم به ترتیب شامل کاهش به سیصد میلی گرم در روز، سپس دویست میلی گرم در روز می باشد. در صورت عدم تحمل دوز دویست میلی گرم، دارو باید به طور دائمی قطع شود.
• پله کاهش دوز در دوز پایه سیصد میلی گرم شامل کاهش به دویست میلی گرم در روز است.
• در صورت بروز طولانی شدن فاصله کیو تی بیشتر از پانصد میلی ثانیه، دارو باید تا کاهش فاصله کیو تی به کمتر از چهارصد و هشتاد میلی ثانیه متوقف شده و سپس با یک پله کاهش دوز ادامه یابد. در صورت بروز آریتمی های بطنی شدید یا تورصاد د پوآن، مصرف دارو باید به صورت دائمی قطع گردد.
• در صورت بروز بدخیمی های پوستی جدید مانند کارسینوم سلول فلسفی، نیازی به کاهش دوز یا قطع انکورافنیب نیست و ضایعه باید با جراحی موضعی برداشت شود.

مدیریت تداخلات دارویی و ارزیابی کراتینین

• از تجویز همزمان انکورافنیب با مهارکننده ها یا القاکننده های قوی آنزیم سیتوکروم پی چهارصد و پنجاه سه آ چهار باید خودداری شود. در صورت ضرورت بالینی برای تجویز مهارکننده قوی این آنزیم، دوز انکورافنیب باید به میزان یک دوم تا یک سوم دوز اصلی کاهش یابد.
• پزشکان باید توجه داشته باشند که افزایش سطح کراتینین سرم پس از شروع انکورافنیب اغلب به دلیل مهار ناقل های کلیوی دفع کراتینین بوده و لزوما به معنای افت واقعی کارکرد کلیه نیست؛ بنابراین ارزیابی همزمان اوره خون و حجم ادرار برای تصمیم گیری در مورد قطع دارو اهمیت دارد.