اطلاعات تخصصی
موارد مصرف بریگاتینیب
موارد مصرف تایید شده بریگاتینیب
سرطان ریه سلول غیر کوچک متاستاتیک دارای جهش ژن کیناز لنفوم آناپلاستیک
- این دارو به طور رسمی برای درمان بیماران بزرگسال مبتلا به سرطان ریه سلول غیر کوچک پیشرفته یا متاستاتیک که تومور آن ها دارای جهش مثبت در ژن کیناز لنفوم آناپلاستیک است، تایید شده است.
نکات بالینی و کاربردی ویژه پزشک:
- بریگاتینیب هم به عنوان درمان خط اول در بیماران تازه تشخیص داده شده و هم به عنوان درمان خط دوم در بیمارانی که بیماری آن ها در حین مصرف دارو های نسل قبل پیشرفت کرده است، تجویز می شود. مهم ترین مزیت بالینی این دارو برای پزشک انکولوژیست، توانایی بسیار بالای آن در نفوذ به سد خونی مغزی است. این ویژگی باعث می شود دارو در کنترل و درمان متاستاز های فعال مغزی اثربخشی فوق العاده ای داشته باشد و نیاز بیمار به پرتو درمانی کل مغز را به میزان قابل توجهی به تاخیر بیندازد.
- پزشک معالج باید توجه داشته باشد که شروع درمان با این دارو دارای یک پروتکل اختصاصی است. برای کاهش خطر بروز عارضه بسیار خطرناک التهاب بافت بینابینی ریه که معمولا در روز های ابتدایی رخ می دهد، درمان حتما باید با دوز اولیه نود میلی گرم در روز به مدت هفت روز آغاز شود. در صورت تحمل مناسب بیمار و عدم بروز علائم ریوی، دوز دارو از روز هشتم به دوز نگهدارنده صد و هشتاد میلی گرم در روز افزایش می یابد.
موارد مصرف خارج برچسب بریگاتینیب سرطان ریه سلول غیر کوچک با جهش سایر ژن های محرک رشد
- اگر چه تاییدیه اصلی دارو برای مهار جهش کیناز لنفوم آناپلاستیک است، اما مطالعات بالینی نشان داده اند که بریگاتینیب می تواند مسیر های پیام رسانی سایر پروتئین های تیروزین کیناز را نیز مسدود کند.
نکات بالینی و کاربردی ویژه پزشک: - در بیماران مبتلا به سرطان ریه پیشرفته که تومور آن ها دارای جهش های نادر ژنتیکی مرتبط با گیرنده های تیروزین کیناز است و به درمان های استاندارد دیگر پاسخ نمی دهند، پزشکان فوق تخصص خون و سرطان ممکن است از این دارو به صورت خارج از برچسب استفاده کنند. مشاهدات بالینی نشان می دهد که این مداخله می تواند به کنترل بیماری سیستمیک و همچنین مهار متاستاز های سیستم اعصاب مرکزی در این گروه خاص از بیماران کمک کند و طول عمر بدون پیشرفت بیماری را افزایش دهد.
تومور های میوفیبروبلاستیک التهابی با جهش ژنی مشابه
- تومور های میوفیبروبلاستیک التهابی، گروهی از تومور های نادر بافت نرم هستند که در نیمی از موارد، دارای همان جهش ژنی کیناز لنفوم آناپلاستیک هستند که در سرطان ریه مشاهده می شود.
نکات بالینی و کاربردی ویژه پزشک:در موارد بحرانی که این تومور ها غیر قابل جراحی هستند یا به سایر ارگان ها متاستاز داده اند، استفاده از مهار کننده های هدفمند مسیر کیناز مانند بریگاتینیب به عنوان یک راهکار درمانی نجات بخش و خارج از برچسب توسط آنکولوژیست ها مد نظر قرار می گیرد. بررسی های بالینی حاکی از آن است که مهار این مسیر ژنتیکی در بافت تومور، می تواند به کوچک شدن سریع و چشمگیر حجم توده تومورال منجر گردد و علائم فشاری بیمار را تسکین دهد.
مکانیسم اثر بریگاتینیب
- بریگاتینیب یک مهار کننده بسیار قوی، برگشت پذیر و انتخابی آنزیم های تیروزین کیناز است. این دارو به طور ویژه برای هدف قرار دادن و مهار پروتئین کیناز لنفوم آناپلاستیک طراحی شده است. در بیماران مبتلا به سرطان ریه سلول غیر کوچک، تغییرات ژنتیکی و ادغام این ژن باعث تولید پروتئین های غیر طبیعی می شود که سیگنال های مداومی برای رشد، تکثیر و بقای سلول های تومور ارسال می کنند.
- دارو با اتصال رقابتی و محکم به جایگاه فعال آنزیم در داخل سلول، مانع از فرآیند فسفریلاسیون خودکار می شود. در نتیجه، مسیر های پیام رسانی درون سلولی که مسئول بقا و مهاجرت سلول های سرطانی هستند، به طور کامل مسدود می شوند و سلول تومور به سمت مرگ سلولی برنامه ریزی شده پیش می رود. این دارو همچنین توانایی مهار پروتئین های کیناز دیگر مرتبط با جهش های محرک تومور را نیز دارا است.
- نکته بالینی بسیار مهم برای پزشک انکولوژیست این است که بریگاتینیب به عنوان یک داروی نسل نسل دوم، توانایی منحصر به فردی در غلبه بر جهش های ثانویه مقاوم به درمان دارد. بیمارانی که به دارو های نسل اول مقاومت نشان داده اند، به دلیل ساختار فضایی خاص این دارو، همچنان به درمان پاسخ می دهند. علاوه بر این، نفوذ استثنایی دارو از سد خونی مغزی، آن را به گزینه ای بی نظیر برای سرکوب متاستاز های فعال سیستم اعصاب مرکزی تبدیل کرده است.
فارماکوکینتیک بریگاتینیب
جذب گوارشی و فراهمی زیستی
- پس از تجویز خوراکی، دارو به سرعت از مسیر دستگاه گوارش جذب سیستمیک می شود. حداکثر غلظت پلاسمایی دارو معمولا بین یک تا چهار ساعت پس از مصرف به دست می آید. بررسی های بالینی نشان می دهد که مصرف دارو همراه با وعده های غذایی پر چرب ممکن است حداکثر غلظت را کمی کاهش دهد، اما میزان کل داروی جذب شده و اثربخشی آن را تغییر نمی دهد. بنابراین پزشک می تواند به بیمار توصیه کند که دارو را به صورت روزانه با معده خالی یا همراه با غذا مصرف نماید.
توزیع بافتی و اتصال پروتئینی
- این دارو دارای حجم توزیع بسیار بالایی در بافت های مختلف بدن است که نشان دهنده نفوذ گسترده آن به فضاهای خارج سلولی و داخل سلولی است. میزان اتصال این دارو به پروتئین های پلاسما حدود نود و یک درصد است و این اتصال به غلظت دارو وابسته نیست. مهم ترین ویژگی فارماکوکینتیک در مرحله توزیع، عبور موفق و ایجاد غلظت درمانی بالا در بافت مغز است که برای درمان تومور های پیشرفته درگیر کننده مغز کاملا حیاتی است.
متابولیسم کبدی
- فرآیند تجزیه و متابولیسم دارو عمدتا در کبد انجام می شود. سیستم آنزیمی سیتوکروم پی چهارصد و پنجاه، به خصوص ایزوانزیم سه ای چهار، مسئول اصلی متابولیسم و پاکسازی این دارو است. پزشک انکولوژیست باید در تجویز همزمان این دارو با سایر دارو هایی که القا کننده یا مهار کننده قوی این سیستم آنزیمی در کبد هستند، احتیاط کامل را رعایت کند. تنظیم دوز دارو در حضور مهار کننده های قوی آنزیمی برای جلوگیری از بروز مسمومیت دارویی کاملا الزامی است.
مسیر های دفع و نیمه عمر بالینی
- نیمه عمر دفعی دارو در بدن بیماران حدود بیست و پنج ساعت ارزیابی شده است. این نیمه عمر طولانی، حفظ سطح درمانی دارو در جریان خون را با تجویز تنها یک بار در روز امکان پذیر می سازد که انطباق پذیری بیمار با پروتکل درمانی را به شدت افزایش می دهد. بخش عمده دارو، یعنی در حدود شصت و پنج درصد، از مسیر صفراوی و از طریق مدفوع دفع می شود و حدود بیست و پنج درصد آن نیز از مسیر کلیوی و ادرار از بدن خارج می گردد. با توجه به این مسیر های دفعی، در بیماران مبتلا به نارسایی خفیف تا متوسط کلیوی یا نارسایی خفیف کبدی، نیازی به کاهش دوز اولیه دارو نمی باشد.
منع مصرف بریگاتینیب
موارد منع مصرف بریگاتینیب در بیماری ها
عدم وجود منع مصرف مطلق به جز حساسیت شدید
- بر اساس پروتکل های جهانی، تنها منع مصرف مطلق بالینی برای شروع درمان با این دارو، وجود سابقه حساسیت مفرط و اثبات شده به ماده موثره یا ترکیبات جانبی فرمولاسیون دارو است. با این حال، موارد منع مصرف نسبی و هشدار های بالینی بسیار جدی وجود دارد که پزشک انکولوژیست باید به دقت آن ها را ارزیابی کند.
التهاب بافت بینابینی ریه و پنومونیت
- بروز این عارضه ریوی، به خصوص در هفته اول درمان، بسیار خطرناک است. شروع درمان در بیمارانی که درگیری فعال و شدید بافت بینابینی ریه دارند نیازمند احتیاط فوق العاده است. اگر در حین درمان، بیمار دچار علائم شدید و پیشرونده تنفسی گردد و سایر علل عفونی رد شوند، مصرف دارو باید فورا و برای همیشه قطع گردد و این شرایط به عنوان یک منع مصرف مطلق برای ادامه درمان تلقی می شود.
فشار خون کنترل نشده و برادی کاردی شدید
- شروع درمان در بیمارانی که فشار خون بسیار بالا و مقاوم به درمان دارند، یا دچار افت شدید و بدون علامت ضربان قلب هستند، تا زمان تثبیت کامل علائم حیاتی و مداخله دارویی، از نظر بالینی ممنوع است. پزشک باید پیش از تجویز، پایه فشار خون و ضربان قلب بیمار را در محدوده ایمن تثبیت نماید.
موارد منع مصرف بریگاتینیب در بارداری و شیردهیموارد منع مصرف و احتیاط های بالینی در دوران بارداری
- بر اساس مطالعات حیوانی و مکانیسم عمل دارو در مهار مسیر های پیام رسانی سلولی، مصرف این دارو در دوران بارداری می تواند باعث آسیب های شدید، ناهنجاری های تکاملی و مرگ جنین گردد. بنابراین، بارداری یک منع مصرف بالینی جدی برای این دارو به شمار می رود. پزشک متخصص موظف است پیش از شروع درمان، وضعیت بارداری را در زنان در سنین باروری بررسی و تایید منفی بودن آن را در پرونده ثبت نماید. همچنین به دلیل تداخل این دارو با دارو های پیشگیری از بارداری هورمونی و کاهش اثر آن ها، پزشک باید به بیماران آموزش دهد که در طول دوره درمان و حداقل تا چهار ماه پس از دریافت آخرین دوز، از روش های جلوگیری از بارداری غیر هورمونی و سد کننده استفاده کنند. مردان تحت درمان نیز باید تا سه ماه پس از پایان درمان از روش های پیشگیری مطمئن برای شریک جنسی خود استفاده نمایند.
موارد منع مصرف بالینی در دوران شیردهی
- تا کنون اطلاعات دقیقی مبنی بر ترشح این دارو یا متابولیت های آن در شیر انسان در دسترس نیست. با این وجود، به دلیل خطرات بالقوه و عوارض جانبی بسیار شدید برای نوزاد شیر خوار، تغذیه با شیر مادر در طول دوره مصرف این دارو به عنوان یک منع مصرف مطلق در نظر گرفته می شود. پزشک معالج باید به مادران اکیدا توصیه کند که شیردهی را در طول درمان و حداقل تا یک هفته پس از دریافت آخرین دوز دارو به طور کامل متوقف سازند.
موارد منع مصرف بریگاتینیب در کودکان و نوزادانمحدودیت استفاده و عدم تایید بالینی در گروه سنی اطفال
- ایمنی و اثربخشی این داروی هدفمند در بیماران کمتر از هجده سال تا کنون در کارآزمایی های بالینی معتبر بین المللی ارزیابی و تایید نشده است. به دلیل اهمیت حیاتی مسیر های پیام رسانی آنزیمی در رشد و تکامل طبیعی ارگان های بدن کودکان، از جمله تکامل استخوان ها و سیستم عصبی، مهار این مسیر ها می تواند عوارض جبران ناپذیری به همراه داشته باشد. از این رو، تجویز این دارو برای کودکان و نوجوانان یک منع مصرف بالینی محسوب می شود و پزشکان متخصص انکولوژی اطفال منحصرا در شرایط بسیار خاص، بحرانی و در قالب کارآزمایی های بالینی کنترل شده مجاز به بررسی این گزینه درمانی هستند.
عوارض جانبی بریگاتینیب
عوارض جانبی بسیار شایع با شیوع بیش از سی درصد
اختلالات گوارشی شامل اسهال و تهوع
- اسهال با شیوع چهل و نه تا پنجاه و سه درصد و تهوع با شیوع سی تا چهل درصد در بیماران گزارش می شود. پزشک معالج باید پیش از شروع درمان، دارو های ضد اسهال و ضد تهوع را برای بیمار تجویز نماید و وضعیت آب و الکترولیت های بیمار را به صورت دوره ای بررسی کند تا از بروز کم آبی شدید در طول دوره درمان جلوگیری شود.
افزایش آنزیم های عضلانی
- افزایش آنزیم کراتین فسفوکیناز با شیوع هشتاد و یک درصد در تست های آزمایشگاهی مشاهده می شود و بروز درد های عضلانی به صورت بالینی در بیست و هشت درصد بیماران رخ می دهد. ارزیابی مداوم درد های عضلانی و بررسی آزمایشگاهی سطح این آنزیم، برای پیشگیری از آسیب حاد کلیوی ناشی از تخریب بافت عضلانی به شدت به پزشکان توصیه می شود.
تغییرات متابولیک و افزایش قند خون
- افزایش قند خون با شیوع حدود پنجاه و شش درصد اتفاق می افتد. پایش منظم قند خون ناشتا در طول دوره درمان، حتی در بیمارانی که سابقه دیابت ندارند، یک الزام بالینی است و در صورت نیاز باید مداخله دارویی برای کنترل قند خون انجام پذیرد.
خستگی مفرط
- این عارضه با شیوع بیست و نه تا سی و شش درصد گزارش می گردد. مدیریت انرژی بیمار، ارزیابی وضعیت تغذیه و اطمینان از عدم وجود کم خونی یا اختلالات تیروئیدی همزمان برای بهبود کیفیت زندگی بیمار کاملا ضروری است.
افزایش فشار خون
- پرفشاری خون با شیوع حدود سی و دو درصد از دیگر عوارض بسیار شایع این دارو است. کنترل دقیق فشار خون پیش از شروع درمان، پایش مستمر آن و تنظیم دارو های کاهنده فشار خون در طول دوره مصرف برای جلوگیری از حوادث قلبی عروقی حیاتی است.
عوارض جانبی شایع با شیوع بین ده تا سی درصدعوارض تنفسی شامل سرفه و تنگی نفس
- سرفه با شیوع بیست و پنج تا سی و چهار درصد و تنگی نفس با شیوع بیست و یک تا بیست و هفت درصد بروز می کند. نکته بالینی بسیار مهم برای پزشک انکولوژیست این است که این علائم را از عارضه مرگبار التهاب بافت بینابینی ریه، به ویژه در روز های ابتدایی شروع درمان، به دقت افتراق دهد.
سر درد و استفراغ
- سر درد با شیوع حدود بیست و هشت درصد و استفراغ با شیوع بیست و چهار درصد در بیماران دیده می شود. این عوارض نیازمند درمان های حمایتی، تنظیم دوز در صورت شدت یافتن علائم و تجویز دارو های علامتی تحت نظارت مستقیم تیم پزشکی هستند.
کاهش لنفوسیت های خون و کم خونی
- افت سلول های ایمنی با شیوع حدود بیست تا بیست و هفت درصد رخ می دهد. به دلیل افزایش خطر بروز عفونت های فرصت طلب، پایش شمارش کامل سلول های خونی به صورت دوره ای الزامی است و در صورت بروز تب، اقدامات تشخیصی فوری باید انجام شود.
اختلالات بینایی
- کاهش حدت بینایی، دوبینی یا تاری دید با شیوع هفت تا چهارده درصد گزارش می شود. ارجاع سریع بیمار به متخصص چشم پزشک در صورت بروز هر گونه تغییر در کیفیت بینایی برای بررسی دقیق شبکیه و ماکولا کاملا ضروری است و ممکن است نیاز به قطع موقت دارو باشد.
عوارض جانبی خطرناک بالینی با شیوع کمتر از ده درصدالتهاب بافت بینابینی ریه و پنومونیت
- این عارضه بسیار کشنده با شیوع سه تا نه درصد رخ می دهد. از نظر بالینی، این التهاب معمولا در هفت روز اول درمان بروز می کند. در صورت تایید تشخیص در تصویر برداری، قطع دائمی و فوری دارو و شروع سریع تجویز کورتیکواستروئید های سیستمیک با دوز بالا برای نجات جان بیمار الزامی است.
افت ضربان قلب و برادی کاردی
- کاهش ضربان قلب با شیوع پنج تا هشت درصد از موارد خطرناک است که می تواند منجر به سنکوپ شود. کنترل منظم نوار قلب در بیماران علامت دار و پرهیز از تجویز دارو های کاهنده ضربان قلب مانند مسدود کننده های گیرنده بتا به صورت همزمان، به شدت توسط پزشکان باید رعایت گردد.
تداخلات دارویی بریگاتینیب
تداخلات دارویی بریگاتینیب
تداخل با دارو های مهار کننده قوی سیستم آنزیمی کبد
- شامل کتوکونازول، ایتراکونازول و کلاریترومایسین
- نوع تداخل: تداخل فارماکوکینتیک، کاهش متابولیسم، افزایش شدید غلظت خونی بریگاتینیب و تشدید سمیت دارویی.
- نکته بالینی برای پزشک: این دارو ها مسیر اصلی تجزیه بریگاتینیب را در کبد مسدود می کنند. تجویز همزمان اکیدا ممنوع است. در صورتی که پزشک مجبور به تجویز یک مهار کننده قوی آنزیمی باشد، دوز داروی ضد سرطان باید به میزان پنجاه درصد کاهش یابد تا از بروز عوارض مرگبار ریوی و عضلانی پیشگیری شود.
تداخل با دارو های القا کننده قوی آنزیمی
- شامل ریفامپین، فنی توئین و کاربامازپین
- نوع تداخل: تداخل فارماکوکینتیک، تسریع متابولیسم، کاهش شدید غلظت خونی و از دست رفتن اثرات درمانی دارو.
- نکته بالینی برای پزشک: این ترکیبات سرعت دفع بریگاتینیب را به شدت افزایش می دهند و باعث شکست درمان و پیشرفت تومور می شوند. پزشک انکولوژیست باید از تجویز همزمان این دارو ها خودداری کرده و از دسته های دارویی جایگزین که تاثیری بر سیستم آنزیمی کبد ندارند استفاده نماید.
تداخل با دارو های کاهنده ضربان قلب شامل مسدود کننده های گیرنده بتا
- مانند متوپرولول و مسدود کننده های کانال کلسیم مانند دیلتیازم و وراپامیل
- نوع تداخل: تداخل فارماکودینامیک و تشدید اثرات برادی کاردی.
- نکته بالینی برای پزشک: مصرف همزمان این دارو ها با بریگاتینیب می تواند منجر به افت شدید و علامت دار ضربان قلب شود. پزشک باید در صورت نیاز به تجویز همزمان، نوار قلب بیمار و ضربان قلب را به صورت مداوم مانیتور کند و دوز دارو های قلبی را بر اساس تحمل بیمار تنظیم نماید.
تداخل با دارو های هورمونی پیشگیری از بارداری
- نوع تداخل: کاهش اثربخشی دارو های ضد بارداری هورمونی.
- نکته بالینی برای پزشک: بریگاتینیب می تواند باعث القای آنزیم های متابولیزه کننده هورمون ها شود و سطح خونی آن ها را کاهش دهد. پزشک باید به بیماران زن آموزش دهد که در طول درمان حتما از روش های پیشگیری از بارداری غیر هورمونی و فیزیکی استفاده کنند.
تداخلات داروی بریگاتینیب با غذا و نوشیدنی هاتداخل با میوه و آب گریپ فروت
- نوع تداخل: مهار آنزیمی روده و کبد و افزایش غلظت سمی دارو.
- نکته بالینی برای پزشک: مصرف حتی مقادیر کمی از این میوه می تواند سطح خونی دارو را به میزان خطرناکی بالا ببرد. پزشک باید منع مطلق مصرف این ماده غذایی را به بیمار گوشزد کند.
تداخل با وعده های غذایی پر چرب
- بررسی های بالینی نشان می دهد که مصرف این دارو با وعده های غذایی بسیار چرب، تنها باعث تاخیر جزئی در زمان رسیدن به حداکثر غلظت می شود، اما میزان کل داروی جذب شده را تغییر نمی دهد. پزشک می تواند به بیمار توصیه کند که دارو را بدون توجه به زمان غذا خوردن مصرف نماید.
تداخلات در آزمایش های تشخیصی و بالینیتداخل در پنل متابولیک و قند خون ناشتا
- نوع تداخل: مثبت شدن کاذب دیابت یا تشدید اختلالات قند خون.
- نکته بالینی برای پزشک: دارو مستقیما متابولیسم گلوکز را مختل می کند. مشاهده قند خون بالا در آزمایشات لزوما به معنای دیابت ساختاری نیست، بلکه یک واکنش دارویی است که با انسولین یا دارو های خوراکی پایین آورنده قند خون توسط پزشک قابل مدیریت است.
تداخل در آزمایش آنزیم کراتین فسفوکیناز
- نوع تداخل: افزایش مقادیر آنزیم به مقادیر بسیار بالا.
- نکته بالینی برای پزشک: افزایش این آنزیم در آزمایشات نشان دهنده سمیت عضلانی ناشی از دارو است. پزشک نباید این افزایش را با سکته قلبی یا سایر بیماری های تحلیل برنده عضلات اشتباه بگیرد و باید دوز دارو را بر اساس پروتکل های سمیت عضلانی تنظیم کند.
تداخل در آزمایش آنزیم های لوزالمعده و کبد
- نوع تداخل: افزایش مقادیر آزمایشگاهی آمیلاز، لیپاز و ترانس آمیناز ها.
- نکته بالینی برای پزشک: این اختلالات آزمایشگاهی بسیار شایع هستند. پزشک باید پیش از تشخیص پانکراتیت حاد یا نارسایی کبدی، نقش این داروی ضد سرطان را در اختلال نتایج آزمایشگاهی در نظر داشته باشد و در صورت عدم وجود علائم بالینی شدید، تنها به کاهش دوز موقت دارو بسنده کند.
هشدار ها بریگاتینیب
هشدار های بالینی و حیاتی در تجویز بریگاتینیب
خطر التهاب بافت بینابینی ریه و پنومونیت
- مهم ترین و کشنده ترین هشدار بالینی در استفاده از این دارو، بروز واکنش های شدید ریوی است که معمولا در هفت روز ابتدایی درمان رخ می دهد. پزشک انکولوژیست موظف است بیمار را از نظر علائمی مانند سرفه های جدید، تنگی نفس یا تب به دقت پایش کند. به همین دلیل است که پروتکل شروع درمان با دوز پایین در هفته اول کاملا الزامی است. در صورت بروز هر گونه علائم ریوی مشکوک، مصرف دارو باید فورا متوقف شده و بررسی های تصویر برداری انجام شود. اگر پنومونیت تایید گردد، قطع دائم دارو و شروع درمان تهاجمی با کورتیکواستروئید ها برای نجات جان بیمار حیاتی است.
افزایش خطرناک فشار خون
- این دارو می تواند باعث افزایش قابل توجه و سریع فشار خون در بیماران شود. پزشک بالینی باید فشار خون بیمار را پیش از شروع درمان، پس از دو هفته از شروع مصرف و سپس به صورت ماهانه بررسی نماید. در صورت بروز فشار خون مقاوم، پزشک باید دوز دارو را کاهش داده یا درمان را تا کنترل کامل فشار خون با دارو های ضد فشار خون متوقف سازد.
افت ضربان قلب و برادی کاردی
- کاهش ضربان قلب یکی دیگر از هشدار های جدی است. پزشک باید در تجویز همزمان این دارو با دارو های کاهنده ضربان قلب مانند مسدود کننده های گیرنده بتا یا مسدود کننده های کانال کلسیم احتیاط کامل را رعایت کند. پایش نوار قلب در بیماران علامت دار شامل بیماران مبتلا به سر گیجه یا سنکوپ، کاملا ضروری است.
اختلالات بینایی
- بیماران ممکن است تاری دید، دوبینی یا کاهش حدت بینایی را در طول درمان گزارش کنند. پزشک معالج باید به بیمار آموزش دهد که در صورت بروز هر گونه تغییر در بینایی، فورا وضعیت را گزارش دهد. در موارد شدید، ارجاع سریع به متخصص چشم پزشکی برای ارزیابی دقیق شبکیه و قطع موقت دارو تا زمان رفع علائم الزامی است.
سمیت عضلانی و افزایش آنزیم کراتین فسفوکیناز
- آسیب عضلانی به صورت درد های شدید عضلانی و ضعف عمومی بروز می کند. پزشک باید سطح این آنزیم را در طول درمان پایش کند و در صورت افزایش شدید آن همراه با علائم بالینی، دوز دارو را کاهش داده یا درمان را موقتا متوقف کند تا از آسیب به کلیه ها و نارسایی حاد کلیوی جلوگیری شود.
سمیت کبدی و اختلالات آنزیم های لوزالمعده
- افزایش آنزیم های کبدی و همچنین آمیلاز و لیپاز در طول درمان بسیار شایع است. بررسی دوره ای عملکرد کبد و لوزالمعده از طریق آزمایش خون پیش از شروع درمان و به صورت دوره ای، یک الزام بالینی برای پزشک متخصص است تا از بروز نارسایی کبدی یا پانکراتیت حاد جلوگیری شود.
افزایش قند خون
- تغییرات متابولیک به صورت افزایش قند خون، حتی در بیماران غیر دیابتی، به کرات گزارش شده است. پزشک باید قند خون ناشتا را ارزیابی کرده و در صورت نیاز، درمان های پایین آورنده قند خون را آغاز نماید.
اوردوز و مسمومیت با داروی بریگاتینیب و مدیریت درمانی آنمفهوم بالینی اوردوز و علائم مسمومیت
- تجویز یا مصرف تصادفی دوز های بسیار بالا تر از حد استاندارد می تواند منجر به تشدید فوری تمامی عوارض جانبی وابسته به دوز شود. در مواجهه با بیمار مسموم، پزشک اورژانس باید انتظار بروز علائم بحرانی شامل پنومونیت حاد و دیسترس تنفسی، افزایش بسیار شدید فشار خون، افت خطرناک ضربان قلب، نارسایی حاد کبدی، و آسیب وسیع عضلانی را داشته باشد.
پروتکل های درمانی اوردوز و مسمومیت ویژه پزشکان
هیچ پادزهر اختصاصی برای خنثی کردن این مهار کننده کیناز وجود ندارد. تمرکز تیم پزشکی باید بر روی کنترل علائم حیاتی و حمایت ارگان های سیستمیک باشد:
- گام اول: قطع فوری دارو و جلوگیری از جذب. اولین اقدام نجات بخش، توقف مصرف دارو است. در صورت مصرف خوراکی دوز سمی در ساعات اخیر، استفاده از زغال فعال یا شستشوی معده با رعایت احتیاطات لازم جهت جلوگیری از ورود مواد به ریه، می تواند توسط پزشک مد نظر قرار گیرد.
- گام دوم: پایش قلب و عروق. اتصال بیمار به مانیتورینگ مداوم قلبی برای کنترل لحظه ای فشار خون و مدیریت برادی کاردی کاملا الزامی است. مداخله دارویی با دارو های محرک قلبی یا تنظیم کننده های فشار خون باید بر اساس شرایط همودینامیک بیمار به سرعت انجام شود.
- گام سوم: حمایت تنفسی. در صورت بروز علائم التهاب بافت بینابینی ریه ناشی از مسمومیت، حمایت تنفسی با اکسیژن با جریان بالا و در موارد شدید، لوله گذاری تراشه و تهویه مکانیکی همراه با تجویز دوز های بالای کورتیکواستروئید های تزریقی ضروری است.
- گام چهارم: مدیریت نارسایی اندام ها. پایش مداوم آنزیم های کبدی، آنزیم های لوزالمعده، سطح کراتین فسفوکیناز و قند خون باید برای تشخیص زود هنگام نارسایی چند ارگانی انجام شود و مایع درمانی مناسب برای حفظ عملکرد کلیه ها صورت پذیرد.
- گام پنجم: عدم کارایی همودیالیز. نکته بسیار مهم و کاربردی برای پزشک بالینی این است که با توجه به اتصال بسیار بالای نود و یک درصدی این دارو به پروتئین های پلاسما و حجم توزیع وسیع در بافت ها، استفاده از روش همودیالیز برای پاکسازی خون از دارو کاملا بی اثر است و به هیچ عنوان توصیه نمی شود.
توصیه های دارویی بریگاتینیب
توصیه های دارویی بریگاتینیب برای بیمار و همراهان بیمار
گزارش فوری علائم تنفسی به اورژانس
- به بیمار آموزش دهید که بروز سرفه های جدید، خس خس سینه یا تنگی نفس، به خصوص در هفته اول شروع درمان، بسیار خطرناک است. بیمار باید بداند که در صورت مشاهده این علائم، باید مصرف دارو را فورا قطع کرده و بدون اتلاف وقت به نزدیک ترین مرکز درمانی مراجعه نماید.
پرهیز از بارداری و تغییر روش پیشگیری
- به بیماران در سنین باروری تاکید کنید که استفاده از قرص های هورمونی در طول این درمان کاملا بی اثر است. استفاده از روش های فیزیکی و سد کننده مانند کاندوم برای جلوگیری از بارداری ناخواسته، در طول درمان و تا حداقل چهار ماه پس از پایان آن، کاملا ضروری است.
توجه جدی به تغییرات بینایی
- بیمار باید بداند که تاری دید، مشاهده جرقه های نوری یا دو بینی از عوارض مهم این دارو است. به بیمار توصیه کنید در صورت بروز این مشکلات، از رانندگی خودداری کرده و فورا وضعیت را به تیم پزشکی گزارش دهد تا معاینات دقیق شبکیه انجام پذیرد.
محافظت پوست در برابر نور خورشید
- این دارو حساسیت پوست به اشعه ماوراء بنفش را افزایش می دهد. به بیمار آموزش دهید در طول روز از کرم های ضد آفتاب با فاکتور حفاظتی بالا، عینک آفتابی استاندارد و لباس های پوشیده استفاده نماید تا از سوختگی های شدید پوستی جلوگیری شود.
توصیه های دارویی و بالینی بریگاتینیب مخصوص پزشک معالجرعایت دقیق پروتکل افزایش تدریجی دوز
- حیاتی ترین نکته بالینی برای پزشک، شروع درمان با دوز پایه نود میلی گرم در روز برای مدت هفت روز متوالی است. این اقدام پیشگیرانه، خطر بروز عارضه کشنده التهاب بافت بینابینی ریه را به شدت کاهش می دهد. تنها در صورت تحمل بیمار و عدم بروز هر گونه علائم تنفسی، دوز دارو از روز هشتم به دوز درمانی کامل یعنی صد و هشتاد میلی گرم در روز افزایش می یابد.
پایش مستمر علائم حیاتی و آزمایشگاهی
- پزشک باید پیش از شروع درمان، دو هفته پس از شروع و سپس به صورت ماهانه، ارزیابی دقیقی از فشار خون، ضربان قلب، قند خون ناشتا، عملکرد کبد و سطح آنزیم های عضلانی بیمار داشته باشد تا در صورت بروز هر گونه سمیت سیستمیک، دوز دارو را به سرعت کاهش داده یا درمان را موقتا متوقف نماید.
ارزیابی جامع دارویی و جلوگیری از تداخلات
- پزشک معالج موظف است پیش از نگارش نسخه، تمام دارو های مصرفی بیمار از جمله مکمل های گیاهی، دارو های تقویتی و دارو های کنترل کننده فشار خون را بررسی کند. شناسایی دقیق مهار کننده ها و القا کننده های آنزیم های کبدی برای جلوگیری از مسمومیت مرگبار یا شکست روند درمان ضد سرطان، کاملا ضروری است.
دارو های هم گروه بریگاتینیب
منابع معتبر برای کسب اطلاعات بیشتر بریگاتینیب
Medscape
برای دسترسی به اطلاعات تخصصی و جامع در زمینه مقدارمصرف، فارماکولوژی،تداخلات دارویی و راهنماییهای کلینیکی،از وبسایت
Medscape
استفاده کنید.
Drugs.com
برای بررسی دقیق دوزها،عوارض جانبی،هشدارها و جزئیات کاربرد داروها،میتوانید به وبسایت
Drugs.com
مراجعه کنید.
مصرف در بارداری بریگاتینیب
گروه X
به هيچ وجه نبايد استفاده شود: مطالعات حیوانی یا انسانی مواردی از نقص مادرزادی و یا خطر مرگ جنین ناشی از عوارض مصرف این دارو در دوران بارداری مشاهده شده است. این شواهد به واسطه تحقیقات، تجربه عرضه در بازار و یا مطالعات انسانی به دست آمده است. بنابراین ریسک خطر مصرف این دارو در بارداری بطور حتم بیش از منافع احتمالی آن است و نباید استفاده شود.